אִם (H518) - ʼim | معجم سترونغ العبري

وَإِنْ لَمْ تَكُنِ الْمَرْأَةُ قَدْ تَنَجَّسَتْ بَلْ كَانَتْ طَاهِرَةً، تَتَبَرَّأُ وَتَحْبَلُ بِزَرْعٍ.

וְאִם לֹ֤א הָֽאִשָּׁ֔ה נִטְמְאָה֙ הִ֑וא וּטְהֹרָ֖ה וְנִקְּתָ֖ה וְנִזְרְעָ֥ה זָֽרַע

وَإِذَا ضَرَبُوا بِوَاحِدٍ يَجْتَمِعُ إِلَيْكَ الرُّؤَسَاءُ، رُؤُوسُ أُلُوفِ إِسْرَائِيلَ.

וְאִם יִתְקָ֑עוּ בְּאַחַ֖ת וְנוֹעֲד֤וּ אֵלֶ֙יךָ֙ הַנְּשִׂיאִ֔ים רָאשֵׁ֖י אַלְפֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

أَلَعَلِّي حَبِلْتُ بِجَمِيعِ هذَا الشَّعْبِ. أَوْ لَعَلِّي وَلَدْتُهُ، حَتَّى تَقُولَ لِي احْمِلْهُ فِي حِضْنِكَ كَمَا يَحْمِلُ الْمُرَبِّي الرَّضِيعَ، إِلَى الأَرْضِ الَّتِي حَلَفْتَ لآبَائِهِ.

הֶאָנֹכִ֣י הָרִ֗יתִי כָּל הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם אִם אָנֹכִ֖י יְלִדְתִּ֑יהוּ כִּֽי תֹאמַ֨ר אֵלַ֜י שָׂאֵ֣הוּ בְחֵיקֶ֗ךָ כַּאֲשֶׁ֨ר יִשָּׂ֤א הָאֹמֵן֙ הַיֹּנֵ֔ק עַ֚ל הָֽאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖עְתָּ לַאֲבֹתָֽיו

العدد 11: 15 Num.11.15

فَإِنْ كُنْتَ تَفْعَلُ بِي هكَذَا، فَاقْتُلْنِي قَتْلاً إِنْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ، فَلاَ أَرَى بَلِيَّتِي.

וְאִם אַתְּ עֹ֣שֶׂה לִּ֗י כָּ֣כָה הָרְגֵ֤נִי;נָא֙ הָרֹ֔ג אִם מָצָ֥אתִי חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ וְאַל אֶרְאֶ֖ה בְּרָעָתִֽי

العدد 11: 15 Num.11.15

فَإِنْ كُنْتَ تَفْعَلُ بِي هكَذَا، فَاقْتُلْنِي قَتْلاً إِنْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ، فَلاَ أَرَى بَلِيَّتِي.

וְאִם אַתְּ עֹ֣שֶׂה לִּ֗י כָּ֣כָה הָרְגֵ֤נִי;נָא֙ הָרֹ֔ג אִם מָצָ֥אתִי חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ וְאַל אֶרְאֶ֖ה בְּרָעָתִֽי

العدد 11: 22 Num.11.22

أَيُذْبَحُ لَهُمْ غَنَمٌ وَبَقَرٌ لِيَكْفِيَهُمْ. أَمْ يُجْمَعُ لَهُمْ كُلُّ سَمَكِ الْبَحْرِ لِيَكْفِيَهُمْ.

יִשָּׁחֵ֥ט לָהֶ֖ם הֲצֹ֧אן וּבָקָ֛ר וּמָצָ֣א;לָהֶ֑ם אִ֣ם יֵאָסֵ֥ף לָהֶ֖ם כָּל דְּגֵ֥י הַיָּ֛ם וּמָצָ֥א;לָהֶֽם

العدد 11: 23 Num.11.23

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: هَلْ تَقْصُرُ يَدُ الرَّبِّ. الآنَ تَرَى أَيُوافِيكَ كَلاَمِي أَمْ لاَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל;מֹשֶׁ֔ה תִּקְצָ֑ר הֲיַ֥ד יְהוָ֖ה עַתָּ֥ה תִרְאֶ֛ה הֲיִקְרְךָ֥ דְבָרִ֖י אִם לֹֽא

العدد 12: 6 Num.12.6

فَقَالَ: اسْمَعَا كَلاَمِي. إِنْ كَانَ مِنْكُمْ نَبِيٌّ لِلرَّبِّ، فَبِالرُّؤْيَا أَسْتَعْلِنُ لَهُ. فِي الْحُلْمِ أُكَلِّمُهُ.

