المعنى المختصر للكلمة
ăsher:
who, which, what, that
اللفظ الأصلي
אֲשֶׁר
نوع الكلمة
r
طريقة النطق
ăsher
(ash-er)
تكرار الورود في الكتاب
5001
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive relative pronoun (of every gender and number);
المعنى والشرح المفصل
1
who, which, what, that
2
also (as an adverb and a conjunction) when, where, how, because, in order that, etc.
الإنجليزية — KJV Translation Tags
[idiom] after
[idiom] alike
as (soon as)
because
[idiom] every
for
[phrase] forasmuch
[phrase] from whence
[phrase] how(-soever)
[idiom] if
(so) that ((thing) which, wherein)
[idiom] though
[phrase] until
[phrase] whatsoever
when
where ([phrase] -as, -in, -of, -on, -soever, -with)
which
whilst
[phrase] whither(-soever)
who(-m, -soever, -se). As it is indeclinable
it is often accompanied by the personal pronoun expletively
used to show the connection
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
אֲשֶׁר (1159×)
אֲשֶׁ֣ר (948×)
אֲשֶׁ֥ר (865×)
אֲשֶׁ֨ר (443×)
אֲשֶׁ֤ר (266×)
אֲשֶׁ֖ר (169×)
אֲשֶׁר֙ (120×)
כַּאֲשֶׁ֥ר (103×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5001 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 36: 23
Jer.36.23
وَكَانَ لَمَّا قَرَأَ يَهُودِيُ ثَلاَثَةَ شُطُورٍ أَوْ أَرْبَعَةً أَنَّهُ شَقَّهُ بِمِبْرَاةِ الْكَاتِبِ، وَأَلْقَاهُ إِلَى النَّارِ الَّتِي فِي الْكَانُونِ، حَتَّى فَنِيَ كُلُّ الدَّرْجِ فِي النَّارِ الَّتِي فِي الْكَانُونِ.
וַיְהִ֣י כִּקְר֣וֹא יְהוּדִ֗י שָׁלֹ֣שׁ דְּלָתוֹת֮ וְאַרְבָּעָה֒ יִֽקְרָעֶ֙הָ֙ בְּתַ֣עַר הַסֹּפֵ֔ר וְהַשְׁלֵ֕ךְ אֶל הָאֵ֖שׁ אֲשֶׁ֣ר אֶל הָאָ֑ח עַד תֹּם֙ כָּל הַמְּגִלָּ֔ה עַל הָאֵ֖שׁ אֲשֶׁ֥ר עַל הָאָֽח
إرميا 36: 27
Jer.36.27
ثُمَّ صَارَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ إِلَى إِرْمِيَا بَعْدَ إِحْرَاقِ الْمَلِكِ الدَّرْجَ وَالْكَلاَمَ الَّذِي كَتَبَهُ بَارُوخُ عَنْ فَمِ إِرْمِيَا قَائِلَةً:
וַיְהִ֥י דְבַר יְהוָ֖ה אֶֽל יִרְמְיָ֑הוּ אַחֲרֵ֣י שְׂרֹ֣ף הַמֶּ֗לֶךְ הַמְּגִלָּה֙ הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֨ר כָּתַ֥ב בָּר֛וּךְ מִפִּ֥י יִרְמְיָ֖הוּ לֵאמֹֽר
إرميا 36: 28
Jer.36.28
