עַד (H5705) - ʻad | معجم سترونغ الآرامي

عزرا 4: 21 Ezr.4.21

فَالآنَ أَخْرِجُوا أَمْرًا بِتَوْقِيفِ أُولئِكَ الرِّجَالِ فَلاَ تُبْنَى هذِهِ الْمَدِينَةُ حَتَّى يَصْدُرَ مِنِّي أَمْرٌ.

כְּעַן֙ שִׂ֣ימוּ טְּעֵ֔ם לְבַטָּלָ֖א אִלֵּ֑ךְ גֻּבְרַיָּ֣א לָ֣א תִתְבְּנֵ֔א דָךְ֙ וְקִרְיְתָ֥א עַד יִתְּשָֽׂם מִנִּ֖י טַעְמָ֥א

عزرا 4: 24 Ezr.4.24

حِينَئِذٍ تَوَقَّفَ عَمَلُ بَيْتِ اللهِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، وَكَانَ مُتَوَقِّفًا إِلَى السَّنَةِ الثَّانِيَةِ مِنْ مُلْكِ دَارِيُوسَ مَلِكِ فَارِسَ.

בֵּאדַ֗יִן בְּטֵלַת֙ עֲבִידַ֣ת בֵּית אֱלָהָ֔א דִּ֖י בִּירוּשְׁלֶ֑ם וַהֲוָת֙ בָּֽטְלָ֔א עַ֚ד שְׁנַ֣ת תַּרְתֵּ֔ין לְמַלְכ֖וּת דָּרְיָ֥וֶשׁ מֶֽלֶךְ פָּרָֽס

عزرا 5: 5 Ezr.5.5

وَكَانَتْ عَلَى شُيُوخِ الْيَهُودِ عَيْنُ إِلهِهِمْ فَلَمْ يُوقِفُوهُمْ حَتَّى وَصَلَ الأَمْرُ إِلَى دَارِيُوسَ، وَحِينَئِذٍ جَاوَبُوا بِرِسَالَةٍ عَنْ هذَا.

הֲוָת֙ עַל שָׂבֵ֣י יְהוּדָיֵ֔א וְעֵ֣ין אֱלָהֲהֹ֗ם וְלָא בַטִּ֣לוּ;הִמּ֔וֹ עַד יְהָ֑ךְ טַעְמָ֖א לְדָרְיָ֣וֶשׁ וֶאֱדַ֛יִן יְתִיב֥וּן נִשְׁתְּוָנָ֖א עַל דְּנָֽה

عزرا 5: 16 Ezr.5.16

حِينَئِذٍ جَاءَ شِيشْبَصَّرُ هذَا وَوَضَعَ أَسَاسَ بَيْتِ اللهِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، وَمِنْ ذلِكَ الْوَقْتِ إِلَى الآنَ يُبْنَى وَلَمْ يُكْمَلْ.

אֱדַ֙יִן֙ אֲתָ֗א שֵׁשְׁבַּצַּ֣ר דֵּ֔ךְ יְהַ֧ב אֻשַּׁיָּ֛א בֵ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם וּמִן אֱדַ֧יִן וְעַד כְּעַ֛ן מִתְבְּנֵ֖א וְלָ֥א שְׁלִֽם

عزرا 6: 15 Ezr.6.15

وَكَمِلَ هذَا الْبَيْتُ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ مِنْ شَهْرِ أَذَارَ فِي السَّنَةِ السَّادِسَةِ مِنْ مُلْكِ دَارِيُوسَ الْمَلِكِ.

וְשֵׁיצִיא֙ דְנָ֔ה בַּיְתָ֣ה עַ֛ד י֥וֹם תְּלָתָ֖ה לִירַ֣ח אֲדָ֑ר דִּי;הִ֣יא שְׁנַת שֵׁ֔ת לְמַלְכ֖וּת דָּרְיָ֥וֶשׁ מַלְכָּֽא

عزرا 7: 22 Ezr.7.22

إِلَى مِئَةِ وَزْنَةٍ مِنَ الْفِضَّةِ وَمِئَةِ كُرّ مِنَ الْحِنْطَةِ وَمِئَةِ بَثٍّ مِنَ الْخَمْرِ وَمِئَةِ بَثٍّ مِنَ الزَّيْتِ، وَالْمِلْحِ مِنْ دُونِ تَقْيِيدٍ.

