הֵם (H1992) - hêm | معجم سترونغ العبري

الخروج 36: 4 Exo.36.4

فَجَاءَ كُلُّ الْحُكَمَاءِ الصَّانِعِينَ كُلَّ عَمَلِ الْمَقْدِسِ، كُلُّ وَاحِدٍ مِنْ عَمَلِهِ الَّذِي هُمْ يَصْنَعُونَهُ.

וַיָּבֹ֙אוּ֙ כָּל הַ֣חֲכָמִ֔ים הָעֹשִׂ֕ים כָּל מְלֶ֣אכֶת הַקֹּ֑דֶשׁ אִֽישׁ;אִ֥ישׁ מִמְּלַאכְתּ֖וֹ אֲשֶׁר הֵ֥מָּה עֹשִֽׂים

اللاويين 8: 28 Lev.8.28

ثُمَّ أَخَذَهَا مُوسَى عَنْ كُفُوفِهِمْ، وَأَوْقَدَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ فَوْقَ الْمُحْرَقَةِ. إِنَّهَا قُرْبَانُ مَلْءٍ لِرَائِحَةِ سَرُورٍ. وَقُودٌ هِيَ لِلرَّبِّ.

וַיִּקַּ֨ח;אֹתָם֙ מֹשֶׁ֤ה מֵעַ֣ל כַּפֵּיהֶ֔ם וַיַּקְטֵ֥ר הַמִּזְבֵּ֖חָה עַל הָעֹלָ֑ה הֵם֙ מִלֻּאִ֥ים לְרֵ֣יחַ נִיחֹ֔חַ אִשֶּׁ֥ה ה֖וּא לַיהוָֽה

اللاويين 11: 8 Lev.11.8

مِنْ لَحْمِهَا لاَ تَأْكُلُوا وَجُثَثَهَا لاَ تَلْمِسُوا. إِنَّهَا نَجِسَةٌ لَكُمْ.

מִבְּשָׂרָם֙ לֹ֣א תֹאכֵ֔לוּ וּבְנִבְלָתָ֖ם לֹ֣א תִגָּ֑עוּ הֵ֖ם טְמֵאִ֥ים לָכֶֽם

اللاويين 11: 10 Lev.11.10

لكِنْ كُلُّ مَا لَيْسَ لَهُ زَعَانِفُ وَحَرْشَفٌ فِي الْبِحَارِ وَفِي الأَنْهَارِ، مِنْ كُلِّ دَبِيبٍ فِي الْمِيَاهِ وَمِنْ كُلِّ نَفْسٍ حَيَّةٍ فِي الْمِيَاهِ، فَهُوَ مَكْرُوهٌ لَكُمْ،

וְכֹל֩ אֲשֶׁ֨ר אֵֽין ל֜וֹ סְנַפִּ֣יר וְקַשְׂקֶ֗שֶׂת בַּיַּמִּים֙ וּבַנְּחָלִ֔ים מִכֹּל֙ שֶׁ֣רֶץ הַמַּ֔יִם וּמִכֹּ֛ל נֶ֥פֶשׁ הַחַיָּ֖ה אֲשֶׁ֣ר בַּמָּ֑יִם הֵ֖ם שֶׁ֥קֶץ לָכֶֽם

اللاويين 11: 13 Lev.11.13

وَهذِهِ تَكْرَهُونَهَا مِنَ الطُّيُورِ. لاَ تُؤْكَلْ. إِنَّهَا مَكْرُوهَةٌ: اَلنَّسْرُ وَالأَنُوقُ وَالْعُقَابُ

אֵ֙לֶּה֙ תְּשַׁקְּצ֣וּ מִן הָע֔וֹף לֹ֥א יֵאָכְל֖וּ הֵ֑ם שֶׁ֣קֶץ הַנֶּ֙שֶׁר֙ הַפֶּ֔רֶס הָעָזְנִיָּֽה

اللاويين 11: 26 Lev.11.26

وَجَمِيعُ الْبَهَائِمِ الَّتِي لَهَا ظِلْفٌ وَلكِنْ لاَ تَشُقُّهُ شَقًّا أَوْ لاَ تَجْتَرُّ، فَهِيَ نَجِسَةٌ لَكُمْ. كُلُّ مَنْ مَسَّهَا يَكُونُ نَجِسًا.

