הֵם (H1992) - hêm | معجم سترونغ العبري

إرميا 50: 4 Jer.50.4

فِي تِلْكَ الأَيَّامِ وَفِي ذلِكَ الزَّمَانِ، يَقُولُ الرَّبُّ، يَأْتِي بَنُو إِسْرَائِيلَ هُمْ وَبَنُو يَهُوذَا مَعًا. يَسِيرُونَ سَيْرًا، وَيَبْكُونَ وَيَطْلُبُونَ الرَّبَّ إِلهَهُمْ.

בַּיָּמִ֨ים;הָהֵ֜מָּה וּבָעֵ֤ת;הַהִיא֙ נְאֻם יְהוָ֔ה יָבֹ֧אוּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֛ל הֵ֥מָּה וּבְנֵֽי יְהוּדָ֖ה יַחְדָּ֑ו הָל֤וֹךְ יֵלֵ֔כוּ וּבָכוֹ֙ יְבַקֵּֽשׁוּ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם

إرميا 50: 42 Jer.50.42

يُمْسِكُونَ الْقَوْسَ وَالرُّمْحَ. هُمْ قُسَاةٌ لاَ يَرْحَمُونَ. صَوْتُهُمْ يَعِجُّ كَبَحْرٍ، وَعَلَى خَيْل يَرْكَبُونَ، مُصْطَفِّينَ كَرَجُل وَاحِدٍ لِمُحَارَبَتِكِ يَا بِنْتَ بَابِلَ.

יַחֲזִ֗יקוּ קֶ֣שֶׁת וְכִידֹ֞ן הֵ֙מָּה֙ אַכְזָרִ֥י וְלֹ֣א יְרַחֵ֔מוּ קוֹלָם֙ יֶהֱמֶ֔ה כַּיָּ֣ם וְעַל סוּסִ֖ים יִרְכָּ֑בוּ עָר֗וּךְ כְּאִישׁ֙ לַמִּלְחָמָ֔ה;עָלַ֖יִךְ בַּת בָּבֶֽל

إرميا 51: 18 Jer.51.18

هِيَ بَاطِلَةٌ، صَنْعَةُ الأَضَالِيلِ. فِي وَقْتِ عِقَابِهَا تَبِيدُ.

הֵ֔מָּה הֶ֣בֶל מַעֲשֵׂ֖ה תַּעְתֻּעִ֑ים בְּעֵ֥ת פְּקֻדָּתָ֖ם יֹאבֵֽדוּ

مراثي إرميا 1: 19 Lam.1.19

نَادَيْتُ مُحِبِّيَّ. هُمْ خَدَعُونِي. كَهَنَتِي وَشُيُوخِي فِي الْمَدِينَةِ مَاتُوا، إِذْ طَلَبُوا لِذَوَاتِهِمْ طَعَامًا لِيَرُدُّوا أَنْفُسَهُمْ.

קָרָ֤אתִי לַֽמְאַהֲבַי֙ הֵ֣מָּה רִמּ֔וּנִי כֹּהֲנַ֥י וּזְקֵנַ֖י בָּעִ֣יר גָּוָ֑עוּ כִּֽי בִקְשׁ֥וּ לָ֔מוֹ אֹ֙כֶל֙ וְיָשִׁ֖יבוּ נַפְשָֽׁם

مراثي إرميا 4: 9 Lam.4.9

كَانَتْ قَتْلَى السَّيْفِ خَيْرًا مِنْ قَتْلَى الْجُوعِ. لأَنَّ هؤُلاَءِ يَذُوبُونَ مَطْعُونِينَ لِعَدَمِ أَثْمَارِ الْحَقْلِ.