וַיֹּ֖אמֶר שִׁמְעוּ;נָ֣א דְבָרָ֑י אִם יִֽהְיֶה֙ נְבִ֣יאֲכֶ֔ם יְהוָ֗ה בַּמַּרְאָה֙ אֶתְוַדָּ֔ע אֵלָ֣יו בַּחֲל֖וֹם אֲדַבֶּר;בּֽוֹ

العدد 13: 18 Num.13.18

وَانْظُرُوا الأَرْضَ، مَا هِيَ: وَالشَّعْبَ السَّاكِنَ فِيهَا، أَقَوِيٌّ هُوَ أَمْ ضَعِيفٌ. قَلِيلٌ أَمْ كَثِيرٌ.

וּרְאִיתֶ֥ם הָאָ֖רֶץ מַה הִ֑וא הָעָם֙ הַיֹּשֵׁ֣ב עָלֶ֔יהָ הֶחָזָ֥ק הוּא֙ הֲרָפֶ֔ה הַמְעַ֥ט אִם רָֽב

العدد 13: 19 Num.13.19

وَكَيْفَ هِيَ الأَرْضُ الَّتِي هُوَ سَاكِنٌ فِيهَا، أَجَيِّدَةٌ أَمْ رَدِيَّةٌ. وَمَا هِيَ الْمُدُنُ الَّتِي هُوَ سَاكِنٌ فِيهَا، أَمُخَيَّمَاتٌ أَمْ حُصُونٌ.

וּמָ֣ה הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁר הוּא֙ יֹשֵׁ֣ב בָּ֔הּ הֲטוֹבָ֥ה אִם רָעָ֑ה וּמָ֣ה הֶֽעָרִ֗ים אֲשֶׁר הִ֖וא יוֹשֵׁ֣ב בָּהֵ֔נָּה הַבְּמַֽחֲנִ֖ים אִ֥ם בְּמִבְצָרִֽים

العدد 13: 19 Num.13.19

وَكَيْفَ هِيَ الأَرْضُ الَّتِي هُوَ سَاكِنٌ فِيهَا، أَجَيِّدَةٌ أَمْ رَدِيَّةٌ. وَمَا هِيَ الْمُدُنُ الَّتِي هُوَ سَاكِنٌ فِيهَا، أَمُخَيَّمَاتٌ أَمْ حُصُونٌ.

וּמָ֣ה הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁר הוּא֙ יֹשֵׁ֣ב בָּ֔הּ הֲטוֹבָ֥ה אִם רָעָ֑ה וּמָ֣ה הֶֽעָרִ֗ים אֲשֶׁר הִ֖וא יוֹשֵׁ֣ב בָּהֵ֔נָּה הַבְּמַֽחֲנִ֖ים אִ֥ם בְּמִבְצָרִֽים

العدد 13: 20 Num.13.20

وَكَيْفَ هِيَ الأَرْضُ، أَسَمِينَةٌ أَمْ هَزِيلَةٌ. أَفِيهَا شَجَرٌ أَمْ لاَ. وَتَشَدَّدُوا فَخُذُوا مِنْ ثَمَرِ الأَرْضِ. وَأَمَّا الأَيَّامُ فَكَانَتْ أَيَّامَ بَاكُورَاتِ الْعِنَبِ.

וּמָ֣ה הִ֜וא הָ֠אָרֶץ הַשְּׁמֵנָ֨ה אִם רָזָ֗ה הֲיֵֽשׁ;בָּ֥הּ עֵץ֙ אִם אַ֔יִן וְהִ֨תְחַזַּקְתֶּ֔ם וּלְקַחְתֶּ֖ם מִפְּרִ֣י הָאָ֑רֶץ וְהַ֨יָּמִ֔ים יְמֵ֖י בִּכּוּרֵ֥י עֲנָבִֽים

العدد 13: 20 Num.13.20

وَكَيْفَ هِيَ الأَرْضُ، أَسَمِينَةٌ أَمْ هَزِيلَةٌ. أَفِيهَا شَجَرٌ أَمْ لاَ. وَتَشَدَّدُوا فَخُذُوا مِنْ ثَمَرِ الأَرْضِ. وَأَمَّا الأَيَّامُ فَكَانَتْ أَيَّامَ بَاكُورَاتِ الْعِنَبِ.