עַד מְאָה֒ כַּכְּרִ֣ין כְּסַף֮ מְאָ֔ה כֹּרִ֣ין חִנְטִין֙ מְאָ֔ה בַּתִּ֣ין חֲמַר֙ מְאָ֑ה בַּתִּ֥ין מְשַׁ֖ח וּמְלַ֖ח דִּי לָ֥א כְתָֽב

دانيال 2: 9 Dan.2.9

بِأَنَّهُ إِنْ لَمْ تُنْبِئُونِي بِالْحُلْمِ فَقَضَاؤُكُمْ وَاحِدٌ. لأَنَّكُمْ قَدِ اتَّفَقْتُمْ عَلَى كَلاَمٍ كَذِبٍ وَفَاسِدٍ لِتَتَكَلَّمُوا بِهِ قُدَّامِي إِلَى أَنْ يَتَحَوَّلَ الْوَقْتُ. فَأَخْبِرُونِي بِالْحُلْمِ، فَأَعْلَمَ أَنَّكُمْ تُبَيِّنُونَ لِي تَعْبِيرَهُ.

דִּ֣י הֵן לָ֨א תְהֽוֹדְעֻנַּ֜נִי חֶלְמָא֩ דָֽתְכ֗וֹן חֲדָה;הִ֣יא הִזְדְּמִנְתּוּן֙ וּמִלָּ֨ה כִדְבָ֤ה וּשְׁחִיתָה֙ לְמֵאמַ֣ר קָֽדָמַ֔י עַ֛ד דִּ֥י יִשְׁתַּנֵּ֑א עִדָּנָ֖א לָהֵ֗ן;אֱמַ֣רוּ;לִ֔י חֶלְמָא֙ וְֽאִנְדַּ֕ע דִּ֥י תְּהַחֲוֻנַּֽנִי פִשְׁרֵ֖הּ

دانيال 2: 20 Dan.2.20

أَجَابَ دَانِيآلُ وَقَالَ: لِيَكُنِ اسْمُ اللهِ مُبَارَكًا مِنَ الأَزَلِ وَإِلَى الأَبَدِ، لأَنَّ لَهُ الْحِكْمَةَ وَالْجَبَرُوتَ.

עָנֵ֤ה דָֽנִיֵּאל֙ וְאָמַ֔ר לֶהֱוֵ֨א שְׁמֵ֤הּ אֱלָהָא֙ מְבָרַ֔ךְ מִן עָלְמָ֖א וְעַ֣ד עָלְמָ֑א דִּ֧י הִֽיא חָכְמְתָ֛א וּגְבוּרְתָ֖א

دانيال 2: 34 Dan.2.34

كُنْتَ تَنْظُرُ إِلَى أَنْ قُطِعَ حَجَرٌ بِغَيْرِ يَدَيْنِ، فَضَرَبَ التِّمْثَالَ عَلَى قَدَمَيْهِ اللَّتَيْنِ مِنْ حَدِيدٍ وَخَزَفٍ فَسَحَقَهُمَا.

הֲוַ֗יְתָ חָזֵ֣ה עַ֠ד דִּ֣י הִתְגְּזֶ֤רֶת אֶ֙בֶן֙ לָ֣א בִידַ֔יִן וּמְחָ֤ת לְצַלְמָא֙ עַל רַגְל֔וֹהִי דִּי דִּ֥י פַרְזְלָ֖א וְחַסְפָּ֑א וְהַדֵּ֖קֶת;הִמּֽוֹן

دانيال 4: 8 Dan.4.8

أَخِيرًا دَخَلَ قُدَّامِي دَانِيآلُ الَّذِي اسْمُهُ بَلْطَشَاصَّرُ كَاسْمِ إِلهِي، وَالَّذِي فِيهِ رُوحُ الآلِهَةِ الْقُدُّوسِينَ، فَقَصَصْتُ الْحُلْمَ قُدَّامَهُ:

וְעַ֣ד;אָחֳרֵ֡ין עַל֩ קָֽדָמַ֨י דָּנִיֵּ֜אל דִּֽי שְׁמֵ֤הּ בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ כְּשֻׁ֣ם אֱלָהִ֔י וְדִ֛י בֵּ֑הּ רֽוּחַ אֱלָהִ֥ין קַדִּישִׁ֖ין אַמְרֵֽת וְחֶלְמָ֖א קָֽדָמ֥וֹהִי

