זֶה (H2088) - zeh | معجم سترونغ العبري

الخروج 9: 6 Exo.9.6

فَفَعَلَ الرَّبُّ هذَا الأَمْرَ فِي الْغَدِ. فَمَاتَتْ جَمِيعُ مَوَاشِي الْمِصْرِيِّينَ. وَأَمَّا مَوَاشِي بَنِي إِسْرَائِيلَ فَلَمْ يَمُتْ مِنْهَا وَاحِدٌ.

וַיַּ֨עַשׂ יְהוָ֜ה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיָּ֕מָת כֹּ֖ל מִקְנֵ֣ה מִצְרָ֑יִם וּמִמִּקְנֵ֥ה בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל לֹא מֵ֥ת אֶחָֽד

الخروج 10: 6 Exo.10.6

وَيَمْلأُ بُيُوتَكَ وَبُيُوتَ جَمِيعِ عَبِيدِكَ وَبُيُوتَ جَمِيعِ الْمِصْرِيِّينَ، الأَمْرُ الَّذِي لَمْ يَرَهُ آبَاؤُكَ وَلاَ آبَاءُ آبَائِكَ مُنْذُ يَوْمَ وُجِدُوا عَلَى الأَرْضِ إِلَى هذَا الْيَوْمِ. ثُمَّ تَحَوَّلَ وَخَرَجَ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ.

וּמָלְא֨וּ בָתֶּ֜יךָ וּבָתֵּ֣י כָל עֲבָדֶיךָ֮ וּבָתֵּ֣י כָל מִצְרַיִם֒ אֲשֶׁ֨ר לֹֽא רָא֤וּ אֲבֹתֶ֙יךָ֙ וַאֲב֣וֹת אֲבֹתֶ֔יךָ מִיּ֗וֹם הֱיוֹתָם֙ עַל הָ֣אֲדָמָ֔ה עַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם וַיִּ֥פֶן וַיֵּצֵ֖א מֵעִ֥ם פַּרְעֹֽה

الخروج 10: 7 Exo.10.7

فَقَالَ عَبِيدُ فِرْعَوْنَ لَهُ: إِلَى مَتَى يَكُونُ هذَا لَنَا فَخًّا. أَطْلِقِ الرِّجَالَ لِيَعْبُدُوا الرَّبَّ إِلهَهُمْ. أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ مِصْرَ قَدْ خَرِبَتْ..

וַיֹּאמְרוּ֩ עַבְדֵ֨י פַרְעֹ֜ה אֵלָ֗יו עַד מָתַי֙ יִהְיֶ֨ה זֶ֥ה לָ֙נוּ֙ לְמוֹקֵ֔שׁ שַׁלַּח֙ הָ֣אֲנָשִׁ֔ים וְיַֽעַבְד֖וּ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם הֲטֶ֣רֶם תֵּדַ֔ע כִּ֥י מִצְרָֽיִם אָבְדָ֖ה

الخروج 10: 17 Exo.10.17

وَالآنَ اصْفَحَا عَنْ خَطِيَّتِي هذِهِ الْمَرَّةَ فَقَطْ، وَصَلِّيَا إِلَى الرَّبِّ إِلهِكُمَا لِيَرْفَعَ عَنِّي هذَا الْمَوْتَ فَقَطْ.

וְעַתָּ֗ה שָׂ֣א;נָ֤א חַטָּאתִי֙ הַפַּ֔עַם אַ֣ךְ וְהַעְתִּ֖ירוּ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם וְיָסֵר֙ מֵֽעָלַ֔י הַזֶּֽה הַמָּ֥וֶת רַ֖ק

الخروج 11: 1 Exo.11.1

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: ضَرْبَةً وَاحِدَةً أَيْضًا أَجْلِبُ عَلَى فِرْعَوْنَ وَعَلَى مِصْرَ. بَعْدَ ذلِكَ يُطْلِقُكُمْ مِنْ هُنَا. وَعِنْدَمَا يُطْلِقُكُمْ يَطْرُدُكُمْ طَرْدًا مِنْ هُنَا بِالتَّمَامِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה נֶ֤גַע אֶחָד֙ ע֣וֹד אָבִ֤יא עַל פַּרְעֹה֙ וְעַל מִצְרַ֔יִם אַֽחֲרֵי כֵ֕ן יְשַׁלַּ֥ח;אֶתְכֶ֖ם מִזֶּ֑ה כְּשַׁ֨לְּח֔וֹ גָּרֵ֛שׁ;אֶתְכֶ֖ם יְגָרֵ֥שׁ מִזֶּֽה כָּלָ֕ה

