אִם (H518) - ʼim | معجم سترونغ العبري

التكوين 30: 1 Gen.30.1

فَلَمَّا رَأَتْ رَاحِيلُ أَنَّهَا لَمْ تَلِدْ لِيَعْقُوبَ، غَارَتْ رَاحِيلُ مِنْ أُخْتِهَا، وَقَالَتْ لِيَعْقُوبَ: هَبْ لِي بَنِينَ، وَإِلاَّ فَأَنَا أَمُوتُ..

וַתֵּ֣רֶא רָחֵ֗ל כִּ֣י לֹ֤א יָֽלְדָה֙ לְיַעֲקֹ֔ב וַתְּקַנֵּ֥א רָחֵ֖ל אֶֽל בַּאֲחֹתָ֑הּ וַתֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ הָֽבָה לִּ֣י בָנִ֔ים וְאִם;אַ֖יִן אָנֹֽכִי מֵתָ֥ה

التكوين 30: 31 Gen.30.31

فَقَالَ: مَاذَا أُعْطِيكَ. فَقَالَ يَعْقُوبُ: لاَ تُعْطِينِي شَيْئًا. إِنْ صَنَعْتَ لِي هذَا الأَمْرَ أَعُودُ أَرْعَى غَنَمَكَ وَأَحْفَظُهَا:

וַיֹּ֖אמֶר מָ֣ה אֶתֶּן;לָ֑ךְ וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ לֹא תִתֶּן;לִ֣י מְא֔וּמָה אִם תַּֽעֲשֶׂה לִּי֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר אָשׁ֛וּבָה אֶרְעֶ֥ה צֹֽאנְךָ֖ אֶשְׁמֹֽר

التكوين 31: 8 Gen.31.8

إِنْ قَالَ هكَذَا: الرُّقْطُ تَكُونُ أُجْرَتَكَ، وَلَدَتْ كُلُّ الْغَنَمِ رُقْطًا. وَإِنْ قَالَ هكَذَا: الْمُخَطَّطَةُ تَكُونُ أُجْرَتَكَ، وَلَدَتْ كُلُّ الْغَنَمِ مُخَطَّطَةً.

אִם יֹאמַ֗ר כֹּ֣ה נְקֻדִּים֙ יִהְיֶ֣ה שְׂכָרֶ֔ךָ וְיָלְד֥וּ כָל הַצֹּ֖אן נְקֻדִּ֑ים וְאִם יֹאמַ֗ר כֹּ֣ה עֲקֻדִּים֙ יִהְיֶ֣ה שְׂכָרֶ֔ךָ וְיָלְד֥וּ כָל הַצֹּ֖אן עֲקֻדִּֽים

التكوين 31: 8 Gen.31.8

إِنْ قَالَ هكَذَا: الرُّقْطُ تَكُونُ أُجْرَتَكَ، وَلَدَتْ كُلُّ الْغَنَمِ رُقْطًا. وَإِنْ قَالَ هكَذَا: الْمُخَطَّطَةُ تَكُونُ أُجْرَتَكَ، وَلَدَتْ كُلُّ الْغَنَمِ مُخَطَّطَةً.

אִם יֹאמַ֗ר כֹּ֣ה נְקֻדִּים֙ יִהְיֶ֣ה שְׂכָרֶ֔ךָ וְיָלְד֥וּ כָל הַצֹּ֖אן נְקֻדִּ֑ים וְאִם יֹאמַ֗ר כֹּ֣ה עֲקֻדִּים֙ יִהְיֶ֣ה שְׂכָרֶ֔ךָ וְיָלְד֥וּ כָל הַצֹּ֖אן עֲקֻדִּֽים

التكوين 31: 50 Gen.31.50

إِنَّكَ لاَ تُذِلُّ بَنَاتِي، وَلاَ تَأْخُذُ نِسَاءً عَلَى بَنَاتِي. لَيْسَ إِنْسَانٌ مَعَنَا. اُنْظُرْ، اَللهُ شَاهِدٌ بَيْنِي وَبَيْنَكَ.

