المعنى المختصر للكلمة
âbad:
to work (in any sense)
اللفظ الأصلي
עָבַד
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
âbad
(aw-bad)
تكرار الورود في الكتاب
284
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to work (in any sense)
2
by implication, to serve, till, (causatively) enslave, etc.
الإنجليزية — KJV Translation Tags
[idiom] be
keep in bondage
be bondmen
bond-service
compel
do
dress
ear
execute
[phrase] husbandman
keep
labour(-ing man, bring to pass, (cause to, make to) serve(-ing, self), (be, become) servant(-s), do (use) service, till(-er), transgress (from margin), (set a) work, be wrought, worshipper
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
לַעֲבֹ֖ד (8×)
וַיַּעַבְד֖וּ (6×)
וְיַֽעַבְדֻֽנִי (5×)
וַעֲבַדְתֶּם֙ (4×)
וַיַּעַבְד֥וּ (4×)
תַעֲבֹד֙ (3×)
עֹבֵ֣ד (3×)
עֹבְדֵ֥י (3×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (284 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 22: 13
Jer.22.13
وَيْلٌ لِمَنْ يَبْنِي بَيْتَهُ بِغَيْرِ عَدْل وَعَلاَلِيَهُ بِغَيْرِ حَقّ، الَّذِي يَسْتَخْدِمُ صَاحِبَهُ مَجَّانًا وَلاَ يُعْطِيهِ أُجْرَتَهُ.
ה֣וֹי בֹּנֶ֤ה בֵיתוֹ֙ בְּֽלֹא צֶ֔דֶק וַעֲלִיּוֹתָ֖יו בְּלֹ֣א מִשְׁפָּ֑ט יַעֲבֹ֣ד בְּרֵעֵ֙הוּ֙ חִנָּ֔ם לֹ֥א יִתֶּן;לֽוֹ וּפֹעֲל֖וֹ
إرميا 25: 6
Jer.25.6
وَلاَ تَسْلُكُوا وَرَاءَ آلِهَةٍ أُخْرَى لِتَعْبُدُوهَا وَتَسْجُدُوا لَهَا، وَلاَ تَغِيظُونِي بِعَمَلِ أَيْدِيكُمْ فَلاَ أُسِيءَ إِلَيْكُمْ.
וְאַל תֵּלְכ֗וּ אַֽחֲרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְעָבְדָ֖ם וּלְהִשְׁתַּחֲוֹ֣ת לָהֶ֑ם וְלֹֽא תַכְעִ֤יסוּ;אוֹתִי֙ בְּמַעֲשֵׂ֣ה יְדֵיכֶ֔ם וְלֹ֥א אָרַ֖ע לָכֶֽם
إرميا 25: 11
Jer.25.11
وَتَصِيرُ كُلُّ هذِهِ الأَرْضِ خَرَابًا وَدَهَشًا، وَتَخْدِمُ هذِهِ الشُّعُوبُ مَلِكَ بَابِلَ سَبْعِينَ سَنَةً.
וְהָֽיְתָה֙ כָּל הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ לְחָרְבָּ֖ה לְשַׁמָּ֑ה וְעָ֨בְד֜וּ הָאֵ֛לֶּה הַגּוֹיִ֥ם מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל שִׁבְעִ֥ים שָׁנָֽה
إرميا 25: 14
Jer.25.14
لأَنَّهُ قَدِ اسْتَعْبَدَهُمْ أَيْضًا أُمَمٌ كَثِيرَةٌ وَمُلُوكٌ عِظَامٌ، فَأُجَازِيهِمْ حَسَبَ أَعْمَالِهِمْ وَحَسَبَ عَمَلِ أَيَادِيهِمْ.
כִּ֣י עָֽבְדוּ;בָ֤ם גַּם;הֵ֙מָּה֙ גּוֹיִ֣ם רַבִּ֔ים וּמְלָכִ֖ים גְּדוֹלִ֑ים וְשִׁלַּמְתִּ֥י;לָהֶ֛ם כְּפָעֳלָ֖ם וּכְמַעֲשֵׂ֥ה יְדֵיהֶֽם
إرميا 27: 6
Jer.27.6
وَالآنَ قَدْ دَفَعْتُ كُلَّ هذِهِ الأَرَاضِي لِيَدِ نَبُوخَذْنَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ عَبْدِي، وَأَعْطَيْتُهُ أَيْضًا حَيَوَانَ الْحَقْلِ لِيَخْدِمَهُ.