عُدْ فَخُذْ لِنَفْسِكَ دَرْجًا آخَرَ، وَاكْتُبْ فِيهِ كُلَّ الْكَلاَمِ الأَوَّلِ الَّذِي كَانَ فِي الدَّرْجِ الأَوَّلِ الَّذِي أَحْرَقَهُ يَهُويَاقِيمُ مَلِكُ يَهُوذَا،
שׁ֥וּב קַח לְךָ֖ מְגִלָּ֣ה אַחֶ֑רֶת וּכְתֹ֣ב עָלֶ֗יהָ כָּל הַדְּבָרִים֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ים אֲשֶׁ֣ר הָי֗וּ עַל הַמְּגִלָּה֙ הָרִ֣אשֹׁנָ֔ה אֲשֶׁ֥ר שָׂרַ֖ף יְהוֹיָקִ֥ים מֶֽלֶךְ יְהוּדָֽה
إرميا 36: 28
Jer.36.28
عُدْ فَخُذْ لِنَفْسِكَ دَرْجًا آخَرَ، وَاكْتُبْ فِيهِ كُلَّ الْكَلاَمِ الأَوَّلِ الَّذِي كَانَ فِي الدَّرْجِ الأَوَّلِ الَّذِي أَحْرَقَهُ يَهُويَاقِيمُ مَلِكُ يَهُوذَا،
שׁ֥וּב קַח לְךָ֖ מְגִלָּ֣ה אַחֶ֑רֶת וּכְתֹ֣ב עָלֶ֗יהָ כָּל הַדְּבָרִים֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ים אֲשֶׁ֣ר הָי֗וּ עַל הַמְּגִלָּה֙ הָרִ֣אשֹׁנָ֔ה אֲשֶׁ֥ר שָׂרַ֖ף יְהוֹיָקִ֥ים מֶֽלֶךְ יְהוּדָֽה
إرميا 36: 31
Jer.36.31
وَأُعَاقِبُهُ وَنَسْلَهُ وَعَبِيدَهُ عَلَى إِثْمِهِمْ، وَأَجْلِبُ عَلَيْهِمْ وَعَلَى سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ وَعَلَى رِجَالِ يَهُوذَا كُلَّ الشَّرِّ الَّذِي كَلَّمْتُهُمْ عَنْهُ وَلَمْ يَسْمَعُوا.
וּפָקַדְתִּ֨י;עָלָ֧יו וְעַל;זַרְע֛וֹ וְעַל;עֲבָדָ֖יו עֲוֹנָ֑ם וְהֵבֵאתִ֣י עֲ֠לֵיהֶם וְעַל יֹשְׁבֵ֨י יְרוּשָׁלִַ֜ם וְאֶל אִ֣ישׁ יְהוּדָ֗ה כָּל הָרָעָ֛ה אֲשֶׁר דִּבַּ֥רְתִּי;אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א שָׁמֵֽעוּ
إرميا 36: 32
Jer.36.32
فَأَخَذَ إِرْمِيَا دَرْجًا آخَرَ وَدَفَعَهُ لِبَارُوخَ بْنِ نِيرِيَّا الْكَاتِبِ، فَكَتَبَ فِيهِ عَنْ فَمِ إِرْمِيَا كُلَّ كَلاَمِ السِّفْرِ الَّذِي أَحْرَقَهُ يَهُويَاقِيمُ مَلِكُ يَهُوذَا بِالنَّارِ، وَزِيدَ عَلَيْهِ أَيْضًا كَلاَمٌ كَثِيرٌ مِثْلُهُ.
לָקַ֣ח וְיִרְמְיָ֜הוּ מְגִלָּ֣ה אַחֶ֗רֶת וַֽיִּתְּנָהּ֮ אֶל;בָּר֣וּךְ בֶּן נֵרִיָּהוּ֮ הַסֹּפֵר֒ וַיִּכְתֹּ֤ב עָלֶ֙יהָ֙ מִפִּ֣י יִרְמְיָ֔הוּ כָּל דִּבְרֵ֣י הַסֵּ֔פֶר אֲשֶׁ֥ר שָׂרַ֛ף יְהוֹיָקִ֥ים מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֖ה בָּאֵ֑שׁ נוֹסַ֧ף עֲלֵיהֶ֛ם וְע֨וֹד דְּבָרִ֥ים רַבִּ֖ים כָּהֵֽמָּה
إرميا 37: 1
Jer.37.1
وَمَلَكَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا بْنُ يُوشِيَّا مَكَانَ كُنْيَاهُو بْنِ يَهُويَاقِيمَ، الَّذِي مَلَّكَهُ نَبُوخَذْرَاصَّرُ مَلِكُ بَابِلَ فِي أَرْضِ يَهُوذَا.
