זֶה (H2088) - zeh | معجم سترونغ العبري

وَخَافَ وَقَالَ: مَا أَرْهَبَ هذَا الْمَكَانَ. مَا هذَا إِلاَّ بَيْتُ اللهِ، وَهذَا بَابُ السَّمَاءِ.

וַיִּירָא֙ וַיֹּאמַ֔ר מַה נּוֹרָ֖א הַזֶּ֑ה הַמָּק֣וֹם אֵ֣ין;זֶ֗ה כִּ֚י;אִם בֵּ֣ית אֱלֹהִ֔ים וְזֶ֖ה שַׁ֥עַר הַשָּׁמָֽיִם

وَخَافَ وَقَالَ: مَا أَرْهَبَ هذَا الْمَكَانَ. مَا هذَا إِلاَّ بَيْتُ اللهِ، وَهذَا بَابُ السَّمَاءِ.

וַיִּירָא֙ וַיֹּאמַ֔ר מַה נּוֹרָ֖א הַזֶּ֑ה הַמָּק֣וֹם אֵ֣ין;זֶ֗ה כִּ֚י;אִם בֵּ֣ית אֱלֹהִ֔ים וְזֶ֖ה שַׁ֥עַר הַשָּׁמָֽיִם

وَنَذَرَ يَعْقُوبُ نَذْرًا قَائِلاً: إِنْ كَانَ اللهُ مَعِي، وَحَفِظَنِي فِي هذَا الطَّرِيقِ الَّذِي أَنَا سَائِرٌ وَأَعْطَانِي خُبْزًا لآكُلَ وَثِيَابًا لأَلْبَسَ،

וַיִּדַּ֥ר יַעֲקֹ֖ב נֶ֣דֶר לֵאמֹ֑ר אִם יִהְיֶ֨ה אֱלֹהִ֜ים עִמָּדִ֗י וּשְׁמָרַ֙נִי֙ הַזֶּה֙ בַּדֶּ֤רֶךְ אֲשֶׁ֣ר אָנֹכִ֣י הוֹלֵ֔ךְ וְנָֽתַן;לִ֥י לֶ֛חֶם לֶאֱכֹ֖ל וּבֶ֥גֶד לִלְבֹּֽשׁ

التكوين 29: 33 Gen.29.33

وَحَبِلَتْ أَيْضًا وَوَلَدَتِ ابْنًا، وَقَالَتْ: إِنَّ الرَّبَّ قَدْ سَمِعَ أَنِّي مَكْرُوهَةٌ فَأَعْطَانِي هذَا أَيْضًا. فَدَعَتِ اسْمَهُ شِمْعُونَ.

וַתַּ֣הַר עוֹד֮ וַתֵּ֣לֶד בֵּן֒ וַתֹּ֗אמֶר כִּֽי יְהוָה֙ שָׁמַ֤ע כִּֽי;אָנֹ֔כִי שְׂנוּאָ֣ה וַיִּתֶּן;לִ֖י זֶ֑ה גַּם וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ שִׁמְעֽוֹן

التكوين 30: 31 Gen.30.31

فَقَالَ: مَاذَا أُعْطِيكَ. فَقَالَ يَعْقُوبُ: لاَ تُعْطِينِي شَيْئًا. إِنْ صَنَعْتَ لِي هذَا الأَمْرَ أَعُودُ أَرْعَى غَنَمَكَ وَأَحْفَظُهَا:

וַיֹּ֖אמֶר מָ֣ה אֶתֶּן;לָ֑ךְ וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ לֹא תִתֶּן;לִ֣י מְא֔וּמָה אִם תַּֽעֲשֶׂה לִּי֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר אָשׁ֛וּבָה אֶרְעֶ֥ה צֹֽאנְךָ֖ אֶשְׁמֹֽר

التكوين 31: 1 Gen.31.1

فَسَمِعَ كَلاَمَ بَنِي لاَبَانَ قَائِلِينَ: أَخَذَ يَعْقُوبُ كُلَّ مَا كَانَ لأَبِينَا، وَمِمَّا لأَبِينَا صَنَعَ كُلَّ هذَا الْمَجْدِ.