אִם תְּעַנֶּ֣ה בְּנֹתַ֗י וְאִם תִּקַּ֤ח נָשִׁים֙ עַל בְּנֹתַ֔י אֵ֥ין אִ֖ישׁ עִמָּ֑נוּ רְאֵ֕ה אֱלֹהִ֥ים עֵ֖ד בֵּינִ֥י וּבֵינֶֽךָ

التكوين 31: 50 Gen.31.50

إِنَّكَ لاَ تُذِلُّ بَنَاتِي، وَلاَ تَأْخُذُ نِسَاءً عَلَى بَنَاتِي. لَيْسَ إِنْسَانٌ مَعَنَا. اُنْظُرْ، اَللهُ شَاهِدٌ بَيْنِي وَبَيْنَكَ.

אִם תְּעַנֶּ֣ה בְּנֹתַ֗י וְאִם תִּקַּ֤ח נָשִׁים֙ עַל בְּנֹתַ֔י אֵ֥ין אִ֖ישׁ עִמָּ֑נוּ רְאֵ֕ה אֱלֹהִ֥ים עֵ֖ד בֵּינִ֥י וּבֵינֶֽךָ

التكوين 31: 52 Gen.31.52

شَاهِدَةٌ هذِهِ الرُّجْمَةُ وَشَاهِدٌ الْعَمُودُ أَنِّي لاَ أَتَجَاوَزُ هذِهِ الرُّجْمَةَ إِلَيْكَ، وَأَنَّكَ لاَ تَتَجَاوَزُ هذِهِ الرُّجْمَةَ وَهذَا الْعَمُودَ إِلَيَّ لِلشَّرِّ.

עֵ֚ד הַזֶּ֔ה הַגַּ֣ל וְעֵדָ֖ה הַמַּצֵּבָ֑ה אִם;אָ֗נִי לֹֽא אֶֽעֱבֹ֤ר הַזֶּ֔ה הַגַּ֣ל אֵלֶ֙יךָ֙ וְאִם;אַ֠תָּה לֹא תַעֲבֹ֨ר הַזֶּ֛ה הַגַּ֥ל הַזֹּ֖את הַמַּצֵּבָ֥ה אֵלַ֜י לְרָעָֽה

التكوين 31: 52 Gen.31.52

شَاهِدَةٌ هذِهِ الرُّجْمَةُ وَشَاهِدٌ الْعَمُودُ أَنِّي لاَ أَتَجَاوَزُ هذِهِ الرُّجْمَةَ إِلَيْكَ، وَأَنَّكَ لاَ تَتَجَاوَزُ هذِهِ الرُّجْمَةَ وَهذَا الْعَمُودَ إِلَيَّ لِلشَّرِّ.

עֵ֚ד הַזֶּ֔ה הַגַּ֣ל וְעֵדָ֖ה הַמַּצֵּבָ֑ה אִם;אָ֗נִי לֹֽא אֶֽעֱבֹ֤ר הַזֶּ֔ה הַגַּ֣ל אֵלֶ֙יךָ֙ וְאִם;אַ֠תָּה לֹא תַעֲבֹ֨ר הַזֶּ֛ה הַגַּ֥ל הַזֹּ֖את הַמַּצֵּבָ֥ה אֵלַ֜י לְרָעָֽה

التكوين 32: 8 Gen.32.8

وَقَالَ: إِنْ جَاءَ عِيسُو إِلَى الْجَيْشِ الْوَاحِدِ وَضَرَبَهُ، يَكُونُ الْجَيْشُ الْبَاقِي نَاجِيًا.

וַיֹּ֕אמֶר אִם יָב֥וֹא עֵשָׂ֛ו אֶל הַמַּחֲנֶ֥ה הָאַחַ֖ת וְהִכָּ֑הוּ וְהָיָ֛ה הַמַּחֲנֶ֥ה הַנִּשְׁאָ֖ר לִפְלֵיטָֽה

التكوين 32: 28 Gen.32.28

فَقَالَ: لاَ يُدْعَى اسْمُكَ فِي مَا بَعْدُ يَعْقُوبَ بَلْ إِسْرَائِيلَ، لأَنَّكَ جَاهَدْتَ مَعَ اللهِ وَالنَّاسِ وَقَدَرْتَ.

