זֶה (H2088) - zeh | معجم سترونغ العبري

الأمثال 24: 12 Pro.24.12

إِنْ قُلْتَ: هُوَذَا لَمْ نَعْرِفْ هذَا، أَفَلاَ يَفْهَمُ وَازِنُ الْقُلُوبِ. وَحَافِظُ نَفْسِكَ أَلاَ يَعْلَمُ. فَيَرُدُّ عَلَى الإِنْسَانِ مِثْلَ عَمَلِهِ.

כִּֽי תֹאמַ֗ר הֵן֮ לֹא יָדַ֪עְנ֫וּ זֶ֥ה הֲֽלֹא הֽוּא;יָבִ֗ין תֹ֘כֵ֤ן לִבּ֨וֹת וְנֹצֵ֣ר נַ֭פְשְׁךָ ה֣וּא;יֵדָ֑ע וְהֵשִׁ֖יב לְאָדָ֣ם כְּפָעֳלֽוֹ

الجامعة 1: 10 Ecc.1.10

إِنْ وُجِدَ شَيْءٌ يُقَالُ عَنْهُ: انْظُرْ. هذَا جَدِيدٌ. فَهُوَ مُنْذُ زَمَانٍ كَانَ فِي الدُّهُورِ الَّتِي كَانَتْ قَبْلَنَا.

יֵ֥שׁ דָּבָ֛ר שֶׁיֹּאמַ֥ר רְאֵה זֶ֖ה חָדָ֣שׁ ה֑וּא כְּבָר֙ הָיָ֣ה לְעֹֽלָמִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה מִלְּפָנֵֽנוּ

الجامعة 1: 17 Ecc.1.17

وَوَجَّهْتُ قَلْبِي لِمَعْرِفَةِ الْحِكْمَةِ وَلِمَعْرِفَةِ الْحَمَاقَةِ وَالْجَهْلِ، فَعَرَفْتُ أَنَّ هذَا أَيْضًا قَبْضُ الرِّيحِ.

וָאֶתְּנָ֤ה לִבִּי֙ לָדַ֣עַת חָכְמָ֔ה וְדַ֥עַת הוֹלֵל֖וֹת וְשִׂכְל֑וּת יָדַ֕עְתִּי זֶ֥ה;ה֖וּא שֶׁגַּם רַעְי֥וֹן רֽוּחַ

الجامعة 2: 3 Ecc.2.3

اِفْتَكَرْتُ فِي قَلْبِي أَنْ أُعَلِّلَ جَسَدِي بِالْخَمْرِ، وَقَلْبِي يَلْهَجُ بِالْحِكْمَةِ، وَأَنْ آخُذَ بِالْحَمَاقَةِ، حَتَّى أَرَى مَا هُوَ الْخَيْرُ لِبَنِي الْبَشَرِ حَتَّى يَفْعَلُوهُ تَحْتَ السَّمَاوَاتِ مُدَّةَ أَيَّامِ حَيَاتِهِمْ.

תַּ֣רְתִּי בְלִבִּ֔י לִמְשׁ֥וֹךְ בְּשָׂרִ֑י בַּיַּ֖יִן וְלִבִּ֞י נֹהֵ֤ג בַּֽחָכְמָה֙ וְלֶאֱחֹ֣ז בְּסִכְל֔וּת עַ֣ד;אֲשֶׁר אֶרְאֶ֗ה אֵי זֶ֨ה ט֜וֹב לִבְנֵ֤י הָאָדָם֙ אֲשֶׁ֤ר יַעֲשׂוּ֙ תַּ֣חַת הַשָּׁמַ֔יִם מִסְפַּ֖ר יְמֵ֥י חַיֵּיהֶֽם

الجامعة 2: 10 Ecc.2.10

وَمَهْمَا اشْتَهَتْهُ عَيْنَايَ لَمْ أُمْسِكْهُ عَنْهُمَا. لَمْ أَمْنَعْ قَلْبِي مِنْ كُلِّ فَرَحٍ، لأَنَّ قَلْبِي فَرِحَ بِكُلِّ تَعَبِي. وَهذَا كَانَ نَصِيبِي مِنْ كُلِّ تَعَبِي.

