ك
إصحاح
G4520
G4521. sábbaton
G4522
المعنى المختصر للكلمة
sábbaton: the Sabbath (i.e. Shabbath), or day of weekly repose from secular avocations (also the observance or institution itself)
اللفظ الأصلي σάββατον
نوع الكلمة اسم
طريقة النطق sábbaton (sab-bat-on)
تكرار الورود في الكتاب 69 مرة في الكتاب
المعنى والشرح المفصل
1 the Sabbath (i.e. Shabbath), or day of weekly repose from secular avocations (also the observance or institution itself)
2 by extension, a se'nnight, i.e. the interval between two Sabbaths
3 likewise the plural in all the above applications
الإنجليزية — KJV Translation Tags
sabbath (day) week

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

σαββάτῳ (9×) τῶν ; σαββάτων (7×) σάββατον (6×) σάββασιν (6×) τοῖς ; σάββασιν (5×) σαββάτων (4×) τὸ ; σάββατον (3×) τοῦ ; σαββάτου (3×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (69 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
فِي ذلِكَ الْوَقْتِ ذَهَبَ يَسُوعُ فِي السَّبْتِ بَيْنَ الزُّرُوعِ، فَجَاعَ تَلاَمِيذُهُ وَابْتَدَأُوا يَقْطِفُونَ سَنَابِلَ وَيَأْكُلُونَ.
Ἐν ; ἐκείνῳ τῷ ; καιρῷ ἐπορεύθη ὁ ; Ἰησοῦς τοῖς ; σάββασιν διὰ τῶν ; σπορίμων· δὲ ; ἐπείνασαν οἱ ; μαθηταὶ καὶ ; ἤρξαντο τίλλειν στάχυας καὶ ; ἐσθίειν.
فَالْفَرِّيسِيُّونَ لَمَّا نَظَرُوا قَالُوا لَهُ: هُوَذَا تَلاَمِيذُكَ يَفْعَلُونَ مَا لاَ يَحِلُّ فِعْلُهُ فِي السَّبْتِ.
οἱ ; δὲ ; Φαρισαῖοι ἰδόντες εἶπαν αὐτῷ· ἰδοὺ οἱ ; μαθηταί ; σου ποιοῦσιν ὃ οὐκ ἔξεστιν ποιεῖν ἐν σαββάτῳ.¶
أَوَ مَا قَرَأْتُمْ فِي التَّوْرَاةِ أَنَّ الْكَهَنَةَ فِي السَّبْتِ فِي الْهَيْكَلِ يُدَنِّسُونَ السَّبْتَ وَهُمْ أَبْرِيَاءُ.
Ἢ οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῷ ; νόμῳ ὅτι οἱ ; ἱερεῖς τοῖς σάββασιν ἐν τῷ ; ἱερῷ βεβηλοῦσιν τὸ ; σάββατον καὶ ; εἰσιν; ἀναίτιοί
أَوَ مَا قَرَأْتُمْ فِي التَّوْرَاةِ أَنَّ الْكَهَنَةَ فِي السَّبْتِ فِي الْهَيْكَلِ يُدَنِّسُونَ السَّبْتَ وَهُمْ أَبْرِيَاءُ.
Ἢ οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῷ ; νόμῳ ὅτι οἱ ; ἱερεῖς τοῖς σάββασιν ἐν τῷ ; ἱερῷ βεβηλοῦσιν τὸ ; σάββατον καὶ ; εἰσιν; ἀναίτιοί
فَإِنَّ ابْنَ الإِنْسَانِ هُوَ رَبُّ السَّبْتِ أَيْضًا.
γάρ ὁ ; υἱὸς τοῦ ; ἀνθρώπου.¶ ἐστιν κύριος τοῦ ; σαββάτου καί
متى 12: 10 Mat.12.10
وَإِذَا إِنْسَانٌ يَدُهُ يَابِسَةٌ، فَسَأَلُوهُ قَائِلِينَ: هَلْ يَحِلُّ الإِبْرَاءُ فِي السُّبُوتِ. لِكَيْ يَشْتَكُوا عَلَيْهِ.
