הֵם (H1992) - hêm | معجم سترونغ العبري

إرميا 12: 6 Jer.12.6

لأَنَّ إِخْوَتَكَ وَبَيْتَ أَبِيكَ قَدْ غَادَرُوكَ هُمْ أَيْضًا. هُمْ أَيْضًا نَادَوْا وَرَاءَكَ بِصَوْتٍ عَال. لاَ تَأْتَمِنْهُمْ إِذَا كَلَّمُوكَ بِالْخَيْرِ.

כִּ֧י;גַם אַחֶ֣יךָ וּבֵית אָבִ֗יךָ בָּ֣גְדוּ;בָ֔ךְ הֵ֙מָּה֙ גַּם הֵ֛מָּה גַּם קָרְא֥וּ אַחֲרֶ֖יךָ מָלֵ֑א אַל תַּאֲמֵ֣ן;בָּ֔ם כִּֽי יְדַבְּר֥וּ;אֵלֶ֖יךָ טוֹבֽוֹת

إرميا 14: 14 Jer.14.14

فَقَالَ الرَّبُّ لِي: بِالْكَذِبِ يَتَنَبَّأُ الأَنْبِيَاءُ بِاسْمِي. لَمْ أُرْسِلْهُمْ، وَلاَ أَمَرْتُهُمْ، وَلاَ كَلَّمْتُهُمْ. بِرُؤْيَا كَاذِبَةٍ وَعِرَافَةٍ وَبَاطِل وَمَكْرِ قُلُوبِهِمْ هُمْ يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י שֶׁ֚קֶר נִבְּאִ֣ים הַנְּבִאִים֙ בִּשְׁמִ֔י לֹ֤א שְׁלַחְתִּים֙ וְלֹ֣א צִוִּיתִ֔ים וְלֹ֥א דִבַּ֖רְתִּי;אֲלֵיהֶ֑ם חֲז֨וֹן שֶׁ֜קֶר וְקֶ֤סֶם וֶֽאֱלִיל֙ וְתַרְמִ֣ית לִבָּ֔ם הֵ֖מָּה מִֽתְנַבְּאִ֥ים לָכֶֽם

إرميا 14: 15 Jer.14.15

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ عَنِ الأَنْبِيَاءِ الَّذِينَ يَتَنَبَّأُونَ بِاسْمِي وَأَنَا لَمْ أُرْسِلْهُمْ، وَهُمْ يَقُولُونَ: لاَ يَكُونُ سَيْفٌ وَلاَ جُوعٌ فِي هذِهِ الأَرْضِ: بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ يَفْنَى أُولئِكَ الأَنْبِيَاءُ.

לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַֽל הַנְּבִאִ֞ים הַנִּבְּאִ֣ים בִּשְׁמִי֮ וַאֲנִ֣י לֹֽא שְׁלַחְתִּים֒ וְהֵ֙מָּה֙ אֹֽמְרִ֔ים לֹ֥א יִהְיֶ֖ה חֶ֣רֶב וְרָעָ֔ב הַזֹּ֑את בָּאָ֣רֶץ בַּחֶ֤רֶב וּבָֽרָעָב֙ יִתַּ֔מּוּ הָהֵֽמָּה הַנְּבִאִ֖ים

إرميا 14: 15 Jer.14.15

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ عَنِ الأَنْبِيَاءِ الَّذِينَ يَتَنَبَّأُونَ بِاسْمِي وَأَنَا لَمْ أُرْسِلْهُمْ، وَهُمْ يَقُولُونَ: لاَ يَكُونُ سَيْفٌ وَلاَ جُوعٌ فِي هذِهِ الأَرْضِ: بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ يَفْنَى أُولئِكَ الأَنْبِيَاءُ.

לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַֽל הַנְּבִאִ֞ים הַנִּבְּאִ֣ים בִּשְׁמִי֮ וַאֲנִ֣י לֹֽא שְׁלַחְתִּים֒ וְהֵ֙מָּה֙ אֹֽמְרִ֔ים לֹ֥א יִהְיֶ֖ה חֶ֣רֶב וְרָעָ֔ב הַזֹּ֑את בָּאָ֣רֶץ בַּחֶ֤רֶב וּבָֽרָעָב֙ יִתַּ֔מּוּ הָהֵֽמָּה הַנְּבִאִ֖ים

إرميا 14: 16 Jer.14.16

وَالشَّعْبُ الَّذِي يَتَنَبَّأُونَ لَهُ يَكُونُ مَطْرُوحًا فِي شَوَارِعِ أُورُشَلِيمَ مِنْ جَرَى الْجُوعِ وَالسَّيْفِ، وَلَيْسَ مَنْ يَدْفِنُهُمْ هُمْ وَنِسَاؤُهُمْ وَبَنَوُهِمْ وَبَنَاتُهُمْ، وَأَسْكُبُ عَلَيْهِمْ شَرَّهُمْ.

וְהָעָ֣ם אֲשֶׁר הֵ֣מָּה;נִבְּאִ֣ים לָהֶ֡ם יִֽהְי֣וּ מֻשְׁלָכִים֩ בְּחֻצ֨וֹת יְרוּשָׁלִַ֜ם מִפְּנֵ֣י הָרָעָ֣ב וְהַחֶ֗רֶב וְאֵ֤ין מְקַבֵּר֙;לָהֵ֔מָּה הֵ֣מָּה נְשֵׁיהֶ֔ם וּבְנֵיהֶ֖ם וּבְנֹֽתֵיהֶ֑ם וְשָׁפַכְתִּ֥י עֲלֵיהֶ֖ם רָעָתָֽם

إرميا 14: 16 Jer.14.16

وَالشَّعْبُ الَّذِي يَتَنَبَّأُونَ لَهُ يَكُونُ مَطْرُوحًا فِي شَوَارِعِ أُورُشَلِيمَ مِنْ جَرَى الْجُوعِ وَالسَّيْفِ، وَلَيْسَ مَنْ يَدْفِنُهُمْ هُمْ وَنِسَاؤُهُمْ وَبَنَوُهِمْ وَبَنَاتُهُمْ، وَأَسْكُبُ عَلَيْهِمْ شَرَّهُمْ.

וְהָעָ֣ם אֲשֶׁר הֵ֣מָּה;נִבְּאִ֣ים לָהֶ֡ם יִֽהְי֣וּ מֻשְׁלָכִים֩ בְּחֻצ֨וֹת יְרוּשָׁלִַ֜ם מִפְּנֵ֣י הָרָעָ֣ב וְהַחֶ֗רֶב וְאֵ֤ין מְקַבֵּר֙;לָהֵ֔מָּה הֵ֣מָּה נְשֵׁיהֶ֔ם וּבְנֵיהֶ֖ם וּבְנֹֽתֵיהֶ֑ם וְשָׁפַכְתִּ֥י עֲלֵיהֶ֖ם רָעָתָֽם

إرميا 15: 19 Jer.15.19

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ رَجَعْتَ أُرَجِّعْكَ، فَتَقِفْ أَمَامِي. وَإِذَا أَخْرَجْتَ الثَّمِينَ مِنَ الْمَرْذُولِ فَمِثْلَ فَمِي تَكُونُ. هُمْ يَرْجِعُونَ إِلَيْكَ وَأَنْتَ لاَ تَرْجعُ إِلَيْهِمْ.

לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם תָּשׁ֤וּב וַאֲשִֽׁיבְךָ֙ תַּֽעֲמֹ֔ד לְפָנַ֣י וְאִם תּוֹצִ֥יא יָקָ֛ר מִזּוֹלֵ֖ל כְּפִ֣י תִֽהְיֶ֑ה הֵ֙מָּה֙ יָשֻׁ֤בוּ אֵלֶ֔יךָ וְאַתָּ֖ה לֹֽא תָשׁ֥וּב אֲלֵיהֶֽם

إرميا 16: 20 Jer.16.20

هَلْ يَصْنَعُ الإِنْسَانُ لِنَفْسِهِ آلِهَةً وَهِيَ لَيْسَتْ آلِهَةً..