וְעַתָּ֗ה אָֽנֹכִי֙;נָתַ֙תִּי֙ כָּל הָאֵ֔לֶּה הָאֲרָצ֣וֹת בְּיַ֛ד נְבוּכַדְנֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל עַבְדִּ֑י נָתַ֥תִּי;ל֖וֹ וְגַם֙ חַיַּ֣ת הַשָּׂדֶ֔ה לְעָבְדֽוֹ
إرميا 27: 7
Jer.27.7
فَتَخْدِمُهُ كُلُّ الشُّعُوبِ، وَابْنَهُ وَابْنَ ابْنِهِ، حَتَّى يَأْتِيَ وَقْتُ أَرْضِهِ أَيْضًا، فَتَسْتَخْدِمُهُ شُعُوبٌ كَثِيرَةٌ وَمُلُوكٌ عِظَامٌ.
וְעָבְד֤וּ;אֹתוֹ֙ כָּל הַגּוֹיִ֔ם בְּנ֖וֹ בֶּן בְּנ֑וֹ עַ֣ד בֹּא עֵ֤ת אַרְצוֹ֙ גַּם וְעָ֤בְדוּ;בוֹ֙ גּוֹיִ֣ם רַבִּ֔ים וּמְלָכִ֖ים גְּדֹלִֽים
إرميا 27: 7
Jer.27.7
فَتَخْدِمُهُ كُلُّ الشُّعُوبِ، وَابْنَهُ وَابْنَ ابْنِهِ، حَتَّى يَأْتِيَ وَقْتُ أَرْضِهِ أَيْضًا، فَتَسْتَخْدِمُهُ شُعُوبٌ كَثِيرَةٌ وَمُلُوكٌ عِظَامٌ.
וְעָבְד֤וּ;אֹתוֹ֙ כָּל הַגּוֹיִ֔ם בְּנ֖וֹ בֶּן בְּנ֑וֹ עַ֣ד בֹּא עֵ֤ת אַרְצוֹ֙ גַּם וְעָ֤בְדוּ;בוֹ֙ גּוֹיִ֣ם רַבִּ֔ים וּמְלָכִ֖ים גְּדֹלִֽים
إرميا 27: 8
Jer.27.8
وَيَكُونُ أَنَّ الأُمَّةَ أَوِ الْمَمْلَكَةَ الَّتِي لاَ تَخْدِمُ نَبُوخَذْنَاصَّرَ مَلِكَ بَابِلَ، وَالَّتِي لاَ تَجْعَلُ عُنُقَهَا تَحْتَ نِيرِ مَلِكِ بَابِلَ، إِنِّي أُعَاقِبُ تِلْكَ الأُمَّةَ بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ وَالْوَبَإِ، يَقُولُ الرَّبُّ، حَتَّى أُفْنِيَهَا بِيَدِهِ.
וְהָיָ֨ה הַגּ֜וֹי וְהַמַּמְלָכָ֗ה אֲשֶׁ֨ר לֹֽא יַעַבְד֤וּ נְבוּכַדְנֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל אֲשֶׁ֤ר לֹֽא יִתֵּן֙ צַוָּאר֔וֹ בְּעֹ֖ל מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֑ל אֶפְקֹ֨ד הַהוּא֙ הַגּ֤וֹי בַּחֶרֶב֩ וּבָרָעָ֨ב וּבַדֶּ֜בֶר נְאֻם יְהוָ֔ה עַד תֻּמִּ֥י;אֹתָ֖ם בְּיָדֽוֹ
إرميا 27: 9
Jer.27.9
فَلاَ تَسْمَعُوا أَنْتُمْ لأَنْبِيَائِكُمْ وَعَرَّافِيكُمْ وَحَالِمِيكُمْ وَعَائِفِيكُمْ وَسَحَرَتِكُمُ الَّذِينَ يُكَلِّمُونَكُمْ قَائِلِينَ: لاَ تَخْدِمُوا مَلِكَ بَابِلَ.
