المعنى المختصر للكلمة
ăsher:
who, which, what, that
اللفظ الأصلي
אֲשֶׁר
نوع الكلمة
r
طريقة النطق
ăsher
(ash-er)
تكرار الورود في الكتاب
5001
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive relative pronoun (of every gender and number);
المعنى والشرح المفصل
1
who, which, what, that
2
also (as an adverb and a conjunction) when, where, how, because, in order that, etc.
الإنجليزية — KJV Translation Tags
[idiom] after
[idiom] alike
as (soon as)
because
[idiom] every
for
[phrase] forasmuch
[phrase] from whence
[phrase] how(-soever)
[idiom] if
(so) that ((thing) which, wherein)
[idiom] though
[phrase] until
[phrase] whatsoever
when
where ([phrase] -as, -in, -of, -on, -soever, -with)
which
whilst
[phrase] whither(-soever)
who(-m, -soever, -se). As it is indeclinable
it is often accompanied by the personal pronoun expletively
used to show the connection
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
אֲשֶׁר (1159×)
אֲשֶׁ֣ר (948×)
אֲשֶׁ֥ר (865×)
אֲשֶׁ֨ר (443×)
אֲשֶׁ֤ר (266×)
אֲשֶׁ֖ר (169×)
אֲשֶׁר֙ (120×)
כַּאֲשֶׁ֥ר (103×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5001 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 32: 22
Jer.32.22
وَأَعْطَيْتَهُمْ هذِهِ الأَرْضَ الَّتِي حَلَفْتَ لآبَائِهِمْ أَنْ تُعْطِيَهُمْ أَرْضًا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً.
וַתִּתֵּ֤ן;לָהֶם֙ הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ אֲשֶׁר נִשְׁבַּ֥עְתָּ לַאֲבוֹתָ֖ם לָתֵ֣ת;לָהֶ֑ם אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ
إرميا 32: 23
Jer.32.23
فَأَتَوْا وَامْتَلَكُوهَا، وَلَمْ يَسْمَعُوا لِصَوْتِكَ، وَلاَ سَارُوا فِي شَرِيعَتِكَ. كُلُّ مَا أَوْصَيْتَهُمْ أَنْ يَعْمَلُوهُ لَمْ يَعْمَلُوهُ، فَأَوْقَعْتَ بِهِمْ كُلَّ هذَا الشَّرِّ.
וַיָּבֹ֜אוּ וַיִּֽרְשׁ֣וּ;אֹתָ֗הּ וְלֹֽא שָׁמְע֤וּ בְקוֹלֶ֙ךָ֙ לֹא הָלָ֔כוּ וּבְתוֹרָתְךָ֣ כָּל אֲשֶׁ֨ר צִוִּ֧יתָה;לָהֶ֛ם לַעֲשׂ֖וֹת לֹ֣א עָשׂ֑וּ וַתַּקְרֵ֣א אֹתָ֔ם כָּל הַזֹּֽאת הָרָעָ֖ה
إرميا 32: 24
Jer.32.24
هَا الْمَتَارِسُ. قَدْ أَتَوْا إِلَى الْمَدِينَةِ لِيَأْخُذُوهَا، وَقَدْ دُفِعَتِ الْمَدِينَةُ لِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ الَّذِينَ يُحَارِبُونَهَا بِسَبَبِ السَّيْفِ وَالْجُوعِ وَالْوَبَإِ، وَمَا تَكَلَّمْتَ بِهِ فَقَدْ حَدَثَ، وَهَا أَنْتَ نَاظِرٌ.
הִנֵּ֣ה הַסֹּלְל֗וֹת בָּ֣אוּ הָעִיר֮ לְלָכְדָהּ֒ נִתְּנָ֗ה וְהָעִ֣יר בְּיַ֤ד הַכַּשְׂדִּים֙ הַנִּלְחָמִ֣ים;עָלֶ֔יהָ מִפְּנֵ֛י הַחֶ֥רֶב וְהָרָעָ֖ב וְהַדָּ֑בֶר וַאֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֛רְתָּ הָיָ֖ה וְהִנְּךָ֥ רֹאֶֽה
إرميا 32: 29
Jer.32.29
فَيَأْتِي الْكَلْدَانِيُّونَ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ هذِهِ الْمَدِينَةَ، فَيُشْعِلُونَ هذِهِ الْمَدِينَةَ بِالنَّارِ، وَيُحْرِقُونَهَا وَالْبُيُوتَ الَّتِي بَخَّرُوا عَلَى سُطُوحِهَا لِلْبَعْلِ وَسَكَبُوا سَكَائِبَ لآلِهَةٍ أُخْرَى لِيُغِيظُونِي.