וַיִּשְׁמַ֗ע דִּבְרֵ֤י בְנֵֽי לָבָן֙ לֵאמֹ֔ר לָקַ֣ח יַעֲקֹ֔ב כָּל אֲשֶׁ֣ר לְאָבִ֑ינוּ וּמֵאֲשֶׁ֣ר לְאָבִ֔ינוּ עָשָׂ֕ה כָּל הַזֶּֽה הַכָּבֹ֖ד

التكوين 31: 38 Gen.31.38

اَلآنَ عِشْرِينَ سَنَةً أَنَا مَعَكَ. نِعَاجُكَ وَعِنَازُكَ لَمْ تُسْقِطْ، وَكِبَاشَ غَنَمِكَ لَمْ آكُلْ.

זֶה֩ עֶשְׂרִ֨ים שָׁנָ֤ה אָנֹכִי֙ עִמָּ֔ךְ רְחֵלֶ֥יךָ וְעִזֶּ֖יךָ לֹ֣א שִׁכֵּ֑לוּ וְאֵילֵ֥י צֹאנְךָ֖ לֹ֥א אָכָֽלְתִּי

التكوين 31: 41 Gen.31.41

اَلآنَ لِي عِشْرُونَ سَنَةً فِي بَيْتِكَ. خَدَمْتُكَ أَرْبَعَ عَشَرَةَ سَنَةً بِابْنَتَيْكَ، وَسِتَّ سِنِينٍ بِغَنَمِكَ. وَقَدْ غَيَّرْتَ أُجْرَتِي عَشَرَ مَرَّاتٍ.

זֶה לִּ֞י עֶשְׂרִ֣ים שָׁנָה֮ בְּבֵיתֶךָ֒ עֲבַדְתִּ֜יךָ אַרְבַּֽע עֶשְׂרֵ֤ה שָׁנָה֙ בִּשְׁתֵּ֣י;בְנֹתֶ֔יךָ וְשֵׁ֥שׁ שָׁנִ֖ים בְּצֹאנֶ֑ךָ וַתַּחֲלֵ֥ף מַשְׂכֻּרְתִּ֖י עֲשֶׂ֥רֶת מֹנִֽים

التكوين 31: 48 Gen.31.48

وَقَالَ لاَبَانُ: هذِهِ الرُّجْمَةُ شَاهِدَةٌ بَيْنِي وَبَيْنَكَ الْيَوْمَ. لِذلِكَ دُعِيَ اسْمُهَا جَلْعِيدَ.

וַיֹּ֣אמֶר לָבָ֔ן הַזֶּ֥ה הַגַּ֨ל עֵ֛ד בֵּינִ֥י וּבֵינְךָ֖ הַיּ֑וֹם עַל;כֵּ֥ן קָרָֽא שְׁמ֖וֹ גַּלְעֵֽד

التكوين 31: 51 Gen.31.51

وَقَالَ لاَبَانُ لِيَعْقُوبَ: هُوَذَا هذِهِ الرُّجْمَةُ، وَهُوَذَا الْعَمُودُ الَّذِي وَضَعْتُ بَيْنِي وَبَيْنَكَ.

וַיֹּ֥אמֶר לָבָ֖ן לְיַעֲקֹ֑ב הִנֵּ֣ה הַזֶּ֗ה הַגַּ֣ל וְהִנֵּה֙ הַמַצֵּבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר יָרִ֖יתִי בֵּינִ֥י וּבֵינֶֽךָ

التكوين 31: 52 Gen.31.52

شَاهِدَةٌ هذِهِ الرُّجْمَةُ وَشَاهِدٌ الْعَمُودُ أَنِّي لاَ أَتَجَاوَزُ هذِهِ الرُّجْمَةَ إِلَيْكَ، وَأَنَّكَ لاَ تَتَجَاوَزُ هذِهِ الرُّجْمَةَ وَهذَا الْعَمُودَ إِلَيَّ لِلشَّرِّ.