אַל תִּשְׁמְע֨וּ וְ֠אַתֶּם אֶל;נְבִיאֵיכֶ֜ם קֹֽסְמֵיכֶ֗ם חֲלֹמֹ֣תֵיכֶ֔ם עֹֽנְנֵיכֶ֖ם כַּשָּׁפֵיכֶ֑ם אֲשֶׁר;הֵ֞ם אֹמְרִ֤ים;אֲלֵיכֶם֙ אֲלֵיכֶם֙ לֹ֥א תַעַבְד֖וּ מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל
إرميا 27: 11
Jer.27.11
وَالأُمَّةُ الَّتِي تُدْخِلُ عُنُقَهَا تَحْتَ نِيرِ مَلِكِ بَابِلَ وَتَخْدِمُهُ، أَجْعَلُهَا تَسْتَقِرُّ فِي أَرْضِهَا، يَقُولُ الرَّبُّ، وَتَعْمَلُهَا وَتَسْكُنُ بِهَا.
וְהַגּ֗וֹי אֲשֶׁ֨ר יָבִ֧יא צַוָּאר֛וֹ בְּעֹ֥ל מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וַֽעֲבָד֑וֹ וְהִנַּחְתִּ֤יו עַל אַדְמָתוֹ֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וַֽעֲבָדָ֖הּ וְיָ֥שַׁב בָּֽהּ
إرميا 27: 11
Jer.27.11
وَالأُمَّةُ الَّتِي تُدْخِلُ عُنُقَهَا تَحْتَ نِيرِ مَلِكِ بَابِلَ وَتَخْدِمُهُ، أَجْعَلُهَا تَسْتَقِرُّ فِي أَرْضِهَا، يَقُولُ الرَّبُّ، وَتَعْمَلُهَا وَتَسْكُنُ بِهَا.
וְהַגּ֗וֹי אֲשֶׁ֨ר יָבִ֧יא צַוָּאר֛וֹ בְּעֹ֥ל מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וַֽעֲבָד֑וֹ וְהִנַּחְתִּ֤יו עַל אַדְמָתוֹ֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וַֽעֲבָדָ֖הּ וְיָ֥שַׁב בָּֽהּ
إرميا 27: 12
Jer.27.12
وَكَلَّمْتُ صِدْقِيَّا مَلِكَ يَهُوذَا بِكُلِّ هذَا الْكَلاَمِ، قَائِلاً: أَدْخِلُوا أَعْنَاقَكُمْ تَحْتَ نِيرِ مَلِكِ بَابِلَ وَاخْدِمُوهُ وَشَعْبَهُ وَاحْيَوْا.
דִּבַּ֔רְתִּי צִדְקִיָּ֤ה מֶֽלֶךְ יְהוּדָה֙ כְּכָל הָאֵ֖לֶּה הַדְּבָרִ֥ים לֵאמֹ֑ר הָבִ֨יאוּ צַוְּארֵיכֶ֜ם בְּעֹ֣ל מֶֽלֶךְ בָּבֶ֗ל וְעִבְד֥וּ;אֹת֛וֹ וְעַמּ֖וֹ וִֽחְיֽוּ
إرميا 27: 13
Jer.27.13
لِمَاذَا تَمُوتُونَ أَنْتَ وَشَعْبُكَ بِالسَّيْفِ بِالْجُوعِ وَالْوَبَإِ، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ عَنِ الأُمَّةِ الَّتِي لاَ تَخْدِمُ مَلِكَ بَابِلَ.
לָ֤מָּה תָמ֙וּתוּ֙ אַתָּ֣ה וְעַמֶּ֔ךָ בַּחֶ֖רֶב בָּרָעָ֣ב וּבַדָּ֑בֶר֙ כַּֽאֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר יְהוָ֔ה אֶל הַגּ֕וֹי אֲשֶׁ֥ר לֹֽא יַעֲבֹ֖ד מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל
إرميا 27: 14
Jer.27.14
فَلاَ تَسْمَعُوا لِكَلاَمِ الأَنْبِيَاءِ الَّذِينَ يُكَلِّمُونَكُمْ قَائِلِينَ: لاَ تَخْدِمُوا مَلِكَ بَابِلَ، لأَنَّهُمْ إِنَّمَا يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ بِالْكَذِبِ.