וַיִּ֨מְלָךְ מֶ֔לֶךְ צִדְקִיָּ֖הוּ בֶּן יֹֽאשִׁיָּ֑הוּ תַּ֗חַת כָּנְיָ֙הוּ֙ בֶּן יְה֣וֹיָקִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הִמְלִ֛יךְ נְבוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל בְּאֶ֥רֶץ יְהוּדָֽה
إرميا 37: 2
Jer.37.2
وَلَمْ يَسْمَعْ هُوَ وَلاَ عَبِيدُهُ وَلاَ شَعْبُ الأَرْضِ لِكَلاَمِ الرَّبِّ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ عَنْ يَدِ إِرْمِيَا النَّبِيِّ.
וְלֹ֥א שָׁמַ֛ע ה֥וּא וַעֲבָדָ֖יו וְעַ֣ם הָאָ֑רֶץ אֶל;דִּבְרֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֔ר בְּיַ֖ד יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִֽיא
إرميا 37: 19
Jer.37.19
فَأَيْنَ أَنْبِيَاؤُكُمُ الَّذِينَ تَنَبَّأُوا لَكُمْ قَائِلِينَ: لاَ يَأْتِي مَلِكُ بَابِلَ عَلَيْكُمْ، وَلاَ عَلَى هذِهِ الأَرْضِ.
וְאַיֵּה֙ נְבִ֣יאֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר נִבְּא֥וּ לָכֶ֖ם לֵאמֹ֑ר לֹֽא יָבֹ֤א מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ עֲלֵיכֶ֔ם וְעַ֖ל הַזֹּֽאת הָאָ֥רֶץ
إرميا 38: 1
Jer.38.1
وَسَمِعَ شَفَطْيَا بْنُ مَتَّانَ، وَجَدَلْيَا بْنُ فَشْحُورَ، وَيُوخَلُ بْنُ شَلَمْيَا، وَفَشْحُورُ بْنُ مَلْكِيَّا، الْكَلاَمَ الَّذِي كَانَ إِرْمِيَا يُكَلِّمُ بِهِ كُلَّ الشَّعْبِ قَائِلاً:
וַיִּשְׁמַ֞ע שְׁפַטְיָ֣ה בֶן מַתָּ֗ן וּגְדַלְיָ֙הוּ֙ בֶּן פַּשְׁח֔וּר וְיוּכַל֙ בֶּן שֶׁ֣לֶמְיָ֔הוּ וּפַשְׁח֖וּר בֶּן מַלְכִּיָּ֑ה הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֧ר יִרְמְיָ֛הוּ מְדַבֵּ֥ר אֶל כָּל הָעָ֖ם לֵאמֹֽר
إرميا 38: 6
Jer.38.6
فَأَخَذُوا إِرْمِيَا وَأَلْقُوْهُ فِي جُبِّ مَلْكِيَّا ابْنِ الْمَلِكِ، الَّذِي فِي دَارِ السِّجْنِ، وَدَلُّوا إِرْمِيَا بِحِبَال. وَلَمْ يَكُنْ فِي الْجُبِّ مَاءٌ بَلْ وَحْلٌ، فَغَاصَ إِرْمِيَا فِي الْوَحْلِ.