الخروج 11: 1 Exo.11.1

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: ضَرْبَةً وَاحِدَةً أَيْضًا أَجْلِبُ عَلَى فِرْعَوْنَ وَعَلَى مِصْرَ. بَعْدَ ذلِكَ يُطْلِقُكُمْ مِنْ هُنَا. وَعِنْدَمَا يُطْلِقُكُمْ يَطْرُدُكُمْ طَرْدًا مِنْ هُنَا بِالتَّمَامِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה נֶ֤גַע אֶחָד֙ ע֣וֹד אָבִ֤יא עַל פַּרְעֹה֙ וְעַל מִצְרַ֔יִם אַֽחֲרֵי כֵ֕ן יְשַׁלַּ֥ח;אֶתְכֶ֖ם מִזֶּ֑ה כְּשַׁ֨לְּח֔וֹ גָּרֵ֛שׁ;אֶתְכֶ֖ם יְגָרֵ֥שׁ מִזֶּֽה כָּלָ֕ה

الخروج 12: 2 Exo.12.2

هذَا الشَّهْرُ لَكُمْ رَأْسَ الشُّهُورِ. هُوَ لَكُمْ أَوَّلُ شُهُورِ السَّنَةِ.

הַזֶּ֛ה הַחֹ֧דֶשׁ לָכֶ֖ם רֹ֣אשׁ חֳדָשִׁ֑ים הוּא֙ לָכֶ֔ם רִאשׁ֥וֹן לְחָדְשֵׁ֖י הַשָּׁנָֽה

الخروج 12: 3 Exo.12.3

كَلِّمَا كُلَّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ قَائِلَيْنِ: فِي الْعَاشِرِ مِنْ هذَا الشَّهْرِ يَأْخُذُونَ لَهُمْ كُلُّ وَاحِدٍ شَاةً بِحَسَبِ بُيُوتِ الآبَاءِ، شَاةً لِلْبَيْتِ.

דַּבְּר֗וּ כָּל עֲדַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר בֶּעָשֹׂ֖ר הַזֶּ֑ה לַחֹ֣דֶשׁ וְיִקְח֣וּ לָהֶ֗ם אִ֛ישׁ שֶׂ֥ה לְבֵית אָבֹ֖ת שֶׂ֥ה לַבָּֽיִת

الخروج 12: 6 Exo.12.6

وَيَكُونُ عِنْدَكُمْ تَحْتَ الْحِفْظِ إِلَى الْيَوْمِ الرَّابِعَ عَشَرَ مِنْ هذَا الشَّهْرِ. ثُمَّ يَذْبَحُهُ كُلُّ جُمْهُورِ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ فِي الْعَشِيَّةِ.

וְהָיָ֤ה לָכֶם֙ לְמִשְׁמֶ֔רֶת עַ֣ד י֖וֹם אַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֛ר הַזֶּ֑ה לַחֹ֣דֶשׁ וְשָׁחֲט֣וּ;אֹת֗וֹ כֹּ֛ל קְהַ֥ל עֲדַֽת יִשְׂרָאֵ֖ל בֵּ֥ין הָעַרְבָּֽיִם

الخروج 12: 8 Exo.12.8

وَيَأْكُلُونَ اللَّحْمَ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَشْوِيًّا بِالنَّارِ مَعَ فَطِيرٍ. عَلَى أَعْشَابٍ مُرَّةٍ يَأْكُلُونَهُ.

וְאָכְל֥וּ הַבָּשָׂ֖ר הַזֶּ֑ה בַּלַּ֣יְלָה צְלִי אֵ֣שׁ וּמַצּ֔וֹת עַל מְרֹרִ֖ים יֹאכְלֻֽהוּ

الخروج 12: 12 Exo.12.12

فَإِنِّي أَجْتَازُ فِي أَرْضِ مِصْرَ هذِهِ اللَّيْلَةَ، وَأَضْرِبُ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ مِنَ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ. وَأَصْنَعُ أَحْكَامًا بِكُلِّ آلِهَةِ الْمِصْرِيِّينَ. أَنَا الرَّبُّ.