וְאַֽל תִּשְׁמְע֞וּ אֶל;דִּבְרֵ֣י הַנְּבִאִ֗ים הָאֹמְרִ֤ים;אֲלֵיכֶם֙ לֵאמֹ֔ר לֹ֥א תַעַבְד֖וּ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֑ל כִּ֣י הֵ֖ם נִבְּאִ֥ים לָכֶֽם שֶׁ֔קֶר
إرميا 27: 17
Jer.27.17
لاَ تَسْمَعُوا لَهُمْ. اُخْدِمُوا مَلِكَ بَابِلَ وَاحْيَوْا. لِمَاذَا تَصِيرُ هذِهِ الْمَدِينَةُ خَرِبَةً.
אַל תִּשְׁמְע֣וּ אֲלֵיהֶ֔ם עִבְד֥וּ מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וִֽחְי֑וּ לָ֧מָּה תִֽהְיֶ֛ה הַזֹּ֖את הָעִ֥יר חָרְבָּֽה
إرميا 28: 14
Jer.28.14
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: قَدْ جَعَلْتُ نِيرًا مِنْ حَدِيدٍ عَلَى عُنُقِ كُلِّ هؤُلاَءِ الشُّعُوبِ لِيَخْدِمُوا نَبُوخَذْنَاصَّرَ مَلِكَ بَابِلَ، فَيَخْدِمُونَهُ وَقَدْ أَعْطَيْتُهُ أَيْضًا حَيَوَانَ الْحَقْلِ.
כִּ֣י כֹֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל נָתַ֜תִּי עֹ֣ל בַּרְזֶ֡ל עַל צַוַּ֣אר כָּל הָאֵ֗לֶּה הַגּוֹיִ֣ם לַעֲבֹ֛ד נְבֻכַדְנֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וַעֲבָדֻ֑הוּ נָתַ֥תִּי;לֽוֹ וְגַ֛ם חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה
إرميا 28: 14
Jer.28.14
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: قَدْ جَعَلْتُ نِيرًا مِنْ حَدِيدٍ عَلَى عُنُقِ كُلِّ هؤُلاَءِ الشُّعُوبِ لِيَخْدِمُوا نَبُوخَذْنَاصَّرَ مَلِكَ بَابِلَ، فَيَخْدِمُونَهُ وَقَدْ أَعْطَيْتُهُ أَيْضًا حَيَوَانَ الْحَقْلِ.
כִּ֣י כֹֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל נָתַ֜תִּי עֹ֣ל בַּרְזֶ֡ל עַל צַוַּ֣אר כָּל הָאֵ֗לֶּה הַגּוֹיִ֣ם לַעֲבֹ֛ד נְבֻכַדְנֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וַעֲבָדֻ֑הוּ נָתַ֥תִּי;לֽוֹ וְגַ֛ם חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה
إرميا 30: 8
Jer.30.8
وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ، أَنِّي أَكْسِرُ نِيرَهُ عَنْ عُنُقِكَ، وَأَقْطَعُ رُبُطَكَ، وَلاَ يَسْتَعْبِدُهُ بَعْدُ الْغُرَبَاءُ،
וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם;הַה֜וּא נְאֻ֣ם יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת אֶשְׁבֹּ֤ר עֻלּוֹ֙ מֵעַ֣ל צַוָּארֶ֔ךָ אֲנַתֵּ֑ק וּמוֹסְרוֹתֶ֖יךָ וְלֹא יַעַבְדוּ;ב֥וֹ ע֖וֹד זָרִֽים
إرميا 30: 9
Jer.30.9
بَلْ يَخْدِمُونَ الرَّبَّ إِلهَهُمْ وَدَاوُدَ مَلِكَهُمُ الَّذِي أُقِيمُهُ لَهُمْ.
