מָה (H4100) - mâh | معجم سترونغ العبري

صموئيل الأول 11: 5 1Sa.11.5

وَإِذَا بِشَاوُلَ آتٍ وَرَاءَ الْبَقَرِ مِنَ الْحَقْلِ، فَقَالَ شَاوُلُ: مَا بَالُ الشَّعْبِ يَبْكُونَ. فَقَصُّوا عَلَيْهِ كَلاَمَ أَهْلِ يَابِيشَ.

וְהִנֵּ֣ה שָׁא֗וּל בָּ֣א אַחֲרֵ֤י הַבָּקָר֙ מִן הַשָּׂדֶ֔ה וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל מַה כִּ֣י לָּעָ֖ם יִבְכּ֑וּ וַיְסַ֨פְּרוּ ל֔וֹ דִּבְרֵ֖י אַנְשֵׁ֥י יָבֵֽישׁ

صموئيل الأول 13: 11 1Sa.13.11

فَقَالَ صَمُوئِيلُ: مَاذَا فَعَلْتَ. فَقَالَ شَاوُلُ: لأَنِّي رَأَيْتُ أَنَّ الشَّعْبَ قَدْ تَفَرَّقَ عَنِّي، وَأَنْتَ لَمْ تَأْتِ فِي أَيَّامِ الْمِيعَادِ، وَالْفِلِسْطِينِيُّونَ مُتَجَمِّعُونَ فِي مِخْمَاسَ،

וַיֹּ֥אמֶר שְׁמוּאֵ֖ל מֶ֣ה עָשִׂ֑יתָ וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֡וּל כִּֽי רָאִיתִי֩ כִֽי הָעָ֜ם נָפַ֨ץ מֵעָלַ֗י וְאַתָּה֙ לֹא בָ֙אתָ֙ הַיָּמִ֔ים לְמוֹעֵ֣ד וּפְלִשְׁתִּ֖ים נֶאֱסָפִ֥ים מִכְמָֽשׂ

صموئيل الأول 14: 38 1Sa.14.38

فَقَالَ شَاوُلُ: تَقَدَّمُوا إِلَى هُنَا يَا جَمِيعَ وُجُوهِ الشَّعْبِ، وَاعْلَمُوا وَانْظُرُوا بِمَاذَا كَانَتْ هذِهِ الْخَطِيَّةُ الْيَوْمَ.

וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל גֹּ֣שֽׁוּ הֲלֹ֔ם כֹּ֖ל פִּנּ֣וֹת הָעָ֑ם וּדְע֣וּ וּרְא֔וּ בַּמָּ֗ה הָֽיְתָ֛ה הַזֹּ֖את הַחַטָּ֥את הַיּֽוֹם

صموئيل الأول 14: 43 1Sa.14.43

فَقَالَ شَاوُلُ لِيُونَاثَانَ: أَخْبِرْنِي مَاذَا فَعَلْتَ. فَأَخْبَرَهُ يُونَاثَانُ وَقَالَ: ذُقْتُ ذَوْقًا بِطَرَفِ النُّشَّابَةِ الَّتِي بِيَدِي قَلِيلَ عَسَل. فَهأَنَذَا أَمُوتُ.

וַיֹּ֤אמֶר שָׁאוּל֙ אֶל;י֣וֹנָתָ֔ן הַגִּ֥ידָה;לִּ֖י מֶ֣ה עָשִׂ֑יתָה וַיַּגֶּד;ל֣וֹ יוֹנָתָ֗ן וַיֹּאמֶר֩ טָעֹ֨ם טָעַ֜מְתִּי בִּקְצֵ֨ה הַמַּטֶּ֧ה אֲשֶׁר בְּיָדִ֛י מְעַ֥ט דְּבַ֖שׁ הִנְנִ֥י אָמֽוּת

صموئيل الأول 15: 14 1Sa.15.14

فَقَالَ صَمُوئِيلُ: وَمَا هُوَ صَوْتُ الْغَنَمِ هذَا فِي أُذُنَيَّ، وَصَوْتُ الْبَقَرِ الَّذِي أَنَا سَامِعٌ.

