מָה (H4100) - mâh | معجم سترونغ العبري

التكوين 47: 15 Gen.47.15

فَلَمَّا فَرَغَتِ الْفِضَّةُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ وَمِنْ أَرْضِ كَنْعَانَ أَتَى جَمِيعُ الْمِصْرِيِّينَ إِلَى يُوسُفَ قَائِلِينَ: أَعْطِنَا خُبْزًا، فَلِمَاذَا نَمُوتُ قُدَّامَكَ. لأَنْ لَيْسَ فِضَّةٌ

וַיִּתֹּ֣ם הַכֶּ֗סֶף מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֮ וּמֵאֶ֣רֶץ כְּנַעַן֒ וַיָּבֹאוּ֩ כָל מִצְרַ֨יִם אֶל יוֹסֵ֤ף לֵאמֹר֙ הָֽבָה;לָּ֣נוּ לֶ֔חֶם וְלָ֥מָּה נָמ֖וּת נֶגְדֶּ֑ךָ כִּ֥י אָפֵ֖ס כָּֽסֶף

التكوين 47: 19 Gen.47.19

لِمَاذَا نَمُوتُ أَمَامَ عَيْنَيْكَ نَحْنُ وَأَرْضُنَا اِشْتَرِنَا وَأَرْضَنَا بِالْخُبْزِ، فَنَصِيرَ نَحْنُ وَأَرْضُنَا عَبِيدًا لِفِرْعَوْنَ، وَأَعْطِ بِذَارًا لِنَحْيَا وَلاَ نَمُوتَ وَلاَ تَصِيرَ أَرْضُنَا قَفْرًا.

לָ֧מָּה נָמ֣וּת לְעֵינֶ֗יךָ אֲנַ֙חְנוּ֙ אַדְמָתֵ֔נוּ קְנֵֽה;אֹתָ֥נוּ אַדְמָתֵ֖נוּ בַּלָּ֑חֶם וְנִֽהְיֶ֞ה אֲנַ֤חְנוּ וְאַדְמָתֵ֙נוּ֙ עֲבָדִ֣ים לְפַרְעֹ֔ה וְתֶן זֶ֗רַע וְנִֽחְיֶה֙ וְלֹ֣א נָמ֔וּת לֹ֥א וְהָאֲדָמָ֖ה תֵשָֽׁם

الخروج 2: 4 Exo.2.4

وَوَقَفَتْ أُخْتُهُ مِنْ بَعِيدٍ لِتَعْرِفَ مَاذَا يُفْعَلُ بِهِ.

וַתֵּתַצַּ֥ב אֲחֹת֖וֹ מֵרָחֹ֑ק לְדֵעָ֕ה מַה יֵּעָשֶׂ֖ה לֽוֹ

الخروج 2: 13 Exo.2.13

ثُمَّ خَرَجَ فِي الْيَوْمِ الثَّانِي وَإِذَا رَجُلاَنِ عِبْرَانِيَّانِ يَتَخَاصَمَانِ، فَقَالَ لِلْمُذْنِبِ: لِمَاذَا تَضْرِبُ صَاحِبَكَ.

וַיֵּצֵא֙ בַּיּ֣וֹם הַשֵּׁנִ֔י וְהִנֵּ֛ה שְׁנֵֽי;אֲנָשִׁ֥ים עִבְרִ֖ים נִצִּ֑ים וַיֹּ֙אמֶר֙ לָֽרָשָׁ֔ע לָ֥מָּה תַכֶּ֖ה רֵעֶֽךָ

الخروج 2: 20 Exo.2.20

فَقَالَ لِبَنَاتِهِ: وَأَيْنَ هُوَ. لِمَاذَا تَرَكْتُنَّ الرَّجُلَ. ادْعُونَهُ لِيَأْكُلَ طَعَامًا.