וּבָ֣אוּ הַכַּשְׂדִּ֗ים עַל הַנִּלְחָמִים֙ הַזֹּ֔את הָעִ֣יר וְהִצִּ֜יתוּ הַזֹּ֛את הָעִ֥יר בָּאֵ֖שׁ וּשְׂרָפ֑וּהָ הַבָּתִּ֡ים אֲשֶׁר֩ קִטְּר֨וּ עַל גַּגּֽוֹתֵיהֶ֜ם לַבַּ֗עַל וְהִסִּ֤כוּ נְסָכִים֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְמַ֖עַן;הַכְעִסֵֽנִי
إرميا 32: 31
Jer.32.31
لأَنَّ هذِهِ الْمَدِينَةَ قَدْ صَارَتْ لِي لِغَضَبِي وَلِغَيْظِي مِنَ الْيَوْمِ الَّذِي فِيهِ بَنَوْهَا إِلَى هذَا الْيَوْمِ، لأَنْزِعَهَا مِنْ أَمَامِ وَجْهِي
כִּ֧י הַזֹּ֔את הָעִ֣יר הָ֤יְתָה לִּי֙ עַל;אַפִּ֣י וְעַל;חֲמָתִ֗י לְמִן הַיּוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר בָּנ֣וּ;אוֹתָ֔הּ וְעַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם לַהֲסִירָ֖הּ מֵעַ֥ל פָּנָֽי
إرميا 32: 32
Jer.32.32
مِنْ أَجْلِ كُلِّ شَرِّ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَبَنِي يَهُوذَا الَّذِي عَمِلُوهُ لِيُغِيظُونِي هُمْ وَمُلُوكُهُمْ وَرُؤَسَاؤُهُمْ وَكَهَنَتُهُمْ وَأَنْبِيَاؤُهُمْ وَرِجَالُ يَهُوذَا وَسُكَّانُ أُورُشَلِيمَ.
עַל֩ כָּל רָעַ֨ת בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל וּבְנֵ֣י יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ לְהַכְעִסֵ֔נִי הֵ֤מָּה מַלְכֵיהֶם֙ שָֽׂרֵיהֶ֔ם כֹּהֲנֵיהֶ֖ם וּנְבִֽיאֵיהֶ֑ם וְאִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה וְיֹשְׁבֵ֖י יְרוּשָׁלִָֽם
إرميا 32: 34
Jer.32.34
بَلْ وَضَعُوا مَكْرُهَاتِهِمْ فِي الْبَيْتِ الَّذِي دُعِيَ بِاسْمِي، لِيُنَجِّسُوهُ.
וַיָּשִׂ֣ימוּ שִׁקּֽוּצֵיהֶ֗ם בַּבַּ֛יִת אֲשֶׁר נִקְרָֽא שְׁמִ֥י לְטַמְּאֽוֹ
إرميا 32: 35
Jer.32.35
وَبَنَوْا الْمُرْتَفِعَاتِ لِلْبَعْلِ الَّتِي فِي وَادِي ابْنِ هِنُّومَ، لِيُجِيزُوا بَنِيهِمْ وَبَنَاتِهِمْ لِمُولَكَ، الَّذِي لَمْ أُوصِهِمْ بِهِ، وَلاَ صَعِدَ عَلَى قَلْبِي، لِيَعْمَلُوا هذَا الرِّجْسَ، لِيَجْعَلُوا يَهُوذَا يُخْطِئُ.