הֲיַעֲשֶׂה אָדָ֖ם לּ֥וֹ אֱלֹהִ֑ים וְהֵ֖מָּה לֹ֥א אֱלֹהִֽים

إرميا 17: 15 Jer.17.15

هَا هُمْ يَقُولُونَ لِي: أَيْنَ هِيَ كَلِمَةُ الرَّبِّ. لِتَأْتِ.

הִנֵּה הֵ֕מָּה אֹמְרִ֖ים אֵלָ֑י אַיֵּ֥ה דְבַר יְהוָ֖ה יָ֥בוֹא;נָֽא

إرميا 17: 18 Jer.17.18

لِيَخْزَ طَارِدِيَّ وَلاَ أَخْزَ أَنَا. لِيَرْتَعِبُوا هُمْ وَلاَ أَرْتَعِبْ أَنَا. إِجْلِبْ عَلَيْهِمْ يَوْمَ الشَّرِّ وَاسْحَقْهُمْ سَحْقًا مُضَاعَفًا.

יֵבֹ֤שׁוּ רֹדְפַי֙ וְאַל אֵבֹ֣שָׁה אָ֔נִי יֵחַ֣תּוּ הֵ֔מָּה וְאַל אֵחַ֖תָּה אָ֑נִי הָבִ֤יא עֲלֵיהֶם֙ י֣וֹם רָעָ֔ה שִׁבָּר֖וֹן שָׁבְרֵֽם וּמִשְׁנֶ֥ה

إرميا 17: 25 Jer.17.25

أَنَّهُ يَدْخُلُ فِي أَبْوَابِ هذِهِ الْمَدِينَةِ مُلُوكٌ وَرُؤَسَاءُ جَالِسُونَ عَلَى كُرْسِيِّ دَاوُدَ، رَاكِبُونَ فِي مَرْكَبَاتٍ وَعَلَى خَيْل، هُمْ وَرُؤَسَاؤُهُمْ رِجَالُ يَهُوذَا وَسُكَّانُ أُورُشَلِيمَ، وَتُسْكَنُ هذِهِ الْمَدِينَةُ إِلَى الأَبَدِ.

וּבָ֣אוּ בְשַׁעֲרֵ֣י הַזֹּ֡את הָעִ֣יר מְלָכִ֣ים וְשָׂרִ֡ים יֹשְׁבִים֩ עַל כִּסֵּ֨א דָוִ֜ד רֹכְבִ֣ים בָּרֶ֣כֶב וּבַסּוּסִ֗ים הֵ֚מָּה וְשָׂ֣רֵיהֶ֔ם אִ֥ישׁ יְהוּדָ֖ה וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם וְיָשְׁבָ֥ה הַזֹּ֖את הָֽעִיר לְעוֹלָֽם

إرميا 19: 4 Jer.19.4

مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمْ تَرَكُونِي، وَأَنْكَرُوا هذَا الْمَوْضِعَ وَبَخَّرُوا فِيهِ لآلِهَةٍ أُخْرَى لَمْ يَعْرِفُوهَا هُمْ وَلاَ آبَاؤُهُمْ وَلاَ مُلُوكُ يَهُوذَا، وَمَلأُوا هذَا الْمَوْضِعَ مِنْ دَمِ الأَزْكِيَاءِ،

יַ֣עַן;אֲשֶׁ֣ר עֲזָבֻ֗נִי וַֽיְנַכְּר֞וּ הַזֶּה֙ הַמָּק֤וֹם וַיְקַטְּרוּ בוֹ֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לֹֽא יְדָע֛וּם הֵ֥מָּה וַאֲבֽוֹתֵיהֶ֖ם וּמַלְכֵ֣י יְהוּדָ֑ה וּמָֽלְא֛וּ הַזֶּ֖ה הַמָּק֥וֹם דַּ֥ם נְקִיִּֽם

إرميا 23: 16 Jer.23.16

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: لاَ تَسْمَعُوا لِكَلاَمِ الأَنْبِيَاءِ الَّذِينَ يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ، فَإِنَّهُمْ يَجْعَلُونَكُمْ بَاطِلاً. يَتَكَلَّمُونَ بِرُؤْيَا قَلْبِهِمْ لاَ عَنْ فَمِ الرَّبِّ.

כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת אַֽל תִּשְׁמְע֞וּ עַל;דִּבְרֵ֤י הַנְּבִאִים֙ הַנִּבְּאִ֣ים לָכֶ֔ם הֵ֖מָּה מַהְבִּלִ֥ים;אֶתְכֶ֑ם יְדַבֵּ֔רוּ חֲז֤וֹן לִבָּם֙ לֹ֖א מִפִּ֥י יְהוָֽה

إرميا 23: 21 Jer.23.21

لَمْ أُرْسِلِ الأَنْبِيَاءَ بَلْ هُمْ جَرَوْا. لَمْ أَتَكَلَّمْ مَعَهُمْ بَلْ هُمْ تَنَبَّأُوا.

לֹא שָׁלַ֥חְתִּי הַנְּבִאִ֖ים וְהֵ֣ם רָ֑צוּ לֹא דִבַּ֥רְתִּי אֲלֵיהֶ֖ם וְהֵ֥ם נִבָּֽאוּ

إرميا 23: 21 Jer.23.21

لَمْ أُرْسِلِ الأَنْبِيَاءَ بَلْ هُمْ جَرَوْا. لَمْ أَتَكَلَّمْ مَعَهُمْ بَلْ هُمْ تَنَبَّأُوا.

לֹא שָׁלַ֥חְתִּי הַנְּבִאִ֖ים וְהֵ֣ם רָ֑צוּ לֹא דִבַּ֥רְתִּי אֲלֵיהֶ֖ם וְהֵ֥ם נִבָּֽאוּ

إرميا 27: 10 Jer.27.10

لأَنَّهُمْ إِنَّمَا يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ بِالْكَذِبِ، لِكَيْ يُبْعِدُوكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ، وَلأَطْرُدَكُمْ فَتَهْلِكُوا.

כִּ֣י הֵ֖ם נִבְּאִ֣ים לָכֶ֑ם שֶׁ֔קֶר לְמַ֨עַן הַרְחִ֤יק;אֶתְכֶם֙ מֵעַ֣ל אַדְמַתְכֶ֔ם וְהִדַּחְתִּ֥י;אֶתְכֶ֖ם וַאֲבַדְתֶּֽם

إرميا 27: 14 Jer.27.14

فَلاَ تَسْمَعُوا لِكَلاَمِ الأَنْبِيَاءِ الَّذِينَ يُكَلِّمُونَكُمْ قَائِلِينَ: لاَ تَخْدِمُوا مَلِكَ بَابِلَ، لأَنَّهُمْ إِنَّمَا يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ بِالْكَذِبِ.

וְאַֽל תִּשְׁמְע֞וּ אֶל;דִּבְרֵ֣י הַנְּבִאִ֗ים הָאֹמְרִ֤ים;אֲלֵיכֶם֙ לֵאמֹ֔ר לֹ֥א תַעַבְד֖וּ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֑ל כִּ֣י הֵ֖ם נִבְּאִ֥ים לָכֶֽם שֶׁ֔קֶר

إرميا 27: 15 Jer.27.15

لأَنِّي لَمْ أُرْسِلْهُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ، بَلْ هُمْ يَتَنَبَّأُونَ بِاسْمِي بِالْكَذِبِ، لِكَيْ أَطْرُدَكُمْ فَتَهْلِكُوا أَنْتُمْ وَالأَنْبِيَاءُ الَّذِينَ يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ.