וַיֹּ֗אמֶר לֹ֤א יֵאָמֵ֥ר שִׁמְךָ֔ כִּ֖י עוֹד֙ יַעֲקֹב֙ אִם יִשְׂרָאֵ֑ל כִּֽי שָׂרִ֧יתָ עִם אֱלֹהִ֛ים וְעִם;אֲנָשִׁ֖ים וַתּוּכָֽל

التكوين 33: 10 Gen.33.10

فَقَالَ يَعْقُوبُ: لاَ. إِنْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ تَأْخُذْ هَدِيَّتِي مِنْ يَدِي، لأَنِّي رَأَيْتُ وَجْهَكَ كَمَا يُرَى وَجْهُ اللهِ، فَرَضِيتَ عَلَيَّ.

וַיֹּ֣אמֶר יַעֲקֹ֗ב אַל;נָא֙ אִם;נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ וְלָקַחְתָּ֥ מִנְחָתִ֖י מִיָּדִ֑י כִּ֣י;עַל;כֵּ֞ן רָאִ֣יתִי פָנֶ֗יךָ כִּרְאֹ֛ת פְּנֵ֥י אֱלֹהִ֖ים וַתִּרְצֵֽנִי

التكوين 34: 15 Gen.34.15

غَيْرَ أَنَّنَا بِهذَا نُواتِيكُمْ: إِنْ صِرْتُمْ مِثْلَنَا بِخَتْنِكُمْ كُلَّ ذَكَرٍ.

אַךְ בְּזֹ֖את נֵא֣וֹת;לָכֶ֑ם אִ֚ם תִּהְי֣וּ כָמֹ֔נוּ לְהִמֹּ֥ל;לָכֶ֖ם כָּל זָכָֽר

التكوين 34: 17 Gen.34.17

وَإِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لَنَا، أَنْ تَخْتَتِنُوا، نَأْخُذُ ابْنَتَنَا وَنَمْضِي.

וְאִם לֹ֧א תִשְׁמְע֛וּ אֵלֵ֖ינוּ לְהִמּ֑וֹל וְלָקַ֥חְנוּ בִּתֵּ֖נוּ וְהָלָֽכְנוּ

التكوين 37: 8 Gen.37.8

فَقَالَ لَهُ إِخْوَتُهُ: أَلَعَلَّكَ تَمْلِكُ عَلَيْنَا مُلْكًا أَمْ تَتَسَلَّطُ عَلَيْنَا تَسَلُّطًا. وَازْدَادُوا أَيْضًا بُغْضًا لَهُ مِنْ أَجْلِ أَحْلاَمِهِ وَمِنْ أَجْلِ كَلاَمِهِ.

וַיֹּ֤אמְרוּ לוֹ֙ אֶחָ֔יו הֲמָלֹ֤ךְ תִּמְלֹךְ֙;עָלֵ֔ינוּ אִם מָשׁ֥וֹל בָּ֑נוּ תִּמְשֹׁ֖ל וַיּוֹסִ֤פוּ עוֹד֙ שְׂנֹ֣א אֹת֔וֹ עַל חֲלֹמֹתָ֖יו וְעַל דְּבָרָֽיו

التكوين 37: 32 Gen.37.32

وَأَرْسَلُوا الْقَمِيصَ الْمُلَوَّنَ وَأَحْضَرُوهُ إِلَى أَبِيهِمْ وَقَالُوا: وَجَدْنَا هذَا. حَقِّقْ أَقَمِيصُ ابْنِكَ هُوَ أَمْ لاَ.

וַֽיְשַׁלְּח֞וּ כְּתֹ֣נֶת הַפַּסִּ֗ים וַיָּבִ֙יאוּ֙ אֶל אֲבִיהֶ֔ם וַיֹּאמְר֖וּ מָצָ֑אנוּ זֹ֣את הַכֶּר;נָ֗א הַכְּתֹ֧נֶת בִּנְךָ֛ הִ֖וא אִם לֹֽא

التكوين 38: 9 Gen.38.9

فَعَلِمَ أُونَانُ أَنَّ النَّسْلَ لاَ يَكُونُ لَهُ، فَكَانَ إِذْ دَخَلَ عَلَى امْرَأَةِ أَخِيهِ أَنَّهُ أَفْسَدَ عَلَى الأَرْضِ، لِكَيْ لاَ يُعْطِيَ نَسْلاً لأَخِيهِ.