دانيال 4: 17 Dan.4.17

هذَا الأَمْرُ بِقَضَاءِ السَّاهِرِينَ، وَالْحُكْمُ بِكَلِمَةِ الْقُدُّوسِينَ، لِكَيْ تَعْلَمَ الأَحْيَاءُ أَنَّ الْعَلِيَّ مُتَسَلِّطٌ فِي مَمْلَكَةِ النَّاسِ، فَيُعْطِيهَا مَنْ يَشَاءُ، وَيُنَصِّبَ عَلَيْهَا أَدْنَى النَّاسِ.

פִּתְגָמָ֔א בִּגְזֵרַ֤ת עִירִין֙ שְׁאֵֽלְתָ֑א וּמֵאמַ֥ר קַדִּישִׁ֖ין עַד;דִּבְרַ֡ת יִנְדְּע֣וּן חַ֠יַּיָּא דִּֽי עִלָּאָ֜ה שַׁלִּ֨יט בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֗א יִתְּנִנַּ֔הּ וּלְמַן;דִּ֤י יִצְבֵּא֙ יְקִ֥ים עֲלַֽהּ וּשְׁפַ֥ל אֲנָשִׁ֖ים

دانيال 4: 23 Dan.4.23

وَحَيْثُ رَأَى الْمَلِكُ سَاهِرًا وَقُدُّوسًا نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ وَقَالَ: اقْطَعُوا الشَّجَرَةَ وَأَهْلِكُوهَا، وَلكِنِ اتْرُكُوا سَاقَ أَصْلِهَا فِي الأَرْضِ، وَبِقَيْدٍ مِنْ حَدِيدٍ وَنُحَاسٍ فِي عُشْبِ الْحَقْلِ، وَلْيَبْتَلَّ بِنَدَى السَّمَاءِ، وَلْيَكُنْ نَصِيبُهُ مَعَ حَيَوَانِ الْبَرِّ، حَتَّى تَمْضِيَ عَلَيْهِ سَبْعَةُ أَزْمِنَةٍ.

וְדִ֣י חֲזָ֣ה מַלְכָּ֡א עִ֣יר וְקַדִּ֣ישׁ נָחִ֣ת מִן שְׁמַיָּ֡א וְאָמַר֩ גֹּ֨דּוּ אִֽילָנָ֜א וְחַבְּל֗וּהִי בְּרַ֨ם שְׁבֻ֔קוּ עִקַּ֤ר שָׁרְשׁ֙וֹהִי֙ בְּאַרְעָ֣א וּבֶאֱסוּר֙ דִּֽי פַרְזֶ֣ל וּנְחָ֔שׁ בְּדִתְאָ֖א דִּ֣י;בָרָ֑א יִצְטַבַּ֗ע וּבְטַ֧ל שְׁמַיָּ֣א חֲלָקֵ֔הּ וְעִם חֵיוַ֤ת בָּרָא֙ עַ֛ד יַחְלְפ֥וּן עֲלֽוֹהִי שִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין

دانيال 4: 25 Dan.4.25

يَطْرُدُونَكَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَتَكُونُ سُكْنَاكَ مَعَ حَيَوَانِ الْبَرِّ وَيُطْعِمُونَكَ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، وَيَبُلُّونَكَ بِنَدَى السَّمَاءِ، فَتَمْضِي عَلَيْكَ سَبْعَةُ أَزْمِنَةٍ حَتَّى تَعْلَمَ أَنَّ الْعَلِيَّ مُتَسَلِّطٌ فِي مَمْلَكَةِ النَّاسِ وَيُعْطِيهَا مَنْ يَشَاءُ.