עֵ֚ד הַזֶּ֔ה הַגַּ֣ל וְעֵדָ֖ה הַמַּצֵּבָ֑ה אִם;אָ֗נִי לֹֽא אֶֽעֱבֹ֤ר הַזֶּ֔ה הַגַּ֣ל אֵלֶ֙יךָ֙ וְאִם;אַ֠תָּה לֹא תַעֲבֹ֨ר הַזֶּ֛ה הַגַּ֥ל הַזֹּ֖את הַמַּצֵּבָ֥ה אֵלַ֜י לְרָעָֽה

التكوين 31: 52 Gen.31.52

شَاهِدَةٌ هذِهِ الرُّجْمَةُ وَشَاهِدٌ الْعَمُودُ أَنِّي لاَ أَتَجَاوَزُ هذِهِ الرُّجْمَةَ إِلَيْكَ، وَأَنَّكَ لاَ تَتَجَاوَزُ هذِهِ الرُّجْمَةَ وَهذَا الْعَمُودَ إِلَيَّ لِلشَّرِّ.

עֵ֚ד הַזֶּ֔ה הַגַּ֣ל וְעֵדָ֖ה הַמַּצֵּבָ֑ה אִם;אָ֗נִי לֹֽא אֶֽעֱבֹ֤ר הַזֶּ֔ה הַגַּ֣ל אֵלֶ֙יךָ֙ וְאִם;אַ֠תָּה לֹא תַעֲבֹ֨ר הַזֶּ֛ה הַגַּ֥ל הַזֹּ֖את הַמַּצֵּבָ֥ה אֵלַ֜י לְרָעָֽה

التكوين 31: 52 Gen.31.52

شَاهِدَةٌ هذِهِ الرُّجْمَةُ وَشَاهِدٌ الْعَمُودُ أَنِّي لاَ أَتَجَاوَزُ هذِهِ الرُّجْمَةَ إِلَيْكَ، وَأَنَّكَ لاَ تَتَجَاوَزُ هذِهِ الرُّجْمَةَ وَهذَا الْعَمُودَ إِلَيَّ لِلشَّرِّ.

עֵ֚ד הַזֶּ֔ה הַגַּ֣ל וְעֵדָ֖ה הַמַּצֵּבָ֑ה אִם;אָ֗נִי לֹֽא אֶֽעֱבֹ֤ר הַזֶּ֔ה הַגַּ֣ל אֵלֶ֙יךָ֙ וְאִם;אַ֠תָּה לֹא תַעֲבֹ֨ר הַזֶּ֛ה הַגַּ֥ל הַזֹּ֖את הַמַּצֵּבָ֥ה אֵלַ֜י לְרָעָֽה

التكوين 32: 2 Gen.32.2

وَقَالَ يَعْقُوبُ إِذْ رَآهُمْ: هذَا جَيْشُ اللهِ.. فَدَعَا اسْمَ ذلِكَ الْمَكَانِ مَحَنَايِمَ.

וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ כַּאֲשֶׁ֣ר רָאָ֔ם זֶ֑ה מַחֲנֵ֥ה אֱלֹהִ֖ים וַיִּקְרָ֛א שֵֽׁם הַה֖וּא הַמָּק֥וֹם מַֽחֲנָֽיִם

التكوين 32: 10 Gen.32.10

صَغِيرٌ أَنَا عَنْ جَمِيعِ أَلْطَافِكَ وَجَمِيعِ الأَمَانَةِ الَّتِي صَنَعْتَ إِلَى عَبْدِكَ. فَإِنِّي بِعَصَايَ عَبَرْتُ هذَا الأُرْدُنَّ، وَالآنَ قَدْ صِرْتُ جَيْشَيْنِ.