לְֽכָל הַבְּהֵמָ֡ה אֲשֶׁ֣ר מַפְרֶ֨סֶת;פַּרְסָ֜ה אֵינֶ֣נָּה וְשֶׁ֣סַע שֹׁסַ֗עַת אֵינֶ֣נָּה מַעֲלָ֔ה;וְגֵרָה֙ הֵ֖ם טְמֵאִ֥ים לָכֶ֑ם כָּל הַנֹּגֵ֥עַ;בָּהֶ֖ם יִטְמָֽא

اللاويين 11: 27 Lev.11.27

وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى كُفُوفِهِ مِنْ جَمِيعِ الْحَيَوَانَاتِ الْمَاشِيَةِ عَلَى أَرْبَعٍ، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ. كُلُّ مَنْ مَسَّ جُثَثَهَا يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכֹ֣ל הוֹלֵ֣ךְ עַל כַּפָּ֗יו בְּכָל הַֽחַיָּה֙ הַהֹלֶ֣כֶת עַל אַרְבַּ֔ע הֵ֖ם טְמֵאִ֥ים לָכֶ֑ם כָּל הַנֹּגֵ֥עַ בְּנִבְלָתָ֖ם יִטְמָ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 11: 28 Lev.11.28

وَمَنْ حَمَلَ جُثَثَهَا يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ. إِنَّهَا نَجِسَةٌ لَكُمْ.

וְהַנֹּשֵׂא֙ נִבְלָתָ֔ם יְכַבֵּ֥ס בְּגָדָ֖יו וְטָמֵ֣א עַד הָעָ֑רֶב הֵ֖מָּה טְמֵאִ֥ים לָכֶֽם

اللاويين 11: 35 Lev.11.35

وَكُلُّ مَا وَقَعَ عَلَيْهِ وَاحِدَةٌ مِنْ جُثَثِهَا يَكُونُ نَجِسًا. اَلتَّنُّورُ وَالْمَوْقِدَةُ يُهْدَمَانِ. إِنَّهَا نَجِسَةٌ وَتَكُونُ نَجِسَةً لَكُمْ.

וְ֠כֹל אֲשֶׁר יִפֹּ֨ל עָלָיו֮ מִנִּבְלָתָ֥ם יִטְמָא֒ תַּנּ֧וּר וְכִירַ֛יִם יֻתָּ֖ץ הֵ֑ם טְמֵאִ֣ים יִהְי֥וּ וּטְמֵאִ֖ים לָכֶֽם

اللاويين 16: 4 Lev.16.4

يَلْبَسُ قَمِيصَ كَتَّانٍ مُقَدَّسًا، وَتَكُونُ سَرَاوِيلُ كَتَّانٍ عَلَى جَسَدِهِ، وَيَتَنَطَّقُ بِمِنْطَقَةِ كَتَّانٍ، وَيَتَعَمَّمُ بِعِمَامَةِ كَتَّانٍ. إِنَّهَا ثِيَابٌ مُقَدَّسَةٌ. فَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ وَيَلْبَسُهَا.

יִלְבָּ֗שׁ כְּתֹֽנֶת בַּ֨ד קֹ֜דֶשׁ יִהְי֣וּ וּמִֽכְנְסֵי בַד֮ עַל בְּשָׂרוֹ֒ יַחְגֹּ֔ר וּבְאַבְנֵ֥ט בַּד֙ יִצְנֹ֑ף וּבְמִצְנֶ֥פֶת בַּ֖ד הֵ֔ם בִּגְדֵי קֹ֣דֶשׁ וְרָחַ֥ץ בְּשָׂר֖וֹ בַּמַּ֛יִם וּלְבֵשָֽׁם

اللاويين 17: 7 Lev.17.7

وَلاَ يَذْبَحُوا بَعْدُ ذَبَائِحَهُمْ لِلتُّيُوسِ الَّتِي هُمْ يَزْنُونَ وَرَاءَهَا. فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً تَكُونُ هذِهِ لَهُمْ فِي أَجْيَالِهِمْ.

וְלֹא יִזְבְּח֥וּ עוֹד֙ זִבְחֵיהֶ֔ם לַשְּׂעִירִ֕ם אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם זֹנִ֖ים אַחֲרֵיהֶ֑ם חֻקַּ֥ת עוֹלָ֛ם תִּֽהְיֶה זֹּ֥את לָהֶ֖ם לְדֹרֹתָֽם

اللاويين 22: 11 Lev.22.11

لكِنْ إِذَا اشْتَرَى كَاهِنٌ أَحَدًا شِرَاءَ فِضَّةٍ، فَهُوَ يَأْكُلُ مِنْهُ، وَالْمَوْلُودُ فِي بَيْتِهِ. هُمَا يَأْكُلاَنِ مِنْ طَعَامِهِ.

