זֶה (H2088) - zeh | معجم سترونغ العبري

إرميا 28: 15 Jer.28.15

فَقَالَ إِرْمِيَا النَّبِيُّ لِحَنَنِيَّا النَّبِيِّ: اسْمَعْ يَا حَنَنِيَّا. إِنَّ الرَّبَّ لَمْ يُرْسِلْكَ، وَأَنْتَ قَدْ جَعَلْتَ هذَا الشَّعْبَ يَتَّكِلُ عَلَى الْكَذِبِ.

וַיֹּ֨אמֶר יִרְמְיָ֧ה הַנָּבִ֛יא אֶל;חֲנַנְיָ֥ה הַנָּבִ֖יא שְׁמַֽע;נָ֣א חֲנַנְיָ֑ה יְהוָ֔ה לֹֽא שְׁלָחֲךָ֣ וְאַתָּ֗ה הַזֶּ֖ה הָעָ֥ם הִבְטַ֛חְתָּ עַל שָֽׁקֶר

إرميا 29: 10 Jer.29.10

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنِّي عِنْدَ تَمَامِ سَبْعِينَ سَنَةً لِبَابِلَ، أَتَعَهَّدُكُمْ وَأُقِيمُ لَكُمْ كَلاَمِي الصَّالِحَ، بِرَدِّكُمْ إِلَى هذَا الْمَوْضِعِ.

כִּֽי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כִּ֠י לְפִ֞י מְלֹ֧את שִׁבְעִ֥ים שָׁנָ֖ה לְבָבֶ֛ל אֶפְקֹ֣ד;אֶתְכֶ֑ם וַהֲקִמֹתִ֤י עֲלֵיכֶם֙ דְּבָרִ֣י הַטּ֔וֹב לְהָשִׁ֣יב;אֶתְכֶ֔ם אֶל הַזֶּֽה הַמָּק֖וֹם

إرميا 29: 29 Jer.29.29

فَقَرَأَ صَفَنْيَا الْكَاهِنُ هذِهِ الرِّسَالَةَ فِي أُذُنَيْ إِرْمِيَا النَّبِيِّ.

וַיִּקְרָ֛א צְפַנְיָ֥ה הַכֹּהֵ֖ן הַזֶּ֑ה הַסֵּ֣פֶר בְּאָזְנֵ֖י יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִֽיא

إرميا 29: 32 Jer.29.32

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أُعَاقِبُ شِمْعِيَا النِّحْلاَمِيَّ وَنَسْلَهُ. لاَ يَكُونُ لَهُ إِنْسَانٌ يَجْلِسُ فِي وَسْطِ هذَا الشَّعْبِ، وَلاَ يَرَى الْخَيْرَ الَّذِي سَأَصْنَعُهُ لِشَعْبِي، يَقُولُ الرَّبُّ، لأَنَّهُ تَكَلَّمَ بِعِصْيَانٍ عَلَى الرَّبِّ.

לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֨י פֹקֵ֜ד שְׁמַעְיָ֣ה הַנֶּחֱלָמִי֮ זַרְעוֹ֒ לֹא יִהְיֶ֨ה ל֜וֹ אִ֣ישׁ יוֹשֵׁ֣ב בְּתוֹךְ הַזֶּ֗ה הָעָ֣ם וְלֹֽא יִרְאֶ֥ה בַטּ֛וֹב אֲשֶׁר אֲנִ֥י;עֹשֶֽׂה לְעַמִּ֖י נְאֻם יְהוָ֑ה כִּֽי דִבֶּ֖ר סָרָ֥ה עַל יְהוָֽה

إرميا 30: 21 Jer.30.21

وَيَكُونُ حَاكِمُهُمْ مِنْهُمْ، وَيَخْرُجُ وَالِيهِمْ مِنْ وَسْطِهِمْ، وَأُقَرِّبُهُ فَيَدْنُو إِلَيَّ، لأَنَّهُ مَنْ هُوَ هذَا الَّذِي أَرْهَنَ قَلْبَهُ لِيَدْنُوَ إِلَيَّ، يَقُولُ الرَّبُّ.