וַיֵּ֣דַע אוֹנָ֔ן כִּ֛י הַזָּ֑רַע לֹּ֥א יִהְיֶ֣ה ל֖וֹ וְהָיָ֞ה אִם בָּ֨א אֶל אֵ֤שֶׁת אָחִיו֙ וְשִׁחֵ֣ת אַ֔רְצָה לְבִלְתִּ֥י נְתָן זֶ֖רַע לְאָחִֽיו

التكوين 38: 17 Gen.38.17

فَقَالَ: إِنِّي أُرْسِلُ جَدْيَ مِعْزَى مِنَ الْغَنَمِ. فَقَالَتْ: هَلْ تُعْطِينِي رَهْنًا حَتَّى تُرْسِلَهُ..

וַיֹּ֕אמֶר אָנֹכִ֛י אֲשַׁלַּ֥ח גְּדִֽי עִזִּ֖ים מִן הַצֹּ֑אן וַתֹּ֕אמֶר אִם תִּתֵּ֥ן עֵרָב֖וֹן עַ֥ד שָׁלְחֶֽךָ

التكوين 40: 14 Gen.40.14

وَإِنَّمَا إِذَا ذَكَرْتَنِي عِنْدَكَ حِينَمَا يَصِيرُ لَكَ خَيْرٌ، تَصْنَعُ إِلَيَّ إِحْسَانًا وَتَذْكُرُنِي لِفِرْعَوْنَ، وَتُخْرِجُنِي مِنْ هذَا الْبَيْتِ.

כִּ֧י אִם זְכַרְתַּ֣נִי אִתְּךָ֗ כַּאֲשֶׁר֙ לָ֔ךְ יִ֣יטַב וְעָשִֽׂיתָ;נָּ֥א עִמָּדִ֖י חָ֑סֶד וְהִזְכַּרְתַּ֙נִי֙ פַּרְעֹ֔ה וְהוֹצֵאתַ֖נִי מִן הַזֶּֽה הַבַּ֥יִת

التكوين 42: 15 Gen.42.15

بِهذَا تُمْتَحَنُونَ. وَحَيَاةِ فِرْعَوْنَ لاَ تَخْرُجُونَ مِنْ هُنَا إِلاَّ بِمَجِيءِ أَخِيكُمُ الصَّغِيرِ إِلَى هُنَا.

בְּזֹ֖את תִּבָּחֵ֑נוּ חֵ֤י פַרְעֹה֙ אִם תֵּצְא֣וּ מִזֶּ֔ה כִּ֧י;אִם בְּב֛וֹא אֲחִיכֶ֥ם הַקָּטֹ֖ן הֵֽנָּה

التكوين 42: 16 Gen.42.16

أَرْسِلُوا مِنْكُمْ وَاحِدًا لِيَجِيءَ بِأَخِيكُمْ، وَأَنْتُمْ تُحْبَسُونَ، فَيُمْتَحَنَ كَلاَمُكُمْ هَلْ عِنْدَكُمْ صِدْقٌ. وَإِلاَّ فَوَحَيَاةِ فِرْعَوْنَ إِنَّكُمْ لَجَوَاسِيسُ..

שִׁלְח֨וּ מִכֶּ֣ם אֶחָד֮ וְיִקַּ֣ח אֲחִיכֶם֒ וְאַתֶּם֙ הֵאָ֣סְר֔וּ וְיִבָּֽחֲנוּ֙ דִּבְרֵיכֶ֔ם אִתְּכֶ֑ם הַֽאֱמֶ֖ת וְאִם חֵ֣י פַרְעֹ֔ה כִּ֥י;אַתֶּֽם מְרַגְּלִ֖ים

التكوين 42: 19 Gen.42.19

إِنْ كُنْتُمْ أُمَنَاءَ فَلْيُحْبَسْ أَخٌ وَاحِدٌ مِنْكُمْ فِي بَيْتِ حَبْسِكُمْ، وَانْطَلِقُوا أَنْتُمْ وَخُذُوا قَمْحًا لِمَجَاعَةِ بُيُوتِكُمْ.