כִּ֣י לֹ֤א שְׁלַחְתִּים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וְהֵ֛ם נִבְּאִ֥ים בִּשְׁמִ֖י לַשָּׁ֑קֶר לְמַ֨עַן הַדִּיחִ֤י;אֶתְכֶם֙ וַאֲבַדְתֶּ֔ם אַתֶּ֕ם וְהַנְּבִאִ֖ים הַֽנִּבְּאִ֥ים לָכֶֽם

إرميا 27: 16 Jer.27.16

وَكَلَّمْتُ الْكَهَنَةَ وَكُلَّ هذَا الشَّعْبِ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لاَ تَسْمَعُوا لِكَلاَمِ أَنْبِيَائِكُمُ الَّذِينَ يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ قَائِلِينَ: هَا آنِيَةُ بَيْتِ الرَّبِّ سَتُرَدُّ سَرِيعًا مِنْ بَابِلَ. لأَنَّهُمْ إِنَّمَا يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ بِالْكَذِبِ.

דִּבַּ֣רְתִּי הַכֹּהֲנִים֩ כָּל הַזֶּ֜ה הָעָ֨ם לֵאמֹ֗ר כֹּה֮ אָמַ֣ר יְהוָה֒ אַֽל תִּשְׁמְע֞וּ אֶל;דִּבְרֵ֣י נְבִֽיאֵיכֶ֗ם הַֽנִּבְּאִ֤ים לָכֶם֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֨ה כְלֵ֧י בֵית יְהוָ֛ה מוּשָׁבִ֥ים מְהֵרָ֑ה מִבָּבֶ֖לָה כִּ֣י הֵ֖מָּה נִבְּאִ֥ים לָכֶֽם שֶׁ֔קֶר

إرميا 27: 18 Jer.27.18

فَإِنْ كَانُوا أَنْبِيَاءَ، وَإِنْ كَانَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ مَعَهُمْ، فَلْيَتَوَسَّلُوا إِلَى رَبِّ الْجُنُودِ لِكَيْ لاَ تَذْهَبَ إِلَى بَابِلَ الآنِيَةُ الْبَاقِيَةُ فِي بَيْتِ الرَّبِّ وَبَيْتِ مَلِكِ يَهُوذَا وَفِي أُورُشَلِيمَ.

וְאִם הֵ֔ם נְבִאִ֣ים וְאִם יֵ֥שׁ דְּבַר יְהוָ֖ה אִתָּ֑ם יִפְגְּעוּ;נָא֙ בַּֽיהוָ֣ה צְבָא֔וֹת לְבִלְתִּי בֹ֜אוּ בָּבֶֽלָה הַכֵּלִ֣ים הַנּוֹתָרִ֣ים בְּבֵית יְהוָ֗ה וּבֵ֨ית מֶ֧לֶךְ יְהוּדָ֛ה וּבִירוּשָׁלִַ֖ם

إرميا 29: 9 Jer.29.9

لأَنَّهُمْ إِنَّمَا يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ بِاسْمِي بِالْكَذِبِ. أَنَا لَمْ أُرْسِلْهُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ.

כִּ֣י הֵ֛ם נִבְּאִ֥ים לָכֶ֖ם בִּשְׁמִ֑י בְשֶׁ֔קֶר לֹ֥א שְׁלַחְתִּ֖ים נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 31: 1 Jer.31.1

فِي ذلِكَ الزَّمَانِ، يَقُولُ الرَّبُّ، أَكُونُ إِلهًا لِكُلِّ عَشَائِرِ إِسْرَائِيلَ، وَهُمْ يَكُونُونَ لِي شَعْبًا.

בָּעֵ֤ת;הַהִיא֙ נְאֻם יְהוָ֔ה אֶֽהְיֶה֙ לֵֽאלֹהִ֔ים לְכֹ֖ל מִשְׁפְּח֣וֹת יִשְׂרָאֵ֑ל וְהֵ֖מָּה יִֽהְיוּ לִ֥י לְעָֽם

إرميا 31: 33 Jer.31.33

بَلْ هذَا هُوَ الْعَهْدُ الَّذِي أَقْطَعُهُ مَعَ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ بَعْدَ تِلْكَ الأَيَّامِ، يَقُولُ الرَّبُّ: أَجْعَلُ شَرِيعَتِي فِي دَاخِلِهِمْ وَأَكْتُبُهَا عَلَى قُلُوبِهِمْ، وَأَكُونُ لَهُمْ إِلهًا وَهُمْ يَكُونُونَ لِي شَعْبًا.