הָיוּ֙ חַלְלֵי חֶ֔רֶב טוֹבִ֤ים מֵֽחַלְלֵ֖י רָעָ֑ב שֶׁ֣הֵ֤ם יָז֙וּבוּ֙ מְדֻקָּרִ֔ים מִתְּנוּבֹ֖ת שָׂדָֽי

حزقيال 2: 3 Ezk.2.3

وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَنَا مُرْسِلُكَ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، إِلَى أُمَّةٍ مُتَمَرِّدَةٍ قَدْ تَمَرَّدَتْ عَلَيَّ. هُمْ وَآبَاؤُهُمْ عَصَوْا عَلَيَّ إِلَى ذَاتِ هذَا الْيَوْمِ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ אֲנִ֤י שׁוֹלֵ֨חַ;אֽוֹתְךָ֙ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל גּוֹיִ֥ם הַמּוֹרְדִ֖ים אֲשֶׁ֣ר מָרְדוּ בִ֑י הֵ֤מָּה וַאֲבוֹתָם֙ פָּ֣שְׁעוּ בִ֔י עַד עֶ֖צֶם הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

حزقيال 2: 5 Ezk.2.5

وَهُمْ إِنْ سَمِعُوا وَإِنِ امْتَنَعُوا، لأَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ، فَإِنَّهُمْ يَعْلَمُونَ أَنَّ نَبِيًّا كَانَ بَيْنَهُمْ.

וְהֵ֙מָּה֙ אִם יִשְׁמְע֣וּ וְאִם יֶחְדָּ֔לוּ כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵ֑מָּה וְיָ֣דְע֔וּ כִּ֥י נָבִ֖יא הָיָ֥ה בְתוֹכָֽם

حزقيال 2: 5 Ezk.2.5

وَهُمْ إِنْ سَمِعُوا وَإِنِ امْتَنَعُوا، لأَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ، فَإِنَّهُمْ يَعْلَمُونَ أَنَّ نَبِيًّا كَانَ بَيْنَهُمْ.

וְהֵ֙מָּה֙ אִם יִשְׁמְע֣וּ וְאִם יֶחְדָּ֔לוּ כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵ֑מָּה וְיָ֣דְע֔וּ כִּ֥י נָבִ֖יא הָיָ֥ה בְתוֹכָֽם

حزقيال 3: 15 Ezk.3.15

فَجِئْتُ إِلَى الْمَسْبِيِّينَ عِنْدَ تَلِّ أَبِيبَ، السَّاكِنِينَ عِنْدَ نَهْرِ خَابُورَ. وَحَيْثُ سَكَنُوا هُنَاكَ سَكَنْتُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ مُتَحَيِّرًا فِي وَسْطِهِمْ.

וָאָב֨וֹא אֶל הַגּוֹלָ֜ה תֵּ֣ל אָ֠בִיב הַיֹּשְׁבִ֤ים אֶֽל נְהַר כְּבָר֙ הֵ֖מָּה;יוֹשְׁבִ֣ים;שָׁ֑ם שָׁ֛ם וָאֵשֵׁ֥ב שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים מַשְׁמִ֥ים בְּתוֹכָֽם

حزقيال 8: 9 Ezk.8.9

وَقَالَ لِي: ادْخُلْ وَانْظُرِ الرَّجَاسَاتِ الشِّرِّيرَةَ الَّتِي هُمْ عَامِلُوهَا هُنَا.

וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֹּ֤א וּרְאֵה֙ הַתּוֹעֵב֣וֹת הָרָע֔וֹת אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם עֹשִׂ֖ים פֹּֽה

حزقيال 8: 13 Ezk.8.13

وَقَالَ لِي: بَعْدُ تَعُودُ تَنْظُرُ رَجَاسَاتٍ أَعْظَمَ هُمْ عَامِلُوهَا.

וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י ע֣וֹד תָּשׁ֥וּב תִּרְאֶ֛ה תּוֹעֵב֥וֹת גְּדֹל֖וֹת הֵ֥מָּה עֹשִֽׂים

حزقيال 8: 16 Ezk.8.16

فَجَاءَ بِي إِلَى دَارِ بَيْتِ الرَّبِّ الدَّاخِلِيَّةِ، وَإِذَا عِنْدَ بَابِ هَيْكَلِ الرَّبِّ، بَيْنَ الرِّوَاقِ وَالْمَذْبَحِ، نَحْوُ خَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ رَجُلاً ظُهُورُهُمْ نَحْوَ هَيْكَلِ الرَّبِّ وَوُجُوهُهُمْ نَحْوَ الشَّرْقِ، وَهُمْ سَاجِدُونَ لِلشَّمْسِ نَحْوَ الشَّرْقِ.