וַיֹּ֥אמֶר אֶל;בְּנֹתָ֖יו וְאַיּ֑וֹ לָ֤מָּה;זֶּה֙ עֲזַבְתֶּ֣ן הָאִ֔ישׁ קִרְאֶ֥ן;ל֖וֹ וְיֹ֥אכַל לָֽחֶם

الخروج 3: 13 Exo.3.13

فَقَالَ مُوسَى ِللهِ: هَا أَنَا آتِي إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَقُولُ لَهُمْ: إِلهُ آبَائِكُمْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ. فَإِذَا قَالُوا لِي: مَا اسْمُهُ. فَمَاذَا أَقُولُ لَهُمْ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל;הָֽאֱלֹהִ֗ים הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֣י בָא֮ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וְאָמַרְתִּ֣י לָהֶ֔ם אֱלֹהֵ֥י אֲבוֹתֵיכֶ֖ם שְׁלָחַ֣נִי אֲלֵיכֶ֑ם וְאָֽמְרוּ לִ֣י מַה שְּׁמ֔וֹ מָ֥ה אֹמַ֖ר אֲלֵהֶֽם

الخروج 3: 13 Exo.3.13

فَقَالَ مُوسَى ِللهِ: هَا أَنَا آتِي إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَقُولُ لَهُمْ: إِلهُ آبَائِكُمْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ. فَإِذَا قَالُوا لِي: مَا اسْمُهُ. فَمَاذَا أَقُولُ لَهُمْ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל;הָֽאֱלֹהִ֗ים הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֣י בָא֮ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וְאָמַרְתִּ֣י לָהֶ֔ם אֱלֹהֵ֥י אֲבוֹתֵיכֶ֖ם שְׁלָחַ֣נִי אֲלֵיכֶ֑ם וְאָֽמְרוּ לִ֣י מַה שְּׁמ֔וֹ מָ֥ה אֹמַ֖ר אֲלֵהֶֽם

الخروج 4: 2 Exo.4.2

فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: مَا هذِهِ فِي يَدِكَ. فَقَالَ: عَصًا.

וַיֹּ֧אמֶר אֵלָ֛יו יְהוָ֖ה מַה־זֶּ֣ה בְיָדֶ֑ךָ וַיֹּ֖אמֶר מַטֶּֽה

الخروج 5: 4 Exo.5.4

فَقَالَ لَهُمَا مَلِكُ مِصْرَ: لِمَاذَا يَا مُوسَى وَهَارُونُ تُبَطِّلاَنِ الشَّعْبَ مِنْ أَعْمَالِهِ. اِذْهَبَا إِلَى أَثْقَالِكُمَا.

וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם לָ֚מָּה מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֔ן תַּפְרִ֥יעוּ הָעָ֖ם מִמַּֽעֲשָׂ֑יו לְכ֖וּ לְסִבְלֹתֵיכֶֽם

الخروج 5: 15 Exo.5.15

فَأَتَى مُدَبِّرُو بَنِي إِسْرَائِيلَ وَصَرَخُوا إِلَى فِرْعَوْنَ قَائِلِينَ: لِمَاذَا تَفْعَلُ هكَذَا بِعَبِيدِكَ.

וַיָּבֹ֗אוּ שֹֽׁטְרֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּצְעֲק֥וּ אֶל פַּרְעֹ֖ה לֵאמֹ֑ר לָ֧מָּה תַעֲשֶׂ֦ה כֹ֖ה לַעֲבָדֶֽיךָ

الخروج 5: 22 Exo.5.22

فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: يَا سَيِّدُ، لِمَاذَا أَسَأْتَ إِلَى هذَا الشَّعْبِ. لِمَاذَا أَرْسَلْتَنِي.

וַיָּ֧שָׁב מֹשֶׁ֛ה אֶל יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אֲדֹנָ֗י לָמָ֤ה הֲרֵעֹ֙תָה֙ הַזֶּ֔ה לָעָ֣ם לָ֥מָּה;זֶּ֖ה שְׁלַחְתָּֽנִי

الخروج 5: 22 Exo.5.22

فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: يَا سَيِّدُ، لِمَاذَا أَسَأْتَ إِلَى هذَا الشَّعْبِ. لِمَاذَا أَرْسَلْتَنِي.