כִּ֣י זֹ֣את הַבְּרִ֡ית אֲשֶׁ֣ר אֶכְרֹת֩ אֶת בֵּ֨ית יִשְׂרָאֵ֜ל אַחֲרֵ֨י;הָהֵם֙;הַיָּמִ֤ים נְאֻם יְהוָ֔ה נָתַ֤תִּי תּֽוֹרָתִי֙ בְּקִרְבָּ֔ם אֶכְתֲּבֶ֑נָּה וְעַל לִבָּ֖ם וְהָיִ֤יתִי לָהֶם֙ לֵֽאלֹהִ֔ים וְהֵ֖מָּה יִֽהְיוּ לִ֥י לְעָֽם

إرميا 32: 32 Jer.32.32

مِنْ أَجْلِ كُلِّ شَرِّ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَبَنِي يَهُوذَا الَّذِي عَمِلُوهُ لِيُغِيظُونِي هُمْ وَمُلُوكُهُمْ وَرُؤَسَاؤُهُمْ وَكَهَنَتُهُمْ وَأَنْبِيَاؤُهُمْ وَرِجَالُ يَهُوذَا وَسُكَّانُ أُورُشَلِيمَ.

עַל֩ כָּל רָעַ֨ת בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל וּבְנֵ֣י יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ לְהַכְעִסֵ֔נִי הֵ֤מָּה מַלְכֵיהֶם֙ שָֽׂרֵיהֶ֔ם כֹּהֲנֵיהֶ֖ם וּנְבִֽיאֵיהֶ֑ם וְאִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה וְיֹשְׁבֵ֖י יְרוּשָׁלִָֽם

إرميا 33: 16 Jer.33.16

فِي تِلْكَ الأَيَّامِ يَخْلُصُ يَهُوذَا، وَتَسْكُنُ أُورُشَلِيمُ آمِنَةً، وَهذَا مَا تَتَسَمَّى بِهِ: الرَّبُّ بِرُّنَا.

הָהֵם֙ בַּיָּמִ֤ים תִּוָּשַׁ֣ע יְהוּדָ֔ה תִּשְׁכּ֣וֹן וִירוּשָׁלִַ֖ם לָבֶ֑טַח וְזֶ֥ה אֲשֶׁר יִקְרָא לָ֖הּ יְהוָ֥ה צִדְקֵֽנוּ

إرميا 40: 7 Jer.40.7

فَلَمَّا سَمِعَ كُلُّ رُؤَسَاءِ الْجُيُوشِ الَّذِينَ فِي الْحَقْلِ هُمْ وَرِجَالُهُمْ أَنَّ مَلِكَ بَابِلَ قَدْ أَقَامَ جَدَلْيَا بْنَ أَخِيقَامَ عَلَى الأَرْضِ، وَأَنَّهُ وَكَّلَهُ عَلَى الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالأَطْفَالِ وَعَلَى فُقَرَاءِ الأَرْضِ الَّذِينَ لَمْ يُسْبَوْا إِلَى بَابِلَ،

וַיִּשְׁמְעוּ֩ כָל שָׂרֵ֨י הַחֲיָלִ֜ים אֲשֶׁ֣ר בַּשָּׂדֶ֗ה הֵ֚מָּה וְאַנְשֵׁיהֶ֔ם כִּֽי מֶֽלֶךְ בָּבֶ֛ל הִפְקִ֧יד גְּדַלְיָ֥הוּ בֶן אֲחִיקָ֖ם בָּאָ֑רֶץ וְכִ֣י הִפְקִ֣יד אִתּ֗וֹ אֲנָשִׁ֤ים וְנָשִׁים֙ וָטָ֔ף וּמִדַּלַּ֣ת הָאָ֔רֶץ מֵאֲשֶׁ֥ר לֹֽא הָגְל֖וּ בָּבֶֽלָה

إرميا 40: 8 Jer.40.8

أَتَى إِلَى جَدَلْيَا إِلَى الْمِصْفَاةِ: إِسْمَاعِيلُ بْنُ نَثَنْيَا، وَيُوحَانَانُ وَيُونَاثَانُ ابْنَا قَارِيحَ، وَسَرَايَا بْنُ تَنْحُومَثَ، وَبَنُو عِيفَايَ النَّطُوفَاتِيُّ، وَيَزَنْيَا ابْنُ الْمَعْكِيِّ، هُمْ وَرِجَالُهُمْ.