כִּֽי יִקְנֶ֥ה וְכֹהֵ֗ן נֶ֙פֶשׁ֙ קִנְיַ֣ן כַּסְפּ֔וֹ ה֖וּא יֹ֣אכַל בּ֑וֹ וִילִ֣יד בֵּית֔וֹ הֵ֖ם יֹאכְל֥וּ בְלַחְמֽוֹ

اللاويين 23: 2 Lev.23.2

كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: مَوَاسِمُ الرَّبِّ الَّتِي فِيهَا تُنَادُونَ مَحَافِلَ مُقَدَّسَةً. هذِهِ هِيَ مَوَاسِمِي:

דַּבֵּ֞ר בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם מוֹעֲדֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁר אֹתָ֖ם תִּקְרְא֥וּ מִקְרָאֵ֣י קֹ֑דֶשׁ אֵ֥לֶּה הֵ֖ם מוֹעֲדָֽי

اللاويين 25: 55 Lev.25.55

لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ لِي عَبِيدٌ. هُمْ عَبِيدِي الَّذِينَ أَخْرَجْتُهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ. أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

כִּֽי בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ לִ֤י עֲבָדִ֔ים הֵ֔ם עֲבָדַ֣י אֲשֶׁר הוֹצֵ֥אתִי;אוֹתָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם

اللاويين 26: 43 Lev.26.43

وَالأَرْضُ تُتْرَكُ مِنْهُمْ وَتَسْتَوْفِي سُبُوتَهَا فِي وَحْشَتِهَا مِنْهُمْ، وَهُمْ يَسْتَوْفُونَ عَنْ ذُنُوبِهِمْ لأَنَّهُمْ قَدْ أَبَوْا أَحْكَامِي وَكَرِهَتْ أَنْفُسُهُمْ فَرَائِضِي.

וְהָאָרֶץ֩ תֵּעָזֵ֨ב מֵהֶ֜ם וְתִ֣רֶץ שַׁבְּתֹתֶ֗יהָ בָּהְשַׁמָּה֙ מֵהֶ֔ם וְהֵ֖ם יִרְצ֣וּ אֶת עֲוֹנָ֑ם יַ֣עַן;וּבְיַ֔עַן מָאָ֔סוּ בְּמִשְׁפָּטַ֣י גָּעֲלָ֥ה נַפְשָֽׁם חֻקֹּתַ֖י

العدد 1: 50 Num.1.50

بَلْ وَكِّلِ اللاَّوِيِّينَ عَلَى مَسْكَنِ الشَّهَادَةِ وَعَلَى جَمِيعِ أَمْتِعَتِهِ وَعَلَى كُلِّ مَا لَهُ. هُمْ يَحْمِلُونَ الْمَسْكَنَ وَكُلَّ أَمْتِعَتِهِ، وَهُمْ يَخْدِمُونَهُ، وَحَوْلَ الْمَسْكَنِ يَنْزِلُونَ.

וְאַתָּ֡ה;הַפְקֵ֣ד הַלְוִיִּם֩ עַל מִשְׁכַּ֨ן הָעֵדֻ֜ת וְעַ֣ל כָּל כֵּלָיו֮ וְעַ֣ל כָּל אֲשֶׁר לוֹ֒ הֵ֜מָּה יִשְׂא֤וּ הַמִּשְׁכָּן֙ כָּל כֵּלָ֔יו וְהֵ֖ם יְשָׁרְתֻ֑הוּ וְסָבִ֥יב לַמִּשְׁכָּ֖ן יַחֲנֽוּ

العدد 1: 50 Num.1.50

بَلْ وَكِّلِ اللاَّوِيِّينَ عَلَى مَسْكَنِ الشَّهَادَةِ وَعَلَى جَمِيعِ أَمْتِعَتِهِ وَعَلَى كُلِّ مَا لَهُ. هُمْ يَحْمِلُونَ الْمَسْكَنَ وَكُلَّ أَمْتِعَتِهِ، وَهُمْ يَخْدِمُونَهُ، وَحَوْلَ الْمَسْكَنِ يَنْزِلُونَ.