וַיָּ֧שָׁב מֹשֶׁ֛ה אֶל יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אֲדֹנָ֗י לָמָ֤ה הֲרֵעֹ֙תָה֙ הַזֶּ֔ה לָעָ֣ם לָ֥מָּה;זֶּ֖ה שְׁלַחְתָּֽנִי

الخروج 10: 26 Exo.10.26

فَتَذْهَبُ مَوَاشِينَا أَيْضًا مَعَنَا. لاَ يَبْقَى ظِلْفٌ. لأَنَّنَا مِنْهَا نَأْخُذُ لِعِبَادَةِ الرَّبِّ إِلهِنَا. وَنَحْنُ لاَ نَعْرِفُ بِمَاذَا نَعْبُدُ الرَّبَّ حَتَّى نَأْتِيَ إِلَى هُنَاكَ.

יֵלֵ֣ךְ מִקְנֵ֜נוּ וְגַם עִמָּ֗נוּ לֹ֤א תִשָּׁאֵר֙ פַּרְסָ֔ה כִּ֚י מִמֶּ֣נּוּ נִקַּ֔ח לַעֲבֹ֖ד יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ וַאֲנַ֣חְנוּ לֹֽא נֵדַ֗ע מַֽה נַּעֲבֹד֙ יְהוָ֔ה עַד בֹּאֵ֖נוּ שָֽׁמָּה

الخروج 12: 26 Exo.12.26

وَيَكُونُ حِينَ يَقُولُ لَكُمْ أَوْلاَدُكُمْ: مَا هذِهِ الْخِدْمَةُ لَكُمْ.

וְהָיָ֕ה כִּֽי יֹאמְר֥וּ אֲלֵיכֶ֖ם בְּנֵיכֶ֑ם מָ֛ה הַזֹּ֖את הָעֲבֹדָ֥ה לָכֶֽם

الخروج 13: 14 Exo.13.14

وَيَكُونُ مَتَى سَأَلَكَ ابْنُكَ غَدًا قَائِلاً: مَا هذَا. تَقُولُ لَهُ: بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَنَا الرَّبُّ مِنْ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ الْعُبُودِيَّةِ.

וְהָיָ֞ה כִּֽי יִשְׁאָלְךָ֥ בִנְךָ֛ מָחָ֖ר לֵאמֹ֣ר מַה זֹּ֑את וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֔יו יָ֗ד בְּחֹ֣זֶק הוֹצִיאָ֧נוּ יְהוָ֛ה מִמִּצְרַ֖יִם מִבֵּ֥ית עֲבָדִֽים

الخروج 14: 5 Exo.14.5

فَلَمَّا أُخْبِرَ مَلِكُ مِصْرَ أَنَّ الشَّعْبَ قَدْ هَرَبَ، تَغَيَّرَ قَلْبُ فِرْعَوْنَ وَعَبِيدِهِ عَلَى الشَّعْبِ. فَقَالُوا: مَاذَا فَعَلْنَا حَتَّى أَطْلَقْنَا إِسْرَائِيلَ مِنْ خِدْمَتِنَا.

וַיֻּגַּד֙ לְמֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם כִּ֥י הָעָ֑ם בָרַ֖ח וַ֠יֵּהָפֵךְ לְבַ֨ב פַּרְעֹ֤ה וַעֲבָדָיו֙ אֶל הָעָ֔ם וַיֹּֽאמרוּ֙ מַה;זֹּ֣את עָשִׂ֔ינוּ כִּֽי שִׁלַּ֥חְנוּ יִשְׂרָאֵ֖ל מֵעָבְדֵֽנוּ

الخروج 14: 11 Exo.14.11

وَقَالُوا لِمُوسَى: هَلْ لأَنَّهُ لَيْسَتْ قُبُورٌ فِي مِصْرَ أَخَذْتَنَا لِنَمُوتَ فِي الْبَرِّيَّةِ. مَاذَا صَنَعْتَ بِنَا حَتَّى أَخْرَجْتَنَا مِنْ مِصْرَ.