וְלָ֣ךְ;טָֽרְדִ֣ין מִן אֲנָשָׁ֡א לֶהֱוֵ֨ה מְדֹרָ֜ךְ וְעִם חֵיוַ֣ת בָּרָא֩ לָ֣ךְ;יְטַֽעֲמ֗וּן וְעִשְׂבָּ֥א כְתוֹרִ֣ין לָ֣ךְ;מְצַבְּעִ֔ין וּמִטַּ֤ל שְׁמַיָּא֙ יַחְלְפ֣וּן עֲלָ֑ךְ וְשִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין עַ֣ד תִנְדַּ֗ע דִּֽי עִלָּאָה֙ שַׁלִּ֤יט בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א יִתְּנִנַּֽהּ וּלְמַן;דִּ֥י יִצְבֵּ֖א

دانيال 4: 32 Dan.4.32

وَيَطْرُدُونَكَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَتَكُونُ سُكْنَاكَ مَعَ حَيَوَانِ الْبَرِّ، وَيُطْعِمُونَكَ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، فَتَمْضِي عَلَيْكَ سَبْعَةُ أَزْمِنَةٍ حَتَّى تَعْلَمَ أَنَّ الْعَلِيَّ مُتَسَلِّطٌ فِي مَمْلَكَةِ النَّاسِ يُعْطِيهَا مَنْ يَشَاءُ.

לָ֨ךְ;טָֽרְדִ֜ין וּמִן אֲנָשָׁא֩ מְדֹרָ֗ךְ וְֽעִם חֵיוַ֧ת בָּרָ֣א לָ֣ךְ;יְטַעֲמ֔וּן עִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יַחְלְפ֣וּן עֲלָ֑ךְ וְשִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין עַ֣ד תִנְדַּ֗ע דִּֽי עִלָּיָא֙ שַׁלִּ֤יט בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א יִתְּנִנַּֽהּ וּלְמַן;דִּ֥י יִצְבֵּ֖א

دانيال 4: 33 Dan.4.33

فِي تِلْكَ السَّاعَةِ تَمَّ الأَمْرُ عَلَى نَبُوخَذْنَصَّرَ، فَطُرِدَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَأَكَلَ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، وَابْتَلَّ جِسْمُهُ بِنَدَى السَّمَاءِ حَتَّى طَالَ شَعْرُهُ مِثْلَ النُّسُورِ، وَأَظْفَارُهُ مِثْلَ الطُّيُورِ.

בַּהּ שַׁעֲתָ֗א סָ֣פַת מִלְּתָא֮ עַל נְבוּכַדְנֶצַּר֒ טְרִ֔יד וּמִן אֲנָשָׁ֣א יֵאכֻ֔ל וְעִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יִצְטַבַּ֑ע גִּשְׁמֵ֣הּ וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א עַ֣ד;דִּ֥י רְבָ֖ה שַׂעְרֵ֛הּ כְּנִשְׁרִ֥ין וְטִפְר֥וֹהִי כְצִפְּרִֽין

دانيال 5: 21 Dan.5.21

وَطُرِدَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَتَسَاوَى قَلْبُهُ بِالْحَيَوَانِ، وَكَانَتْ سُكْنَاهُ مَعَ الْحَمِيرِ الْوَحْشِيَّةِ، فَأَطْعَمُوهُ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، وَابْتَلَّ جِسْمُهُ بِنَدَى السَّمَاءِ، حَتَّى عَلِمَ أَنَّ اللهَ الْعَلِيَّ سُلْطَانٌ فِي مَمْلَكَةِ النَّاسِ، وَأَنَّهُ يُقِيمُ عَلَيْهَا مَنْ يَشَاءُ.

טְרִ֜יד וּמִן בְּנֵי֩;אֲנָשָׁ֨א שַׁוִּ֗יְו וְלִבְבֵ֣הּ עִם;חֵיוְתָ֣א מְדוֹרֵ֔הּ וְעִם עֲרָֽדַיָּא֙ יְטַ֣עֲמוּנֵּ֔הּ עִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יִצְטַבַּ֑ע גִּשְׁמֵ֣הּ וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א עַ֣ד;דִּֽי יְדַ֗ע דִּֽי אֱלָהָ֤א עִלָּאָה֙ שַׁלִּ֞יט בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א יְהָקֵ֥ים עֲלַֽהּ וּלְמַן;דִּ֥י יִצְבֵּ֖ה

دانيال 6: 7 Dan.6.7

إِنَّ جَمِيعَ وُزَرَاءِ الْمَمْلَكَةِ وَالشِّحَنِ وَالْمَرَازِبَةِ وَالْمُشِيرِينَ وَالْوُلاَةِ قَدْ تَشَاوَرُوا عَلَى أَنْ يَضَعُوا أَمْرًا مَلَكِيًّا وَيُشَدِّدُوا نَهْيًا، بِأَنَّ كُلَّ مَنْ يَطْلُبُ طِلْبَةً حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ، يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ.