καὶ ; ἰδοὺ ἄνθρωπος τὴν ; χεῖρα ; ἔχων ξηράν· καὶ ; ἐπηρώτησαν ; αὐτὸν λέγοντες· εἰ ἔξεστιν θεραπεύειν τοῖς ; σάββασιν ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ.¶
متى 12: 11 Mat.12.11
فَقَالَ لَهُمْ: أَيُّ إِنْسَانٍ مِنْكُمْ يَكُونُ لَهُ خَرُوفٌ وَاحِدٌ، فَإِنْ سَقَطَ هذَا فِي السَّبْتِ فِي حُفْرَةٍ، أَفَمَا يُمْسِكُهُ وَيُقِيمُهُ.
δὲ ; εἶπεν ; Ὁ αὐτοῖς· τίς ; ἔσται ἄνθρωπος ἐξ ; ὑμῶν ὃς ; ἕξει πρόβατον ἓν, καὶ ; ἐὰν ἐμπέσῃ τοῦτο τοῖς σάββασιν εἰς βόθυνον, οὐχὶ κρατήσει ; αὐτὸ καὶ ; ἐγερεῖ;
متى 12: 12 Mat.12.12
فَالإِنْسَانُ كَمْ هُوَ أَفْضَلُ مِنَ الْخَرُوفِ. إِذًا يَحِلُّ فِعْلُ الْخَيْرِ فِي السُّبُوتِ.
οὖν ; ἄνθρωπος πόσῳ διαφέρει προβάτου; ὥστε ἔξεστιν ποιεῖν.¶ καλῶς τοῖς σάββασιν
متى 24: 20 Mat.24.20
وَصَلُّوا لِكَيْ لاَ يَكُونَ هَرَبُكُمْ فِي شِتَاءٍ وَلاَ فِي سَبْتٍ،
προσεύχεσθε ; δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ ; φυγὴ ; ὑμῶν χειμῶνος μηδὲ ἐν σαββάτῳ.
وَبَعْدَ السَّبْتِ، عِنْدَ فَجْرِ أَوَّلِ الأُسْبُوعِ، جَاءَتْ مَرْيَمُ الْمَجْدَلِيَّةُ وَمَرْيَمُ الأُخْرَى لِتَنْظُرَا الْقَبْرَ.
Ὀψὲ ; δὲ σαββάτων τῇ ἐπιφωσκούσῃ εἰς ; μίαν σαββάτων ἦλθεν Μαριὰμ ἡ ; Μαγδαληνὴ Μαρία ; καὶ ἡ ; ἄλλη θεωρῆσαι τὸν ; τάφον.
وَبَعْدَ السَّبْتِ، عِنْدَ فَجْرِ أَوَّلِ الأُسْبُوعِ، جَاءَتْ مَرْيَمُ الْمَجْدَلِيَّةُ وَمَرْيَمُ الأُخْرَى لِتَنْظُرَا الْقَبْرَ.
Ὀψὲ ; δὲ σαββάτων τῇ ἐπιφωσκούσῃ εἰς ; μίαν σαββάτων ἦλθεν Μαριὰμ ἡ ; Μαγδαληνὴ Μαρία ; καὶ ἡ ; ἄλλη θεωρῆσαι τὸν ; τάφον.
ثُمَّ دَخَلُوا كَفْرَنَاحُومَ، وَلِلْوَقْتِ دَخَلَ الْمَجْمَعَ فِي السَّبْتِ وَصَارَ يُعَلِّمُ.
Καὶ εἰσπορεύονται εἰς ; Καφαρναούμ. καὶ ; εὐθὺς εἰσελθὼν τὴν ; συναγωγὴν τοῖς σάββασιν ἐδίδασκεν.
وَاجْتَازَ فِي السَّبْتِ بَيْنَ الزُّرُوعِ، فَابْتَدَأَ تَلاَمِيذُهُ يَقْطِفُونَ السَّنَابِلَ وَهُمْ سَائِرُونَ.
Καὶ ; ἐγένετο ; αὐτὸν ; παραπορεύεσθαι ἐν τοῖς ; σάββασιν διὰ τῶν ; σπορίμων, καὶ ; ἤρξαντο οἱ ; μαθηταὶ ; αὐτοῦ τίλλοντες τοὺς ; στάχυας. ὁδὸν ; ποιεῖν
فَقَالَ لَهُ الْفَرِّيسِيُّونَ: انْظُرْ. لِمَاذَا يَفْعَلُونَ فِي السَّبْتِ مَا لاَ يَحِلُّ.