וְכֹל֙;אֲשֶׁ֣ר שָֽׁאֲל֣וּ עֵינַ֔י לֹ֥א אָצַ֖לְתִּי מֵהֶ֑ם לֹֽא מָנַ֨עְתִּי לִבִּ֜י מִכָּל שִׂמְחָ֗ה כִּֽי לִבִּ֤י שָׂמֵ֙חַ֙ מִכָּל עֲמָלִ֔י וְזֶֽה הָיָ֥ה חֶלְקִ֖י מִכָּל עֲמָלִֽי

الجامعة 2: 15 Ecc.2.15

فَقُلْتُ فِي قَلْبِي: كَمَا يَحْدُثُ لِلْجَاهِلِ كَذلِكَ يَحْدُثُ أَيْضًا لِي أَنَا. وَإِذْ ذَاكَ، فَلِمَاذَا أَنَا أَوْفَرُ حِكْمَةً. فَقُلْتُ فِي قَلْبِي: هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ.

וְאָמַ֨רְתִּֽי;אֲנִ֜י בְּלִבִּ֗י כְּמִקְרֵ֤ה הַכְּסִיל֙ גַּם יִקְרֵ֔נִי אֲנִ֣י אָ֣ז וְלָ֧מָּה אֲנִ֖י יוֹתֵ֑ר חָכַ֛מְתִּי וְדִבַּ֣רְתִּי בְלִבִּ֔י זֶ֖ה שֶׁגַּם הָֽבֶל

الجامعة 2: 19 Ecc.2.19

وَمَنْ يَعْلَمُ، هَلْ يَكُونُ حَكِيمًا أَوْ جَاهِلاً، وَيَسْتَوْلِي عَلَى كُلِّ تَعَبِي الَّذِي تَعِبْتُ فِيهِ وَأَظْهَرْتُ فِيهِ حِكْمَتِي تَحْتَ الشَّمْسِ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ.

וּמִ֣י יוֹדֵ֗עַ יִהְיֶה֙ הֶֽחָכָ֤ם א֣וֹ סָכָ֔ל וְיִשְׁלַט֙ בְּכָל עֲמָלִ֔י שֶֽׁעָמַ֥לְתִּי וְשֶׁחָכַ֖מְתִּי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ זֶ֖ה גַּם הָֽבֶל

الجامعة 2: 21 Ecc.2.21

لأَنَّهُ قَدْ يَكُونُ إِنْسَانٌ تَعَبُهُ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَعْرِفَةِ وَبِالْفَلاَحِ، فَيَتْرُكُهُ نَصِيبًا لإِنْسَانٍ لَمْ يَتْعَبْ فِيهِ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَشَرٌّ عَظِيمٌ.

כִּי יֵ֣שׁ אָדָ֗ם שֶׁעֲמָל֛וֹ בְּחָכְמָ֥ה וּבְדַ֖עַת וּבְכִשְׁר֑וֹן יִתְּנֶ֣נּוּ חֶלְק֔וֹ וּלְאָדָ֞ם שֶׁלֹּ֤א עָֽמַל בּוֹ֙ זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וְרָעָ֥ה רַבָּֽה

الجامعة 2: 23 Ecc.2.23

لأَنَّ كُلَّ أَيَّامِهِ أَحْزَانٌ، وَعَمَلَهُ غَمٌّ. أَيْضًا بِاللَّيْلِ لاَ يَسْتَرِيحُ قَلْبُهُ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ هُوَ.

כִּ֧י כָל יָמָ֣יו מַכְאֹבִ֗ים עִנְיָנ֔וֹ וָכַ֙עַס֙ גַּם בַּלַּ֖יְלָה לֹא שָׁכַ֣ב לִבּ֑וֹ זֶ֖ה גַּם הֶ֥בֶל הֽוּא

الجامعة 2: 26 Ecc.2.26

لأَنَّهُ يُؤْتِي الإِنْسَانَ الصَّالِحَ قُدَّامَهُ حِكْمَةً وَمَعْرِفَةً وَفَرَحًا، أَمَّا الْخَاطِئُ فَيُعْطِيهِ شُغْلَ الْجَمْعِ وَالتَّكْوِيمِ، لِيُعْطِيَ لِلصَّالِحِ قُدَّامَ اللهِ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