וַיֹּאמְרוּ֮ מֹשֶׁה֒ הַֽמִבְּלִ֤י אֵין קְבָרִים֙ בְּמִצְרַ֔יִם לְקַחְתָּ֖נוּ לָמ֣וּת בַּמִּדְבָּ֑ר מַה;זֹּאת֙ עָשִׂ֣יתָ לָּ֔נוּ לְהוֹצִיאָ֖נוּ מִמִּצְרָֽיִם

الخروج 14: 15 Exo.14.15

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مَا لَكَ تَصْرُخُ إِلَيَّ. قُلْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يَرْحَلُوا.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל;מֹשֶׁ֔ה מַה תִּצְעַ֖ק אֵלָ֑י דַּבֵּ֥ר בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֖ל וְיִסָּֽעוּ

الخروج 15: 24 Exo.15.24

فَتَذَمَّرَ الشَّعْبُ عَلَى مُوسَى قَائِلِينَ: مَاذَا نَشْرَبُ.

וַיִּלֹּ֧נוּ הָעָ֛ם עַל מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹ֖ר מַה נִּשְׁתֶּֽה

الخروج 16: 7 Exo.16.7

وَفِي الصَّبَاحِ تَرَوْنَ مَجْدَ الرَّبِّ لاسْتِمَاعِهِ تَذَمُّرَكُمْ عَلَى الرَّبِّ. وَأَمَّا نَحْنُ فَمَاذَا حَتَّى تَتَذَمَّرُوا عَلَيْنَا..

וּבֹ֗קֶר וּרְאִיתֶם֙ כְּב֣וֹד יְהוָ֔ה בְּשָׁמְע֥וֹ תְּלֻנֹּתֵיכֶ֖ם עַל יְהוָ֑ה וְנַ֣חְנוּ מָ֔ה כִּ֥י תַלִּ֖ינוּ עָלֵֽינוּ

الخروج 16: 8 Exo.16.8

وَقَالَ مُوسَى: بِأَنَّ الرَّبَّ يُعْطِيكُمْ فِي الْمَسَاءِ لَحْمًا لِتَأْكُلُوا، وَفِي الصَّبَاحِ خُبْزًا لِتَشْبَعُوا، لاسْتِمَاعِ الرَّبِّ تَذَمُّرَكُمُ الَّذِي تَتَذَمَّرُونَ عَلَيْهِ. وَأَمَّا نَحْنُ فَمَاذَا. لَيْسَ عَلَيْنَا تَذَمُّرُكُمْ بَلْ عَلَى الرَّبِّ.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה יְהוָה֩ בְּתֵ֣ת;לָכֶ֨ם בָּעֶ֜רֶב בָּשָׂ֣ר לֶאֱכֹ֗ל בַּבֹּ֙קֶר֙ וְלֶ֤חֶם לִשְׂבֹּ֔עַ בִּשְׁמֹ֤עַ יְהוָה֙ תְּלֻנֹּ֣תֵיכֶ֔ם;אַתֶּ֥ם אֲשֶׁר מַלִּינִ֖ם עָלָ֑יו וְנַ֣חְנוּ מָ֔ה לֹא עָלֵ֥ינוּ תְלֻנֹּתֵיכֶ֖ם כִּ֥י עַל יְהוָֽה

الخروج 16: 15 Exo.16.15

فَلَمَّا رَأَى بَنُو إِسْرَائِيلَ قَالُوا بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: مَنْ هُوَ. لأَنَّهُمْ لَمْ يَعْرِفُوا مَا هُوَ. فَقَالَ لَهُمْ مُوسَى: هُوَ الْخُبْزُ الَّذِي أَعْطَاكُمُ الرَّبُّ لِتَأْكُلُوا.