וַיָּבֵ֣א אֹתִ֗י אֶל חֲצַ֣ר בֵּית יְהוָה֮ הַפְּנִימִית֒ וְהִנֵּה פֶ֜תַח הֵיכַ֣ל יְהוָ֗ה בֵּ֤ין הָֽאוּלָם֙ הַמִּזְבֵּ֔חַ וַחֲמִשָּׁ֖ה כְּעֶשְׂרִ֥ים אִ֑ישׁ אֲחֹ֨רֵיהֶ֜ם אֶל הֵיכַ֤ל יְהוָה֙ וּפְנֵיהֶ֣ם קֵ֔דְמָה וְהֵ֛מָּה מִשְׁתַּחֲוִיתֶ֥ם לַשָּֽׁמֶשׁ קֵ֖דְמָה

حزقيال 10: 20 Ezk.10.20

هذَا هُوَ الْحَيَوَانُ الَّذِي رَأَيْتُهُ تَحْتَ إِلهِ إِسْرَائِيلَ عِنْدَ نَهْرِ خَابُورَ. وَعَلِمْتُ أَنَّهَا هِيَ الْكَرُوبِيمُ.

הִ֣יא הַחַיָּ֗ה אֲשֶׁ֥ר רָאִ֛יתִי תַּ֥חַת אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל בִּֽנְהַר כְּבָ֑ר וָאֵדַ֕ע כִּ֥י הֵֽמָּה כְרוּבִ֖ים

حزقيال 11: 7 Ezk.11.7

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: قَتْلاَكُمُ الَّذِينَ طَرَحْتُمُوهُمْ فِي وَسْطِهَا هُمُ اللَّحْمُ وَهِيَ الْقِدْرُ. وَإِيَّاكُمْ أُخْرِجُ مِنْ وَسْطِهَا.

לָכֵ֗ן כֹּֽה אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ חַלְלֵיכֶם֙ אֲשֶׁ֣ר שַׂמְתֶּ֣ם בְּתוֹכָ֔הּ הֵ֥מָּה הַבָּשָׂ֖ר וְהִ֣יא הַסִּ֑יר וְאֶתְכֶ֖ם הוֹצִ֥יא מִתּוֹכָֽהּ

حزقيال 12: 10 Ezk.12.10

قُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ. هذَا الْوَحْيُ هُوَ الرَّئِيسُ فِي أُورُشَلِيمَ وَكُلِّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَالَّذِينَ هُمْ فِي وَسْطِهِمْ.

אֱמֹ֣ר אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֑ה הַזֶּה֙ הַמַּשָּׂ֤א הַנָּשִׂ֞יא בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְכָל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁר הֵ֥מָּה בְתוֹכָֽם

حزقيال 14: 14 Ezk.14.14

وَكَانَ فِيهَا هؤُلاَءِ الرِّجَالُ الثَّلاَثَةُ: نُوحٌ وَدَانِيآلُ وَأَيُّوبُ، فَإِنَّهُمْ إِنَّمَا يُخَلِّصُونَ أَنْفُسَهُمْ بِبِرِّهِمْ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וְ֠הָיוּ בְּתוֹכָ֔הּ הָאֵ֙לֶּה֙ הָאֲנָשִׁ֤ים שְׁלֹ֨שֶׁת נֹ֖חַ דָּנִיֵּ֣אל וְאִיּ֑וֹב הֵ֤מָּה יְנַצְּל֣וּ נַפְשָׁ֔ם בְצִדְקָתָם֙ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 14: 16 Ezk.14.16

وَفِي وَسْطِهَا هؤُلاَءِ الرِّجَالُ الثَّلاَثَةُ، فَحَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنَّهُمْ لاَ يُخَلِّصُونَ بَنِينَ وَلاَ بَنَاتٍ. هُمْ وَحْدَهُمْ يَخْلُصُونَ وَالأَرْضُ تَصِيرُ خَرِبَةً.