כִּ֤י נָתַ֛ן לְאָדָם֙ שֶׁטּ֣וֹב לְפָנָ֔יו חָכְמָ֥ה וְדַ֖עַת וְשִׂמְחָ֑ה וְלַחוֹטֶא֩ נָתַ֨ן עִנְיָ֜ן לֶאֱס֣וֹף וְלִכְנ֗וֹס לָתֵת֙ לְטוֹב֙ לִפְנֵ֣י הָֽאֱלֹהִ֔ים זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 3: 19 Ecc.3.19

لأَنَّ مَا يَحْدُثُ لِبَنِي الْبَشَرِ يَحْدُثُ لِلْبَهِيمَةِ، وَحَادِثَةٌ وَاحِدَةٌ لَهُمْ. مَوْتُ هذَا كَمَوْتِ ذَاكَ، وَنَسَمَةٌ وَاحِدَةٌ لِلْكُلِّ. فَلَيْسَ لِلإِنْسَانِ مَزِيَّةٌ عَلَى الْبَهِيمَةِ، لأَنَّ كِلَيْهِمَا بَاطِلٌ.

כִּי֩ מִקְרֶ֨ה בְֽנֵי הָאָדָ֜ם וּמִקְרֶ֣ה הַבְּהֵמָ֗ה וּמִקְרֶ֤ה אֶחָד֙ לָהֶ֔ם כְּמ֥וֹת זֶה֙ כֵּ֣ן;מ֣וֹת זֶ֔ה וְר֥וּחַ אֶחָ֖ד לַכֹּ֑ל אָ֔יִן הָאָדָ֤ם וּמוֹתַ֨ר מִן הַבְּהֵמָה֙ כִּ֥י הַכֹּ֖ל הָֽבֶל

الجامعة 3: 19 Ecc.3.19

لأَنَّ مَا يَحْدُثُ لِبَنِي الْبَشَرِ يَحْدُثُ لِلْبَهِيمَةِ، وَحَادِثَةٌ وَاحِدَةٌ لَهُمْ. مَوْتُ هذَا كَمَوْتِ ذَاكَ، وَنَسَمَةٌ وَاحِدَةٌ لِلْكُلِّ. فَلَيْسَ لِلإِنْسَانِ مَزِيَّةٌ عَلَى الْبَهِيمَةِ، لأَنَّ كِلَيْهِمَا بَاطِلٌ.

כִּי֩ מִקְרֶ֨ה בְֽנֵי הָאָדָ֜ם וּמִקְרֶ֣ה הַבְּהֵמָ֗ה וּמִקְרֶ֤ה אֶחָד֙ לָהֶ֔ם כְּמ֥וֹת זֶה֙ כֵּ֣ן;מ֣וֹת זֶ֔ה וְר֥וּחַ אֶחָ֖ד לַכֹּ֑ל אָ֔יִן הָאָדָ֤ם וּמוֹתַ֨ר מִן הַבְּהֵמָה֙ כִּ֥י הַכֹּ֖ל הָֽבֶל

الجامعة 4: 4 Ecc.4.4

وَرَأَيْتُ كُلَّ التَّعَبِ وَكُلَّ فَلاَحِ عَمَل أَنَّهُ حَسَدُ الإِنْسَانِ مِنْ قَرِيبِهِ. وَهذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

וְרָאִ֨יתִֽי;אֲנִ֜י כָּל עָמָ֗ל כָּל כִּשְׁר֣וֹן הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה כִּ֛י;הִ֥יא קִנְאַת אִ֖ישׁ מֵרֵעֵ֑הוּ זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 4: 8 Ecc.4.8

يُوجَدُ وَاحِدٌ وَلاَ ثَانِيَ لَهُ، وَلَيْسَ لَهُ ابْنٌ وَلاَ أَخٌ، وَلاَ نِهَايَةَ لِكُلِّ تَعَبِهِ، وَلاَ تَشْبَعُ عَيْنُهُ مِنَ الْغِنَى. فَلِمَنْ أَتْعَبُ أَنَا وَأُحَرِّمُ نَفْسِي الْخَيْرَ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَأَمْرٌ رَدِيءٌ هُوَ.