וּמָ֣ה הִ֜וא הָ֠אָרֶץ הַשְּׁמֵנָ֨ה אִם רָזָ֗ה הֲיֵֽשׁ;בָּ֥הּ עֵץ֙ אִם אַ֔יִן וְהִ֨תְחַזַּקְתֶּ֔ם וּלְקַחְתֶּ֖ם מִפְּרִ֣י הָאָ֑רֶץ וְהַ֨יָּמִ֔ים יְמֵ֖י בִּכּוּרֵ֥י עֲנָבִֽים

العدد 14: 8 Num.14.8

إِنْ سُرَّ بِنَا الرَّبُّ يُدْخِلْنَا إِلَى هذِهِ الأَرْضِ وَيُعْطِينَا إِيَّاهَا، أَرْضًا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً.

אִם חָפֵ֥ץ בָּ֙נוּ֙ יְהוָ֔ה וְהֵבִ֤יא;אֹתָ֙נוּ֙ אֶל הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ וּנְתָנָ֖הּ;לָ֑נוּ אֶ֕רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ

العدد 14: 23 Num.14.23

لَنْ يَرَوْا الأَرْضَ الَّتِي حَلَفْتُ لآبَائِهِمْ. وَجَمِيعُ الَّذِينَ أَهَانُونِي لاَ يَرَوْنَهَا.

אִם יִרְאוּ֙ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖עְתִּי לַאֲבֹתָ֑ם וְכָל מְנַאֲצַ֖י לֹ֥א יִרְאֽוּהָ

العدد 14: 30 Num.14.30

لَنْ تَدْخُلُوا الأَرْضَ الَّتِي رَفَعْتُ يَدِي لأُسْكِنَنَّكُمْ فِيهَا، مَا عَدَا كَالِبَ بْنَ يَفُنَّةَ وَيَشُوعَ بْنَ نُونٍ.

אִם;אַתֶּם֙ תָּבֹ֣אוּ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֤ר נָשָׂ֙אתִי֙ יָדִ֔י לְשַׁכֵּ֥ן;אֶתְכֶ֖ם בָּ֑הּ כִּ֚י;אִם כָּלֵ֣ב בֶּן יְפֻנֶּ֔ה וִיהוֹשֻׁ֖עַ בִּן נֽוּן

العدد 14: 35 Num.14.35

أَنَا الرَّبُّ قَدْ تَكَلَّمْتُ. لأَفْعَلَنَّ هذَا بِكُلِّ هذِهِ الْجَمَاعَةِ الشِّرِّيرَةِ الْمُتَّفِقَةِ عَلَيَّ. فِي هذَا الْقَفْرِ يَفْنَوْنَ، وَفِيهِ يَمُوتُونَ.

אֲנִ֣י יְהוָה֮ אִם דִּבַּרְתִּי֒ אֶֽעֱשֶׂ֗ה זֹ֣את לְכָל הָעֵדָ֤ה הָֽרָעָה֙ הַנּוֹעָדִ֖ים עָלָ֑י הַזֶּ֛ה בַּמִּדְבָּ֥ר יִתַּ֖מּוּ וְשָׁ֥ם יָמֻֽתוּ

العدد 15: 27 Num.15.27

وَإِنْ أَخْطَأَتْ نَفْسٌ وَاحِدَةٌ سَهْوًا، تُقَرِّبْ عَنْزًا حَوْلِيَّةً ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ،

וְאִם תֶּחֱטָ֣א נֶ֥פֶשׁ אַחַ֖ת בִשְׁגָגָ֑ה וְהִקְרִ֛יבָה עֵ֥ז בַּת;שְׁנָתָ֖הּ לְחַטָּֽאת

العدد 16: 29 Num.16.29

إِنْ مَاتَ هؤُلاَءِ كَمَوْتِ كُلِّ إِنْسَانٍ، وَأَصَابَتْهُمْ مَصِيبَةُ كُلِّ إِنْسَانٍ، فَلَيْسَ الرَّبُّ قَدْ أَرْسَلَنِي.

אִם יְמֻת֣וּן אֵ֔לֶּה כְּמ֤וֹת כָּל הָֽאָדָם֙ יִפָּקֵ֖ד;עֲלֵיהֶ֑ם וּפְקֻדַּת֙ כָּל הָ֣אָדָ֔ם לֹ֥א יְהוָ֖ה שְׁלָחָֽנִי

العدد 16: 30 Num.16.30

وَلكِنْ إِنِ ابْتَدَعَ الرَّبُّ بِدْعَةً وَفَتَحَتِ الأَرْضُ فَاهَا وَابْتَلَعَتْهُمْ وَكُلَّ مَا لَهُمْ، فَهَبَطُوا أَحْيَاءً إِلَى الْهَاوِيَةِ، تَعْلَمُونَ أَنَّ هؤُلاَءِ الْقَوْمَ قَدِ ازْدَرَوْا بِالرَّبِّ.