וְעָ֣בְד֔וּ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיהֶ֑ם דָּוִ֣ד מַלְכָּ֔ם אֲשֶׁ֥ר אָקִ֖ים לָהֶֽם
إرميا 34: 9
Jer.34.9
أَنْ يُطْلِقَ كُلُّ وَاحِدٍ عَبْدَهُ وَكُلُّ وَاحِدٍ أَمَتَهُ الْعِبْرَانِيَّ وَالْعِبْرَانِيَّةَ حُرَّيْنِ، حَتَّى لاَ يَسْتَعْبِدَهُمَا، أَيْ أَخَوَيْهِ الْيَهُودِيَّيْنِ، أَحَدٌ.
לְ֠שַׁלַּח אִ֣ישׁ עַבְדּ֞וֹ וְאִ֧ישׁ שִׁפְחָת֛וֹ הָעִבְרִ֥י וְהָעִבְרִיָּ֖ה חָפְשִׁ֑ים לְבִלְתִּ֧י עֲבָד;בָּ֛ם אָחִ֖יהוּ בִּיהוּדִ֥י אִֽישׁ
إرميا 34: 10
Jer.34.10
فَلَمَّا سَمِعَ كُلُّ الرُّؤَسَاءِ وَكُلُّ الشَّعْبِ الَّذِينَ دَخَلُوا فِي الْعَهْدِ أَنْ يُطْلِقُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَبْدَهُ، وَكُلُّ وَاحِدٍ أَمَتَهُ حُرَّيْنِ وَلاَ يَسْتَعْبِدُوهُمَا بَعْدُ، أَطَاعُوا وَأَطْلَقُوا.
וַיִּשְׁמְעוּ֩ כָל הַשָּׂרִ֨ים וְכָל הָעָ֜ם אֲשֶׁר בָּ֣אוּ בַבְּרִ֗ית לְ֠שַׁלַּח אִ֣ישׁ עַבְדּ֞וֹ וְאִ֤ישׁ שִׁפְחָתוֹ֙ חָפְשִׁ֔ים לְבִלְתִּ֥י עֲבָד;בָּ֖ם ע֑וֹד וַֽיִּשְׁמְע֖וּ וַיְשַׁלֵּֽחוּ
إرميا 34: 14
Jer.34.14
فِي نِهَايَةِ سَبْعِ سِنِينَ تُطْلِقُونَ كُلُّ وَاحِدٍ أَخَاهُ الْعِبْرَانِيَّ الَّذِي بِيعَ لَكَ وَخَدَمَكَ سِتَّ سِنِينَ، فَتُطْلِقُهُ حُرًّا مِنْ عِنْدِكَ. وَلكِنْ لَمْ يَسْمَعْ آبَاؤُكُمْ لِي وَلاَ أَمَالُوا أُذُنَهُمْ.
מִקֵּ֣ץ שֶׁ֣בַע שָׁנִ֡ים תְּֽשַׁלְּח֡וּ אִישׁ֩ אָחִ֨יו הָעִבְרִ֜י אֲשֶֽׁר יִמָּכֵ֣ר לְךָ֗ וַעֲבָֽדְךָ֙ שֵׁ֣שׁ שָׁנִ֔ים וְשִׁלַּחְתּ֥וֹ חָפְשִׁ֖י מֵֽעִמָּ֑ךְ וְלֹֽא שָׁמְע֤וּ אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ אֵלַ֔י וְלֹ֥א הִטּ֖וּ אָזְנָֽם
إرميا 35: 15
Jer.35.15
وَقَدْ أَرْسَلْتُ إِلَيْكُمْ كُلَّ عَبِيدِي الأَنْبِيَاءِ مُبَكِّرًا وَمُرْسِلاً قَائِلاً: ارْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَنْ طَرِيقِهِ الرَّدِيئَةِ، وَأَصْلِحُوا أَعْمَالَكُمْ، وَلاَ تَذْهَبُوا وَرَاءَ آلِهَةٍ أُخْرَى لِتَعْبُدُوهَا، فَتَسْكُنُوا فِي الأَرْضِ الَّتِي أَعْطَيْتُكُمْ وَآبَاءَكُمْ. فَلَمْ تُمِيلُوا أُذُنَكُمْ، وَلاَ سَمِعْتُمْ لِي.
