זֶה (H2088) - zeh | معجم سترونغ العبري

العدد 20: 10 Num.20.10

وَجَمَعَ مُوسَى وَهَارُونُ الْجُمْهُورَ أَمَامَ الصَّخْرَةِ، فَقَالَ لَهُمُ: اسْمَعُوا أَيُّهَا الْمَرَدَةُ، أَمِنْ هذِهِ الصَّخْرَةِ نُخْرِجُ لَكُمْ مَاءً..

וַיַּקְהִ֜לוּ מֹשֶׁ֧ה וְאַהֲרֹ֛ן הַקָּהָ֖ל פְּנֵ֣י הַסָּ֑לַע וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֗ם שִׁמְעוּ;נָא֙ הַמֹּרִ֔ים הֲמִן הַזֶּ֔ה הַסֶּ֣לַע נוֹצִ֥יא לָכֶ֖ם מָֽיִם

العدد 20: 12 Num.20.12

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى وَهَارُونَ: مِنْ أَجْلِ أَنَّكُمَا لَمْ تُؤْمِنَا بِي حَتَّى تُقَدِّسَانِي أَمَامَ أَعْيُنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، لِذلِكَ لاَ تُدْخِلاَنِ هذِهِ الْجَمَاعَةَ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي أَعْطَيْتُهُمْ

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ מֹשֶׁ֣ה אַהֲרֹן֒ יַ֚עַן לֹא הֶאֱמַנְתֶּ֣ם בִּ֔י לְהַ֨קְדִּישֵׁ֔נִי לְעֵינֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לָכֵ֗ן לֹ֤א תָבִ֙יאוּ֙ הַזֶּ֔ה הַקָּהָ֣ל אֶל הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁר נָתַ֥תִּי;לָהֶֽם

العدد 21: 2 Num.21.2

فَنَذَرَ إِسْرَائِيلُ نَذْرًا لِلرَّبِّ وَقَالَ: إِنْ دَفَعْتَ هؤُلاَءِ الْقَوْمَ إِلَى يَدِي أُحَرِّمُ مُدُنَهُمْ.

וַיִּדַּ֨ר יִשְׂרָאֵ֥ל נֶ֛דֶר לַֽיהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אִם נָתֹ֨ן;תִּתֵּ֜ן הַזֶּה֙ הָעָ֤ם בְּיָדִ֔י וְהַֽחֲרַמְתִּ֖י עָרֵיהֶֽם

العدد 22: 6 Num.22.6

فَالآنَ تَعَالَ وَالْعَنْ لِي هذَا الشَّعْبَ، لأَنَّهُ أَعْظَمُ مِنِّي، لَعَلَّهُ يُمْكِنُنَا أَنْ نَكْسِرَهُ فَأَطْرُدَهُ مِنَ الأَرْضِ، لأَنِّي عَرَفْتُ أَنَّ الَّذِي تُبَارِكُهُ مُبَارَكٌ وَالَّذِي تَلْعَنُهُ مَلْعُونٌ.

וְעַתָּה֩ לְכָה;נָּ֨א אָֽרָה לִּ֜י הַזֶּ֗ה הָעָ֣ם כִּֽי עָצ֥וּם מִמֶּ֔נִּי אוּלַ֤י אוּכַל֙ נַכֶּה;בּ֔וֹ וַאֲגָרְשֶׁ֖נּוּ מִן הָאָ֑רֶץ כִּ֣י יָדַ֗עְתִּי אֲשֶׁר תְּבָרֵךְ֙ מְבֹרָ֔ךְ וַאֲשֶׁ֥ר תָּאֹ֖ר יוּאָֽר

العدد 22: 17 Num.22.17

لأَنِّي أُكْرِمُكَ إِكْرَامًا عَظِيمًا، وَكُلَّ مَا تَقُولُ لِي أَفْعَلُهُ. فَتَعَالَ الْعَنْ لِي هذَا الشَّعْبَ.

כִּֽי כַבֵּ֤ד אֲכַבֶּדְךָ֙ מְאֹ֔ד וְכֹ֛ל אֲשֶׁר תֹּאמַ֥ר אֵלַ֖י אֶֽעֱשֶׂ֑ה וּלְכָה;נָּא֙ קָֽבָה לִּ֔י הַזֶּֽה הָעָ֥ם

العدد 22: 19 Num.22.19

فَالآنَ امْكُثُوا هُنَا أَنْتُمْ أَيْضًا هذِهِ اللَّيْلَةَ لأَعْلَمَ مَاذَا يَعُودُ الرَّبُّ يُكَلِّمُنِي بِهِ.