וְאִם יִבְרָ֣א יְהוָ֗ה בְּרִיאָ֞ה וּפָצְתָ֨ה הָאֲדָמָ֤ה פִּ֙יהָ֙ וּבָלְעָ֤ה;אֹתָם֙ כָּל אֲשֶׁ֣ר לָהֶ֔ם וְיָרְד֥וּ חַיִּ֖ים שְׁאֹ֑לָה וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֧י הָאֵ֖לֶּה הָאֲנָשִׁ֥ים נִֽאֲצ֛וּ יְהוָֽה

العدد 17: 13 Num.17.13

كُلُّ مَنِ اقْتَرَبَ إِلَى مَسْكَنِ الرَّبِّ يَمُوتُ. أَمَا فَنِيْنَا تَمَامًا..

כֹּ֣ל הַקָּרֵ֧ב;הַקָּרֵ֛ב אֶל מִשְׁכַּ֥ן יְהוָ֖ה יָמ֑וּת הַאִ֥ם תַּ֖מְנוּ לִגְוֹֽעַ

العدد 19: 12 Num.19.12

يَتَطَهَّرُ بِهِ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ، وَفِي الْيَوْمِ السَّابعِ يَكُونُ طَاهِرًا. وَإِنْ لَمْ يَتَطَهَّرْ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ فَفِي الْيَوْمِ السَّابعِ لاَ يَكُونُ طَاهِرًا.

ה֣וּא;יִתְחַטָּא ב֞וֹ בַּיּ֧וֹם הַשְּׁלִישִׁ֛י וּבַיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִ֖י יִטְהָ֑ר וְאִם לֹ֨א יִתְחַטָּ֜א בַּיּ֧וֹם הַשְּׁלִישִׁ֛י וּבַיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִ֖י לֹ֥א יִטְהָֽר

العدد 20: 19 Num.20.19

فَقَالَ لَهُ بَنُو إِسْرَائِيلَ: فِي السِّكَّةِ نَصْعَدُ، وَإِذَا شَرِبْنَا أَنَا وَمَوَاشِيَّ مِنْ مَائِكَ أَدْفَعُ ثَمَنَهُ. لاَ شَيْءَ. أَمُرُّ بِرِجْلَيَّ فَقَطْ.

וַיֹּאמְר֨וּ אֵלָ֥יו בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֘ל בַּֽמְסִלָּ֣ה נַעֲלֶה֒ וְאִם נִשְׁתֶּה֙ אֲנִ֣י וּמִקְנַ֔י מֵימֶ֤יךָ וְנָתַתִּ֖י מִכְרָ֑ם אֵין;דָּבָ֖ר אֶֽעֱבֹֽרָה בְּרַגְלַ֥י רַ֥ק

العدد 21: 2 Num.21.2

فَنَذَرَ إِسْرَائِيلُ نَذْرًا لِلرَّبِّ وَقَالَ: إِنْ دَفَعْتَ هؤُلاَءِ الْقَوْمَ إِلَى يَدِي أُحَرِّمُ مُدُنَهُمْ.

וַיִּדַּ֨ר יִשְׂרָאֵ֥ל נֶ֛דֶר לַֽיהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אִם נָתֹ֨ן;תִּתֵּ֜ן הַזֶּה֙ הָעָ֤ם בְּיָדִ֔י וְהַֽחֲרַמְתִּ֖י עָרֵיהֶֽם

العدد 21: 9 Num.21.9

فَصَنَعَ مُوسَى حَيَّةً مِنْ نُحَاسٍ وَوَضَعَهَا عَلَى الرَّايَةِ، فَكَانَ مَتَى لَدَغَتْ حَيَّةٌ إِنْسَانًا وَنَظَرَ إِلَى حَيَّةِ النُّحَاسِ يَحْيَا.