וְהָיָ֨ה אַדִּיר֜וֹ מִמֶּ֗נּוּ יֵצֵ֔א וּמֹֽשְׁלוֹ֙ מִקִּרְבּ֣וֹ וְהִקְרַבְתִּ֖יו וְנִגַּ֣שׁ אֵלָ֑י כִּי֩ מִ֨י הוּא זֶ֜ה עָרַ֧ב לִבּ֛וֹ לָגֶ֥שֶׁת אֵלַ֖י נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 31: 23 Jer.31.23

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: سَيَقُولُونَ بَعْدُ هذِهِ الْكَلِمَةَ فِي أَرْضِ يَهُوذَا وَفِي مُدُنِهَا، عِنْدَمَا أَرُدُّ سَبْيَهُمْ: يُبَارِكُكَ الرَّبُّ يَا مَسْكِنَ الْبِرِّ، يَا أَيُّهَا الْجَبَلُ الْمُقَدَّسُ.

כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יֹאמְר֞וּ ע֣וֹד הַזֶּ֗ה הַדָּבָ֣ר בְּאֶ֤רֶץ יְהוּדָה֙ וּבְעָרָ֔יו בְּשׁוּבִ֖י שְׁבוּתָ֑ם יְבָרֶכְךָ֧ יְהוָ֛ה נְוֵה צֶ֖דֶק הַ֥ר הַקֹּֽדֶשׁ

إرميا 32: 14 Jer.32.14

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: خُذْ هذَيْنِ الصَّكَّيْنِ، صَكَّ الشِّرَاءِ هذَا الْمَخْتُومَ، وَالصَّكَّ الْمَفْتُوحَ هذَا، وَاجْعَلْهُمَا فِي إِنَاءٍ مِنْ خَزَفٍ لِكَيْْ يَبْقَيَا أَيَّامًا كَثِيرَةً.

כֹּֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לָק֣וֹחַ הָאֵ֡לֶּה הַסְּפָרִ֣ים סֵפֶר֩ הַמִּקְנָ֨ה הַזֶּ֜ה הֶחָת֗וּם סֵ֤פֶר הַגָּלוּי֙ הַזֶּ֔ה וּנְתַתָּ֖ם בִּכְלִי חָ֑רֶשׂ לְמַ֥עַן יַעַמְד֖וּ יָמִ֥ים רַבִּֽים

إرميا 32: 14 Jer.32.14

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: خُذْ هذَيْنِ الصَّكَّيْنِ، صَكَّ الشِّرَاءِ هذَا الْمَخْتُومَ، وَالصَّكَّ الْمَفْتُوحَ هذَا، وَاجْعَلْهُمَا فِي إِنَاءٍ مِنْ خَزَفٍ لِكَيْْ يَبْقَيَا أَيَّامًا كَثِيرَةً.

כֹּֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לָק֣וֹחַ הָאֵ֡לֶּה הַסְּפָרִ֣ים סֵפֶר֩ הַמִּקְנָ֨ה הַזֶּ֜ה הֶחָת֗וּם סֵ֤פֶר הַגָּלוּי֙ הַזֶּ֔ה וּנְתַתָּ֖ם בִּכְלִי חָ֑רֶשׂ לְמַ֥עַן יַעַמְד֖וּ יָמִ֥ים רַבִּֽים

إرميا 32: 20 Jer.32.20

الَّذِي جَعَلْتَ آيَاتٍ وَعَجَائِبَ فِي أَرْضِ مِصْرَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ، وَفِي إِسْرَائِيلَ وَفِي النَّاسِ، وَجَعَلْتَ لِنَفْسِكَ اسْمًا كَهذَا الْيَوْمِ،

אֲשֶׁר שַׂ֠מְתָּ אֹת֨וֹת וּמֹפְתִ֤ים בְּאֶֽרֶץ מִצְרַ֙יִם֙ עַד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם וּבְיִשְׂרָאֵ֖ל וּבָֽאָדָ֑ם וַתַּעֲשֶׂה לְּךָ֥ שֵׁ֖ם הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם

إرميا 32: 20 Jer.32.20

الَّذِي جَعَلْتَ آيَاتٍ وَعَجَائِبَ فِي أَرْضِ مِصْرَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ، وَفِي إِسْرَائِيلَ وَفِي النَّاسِ، وَجَعَلْتَ لِنَفْسِكَ اسْمًا كَهذَا الْيَوْمِ،

אֲשֶׁר שַׂ֠מְתָּ אֹת֨וֹת וּמֹפְתִ֤ים בְּאֶֽרֶץ מִצְרַ֙יִם֙ עַד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם וּבְיִשְׂרָאֵ֖ל וּבָֽאָדָ֑ם וַתַּעֲשֶׂה לְּךָ֥ שֵׁ֖ם הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם

إرميا 32: 31 Jer.32.31

لأَنَّ هذِهِ الْمَدِينَةَ قَدْ صَارَتْ لِي لِغَضَبِي وَلِغَيْظِي مِنَ الْيَوْمِ الَّذِي فِيهِ بَنَوْهَا إِلَى هذَا الْيَوْمِ، لأَنْزِعَهَا مِنْ أَمَامِ وَجْهِي

כִּ֧י הַזֹּ֔את הָעִ֣יר הָ֤יְתָה לִּי֙ עַל;אַפִּ֣י וְעַל;חֲמָתִ֗י לְמִן הַיּוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר בָּנ֣וּ;אוֹתָ֔הּ וְעַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם לַהֲסִירָ֖הּ מֵעַ֥ל פָּנָֽי

إرميا 32: 37 Jer.32.37

هأَنَذَا أَجْمَعُهُمْ مِنْ كُلِّ الأَرَاضِي الَّتِي طَرَدْتُهُمْ إِلَيْهَا بِغَضَبِي وَغَيْظِي وَبِسُخْطٍ عَظِيمٍ، وَأَرُدُّهُمْ إِلَى هذَا الْمَوْضِعِ، وَأُسَكِّنُهُمْ آمِنِينَ.

הִנְנִ֤י מְקַבְּצָם֙ מִכָּל הָ֣אֲרָצ֔וֹת אֲשֶׁ֨ר הִדַּחְתִּ֥ים שָׁ֛ם בְּאַפִּ֥י וּבַחֲמָתִ֖י וּבְקֶ֣צֶף גָּד֑וֹל וַהֲשִֽׁבֹתִים֙ אֶל הַזֶּ֔ה הַמָּק֣וֹם וְהֹשַׁבְתִּ֖ים לָבֶֽטַח

إرميا 32: 42 Jer.32.42

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: كَمَا جَلَبْتُ عَلَى هذَا الشَّعْبِ كُلَّ هذَا الشَّرِّ الْعَظِيمِ، هكَذَا أَجْلِبُ أَنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ الْخَيْرِ الَّذِي تَكَلَّمْتُ بِهِ إِلَيْهِمْ.

כִּֽי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֤ר הֵבֵ֙אתִי֙ אֶל הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם כָּל הַזֹּ֑את הָרָעָ֥ה הַגְּדוֹלָ֖ה כֵּ֣ן מֵבִ֤יא אָנֹכִ֞י עֲלֵיהֶם֙ כָּל הַטּוֹבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י;דֹּבֵ֥ר עֲלֵיהֶֽם

إرميا 33: 10 Jer.33.10

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: سَيُسْمَعُ بَعْدُ فِي هذَا الْمَوْضِعِ الَّذِي تَقُولُونَ إِنَّهُ خَرِبٌ بِلاَ إِنْسَانٍ وَبِلاَ حَيَوَانٍ، فِي مُدُنِ يَهُوذَا، وَفِي شَوَارِعِ أُورُشَلِيمَ الْخَرِبَةِ بِلاَ إِنْسَانٍ وَلاَ سَاكِنٍ وَلاَ بَهِيمَةٍ،