וַיִּקְח֣וּ יִרְמְיָ֗הוּ וַיַּשְׁלִ֨כוּ;אֹת֜וֹ אֶל הַבּ֣וֹר מַלְכִּיָּ֣הוּ בֶן הַמֶּ֗לֶךְ אֲשֶׁר֙ בַּחֲצַ֣ר הַמַּטָּרָ֔ה וַיְשַׁלְּח֥וּ יִרְמְיָ֖הוּ בַּחֲבָלִ֑ים אֵֽין וּבַבּ֤וֹר מַ֙יִם֙ כִּ֣י;אִם טִ֔יט וַיִּטְבַּ֥ע יִרְמְיָ֖הוּ בַּטִּֽיט
إرميا 38: 9
Jer.38.9
يَا سَيِّدِي الْمَلِكَ، قَدْ أَسَاءَ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ فِي كُلِّ مَا فَعَلُوا بِإِرْمِيَا النَّبِيِّ، الَّذِي طَرَحُوهُ فِي الْجُبِّ، فَإِنَّهُ يَمُوتُ فِي مَكَانِهِ بِسَبَبِ الْجُوعِ، لأَنَّهُ لَيْسَ بَعْدُ خُبْزٌ فِي الْمَدِينَةِ.
אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֗לֶךְ הֵרֵ֜עוּ הָאֵ֙לֶּה֙ הָאֲנָשִׁ֤ים כָּל אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ לְיִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֲשֶׁר הִשְׁלִ֖יכוּ אֶל הַבּ֑וֹר וַיָּ֤מָת תַּחְתָּיו֙ מִפְּנֵ֣י הָֽרָעָ֔ב כִּ֣י אֵ֥ין ע֖וֹד הַלֶּ֛חֶם בָּעִֽיר
إرميا 38: 9
Jer.38.9
يَا سَيِّدِي الْمَلِكَ، قَدْ أَسَاءَ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ فِي كُلِّ مَا فَعَلُوا بِإِرْمِيَا النَّبِيِّ، الَّذِي طَرَحُوهُ فِي الْجُبِّ، فَإِنَّهُ يَمُوتُ فِي مَكَانِهِ بِسَبَبِ الْجُوعِ، لأَنَّهُ لَيْسَ بَعْدُ خُبْزٌ فِي الْمَدِينَةِ.
אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֗לֶךְ הֵרֵ֜עוּ הָאֵ֙לֶּה֙ הָאֲנָשִׁ֤ים כָּל אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ לְיִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֲשֶׁר הִשְׁלִ֖יכוּ אֶל הַבּ֑וֹר וַיָּ֤מָת תַּחְתָּיו֙ מִפְּנֵ֣י הָֽרָעָ֔ב כִּ֣י אֵ֥ין ע֖וֹד הַלֶּ֛חֶם בָּעִֽיר
إرميا 38: 14
Jer.38.14
فَأَرْسَلَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا وَأَخَذَ إِرْمِيَا النَّبِيَّ إِلَيْهِ، إِلَى الْمَدْخَلِ الثَّالِثِ الَّذِي فِي بَيْتِ الرَّبِّ، وَقَالَ الْمَلِكُ لإِرْمِيَا: أَنَا أَسْأَلُكَ عَنْ أَمْرٍ. لاَ تُخْفِ عَنِّي شَيْئًا.
וַיִּשְׁלַ֞ח הַמֶּ֣לֶךְ צִדְקִיָּ֗הוּ וַיִּקַּ֞ח יִרְמְיָ֤הוּ הַנָּבִיא֙ אֵלָ֔יו אֶל מָבוֹא֙ הַשְּׁלִישִׁ֔י אֲשֶׁ֖ר בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֶֽל;יִרְמְיָ֗הוּ אֲנִ֤י שֹׁאֵ֨ל;אֹֽתְךָ֙ דָּבָ֔ר אַל תְּכַחֵ֥ד מִמֶּ֖נִּי דָּבָֽר
إرميا 38: 16
Jer.38.16
فَحَلَفَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا لإِرْمِيَا سِرًّا قَائِلاً: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ الَّذِي صَنَعَ لَنَا هذِهِ النَّفْسَ، إِنِّي لاَ أَقْتُلُكَ وَلاَ أَدْفَعُكَ لِيَدِ هؤُلاَءِ الرِّجَالِ الَّذِينَ يَطْلُبُونَ نَفْسَكَ.