וַיַּ֤עַשׂ מֹשֶׁה֙ נְחַ֣שׁ נְחֹ֔שֶׁת וַיְשִׂמֵ֖הוּ עַל הַנֵּ֑ס וְהָיָ֗ה אִם נָשַׁ֤ךְ הַנָּחָשׁ֙ אִ֔ישׁ וְהִבִּ֛יט אֶל נְחַ֥שׁ הַנְּחֹ֖שֶׁת וָחָֽי

العدد 22: 18 Num.22.18

فَأَجَابَ بَلْعَامُ وَقَالَ لِعَبِيدِ بَالاَقَ: وَلَوْ أَعْطَانِي بَالاَقُ مِلْءَ بَيْتِهِ فِضَّةً وَذَهَبًا لاَ أَقْدِرُ أَنْ أَتَجَاوَزَ قَوْلَ الرَّبِّ إِلهِي لأَعْمَلَ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا.

וַיַּ֣עַן בִּלְעָ֗ם וַיֹּ֙אמֶר֙ עַבְדֵ֣י בָלָ֔ק אִם יִתֶּן;לִ֥י בָלָ֛ק מְלֹ֥א בֵית֖וֹ כֶּ֣סֶף וְזָהָ֑ב לֹ֣א אוּכַ֗ל לַעֲבֹר֙ פִּי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י לַעֲשׂ֥וֹת קְטַנָּ֖ה א֥וֹ גְדוֹלָֽה

العدد 22: 20 Num.22.20

فَأَتَى اللهُ إِلَى بَلْعَامَ لَيْلاً وَقَالَ لَهُ: إِنْ أَتَى الرِّجَالُ لِيَدْعُوكَ فَقُمِ اذْهَبْ مَعَهُمْ، إِنَّمَا تَعْمَلُ الأَمْرَ الَّذِي أُكَلِّمُكَ

וַיָּבֹ֨א אֱלֹהִ֥ים אֶל בִּלְעָם֮ לַיְלָה֒ וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ אִם בָּ֣אוּ הָאֲנָשִׁ֔ים לִקְרֹ֤א;לְךָ֙ ק֖וּם לֵ֣ךְ אִתָּ֑ם וְאַ֗ךְ תַעֲשֶֽׂה הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר אֲדַבֵּ֥ר;אֵלֶ֖יךָ

العدد 22: 34 Num.22.34

فَقَالَ بَلْعَامُ لِمَلاَكِ الرَّبِّ: أَخْطَأْتُ. إِنِّي لَمْ أَعْلَمْ أَنَّكَ وَاقِفٌ تِلْقَائِي فِي الطَّرِيقِ. وَالآنَ إِنْ قَبُحَ فِي عَيْنَيْكَ فَإِنِّي أَرْجعُ.

וַיֹּ֨אמֶר בִּלְעָ֜ם מַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ חָטָ֔אתִי כִּ֚י לֹ֣א יָדַ֔עְתִּי כִּ֥י;כִּ֥י;אַתָּ֛ה נִצָּ֥ב לִקְרָאתִ֖י בַּדָּ֑רֶךְ וְעַתָּ֛ה אִם רַ֥ע בְּעֵינֶ֖יךָ אָשׁ֥וּבָה;לִּֽי

العدد 24: 13 Num.24.13

وَلَوْ أَعْطَانِي بَالاَقُ مِلْءَ بَيْتِهِ فِضَّةً وَذَهَبًا لاَ أَقْدِرُ أَنْ أَتَجَاوَزَ قَوْلَ الرَّبِّ لأَعْمَلَ خَيْرًا أَوْ شَرًّا مِنْ نَفْسِي. الَّذِي يَتَكَلَّمُهُ الرَّبُّ إِيَّاهُ أَتَكَلَّمُ.

אִם יִתֶּן;לִ֨י בָלָ֜ק מְלֹ֣א בֵיתוֹ֮ כֶּ֣סֶף וְזָהָב֒ לֹ֣א אוּכַ֗ל לַעֲבֹר֙ פִּ֣י יְהוָ֔ה לַעֲשׂ֥וֹת טוֹבָ֛ה א֥וֹ רָעָ֖ה מִלִּבִּ֑י אֲשֶׁר יְדַבֵּ֥ר;אֹת֥וֹ יְהוָ֖ה אֲדַבֵּֽר

العدد 27: 9 Num.27.9

وَإِنْ لَمْ تَكُنْ لَهُ ابْنَةٌ، تُعْطُوا مُلْكَهُ لإِخْوَتِهِ.

וְאִם אֵ֥ין ל֖וֹ בַּ֑ת וּנְתַתֶּ֥ם נַחֲלָת֖וֹ לְאֶחָיו

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (909 آية)