זֶה (H2088) - zeh | معجم سترونغ العبري

فَقَالَ لَهُ يُوسُفُ: هذَا تَعْبِيرُهُ: الثَّلاَثَةُ الْقُضْبَانِ هِيَ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ.

וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ יוֹסֵ֔ף זֶ֖ה פִּתְרֹנ֑וֹ שְׁלֹ֙שֶׁת֙ הַשָּׂ֣רִגִ֔ים הֵֽם שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִ֖ים

وَإِنَّمَا إِذَا ذَكَرْتَنِي عِنْدَكَ حِينَمَا يَصِيرُ لَكَ خَيْرٌ، تَصْنَعُ إِلَيَّ إِحْسَانًا وَتَذْكُرُنِي لِفِرْعَوْنَ، وَتُخْرِجُنِي مِنْ هذَا الْبَيْتِ.

כִּ֧י אִם זְכַרְתַּ֣נִי אִתְּךָ֗ כַּאֲשֶׁר֙ לָ֔ךְ יִ֣יטַב וְעָשִֽׂיתָ;נָּ֥א עִמָּדִ֖י חָ֑סֶד וְהִזְכַּרְתַּ֙נִי֙ פַּרְעֹ֔ה וְהוֹצֵאתַ֖נִי מִן הַזֶּֽה הַבַּ֥יִת

التكوين 40: 18 Gen.40.18

فَأَجَابَ يُوسُفُ وَقَالَ: هذَا تَعْبِيرُهُ: الثَّلاَثَةُ السِّلاَلِ هِيَ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ.

וַיַּ֤עַן יוֹסֵף֙ וַיֹּ֔אמֶר זֶ֖ה פִּתְרֹנ֑וֹ שְׁלֹ֙שֶׁת֙ הַסַּלִּ֔ים הֵֽם שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִ֖ים

التكوين 41: 38 Gen.41.38

فَقَالَ فِرْعَوْنُ لِعَبِيدِهِ: هَلْ نَجِدُ مِثْلَ هذَا رَجُلاً فِيهِ رُوحُ اللهِ.

וַיֹּ֥אמֶר פַּרְעֹ֖ה עֲבָדָ֑יו הֲנִמְצָ֣א כָזֶ֔ה אִ֕ישׁ בּֽוֹ ר֥וּחַ אֱלֹהִ֖ים

التكوين 42: 15 Gen.42.15

بِهذَا تُمْتَحَنُونَ. وَحَيَاةِ فِرْعَوْنَ لاَ تَخْرُجُونَ مِنْ هُنَا إِلاَّ بِمَجِيءِ أَخِيكُمُ الصَّغِيرِ إِلَى هُنَا.

בְּזֹ֖את תִּבָּחֵ֑נוּ חֵ֤י פַרְעֹה֙ אִם תֵּצְא֣וּ מִזֶּ֔ה כִּ֧י;אִם בְּב֛וֹא אֲחִיכֶ֥ם הַקָּטֹ֖ן הֵֽנָּה

التكوين 43: 29 Gen.43.29

فَرَفَعَ عَيْنَيْهِ وَنَظَرَ بَنْيَامِينَ أَخَاهُ ابْنَ أُمِّهِ، وَقَالَ: أَهذَا أَخُوكُمُ الصَّغِيرُ الَّذِي قُلْتُمْ لِي ثُمَّ قَالَ: اللهُ يُنْعِمُ عَلَيْكَ يَا ابْنِي.

וַיִּשָּׂ֣א עֵינָ֗יו וַיַּ֞רְא בִּנְיָמִ֣ין אָחִיו֮ בֶּן אִמּוֹ֒ וַיֹּ֗אמֶר הֲזֶה֙ אֲחִיכֶ֣ם הַקָּטֹ֔ן אֲשֶׁ֥ר אֲמַרְתֶּ֖ם אֵלָ֑י וַיֹּאמַ֕ר אֱלֹהִ֥ים יָחְנְךָ֖ בְּנִֽי

التكوين 44: 5 Gen.44.5

أَلَيْسَ هذَا هُوَ الَّذِي يَشْرَبُ سَيِّدِي فِيهِ. وَهُوَ يَتَفَاءَلُ بِهِ. أَسَأْتُمْ فِي مَا صَنَعْتُمْ.