כֹּ֣ל סָרְכֵ֣י מַלְכוּתָ֗א סִגְנַיָּ֤א וַֽאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּא֙ הַדָּֽבְרַיָּ֣א וּפַחֲוָתָ֔א אִתְיָעַ֜טוּ לְקַיָּמָ֤ה קְיָם֙ מַלְכָּ֔א וּלְתַקָּפָ֖ה אֱסָ֑ר דִּ֣י כָל דִּֽי יִבְעֵ֣ה בָ֠עוּ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְגֹ֖ב אַרְיָוָתָֽא

دانيال 6: 12 Dan.6.12

فَتَقَدَّمُوا وَتَكَلَّمُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ فِي نَهْيِ الْمَلِكِ: أَلَمْ تُمْضِ نَهْيًا بِأَنَّ كُلَّ إِنْسَانٍ يَطْلُبُ مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: الأَمْرُ صَحِيحٌ كَشَرِيعَةِ مَادِي وَفَارِسَ الَّتِي لاَ تُنْسَخُ.

בֵּ֠אדַיִן;קְרִ֨יבוּ וְאָמְרִ֥ין קֳדָם מַלְכָּא֮ עַל אֱסָ֣ר מַלְכָּא֒ הֲלָ֧א רְשַׁ֗מְתָּ אֱסָ֣ר דִּ֣י כָל אֱנָ֡שׁ יִבְעֵה֩ מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְג֖וֹב אַרְיָותָ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר מִלְּתָ֛א יַצִּיבָ֧א כְּדָת מָדַ֥י וּפָרַ֖ס דִּי לָ֥א תֶעְדֵּֽא

دانيال 6: 14 Dan.6.14

فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ هذَا الْكَلاَمَ اغْتَاظَ عَلَى نَفْسِهِ جِدًّا، وَجَعَلَ قَلْبَهُ عَلَى دَانِيآلَ لِيُنَجِّيَهُ، وَاجْتَهَدَ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ لِيُنْقِذَهُ.

אֱדַ֨יִן שְׁמַ֗ע מַלְכָּ֜א כְּדִ֧י מִלְּתָ֣א בְּאֵ֣שׁ עֲל֔וֹהִי שַׂגִּיא֙ שָׂ֥ם בָּ֖ל וְעַ֧ל דָּנִיֵּ֛אל לְשֵׁיזָבוּתֵ֑הּ הֲוָ֥א;מִשְׁתַּדַּ֖ר וְעַד֙ מֶֽעָלֵ֣י שִׁמְשָׁ֔א לְהַצָּלוּתֵֽהּ

دانيال 6: 24 Dan.6.24

فَأَمَرَ الْمَلِكُ فَأَحْضَرُوا أُولئِكَ الرِّجَالَ الَّذِينَ اشْتَكَوْا عَلَى دَانِيآلَ وَطَرَحُوهُمْ فِي جُبِّ الأُسُودِ هُمْ وَأَوْلاَدَهُمْ وَنِسَاءَهُمْ. وَلَمْ يَصِلُوا إِلَى أَسْفَلِ الْجُبِّ حَتَّى بَطَشَتْ بِهِمِ الأُسُودُ وَسَحَقَتْ كُلَّ عِظَامِهِمْ.

וַאֲמַ֣ר מַלְכָּ֗א וְהַיְתִ֞יו אִלֵּךְ֙ גֻּבְרַיָּ֤א דִּֽי אֲכַ֤לוּ;קַרְצ֙וֹהִי֙ דִּ֣י דָֽנִיֵּ֔אל רְמ֔וֹ וּלְגֹ֤ב אַרְיָוָתָא֙ אִנּ֖וּן בְּנֵיה֣וֹן וּנְשֵׁיה֑וֹן וְלָֽא מְט֞וֹ לְאַרְעִ֣ית גֻּבָּ֗א עַ֠ד שְׁלִ֤טֽוּ בְהוֹן֙ אַרְיָ֣וָתָ֔א הַדִּֽקוּ וְכָל גַּרְמֵיה֖וֹן

دانيال 6: 26 Dan.6.26

مِنْ قِبَلِي صَدَرَ أَمْرٌ بِأَنَّهُ فِي كُلِّ سُلْطَانِ مَمْلَكَتِي يَرْتَعِدُونَ وَيَخَافُونَ قُدَّامَ إِلهِ دَانِيآلَ، لأَنَّهُ هُوَ الإِلهُ الْحَيُّ الْقَيُّومُ إِلَى الأَبَدِ، وَمَلَكُوتُهُ لَنْ يَزُولَ وَسُلْطَانُهُ إِلَى الْمُنْتَهَى.