וַיֹּ֣אמֶר שְׁמוּאֵ֔ל וּמֶ֛ה קֽוֹל הַצֹּ֥אן הַזֶּ֖ה בְּאָזְנָ֑י וְק֣וֹל הַבָּקָ֔ר אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י שֹׁמֵֽעַ

صموئيل الأول 15: 19 1Sa.15.19

فَلِمَاذَا لَمْ تَسْمَعْ لِصَوْتِ الرَّبِّ، بَلْ ثُرْتَ عَلَى الْغَنِيمَةِ وَعَمِلْتَ الشَّرَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ..

וְלָ֥מָּה לֹא שָׁמַ֖עְתָּ בְּק֣וֹל יְהוָ֑ה וַתַּ֙עַט֙ אֶל הַשָּׁלָ֔ל וַתַּ֥עַשׂ הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה

صموئيل الأول 17: 8 1Sa.17.8

فَوَقَفَ وَنَادَى صُفُوفَ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ لَهُمْ: لِمَاذَا تَخْرُجُونَ لِتَصْطَفُّوا لِلْحَرْبِ. أَمَا أَنَا الْفِلِسْطِينِيُّ، وَأَنْتُمْ عَبِيدٌ لِشَاوُلَ. اخْتَارُوا لأَنْفُسِكُمْ رَجُلاً وَلْيَنْزِلْ إِلَيَّ.

וַֽיַּעֲמֹ֗ד וַיִּקְרָא֙ מַעַרְכֹ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם לָ֥מָּה תֵצְא֖וּ לַעֲרֹ֣ךְ מִלְחָמָ֑ה הֲל֧וֹא אָנֹכִ֣י הַפְּלִשְׁתִּ֗י וְאַתֶּם֙ עֲבָדִ֣ים לְשָׁא֔וּל בְּרוּ לָכֶ֥ם אִ֖ישׁ וְיֵרֵ֥ד אֵלָֽי

صموئيل الأول 17: 26 1Sa.17.26

فَكَلَّمَ دَاوُدُ الرِّجَالَ الْوَاقِفِينَ مَعَهُ قَائِلاً: مَاذَا يُفْعَلُ لِلرَّجُلِ الَّذِي يَقْتُلُ ذلِكَ الْفِلِسْطِينِيَّ، وَيُزِيلُ الْعَارَ عَنْ إِسْرَائِيلَ. لأَنَّهُ مَنْ هُوَ هذَا الْفِلِسْطِينِيُّ الأَغْلَفُ حَتَّى يُعَيِّرَ صُفُوفَ اللهِ الْحَيِّ.

וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗ד הָאֲנָשִׁ֞ים הָעֹמְדִ֣ים עִמּוֹ֮ לֵאמֹר֒ מַה יֵּעָשֶׂ֗ה לָאִישׁ֙ אֲשֶׁ֤ר יַכֶּה֙ הַלָּ֔ז הַפְּלִשְׁתִּ֣י וְהֵסִ֥יר חֶרְפָּ֖ה מֵעַ֣ל יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֣י מִ֗י הַזֶּ֔ה הַפְּלִשְׁתִּ֤י הֶֽעָרֵל֙ כִּ֣י חֵרֵ֔ף מַעַרְכ֖וֹת אֱלֹהִ֥ים חַיִּֽים

صموئيل الأول 17: 28 1Sa.17.28

وَسَمِعَ أَخُوهُ الأَكْبَرُ أَلِيآبُ كَلاَمَهُ مَعَ الرِّجَالِ، فَحَمِيَ غَضَبُ أَلِيآبَ عَلَى دَاوُدَ وَقَالَ: لِمَاذَا نَزَلْتَ. وَعَلَى مَنْ تَرَكْتَ تِلْكَ الْغُنَيْمَاتِ الْقَلِيلَةَ فِي الْبَرِّيَّةِ. أَنَا عَلِمْتُ كِبْرِيَاءَكَ وَشَرَّ قَلْبِكَ، لأَنَّكَ إِنَّمَا نَزَلْتَ لِكَيْ تَرَى الْحَرْبَ.