וַיִּרְא֣וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל וַיֹּ֨אמְר֜וּ אִ֤ישׁ אֶל;אָחִיו֙ מָ֣ן ה֔וּא כִּ֛י לֹ֥א יָדְע֖וּ מַה ה֑וּא וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶ֔ם מֹשֶׁה֙ ה֣וּא הַלֶּ֔חֶם אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧ן;לָכֶ֖ם יְהוָ֛ה לְאָכְלָֽה

الخروج 17: 2 Exo.17.2

فَخَاصَمَ الشَّعْبُ مُوسَى وَقَالُوا: أَعْطُونَا مَاءً لِنَشْرَبَ. فَقَالَ لَهُمْ مُوسَى: لِمَاذَا تُخَاصِمُونَنِي. لِمَاذَا تُجَرِّبُونَ الرَّبَّ.

וַיָּ֤רֶב הָעָם֙ מֹשֶׁ֔ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ תְּנוּ;לָ֥נוּ מַ֖יִם וְנִשְׁתֶּ֑ה וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה מַה תְּרִיבוּן֙;עִמָּדִ֔י מַה תְּנַסּ֖וּן יְהוָֽה

الخروج 17: 2 Exo.17.2

فَخَاصَمَ الشَّعْبُ مُوسَى وَقَالُوا: أَعْطُونَا مَاءً لِنَشْرَبَ. فَقَالَ لَهُمْ مُوسَى: لِمَاذَا تُخَاصِمُونَنِي. لِمَاذَا تُجَرِّبُونَ الرَّبَّ.

וַיָּ֤רֶב הָעָם֙ מֹשֶׁ֔ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ תְּנוּ;לָ֥נוּ מַ֖יִם וְנִשְׁתֶּ֑ה וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה מַה תְּרִיבוּן֙;עִמָּדִ֔י מַה תְּנַסּ֖וּן יְהוָֽה

الخروج 17: 3 Exo.17.3

وَعَطِشَ هُنَاكَ الشَّعْبُ إِلَى الْمَاءِ، وَتَذَمَّرَ الشَّعْبُ عَلَى مُوسَى وَقَالُوا: لِمَاذَا أَصْعَدْتَنَا مِنْ مِصْرَ لِتُمِيتَنَا وَأَوْلاَدَنَا وَمَوَاشِيَنَا بِالْعَطَشِ.

וַיִּצְמָ֨א שָׁ֤ם הָעָם֙ לַמַּ֔יִם וַיָּ֥לֶן הָעָ֖ם עַל מֹשֶׁ֑ה וַיֹּ֗אמֶר לָ֤מָּה;זֶּה֙ הֶעֱלִיתָ֣נוּ מִמִּצְרַ֔יִם לְהָמִ֥ית;אֹתִ֛י בָּנַ֥י מִקְנַ֖י בַּצָּמָֽא

الخروج 17: 4 Exo.17.4

فَصَرَخَ مُوسَى إِلَى الرَّبِّ قَائِلاً: مَاذَا أَفْعَلُ بِهذَا الشَّعْبِ. بَعْدَ قَلِيل يَرْجُمُونَنِي.

וַיִּצְעַ֤ק מֹשֶׁה֙ אֶל יְהוָ֣ה לֵאמֹ֔ר מָ֥ה אֶעֱשֶׂ֖ה הַזֶּ֑ה לָעָ֣ם ע֥וֹד מְעַ֖ט וּסְקָלֻֽנִי

الخروج 18: 14 Exo.18.14

فَلَمَّا رَأَى حَمُو مُوسَى كُلَّ مَا هُوَ صَانِعٌ لِلشَّعْبِ، قَالَ: مَا هذَا الأَمْرُ الَّذِي أَنْتَ صَانِعٌ لِلشَّعْبِ. مَا بَالُكَ جَالِسًا وَحْدَكَ وَجَمِيعُ الشَّعْبِ وَاقِفٌ عِنْدَكَ مِنَ الصَّبَاحِ إِلَى الْمَسَاءِ.

