אִם (H518) - ʼim | معجم سترونغ العبري

عاموس 3: 4 Amo.3.4

هَلْ يُزَمْجِرُ الأَسَدُ فِي الْوَعْرِ وَلَيْسَ لَهُ فَرِيسَةٌ. هَلْ يُعْطِي شِبْلُ الأَسَدِ زَئِيرَهُ مِنْ خِدْرِهِ إِنْ لَمْ يَخْطَفْ.

הֲיִשְׁאַ֤ג אַרְיֵה֙ בַּיַּ֔עַר אֵ֣ין ל֑וֹ וְטֶ֖רֶף הֲיִתֵּ֨ן כְּפִ֤יר קוֹלוֹ֙ מִמְּעֹ֣נָת֔וֹ בִּלְתִּ֖י אִם;לָכָֽד

عاموس 3: 6 Amo.3.6

أَمْ يُضْرَبُ بِالْبُوقِ فِي مَدِينَةٍ وَالشَّعْبُ لاَ يَرْتَعِدُ. هَلْ تَحْدُثُ بَلِيَّةٌ فِي مَدِينَةٍ وَالرَّبُّ لَمْ يَصْنَعْهَا.

אִם יִתָּקַ֤ע שׁוֹפָר֙ בְּעִ֔יר וְעָ֖ם לֹ֣א יֶחֱרָ֑דוּ אִם תִּהְיֶ֤ה רָעָה֙ בְּעִ֔יר וַיהוָ֖ה לֹ֥א עָשָֽׂה

عاموس 3: 6 Amo.3.6

أَمْ يُضْرَبُ بِالْبُوقِ فِي مَدِينَةٍ وَالشَّعْبُ لاَ يَرْتَعِدُ. هَلْ تَحْدُثُ بَلِيَّةٌ فِي مَدِينَةٍ وَالرَّبُّ لَمْ يَصْنَعْهَا.

אִם יִתָּקַ֤ע שׁוֹפָר֙ בְּעִ֔יר וְעָ֖ם לֹ֣א יֶחֱרָ֑דוּ אִם תִּהְיֶ֤ה רָעָה֙ בְּעִ֔יר וַיהוָ֖ה לֹ֥א עָשָֽׂה

عاموس 5: 22 Amo.5.22

إِنِّي إِذَا قَدَّمْتُمْ لِي مُحْرَقَاتِكُمْ وَتَقْدِمَاتِكُمْ لاَ أَرْتَضِي، وَذَبَائِحَ السَّلاَمَةِ مِنْ مُسَمَّنَاتِكُمْ لاَ أَلْتَفِتُ إِلَيْهَا.

כִּ֣י אִם תַּעֲלוּ לִ֥י עֹל֛וֹת וּמִנְחֹתֵיכֶ֖ם לֹ֣א אֶרְצֶ֑ה וְשֶׁ֥לֶם מְרִיאֵיכֶ֖ם לֹ֥א אַבִּֽיט

عاموس 6: 2 Amo.6.2

اُعْبُرُوا إِلَى كَلْنَةَ وَانْظُرُوا، وَاذْهَبُوا مِنْ هُنَاكَ إِلَى حَمَاةَ الْعَظِيمَةِ، ثُمَّ انْزِلُوا إِلَى جَتِّ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. أَهِيَ أَفْضَلُ مِنْ هذِهِ الْمَمَالِكِ، أَمْ تُخُمُهُمْ أَوْسَعُ مِنْ تُخُمِكُمْ.

עִבְר֤וּ כַֽלְנֵה֙ וּרְא֔וּ וּלְכ֥וּ מִשָּׁ֖ם חֲמַ֣ת רַבָּ֑ה וּרְד֣וּ גַת פְּלִשְׁתּ֗ים הֲטוֹבִים֙ מִן הָאֵ֔לֶּה הַמַּמְלָכ֣וֹת אִם גְּבוּלָ֖ם רַ֥ב מִגְּבֻלְכֶֽם

عاموس 6: 9 Amo.6.9

فَيَكُونُ إِذَا بَقِيَ عَشَرَةُ رِجَال فِي بَيْتٍ وَاحِدٍ أَنَّهُمْ يَمُوتُونَ.

וְהָיָ֗ה אִם יִוָּ֨תְר֜וּ עֲשָׂרָ֧ה אֲנָשִׁ֛ים בְּבַ֥יִת אֶחָ֖ד וָמֵֽתוּ

عاموس 6: 12 Amo.6.12

هَلْ تَرْكُضُ الْخَيْلُ عَلَى الصَّخْرِ. أَوْ يُحْرَثُ عَلَيْهِ بِالْبَقَرِ. حَتَّى حَوَّلْتُمُ الْحَقَّ سَمًّا، وَثَمَرَ الْبِرِّ أَفْسَنْتِينًا.