הֲל֣וֹא זֶ֗ה אֲשֶׁ֨ר יִשְׁתֶּ֤ה אֲדֹנִי֙ בּ֔וֹ וְה֕וּא נַחֵ֥שׁ;יְנַחֵ֖שׁ בּ֑וֹ הֲרֵעֹתֶ֖ם אֲשֶׁ֥ר עֲשִׂיתֶֽם

التكوين 44: 15 Gen.44.15

فَقَالَ لَهُمْ يُوسُفُ: مَا هذَا الْفِعْلُ الَّذِي فَعَلْتُمْ. أَلَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ رَجُلاً مِثْلِي يَتَفَاءَلُ.

וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ יוֹסֵ֔ף מָֽה הַזֶּ֖ה הַמַּעֲשֶׂ֥ה אֲשֶׁ֣ר עֲשִׂיתֶ֑ם הֲל֣וֹא יְדַעְתֶּ֔ם כִּֽי אִ֖ישׁ כָּמֹֽנִי נַחֵ֧שׁ;יְנַחֵ֛שׁ

التكوين 44: 29 Gen.44.29

فَإِذَا أَخَذْتُمْ هذَا أَيْضًا مِنْ أَمَامِ وَجْهِي وَأَصَابَتْهُ أَذِيَّةٌ، تُنْزِلُونَ شَيْبَتِي بِشَرّ إِلَى الْهَاوِيَةِ.

וּלְקַחְתֶּ֧ם זֶ֛ה גַּם מֵעִ֥ם פָּנַ֖י וְקָרָ֣הוּ אָס֑וֹן וְהֽוֹרַדְתֶּ֧ם שֵׂיבָתִ֛י בְּרָעָ֖ה שְׁאֹֽלָה

التكوين 45: 6 Gen.45.6

لأَنَّ لِلْجُوعِ فِي الأَرْضِ الآنَ سَنَتَيْنِ. وَخَمْسُ سِنِينَ أَيْضًا لاَ تَكُونُ فِيهَا فَلاَحَةٌ وَلاَ حَصَادٌ.

כִּי הָרָעָ֖ב בְּקֶ֣רֶב הָאָ֑רֶץ זֶ֛ה שְׁנָתַ֥יִם חָמֵ֣שׁ שָׁנִ֔ים וְעוֹד֙ אֵין חָרִ֖ישׁ וְקָצִּֽיר

التكوين 47: 26 Gen.47.26

فَجَعَلَهَا يُوسُفُ فَرْضًا عَلَى أَرْضِ مِصْرَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ: لِفِرْعَوْنَ الْخُمْسُ. إِلاَّ إِنَّ أَرْضَ الْكَهَنَةِ وَحْدَهُمْ لَمْ تَصِرْ لِفِرْعَوْنَ.

וַיָּ֣שֶׂם;אֹתָ֣הּ יוֹסֵ֡ף לְחֹק֩ עַל אַדְמַ֥ת מִצְרַ֛יִם עַד הַזֶּ֜ה הַיּ֨וֹם לְפַרְעֹ֖ה לַחֹ֑מֶשׁ רַ֞ק אַדְמַ֤ת הַכֹּֽהֲנִים֙ לְבַדָּ֔ם לֹ֥א הָיְתָ֖ה לְפַרְעֹֽה

التكوين 48: 9 Gen.48.9

فَقَالَ يُوسُفُ لأَبِيهِ: هُمَا ابْنَايَ اللَّذَانِ أَعْطَانِيَ اللهُ ههُنَا. فَقَالَ: قَدِّمْهُمَا إِلَيَّ لأُبَارِكَهُمَا.

וַיֹּ֤אמֶר יוֹסֵף֙ אָבִ֔יו הֵ֔ם בָּנַ֣י אֲשֶׁר נָֽתַן;לִ֥י אֱלֹהִ֖ים בָּזֶ֑ה וַיֹּאמַ֕ר קָֽחֶם;נָ֥א אֵלַ֖י וַאֲבָרֲכֵֽם

التكوين 48: 15 Gen.48.15

وَبَارَكَ يُوسُفَ وَقَالَ: اللهُ الَّذِي سَارَ أَمَامَهُ أَبَوَايَ إِبْرَاهِيمُ وَإِسْحَاقُ، اللهُ الَّذِي رَعَانِي مُنْذُ وُجُودِي إِلَى هذَا الْيَوْمِ،