וַיִּשָּׁבַ֞ע הַמֶּ֧לֶךְ צִדְקִיָּ֛הוּ אֶֽל;יִרְמְיָ֖הוּ בַּסֵּ֣תֶר לֵאמֹ֑ר חַי יְהוָ֞ה אֲשֶׁר֩ עָשָׂה לָ֨נוּ הַזֹּאת֙ הַנֶּ֤פֶשׁ אִם אֲמִיתֶ֔ךָ וְאִם אֶתֶּנְךָ֗ בְּיַד֙ הָאֵ֔לֶּה הָאֲנָשִׁ֣ים אֲשֶׁ֥ר מְבַקְשִׁ֖ים נַפְשֶֽׁךָ
إرميا 38: 16
Jer.38.16
فَحَلَفَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا لإِرْمِيَا سِرًّا قَائِلاً: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ الَّذِي صَنَعَ لَنَا هذِهِ النَّفْسَ، إِنِّي لاَ أَقْتُلُكَ وَلاَ أَدْفَعُكَ لِيَدِ هؤُلاَءِ الرِّجَالِ الَّذِينَ يَطْلُبُونَ نَفْسَكَ.
וַיִּשָּׁבַ֞ע הַמֶּ֧לֶךְ צִדְקִיָּ֛הוּ אֶֽל;יִרְמְיָ֖הוּ בַּסֵּ֣תֶר לֵאמֹ֑ר חַי יְהוָ֞ה אֲשֶׁר֩ עָשָׂה לָ֨נוּ הַזֹּאת֙ הַנֶּ֤פֶשׁ אִם אֲמִיתֶ֔ךָ וְאִם אֶתֶּנְךָ֗ בְּיַד֙ הָאֵ֔לֶּה הָאֲנָשִׁ֣ים אֲשֶׁ֥ר מְבַקְשִׁ֖ים נַפְשֶֽׁךָ
إرميا 38: 19
Jer.38.19
فَقَالَ صِدْقِيَّا الْمَلِكُ لإِرْمِيَا: إِنِّي أَخَافُ مِنَ الْيَهُودِ الَّذِينَ قَدْ سَقَطُوا لِلْكَلْدَانِيِّينَ لِئَلاَّ يَدْفَعُونِي لِيَدِهِمْ فَيَزْدَرُوا بِي.
וַיֹּ֛אמֶר צִדְקִיָּ֖הוּ הַמֶּ֥לֶךְ אֶֽל;יִרְמְיָ֑הוּ אֲנִ֧י דֹאֵ֣ג הַיְּהוּדִ֗ים אֲשֶׁ֤ר נָֽפְלוּ֙ אֶל;הַכַּשְׂדִּ֔ים פֶּֽן יִתְּנ֥וּ;אֹתִ֛י בְּיָדָ֖ם וְהִתְעַלְּלוּ בִֽי
إرميا 38: 20
Jer.38.20
فَقَالَ إِرْمِيَا: لاَ يَدْفَعُونَكَ. اسْمَعْ لِصَوْتِ الرَّبِّ فِي مَا أُكَلِّمُكَ أَنَا فَيُحْسَنَ إِلَيْكَ وَتَحْيَا نَفْسُكَ.