וְעַתָּ֗ה שְׁב֨וּ;נָ֥א בָזֶ֛ה אַתֶּ֖ם גַּם הַלָּ֑יְלָה וְאֵ֣דְעָ֔ה מַה יֹּסֵ֥ף יְהוָ֖ה דַּבֵּ֥ר עִמִּֽי

العدد 22: 24 Num.22.24

ثُمَّ وَقَفَ مَلاَكُ الرَّبِّ فِي خَنْدَقٍ لِلْكُرُومِ، حَائِطٌ مِنْ هُنَا وَحَائِطٌ مِنْ هُنَاكَ.

וַֽיַּעֲמֹד֙ מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה בְּמִשְׁע֖וֹל הַכְּרָמִ֑ים גָּדֵ֥ר מִזֶּ֖ה וְגָדֵ֥ר מִזֶּֽה

العدد 22: 24 Num.22.24

ثُمَّ وَقَفَ مَلاَكُ الرَّبِّ فِي خَنْدَقٍ لِلْكُرُومِ، حَائِطٌ مِنْ هُنَا وَحَائِطٌ مِنْ هُنَاكَ.

וַֽיַּעֲמֹד֙ מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה בְּמִשְׁע֖וֹל הַכְּרָמִ֑ים גָּדֵ֥ר מִזֶּ֖ה וְגָדֵ֥ר מִזֶּֽה

العدد 22: 28 Num.22.28

فَفَتَحَ الرَّبُّ فَمَ الأَتَانِ، فَقَالَتْ لِبَلْعَامَ: مَاذَا صَنَعْتُ بِكَ حَتَّى ضَرَبْتَنِي الآنَ ثَلاَثَ دَفَعَاتٍ..

וַיִּפְתַּ֥ח יְהוָ֖ה פִּ֣י הָאָת֑וֹן וַתֹּ֤אמֶר לְבִלְעָם֙ מֶה עָשִׂ֣יתִֽי לְךָ֔ כִּ֣י הִכִּיתַ֔נִי זֶ֖ה שָׁלֹ֥שׁ רְגָלִֽים

العدد 22: 30 Num.22.30

فَقَالَتِ الأَتَانُ لِبَلْعَامَ: أَلَسْتُ أَنَا أَتَانَكَ الَّتِي رَكِبْتَ عَلَيْهَا مُنْذُ وُجُودِكَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ. هَلْ تَعَوَّدْتُ أَنْ أَفْعَلَ بِكَ هكَذَا. فَقَالَ: لاَ.

וַתֹּ֨אמֶר הָאָת֜וֹן בִּלְעָ֗ם הֲלוֹא֩ אָנֹכִ֨י אֲתֹֽנְךָ֜ אֲשֶׁר רָכַ֣בְתָּ עָלַ֗י מֵעֽוֹדְךָ֙ עַד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם הַֽהַסְכֵּ֣ן;הִסְכַּ֔נְתִּי לַעֲשׂ֥וֹת לְךָ֖ כֹּ֑ה וַיֹּ֖אמֶר לֹֽא

العدد 22: 32 Num.22.32

فَقَالَ لَهُ مَلاَكُ الرَّبِّ: لِمَاذَا ضَرَبْتَ أَتَانَكَ الآنَ ثَلاَثَ دَفَعَاتٍ. هأَنَذَا قَدْ خَرَجْتُ لِلْمُقَاوَمَةِ لأَنَّ الطَّرِيقَ وَرْطَةٌ أَمَامِي،

וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה מָ֗ה הִכִּ֙יתָ֙ אֲתֹ֣נְךָ֔ זֶ֖ה שָׁל֣וֹשׁ רְגָלִ֑ים הִנֵּ֤ה אָנֹכִי֙;יָצָ֣אתִי לְשָׂטָ֔ן כִּֽי הַדֶּ֖רֶךְ יָרַ֥ט לְנֶגְדִּֽי

العدد 22: 33 Num.22.33

فَأَبْصَرَتْنِي الأَتَانُ وَمَالَتْ مِنْ قُدَّامِي الآنَ ثَلاَثَ دَفَعَاتٍ. وَلَوْ لَمْ تَمِلْ مِنْ قُدَّامِي لَكُنْتُ الآنَ قَدْ قَتَلْتُكَ وَاسْتَبْقَيْتُهَا.