וַיִּבְנוּ֩ בָּמ֨וֹת הַבַּ֜עַל אֲשֶׁ֣ר בְּגֵ֣יא בֶן הִנֹּ֗ם לְ֠הַעֲבִיר בְּנֵיהֶ֣ם בְּנוֹתֵיהֶם֮ לַמֹּלֶךְ֒ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא צִוִּיתִ֗ים וְלֹ֤א עָֽלְתָה֙ עַל לִבִּ֔י לַעֲשׂ֖וֹת הַזֹּ֑את הַתּוֹעֵבָ֣ה לְמַ֖עַן יְהוּדָֽה הַחֲטִ֥יא
إرميا 32: 35
Jer.32.35
وَبَنَوْا الْمُرْتَفِعَاتِ لِلْبَعْلِ الَّتِي فِي وَادِي ابْنِ هِنُّومَ، لِيُجِيزُوا بَنِيهِمْ وَبَنَاتِهِمْ لِمُولَكَ، الَّذِي لَمْ أُوصِهِمْ بِهِ، وَلاَ صَعِدَ عَلَى قَلْبِي، لِيَعْمَلُوا هذَا الرِّجْسَ، لِيَجْعَلُوا يَهُوذَا يُخْطِئُ.
וַיִּבְנוּ֩ בָּמ֨וֹת הַבַּ֜עַל אֲשֶׁ֣ר בְּגֵ֣יא בֶן הִנֹּ֗ם לְ֠הַעֲבִיר בְּנֵיהֶ֣ם בְּנוֹתֵיהֶם֮ לַמֹּלֶךְ֒ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא צִוִּיתִ֗ים וְלֹ֤א עָֽלְתָה֙ עַל לִבִּ֔י לַעֲשׂ֖וֹת הַזֹּ֑את הַתּוֹעֵבָ֣ה לְמַ֖עַן יְהוּדָֽה הַחֲטִ֥יא
إرميا 32: 36
Jer.32.36
وَالآنَ لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ عَنْ هذِهِ الْمَدِينَةِ الَّتِي تَقُولُونَ إِنَّهَا قَدْ دُفِعَتْ لِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ وَالْوَبَإِ:
וְעַתָּ֕ה לָכֵ֛ן כֹּֽה אָמַ֥ר יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֶל הַזֹּ֜את הָעִ֨יר אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם;אֹמְרִ֗ים נִתְּנָה֙ בְּיַ֣ד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל בַּחֶ֖רֶב וּבָרָעָ֥ב וּבַדָּֽבֶר
إرميا 32: 37
Jer.32.37
هأَنَذَا أَجْمَعُهُمْ مِنْ كُلِّ الأَرَاضِي الَّتِي طَرَدْتُهُمْ إِلَيْهَا بِغَضَبِي وَغَيْظِي وَبِسُخْطٍ عَظِيمٍ، وَأَرُدُّهُمْ إِلَى هذَا الْمَوْضِعِ، وَأُسَكِّنُهُمْ آمِنِينَ.
הִנְנִ֤י מְקַבְּצָם֙ מִכָּל הָ֣אֲרָצ֔וֹת אֲשֶׁ֨ר הִדַּחְתִּ֥ים שָׁ֛ם בְּאַפִּ֥י וּבַחֲמָתִ֖י וּבְקֶ֣צֶף גָּד֑וֹל וַהֲשִֽׁבֹתִים֙ אֶל הַזֶּ֔ה הַמָּק֣וֹם וְהֹשַׁבְתִּ֖ים לָבֶֽטַח
إرميا 32: 40
Jer.32.40
وَأَقْطَعُ لَهُمْ عَهْدًا أَبَدِيًّا أَنِّي لاَ أَرْجِعُ عَنْهُمْ لأُحْسِنَ إِلَيْهِمْ، وَأَجْعَلُ مَخَافَتِي فِي قُلُوبِهِمْ فَلاَ يَحِيدُونَ عَنِّي.
וְכָרַתִּ֤י לָהֶם֙ בְּרִ֣ית עוֹלָ֔ם אֲשֶׁ֤ר לֹֽא אָשׁוּב֙ מֵאַ֣חֲרֵיהֶ֔ם לְהֵיטִיבִ֖י אוֹתָ֑ם אֶתֵּ֣ן יִרְאָתִי֙ בִּלְבָבָ֔ם לְבִלְתִּ֖י ס֥וּר מֵעָלָֽי
إرميا 32: 42
Jer.32.42
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: كَمَا جَلَبْتُ عَلَى هذَا الشَّعْبِ كُلَّ هذَا الشَّرِّ الْعَظِيمِ، هكَذَا أَجْلِبُ أَنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ الْخَيْرِ الَّذِي تَكَلَّمْتُ بِهِ إِلَيْهِمْ.