καὶ ; ἔλεγον αὐτῷ· οἱ ; Φαρισαῖοι ἴδε τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς ; σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστιν;¶
ثُمَّ قَالَ لَهُمُ: السَّبْتُ إِنَّمَا جُعِلَ لأَجْلِ الإِنْسَانِ، لاَ الإِنْسَانُ لأَجْلِ السَّبْتِ.
καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· τὸ ; σάββατον ἐγένετο, διὰ τὸν ; ἄνθρωπον οὐχ ὁ ; ἄνθρωπος διὰ τὸ ; σάββατον.
ثُمَّ قَالَ لَهُمُ: السَّبْتُ إِنَّمَا جُعِلَ لأَجْلِ الإِنْسَانِ، لاَ الإِنْسَانُ لأَجْلِ السَّبْتِ.
καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· τὸ ; σάββατον ἐγένετο, διὰ τὸν ; ἄνθρωπον οὐχ ὁ ; ἄνθρωπος διὰ τὸ ; σάββατον.
إِذًا ابْنُ الإِنْسَانِ هُوَ رَبُّ السَّبْتِ أَيْضًا.
ὥστε ὁ ; υἱὸς τοῦ ; ἀνθρώπου ἐστιν κύριός τοῦ ; σαββάτου.¶ καὶ
فَصَارُوا يُرَاقِبُونَهُ: هَلْ يَشْفِيهِ فِي السَّبْتِ. لِكَيْ يَشْتَكُوا عَلَيْهِ.
καὶ ; παρετήρουν ; αὐτὸν εἰ θεραπεύσει ; αὐτὸν τοῖς σάββασιν ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ.
ثُمَّ قَالَ لَهُمْ: هَلْ يَحِلُّ فِي السَّبْتِ فِعْلُ الْخَيْرِ أَوْ فِعْلُ الشَّرِّ. تَخْلِيصُ نَفْسٍ أَوْ قَتْلٌ.. فَسَكَتُوا.
καὶ λέγει αὐτοῖς· ἔξεστιν τοῖς ; σάββασιν ποιῆσαι ἀγαθὸν ἢ κακοποιῆσαι, σῶσαι ψυχὴν ἢ ἀποκτεῖναι; οἱ ; δὲ ; ἐσιώπων.
وَلَمَّا كَانَ السَّبْتُ، ابْتَدَأَ يُعَلِّمُ فِي الْمَجْمَعِ. وَكَثِيرُونَ إِذْ سَمِعُوا بُهِتُوا قَائِلِينَ: مِنْ أَيْنَ لِهذَا هذِهِ. وَمَا هذِهِ الْحِكْمَةُ الَّتِي أُعْطِيَتْ لَهُ حَتَّى تَجْرِيَ عَلَى يَدَيْهِ قُوَّاتٌ مِثْلُ هذِهِ.
καὶ γενομένου σαββάτου ἤρξατο διδάσκειν ἐν τῇ ; συναγωγῇ· καὶ ; πολλοὶ ἀκούοντες ἐξεπλήσσοντο λέγοντες· πόθεν τούτῳ ταῦτα, καὶ ; τίς ἡ ; σοφία ἡ δοθεῖσα αὐτῷ ὅτι ; καὶ γίνονται διὰ τῶν ; χειρῶν ; αὐτοῦ δυνάμεις τοιαῦται
وَلَمَّا كَانَ الْمَسَاءُ، إِذْ كَانَ الاسْتِعْدَادُ، أَيْ مَا قَبْلَ السَّبْتِ،
Καὶ ; ἤδη γενομένης, ὀψίας ἐπεὶ ἦν παρασκευὴ ὅ ; ἐστιν προσάββατον,
وَبَعْدَمَا مَضَى السَّبْتُ، اشْتَرَتْ مَرْيَمُ الْمَجْدَلِيَّةُ وَمَرْيَمُ أُمُّ يَعْقُوبَ وَسَالُومَةُ، حَنُوطًا لِيَأْتِينَ وَيَدْهَنَّهُ.
διαγενομένου ; Καὶ τοῦ ; σαββάτου ἠγόρασαν Μαρία ἡ ; Μαγδαληνὴ καὶ ; Μαρία ἡ ; τοῦ Ἰακώβου καὶ ; Σαλώμη ἀρώματα ἵνα ; ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν ; αὐτόν.
وَبَاكِرًا جِدًّا فِي أَوَّلِ الأُسْبُوعِ أَتَيْنَ إِلَى الْقَبْرِ إِذْ طَلَعَتِ الشَّمْسُ.