בְּתוֹכָהּ֒ הָאֵלֶּה֮ הָאֲנָשִׁ֣ים שְׁלֹ֨שֶׁת חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אִם יַצִּ֑ילוּ בָּנִ֥ים וְאִם בָּנ֖וֹת הֵ֤מָּה לְבַדָּם֙ יִנָּצֵ֔לוּ וְהָאָ֖רֶץ תִּהְיֶ֥ה שְׁמָמָֽה

حزقيال 14: 18 Ezk.14.18

وَفِي وَسْطِهَا هؤُلاَءِ الرِّجَالُ الثَّلاَثَةُ، فَحَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنَّهُمْ لاَ يُخَلِّصُونَ بَنِينَ وَلاَ بَنَاتٍ، بَلْ هُمْ وَحْدَهُمْ يَخْلُصُونَ.

בְּתוֹכָהּ֒ הָאֵלֶּה֮ הָאֲנָשִׁ֣ים וּשְׁלֹ֨שֶׁת חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה לֹ֥א יַצִּ֖ילוּ בָּנִ֣ים וּבָנ֑וֹת כִּ֛י הֵ֥ם לְבַדָּ֖ם יִנָּצֵֽלוּ

حزقيال 14: 20 Ezk.14.20

وَفِي وَسْطِهَا نُوحٌ وَدَانِيآلُ وَأَيُّوبُ، فَحَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنَّهُمْ لاَ يُخَلِّصُونَ ابْنًا وَلاَ ابْنَةً. إِنَّمَا يُخَلِّصُونَ أَنْفُسَهُمْ بِبِرِّهِمْ.

בְּתוֹכָהּ֒ וְנֹ֨חַ דָּנִיֵּ֣אל וְאִיּוֹב֮ חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אִם יַצִּ֑ילוּ בֵּ֥ן אִם בַּ֖ת הֵ֥מָּה יַצִּ֥ילוּ נַפְשָֽׁם בְצִדְקָתָ֖ם

حزقيال 20: 9 Ezk.20.9

لكِنْ صَنَعْتُ لأَجْلِ اسْمِي لِكَيْلاَ يَتَنَجَّسَ أَمَامَ عُيُونِ الأُمَمِ الَّذِينَ هُمْ فِي وَسْطِهِمِ، الَّذِينَ عَرَّفْتُهُمْ نَفْسِي أَمَامَ عُيُونِهِمْ بِإِخْرَاجِهِمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וָאַ֙עַשׂ֙ לְמַ֣עַן שְׁמִ֔י לְבִלְתִּ֥י הֵחֵ֛ל לְעֵינֵ֥י הַגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁר הֵ֣מָּה בְתוֹכָ֑ם אֲשֶׁ֨ר נוֹדַ֤עְתִּי;אֲלֵיהֶם֙ לְעֵ֣ינֵיהֶ֔ם לְהוֹצִיאָ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

حزقيال 20: 49 Ezk.20.49

فَقُلْتُ: آهِ يَا سَيِّدُ الرَّبُّ. هُمْ يَقُولُونَ: أَمَا يُمَثِّلُ هُوَ أَمْثَالاً..

וָאֹמַ֕ר אֲהָ֖הּ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הֵ֚מָּה אֹמְרִ֣ים הֲלֹ֛א מְמַשֵּׁ֥ל הֽוּא מְשָׁלִ֖ים

حزقيال 23: 8 Ezk.23.8

وَلَمْ تَتْرُكْ زِنَاهَا مِنْ مِصْرَ لأَنَّهُمْ ضَاجَعُوهَا فِي صِبَاهَا، وَزَغْزَغُوا تَرَائِبَ عِذْرَتِهَا وَسَكَبُوا عَلَيْهَا زِنَاهُمْ.