וָאֶשְׁלַ֣ח אֲלֵיכֶ֣ם כָּל עֲבָדַ֣י הַנְּבִאִ֣ים הַשְׁכֵּ֣ים וְשָׁלֹ֣חַ לֵאמֹ֡ר שֻׁבוּ אִישׁ֩;נָ֡א מִדַּרְכּ֨וֹ הָרָעָ֜ה וְהֵיטִ֣יבוּ מַֽעַלְלֵיכֶ֗ם וְאַל תֵּ֨לְכ֜וּ אַחֲרֵ֨י אֱלֹהִ֤ים אֲחֵרִים֙ לְעָבְדָ֔ם וּשְׁבוּ֙ אֶל הָ֣אֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר נָתַ֥תִּי;לָכֶ֖ם וְלַאֲבֹֽתֵיכֶ֑ם וְלֹ֤א הִטִּיתֶם֙ אָזְנְכֶ֔ם וְלֹ֥א שְׁמַעְתֶּ֖ם אֵלָֽי
إرميا 40: 9
Jer.40.9
فَحَلَفَ لَهُمْ جَدَلْيَا بْنُ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ وَلِرِجَالِهِمْ قَائِلاً: لاَ تَخَافُوا مِنْ أَنْ تَخْدِمُوا الْكَلْدَانِيِّينَ. اُسْكُنُوا فِي الأَرْضِ، وَاخْدِمُوا مَلِكَ بَابِلَ فَيُحْسَنَ إِلَيْكُمْ.
וַיִּשָּׁבַ֨ע לָהֶ֜ם גְּדַלְיָ֨הוּ בֶן אֲחִיקָ֤ם בֶּן שָׁפָן֙ וּלְאַנְשֵׁיהֶ֣ם לֵאמֹ֔ר אַל תִּֽירְא֖וּ מֵעֲב֣וֹד הַכַּשְׂדִּ֑ים שְׁב֣וּ בָאָ֗רֶץ וְעִבְד֛וּ מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל וְיִיטַ֥ב לָכֶֽם
إرميا 40: 9
Jer.40.9
فَحَلَفَ لَهُمْ جَدَلْيَا بْنُ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ وَلِرِجَالِهِمْ قَائِلاً: لاَ تَخَافُوا مِنْ أَنْ تَخْدِمُوا الْكَلْدَانِيِّينَ. اُسْكُنُوا فِي الأَرْضِ، وَاخْدِمُوا مَلِكَ بَابِلَ فَيُحْسَنَ إِلَيْكُمْ.
וַיִּשָּׁבַ֨ע לָהֶ֜ם גְּדַלְיָ֨הוּ בֶן אֲחִיקָ֤ם בֶּן שָׁפָן֙ וּלְאַנְשֵׁיהֶ֣ם לֵאמֹ֔ר אַל תִּֽירְא֖וּ מֵעֲב֣וֹד הַכַּשְׂדִּ֑ים שְׁב֣וּ בָאָ֗רֶץ וְעִבְד֛וּ מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל וְיִיטַ֥ב לָכֶֽם
إرميا 44: 3
Jer.44.3
مِنْ أَجْلِ شَرِّهِمِ الَّذِي فَعَلُوهُ لِيُغِيظُونِي، إِذْ ذَهَبُوا لِيُبَخِّرُوا وَيَعْبُدُوا آلِهَةً أُخْرَى لَمْ يَعْرِفُوهَا هُمْ وَلاَ أَنْتُمْ وَلاَ آبَاؤُكُمْ.
מִפְּנֵ֣י רָעָתָ֗ם אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ לְהַכְעִסֵ֔נִי לָלֶ֣כֶת לְקַטֵּ֔ר לַעֲבֹ֖ד לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים לֹ֣א יְדָע֔וּם הֵ֖מָּה אַתֶּ֥ם וַאֲבֹתֵיכֶֽם
حزقيال 20: 39
Ezk.20.39
أَمَّا أَنْتُمْ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ، فَهكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: اذْهَبُوا اعْبُدُوا كُلُّ إِنْسَانٍ أَصْنَامَهُ. وَبَعْدُ إِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لِي فَلاَ تُنَجِّسُوا اسْمِي الْقُدُّوسَ بَعْدُ بِعَطَايَاكُمْ وَبِأَصْنَامِكُمْ.