וַתִּרְאַ֙נִי֙ הָֽאָת֔וֹן וַתֵּ֣ט לְפָנַ֔י זֶ֖ה שָׁלֹ֣שׁ רְגָלִ֑ים אוּלַי֙ נָטְתָ֣ה מִפָּנַ֔י כִּ֥י עַתָּ֛ה גַּם אֹתְכָ֥ה;הָרַ֖גְתִּי וְאוֹתָ֥הּ;הֶחֱיֵֽיתִי

العدد 23: 1 Num.23.1

فَقَالَ بَلْعَامُ لِبَالاَقَ: ابْنِ لِي ههُنَا سَبْعَةَ مَذَابحَ وَهَيِّئْ لِي ههُنَا سَبْعَةَ ثِيرَانٍ وَسَبْعَةَ كِبَاشٍ.

וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ בָּלָ֔ק בְּנֵה לִ֥י בָזֶ֖ה שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֑ת וְהָכֵ֥ן לִי֙ בָּזֶ֔ה שִׁבְעָ֥ה פָרִ֖ים וְשִׁבְעָ֥ה אֵילִֽים

العدد 23: 1 Num.23.1

فَقَالَ بَلْعَامُ لِبَالاَقَ: ابْنِ لِي ههُنَا سَبْعَةَ مَذَابحَ وَهَيِّئْ لِي ههُنَا سَبْعَةَ ثِيرَانٍ وَسَبْعَةَ كِبَاشٍ.

וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ בָּלָ֔ק בְּנֵה לִ֥י בָזֶ֖ה שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֑ת וְהָכֵ֥ן לִי֙ בָּזֶ֔ה שִׁבְעָ֥ה פָרִ֖ים וְשִׁבְעָ֥ה אֵילִֽים

العدد 23: 29 Num.23.29

فَقَالَ بَلْعَامُ لِبَالاَقَ: ابْنِ لِي ههُنَا سَبْعَةَ مَذَابحَ، وَهَيِّئْ لِي ههُنَا سَبْعَةَ ثِيرَانٍ وَسَبْعَةَ كِبَاشٍ.

וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ בָּלָ֔ק בְּנֵה לִ֥י בָזֶ֖ה שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֑ת וְהָכֵ֥ן לִי֙ בָּזֶ֔ה שִׁבְעָ֥ה פָרִ֖ים וְשִׁבְעָ֥ה אֵילִֽים

العدد 23: 29 Num.23.29

فَقَالَ بَلْعَامُ لِبَالاَقَ: ابْنِ لِي ههُنَا سَبْعَةَ مَذَابحَ، وَهَيِّئْ لِي ههُنَا سَبْعَةَ ثِيرَانٍ وَسَبْعَةَ كِبَاشٍ.

וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ בָּלָ֔ק בְּנֵה לִ֥י בָזֶ֖ה שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֑ת וְהָכֵ֥ן לִי֙ בָּזֶ֔ה שִׁבְעָ֥ה פָרִ֖ים וְשִׁבְעָ֥ה אֵילִֽים

العدد 24: 10 Num.24.10

فَاشْتَعَلَ غَضَبُ بَالاَقَ عَلَى بَلْعَامَ، وَصَفَّقَ بِيَدَيْهِ وَقَالَ بَالاَقُ لِبَلْعَامَ: لِتَشْتِمَ أَعْدَائِي دَعَوْتُكَ، وَهُوَذَا أَنْتَ قَدْ بَارَكْتَهُمُ الآنَ ثَلاَثَ دَفَعَاتٍ.

וַיִּֽחַר אַ֤ף בָּלָק֙ אֶל בִּלְעָ֔ם וַיִּסְפֹּ֖ק כַּפָּ֑יו וַיֹּ֨אמֶר בָּלָ֜ק בִּלְעָ֗ם לָקֹ֤ב אֹֽיְבַי֙ קְרָאתִ֔יךָ וְהִנֵּה֙ בֵּרַ֣כְתָּ;בָרֵ֔ךְ זֶ֖ה שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִֽים

العدد 24: 14 Num.24.14

وَالآنَ هُوَذَا أَنَا مُنْطَلِقٌ إِلَى شَعْبِي. هَلُمَّ أُنْبِئْكَ بِمَا يَفْعَلُهُ هذَا الشَّعْبُ بِشَعْبِكَ فِي آخِرِ الأَيَّامِ.