מִן קֳדָמַי֮ שִׂ֣ים טְעֵם֒ דִּ֣י בְּכָל שָׁלְטָ֣ן מַלְכוּתִ֗י זָיְעִין֙ וְדָ֣חֲלִ֔ין מִן;קֳדָ֖ם אֱלָהֵ֣הּ דָֽנִיֵּ֑אל דִּי ה֣וּא אֱלָהָ֣א חַיָּ֗א וְקַיָּם֙ לְעָ֣לְמִ֔ין וּמַלְכוּתֵהּ֙ דִּֽי;לָ֣א תִתְחַבַּ֔ל וְשָׁלְטָנֵ֖הּ עַד סוֹפָֽא

دانيال 7: 4 Dan.7.4

الأَوَّلُ كَالأَسَدِ وَلَهُ جَنَاحَا نَسْرٍ. وَكُنْتُ أَنْظُرُ حَتَّى انْتَتَفَ جَنَاحَاهُ وَانْتَصَبَ عَنِ الأَرْضِ، وَأُوقِفَ عَلَى رِجْلَيْنِ كَإِنْسَانٍ، وَأُعْطِيَ قَلْبَ إِنْسَانٍ.

קַדְמָיְתָ֣א כְאַרְיֵ֔ה לַ֑הּ וְגַפִּ֥ין נְשַׁ֖ר הֲוֵ֡ית חָזֵ֣ה עַד֩ מְּרִ֨יטוּ גַפַּ֜יהּ וּנְטִ֣ילַת מִן אַרְעָ֗א הֳקִימַ֔ת וְעַל רַגְלַ֙יִן֙ כֶּאֱנָ֣שׁ יְהִ֥יב;לַֽהּ וּלְבַ֥ב אֱנָ֖שׁ

دانيال 7: 11 Dan.7.11

كُنْتُ أَنْظُرُ حِينَئِذٍ مِنْ أَجْلِ صَوْتِ الْكَلِمَاتِ الْعَظِيمَةِ الَّتِي تَكَلَّمَ بِهَا الْقَرْنُ. كُنْتُ أَرَى إِلَى أَنْ قُتِلَ الْحَيَوَانُ وَهَلَكَ جِسْمُهُ وَدُفِعَ لِوَقِيدِ النَّارِ.

הֲוֵ֔ית חָזֵ֣ה בֵּאדַ֗יִן מִן קָל֙ מִלַּיָּ֣א רַבְרְבָתָ֔א דִּ֥י מְמַלֱּלָ֑ה קַרְנָ֖א הֲוֵ֡ית חָזֵ֣ה עַד֩ דִּ֨י קְטִילַ֤ת חֵֽיוְתָא֙ וְהוּבַ֣ד גִּשְׁמַ֔הּ וִיהִיבַ֖ת לִיקֵדַ֥ת אֶשָּֽׁא

دانيال 7: 12 Dan.7.12

أَمَّا بَاقِي الْحَيَوَانَاتِ فَنُزِعَ عَنْهُمْ سُلْطَانُهُمْ، وَلكِنْ أُعْطُوا طُولَ حَيَاةٍ إِلَى زَمَانٍ وَوَقْتٍ.

וּשְׁאָר֙ חֵֽיוָתָ֔א הֶעְדִּ֖יו שָׁלְטָנְה֑וֹן יְהִ֥יבַת;לְה֖וֹן וְאַרְכָ֧ה בְחַיִּ֛ין עַד זְמַ֥ן וְעִדָּֽן

دانيال 7: 13 Dan.7.13

كُنْتُ أَرَى فِي رُؤَى اللَّيْلِ وَإِذَا مَعَ سُحُبِ السَّمَاءِ مِثْلُ ابْنِ إِنْسَانٍ أَتَى وَجَاءَ إِلَى الْقَدِيمِ الأَيَّامِ، فَقَرَّبُوهُ قُدَّامَهُ.