καὶ ; πρωῒ λίαν τῆς μιᾶς τῶν ; σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ ; μνημεῖον ἀνατείλαντος τοῦ ; ἡλίου.
وَبَعْدَمَا قَامَ بَاكِرًا فِي أَوَّلِ الأُسْبُوعِ ظَهَرَ أَوَّلاً لِمَرْيَمَ الْمَجْدَلِيَّةِ، الَّتِي كَانَ قَدْ أَخْرَجَ مِنْهَا سَبْعَةَ شَيَاطِينَ.
[[Ἀναστὰς ; δὲ πρωῒ πρώτῃ σαββάτου ἐφάνη πρῶτον Μαρίᾳ τῇ ; Μαγδαληνῇ, ἧς ἐκβεβλήκει ἀφ᾽ ἑπτὰ δαιμόνια.
وَجَاءَ إِلَى النَّاصِرَةِ حَيْثُ كَانَ قَدْ تَرَبَّى. وَدَخَلَ الْمَجْمَعَ حَسَبَ عَادَتِهِ يَوْمَ السَّبْتِ وَقَامَ لِيَقْرَأَ،
Καὶ ; ἦλθεν εἰς τὴν ; Ναζαρὰ οὗ ἦν τεθραμμένος, καὶ ; εἰσῆλθεν τὴν ; συναγωγὴν κατὰ τὸ ; εἰωθὸς ; αὐτῷ ἐν ; τῇ ; ἡμέρᾳ τῶν ; σαββάτων καὶ ; ἀνέστη ἀναγνῶναι.
وَانْحَدَرَ إِلَى كَفْرِنَاحُومَ، مَدِينَةٍ مِنَ الْجَلِيلِ، وَكَانَ يُعَلِّمُهُمْ فِي السُّبُوتِ.
Καὶ ; κατῆλθεν εἰς Καφαρναοὺμ πόλιν τῆς ; Γαλιλαίας καὶ ; ἦν διδάσκων ; αὐτοὺς ἐν τοῖς ; σάββασιν.
وَفِي السَّبْتِ الثَّانِي بَعْدَ الأَوَّلِ اجْتَازَ بَيْنَ الزُّرُوعِ. وَكَانَ تَلاَمِيذُهُ يَقْطِفُونَ السَّنَابِلَ وَيَأْكُلُونَ وَهُمْ يَفْرُكُونَهَا بِأَيْدِيهِمْ.
Ἐγένετο ; δὲ ; ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ διαπορεύεσθαι ; αὐτὸν διὰ τῶν ; σπορίμων, καὶ οἱ ; μαθηταὶ ; αὐτοῦ ἔτιλλον τοὺς ; στάχυας καὶ ; ἤσθιον ψώχοντες ταῖς ; χερσίν.
فَقَالَ لَهُمْ قَوْمٌ مِنَ الْفَرِّيسِيِّينَ: لِمَاذَا تَفْعَلُونَ مَا لاَ يَحِلُّ فِعْلُهُ فِي السُّبُوتِ.
δὲ ; εἶπαν αὐτοῖς· τινὲς τῶν Φαρισαίων τί ποιεῖτε ὃ οὐκ ἔξεστιν ποιεῖν ἐν τοῖς ; σάββασιν;
وَقَالَ لَهُمْ: إِنَّ ابْنَ الإِنْسَانِ هُوَ رَبُّ السَّبْتِ أَيْضًا.
καὶ ; ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι· ὁ ; υἱὸς τοῦ ; ἀνθρώπου.¶ ἐστιν κύριός τοῦ ; σαββάτου καὶ
وَفِي سَبْتٍ آخَرَ دَخَلَ الْمَجْمَعَ وَصَارَ يُعَلِّمُ. وَكَانَ هُنَاكَ رَجُلٌ يَدُهُ الْيُمْنَى يَابِسَةٌ،
Ἐγένετο ; δὲ ; ἐν σαββάτῳ ἑτέρῳ εἰσελθεῖν ; αὐτὸν εἰς ; τὴν ; συναγωγὴν καὶ ; διδάσκειν· καὶ ; ἦν ἐκεῖ, ἄνθρωπος καὶ ; ἡ ; χεὶρ ; αὐτοῦ ἡ ; δεξιὰ ἦν ; ξηρά.