כִּֽי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֤ר הֵבֵ֙אתִי֙ אֶל הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם כָּל הַזֹּ֑את הָרָעָ֥ה הַגְּדוֹלָ֖ה כֵּ֣ן מֵבִ֤יא אָנֹכִ֞י עֲלֵיהֶם֙ כָּל הַטּוֹבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י;דֹּבֵ֥ר עֲלֵיהֶֽם
إرميا 32: 42
Jer.32.42
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: كَمَا جَلَبْتُ عَلَى هذَا الشَّعْبِ كُلَّ هذَا الشَّرِّ الْعَظِيمِ، هكَذَا أَجْلِبُ أَنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ الْخَيْرِ الَّذِي تَكَلَّمْتُ بِهِ إِلَيْهِمْ.
כִּֽי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֤ר הֵבֵ֙אתִי֙ אֶל הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם כָּל הַזֹּ֑את הָרָעָ֥ה הַגְּדוֹלָ֖ה כֵּ֣ן מֵבִ֤יא אָנֹכִ֞י עֲלֵיהֶם֙ כָּל הַטּוֹבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י;דֹּבֵ֥ר עֲלֵיהֶֽם
إرميا 32: 43
Jer.32.43
فَتُشْتَرَى الْحُقُولُ فِي هذِهِ الأَرْضِ الَّتِي تَقُولُونَ إِنَّهَا خَرِبَةٌ بِلاَ إِنْسَانٍ وَبِلاَ حَيَوَانٍ، وَقَدْ دُفِعَتْ لِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ.
וְנִקְנָ֥ה הַשָּׂדֶ֖ה הַזֹּ֑את בָּאָ֣רֶץ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם;אֹמְרִ֗ים הִיא֙ שְׁמָמָ֥ה מֵאֵ֤ין אָדָם֙ וּבְהֵמָ֔ה נִתְּנָ֖ה בְּיַ֥ד הַכַּשְׂדִּֽים
إرميا 33: 5
Jer.33.5
يَأْتُونَ لِيُحَارِبُوا الْكَلْدَانِيِّينَ وَيَمْلأُوهَا مِنْ جِيَفِ النَّاسِ الَّذِينَ ضَرَبْتُهُمْ بِغَضَبِي وَغَيْظِي، وَالَّذِينَ سَتَرْتُ وَجْهِي عَنْ هذِهِ الْمَدِينَةِ لأَجْلِ كُلِّ شَرِّهِمْ.
בָּאִ֗ים לְהִלָּחֵם֙ הַכַּשְׂדִּ֔ים וּלְמַלְאָם֙ אֶת פִּגְרֵ֣י הָאָדָ֔ם אֲשֶׁר הִכֵּ֥יתִי בְאַפִּ֖י וּבַחֲמָתִ֑י וַאֲשֶׁ֨ר הִסְתַּ֤רְתִּי פָנַי֙ הַזֹּ֔את מֵהָעִ֣יר עַ֖ל כָּל רָעָתָֽם
إرميا 33: 5
Jer.33.5
يَأْتُونَ لِيُحَارِبُوا الْكَلْدَانِيِّينَ وَيَمْلأُوهَا مِنْ جِيَفِ النَّاسِ الَّذِينَ ضَرَبْتُهُمْ بِغَضَبِي وَغَيْظِي، وَالَّذِينَ سَتَرْتُ وَجْهِي عَنْ هذِهِ الْمَدِينَةِ لأَجْلِ كُلِّ شَرِّهِمْ.
בָּאִ֗ים לְהִלָּחֵם֙ הַכַּשְׂדִּ֔ים וּלְמַלְאָם֙ אֶת פִּגְרֵ֣י הָאָדָ֔ם אֲשֶׁר הִכֵּ֥יתִי בְאַפִּ֖י וּבַחֲמָתִ֑י וַאֲשֶׁ֨ר הִסְתַּ֤רְתִּי פָנַי֙ הַזֹּ֔את מֵהָעִ֣יר עַ֖ל כָּל רָעָתָֽם
إرميا 33: 8
Jer.33.8
وَأُطَهِّرُهُمْ مِنْ كُلِّ إِثْمِهِمِ الَّذِي أَخْطَأُوا بِهِ إِلَيَّ، وَأَغْفِرُ كُلَّ ذُنُوبِهِمِ الَّتِي أَخْطَأُوا بِهَا إِلَيَّ، وَالَّتِي عَصَوْا بِهَا عَلَيَّ.