וְעַתָּ֕ה הִנְנִ֥י הוֹלֵ֖ךְ לְעַמִּ֑י לְכָה֙ אִיעָ֣צְךָ֔ אֲשֶׁ֨ר יַעֲשֶׂ֜ה הַזֶּ֛ה הָעָ֥ם לְעַמְּךָ֖ בְּאַחֲרִ֥ית הַיָּמִֽים

العدد 27: 12 Num.27.12

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اصْعَدْ إِلَى جَبَلِ عَبَارِيمَ هذَا وَانْظُرِ الأَرْضَ الَّتِي أَعْطَيْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה עֲלֵ֛ה אֶל הַ֥ר הָעֲבָרִ֖ים הַזֶּ֑ה וּרְאֵה֙ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

العدد 28: 3 Num.28.3

وَقُلْ لَهُمْ: هذَا هُوَ الْوَقُودُ الَّذِي تُقَرِّبُونَ لِلرَّبِّ: خَرُوفَانِ حَوْلِيَّانِ صَحِيحَانِ لِكُلِّ يَوْمٍ مُحْرَقَةً دَائِمَةً.

וְאָמַרְתָּ֣ לָהֶ֔ם זֶ֚ה הָֽאִשֶּׁ֔ה אֲשֶׁ֥ר תַּקְרִ֖יבוּ לַיהוָ֑ה שְׁנַ֥יִם;כְּבָשִׂ֨ים בְּנֵֽי;שָׁנָ֧ה תְמִימִ֛ם לַיּ֖וֹם עֹלָ֥ה תָמִֽיד

العدد 28: 17 Num.28.17

وَفِي الْيَوْمِ الْخَامِسَ عَشَرَ مِنْ هذَا الشَّهْرِ عِيدٌ. سَبْعَةَ أَيَّامٍ يُؤْكَلُ فَطِيرٌ.

י֛וֹם וּבַחֲמִשָּׁ֨ה עָשָׂ֥ר הַזֶּ֖ה לַחֹ֥דֶשׁ חָ֑ג שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים יֵאָכֵֽל מַצּ֖וֹת

العدد 29: 7 Num.29.7

وَفِي عَاشِرِ هذَا الشَّهْرِ السَّابعِ، يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ، وَتُذَلِّلُونَ أَنْفُسَكُمْ. عَمَلاً مَا لاَ تَعْمَلُوا.

וּבֶעָשׂוֹר֩ הַזֶּ֗ה לַחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֜י יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם מִֽקְרָא קֹ֙דֶשׁ֙ וְעִנִּיתֶ֖ם נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם מְלָאכָ֖ה כָּל לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ

العدد 30: 1 Num.30.1

وَكَلَّمَ مُوسَى رُؤُوسَ أَسْبَاطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: هذَا مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ:

וַיְדַבֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ רָאשֵׁ֣י הַמַּטּ֔וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר זֶ֣ה;הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה יְהוָֽה

العدد 32: 15 Num.32.15

إِذَا ارْتَدَدْتُمْ مِنْ وَرَائِهِ، يَعُودُ يَتْرُكُهُ أَيْضًا فِي الْبَرِّيَّةِ، فَتُهْلِكُونَ كُلَّ هذَا الشَّعْبِ.

כִּ֤י תְשׁוּבֻן֙ מֵֽאַחֲרָ֔יו וְיָסַ֣ף לְהַנִּיח֖וֹ ע֔וֹד בַּמִּדְבָּ֑ר וְשִֽׁחַתֶּ֖ם לְכָל הַזֶּֽה הָעָ֥ם

العدد 32: 20 Num.32.20

فَقَالَ لَهُمْ مُوسَى: إِنْ فَعَلْتُمْ هذَا الأَمْرَ، إِنْ تَجَرَّدْتُمْ أَمَامَ الرَّبِّ لِلْحَرْبِ،

וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה אִֽם תַּעֲשׂ֖וּן הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר אִם תֵּחָֽלְצ֛וּ לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לַמִּלְחָמָֽה

العدد 34: 6 Num.34.6

وَأَمَّا تُخْمُ الْغَرْبِ فَيَكُونُ الْبَحْرُ الْكَبِيرُ لَكُمْ تُخْمًا. هذَا يَكُونُ لَكُمْ تُخْمُ الْغَرْبِ.