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה יִשָּׁמַ֣ע עוֹד֮ הַזֶּה֒ בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר֙ אַתֶּ֣ם;אֹֽמְרִ֔ים ה֔וּא חָרֵ֣ב מֵאֵ֥ין אָדָ֖ם וּמֵאֵ֣ין בְּהֵמָ֑ה בְּעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ וּבְחֻצ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֔ם הַֽנְשַׁמּ֗וֹת מֵאֵ֥ין אָדָ֛ם וּמֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב וּמֵאֵ֥ין בְּהֵמָֽה

إرميا 33: 12 Jer.33.12

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: سَيَكُونُ بَعْدُ فِي هذَا الْمَوْضِعِ الْخَرِبِ بِلاَ إِنْسَانٍ وَلاَ بَهِيمَةٍ وَفِي كُلِّ مُدُنِهِ، مَسْكَنُ الرُّعَاةِ الْمُرْبِضِينَ الْغَنَمَ.

כֹּֽה אָמַר֮ יְהוָ֣ה צְבָאוֹת֒ יִֽהְיֶ֣ה ע֞וֹד הַזֶּ֗ה בַּמָּק֣וֹם הֶחָרֵ֛ב מֵֽאֵין אָדָ֥ם וְעַד בְּהֵמָ֖ה וּבְכָל עָרָ֑יו נְוֵ֣ה רֹעִ֔ים מַרְבִּצִ֖ים צֹֽאן

إرميا 33: 16 Jer.33.16

فِي تِلْكَ الأَيَّامِ يَخْلُصُ يَهُوذَا، وَتَسْكُنُ أُورُشَلِيمُ آمِنَةً، وَهذَا مَا تَتَسَمَّى بِهِ: الرَّبُّ بِرُّنَا.

הָהֵם֙ בַּיָּמִ֤ים תִּוָּשַׁ֣ע יְהוּדָ֔ה תִּשְׁכּ֣וֹן וִירוּשָׁלִַ֖ם לָבֶ֑טַח וְזֶ֥ה אֲשֶׁר יִקְרָא לָ֖הּ יְהוָ֥ה צִדְקֵֽנוּ

إرميا 33: 24 Jer.33.24

أَمَا تَرَى مَا تَكَلَّمَ بِهِ هذَا الشَّعْبُ قَائِلاً: إِنَّ الْعَشِيرَتَيْنِ اللَّتَيْنِ اخْتَارَهُمَا الرَّبُّ قَدْ رَفَضَهُمَا. فَقَدِ احْتَقَرُوا شَعْبِي حَتَّى لاَ يَكُونُوا بَعْدُ أُمَّةً أَمَامَهُمْ.

הֲל֣וֹא רָאִ֗יתָ מָֽה דִּבְּר֣וּ הַזֶּה֙ הָעָ֤ם לֵאמֹ֔ר שְׁתֵּ֣י;הַמִּשְׁפָּח֗וֹת בָּחַ֧ר;בָּהֶ֖ם יְהוָ֛ה וַיִּמְאָסֵ֑ם יִנְאָצ֔וּן עַמִּי֙ מִֽהְי֥וֹת ע֖וֹד גּ֥וֹי לִפְנֵיהֶֽם

إرميا 35: 14 Jer.35.14

قَدْ أُقِيمَ كَلاَمُ يُونَادَابَ بْنِ رَكَابَ الَّذِي أَوْصَى بِهِ بَنِيهِ أَنْ لاَ يَشْرَبُوا خَمْرًا، فَلَمْ يَشْرَبُوا إِلَى هذَا الْيَوْمِ لأَنَّهُمْ سَمِعُوا وَصِيَّةَ أَبِيهِمْ. وَأَنَا قَدْ كَلَّمْتُكُمْ مُبَكِّرًا وَمُكَلِّمًا وَلَمْ تَسْمَعُوا لِي.