וְטִ֣הַרְתִּ֔ים מִכָּל עֲוֹנָ֖ם אֲשֶׁ֣ר חָֽטְאוּ לִ֑י וְסָלַחְתִּ֗י לְכָל עֲוֹנֽוֹתֵיהֶם֙ אֲשֶׁ֣ר חָֽטְאוּ לִ֔י וַאֲשֶׁ֖ר פָּ֥שְׁעוּ בִֽי
إرميا 33: 8
Jer.33.8
وَأُطَهِّرُهُمْ مِنْ كُلِّ إِثْمِهِمِ الَّذِي أَخْطَأُوا بِهِ إِلَيَّ، وَأَغْفِرُ كُلَّ ذُنُوبِهِمِ الَّتِي أَخْطَأُوا بِهَا إِلَيَّ، وَالَّتِي عَصَوْا بِهَا عَلَيَّ.
וְטִ֣הַרְתִּ֔ים מִכָּל עֲוֹנָ֖ם אֲשֶׁ֣ר חָֽטְאוּ לִ֑י וְסָלַחְתִּ֗י לְכָל עֲוֹנֽוֹתֵיהֶם֙ אֲשֶׁ֣ר חָֽטְאוּ לִ֔י וַאֲשֶׁ֖ר פָּ֥שְׁעוּ בִֽי
إرميا 33: 8
Jer.33.8
وَأُطَهِّرُهُمْ مِنْ كُلِّ إِثْمِهِمِ الَّذِي أَخْطَأُوا بِهِ إِلَيَّ، وَأَغْفِرُ كُلَّ ذُنُوبِهِمِ الَّتِي أَخْطَأُوا بِهَا إِلَيَّ، وَالَّتِي عَصَوْا بِهَا عَلَيَّ.
וְטִ֣הַרְתִּ֔ים מִכָּל עֲוֹנָ֖ם אֲשֶׁ֣ר חָֽטְאוּ לִ֑י וְסָלַחְתִּ֗י לְכָל עֲוֹנֽוֹתֵיהֶם֙ אֲשֶׁ֣ר חָֽטְאוּ לִ֔י וַאֲשֶׁ֖ר פָּ֥שְׁעוּ בִֽי
إرميا 33: 9
Jer.33.9
فَتَكُونُ لِيَ اسْمَ فَرَحٍ لِلتَّسْبِيحِ وَلِلزِّينَةِ لَدَى كُلِّ أُمَمِ الأَرْضِ، الَّذِينَ يَسْمَعُونَ بِكُلِّ الْخَيْرِ الَّذِي أَصْنَعُهُ مَعَهُمْ، فَيَخَافُونَ وَيَرْتَعِدُونَ مِنْ أَجْلِ كُلِّ الْخَيْرِ وَمِنْ أَجْلِ كُلِّ السَّلاَمِ الَّذِي أَصْنَعُهُ لَهَا.
וְהָ֣יְתָה לִּ֗י לְשֵׁ֤ם שָׂשׂוֹן֙ לִתְהִלָּ֣ה וּלְתִפְאֶ֔רֶת לְכֹ֖ל גּוֹיֵ֣י הָאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֨ר יִשְׁמְע֜וּ כָּל הַטּוֹבָ֗ה אֲשֶׁ֤ר אָֽנֹכִי֙;עֹשֶׂ֣ה אֹתָ֔ם וּפָחֲד֣וּ וְרָֽגְז֗וּ עַ֤ל כָּל הַטּוֹבָה֙ וְעַ֣ל כָּל הַשָּׁל֔וֹם אֲשֶׁ֥ר אָֽנֹכִ֖י;עֹ֥שֶׂה לָּֽהּ
إرميا 33: 9
Jer.33.9
فَتَكُونُ لِيَ اسْمَ فَرَحٍ لِلتَّسْبِيحِ وَلِلزِّينَةِ لَدَى كُلِّ أُمَمِ الأَرْضِ، الَّذِينَ يَسْمَعُونَ بِكُلِّ الْخَيْرِ الَّذِي أَصْنَعُهُ مَعَهُمْ، فَيَخَافُونَ وَيَرْتَعِدُونَ مِنْ أَجْلِ كُلِّ الْخَيْرِ وَمِنْ أَجْلِ كُلِّ السَّلاَمِ الَّذِي أَصْنَعُهُ لَهَا.