לֹ֣א עָזָ֔בָה תַּזְנוּתֶ֤יהָ מִמִּצְרַ֙יִם֙ כִּ֤י אוֹתָהּ֙;שָׁכְב֣וּ בִנְעוּרֶ֔יהָ וְהֵ֥מָּה;עִשּׂ֖וּ דַּדֵּ֣י בְתוּלֶ֑יהָ וַיִּשְׁפְּכ֥וּ עָלֶֽיהָ תַזְנוּתָ֖ם

حزقيال 23: 10 Ezk.23.10

هُمْ كَشَفُوا عَوْرَتَهَا. أَخَذُوا بَنِيهَا وَبَنَاتِهَا، وَذَبَحُوهَا بِالسَّيْفِ، فَصَارَتْ عِبْرَةً لِلنِّسَاءِ. وَأَجْرَوْا عَلَيْهَا حُكْمًا.

הֵמָּה֮ גִּלּ֣וּ עֶרְוָתָהּ֒ לָקָ֔חוּ בָּנֶ֤יהָ וּבְנוֹתֶ֙יהָ֙ וְאוֹתָ֖הּ;הָרָ֑גוּ בַּחֶ֣רֶב וַתְּהִי שֵׁם֙ לַנָּשִׁ֔ים עָ֥שׂוּ בָֽהּ וּשְׁפוּטִ֖ים

حزقيال 23: 25 Ezk.23.25

وَأَجْعَلُ غَيْرَتِي عَلَيْكِ فَيُعَامِلُونَكِ بِالسَّخَطِ. يَقْطَعُونَ أَنْفَكِ وَأُذُنَيْكِ، وَبَقِيَّتُكِ تَسْقُطُ بِالسَّيْفِ. يَأْخُذُونَ بَنِيكِ وَبَنَاتِكِ، وَتُؤْكَلُ بَقِيَّتُكِ بِالنَّارِ.

וְנָתַתִּ֨י קִנְאָתִ֜י בָּ֗ךְ וְעָשׂ֤וּ;אוֹתָךְ֙ בְּחֵמָ֔ה יָסִ֔ירוּ אַפֵּ֤ךְ וְאָזְנַ֙יִךְ֙ וְאַחֲרִיתֵ֖ךְ תִּפּ֑וֹל בַּחֶ֣רֶב הֵ֗מָּה;יִקָּ֔חוּ בָּנַ֤יִךְ וּבְנוֹתַ֙יִךְ֙ תֵּאָכֵ֥ל וְאַחֲרִיתֵ֖ךְ בָּאֵֽשׁ

حزقيال 23: 45 Ezk.23.45

وَالرِّجَالُ الصِّدِّيقُونَ هُمْ يَحْكُمُونَ عَلَيْهِمَا حُكْمَ زَانِيَةٍ وَحُكْمَ سَفَّاكَةِ الدَّمِ، لأَنَّهُمَا زَانِيَتَانِ وَفِي أَيْدِيهِمَا دَمٌ.

וַאֲנָשִׁ֣ים צַדִּיקִ֗ם הֵ֚מָּה יִשְׁפְּט֣וּ אֽוֹתְהֶ֔ם מִשְׁפַּט֙ נֹֽאֲפ֔וֹת וּמִשְׁפַּ֖ט שֹׁפְכ֣וֹת דָּ֑ם כִּ֤י;הֵ֔נָּה נֹֽאֲפֹת֙ בִּֽידֵיהֶֽן וְדָ֖ם

حزقيال 25: 4 Ezk.25.4

فَلِذلِكَ هأَنَذَا أُسَلِّمُكِ لِبَنِي الْمَشْرِقِ مِلْكًا، فَيُقِيمُونَ صِيَرَهُمْ فِيكِ، وَيَجْعَلُونَ مَسَاكِنَهُمْ فِيكِ. هُمْ يَأْكُلُونَ غَلَّتَكِ وَهُمْ يَشْرَبُونَ لَبَنَكِ.