יֵ֣שׁ אֶחָד֩ וְאֵ֨ין שֵׁנִ֜י גַּ֣ם;אֵֽין ל֗וֹ בֵּ֧ן וָאָ֣ח וְאֵ֥ין קֵץ֙ לְכָל עֲמָל֔וֹ גַּם;לֹא תִשְׂבַּ֣ע עֵינ֖וֹ עֹ֑שֶׁר וּלְמִ֣י עָמֵ֗ל אֲנִ֣י וּמְחַסֵּ֤ר נַפְשִׁי֙ מִטּוֹבָ֔ה זֶ֥ה גַּם הֶ֛בֶל וְעִנְיַ֥ן רָ֖ע הֽוּא

الجامعة 5: 10 Ecc.5.10

مَنْ يُحِبُّ الْفِضَّةَ لاَ يَشْبَعُ مِنَ الْفِضَّةِ، وَمَنْ يُحِبُّ الثَّرْوَةَ لاَ مِنْ دَخْل. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ.

אֹהֵ֥ב כֶּ֙סֶף֙ לֹא יִשְׂבַּ֣ע כֶּ֔סֶף וּמִֽי אֹהֵ֥ב בֶּהָמ֖וֹן לֹ֣א תְבוּאָ֑ה זֶ֖ה גַּם הָֽבֶל

الجامعة 6: 2 Ecc.6.2

رَجُلٌ أَعْطَاهُ اللهُ غِنًى وَمَالاً وَكَرَامَةً، وَلَيْسَ لِنَفْسِهِ عَوَزٌ مِنْ كُلِّ مَا يَشْتَهِيهِ، وَلَمْ يُعْطِهِ اللهُ اسْتِطَاعَةً عَلَى أَنْ يَأْكُلَ مِنْهُ، بَلْ يَأْكُلُهُ إِنْسَانٌ غَرِيبٌ. هذَا بَاطِلٌ وَمُصِيبَةٌ رَدِيئَةٌ هُوَ.

אִ֣ישׁ יִתֶּן;ל֣וֹ הָאֱלֹהִ֡ים עֹשֶׁר֩ וּנְכָסִ֨ים וְכָב֜וֹד וְֽאֵינֶ֨נּוּ לְנַפְשׁ֣וֹ חָסֵ֥ר מִכֹּ֣ל אֲשֶׁ֣ר יִתְאַוֶּ֗ה וְלֹֽא יַשְׁלִיטֶ֤נּוּ;הָֽאֱלֹהִים֙ לֶאֱכֹ֣ל מִמֶּ֔נּוּ כִּ֛י יֹֽאכֲלֶ֑נּוּ אִ֥ישׁ נָכְרִ֖י זֶ֥ה הֶ֛בֶל וָחֳלִ֥י רָ֖ע הֽוּא

الجامعة 6: 5 Ecc.6.5

وَأَيْضًا لَمْ يَرَ الشَّمْسَ وَلَمْ يَعْلَمْ. فَهذَا لَهُ رَاحَةٌ أَكْثَرُ مِنْ ذَاكَ.

גַּם לֹא רָאָ֖ה שֶׁ֥מֶשׁ וְלֹ֣א יָדָ֑ע לָזֶ֖ה נַ֥חַת מִזֶּֽה

الجامعة 6: 5 Ecc.6.5

وَأَيْضًا لَمْ يَرَ الشَّمْسَ وَلَمْ يَعْلَمْ. فَهذَا لَهُ رَاحَةٌ أَكْثَرُ مِنْ ذَاكَ.

גַּם לֹא רָאָ֖ה שֶׁ֥מֶשׁ וְלֹ֣א יָדָ֑ע לָזֶ֖ה נַ֥חַת מִזֶּֽה

الجامعة 6: 9 Ecc.6.9

رُؤْيَةُ الْعُيُونِ خَيْرٌ مِنْ شَهْوَةِ النَّفْسِ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

מַרְאֵ֥ה עֵינַ֖יִם ט֛וֹב מֵֽהֲלָךְ נָ֑פֶשׁ זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 7: 6 Ecc.7.6

لأَنَّهُ كَصَوْتِ الشَّوْكِ تَحْتَ الْقِدْرِ هكَذَا ضَحِكُ الْجُهَّالِ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ.