וַיְבָ֥רֶךְ יוֹסֵ֖ף וַיֹּאמַ֑ר הָֽאֱלֹהִ֡ים אֲשֶׁר֩ הִתְהַלְּכ֨וּ לְפָנָיו֙ אֲבֹתַ֤י אַבְרָהָ֣ם וְיִצְחָ֔ק הָֽאֱלֹהִים֙ הָרֹעֶ֣ה;אֹתִ֔י מֵעוֹדִ֖י עַד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

التكوين 48: 18 Gen.48.18

وَقَالَ يُوسُفُ لأَبِيهِ: لَيْسَ هكَذَا يَا أَبِي، لأَنَّ هذَا هُوَ الْبِكْرُ. ضَعْ يَمِينَكَ عَلَى رَأْسِهِ.

וַיֹּ֧אמֶר יוֹסֵ֛ף אָבִ֖יו לֹא כֵ֣ן אֶל;אָבִ֑י כִּי זֶ֣ה הַבְּכֹ֔ר שִׂ֥ים יְמִינְךָ֖ עַל רֹאשֽׁוֹ

التكوين 50: 11 Gen.50.11

فَلَمَّا رَأَى أَهْلُ الْبِلاَدِ الْكَنْعَانِيُّونَ الْمَنَاحَةَ فِي بَيْدَرِ أَطَادَ قَالُوا: هذِهِ مَنَاحَةٌ ثَقِيلَةٌ لِلْمِصْرِيِّينَ. لِذلِكَ دُعِيَ اسْمُهُ آبَلَ مِصْرَايِمَ. الَّذِي فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ.

וַיַּ֡רְא יוֹשֵׁב֩ הָאָ֨רֶץ הַֽכְּנַעֲנִ֜י הָאֵ֗בֶל בְּגֹ֙רֶן֙ הָֽאָטָ֔ד וַיֹּ֣אמְר֔וּ זֶ֖ה אֵֽבֶל כָּבֵ֥ד לְמִצְרָ֑יִם עַל;כֵּ֞ן קָרָ֤א שְׁמָהּ֙ אָבֵ֣ל מִצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֖ר בְּעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּֽן

التكوين 50: 25 Gen.50.25

وَاسْتَحْلَفَ يُوسُفُ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: اللهُ سَيَفْتَقِدُكُمْ فَتُصْعِدُونَ عِظَامِي مِنْ هُنَا.

וַיַּשְׁבַּ֣ע יוֹסֵ֔ף בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר אֱלֹהִים֙ פָּקֹ֨ד;יִפְקֹ֤ד;אֶתְכֶ֔ם וְהַעֲלִתֶ֥ם עַצְמֹתַ֖י מִזֶּֽה

الخروج 1: 18 Exo.1.18

فَدَعَا مَلِكُ مِصْرَ الْقَابِلَتَيْنِ وَقَالَ لَهُمَا: لِمَاذَا فَعَلْتُمَا هذَا الأَمْرَ وَاسْتَحْيَيْتُمَا الأَوْلاَدَ.

וַיִּקְרָ֤א מֶֽלֶךְ מִצְרַ֙יִם֙ לַֽמְיַלְּדֹ֔ת וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ן מַדּ֥וּעַ עֲשִׂיתֶ֖ן הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר וַתְּחַיֶּ֖יןָ הַיְלָדִֽים

الخروج 2: 6 Exo.2.6

وَلَمَّا فَتَحَتْهُ رَأَتِ الْوَلَدَ، وَإِذَا هُوَ صَبِيٌّ يَبْكِي. فَرَقَّتْ لَهُ وَقَالَتْ: هذَا مِنْ أَوْلاَدِ الْعِبْرَانِيِّينَ.

וַתִּפְתַּח֙ וַתִּרְאֵ֣הוּ הַיֶּ֔לֶד וְהִנֵּה נַ֖עַר בֹּכֶ֑ה וַתַּחְמֹ֣ל עָלָ֔יו וַתֹּ֕אמֶר זֶֽה מִיַּלְדֵ֥י הָֽעִבְרִ֖ים

الخروج 2: 9 Exo.2.9

فَقَالَتْ لَهَا ابْنَةُ فِرْعَوْنَ: اذْهَبِي بِهذَا الْوَلَدِ وَأَرْضِعِيهِ لِي وَأَنَا أُعْطِي أُجْرَتَكِ. فَأَخَذَتِ الْمَرْأَةُ الْوَلَدَ وَأَرْضَعَتْهُ.