קָטֹ֜נְתִּי מִכֹּ֤ל הַחֲסָדִים֙ וּמִכָּל הָ֣אֱמֶ֔ת אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתָ אֶת עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֣י בְמַקְלִ֗י עָבַ֙רְתִּי֙ הַזֶּ֔ה הַיַּרְדֵּ֣ן וְעַתָּ֥ה הָיִ֖יתִי לִשְׁנֵ֥י;מַחֲנֽוֹת

التكوين 32: 19 Gen.32.19

وَأَمَرَ أَيْضًا الْثَانِي وَالثَّالِثَ وَجَمِيعَ السَّائِرِينَ وَرَاءَ الْقُطْعَانِ بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ تُكَلِّمُونَ عِيسُوَ حِينَمَا تَجِدُونَهُ،

וַיְצַ֞ו גַּ֣ם הַשֵּׁנִ֗י הַשְּׁלִישִׁ֔י כָּל הַהֹ֣לְכִ֔ים אַחֲרֵ֥י הָעֲדָרִ֖ים כַּדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ לֵאמֹ֑ר תְּדַבְּר֣וּן עֵשָׂ֔ו בְּמֹצַאֲכֶ֖ם;אֹתֽוֹ

التكوين 32: 32 Gen.32.32

لِذلِكَ لاَ يَأْكُلُ بَنُو إِسْرَائِيلَ عِرْقَ النَّسَا الَّذِي عَلَى حُقِّ الْفَخِذِ إِلَى هذَا الْيَوْمِ، لأَنَّهُ ضَرَبَ حُقَّ فَخْذِ يَعْقُوبَ عَلَى عِرْقِ النَّسَا.

עַל;כֵּ֡ן לֹֽא יֹאכְל֨וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל גִּ֣יד הַנָּשֶׁ֗ה אֲשֶׁר֙ עַל כַּ֣ף הַיָּרֵ֔ךְ עַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם כִּ֤י נָגַע֙ בְּכַף יֶ֣רֶךְ יַעֲקֹ֔ב בְּגִ֖יד הַנָּשֶֽׁה

التكوين 33: 8 Gen.33.8

فَقَالَ: مَاذَا مِنْكَ كُلُّ هذَا الْجَيْشِ الَّذِي صَادَفْتُهُ. فَقَالَ: لأَجِدَ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْ سَيِّدِي.

וַיֹּ֕אמֶר מִ֥י;לְךָ֛ כָּל הַזֶּ֖ה הַמַּחֲנֶ֥ה אֲשֶׁ֣ר פָּגָ֑שְׁתִּי וַיֹּ֕אמֶר לִמְצֹא חֵ֖ן בְּעֵינֵ֥י אֲדֹנִֽי

التكوين 34: 14 Gen.34.14

فَقَالُوُا لَهُمَا: لاَ نَسْتَطِيعُ أَنْ نَفْعَلَ هذَا الأَمْرَ أَنْ نُعْطِيَ أُخْتَنَا لِرَجُل أَغْلَفَ، لأَنَّهُ عَارٌ لَنَا.

וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵיהֶ֗ם לֹ֤א נוּכַל֙ לַעֲשׂוֹת֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר לָתֵת֙ אֲחֹתֵ֔נוּ לְאִ֖ישׁ ל֣וֹ;עָרְלָ֑ה כִּֽי חֶרְפָּ֥ה לָֽנוּ

التكوين 35: 17 Gen.35.17

وَحَدَثَ حِينَ تَعسَّرَتْ وِلاَدَتُهِا أَنَّ الْقَابِلَةَ قَالَتِ لَهَا: لاَ تَخَافِي، لأَنَّ هذَا أَيْضًا ابْنٌ لَكِ.

וַיְהִ֥י בְהַקְשֹׁתָ֖הּ בְּלִדְתָּ֑הּ הַמְיַלֶּ֙דֶת֙ וַתֹּ֨אמֶר לָ֤הּ אַל תִּ֣ירְאִ֔י כִּֽי זֶ֥ה גַם בֵּֽן לָ֖ךְ

التكوين 37: 6 Gen.37.6

فَقَالَ لَهُمُ: اسْمَعُوا هذَا الْحُلْمَ الَّذِي حَلُمْتُ:

וַיֹּ֖אמֶר אֲלֵיהֶ֑ם שִׁמְעוּ;נָ֕א הַזֶּ֖ה הַחֲל֥וֹם אֲשֶׁ֥ר חָלָֽמְתִּי

التكوين 37: 10 Gen.37.10

وَقَصَّهُ عَلَى أَبِيهِ وَعَلَى إِخْوَتِهِ، فَانْتَهَرَهُ أَبُوهُ وَقَالَ لَهُ: مَا هذَا الْحُلْمُ الَّذِي حَلُمْتَ. هَلْ نَأْتِي أَنَا وَأُمُّكَ وَإِخْوَتُكَ لِنَسْجُدَ لَكَ إِلَى الأَرْضِ.