לָכֵ֡ן הִנְנִי֩ נֹתְנָ֨ךְ לִבְנֵי קֶ֜דֶם לְמֽוֹרָשָׁ֗ה וְיִשְּׁב֤וּ טִירֽוֹתֵיהֶם֙ בָּ֔ךְ וְנָ֥תְנוּ מִשְׁכְּנֵיהֶ֑ם בָ֖ךְ הֵ֚מָּה יֹאכְל֣וּ פִרְיֵ֔ךְ וְהֵ֖מָּה יִשְׁתּ֥וּ חֲלָבֵֽךְ

حزقيال 25: 4 Ezk.25.4

فَلِذلِكَ هأَنَذَا أُسَلِّمُكِ لِبَنِي الْمَشْرِقِ مِلْكًا، فَيُقِيمُونَ صِيَرَهُمْ فِيكِ، وَيَجْعَلُونَ مَسَاكِنَهُمْ فِيكِ. هُمْ يَأْكُلُونَ غَلَّتَكِ وَهُمْ يَشْرَبُونَ لَبَنَكِ.

לָכֵ֡ן הִנְנִי֩ נֹתְנָ֨ךְ לִבְנֵי קֶ֜דֶם לְמֽוֹרָשָׁ֗ה וְיִשְּׁב֤וּ טִירֽוֹתֵיהֶם֙ בָּ֔ךְ וְנָ֥תְנוּ מִשְׁכְּנֵיהֶ֑ם בָ֖ךְ הֵ֚מָּה יֹאכְל֣וּ פִרְיֵ֔ךְ וְהֵ֖מָּה יִשְׁתּ֥וּ חֲלָבֵֽךְ

حزقيال 27: 8 Ezk.27.8

أَهْلُ صِيدُونَ وَإِرْوَادَ كَانُوا مَلاَّحِيكِ. حُكَمَاؤُكِ يَا صُورُ الَّذِينَ كَانُوا فِيكِ هُمْ رَبَابِينُكِ.

יֹשְׁבֵ֤י צִידוֹן֙ וְאַרְוַ֔ד הָי֥וּ שָׁטִ֖ים;לָ֑ךְ חֲכָמַ֤יִךְ צוֹר֙ הָ֣יוּ בָ֔ךְ הֵ֖מָּה חֹבְלָֽיִךְ

حزقيال 27: 10 Ezk.27.10

فَارِسُ وَلُودُ وَفُوطُ كَانُوا فِي جَيْشِكِ، رِجَالَ حَرْبِكِ. عَلَّقُوا فِيكِ تُرْسًا وَخُوذَةً. هُمْ صَيَّرُوا بَهَاءَكِ.

פָּרַ֨ס וְל֤וּד וּפוּט֙ הָי֣וּ בְחֵילֵ֔ךְ אַנְשֵׁ֖י מִלְחַמְתֵּ֑ךְ תִּלּוּ בָ֔ךְ מָגֵ֤ן וְכוֹבַע֙ הֵ֖מָּה נָתְנ֥וּ הֲדָרֵֽךְ

حزقيال 27: 11 Ezk.27.11

بَنُو إِرْوَادَ مَعَ جَيْشِكِ عَلَى الأَسْوَارِ مِنْ حَوْلِكِ، وَالأَبْطَالِ كَانُوا فِي بُرُوجِكِ. عَلَّقُوا أَتْرَاسَهُمْ عَلَى أَسْوَارِكِ مِنْ حَوْلِكِ. هُمْ تَمَّمُوا جَمَالَكِ.

בְּנֵ֧י אַרְוַ֣ד וְחֵילֵ֗ךְ עַל חוֹמוֹתַ֙יִךְ֙ סָבִ֔יב וְגַ֨מָּדִ֔ים הָי֑וּ בְּמִגְדְּלוֹתַ֖יִךְ תִּלּ֤וּ שִׁלְטֵיהֶ֞ם עַל חוֹמוֹתַ֙יִךְ֙ סָבִ֔יב הֵ֖מָּה כָּלְל֥וּ יָפְיֵֽךְ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (408 آية)