כִּ֣י כְק֤וֹל הַסִּירִים֙ תַּ֣חַת הַסִּ֔יר כֵּ֖ן שְׂחֹ֣ק הַכְּסִ֑יל זֶ֖ה וְגַם הָֽבֶל

الجامعة 7: 10 Ecc.7.10

لاَ تَقُلْ: لِمَاذَا كَانَتِ الأَيَّامُ الأُولَى خَيْرًا مِنْ هذِهِ. لأَنَّهُ لَيْسَ عَنْ حِكْمَةٍ تَسْأَلُ عَنْ هذَا.

אַל תֹּאמַר֙ מֶ֣ה הָיָ֔ה שֶׁ֤הַיָּמִים֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ים טוֹבִ֖ים מֵאֵ֑לֶּה כִּ֛י לֹ֥א מֵחָכְמָ֖ה שָׁאַ֥לְתָּ עַל זֶֽה

الجامعة 7: 14 Ecc.7.14

فِي يَوْمِ الْخَيْرِ كُنْ بِخَيْرٍ، وَفِي يَوْمِ الشَّرِّ اعْتَبِرْ. إِنَّ اللهَ جَعَلَ هذَا مَعَ ذَاكَ، لِكَيْلاَ يَجِدَ الإِنْسَانُ شَيْئًا بَعْدَهُ.

בְּי֤וֹם טוֹבָה֙ הֱיֵ֣ה בְט֔וֹב וּבְי֥וֹם רָעָ֖ה רְאֵ֑ה הָֽאֱלֹהִ֔ים עָשָׂ֣ה זֶ֤ה לְעֻמַּת זֶה֙ עַל;דִּבְרַ֗ת;שֶׁלֹּ֨א יִמְצָ֧א הָֽאָדָ֛ם מְאֽוּמָה אַחֲרָ֖יו

الجامعة 7: 14 Ecc.7.14

فِي يَوْمِ الْخَيْرِ كُنْ بِخَيْرٍ، وَفِي يَوْمِ الشَّرِّ اعْتَبِرْ. إِنَّ اللهَ جَعَلَ هذَا مَعَ ذَاكَ، لِكَيْلاَ يَجِدَ الإِنْسَانُ شَيْئًا بَعْدَهُ.

בְּי֤וֹם טוֹבָה֙ הֱיֵ֣ה בְט֔וֹב וּבְי֥וֹם רָעָ֖ה רְאֵ֑ה הָֽאֱלֹהִ֔ים עָשָׂ֣ה זֶ֤ה לְעֻמַּת זֶה֙ עַל;דִּבְרַ֗ת;שֶׁלֹּ֨א יִמְצָ֧א הָֽאָדָ֛ם מְאֽוּמָה אַחֲרָ֖יו

الجامعة 7: 18 Ecc.7.18

حَسَنٌ أَنْ بِهذَا، وَأَيْضًا أَنْ لاَ تَرْخِيَ يَدَكَ عَنْ ذَاكَ، لأَنَّ مُتَّقِيَ اللهِ يَخْرُجُ مِنْهُمَا كِلَيْهِمَا.

ט֚וֹב אֲשֶׁ֣ר בָּזֶ֔ה וְגַם אַל תַּנַּ֣ח יָדֶ֑ךָ מִזֶּ֖ה כִּֽי יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים יֵצֵ֥א כֻּלָּֽם

الجامعة 7: 18 Ecc.7.18

حَسَنٌ أَنْ بِهذَا، وَأَيْضًا أَنْ لاَ تَرْخِيَ يَدَكَ عَنْ ذَاكَ، لأَنَّ مُتَّقِيَ اللهِ يَخْرُجُ مِنْهُمَا كِلَيْهِمَا.