הֲוֵית֙ חָזֵ֤ה בְּחֶזְוֵ֣י לֵֽילְיָ֔א וַאֲרוּ֙ עִם עֲנָנֵ֣י שְׁמַיָּ֔א כְּבַ֥ר אֱנָ֖שׁ אָתֵ֣ה;הֲוָ֑ה מְטָ֔ה וְעַד עַתִּ֤יק יֽוֹמַיָּא֙ הַקְרְבֽוּהִי וּקְדָמ֖וֹהִי

دانيال 7: 18 Dan.7.18

أَمَّا قِدِّيسُو الْعَلِيِّ فَيَأْخُذُونَ الْمَمْلَكَةَ وَيَمْتَلِكُونَ الْمَمْلَكَةَ إِلَى الأَبَدِ وَإِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ.

קַדִּישֵׁ֖י עֶלְיוֹנִ֑ין וִֽיקַבְּלוּן֙ מַלְכוּתָ֔א וְיַחְסְנ֤וּן מַלְכוּתָא֙ עַֽד עָ֣לְמָ֔א וְעַ֖ד עָלַ֥ם עָלְמַיָּֽא

دانيال 7: 18 Dan.7.18

أَمَّا قِدِّيسُو الْعَلِيِّ فَيَأْخُذُونَ الْمَمْلَكَةَ وَيَمْتَلِكُونَ الْمَمْلَكَةَ إِلَى الأَبَدِ وَإِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ.

קַדִּישֵׁ֖י עֶלְיוֹנִ֑ין וִֽיקַבְּלוּן֙ מַלְכוּתָ֔א וְיַחְסְנ֤וּן מַלְכוּתָא֙ עַֽד עָ֣לְמָ֔א וְעַ֖ד עָלַ֥ם עָלְמַיָּֽא

دانيال 7: 22 Dan.7.22

حَتَّى جَاءَ الْقَدِيمُ الأَيَّامِ، وَأُعْطِيَ الدِّينُ لِقِدِّيسِيِ الْعَلِيِّ، وَبَلَغَ الْوَقْتُ، فَامْتَلَكَ الْقِدِّيسُونَ الْمَمْلَكَةَ.

עַ֣ד;דִּֽי אֲתָ֗ה עַתִּיק֙ יֽוֹמַיָּ֔א יְהִ֔ב וְדִינָ֣א לְקַדִּישֵׁ֖י עֶלְיוֹנִ֑ין מְטָ֔ה וְזִמְנָ֣א הֶחֱסִ֥נוּ קַדִּישִֽׁין וּמַלְכוּתָ֖א

دانيال 7: 25 Dan.7.25

وَيَتَكَلَّمُ بِكَلاَمٍ ضِدَّ الْعَلِيِّ وَيُبْلِي قِدِّيسِي الْعَلِيِّ، وَيَظُنُّ أَنَّهُ يُغَيِّرُ الأَوْقَاتَ وَالسُّنَّةَ، وَيُسَلَّمُونَ لِيَدِهِ إِلَى زَمَانٍ وَأَزْمِنَةٍ وَنِصْفِ زَمَانٍ.

יְמַלִּ֔ל וּמִלִּ֗ין לְצַ֤ד עִלָּאָה֙ יְבַלֵּ֑א וּלְקַדִּישֵׁ֥י עֶלְיוֹנִ֖ין וְיִסְבַּ֗ר לְהַשְׁנָיָה֙ זִמְנִ֣ין וְדָ֔ת וְיִתְיַהֲב֣וּן בִּידֵ֔הּ עַד עִדָּ֥ן וְעִדָּנִ֖ין וּפְלַ֥ג עִדָּֽן

دانيال 7: 26 Dan.7.26

فَيَجْلِسُ الدِّينُ وَيَنْزِعُونَ عَنْهُ سُلْطَانَهُ لِيَفْنَوْا وَيَبِيدُوا إِلَى الْمُنْتَهَى.

יִתִּ֑ב וְדִינָ֖א יְהַעְדּ֔וֹן וְשָׁלְטָנֵ֣הּ לְהַשְׁמָדָ֥ה וּלְהוֹבָדָ֖ה עַד סוֹפָֽא

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (31 آية)