וְעָבַרְתִּ֣י בְאֶֽרֶץ מִצְרַיִם֮ הַזֶּה֒ בַּלַּ֣יְלָה וְהִכֵּיתִ֤י כָל בְּכוֹר֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מֵאָדָ֖ם וְעַד;בְּהֵמָ֑ה אֶֽעֱשֶׂ֥ה שְׁפָטִ֖ים וּבְכָל אֱלֹהֵ֥י מִצְרַ֛יִם אֲנִ֥י יְהוָֽה

الخروج 12: 14 Exo.12.14

وَيَكُونُ لَكُمْ هذَا الْيَوْمُ تَذْكَارًا فَتُعَيِّدُونَهُ عِيدًا لِلرَّبِّ. فِي أَجْيَالِكُمْ تُعَيِّدُونَهُ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً.

וְהָיָה֩ לָכֶם֙ הַזֶּ֤ה הַיּ֨וֹם לְזִכָּר֔וֹן וְחַגֹּתֶ֥ם;אֹת֖וֹ חַ֣ג לַֽיהוָ֑ה לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם תְּחָגֻּֽהוּ חֻקַּ֥ת עוֹלָ֖ם

الخروج 12: 17 Exo.12.17

وَتَحْفَظُونَ الْفَطِيرَ لأَنِّي فِي هذَا الْيَوْمِ عَيْنِهِ أَخْرَجْتُ أَجْنَادَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، فَتَحْفَظُونَ هذَا الْيَوْمَ فِي أَجْيَالِكُمْ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً.

וּשְׁמַרְתֶּם֮ הַמַּצּוֹת֒ כִּ֗י הַיּ֣וֹם;הַזֶּ֔ה בְּעֶ֙צֶם֙ הוֹצֵ֥אתִי צִבְאוֹתֵיכֶ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וּשְׁמַרְתֶּ֞ם הַזֶּ֛ה הַיּ֥וֹם לְדֹרֹתֵיכֶ֖ם חֻקַּ֥ת עוֹלָֽם

الخروج 12: 24 Exo.12.24

فَتَحْفَظُونَ هذَا الأَمْرَ فَرِيضَةً لَكَ وَلأَوْلاَدِكَ إِلَى الأَبَدِ.

וּשְׁמַרְתֶּ֖ם הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר לְחָק לְךָ֥ וּלְבָנֶ֖יךָ עַד עוֹלָֽם

الخروج 12: 41 Exo.12.41

وَكَانَ عِنْدَ نِهَايَةِ أَرْبَعِ مِئَةٍ وَثَلاَثِينَ سَنَةً، فِي ذلِكَ الْيَوْمِ عَيْنِهِ، أَنَّ جَمِيعَ أَجْنَادِ الرَّبِّ خَرَجَتْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיְהִ֗י מִקֵּץ֙ וְאַרְבַּ֥ע מֵא֖וֹת שְׁלֹשִׁ֣ים שָׁנָ֑ה הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם בְּעֶ֙צֶם֙ כָּל צִבְא֥וֹת יְהוָ֖ה יָֽצְא֛וּ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 12: 42 Exo.12.42

هِيَ لَيْلَةٌ تُحْفَظُ لِلرَّبِّ لإِخْرَاجِهِ إِيَّاهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ. هذِهِ اللَّيْلَةُ هِيَ لِلرَّبِّ. تُحْفَظُ مِنْ جَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي أَجْيَالِهِمْ.

הוּא֙ לֵ֣יל שִׁמֻּרִ֥ים לַֽיהוָ֔ה לְהוֹצִיאָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם הַזֶּה֙ הַלַּ֤יְלָה הֽוּא לַֽיהוָ֔ה שִׁמֻּרִ֛ים לְכָל בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לְדֹרֹתָֽם

الخروج 12: 51 Exo.12.51

وَكَانَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ عَيْنِهِ أَنَّ الرَّبَّ أَخْرَجَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِحَسَبِ أَجْنَادِهِمْ.