וּגְב֣וּל יָ֔ם וְהָיָ֥ה הַיָּ֥ם הַגָּד֖וֹל לָכֶ֛ם וּגְב֑וּל זֶֽה יִהְיֶ֥ה לָכֶ֖ם גְּב֥וּל יָֽם

العدد 34: 7 Num.34.7

وَهذَا يَكُونُ لَكُمْ تُخْمُ الشِّمَالِ. مِنَ الْبَحْرِ الْكَبِيرِ تَرْسُمُونَ لَكُمْ إِلَى جَبَلِ هُورَ.

וְזֶֽה יִהְיֶ֥ה לָכֶ֖ם גְּב֣וּל צָפ֑וֹן מִן הַיָּם֙ הַגָּדֹ֔ל תְּתָא֥וּ לָכֶ֖ם הָהָֽר הֹ֥ר

العدد 34: 9 Num.34.9

ثُمَّ يَخْرُجُ التَّخْمُ إِلَى زِفْرُونَ، وَتَكُونُ مَخَارِجُهُ عِنْدَ حَصَرِ عِينَانَ. هذَا يَكُونُ لَكُمْ تُخْمُ الشِّمَالِ.

וְיָצָ֤א הַגְּבֻל֙ זִפְרֹ֔נָה וְהָי֥וּ תוֹצְאֹתָ֖יו חֲצַ֣ר עֵינָ֑ן זֶֽה יִהְיֶ֥ה לָכֶ֖ם גְּב֥וּל צָפֽוֹן

العدد 35: 5 Num.35.5

فَتَقِيسُونَ مِنْ خَارِجِ الْمَدِينَةِ جَانِبَ الشَّرْقِ أَلْفَيْ ذِرَاعٍ، وَجَانِبَ الْجَنُوبِ أَلْفَيْ ذِرَاعٍ، وَجَانِبَ الْغَرْبِ أَلْفَيْ ذِرَاعٍ، وَجَانِبَ الشِّمَالِ أَلْفَيْ ذِرَاعٍ، وَتَكُونُ الْمَدِينَةُ فِي الْوَسَطِ. هذِهِ تَكُونُ لَهُمْ مَسَارِحَ الْمُدُنِ.

וּמַדֹּתֶ֞ם מִח֣וּץ לָעִ֗יר פְּאַת קֵ֣דְמָה אַלְפַּ֪יִם בָּֽאַמָּ֟ה פְּאַת נֶגֶב֩ אַלְפַּ֨יִם בָּאַמָּ֜ה פְּאַת יָ֣ם אַלְפַּ֣יִם בָּֽאַמָּ֗ה פְּאַ֥ת צָפ֛וֹן אַלְפַּ֥יִם בָּאַמָּ֖ה וְהָעִ֣יר בַּתָּ֑וֶךְ זֶ֚ה יִהְיֶ֣ה לָהֶ֔ם מִגְרְשֵׁ֖י הֶעָרִֽים

العدد 36: 6 Num.36.6

هذَا مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ عَنْ بَنَاتِ صَلُفْحَادَ قَائِلاً: مَنْ حَسُنَ فِي أَعْيُنِهِنَّ يَكُنَّ لَهُ نِسَاءً، وَلكِنْ لِعَشِيرَةِ سِبْطِ آبَائِهِنَّ يَكُنَّ نِسَاءً.

זֶ֣ה;הַדָּבָ֞ר אֲשֶׁר צִוָּ֣ה יְהוָ֗ה לִבְנ֤וֹת צְלָפְחָד֙ לֵאמֹ֔ר לַטּ֥וֹב בְּעֵינֵיהֶ֖ם תִּהְיֶ֣ינָה לְנָשִׁ֑ים אַ֗ךְ לְמִשְׁפַּ֛חַת מַטֵּ֥ה אֲבִיהֶ֖ם תִּהְיֶ֥ינָה לְנָשִֽׁים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1073 آية)