וַיִּשְׁמַ֤ע אָחִ֣יו הַגָּד֔וֹל אֱלִיאָב֙ בְּדַבְּר֖וֹ אֶל הָאֲנָשִׁ֑ים וַיִּֽחַר אַף֩ אֱלִיאָ֨ב בְּדָוִ֜ד וַיֹּ֣אמֶר לָמָּה;זֶּ֣ה יָרַ֗דְתָּ וְעַל מִ֨י נָטַ֜שְׁתָּ הָהֵ֙נָּה֙ הַצֹּ֤אן מְעַ֨ט בַּמִּדְבָּ֔ר אֲנִ֧י יָדַ֣עְתִּי זְדֹנְךָ֗ רֹ֣עַ לְבָבֶ֔ךָ כִּ֗י יָרָֽדְתָּ לְמַ֛עַן רְא֥וֹת הַמִּלְחָמָ֖ה

صموئيل الأول 17: 29 1Sa.17.29

فَقَالَ دَاوُدُ: مَاذَا عَمِلْتُ الآنَ. أَمَا هُوَ كَلاَمٌ..

וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד מֶ֥ה עָשִׂ֖יתִי עָ֑תָּה הֲל֖וֹא הֽוּא דָּבָ֥ר

صموئيل الأول 19: 3 1Sa.19.3

وَأَنَا أَخْرُجُ وَأَقِفُ بِجَانِبِ أَبِي فِي الْحَقْلِ الَّذِي أَنْتَ فِيهِ، وَأُكَلِّمُ أَبِي عَنْكَ، وَأَرَى مَاذَا وَأُخْبِرُكَ.

וַאֲנִ֨י אֵצֵ֜א וְעָמַדְתִּ֣י לְיַד אָבִ֗י בַּשָּׂדֶה֙ אֲשֶׁ֣ר אַתָּ֣ה שָׁ֔ם וַאֲנִ֕י;אֲדַבֵּ֥ר אָבִ֑י בְּךָ֖ וְרָאִ֥יתִי מָ֖ה וְהִגַּ֥דְתִּי;לָֽךְ

صموئيل الأول 19: 5 1Sa.19.5

فَإِنَّهُ وَضَعَ نَفْسَهُ بِيَدِهِ وَقَتَلَ الْفِلِسْطِينِيَّ فَصَنَعَ الرَّبُّ خَلاَصًا عَظِيمًا لِجَمِيعِ إِسْرَائِيلَ. أَنْتَ رَأَيْتَ وَفَرِحْتَ. فَلِمَاذَا تُخْطِئُ إِلَى دَمٍ بَرِيءٍ بِقَتْلِ دَاوُدَ بِلاَ سَبَبٍ.

וַיָּשֶׂם֩ נַפְשׁ֨וֹ בְכַפּ֜וֹ וַיַּ֣ךְ הַפְּלִשְׁתִּ֗י וַיַּ֨עַשׂ יְהוָ֜ה תְּשׁוּעָ֤ה גְדוֹלָה֙ לְכָל יִשְׂרָאֵ֔ל רָאִ֖יתָ וַתִּשְׂמָ֑ח וְלָ֤מָּה תֶֽחֱטָא֙ בְּדָ֣ם נָקִ֔י לְהָמִ֥ית דָּוִ֖ד חִנָּֽם

صموئيل الأول 19: 17 1Sa.19.17

فَقَالَ شَاوُلُ لِمِيكَالَ: لِمَاذَا خَدَعْتِنِي، فَأَطْلَقْتِ عَدُوِّي حَتَّى نَجَا. فَقَالَتْ مِيكَالُ لِشَاوُلَ: هُوَ قَالَ لِي: أَطْلِقِينِي، لِمَاذَا أَقْتُلُكِ..

וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל אֶל;מִיכַ֗ל לָ֤מָּה;כָּ֙כָה֙ רִמִּיתִ֔נִי וַתְּשַׁלְּחִ֥י אֹיְבִ֖י וַיִּמָּלֵ֑ט וַתֹּ֤אמֶר מִיכַל֙ אֶל;שָׁא֔וּל הוּא אָמַ֥ר אֵלַ֛י שַׁלְּחִ֖נִי לָמָ֥ה אֲמִיתֵֽךְ

صموئيل الأول 19: 17 1Sa.19.17

فَقَالَ شَاوُلُ لِمِيكَالَ: لِمَاذَا خَدَعْتِنِي، فَأَطْلَقْتِ عَدُوِّي حَتَّى نَجَا. فَقَالَتْ مِيكَالُ لِشَاوُلَ: هُوَ قَالَ لِي: أَطْلِقِينِي، لِمَاذَا أَقْتُلُكِ..

וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל אֶל;מִיכַ֗ל לָ֤מָּה;כָּ֙כָה֙ רִמִּיתִ֔נִי וַתְּשַׁלְּחִ֥י אֹיְבִ֖י וַיִּמָּלֵ֑ט וַתֹּ֤אמֶר מִיכַל֙ אֶל;שָׁא֔וּל הוּא אָמַ֥ר אֵלַ֛י שַׁלְּחִ֖נִי לָמָ֥ה אֲמִיתֵֽךְ

صموئيل الأول 20: 1 1Sa.20.1

فَهَرَبَ دَاوُدُ مِنْ نَايُوتَ فِي الرَّامَةِ، وَجَاءَ وَقَالَ قُدَّامَ يُونَاثَانَ: مَاذَا عَمِلْتُ. وَمَا هُوَ إِثْمِي. وَمَا هِيَ خَطِيَّتِي أَمَامَ أَبِيكَ حَتَّى يَطْلُبَ نَفْسِي.

וַיִּבְרַ֣ח דָּוִ֔ד מִנָּי֖וֹת בָּרָמָ֑ה וַיָּבֹ֞א וַיֹּ֣אמֶר לִפְנֵ֣י יְהוֹנָתָ֗ן מֶ֤ה עָשִׂ֙יתִי֙ מֶֽה עֲוֹנִ֤י וּמֶֽה חַטָּאתִי֙ לִפְנֵ֣י אָבִ֔יךָ כִּ֥י מְבַקֵּ֖שׁ נַפְשִֽׁי

صموئيل الأول 20: 1 1Sa.20.1

فَهَرَبَ دَاوُدُ مِنْ نَايُوتَ فِي الرَّامَةِ، وَجَاءَ وَقَالَ قُدَّامَ يُونَاثَانَ: مَاذَا عَمِلْتُ. وَمَا هُوَ إِثْمِي. وَمَا هِيَ خَطِيَّتِي أَمَامَ أَبِيكَ حَتَّى يَطْلُبَ نَفْسِي.

וַיִּבְרַ֣ח דָּוִ֔ד מִנָּי֖וֹת בָּרָמָ֑ה וַיָּבֹ֞א וַיֹּ֣אמֶר לִפְנֵ֣י יְהוֹנָתָ֗ן מֶ֤ה עָשִׂ֙יתִי֙ מֶֽה עֲוֹנִ֤י וּמֶֽה חַטָּאתִי֙ לִפְנֵ֣י אָבִ֔יךָ כִּ֥י מְבַקֵּ֖שׁ נַפְשִֽׁי

صموئيل الأول 20: 1 1Sa.20.1

فَهَرَبَ دَاوُدُ مِنْ نَايُوتَ فِي الرَّامَةِ، وَجَاءَ وَقَالَ قُدَّامَ يُونَاثَانَ: مَاذَا عَمِلْتُ. وَمَا هُوَ إِثْمِي. وَمَا هِيَ خَطِيَّتِي أَمَامَ أَبِيكَ حَتَّى يَطْلُبَ نَفْسِي.

וַיִּבְרַ֣ח דָּוִ֔ד מִנָּי֖וֹת בָּרָמָ֑ה וַיָּבֹ֞א וַיֹּ֣אמֶר לִפְנֵ֣י יְהוֹנָתָ֗ן מֶ֤ה עָשִׂ֙יתִי֙ מֶֽה עֲוֹנִ֤י וּמֶֽה חַטָּאתִי֙ לִפְנֵ֣י אָבִ֔יךָ כִּ֥י מְבַקֵּ֖שׁ נַפְשִֽׁי

صموئيل الأول 20: 4 1Sa.20.4

فَقَالَ يُونَاثَانُ لِدَاوُدَ: مَهْمَا تَقُلْ نَفْسُكَ أَفْعَلْهُ لَكَ.

וַיֹּ֥אמֶר יְהוֹנָתָ֖ן אֶל;דָּוִ֑ד מַה תֹּאמַ֥ר נַפְשְׁךָ֖ וְאֶֽעֱשֶׂה לָּֽךְ

صموئيل الأول 20: 8 1Sa.20.8

فَتَعْمَلُ مَعْرُوفًا مَعَ عَبْدِكَ، لأَنَّكَ بِعَهْدِ الرَّبِّ أَدْخَلْتَ عَبْدَكَ مَعَكَ. وَإِنْ كَانَ فِيَّ إِثْمٌ فَاقْتُلْنِي أَنْتَ، وَلِمَاذَا تَأْتِي بِي إِلَى أَبِيكَ..