וַתֹּ֧אמֶר לָ֣הּ בַּת פַּרְעֹ֗ה הֵילִ֜יכִי הַזֶּה֙ הַיֶּ֤לֶד וְהֵינִקִ֣הוּ לִ֔י וַאֲנִ֖י אֶתֵּ֣ן שְׂכָרֵ֑ךְ וַתִּקַּ֧ח הָאִשָּׁ֛ה הַיֶּ֖לֶד וַתְּנִיקֵֽהוּ

الخروج 2: 15 Exo.2.15

فَسَمِعَ فِرْعَوْنُ هذَا الأَمْرَ، فَطَلَبَ أَنْ يَقْتُلَ مُوسَى. فَهَرَبَ مُوسَى مِنْ وَجْهِ فِرْعَوْنَ وَسَكَنَ فِي أَرْضِ مِدْيَانَ، وَجَلَسَ عِنْدَ الْبِئْرِ.

וַיִּשְׁמַ֤ע פַּרְעֹה֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר וַיְבַקֵּ֖שׁ לַהֲרֹ֣ג מֹשֶׁ֑ה וַיִּבְרַ֤ח מֹשֶׁה֙ מִפְּנֵ֣י פַרְעֹ֔ה וַיֵּ֥שֶׁב בְּאֶֽרֶץ מִדְיָ֖ן וַיֵּ֥שֶׁב עַֽל הַבְּאֵֽר

الخروج 3: 3 Exo.3.3

فَقَالَ مُوسَى: أَمِيلُ لأَنْظُرَ هذَا الْمَنْظَرَ الْعَظِيمَ. لِمَاذَا لاَ تَحْتَرِقُ الْعُلَّيْقَةُ..

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה אָסֻֽרָה;נָּ֣א וְאֶרְאֶ֔ה הַזֶּ֑ה הַמַּרְאֶ֥ה הַגָּדֹ֖ל מַדּ֖וּעַ לֹא יִבְעַ֥ר הַסְּנֶֽה

الخروج 3: 12 Exo.3.12

فَقَالَ: إِنِّي أَكُونُ مَعَكَ، وَهذِهِ تَكُونُ لَكَ الْعَلاَمَةُ أَنِّي أَرْسَلْتُكَ: حِينَمَا تُخْرِجُ الشَّعْبَ مِنْ مِصْرَ، تَعْبُدُونَ اللهَ عَلَى هذَا الْجَبَلِ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ כִּֽי אֶֽהְיֶ֣ה עִמָּ֔ךְ וְזֶה לְּךָ֣;הָא֔וֹת כִּ֥י;אָנֹכִ֖י שְׁלַחְתִּ֑יךָ בְּהוֹצִֽיאֲךָ֤ הָעָם֙ מִמִּצְרַ֔יִם תַּֽעַבְדוּן֙ הָ֣אֱלֹהִ֔ים עַ֖ל הַזֶּֽה הָהָ֥ר

الخروج 3: 12 Exo.3.12

فَقَالَ: إِنِّي أَكُونُ مَعَكَ، وَهذِهِ تَكُونُ لَكَ الْعَلاَمَةُ أَنِّي أَرْسَلْتُكَ: حِينَمَا تُخْرِجُ الشَّعْبَ مِنْ مِصْرَ، تَعْبُدُونَ اللهَ عَلَى هذَا الْجَبَلِ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ כִּֽי אֶֽהְיֶ֣ה עִמָּ֔ךְ וְזֶה לְּךָ֣;הָא֔וֹת כִּ֥י;אָנֹכִ֖י שְׁלַחְתִּ֑יךָ בְּהוֹצִֽיאֲךָ֤ הָעָם֙ מִמִּצְרַ֔יִם תַּֽעַבְדוּן֙ הָ֣אֱלֹהִ֔ים עַ֖ל הַזֶּֽה הָהָ֥ר

الخروج 3: 15 Exo.3.15

وَقَالَ اللهُ أَيْضًا لِمُوسَى: هكَذَا تَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: يَهْوَهْ إِلهُ آبَائِكُمْ، إِلهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِلهُ إِسْحَاقَ وَإِلهُ يَعْقُوبَ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ. هذَا اسْمِي إِلَى الأَبَدِ وَهذَا ذِكْرِي إِلَى دَوْرٍ فَدَوْرٍ.