וְאַתָּ֡ה;הַפְקֵ֣ד הַלְוִיִּם֩ עַל מִשְׁכַּ֨ן הָעֵדֻ֜ת וְעַ֣ל כָּל כֵּלָיו֮ וְעַ֣ל כָּל אֲשֶׁר לוֹ֒ הֵ֜מָּה יִשְׂא֤וּ הַמִּשְׁכָּן֙ כָּל כֵּלָ֔יו וְהֵ֖ם יְשָׁרְתֻ֑הוּ וְסָבִ֥יב לַמִּשְׁכָּ֖ן יַחֲנֽוּ

العدد 3: 9 Num.3.9

فَتُعْطِي اللاَّوِيِّينَ لِهَارُونَ وَلِبَنِيهِ. إِنَّهُمْ مَوْهُوبُونَ لَهُ هِبَةً مِنْ عِنْدِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וְנָתַתָּה֙ הַלְוִיִּ֔ם לְאַהֲרֹ֖ן וּלְבָנָ֑יו הֵ֙מָּה֙ נְתוּנִ֨ם ל֔וֹ נְתוּנִ֥ם מֵאֵ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

العدد 3: 20 Num.3.20

وَابْنَا مَرَارِي حَسَبَ عَشَائِرِهِمَا: مَحْلِي وَمُوشِي. هذِهِ هِيَ عَشَائِرُ اللاَّوِيِّينَ حَسَبَ بُيُوتِ آبَائِهِمْ.

וּבְנֵ֧י מְרָרִ֛י לְמִשְׁפְּחֹתָ֖ם מַחְלִ֣י וּמוּשִׁ֑י אֵ֥לֶּה הֵ֛ם מִשְׁפְּחֹ֥ת הַלֵּוִ֖י לְבֵ֥ית אֲבֹתָֽם

العدد 3: 21 Num.3.21

لِجَرْشُونَ عَشِيرَةُ اللِّبْنِيِّينَ وَعَشِيرَةُ الشِّمْعِيِّينَ. هذِهِ هِيَ عَشَائِرُ الْجَرْشُونِيِّينَ.

לְגֵ֣רְשׁ֔וֹן מִשְׁפַּ֙חַת֙ הַלִּבְנִ֔י וּמִשְׁפַּ֖חַת הַשִּׁמְעִ֑י אֵ֣לֶּה הֵ֔ם מִשְׁפְּחֹ֖ת הַגֵּרְשֻׁנִּֽי

العدد 3: 33 Num.3.33

وَلِمَرَارِي عَشِيرَةُ الْمَحْلِيِّينَ وَعَشِيرَةُ الْمُوشِيِّينَ. هذِهِ هِيَ عَشَائِرُ مَرَارِي.

לִמְרָרִ֕י מִשְׁפַּ֙חַת֙ הַמַּחְלִ֔י וּמִשְׁפַּ֖חַת הַמּוּשִׁ֑י אֵ֥לֶּה הֵ֖ם מִשְׁפְּחֹ֥ת מְרָרִֽי

العدد 4: 22 Num.4.22

خُذْ عَدَدَ بَنِي جَرْشُونَ أَيْضًا حَسَبَ بُيُوتِ آبَائِهِمْ وَعَشَائِرِهِمْ،

נָשֹׂ֗א רֹ֛אשׁ בְּנֵ֥י גֵרְשׁ֖וֹן גַּם הֵ֑ם לְבֵ֥ית אֲבֹתָ֖ם לְמִשְׁפְּחֹתָֽם

العدد 7: 2 Num.7.2

قَرَّبَ رُؤَسَاءُ إِسْرَائِيلَ، رُؤُوسُ بُيُوتِ آبَائِهِمْ، هُمْ رُؤَسَاءُ الأَسْبَاطِ الَّذِينَ وَقَفُوا عَلَى الْمَعْدُودِينَ.

וַיַּקְרִ֙יבוּ֙ נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל רָאשֵׁ֖י בֵּ֣ית אֲבֹתָ֑ם הֵ֚ם נְשִׂיאֵ֣י הַמַּטֹּ֔ת הֵ֥ם הָעֹמְדִ֖ים עַל הַפְּקֻדִֽים

العدد 7: 2 Num.7.2

قَرَّبَ رُؤَسَاءُ إِسْرَائِيلَ، رُؤُوسُ بُيُوتِ آبَائِهِمْ، هُمْ رُؤَسَاءُ الأَسْبَاطِ الَّذِينَ وَقَفُوا عَلَى الْمَعْدُودِينَ.