וַיֹּ֥אמֶר יִרְמְיָ֖הוּ לֹ֣א יִתֵּ֑נוּ שְֽׁמַֽע;נָ֣א בְּק֣וֹל יְהוָ֗ה לַאֲשֶׁ֤ר דֹּבֵ֣ר;אֵלֶ֔יךָ אֲנִי֙ וְיִ֥יטַב לְךָ֖ וּתְחִ֥י נַפְשֶֽׁךָ
إرميا 38: 21
Jer.38.21
وَإِنْ كُنْتَ تَأْبَى الْخُرُوجَ، فَهذِهِ هِيَ الْكَلِمَةُ الَّتِي أَرَانِي الرَّبُّ
וְאִם אַתָּ֖ה מָאֵ֥ן לָצֵ֑את זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר הִרְאַ֖נִי יְהוָֽה
إرميا 38: 22
Jer.38.22
هَا كُلُّ النِّسَاءِ اللَّوَاتِي بَقِينَ فِي بَيْتِ مَلِكِ يَهُوذَا، يُخْرَجْنَ إِلَى رُؤَسَاءِ مَلِكِ بَابِلَ وَهُنَّ يَقُلْنَ: قَدْ خَدَعَكَ وَقَدِرَ عَلَيْكَ مُسَالِمُوكَ. غَاصَتْ فِي الْحَمْأَةِ رِجْلاَكَ وَارْتَدَّتَا إِلَى الْوَرَاءِ.
וְהִנֵּ֣ה כָל הַנָּשִׁ֗ים אֲשֶׁ֤ר נִשְׁאֲרוּ֙ בְּבֵ֣ית מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֔ה מוּצָא֕וֹת אֶל שָׂרֵ֖י מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֑ל וְהֵ֣נָּה אֹמְר֗וֹת הִסִּית֜וּךָ וְיָכְל֤וּ לְךָ֙ אַנְשֵׁ֣י;שְׁלֹמֶ֔ךָ הָטְבְּע֥וּ בַבֹּ֛ץ רַגְלֶ֖ךָ נָסֹ֥גוּ אָחֽוֹר
إرميا 38: 27
Jer.38.27
فَأَتَى كُلُّ الرُّؤَسَاءِ إِلَى إِرْمِيَا وَسَأَلُوهُ، فَأَخْبَرَهُمْ حَسَبَ كُلِّ هذَا الْكَلاَمِ الَّذِي أَوْصَاهُ بِهِ الْمَلِكُ. فَسَكَتُوا عَنْهُ لأَنَّ الأَمْرَ لَمْ يُسْمَعْ.
וַיָּבֹ֨אוּ כָל הַשָּׂרִ֤ים אֶֽל יִרְמְיָ֙הוּ֙ וַיִּשְׁאֲל֣וּ;אֹת֔וֹ וַיַּגֵּ֤ד;לָהֶם֙ כְּכָל הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖ה הַמֶּ֑לֶךְ וַיַּחֲרִ֣שׁוּ מִמֶּ֔נּוּ כִּ֥י הַדָּבָֽר לֹֽא נִשְׁמַ֖ע
إرميا 38: 28
Jer.38.28
فَأَقَامَ إِرْمِيَا فِي دَارِ السِّجْنِ إِلَى الْيَوْمِ الَّذِي أُخِذَتْ فِيهِ أُورُشَلِيمَ. وَلَمَّا أُخِذَتْ أُورُشَلِيمُ،
וַיֵּ֤שֶׁב יִרְמְיָ֙הוּ֙ בַּחֲצַ֣ר הַמַּטָּרָ֔ה עַד י֖וֹם אֲשֶׁר נִלְכְּדָ֣ה יְרוּשָׁלִָ֑ם וְהָיָ֕ה;כַּאֲשֶׁ֥ר נִלְכְּדָ֖ה יְרוּשָׁלִָֽם
إرميا 39: 9
Jer.39.9
وَبَقِيَّةُ الشَّعْبِ الَّذِينَ بَقُوا فِي الْمَدِينَةِ، وَالْهَارِبُونَ الَّذِينَ سَقَطُوا لَهُ، وَبَقِيَّةُ الشَّعْبِ الَّذِينَ بَقُوا، سَبَاهُمْ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ إِلَى بَابِلَ.