הוּקַ֡ם דִּבְרֵ֣י יְהוֹנָדָ֣ב בֶּן רֵ֠כָב אֲשֶׁר צִוָּ֨ה בָּנָ֜יו לְבִלְתִּ֣י שְׁתֽוֹת יַ֗יִן וְלֹ֤א שָׁתוּ֙ עַד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם כִּ֣י שָֽׁמְע֔וּ מִצְוַ֣ת אֲבִיהֶ֑ם וְאָ֨נֹכִ֜י דִּבַּ֤רְתִּי;אֲלֵיכֶם֙ הַשְׁכֵּ֣ם וְדַבֵּ֔ר וְלֹ֥א שְׁמַעְתֶּ֖ם אֵלָֽי

إرميا 35: 16 Jer.35.16

لأَنَّ بَنِي يُونَادَابَ بْنِ رَكَابَ قَدْ أَقَامُوا وَصِيَّةَ أَبِيهِمِ الَّتِي أَوْصَاهُمْ بِهَا. أَمَّا هذَا الشَّعْبُ فَلَمْ يَسْمَعْ لِي.

כִּ֣י בְּנֵי֙ יְהוֹנָדָ֣ב בֶּן רֵכָ֔ב הֵקִ֗ימוּ מִצְוַ֥ת אֲבִיהֶ֖ם אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֑ם הַזֶּ֔ה וְהָעָ֣ם לֹ֥א שָׁמְע֖וּ אֵלָֽי

إرميا 36: 1 Jer.36.1

وَكَانَ فِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ لِيَهُويَاقِيمَ بْنِ يُوشِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا، أَنَّ هذِهِ الْكَلِمَةَ صَارَتْ إِلَى إِرْمِيَا مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ قَائِلَةً:

וַֽיְהִי֙ בַּשָּׁנָ֣ה הָרְבִיעִ֔ת לִיהוֹיָקִ֥ים בֶּן יֹאשִׁיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר הָיָ֞ה אֶֽל יִרְמְיָ֔הוּ מֵאֵ֥ת יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר

إرميا 36: 2 Jer.36.2

خُذْ لِنَفْسِكَ دَرْجَ سِفْرٍ، وَاكْتُبْ فِيهِ كُلَّ الْكَلاَمِ الَّذِي كَلَّمْتُكَ بِهِ عَلَى إِسْرَائِيلَ وَعَلَى يَهُوذَا وَعَلَى كُلِّ الشُّعُوبِ، مِنَ الْيَوْمِ الَّذِي كَلَّمْتُكَ مِنْ أَيَّامِ يُوشِيَّا إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

קַח לְךָ֮ מְגִלַּת סֵפֶר֒ וְכָתַבְתָּ֣ אֵלֶ֗יהָ כָּל הַדְּבָרִ֞ים אֲשֶׁר דִּבַּ֧רְתִּי;אֵלֶ֛יךָ עַל יִשְׂרָאֵ֥ל וְעַל יְהוּדָ֖ה וְעַל כָּל הַגּוֹיִ֑ם מִיּ֞וֹם דִּבַּ֤רְתִּי;אֵלֶ֙יךָ֙ מִימֵ֣י יֹאשִׁיָּ֔הוּ וְעַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

إرميا 36: 7 Jer.36.7

لَعَلَّ تَضَرُّعَهُمْ يَقَعُ أَمَامَ الرَّبِّ، فَيَرْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَنْ طَرِيقِهِ الرَّدِيءِ، لأَنَّهُ عَظِيمٌ الْغَضَبُ وَالْغَيْظُ اللَّذَانِ تَكَلَّمَ بِهِمَا الرَّبُّ عَلَى هذَا الشَّعْبِ.

אוּלַ֞י תְּחִנָּתָם֙ תִּפֹּ֤ל לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וְיָשֻׁ֕בוּ אִ֖ישׁ מִדַּרְכּ֣וֹ הָרָעָ֑ה כִּֽי גָד֤וֹל הָאַף֙ וְהַ֣חֵמָ֔ה אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל הַזֶּֽה הָעָ֥ם

إرميا 37: 18 Jer.37.18

ثُمَّ قَالَ إِرْمِيَا لِلْمَلِكِ صِدْقِيَّا: مَا هِيَ خَطِيَّتِي إِلَيْكَ وَإِلَى عَبِيدِكَ وَإِلَى هذَا الشَّعْبِ، حَتَّى جَعَلْتُمُونِي فِي بَيْتِ السِّجْنِ.