וַיְהִ֕י הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם בְּעֶ֖צֶם יְהוָ֜ה הוֹצִ֨יא בְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל עַל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם צִבְאֹתָֽם

الخروج 13: 3 Exo.13.3

وَقَالَ مُوسَى لِلشَّعْبِ: اذْكُرُوا هذَا الْيَوْمَ الَّذِي فِيهِ خَرَجْتُمْ مِنْ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ الْعُبُودِيَّةِ، فَإِنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَكُمُ الرَّبُّ مِنْ هُنَا. وَلاَ يُؤْكَلُ خَمِيرٌ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה הָעָ֗ם זָכ֞וֹר הַזֶּה֙ הַיּ֤וֹם אֲשֶׁ֨ר יְצָאתֶ֤ם מִמִּצְרַ֙יִם֙ מִבֵּ֣ית עֲבָדִ֔ים כִּ֚י יָ֔ד בְּחֹ֣זֶק הוֹצִ֧יא;אֶתְכֶ֖ם יְהֹוָ֛ה מִזֶּ֑ה וְלֹ֥א יֵאָכֵ֖ל חָמֵֽץ

الخروج 13: 3 Exo.13.3

وَقَالَ مُوسَى لِلشَّعْبِ: اذْكُرُوا هذَا الْيَوْمَ الَّذِي فِيهِ خَرَجْتُمْ مِنْ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ الْعُبُودِيَّةِ، فَإِنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَكُمُ الرَّبُّ مِنْ هُنَا. وَلاَ يُؤْكَلُ خَمِيرٌ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה הָעָ֗ם זָכ֞וֹר הַזֶּה֙ הַיּ֤וֹם אֲשֶׁ֨ר יְצָאתֶ֤ם מִמִּצְרַ֙יִם֙ מִבֵּ֣ית עֲבָדִ֔ים כִּ֚י יָ֔ד בְּחֹ֣זֶק הוֹצִ֧יא;אֶתְכֶ֖ם יְהֹוָ֛ה מִזֶּ֑ה וְלֹ֥א יֵאָכֵ֖ל חָמֵֽץ

الخروج 13: 5 Exo.13.5

وَيَكُونُ مَتَى أَدْخَلَكَ الرَّبُّ أَرْضَ الْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالأَمُورِيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ الَّتِي حَلَفَ لآبَائِكَ أَنْ يُعْطِيَكَ، أَرْضًا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً، أَنَّكَ تَصْنَعُ هذِهِ الْخِدْمَةَ فِي هذَا الشَّهْرِ.

וְהָיָ֣ה כִֽי יְבִֽיאֲךָ֣ יְהוָ֡ה אֶ֣רֶץ הַֽ֠כְּנַעֲנִי וְהַחִתִּ֨י וְהָאֱמֹרִ֜י וְהַחִוִּ֣י וְהַיְבוּסִ֗י אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע לַאֲבֹתֶ֙יךָ֙ לָ֣תֶת;לָ֔ךְ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ וְעָבַדְתָּ֛ הַזֹּ֖את הָעֲבֹדָ֥ה הַזֶּֽה בַּחֹ֥דֶשׁ

الخروج 13: 8 Exo.13.8

وَتُخْبِرُ ابْنَكَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ قَائِلاً: مِنْ أَجْلِ مَا صَنَعَ إِلَيَّ الرَّبُّ حِينَ أَخْرَجَنِي مِنْ مِصْرَ.

וְהִגַּדְתָּ֣ לְבִנְךָ֔ בַּיּ֥וֹם;הַה֖וּא לֵאמֹ֑ר בַּעֲב֣וּר זֶ֗ה עָשָׂ֤ה לִ֔י יְהוָה֙ בְּצֵאתִ֖י מִמִּצְרָֽיִם

الخروج 13: 19 Exo.13.19

وَأَخَذَ مُوسَى عِظَامَ يُوسُفَ مَعَهُ، لأَنَّهُ كَانَ قَدِ اسْتَحْلَفَ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِحَلْفٍ قَائِلاً: إِنَّ اللهَ سَيَفْتَقِدُكُمْ فَتُصْعِدُونَ عِظَامِي مِنْ هُنَا مَعَكُمْ.