וְהָ֣יְתָה לִּ֗י לְשֵׁ֤ם שָׂשׂוֹן֙ לִתְהִלָּ֣ה וּלְתִפְאֶ֔רֶת לְכֹ֖ל גּוֹיֵ֣י הָאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֨ר יִשְׁמְע֜וּ כָּל הַטּוֹבָ֗ה אֲשֶׁ֤ר אָֽנֹכִי֙;עֹשֶׂ֣ה אֹתָ֔ם וּפָחֲד֣וּ וְרָֽגְז֗וּ עַ֤ל כָּל הַטּוֹבָה֙ וְעַ֣ל כָּל הַשָּׁל֔וֹם אֲשֶׁ֥ר אָֽנֹכִ֖י;עֹ֥שֶׂה לָּֽהּ
إرميا 33: 9
Jer.33.9
فَتَكُونُ لِيَ اسْمَ فَرَحٍ لِلتَّسْبِيحِ وَلِلزِّينَةِ لَدَى كُلِّ أُمَمِ الأَرْضِ، الَّذِينَ يَسْمَعُونَ بِكُلِّ الْخَيْرِ الَّذِي أَصْنَعُهُ مَعَهُمْ، فَيَخَافُونَ وَيَرْتَعِدُونَ مِنْ أَجْلِ كُلِّ الْخَيْرِ وَمِنْ أَجْلِ كُلِّ السَّلاَمِ الَّذِي أَصْنَعُهُ لَهَا.
וְהָ֣יְתָה לִּ֗י לְשֵׁ֤ם שָׂשׂוֹן֙ לִתְהִלָּ֣ה וּלְתִפְאֶ֔רֶת לְכֹ֖ל גּוֹיֵ֣י הָאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֨ר יִשְׁמְע֜וּ כָּל הַטּוֹבָ֗ה אֲשֶׁ֤ר אָֽנֹכִי֙;עֹשֶׂ֣ה אֹתָ֔ם וּפָחֲד֣וּ וְרָֽגְז֗וּ עַ֤ל כָּל הַטּוֹבָה֙ וְעַ֣ל כָּל הַשָּׁל֔וֹם אֲשֶׁ֥ר אָֽנֹכִ֖י;עֹ֥שֶׂה לָּֽהּ
إرميا 33: 10
Jer.33.10
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: سَيُسْمَعُ بَعْدُ فِي هذَا الْمَوْضِعِ الَّذِي تَقُولُونَ إِنَّهُ خَرِبٌ بِلاَ إِنْسَانٍ وَبِلاَ حَيَوَانٍ، فِي مُدُنِ يَهُوذَا، وَفِي شَوَارِعِ أُورُشَلِيمَ الْخَرِبَةِ بِلاَ إِنْسَانٍ وَلاَ سَاكِنٍ وَلاَ بَهِيمَةٍ،
כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה יִשָּׁמַ֣ע עוֹד֮ הַזֶּה֒ בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר֙ אַתֶּ֣ם;אֹֽמְרִ֔ים ה֔וּא חָרֵ֣ב מֵאֵ֥ין אָדָ֖ם וּמֵאֵ֣ין בְּהֵמָ֑ה בְּעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ וּבְחֻצ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֔ם הַֽנְשַׁמּ֗וֹת מֵאֵ֥ין אָדָ֛ם וּמֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב וּמֵאֵ֥ין בְּהֵמָֽה
إرميا 33: 14
Jer.33.14
هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُقِيمُ الْكَلِمَةَ الصَّالِحَةَ الَّتِي تَكَلَّمْتُ بِهَا إِلَى بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَإِلَى بَيْتِ يَهُوذَا.
הִנֵּ֛ה יָמִ֥ים בָּאִ֖ים נְאֻם יְהוָ֑ה וַהֲקִֽמֹתִי֙ הַדָּבָ֣ר הַטּ֔וֹב אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֛רְתִּי אֶל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל וְעַל בֵּ֥ית יְהוּדָֽה
إرميا 33: 16
Jer.33.16
فِي تِلْكَ الأَيَّامِ يَخْلُصُ يَهُوذَا، وَتَسْكُنُ أُورُشَلِيمُ آمِنَةً، وَهذَا مَا تَتَسَمَّى بِهِ: الرَّبُّ بِرُّنَا.