וַיֹּ֣אמֶר יִרְמְיָ֔הוּ אֶל;הַמֶּ֖לֶךְ צִדְקִיָּ֑הוּ מֶה֩ חָטָ֨אתִֽי לְךָ֤ וְלַעֲבָדֶ֙יךָ֙ הַזֶּ֔ה וְלָעָ֣ם כִּֽי נְתַתֶּ֥ם;אוֹתִ֖י אֶל בֵּ֥ית הַכֶּֽלֶא

إرميا 38: 4 Jer.38.4

فَقَالَ الرُّؤَسَاءُ لِلْمَلِكِ: لِيُقْتَلْ هذَا الرَّجُلُ، لأَنَّهُ بِذلِكَ يُضْعِفُ أَيَادِيَ رِجَالِ الْحَرْبِ الْبَاقِينَ فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ، وَأَيَادِيَ كُلِّ الشَّعْبِ، إِذْ يُكَلِّمُهُمْ بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ. لأَنَّ هذَا الرَّجُلَ لاَ يَطْلُبُ السَّلاَمَ لِهذَا الشَّعْبِ بَلِ الشَّرَّ.

וַיֹּאמְר֨וּ הַשָּׂרִ֜ים אֶל;הַמֶּ֗לֶךְ י֣וּמַת;נָא֮ הַזֶּה֒ הָאִ֣ישׁ כִּֽי;הֽוּא עַל;כֵּ֡ן מְרַפֵּ֡א יְדֵי֩ אַנְשֵׁ֨י הַמִּלְחָמָ֜ה הַֽנִּשְׁאָרִ֣ים בָּעִ֣יר;הַזֹּ֗את יְדֵ֣י כָל הָעָ֔ם לְדַבֵּ֣ר;אֲלֵיהֶ֔ם הָאֵ֑לֶּה כַּדְּבָרִ֖ים כִּ֣י הַזֶּ֗ה הָאִ֣ישׁ אֵינֶ֨נּוּ דֹרֵ֧שׁ לְשָׁל֛וֹם הַזֶּ֖ה לָעָ֥ם כִּ֥י;אִם לְרָעָֽה

إرميا 38: 4 Jer.38.4

فَقَالَ الرُّؤَسَاءُ لِلْمَلِكِ: لِيُقْتَلْ هذَا الرَّجُلُ، لأَنَّهُ بِذلِكَ يُضْعِفُ أَيَادِيَ رِجَالِ الْحَرْبِ الْبَاقِينَ فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ، وَأَيَادِيَ كُلِّ الشَّعْبِ، إِذْ يُكَلِّمُهُمْ بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ. لأَنَّ هذَا الرَّجُلَ لاَ يَطْلُبُ السَّلاَمَ لِهذَا الشَّعْبِ بَلِ الشَّرَّ.

וַיֹּאמְר֨וּ הַשָּׂרִ֜ים אֶל;הַמֶּ֗לֶךְ י֣וּמַת;נָא֮ הַזֶּה֒ הָאִ֣ישׁ כִּֽי;הֽוּא עַל;כֵּ֡ן מְרַפֵּ֡א יְדֵי֩ אַנְשֵׁ֨י הַמִּלְחָמָ֜ה הַֽנִּשְׁאָרִ֣ים בָּעִ֣יר;הַזֹּ֗את יְדֵ֣י כָל הָעָ֔ם לְדַבֵּ֣ר;אֲלֵיהֶ֔ם הָאֵ֑לֶּה כַּדְּבָרִ֖ים כִּ֣י הַזֶּ֗ה הָאִ֣ישׁ אֵינֶ֨נּוּ דֹרֵ֧שׁ לְשָׁל֛וֹם הַזֶּ֖ה לָעָ֥ם כִּ֥י;אִם לְרָעָֽה

إرميا 38: 4 Jer.38.4

فَقَالَ الرُّؤَسَاءُ لِلْمَلِكِ: لِيُقْتَلْ هذَا الرَّجُلُ، لأَنَّهُ بِذلِكَ يُضْعِفُ أَيَادِيَ رِجَالِ الْحَرْبِ الْبَاقِينَ فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ، وَأَيَادِيَ كُلِّ الشَّعْبِ، إِذْ يُكَلِّمُهُمْ بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ. لأَنَّ هذَا الرَّجُلَ لاَ يَطْلُبُ السَّلاَمَ لِهذَا الشَّعْبِ بَلِ الشَّرَّ.