וַיִּקַּ֥ח מֹשֶׁ֛ה עַצְמ֥וֹת יוֹסֵ֖ף עִמּ֑וֹ כִּי֩ הַשְׁבֵּ֨עַ בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ הִשְׁבִּ֜יעַ לֵאמֹ֔ר אֱלֹהִים֙ פָּקֹ֨ד;יִפְקֹ֤ד;אֶתְכֶ֔ם וְהַעֲלִיתֶ֧ם עַצְמֹתַ֛י מִזֶּ֖ה אִתְּכֶֽם

الخروج 14: 12 Exo.14.12

أَلَيْسَ هذَا هُوَ الْكَلاَمُ الَّذِي كَلَّمْنَاكَ بِهِ فِي مِصْرَ قَائِلِينَ: كُفَّ عَنَّا فَنَخْدِمَ الْمِصْرِيِّينَ. لأَنَّهُ خَيْرٌ لَنَا أَنْ نَخْدِمَ الْمِصْرِيِّينَ مِنْ أَنْ نَمُوتَ فِي الْبَرِّيَّةِ.

הֲלֹא זֶ֣ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁר֩ דִּבַּ֨רְנוּ;אֵלֶ֤יךָ בְמִצְרַ֙יִם֙ לֵאמֹ֔ר חֲדַ֥ל מִמֶּ֖נּוּ וְנַֽעַבְדָ֣ה מִצְרָ֑יִם כִּ֣י ט֥וֹב לָ֙נוּ֙ עֲבֹ֣ד מִצְרַ֔יִם מִמֻּתֵ֖נוּ בַּמִּדְבָּֽר

الخروج 14: 20 Exo.14.20

فَدَخَلَ بَيْنَ عَسْكَرِ الْمِصْرِيِّينَ وَعَسْكَرِ إِسْرَائِيلَ، وَصَارَ السَّحَابُ وَالظَّلاَمُ وَأَضَاءَ اللَّيْلَ. فَلَمْ يَقْتَرِبْ هذَا إِلَى ذَاكَ كُلَّ اللَّيْلِ.

וַיָּבֹ֞א בֵּ֣ין מַחֲנֵ֣ה מִצְרַ֗יִם מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וַיְהִ֤י הֶֽעָנָן֙ וְהַחֹ֔שֶׁךְ וַיָּ֖אֶר הַלָּ֑יְלָה וְלֹא קָרַ֥ב זֶ֛ה אֶל זֶ֖ה כָּל הַלָּֽיְלָה

الخروج 14: 20 Exo.14.20

فَدَخَلَ بَيْنَ عَسْكَرِ الْمِصْرِيِّينَ وَعَسْكَرِ إِسْرَائِيلَ، وَصَارَ السَّحَابُ وَالظَّلاَمُ وَأَضَاءَ اللَّيْلَ. فَلَمْ يَقْتَرِبْ هذَا إِلَى ذَاكَ كُلَّ اللَّيْلِ.

וַיָּבֹ֞א בֵּ֣ין מַחֲנֵ֣ה מִצְרַ֗יִם מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וַיְהִ֤י הֶֽעָנָן֙ וְהַחֹ֔שֶׁךְ וַיָּ֖אֶר הַלָּ֑יְלָה וְלֹא קָרַ֥ב זֶ֛ה אֶל זֶ֖ה כָּל הַלָּֽיְלָה

الخروج 15: 2 Exo.15.2

الرَّبُّ قُوَّتِي وَنَشِيدِي، وَقَدْ صَارَ خَلاَصِي. هذَا إِلهِي فَأُمَجِّدُهُ، إِلهُ أَبِي فَأُرَفِّعُهُ.

יָ֔הּ עָזִּ֤י וְזִמְרָת֙ וַֽיְהִי לִֽישׁוּעָ֑ה;לִ֖י זֶ֤ה אֵלִי֙ וְאַנְוֵ֔הוּ אֱלֹהֵ֥י אָבִ֖י וַאֲרֹמְמֶֽנְהוּ

الخروج 16: 3 Exo.16.3

وَقَالَ لَهُمَا بَنُو إِسْرَائِيلَ: لَيْتَنَا مُتْنَا بِيَدِ الرَّبِّ فِي أَرْضِ مِصْرَ، إِذْ كُنَّا جَالِسِينَ عِنْدَ قُدُورِ اللَّحْمِ نَأْكُلُ خُبْزًا لِلشَّبَعِ. فَإِنَّكُمَا أَخْرَجْتُمَانَا إِلَى هذَا الْقَفْرِ لِكَيْ تُمِيتَا كُلَّ هذَا الْجُمْهُورِ بِالْجُوعِ.