וְעָשִׂ֤יתָ חֶ֙סֶד֙ עַל עַבְדֶּ֔ךָ כִּ֚י בִּבְרִ֣ית יְהוָ֔ה הֵבֵ֥אתָ עַבְדְּךָ֖ עִמָּ֑ךְ וְאִם יֶשׁ בִּ֤י עָוֹן֙ הֲמִיתֵ֣נִי אַ֔תָּה לָמָּה;זֶּ֥ה תְבִיאֵֽנִי וְעַד אָבִ֖יךָ

صموئيل الأول 20: 32 1Sa.20.32

فَأَجَابَ يُونَاثَانُ شَاوُلَ أَبَاهُ وَقَالَ لَهُ: لِمَاذَا يُقْتَلُ. مَاذَا عَمِلَ..

וַיַּ֙עַן֙ יְה֣וֹנָתָ֔ן שָׁא֖וּל אָבִ֑יו וַיֹּ֧אמֶר אֵלָ֛יו לָ֥מָּה יוּמַ֖ת מֶ֥ה עָשָֽׂה

صموئيل الأول 20: 32 1Sa.20.32

فَأَجَابَ يُونَاثَانُ شَاوُلَ أَبَاهُ وَقَالَ لَهُ: لِمَاذَا يُقْتَلُ. مَاذَا عَمِلَ..

וַיַּ֙עַן֙ יְה֣וֹנָתָ֔ן שָׁא֖וּל אָבִ֑יו וַיֹּ֧אמֶר אֵלָ֛יו לָ֥מָּה יוּמַ֖ת מֶ֥ה עָשָֽׂה

صموئيل الأول 21: 3 1Sa.21.3

وَالآنَ فَمَاذَا يُوجَدُ تَحْتَ يَدِكَ. أَعْطِ خَمْسَ خُبْزَاتٍ فِي يَدِي أَوِ الْمَوْجُودَ.

וְעַתָּ֗ה מַה יֵּ֧שׁ תַּֽחַת יָדְךָ֛ תְּנָ֣ה חֲמִשָּׁה לֶ֖חֶם בְיָדִ֑י א֖וֹ הַנִּמְצָֽא

صموئيل الأول 21: 14 1Sa.21.14

فَقَالَ أَخِيشُ لِعَبِيدِهِ: هُوَذَا تَرَوْنَ الرَّجُلَ مَجْنُونًا، فَلِمَاذَا تَأْتُونَ بِهِ إِلَيَّ.

וַיֹּ֥אמֶר אָכִ֖ישׁ אֶל;עֲבָדָ֑יו הִנֵּ֤ה תִרְאוּ֙ אִ֣ישׁ מִשְׁתַּגֵּ֔עַ לָ֛מָּה תָּבִ֥יאוּ אֹת֖וֹ אֵלָֽי

صموئيل الأول 22: 3 1Sa.22.3

وَذَهَبَ دَاوُدُ مِنْ هُنَاكَ إِلَى مِصْفَاةِ مُوآبَ، وَقَالَ لِمَلِكِ مُوآبَ: لِيَخْرُجْ أَبِي وَأُمِّي إِلَيْكُمْ حَتَّى أَعْلَمَ مَاذَا يَصْنَعُ لِيَ اللهُ.

וַיֵּ֧לֶךְ דָּוִ֛ד מִשָּׁ֖ם מִצְפֵּ֣ה מוֹאָ֑ב וַיֹּ֣אמֶר אֶל;מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֗ב יֵֽצֵא;נָ֞א אָבִ֤י וְאִמִּי֙ אִתְּכֶ֔ם עַ֚ד;אֲשֶׁ֣ר אֵדַ֔ע מַה יַּֽעֲשֶׂה לִּ֖י אֱלֹהִֽים

صموئيل الأول 22: 13 1Sa.22.13

فَقَالَ لَهُ شَاوُلُ: لِمَاذَا فَتَنْتُمْ عَلَيَّ أَنْتَ وَابْنُ يَسَّى بِإِعْطَائِكَ إِيَّاهُ خُبْزًا وَسَيْفًا، وَسَأَلْتَ لَهُ مِنَ اللهِ لِيَقُومَ عَلَيَّ كَامِنًا كَهذَا الْيَوْمِ..

וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ שָׁא֔וּל לָ֚מָּה קְשַׁרְתֶּ֣ם עָלַ֔י אַתָּ֖ה וּבֶן יִשָׁ֑י בְּתִתְּךָ֨ ל֜וֹ לֶ֣חֶם וְחֶ֗רֶב וְשָׁא֥וֹל לוֹ֙ בֵּֽאלֹהִ֔ים לָק֥וּם אֵלַ֛י לְאֹרֵ֖ב הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם

صموئيل الأول 24: 9 1Sa.24.9

وَقَالَ دَاوُدُ لِشَاوُلَ: لِمَاذَا تَسْمَعُ كَلاَمَ النَّاسِ الْقَائِلِينَ: هُوَذَا دَاوُدُ يَطْلُبُ أَذِيَّتَكَ.

וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ לְשָׁא֔וּל לָ֧מָּה תִשְׁמַ֛ע דִּבְרֵ֥י אָדָ֖ם לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֣ה דָוִ֔ד מְבַקֵּ֖שׁ רָעָתֶֽךָ

صموئيل الأول 25: 17 1Sa.25.17

وَالآنَ اعْلَمِي وَانْظُرِي مَاذَا تَعْمَلِينَ، لأَنَّ الشَّرَّ قَدْ أُعِدَّ عَلَى سَيِّدِنَا وَعَلَى بَيْتِهِ، وَهُوَ ابْنُ لَئِيمٍ لاَ يُمْكِنُ الْكَلاَمُ مَعَهُ.

וְעַתָּ֗ה דְּעִ֤י וּרְאִי֙ מַֽה תַּעֲשִׂ֔י כִּֽי הָרָעָ֛ה כָלְתָ֧ה אֶל אֲדֹנֵ֖ינוּ וְעַ֣ל;כָּל בֵּית֑וֹ וְהוּא֙ בֶּן בְּלִיַּ֔עַל מִדַּבֵּ֖ר אֵלָֽיו

صموئيل الأول 26: 15 1Sa.26.15

فَقَالَ دَاوُدُ لأَبْنَيْرَ: أَمَا أَنْتَ رَجُلٌ. وَمَنْ مِثْلُكَ فِي إِسْرَائِيلَ. فَلِمَاذَا لَمْ تَحْرُسْ سَيِّدَكَ الْمَلِكَ. لأَنَّهُ قَدْ جَاءَ وَاحِدٌ مِنَ الشَّعْبِ لِكَيْ يُهْلِكَ الْمَلِكَ سَيِّدَكَ.

וַיֹּאמֶר֩ דָּוִ֨ד אֶל;אַבְנֵ֜ר הֲלוֹא אַתָּ֗ה אִ֣ישׁ וּמִ֤י כָמ֙וֹךָ֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וְלָ֙מָּה֙ לֹ֣א שָׁמַ֔רְתָּ אֲדֹנֶ֖יךָ הַמֶּ֑לֶךְ כִּי בָא֙ אַחַ֣ד הָעָ֔ם לְהַשְׁחִ֖ית הַמֶּ֥לֶךְ אֲדֹנֶֽיךָ

صموئيل الأول 26: 18 1Sa.26.18

ثُمَّ قَالَ: لِمَاذَا سَيِّدِي يَسْعَى وَرَاءَ عَبْدِهِ. لأَنِّي مَاذَا عَمِلْتُ وَأَيُّ شَرّ بِيَدِي.

וַיֹּ֕אמֶר לָ֥מָּה;זֶּ֛ה אֲדֹנִ֥י רֹדֵ֖ף אַחֲרֵ֣י עַבְדּ֑וֹ כִּ֚י מֶ֣ה עָשִׂ֔יתִי וּמַה רָעָֽה בְּיָדִ֖י

صموئيل الأول 26: 18 1Sa.26.18

ثُمَّ قَالَ: لِمَاذَا سَيِّدِي يَسْعَى وَرَاءَ عَبْدِهِ. لأَنِّي مَاذَا عَمِلْتُ وَأَيُّ شَرّ بِيَدِي.

וַיֹּ֕אמֶר לָ֥מָּה;זֶּ֛ה אֲדֹנִ֥י רֹדֵ֖ף אַחֲרֵ֣י עַבְדּ֑וֹ כִּ֚י מֶ֣ה עָשִׂ֔יתִי וּמַה רָעָֽה בְּיָדִ֖י

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (724 آية)