ט֚וֹב אֲשֶׁ֣ר בָּזֶ֔ה וְגַם אַל תַּנַּ֣ח יָדֶ֑ךָ מִזֶּ֖ה כִּֽי יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים יֵצֵ֥א כֻּלָּֽם

الجامعة 7: 27 Ecc.7.27

اُنْظُرْ. هذَا وَجَدْتُهُ، قَالَ الْجَامِعَةُ: وَاحِدَةً فَوَاحِدَةً لأَجِدَ النَّتِيجَةَ

רְאֵה֙ זֶ֣ה מָצָ֔אתִי אָמְרָ֖ה קֹהֶ֑לֶת אַחַ֥ת לְאַחַ֖ת לִמְצֹ֥א חֶשְׁבּֽוֹן

الجامعة 7: 29 Ecc.7.29

اُنْظُرْ. هذَا وَجَدْتُ فَقَطْ: أَنَّ اللهَ صَنَعَ الإِنْسَانَ مُسْتَقِيمًا، أَمَّا هُمْ فَطَلَبُوا اخْتِرَاعَاتٍ كَثِيرَةً.

רְאֵה זֶ֣ה מָצָ֔אתִי לְבַד֙ אֲשֶׁ֨ר הָאֱלֹהִ֛ים עָשָׂ֧ה הָאָדָ֖ם יָשָׁ֑ר וְהֵ֥מָּה בִקְשׁ֖וּ חִשְּׁבֹנ֥וֹת רַבִּֽים

الجامعة 8: 9 Ecc.8.9

كُلُّ هذَا رَأَيْتُهُ إِذْ وَجَّهْتُ قَلْبِي لِكُلِّ عَمَل عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ، وَقْتَمَا يَتَسَلَّطُ إِنْسَانٌ عَلَى إِنْسَانٍ لِضَرَرِ نَفْسِهِ.

כָּל זֶ֤ה רָאִ֙יתִי֙ וְנָת֣וֹן לִבִּ֔י לְכָֽל מַעֲשֶׂ֔ה נַעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עֵ֗ת;אֲשֶׁ֥ר שָׁלַ֧ט הָאָדָ֛ם בְּאָדָ֖ם לְרַ֥ע לֽוֹ

الجامعة 8: 10 Ecc.8.10

وَهكَذَا رَأَيْتُ أَشْرَارًا يُدْفَنُونَ وَضُمُّوا، وَالَّذِينَ عَمِلُوا بِالْحَقِّ ذَهَبُوا مِنْ مَكَانِ الْقُدْسِ وَنُسُوا فِي الْمَدِينَةِ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ.

וּבְכֵ֡ן רָאִיתִי֩ רְשָׁעִ֨ים קְבֻרִ֜ים וָבָ֗אוּ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֑וּ כֵּן יְהַלֵּ֔כוּ וּמִמְּק֤וֹם קָדוֹשׁ֙ וְיִֽשְׁתַּכְּח֥וּ בָעִ֖יר זֶ֖ה גַּם הָֽבֶל

الجامعة 8: 14 Ecc.8.14

يُوجَدُ بَاطِلٌ يُجْرَى عَلَى الأَرْضِ: أَنْ يُوجَدَ صِدِّيقُونَ يُصِيبُهُمْ مِثْلَ عَمَلِ الأَشْرَارِ، وَيُوجَدُ أَشْرَارٌ يُصِيبُهُمْ مِثْلَ عَمَلِ الصِّدِّيقِينَ. فَقُلْتُ: إِنَّ هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ.

יֶשׁ הֶבֶל֮ נַעֲשָׂ֣ה עַל הָאָרֶץ֒ אֲשֶׁ֣ר יֵ֣שׁ צַדִּיקִ֗ים מַגִּ֤יעַ אֲלֵהֶם֙ כְּמַעֲשֵׂ֣ה הָרְשָׁעִ֔ים וְיֵ֣שׁ רְשָׁעִ֔ים שֶׁמַּגִּ֥יעַ אֲלֵהֶ֖ם כְּמַעֲשֵׂ֣ה הַצַּדִּיקִ֑ים אָמַ֕רְתִּי זֶ֖ה שֶׁגַּם הָֽבֶל

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1073 آية)