יֶ֨תֶר הָעָ֜ם הַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּעִ֗יר הַנֹּֽפְלִים֙ אֲשֶׁ֣ר נָפְל֣וּ עָלָ֔יו יֶ֥תֶר הָעָ֖ם הַנִּשְׁאָרִ֑ים הֶגְלָ֛ה נְבֽוּזַר;אֲדָ֥ן רַב טַבָּחִ֖ים בָּבֶֽל
إرميا 39: 10
Jer.39.10
وَلكِنَّ بَعْضَ الشَّعْبِ الْفُقَرَاءَ الَّذِينَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ شَيْءٌ، تَرَكَهُمْ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ فِي أَرْضِ يَهُوذَا، وَأَعْطَاهُمْ كُرُومًا وَحُقُولاً فِي ذلِكَ الْيَوْمِ.
וּמִן הָעָ֣ם הַדַּלִּ֗ים אֲשֶׁ֤ר אֵין לָהֶם֙ מְא֔וּמָה הִשְׁאִ֛יר נְבוּזַרְאֲדָ֥ן רַב טַבָּחִ֖ים בְּאֶ֣רֶץ יְהוּדָ֑ה וַיִּתֵּ֥ן;לָהֶ֛ם כְּרָמִ֥ים וִֽיגֵבִ֖ים בַּיּ֥וֹם;הַהֽוּא
إرميا 39: 12
Jer.39.12
خُذْهُ وَضَعْ عَيْنَيْكَ عَلَيْهِ، وَلاَ تَفْعَلْ بِهِ شَيْئًا رَدِيئًا، بَلْ كَمَا يُكَلِّمُكَ هكَذَا افْعَلْ مَعَهُ.
קָחֶ֗נּוּ שִׂ֣ים וְעֵינֶ֙יךָ֙ עָלָ֔יו וְאַל תַּ֥עַשׂ ל֖וֹ מְא֣וּמָה רָּ֑ע כִּ֗י כַּֽאֲשֶׁר֙ יְדַבֵּ֣ר;אֵלֶ֔יךָ כֵּ֖ן עֲשֵׂ֥ה עִמּֽוֹ
إرميا 39: 17
Jer.39.17
وَلكِنَّنِي أُنْقِذُكَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ الرَّبُّ، فَلاَ تُسْلَمُ لِيَدِ النَّاسِ الَّذِينَ أَنْتَ خَائِفٌ مِنْهُمْ.
וְהִצַּלְתִּ֥יךָ בַיּוֹם;הַה֖וּא נְאֻם יְהוָ֑ה וְלֹ֤א תִנָּתֵן֙ בְּיַ֣ד הָֽאֲנָשִׁ֔ים אֲשֶׁר אַתָּ֥ה יָג֖וֹר מִפְּנֵיהֶֽם
إرميا 40: 1
Jer.40.1
اَلْكَلِمَةُ الَّتِي صَارَتْ إِلَى إِرْمِيَا مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ، بَعْدَ مَا أَرْسَلَهُ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ مِنَ الرَّامَةِ، إِذْ أَخَذَهُ وَهُوَ مُقَيَّدٌ بِالسَّلاَسِلِ فِي وَسْطِ كُلِّ سَبْيِ أُورُشَلِيمَ وَيَهُوذَا الَّذِينَ سُبُوا إِلَى بَابِلَ.
הַדָּבָ֞ר אֲשֶׁר הָיָ֤ה אֶֽל יִרְמְיָ֙הוּ֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה אַחַ֣ר שַׁלַּ֣ח;אֹת֗וֹ נְבוּזַרְאֲדָ֛ן רַב טַבָּחִ֖ים מִן הָֽרָמָ֑ה בְּקַחְתּ֣וֹ;אֹת֗וֹ וְהֽוּא בָּֽאזִקִּים֙ אָס֤וּר בְּת֨וֹךְ כָּל גָּל֤וּת יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וִֽיהוּדָ֔ה הַמֻּגְלִ֖ים בָּבֶֽלָה
إرميا 40: 3
Jer.40.3
فَجَلَبَ الرَّبُّ وَفَعَلَ كَمَا تَكَلَّمَ، لأَنَّكُمْ قَدْ أَخْطَأْتُمْ إِلَى الرَّبِّ وَلَمْ تَسْمَعُوا لِصَوْتِهِ، فَحَدَثَ لَكُمْ هذَا الأَمْرُ.