וַיְסַפֵּ֣ר אֶל אָבִיו֮ וְאֶל אֶחָיו֒ וַיִּגְעַר;בּ֣וֹ אָבִ֔יו וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ מָ֛ה הַזֶּ֖ה הַחֲל֥וֹם אֲשֶׁ֣ר חָלָ֑מְתָּ הֲב֣וֹא אֲנִי֙ וְאִמְּךָ֣ וְאַחֶ֔יךָ לְהִשְׁתַּחֲוֹ֥ת לְךָ֖ אָֽרְצָה

التكوين 37: 17 Gen.37.17

فَقَالَ الرَّجُلُ: قَدِ ارْتَحَلُوا مِنْ هُنَا، لأَنِّي سَمِعْتُهُمْ يَقُولُونَ: لِنَذْهَبْ إِلَى دُوثَانَ. فَذَهَبَ يُوسُفُ وَرَاءَ إِخْوَتِهِ فَوَجَدَهُمْ فِي دُوثَانَ.

וַיֹּ֤אמֶר הָאִישׁ֙ נָסְע֣וּ מִזֶּ֔ה כִּ֤י שָׁמַ֙עְתִּי֙ אֹֽמְרִ֔ים נֵלְכָ֖ה דֹּתָ֑יְנָה וַיֵּ֤לֶךְ יוֹסֵף֙ אַחַ֣ר אֶחָ֔יו וַיִּמְצָאֵ֖ם בְּדֹתָֽן

التكوين 37: 22 Gen.37.22

وَقَالَ لَهُمْ رَأُوبَيْنُ: لاَ تَسْفِكُوا دَمًا. اِطْرَحُوهُ فِي هذِهِ الْبِئْرِ الَّتِي فِي الْبَرِّيَّةِ وَلاَ تَمُدُّوا إِلَيْهِ يَدًا. لِكَيْ يُنْقِذَهُ مِنْ أَيْدِيهِمْ لِيَرُدَّهُ إِلَى أَبِيهِ.

וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֣ם רְאוּבֵן֮ אַל תִּשְׁפְּכוּ דָם֒ הַשְׁלִ֣יכוּ;אֹת֗וֹ אֶל הַזֶּה֙ הַבּ֤וֹר אֲשֶׁ֣ר בַּמִּדְבָּ֔ר אַל תִּשְׁלְחוּ ב֑וֹ וְיָ֖ד לְמַ֗עַן הַצִּ֤יל;אֹתוֹ֙ מִיָּדָ֔ם לַהֲשִׁיב֖וֹ אֶל אָבִֽיו

التكوين 38: 21 Gen.38.21

فَسَأَلَ أَهْلَ مَكَانِهَا قَائِلاً: أَيْنَ الزَّانِيَةُ الَّتِي كَانَتْ فِي عَيْنَايِمَ عَلَى الطَّرِيقِ. فَقَالُوا: لَمْ تَكُنْ ههُنَا زَانِيَةٌ.

וַיִּשְׁאַ֞ל אַנְשֵׁ֤י מְקֹמָהּ֙ לֵאמֹ֔ר אַיֵּ֧ה הַקְּדֵשָׁ֛ה הִ֥וא בָעֵינַ֖יִם עַל הַדָּ֑רֶךְ וַיֹּ֣אמְר֔וּ לֹא הָיְתָ֥ה בָזֶ֖ה קְדֵשָֽׁה

التكوين 38: 22 Gen.38.22

فَرَجَعَ إِلَى يَهُوذَا وَقَالَ: لَمْ أَجِدْهَا. وَأَهْلُ الْمَكَانِ أَيْضًا قَالُوا: لَمْ تَكُنْ ههُنَا زَانِيَةٌ.