אִם אַתֶּ֔ם כֵּנִ֣ים יֵאָסֵ֖ר אֲחִיכֶ֣ם;אֶחָ֔ד בְּבֵ֣ית מִשְׁמַרְכֶ֑ם לְכ֣וּ וְאַתֶּם֙ הָבִ֔יאוּ שֶׁ֖בֶר רַעֲב֥וֹן בָּתֵּיכֶֽם

التكوين 42: 37 Gen.42.37

وَكَلَّمَ رَأُوبَيْنُ أَبَاهُ قَائِلاً: اقْتُلِ ابْنَيَّ إِنْ لَمْ أَجِئْ بِهِ إِلَيْكَ. سَلِّمْهُ بِيَدِي وَأَنَا أَرُدُّهُ إِلَيْكَ.

וַיֹּ֤אמֶר רְאוּבֵן֙ אָבִ֣יו לֵאמֹ֔ר תָּמִ֔ית שְׁנֵ֤י;בָנַי֙ אִם לֹ֥א אֲבִיאֶ֖נּוּ אֵלֶ֑יךָ תְּנָ֤ה;אֹתוֹ֙ עַל;יָדִ֔י וַאֲנִ֖י אֲשִׁיבֶ֥נּוּ אֵלֶֽיךָ

التكوين 43: 4 Gen.43.4

إِنْ كُنْتَ تُرْسِلُ أَخَانَا مَعَنَا، نَنْزِلُ وَنَشْتَرِي لَكَ طَعَامًا،

אִם יֶשְׁךָ֛ מְשַׁלֵּ֥חַ אָחִ֖ינוּ אִתָּ֑נוּ נֵרְדָ֕ה וְנִשְׁבְּרָ֥ה לְךָ֖ אֹֽכֶל

التكوين 43: 5 Gen.43.5

وَلكِنْ إِنْ كُنْتَ لاَ تُرْسِلُهُ لاَ نَنْزِلُ. لأَنَّ الرَّجُلَ قَالَ لَنَا: لاَ تَرَوْنَ وَجْهِي بِدُونِ أَنْ يَكُونَ أَخُوكُمْ مَعَكُمْ.

וְאִם אֵינְךָ֥ מְשַׁלֵּ֖חַ לֹ֣א נֵרֵ֑ד כִּֽי הָאִ֞ישׁ אָמַ֤ר אֵלֵ֙ינוּ֙ לֹֽא תִרְא֣וּ פָנַ֔י בִּלְתִּ֖י אֲחִיכֶ֥ם אִתְּכֶֽם

التكوين 43: 9 Gen.43.9

أَنَا أَضْمَنُهُ. مِنْ يَدِي تَطْلُبُهُ. إِنْ لَمْ أَجِئْ بِهِ إِلَيْكَ وَأُوقِفْهُ قُدَّامَكَ، أَصِرْ مُذْنِبًا إِلَيْكَ كُلَّ الأَيَّامِ.

אָֽנֹכִי֙ אֶֽעֶרְבֶ֔נּוּ מִיָּדִ֖י תְּבַקְשֶׁ֑נּוּ אִם לֹ֨א הֲבִיאֹתִ֤יו אֵלֶ֙יךָ֙ וְהִצַּגְתִּ֣יו לְפָנֶ֔יךָ וְחָטָ֥אתִֽי לְךָ֖ כָּל הַיָּמִֽים

التكوين 43: 11 Gen.43.11

فَقَالَ لَهُمْ إِسْرَائِيلُ أَبُوهُمْ: إِنْ كَانَ هكَذَا فَافْعَلُوا هذَا: خُذُوا مِنْ أَفْخَرِ جَنَى الأَرْضِ فِي أَوْعِيَتِكُمْ، وَأَنْزِلُوا لِلرَّجُلِ هَدِيَّةً. قَلِيلاً مِنَ الْبَلَسَانِ، وَقَلِيلاً مِنَ الْعَسَلِ، وَكَثِيرَاءَ وَلاَذَنًا وَفُسْتُقًا وَلَوْزًا.

וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֜ם יִשְׂרָאֵ֣ל אֲבִיהֶ֗ם אִם כֵּ֣ן עֲשׂוּ֒ זֹ֣את קְח֞וּ מִזִּמְרַ֤ת הָאָ֙רֶץ֙ בִּכְלֵיכֶ֔ם וְהוֹרִ֥ידוּ לָאִ֖ישׁ מִנְחָ֑ה מְעַ֤ט צֳרִי֙ וּמְעַ֣ט דְּבַ֔שׁ נְכֹ֣את וָלֹ֔ט בָּטְנִ֖ים וּשְׁקֵדִֽים

التكوين 44: 23 Gen.44.23

فَقُلْتَ لِعَبِيدِكَ: إِنْ لَمْ يَنْزِلْ أَخُوكُمُ الصَّغِيرُ مَعَكُمْ لاَ تَعُودُوا تَنْظُرُونَ وَجْهِي.

וַתֹּ֙אמֶר֙ עֲבָדֶ֔יךָ אִם לֹ֥א יֵרֵ֛ד אֲחִיכֶ֥ם הַקָּטֹ֖ן אִתְּכֶ֑ם לֹ֥א תֹסִפ֖וּן לִרְא֥וֹת פָּנָֽי

التكوين 44: 26 Gen.44.26

فَقُلْنَا: لاَ نَقْدِرُ أَنْ نَنْزِلَ، وَإِنَّمَا إِذَا كَانَ أَخُونَا الصَّغِيرُ مَعَنَا نَنْزِلُ، لأَنَّنَا لاَ نَقْدِرُ أَنْ نَنْظُرَ وَجْهَ الرَّجُلِ وَأَخُونَا الصَّغِيرُ لَيْسَ مَعَنَا.

וַנֹּ֕אמֶר לֹ֥א נוּכַ֖ל לָרֶ֑דֶת אִם יֵשׁ֩ אָחִ֨ינוּ הַקָּטֹ֤ן אִתָּ֙נוּ֙ וְיָרַ֔דְנוּ כִּי לֹ֣א נוּכַ֗ל לִרְאוֹת֙ פְּנֵ֣י הָאִ֔ישׁ וְאָחִ֥ינוּ הַקָּטֹ֖ן אֵינֶ֥נּוּ אִתָּֽנוּ

التكوين 44: 32 Gen.44.32

لأَنَّ عَبْدَكَ ضَمِنَ الْغُلاَمَ لأَبِي قَائِلاً: إِنْ لَمْ أَجِئْ بِهِ إِلَيْكَ أَصِرْ مُذْنِبًا إِلَى أَبِي كُلَّ الأَيَّامِ.

כִּ֤י עַבְדְּךָ֙ עָרַ֣ב הַנַּ֔עַר מֵעִ֥ם;אָבִ֖י לֵאמֹ֑ר אִם לֹ֤א אֲבִיאֶ֙נּוּ֙ אֵלֶ֔יךָ וְחָטָ֥אתִי לְאָבִ֖י כָּל הַיָּמִֽים

التكوين 47: 6 Gen.47.6

أَرْضُ مِصْرَ قُدَّامَكَ. فِي أَفْضَلِ الأَرْضِ أَسْكِنْ أَبَاكَ وَإِخْوَتَكَ، لِيَسْكُنُوا فِي أَرْضِ جَاسَانَ. وَإِنْ عَلِمْتَ أَنَّهُ يُوجَدُ بَيْنَهُمْ ذَوُو قُدْرَةٍ، فَاجْعَلْهُمْ رُؤَسَاءَ مَوَاشٍ عَلَى الَّتِي لِي

אֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ לְפָנֶ֣יךָ בְּמֵיטַ֣ב הָאָ֔רֶץ הוֹשֵׁ֥ב אָבִ֖יךָ אַחֶ֑יךָ יֵשְׁבוּ֙ בְּאֶ֣רֶץ גֹּ֔שֶׁן וְאִם יָדַ֗עְתָּ וְיֶשׁ בָּם֙ אַנְשֵׁי;חַ֔יִל וְשַׂמְתָּ֛ם שָׂרֵ֥י מִקְנֶ֖ה עַל אֲשֶׁר לִֽי

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (909 آية)