וַיַּרְא֙ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֔ה כָּל אֲשֶׁר ה֥וּא עֹשֶׂ֖ה לָעָ֑ם וַיֹּ֗אמֶר מָֽה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר אֲשֶׁ֨ר אַתָּ֤ה עֹשֶׂה֙ לָעָ֔ם מַדּ֗וּעַ אַתָּ֤ה יוֹשֵׁב֙ לְבַדֶּ֔ךָ וְכָל הָעָ֛ם נִצָּ֥ב עָלֶ֖יךָ מִן בֹּ֥קֶר עַד עָֽרֶב

الخروج 22: 27 Exo.22.27

لأَنَّهُ وَحْدَهُ غِطَاؤُهُ، هُوَ ثَوْبُهُ لِجِلْدِهِ، فِي مَاذَا يَنَامُ. فَيَكُونُ إِذَا صَرَخَ إِلَيَّ أَنِّي أَسْمَعُ، لأَنِّي رَؤُوفٌ.

כִּ֣י לְבַדָּ֔הּ כְסוּתוֹ֙ הִ֤וא שִׂמְלָת֖וֹ לְעֹר֑וֹ בַּמֶּ֣ה יִשְׁכָּ֔ב וְהָיָה֙ כִּֽי יִצְעַ֣ק אֵלַ֔י וְשָׁמַעְתִּ֖י כִּֽי;אָֽנִי חַנּ֥וּן

الخروج 32: 1 Exo.32.1

وَلَمَّا رَأَى الشَّعْبُ أَنَّ مُوسَى أَبْطَأَ فِي النُّزُولِ مِنَ الْجَبَلِ، اجْتَمَعَ الشَّعْبُ عَلَى هَارُونَ وَقَالُوا لَهُ: قُمِ اصْنَعْ لَنَا آلِهَةً تَسِيرُ أَمَامَنَا، لأَنَّ هذَا مُوسَى الرَّجُلَ الَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لاَ نَعْلَمُ مَاذَا أَصَابَهُ.

וַיַּ֣רְא הָעָ֔ם כִּֽי מֹשֶׁ֖ה בֹשֵׁ֥שׁ לָרֶ֣דֶת מִן הָהָ֑ר וַיִּקָּהֵ֨ל הָעָ֜ם עַֽל אַהֲרֹ֗ן וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ ק֣וּם עֲשֵׂה לָ֣נוּ אֱלֹהִ֗ים יֵֽלְכוּ֙ לְפָנֵ֔ינוּ כִּי זֶ֣ה מֹשֶׁ֣ה הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר הֶֽעֱלָ֙נוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לֹ֥א יָדַ֖עְנוּ מֶה הָ֥יָה;לֽוֹ

الخروج 32: 11 Exo.32.11

فَتَضَرَّعَ مُوسَى أَمَامَ الرَّبِّ إِلهِهِ، وَقَالَ: لِمَاذَا يَا رَبُّ يَحْمَى غَضَبُكَ عَلَى شَعْبِكَ الَّذِي أَخْرَجْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِقُوَّةٍ عَظِيمَةٍ وَيَدٍ شَدِيدَةٍ.

וַיְחַ֣ל מֹשֶׁ֔ה פְּנֵ֖י יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו וַיֹּ֗אמֶר לָמָ֤ה יְהוָה֙ יֶחֱרֶ֤ה אַפְּךָ֙ בְּעַמֶּ֔ךָ אֲשֶׁ֤ר הוֹצֵ֙אתָ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּכֹ֥חַ גָּד֖וֹל וּבְיָ֥ד חֲזָקָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (724 آية)