הָהֵם֙ בַּיָּמִ֤ים תִּוָּשַׁ֣ע יְהוּדָ֔ה תִּשְׁכּ֣וֹן וִירוּשָׁלִַ֖ם לָבֶ֑טַח וְזֶ֥ה אֲשֶׁר יִקְרָא לָ֖הּ יְהוָ֥ה צִדְקֵֽנוּ
إرميا 33: 22
Jer.33.22
كَمَا أَنَّ جُنْدَ السَّمَاوَاتِ لاَ يُعَدُّ، وَرَمْلَ الْبَحْرِ لاَ يُحْصَى، هكَذَا أُكَثِّرُ نَسْلَ دَاوُدَ عَبْدِي وَاللاَّوِيِّينَ خَادِمِيَّ.
אֲשֶׁ֤ר צְבָ֣א הַשָּׁמַ֔יִם לֹֽא יִסָּפֵר֙ ח֣וֹל הַיָּ֑ם וְלֹ֥א יִמַּ֖ד כֵּ֣ן אַרְבֶּ֗ה זֶ֙רַע֙ דָּוִ֣ד עַבְדִּ֔י הַלְוִיִּ֖ם מְשָׁרְתֵ֥י;אֹתִֽי
إرميا 34: 1
Jer.34.1
اَلْكَلِمَةُ الَّتِي صَارَتْ إِلَى إِرْمِيَا مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ حِينَ كَانَ نَبُوخَذْنَاصَّرُ مَلِكُ بَابِلَ وَكُلُّ جَيْشِهِ وَكُلُّ مَمَالِكِ أَرَاضِي سُلْطَانِ يَدِهِ وَكُلُّ الشُّعُوبِ، يُحَارِبُونَ أُورُشَلِيمَ وَكُلُّ مُدُنِهَا قَائِلَةً:
הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר הָיָ֥ה אֶֽל יִרְמְיָ֖הוּ מֵאֵ֣ת יְהוָ֑ה וּנְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֣ל וְכָל חֵיל֡וֹ וְכָל מַמְלְכ֣וֹת אֶרֶץ֩ מֶמְשֶׁ֨לֶת יָד֜וֹ וְכָל הָעַמִּ֗ים נִלְחָמִ֧ים יְרוּשָׁלִַ֛ם כָּל עָרֶ֖יהָ לֵאמֹֽר
إرميا 34: 5
Jer.34.5
بِسَلاَمٍ تَمُوتُ، وَبِإِحْرَاقِ آبَائِكَ الْمُلُوكِ الأَوَّلِينَ الَّذِينَ كَانُوا قَبْلَكَ، هكَذَا يُحْرِقُونَ لَكَ وَيَنْدُبُونَكَ آهِ، يَا سَيِّدُ. لأَنِّي أَنَا تَكَلَّمْتُ بِالْكَلِمَةِ، يَقُولُ الرَّبُّ.
בְּשָׁל֣וֹם תָּמ֗וּת וּֽכְמִשְׂרְפ֣וֹת אֲ֠בוֹתֶיךָ הַמְּלָכִ֨ים הָרִֽאשֹׁנִ֜ים אֲשֶׁר הָי֣וּ לְפָנֶ֗יךָ כֵּ֚ן יִשְׂרְפוּ לָ֔ךְ יִסְפְּדוּ;לָ֑ךְ וְה֥וֹי אָד֖וֹן כִּֽי אֲנִֽי דִבַּ֖רְתִּי דָבָ֥ר נְאֻם יְהוָֽה
إرميا 34: 8
Jer.34.8
الْكَلِمَةُ الَّتِي صَارَتْ إِلَى إِرْمِيَا مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ، بَعْدَ قَطْعِ الْمَلِكِ صِدْقِيَّا عَهْدًا مَعَ كُلِّ الشَّعْبِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ لِيُنَادُوا بِالْعِتْقِ،
הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר הָיָ֥ה אֶֽל יִרְמְיָ֖הוּ מֵאֵ֣ת יְהוָ֑ה אַחֲרֵ֡י כְּרֹת֩ הַמֶּ֨לֶךְ צִדְקִיָּ֜הוּ בְּרִ֗ית אֶת כָּל הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר בִּירֽוּשָׁלִַ֔ם לִקְרֹ֥א;לָהֶ֖ם דְּרֽוֹר