וַיָּבֹ֥אוּ אֶל גְּדַלְיָ֖ה הַמִּצְפָּ֑תָה וְיִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן נְתַנְיָ֡הוּ וְיוֹחָנָ֣ן וְיוֹנָתָ֣ן בְּנֵֽי קָ֠רֵחַ וּשְׂרָיָ֨ה בֶן תַּנְחֻ֜מֶת וּבְנֵ֣י עֵיפַ֣י הַנְּטֹפָתִ֗י וִֽיזַנְיָ֙הוּ֙ בֶּן הַמַּ֣עֲכָתִ֔י הֵ֖מָּה וְאַנְשֵׁיהֶֽם

إرميا 42: 5 Jer.42.5

فَقَالُوا هُمْ لإِرْمِيَا: لِيَكُنِ الرَّبُّ بَيْنَنَا شَاهِدًا صَادِقًا وَأَمِينًا إِنَّنَا نَفْعَلُ حَسَبَ كُلِّ أَمْرٍ يُرْسِلُكَ بِهِ الرَّبُّ إِلهُكَ إِلَيْنَا،

אָמְר֣וּ וְהֵ֙מָּה֙ אֶֽל;יִרְמְיָ֔הוּ יְהִ֤י יְהוָה֙ בָּ֔נוּ לְעֵ֖ד אֱמֶ֣ת וְנֶאֱמָ֑ן אִם;לֹ֡א כֵּ֥ן;נַעֲשֶֽׂה כְּֽכָל הַ֠דָּבָר יִֽשְׁלָחֲךָ֜ יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ אֵלֵ֖ינוּ

إرميا 44: 3 Jer.44.3

مِنْ أَجْلِ شَرِّهِمِ الَّذِي فَعَلُوهُ لِيُغِيظُونِي، إِذْ ذَهَبُوا لِيُبَخِّرُوا وَيَعْبُدُوا آلِهَةً أُخْرَى لَمْ يَعْرِفُوهَا هُمْ وَلاَ أَنْتُمْ وَلاَ آبَاؤُكُمْ.

מִפְּנֵ֣י רָעָתָ֗ם אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ לְהַכְעִסֵ֔נִי לָלֶ֣כֶת לְקַטֵּ֔ר לַעֲבֹ֖ד לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים לֹ֣א יְדָע֔וּם הֵ֖מָּה אַתֶּ֥ם וַאֲבֹתֵיכֶֽם

إرميا 46: 21 Jer.46.21

أَيْضًا مُسْتَأْجَرُوهَا فِي وَسْطِهَا كَعُجُولِ صِيرَةٍ. لأَنَّهُمْ هُمْ أَيْضًا يَرْتَدُّونَ، يَهْرُبُونَ مَعًا. لَمْ يَقِفُوا لأَنَّ يَوْمَ هَلاَكِهِمْ أَتَى عَلَيْهِمْ، وَقْتَ عِقَابِهِمْ.

גַּם שְׂכִרֶ֤יהָ בְקִרְבָּהּ֙ כְּעֶגְלֵ֣י מַרְבֵּ֔ק כִּֽי הֵ֧מָּה גַם הִפְנ֛וּ נָ֥סוּ יַחְדָּ֖יו לֹ֣א עָמָ֑דוּ כִּ֣י י֥וֹם אֵידָ֛ם בָּ֥א עֲלֵיהֶ֖ם עֵ֥ת פְּקֻדָּתָֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (408 آية)