וַיַּקְרִ֙יבוּ֙ נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל רָאשֵׁ֖י בֵּ֣ית אֲבֹתָ֑ם הֵ֚ם נְשִׂיאֵ֣י הַמַּטֹּ֔ת הֵ֥ם הָעֹמְדִ֖ים עַל הַפְּקֻדִֽים

العدد 9: 7 Num.9.7

وَقَالُ لَهُ أُولئِكَ النَّاسُ: إِنَّنَا مُتَنَجِّسُونَ لإِنْسَانٍ مَيِّتٍ. لِمَاذَا نُتْرَكُ حَتَّى لاَ نُقَرِّبَ قُرْبَانَ الرَّبِّ فِي وَقْتِهِ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַ֠יֹּאמְרוּ אֵלָ֔יו הָהֵ֙מָּה֙ הָאֲנָשִׁ֤ים אֲנַ֥חְנוּ טְמֵאִ֖ים אָדָ֑ם לְנֶ֣פֶשׁ לָ֣מָּה נִגָּרַ֗ע לְבִלְתִּ֨י הַקְרִ֜ב קָרְבַּ֤ן יְהוָה֙ בְּמֹ֣עֲד֔וֹ בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

العدد 11: 26 Num.11.26

وَبَقِيَ رَجُلاَنِ فِي الْمَحَلَّةِ، اسْمُ الْوَاحِدِ أَلْدَادُ، وَاسْمُ الآخَرِ مِيدَادُ، فَحَلَّ عَلَيْهِمَا الرُّوحُ. وَكَانَا مِنَ الْمَكْتُوبِينَ، لكِنَّهُمَا لَمْ يَخْرُجَا إِلَى الْخَيْمَةِ، فَتَنَبَّآ فِي الْمَحَلَّةِ.

וַיִּשָּׁאֲר֣וּ שְׁנֵֽי;אֲנָשִׁ֣ים בַּֽמַּחֲנֶ֡ה שֵׁ֣ם הָאֶחָ֣ד אֶלְדָּ֡ד וְשֵׁם֩ הַשֵּׁנִ֨י מֵידָ֜ד וַתָּ֧נַח עֲלֵיהֶ֣ם הָר֗וּחַ וְהֵ֙מָּה֙ בַּכְּתֻבִ֔ים וְלֹ֥א יָצְא֖וּ הָאֹ֑הֱלָה וַיִּֽתְנַבְּא֖וּ בַּֽמַּחֲנֶֽה

العدد 13: 3 Num.13.3

فَأَرْسَلَهُمْ مُوسَى مِنْ بَرِّيَّةِ فَارَانَ حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ. كُلُّهُمْ رِجَالٌ هُمْ رُؤَسَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ،

וַיִּשְׁלַ֨ח;אֹתָ֥ם מֹשֶׁ֛ה מִמִּדְבַּ֥ר פָּארָ֖ן עַל פִּ֣י יְהוָ֑ה כֻּלָּ֣ם אֲנָשִׁ֔ים הֵֽמָּה רָאשֵׁ֥י בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל

العدد 14: 38 Num.14.38

وَأَمَّا يَشُوعُ بْنُ نُونَ وَكَالِبُ بْنُ يَفُنَّةَ، مِنْ أُولئِكَ الرِّجَالِ الَّذِينَ ذَهَبُوا لِيَتَجَسَّسُوا الأَرْضَ، فَعَاشَا.

וִיהוֹשֻׁ֣עַ בִּן נ֔וּן וְכָלֵ֖ב בֶּן יְפֻנֶּ֑ה מִן הָהֵ֔ם הָאֲנָשִׁ֣ים הַֽהֹלְכִ֖ים לָת֥וּר הָאָֽרֶץ חָיוּ֙

العدد 16: 14 Num.16.14

كَذلِكَ لَمْ تَأْتِ بِنَا إِلَى أَرْضٍ تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً، وَلاَ أَعْطَيْتَنَا نَصِيبَ حُقُولٍ وَكُرُومٍ. هَلْ تَقْلَعُ أَعْيُنَ هؤُلاَءِ الْقَوْمِ. لاَ نَصْعَدُ..

אַ֡ף לֹ֣א הֲבִ֣יאֹתָ֔נוּ אֶל אֶרֶץ֩ זָבַ֨ת חָלָ֤ב וּדְבַשׁ֙ וַתִּ֨תֶּן;לָ֔נוּ נַחֲלַ֖ת שָׂדֶ֣ה וָכָ֑רֶם תְּנַקֵּ֖ר הַעֵינֵ֞י הָהֵ֛ם הָאֲנָשִׁ֥ים לֹ֥א נַעֲלֶֽה

العدد 16: 16 Num.16.16

وَقَالَ مُوسَى لِقُورَحَ: كُنْ أَنْتَ وَكُلُّ جَمَاعَتِكَ أَمَامَ الرَّبِّ، أَنْتَ وَهُمْ وَهَارُونُ غَدًا،

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ קֹ֔רַח הֱי֖וּ אַתָּה֙ וְכָל עֲדָ֣תְךָ֔ לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה אַתָּ֥ה וָהֵ֛ם וְאַהֲרֹ֖ן מָחָֽר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (408 آية)