וְאַתֶּ֨ם בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֜ל כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה לְכ֣וּ עֲבֹ֔דוּ אִ֤ישׁ גִּלּוּלָיו֙ וְאַחַ֕ר אִם אֵינְכֶ֖ם שֹׁמְעִ֣ים אֵלָ֑י לֹ֣א תְחַלְּלוּ שֵׁ֤ם קָדְשִׁי֙ ע֔וֹד בְּמַתְּנֽוֹתֵיכֶ֖ם וּבְגִלּוּלֵיכֶֽם
حزقيال 20: 40
Ezk.20.40
لأَنَّهُ فِي جَبَلِ قُدْسِي، فِي جَبَلِ إِسْرَائِيلَ الْعَالِي، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، هُنَاكَ يَعْبُدُنِي كُلُّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ، كُلُّهُمْ فِي الأَرْضِ. هُنَاكَ أَرْضَى عَنْهُمْ، وَهُنَاكَ أَطْلُبُ تَقْدِمَاتِكُمْ وَبَاكُورَاتِ جِزَاكُمْ مَعَ جَمِيعِ مُقَدَّسَاتِكُمْ.
כִּ֣י בְהַר קָדְשִׁ֞י בְּהַ֣ר יִשְׂרָאֵ֗ל מְר֣וֹם נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה שָׁ֣ם יַעַבְדֻ֜נִי כָּל בֵּ֧ית יִשְׂרָאֵ֛ל כֻּלֹּ֖ה בָּאָ֑רֶץ שָׁ֣ם אֶרְצֵ֔ם וְשָׁ֞ם אֶדְר֣וֹשׁ תְּרוּמֹֽתֵיכֶ֗ם רֵאשִׁ֛ית מַשְׂאוֹתֵיכֶ֖ם בְּכָל קָדְשֵׁיכֶֽם
حزقيال 29: 18
Ezk.29.18
يَا ابْنَ آدَمَ، إِنَّ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكَ بَابِلَ اسْتَخْدَمَ جَيْشَهُ خِدْمَةً شَدِيدَةً عَلَى صُورَ. كُلُّ رَأْسٍ قَرِعَ، وَكُلُّ كَتِفٍ تَجَرَّدَتْ، وَلَمْ تَكُنْ لَهُ وَلاَ لِجَيْشِهِ أُجْرَةٌ مِنْ صُورَ لأَجْلِ خِدْمَتِهِ الَّتِي خَدَمَ بِهَا عَلَيْهَا.
בֶּן אָדָ֗ם נְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּ֠בֶל הֶעֱבִ֨יד חֵיל֜וֹ עֲבֹדָ֤ה גְדֹלָה֙ אֶל צֹ֔ר כָּל רֹ֣אשׁ מֻקְרָ֔ח וְכָל כָּתֵ֖ף מְרוּטָ֑ה לֹא הָ֨יָה ל֤וֹ וּלְחֵילוֹ֙ וְ֠שָׂכָר מִצֹּ֔ר עַל הָעֲבֹדָ֖ה אֲשֶׁר עָבַ֥ד עָלֶֽיהָ
حزقيال 29: 18
Ezk.29.18
يَا ابْنَ آدَمَ، إِنَّ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكَ بَابِلَ اسْتَخْدَمَ جَيْشَهُ خِدْمَةً شَدِيدَةً عَلَى صُورَ. كُلُّ رَأْسٍ قَرِعَ، وَكُلُّ كَتِفٍ تَجَرَّدَتْ، وَلَمْ تَكُنْ لَهُ وَلاَ لِجَيْشِهِ أُجْرَةٌ مِنْ صُورَ لأَجْلِ خِدْمَتِهِ الَّتِي خَدَمَ بِهَا عَلَيْهَا.
בֶּן אָדָ֗ם נְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּ֠בֶל הֶעֱבִ֨יד חֵיל֜וֹ עֲבֹדָ֤ה גְדֹלָה֙ אֶל צֹ֔ר כָּל רֹ֣אשׁ מֻקְרָ֔ח וְכָל כָּתֵ֖ף מְרוּטָ֑ה לֹא הָ֨יָה ל֤וֹ וּלְחֵילוֹ֙ וְ֠שָׂכָר מִצֹּ֔ר עַל הָעֲבֹדָ֖ה אֲשֶׁר עָבַ֥ד עָלֶֽיהָ