וַיֹּאמְר֨וּ אֲלֵהֶ֜ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל מִֽי;יִתֵּ֨ן מוּתֵ֤נוּ בְיַד יְהוָה֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּשִׁבְתֵּ֙נוּ֙ עַל סִ֣יר הַבָּשָׂ֔ר בְּאָכְלֵ֥נוּ לֶ֖חֶם לָשֹׂ֑בַע כִּֽי הוֹצֵאתֶ֤ם;אֹתָ֙נוּ֙ אֶל הַזֶּ֔ה הַמִּדְבָּ֣ר לְהָמִ֛ית כָּל הַזֶּ֖ה הַקָּהָ֥ל בָּרָעָֽב

الخروج 16: 3 Exo.16.3

وَقَالَ لَهُمَا بَنُو إِسْرَائِيلَ: لَيْتَنَا مُتْنَا بِيَدِ الرَّبِّ فِي أَرْضِ مِصْرَ، إِذْ كُنَّا جَالِسِينَ عِنْدَ قُدُورِ اللَّحْمِ نَأْكُلُ خُبْزًا لِلشَّبَعِ. فَإِنَّكُمَا أَخْرَجْتُمَانَا إِلَى هذَا الْقَفْرِ لِكَيْ تُمِيتَا كُلَّ هذَا الْجُمْهُورِ بِالْجُوعِ.

וַיֹּאמְר֨וּ אֲלֵהֶ֜ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל מִֽי;יִתֵּ֨ן מוּתֵ֤נוּ בְיַד יְהוָה֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּשִׁבְתֵּ֙נוּ֙ עַל סִ֣יר הַבָּשָׂ֔ר בְּאָכְלֵ֥נוּ לֶ֖חֶם לָשֹׂ֑בַע כִּֽי הוֹצֵאתֶ֤ם;אֹתָ֙נוּ֙ אֶל הַזֶּ֔ה הַמִּדְבָּ֣ר לְהָמִ֛ית כָּל הַזֶּ֖ה הַקָּהָ֥ל בָּרָעָֽב

الخروج 16: 16 Exo.16.16

هذَا هُوَ الشَّيْءُ الَّذِي أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ. اِلْتَقِطُوا مِنْهُ كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى حَسَبِ أُكْلِهِ. عُمِرًا لِلرَّأْسِ عَلَى عَدَدِ نُفُوسِكُمْ تَأْخُذُونَ، كُلُّ وَاحِدٍ لِلَّذِينَ فِي خَيْمَتِهِ.

זֶ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֔ה לִקְט֣וּ מִמֶּ֔נּוּ אִ֖ישׁ לְפִ֣י אָכְל֑וֹ עֹ֣מֶר לַגֻּלְגֹּ֗לֶת מִסְפַּר֙ נַפְשֹׁ֣תֵיכֶ֔ם תִּקָּֽחוּ אִ֛ישׁ לַאֲשֶׁ֥ר בְּאָהֳל֖וֹ

الخروج 16: 32 Exo.16.32

وَقَالَ مُوسَى: هذَا هُوَ الشَّيْءُ الَّذِي أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ. مِلْءُ الْعُمِرِ مِنْهُ يَكُونُ لِلْحِفْظِ فِي أَجْيَالِكُمْ. لِكَيْ يَرَوْا الْخُبْزَ الَّذِي أَطْعَمْتُكُمْ فِي الْبَرِّيَّةِ حِينَ أَخْرَجْتُكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה זֶ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֔ה מְלֹ֤א הָעֹ֙מֶר֙ מִמֶּ֔נּוּ לְמִשְׁמֶ֖רֶת לְדֹרֹתֵיכֶ֑ם לְמַ֣עַן יִרְא֣וּ הַלֶּ֗חֶם אֲשֶׁ֨ר הֶאֱכַ֤לְתִּי;אֶתְכֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר בְּהוֹצִיאִ֥י;אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1073 آية)