וַיָּ֙שָׁב֙ אֶל יְהוּדָ֔ה וַיֹּ֖אמֶר לֹ֣א מְצָאתִ֑יהָ אַנְשֵׁ֤י הַמָּקוֹם֙ וְגַ֨ם אָֽמְר֔וּ לֹא הָיְתָ֥ה בָזֶ֖ה קְדֵשָֽׁה

التكوين 38: 23 Gen.38.23

فَقَالَ يَهُوذَا: لِتَأْخُذْ لِنَفْسِهَا، لِئَلاَّ نَصِيرَ إِهَانَةً. إِنِّي قَدْ أَرْسَلْتُ هذَا الْجَدْيَ وَأَنْتَ لَمْ تَجِدْهَا.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוּדָה֙ תִּֽקַּֽח לָ֔הּ פֶּ֖ן נִהְיֶ֣ה לָב֑וּז הִנֵּ֤ה שָׁלַ֙חְתִּי֙ הַזֶּ֔ה הַגְּדִ֣י וְאַתָּ֖ה לֹ֥א מְצָאתָֽהּ

التكوين 38: 28 Gen.38.28

وَكَانَ فِي وِلاَدَتِهَا أَنَّ أَحَدَهُمَا أَخْرَجَ يَدًا فَأَخَذَتِ الْقَابِلَةُ وَرَبَطَتْ عَلَى يَدِهِ قِرْمِزًا، قَائِلَةً: هذَا خَرَجَ أَوَّلاً.

וַיְהִ֥י בְלִדְתָּ֖הּ וַיִּתֶּן יָ֑ד וַתִּקַּ֣ח הַמְיַלֶּ֗דֶת וַתִּקְשֹׁ֨ר עַל יָד֤וֹ שָׁנִי֙ לֵאמֹ֔ר זֶ֖ה יָצָ֥א רִאשֹׁנָֽה

التكوين 39: 9 Gen.39.9

لَيْسَ هُوَ فِي هذَا الْبَيْتِ أَعْظَمَ مِنِّي. وَلَمْ يُمْسِكْ عَنِّي شَيْئًا غَيْرَكِ، لأَنَّكِ امْرَأَتُهُ. فَكَيْفَ أَصْنَعُ هذَا الشَّرَّ الْعَظِيمَ وَأُخْطِئُ إِلَى اللهِ..

אֵינֶ֨נּוּ הַזֶּה֮ בַּבַּ֣יִת גָד֜וֹל מִמֶּנִּי֒ וְלֹֽא חָשַׂ֤ךְ מִמֶּ֙נִּי֙ מְא֔וּמָה כִּ֥י;אִם;אוֹתָ֖ךְ בַּאֲשֶׁ֣ר אִשְׁתּ֑וֹ וְאֵ֨יךְ אֶֽעֱשֶׂ֜ה הַזֹּ֔את הָרָעָ֤ה הַגְּדֹלָה֙ וְחָטָ֖אתִי לֵֽאלֹהִֽים

التكوين 39: 11 Gen.39.11

ثُمَّ حَدَثَ نَحْوَ هذَا الْوَقْتِ أَنَّهُ دَخَلَ الْبَيْتَ لِيَعْمَلَ عَمَلَهُ، وَلَمْ يَكُنْ إِنْسَانٌ مِنْ أَهْلِ الْبَيْتِ هُنَاكَ فِي الْبَيْتِ.

וַיְהִי֙ הַזֶּ֔ה כְּהַיּ֣וֹם וַיָּבֹ֥א הַבַּ֖יְתָה לַעֲשׂ֣וֹת מְלַאכְתּ֑וֹ וְאֵ֨ין אִ֜ישׁ מֵאַנְשֵׁ֥י הַבַּ֛יִת שָׁ֖ם בַּבָּֽיִת

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1073 آية)