וַיֹּאמְר֨וּ הַשָּׂרִ֜ים אֶל;הַמֶּ֗לֶךְ י֣וּמַת;נָא֮ הַזֶּה֒ הָאִ֣ישׁ כִּֽי;הֽוּא עַל;כֵּ֡ן מְרַפֵּ֡א יְדֵי֩ אַנְשֵׁ֨י הַמִּלְחָמָ֜ה הַֽנִּשְׁאָרִ֣ים בָּעִ֣יר;הַזֹּ֗את יְדֵ֣י כָל הָעָ֔ם לְדַבֵּ֣ר;אֲלֵיהֶ֔ם הָאֵ֑לֶּה כַּדְּבָרִ֖ים כִּ֣י הַזֶּ֗ה הָאִ֣ישׁ אֵינֶ֨נּוּ דֹרֵ֧שׁ לְשָׁל֛וֹם הַזֶּ֖ה לָעָ֥ם כִּ֥י;אִם לְרָעָֽה

إرميا 38: 10 Jer.38.10

فَأَمَرَ الْمَلِكُ عَبْدَ مَلِكَ الْكُوشِيَّ قَائِلاً: خُذْ مَعَكَ مِنْ هُنَا ثَلاَثِينَ رَجُلاً، وَأَطْلِعْ إِرْمِيَا مِنَ الْجُبِّ قَبْلَمَا يَمُوتُ.

וַיְצַוֶּ֣ה הַמֶּ֔לֶךְ עֶֽבֶד מֶ֥לֶךְ הַכּוּשִׁ֖י לֵאמֹ֑ר קַ֣ח בְּיָדְךָ֤ מִזֶּה֙ שְׁלֹשִׁ֣ים אֲנָשִׁ֔ים וְֽהַעֲלִ֜יתָ יִרְמְיָ֧הוּ מִן הַבּ֖וֹר בְּטֶ֥רֶם יָמֽוּת

إرميا 38: 21 Jer.38.21

وَإِنْ كُنْتَ تَأْبَى الْخُرُوجَ، فَهذِهِ هِيَ الْكَلِمَةُ الَّتِي أَرَانِي الرَّبُّ

וְאִם אַתָּ֖ה מָאֵ֥ן לָצֵ֑את זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר הִרְאַ֖נִי יְהוָֽה

إرميا 40: 2 Jer.40.2

فَأَخَذَ رَئِيسُ الشُّرَطِ إِرْمِيَا وَقَالَ لَهُ: إِنَّ الرَّبَّ إِلهَكَ قَدْ تَكَلَّمَ بِهذَا الشَّرِّ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ.

וַיִּקַּ֥ח רַב טַבָּחִ֖ים לְיִרְמְיָ֑הוּ וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ דִּבֶּר֙ הַזֹּ֔את הָרָעָ֣ה אֶל הַזֶּֽה הַמָּק֖וֹם

إرميا 40: 3 Jer.40.3

فَجَلَبَ الرَّبُّ وَفَعَلَ كَمَا تَكَلَّمَ، لأَنَّكُمْ قَدْ أَخْطَأْتُمْ إِلَى الرَّبِّ وَلَمْ تَسْمَعُوا لِصَوْتِهِ، فَحَدَثَ لَكُمْ هذَا الأَمْرُ.

וַיָּבֵ֥א יְהוָ֖ה וַיַּ֛עַשׂ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר כִּֽי חֲטָאתֶ֤ם לַֽיהוָה֙ וְלֹֽא שְׁמַעְתֶּ֣ם בְּקוֹל֔וֹ וְהָיָ֥ה לָכֶ֖ם הַזֶּֽה הַדָּבָ֥ר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1073 آية)