וַיֹּאמֶר֩ אֱלֹהִ֜ים ע֨וֹד אֶל;מֹשֶׁ֗ה כֹּֽה תֹאמַר֮ אֶל;בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֣י אֲבֹתֵיכֶ֗ם אֱלֹהֵ֨י אַבְרָהָ֜ם אֱלֹהֵ֥י יִצְחָ֛ק וֵאלֹהֵ֥י יַעֲקֹ֖ב שְׁלָחַ֣נִי אֲלֵיכֶ֑ם זֶה שְּׁמִ֣י לְעֹלָ֔ם וְזֶ֥ה זִכְרִ֖י לְדֹ֥ר דֹּֽר

الخروج 3: 15 Exo.3.15

وَقَالَ اللهُ أَيْضًا لِمُوسَى: هكَذَا تَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: يَهْوَهْ إِلهُ آبَائِكُمْ، إِلهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِلهُ إِسْحَاقَ وَإِلهُ يَعْقُوبَ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ. هذَا اسْمِي إِلَى الأَبَدِ وَهذَا ذِكْرِي إِلَى دَوْرٍ فَدَوْرٍ.

וַיֹּאמֶר֩ אֱלֹהִ֜ים ע֨וֹד אֶל;מֹשֶׁ֗ה כֹּֽה תֹאמַר֮ אֶל;בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֣י אֲבֹתֵיכֶ֗ם אֱלֹהֵ֨י אַבְרָהָ֜ם אֱלֹהֵ֥י יִצְחָ֛ק וֵאלֹהֵ֥י יַעֲקֹ֖ב שְׁלָחַ֣נִי אֲלֵיכֶ֑ם זֶה שְּׁמִ֣י לְעֹלָ֔ם וְזֶ֥ה זִכְרִ֖י לְדֹ֥ר דֹּֽר

الخروج 3: 21 Exo.3.21

وَأُعْطِي نِعْمَةً لِهذَا الشَّعْبِ فِي عُيُونِ الْمِصْرِيِّينَ. فَيَكُونُ حِينَمَا تَمْضُونَ أَنَّكُمْ لاَ تَمْضُونَ فَارِغِينَ.

וְנָתַתִּ֛י חֵ֥ן הַזֶּ֖ה הָֽעָם בְּעֵינֵ֣י מִצְרָ֑יִם וְהָיָה֙ כִּ֣י תֵֽלֵכ֔וּן לֹ֥א תֵלְכ֖וּ רֵיקָֽם

الخروج 4: 17 Exo.4.17

وَتَأْخُذُ فِي يَدِكَ هذِهِ الْعَصَا الَّتِي تَصْنَعُ بِهَا الآيَاتِ.

תִּקַּ֣ח בְּיָדֶ֑ךָ הַזֶּ֖ה הַמַּטֶּ֥ה אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֶׂה בּ֖וֹ הָאֹתֹֽת

الخروج 5: 22 Exo.5.22

فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: يَا سَيِّدُ، لِمَاذَا أَسَأْتَ إِلَى هذَا الشَّعْبِ. لِمَاذَا أَرْسَلْتَنِي.

וַיָּ֧שָׁב מֹשֶׁ֛ה אֶל יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אֲדֹנָ֗י לָמָ֤ה הֲרֵעֹ֙תָה֙ הַזֶּ֔ה לָעָ֣ם לָ֥מָּה;זֶּ֖ה שְׁלַחְתָּֽנִי

الخروج 8: 23 Exo.8.23

وَأَجْعَلُ فَرْقًا بَيْنَ شَعْبِي وَشَعْبِكَ. غَدًا تَكُونُ هذِهِ الآيَةُ.

וְשַׂמְתִּ֣י פְדֻ֔ת בֵּ֥ין עַמִּ֖י עַמֶּ֑ךָ לְמָחָ֥ר יִהְיֶ֖ה הַזֶּֽה הָאֹ֥ת

الخروج 9: 5 Exo.9.5

وَعَيَّنَ الرَّبُّ وَقْتًا قَائِلاً: غَدًا يَفْعَلُ الرَّبُّ هذَا الأَمْرَ فِي الأَرْضِ.

וַיָּ֥שֶׂם יְהוָ֖ה מוֹעֵ֣ד לֵאמֹ֑ר מָחָ֗ר יַעֲשֶׂ֧ה יְהוָ֛ה הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר בָּאָֽרֶץ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1073 آية)