וַיָּבֵ֥א יְהוָ֖ה וַיַּ֛עַשׂ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר כִּֽי חֲטָאתֶ֤ם לַֽיהוָה֙ וְלֹֽא שְׁמַעְתֶּ֣ם בְּקוֹל֔וֹ וְהָיָ֥ה לָכֶ֖ם הַזֶּֽה הַדָּבָ֥ר
إرميا 40: 4
Jer.40.4
فَالآنَ هأَنَذَا أَحُلُّكَ الْيَوْمَ مِنَ الْقُيُودِ الَّتِي عَلَى يَدِكَ. فَإِنْ فِي عَيْنَيْكَ أَنْ تَأْتِيَ مَعِي إِلَى بَابِلَ فَتَعَالَ، فَأَجْعَلُ عَيْنَيَّ عَلَيْكَ. وَإِنْ قَبُحَ فِي عَيْنَيْكَ أَنْ تَأْتِيَ مَعِي إِلَى بَابِلَ فَامْتَنِعْ. اُنْظُرْ. كُلُّ الأَرْضِ هِيَ أَمَامَكَ، فَحَيْثُمَا حَسُنَ وَكَانَ مُسْتَقِيمًا فِي عَيْنَيْكَ أَنْ تَنْطَلِقَ فَانْطَلِقْ إِلَى هُنَاكَ.
וְעַתָּ֞ה הִנֵּ֧ה פִתַּחְתִּ֣יךָ הַיּ֗וֹם מִֽן הָאזִקִּים֮ אֲשֶׁ֣ר עַל יָדֶךָ֒ אִם בְּעֵינֶ֜יךָ לָב֧וֹא אִתִּ֣י בָבֶ֗ל בֹּ֚א וְאָשִׂ֤ים עֵינִי֙ עָלֶ֔יךָ וְאִם רַ֧ע בְּעֵינֶ֛יךָ לָבֽוֹא אִתִּ֥י בָבֶ֖ל חֲדָ֑ל רְאֵה֙ כָּל הָאָ֣רֶץ לְפָנֶ֔יךָ אֶל ט֨וֹב וְאֶל הַיָּשָׁ֧ר בְּעֵינֶ֛יךָ לָלֶ֥כֶת לֵֽךְ שָׁ֖מָּה
إرميا 40: 5
Jer.40.5
وَإِذْ كَانَ لَمْ يَرْجعْ ارْجعْ إِلَى جَدَلْيَا بْنِ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ الَّذِي أَقَامَهُ مَلِكُ بَابِلَ عَلَى مُدُنِ يَهُوذَا، وَأَقِمْ عِنْدَهُ فِي وَسْطِ الشَّعْبِ، وَانْطَلِقْ إِلَى حَيْثُ كَانَ مُسْتَقِيمًا فِي عَيْنَيْكَ أَنْ تَنْطَلِقَ. وَأَعْطَاهُ رَئِيسُ الشُّرَطِ زَادًا وَهَدِيَّةً وَأَطْلَقَهُ.
וְעוֹדֶ֣נּוּ לֹֽא יָשׁ֗וּב וְשֻׁ֡בָה אֶל גְּדַלְיָ֣ה בֶן אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁפָ֡ן אֲשֶׁר֩ הִפְקִ֨יד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֜ל בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה וְשֵׁ֤ב אִתּוֹ֙ בְּת֣וֹךְ הָעָ֔ם לֵ֑ךְ אֶל כָּל הַיָּשָׁ֧ר בְּעֵינֶ֛יךָ לָלֶ֖כֶת וַיִּתֶּן;ל֧וֹ רַב טַבָּחִ֛ים אֲרֻחָ֥ה וּמַשְׂאֵ֖ת וַֽיְשַׁלְּחֵֽהוּ