הַיְרֻצ֤וּן סוּסִ֔ים בַּסֶּ֙לַע֙ אִֽם יַחֲר֖וֹשׁ בַּבְּקָרִ֑ים כִּֽי הֲפַכְתֶּ֤ם מִשְׁפָּ֔ט לְרֹאשׁ֙ וּפְרִ֥י צְדָקָ֖ה לְלַעֲנָֽה

عاموس 7: 2 Amo.7.2

وَحَدَثَ لَمَّا فَرَغَ مِنْ أَكْلِ عُشْبِ الأَرْضِ أَنِّي قُلْتُ: أَيُّهَا السَّيِّدُ الرَّبُّ، اصْفَحْ. كَيْفَ يَقُومُ يَعْقُوبُ. فَإِنَّهُ صَغِيرٌ..

וְהָיָ֗ה אִם כִּלָּה֙ לֶֽאֱכוֹל֙ עֵ֣שֶׂב הָאָ֔רֶץ וָאֹמַ֗ר אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ סְֽלַֽח;נָ֔א מִ֥י יָק֖וּם יַֽעֲקֹ֑ב כִּ֥י;הֽוּא קָטֹ֖ן

عاموس 8: 7 Amo.8.7

قَدْ أَقْسَمَ الرَّبُّ بِفَخْرِ يَعْقُوبَ: إِنِّي لَنْ أَنْسَى إِلَى الأَبَدِ جَمِيعَ أَعْمَالِهِمْ.

נִשְׁבַּ֥ע יְהוָ֖ה בִּגְא֣וֹן יַעֲקֹ֑ב אִם אֶשְׁכַּ֥ח לָנֶ֖צַח כָּל מַעֲשֵׂיהֶֽם

عاموس 9: 2 Amo.9.2

إِنْ نَقَبُوا إِلَى الْهَاوِيَةِ فَمِنْ هُنَاكَ تَأْخُذُهُمْ يَدِي، وَإِنْ صَعِدُوا إِلَى السَّمَاءِ فَمِنْ هُنَاكَ أُنْزِلُهُمْ.

אִם יַחְתְּר֣וּ בִשְׁא֔וֹל מִשָּׁ֖ם תִקָּחֵ֑ם יָדִ֣י וְאִֽם יַעֲלוּ֙ הַשָּׁמַ֔יִם מִשָּׁ֖ם אוֹרִידֵֽם

عاموس 9: 2 Amo.9.2

إِنْ نَقَبُوا إِلَى الْهَاوِيَةِ فَمِنْ هُنَاكَ تَأْخُذُهُمْ يَدِي، وَإِنْ صَعِدُوا إِلَى السَّمَاءِ فَمِنْ هُنَاكَ أُنْزِلُهُمْ.

אִם יַחְתְּר֣וּ בִשְׁא֔וֹל מִשָּׁ֖ם תִקָּחֵ֑ם יָדִ֣י וְאִֽם יַעֲלוּ֙ הַשָּׁמַ֔יִם מִשָּׁ֖ם אוֹרִידֵֽם

عاموس 9: 3 Amo.9.3

وَإِنِ اخْتَبَأُوا فِي رَأْسِ الْكَرْمَلِ فَمِنْ هُنَاكَ أُفَتِّشُ وَآخُذُهُمْ، وَإِنِ اخْتَفَوْا مِنْ أَمَامِ عَيْنَيَّ فِي قَعْرِ الْبَحْرِ فَمِنْ هُنَاكَ آمُرُ الْحَيَّةَ فَتَلْدَغُهُمْ.

וְאִם יֵחָֽבְאוּ֙ בְּרֹ֣אשׁ הַכַּרְמֶ֔ל מִשָּׁ֥ם אֲחַפֵּ֖שׂ וּלְקַחְתִּ֑ים וְאִם יִסָּ֨תְר֜וּ מִנֶּ֤גֶד עֵינַי֙ בְּקַרְקַ֣ע הַיָּ֔ם מִשָּׁ֛ם אֲצַוֶּ֥ה הַנָּחָ֖שׁ וּנְשָׁכָֽם

عاموس 9: 3 Amo.9.3

وَإِنِ اخْتَبَأُوا فِي رَأْسِ الْكَرْمَلِ فَمِنْ هُنَاكَ أُفَتِّشُ وَآخُذُهُمْ، وَإِنِ اخْتَفَوْا مِنْ أَمَامِ عَيْنَيَّ فِي قَعْرِ الْبَحْرِ فَمِنْ هُنَاكَ آمُرُ الْحَيَّةَ فَتَلْدَغُهُمْ.

וְאִם יֵחָֽבְאוּ֙ בְּרֹ֣אשׁ הַכַּרְמֶ֔ל מִשָּׁ֥ם אֲחַפֵּ֖שׂ וּלְקַחְתִּ֑ים וְאִם יִסָּ֨תְר֜וּ מִנֶּ֤גֶד עֵינַי֙ בְּקַרְקַ֣ע הַיָּ֔ם מִשָּׁ֛ם אֲצַוֶּ֥ה הַנָּחָ֖שׁ וּנְשָׁכָֽם

عاموس 9: 4 Amo.9.4

وَإِنْ مَضَوْا فِي السَّبْيِ أَمَامَ أَعْدَائِهِمْ فَمِنْ هُنَاكَ آمُرُ السَّيْفَ فَيَقْتُلُهُمْ، وَأَجْعَلُ عَيْنَيَّ عَلَيْهِمْ لِلشَّرِّ لاَ لِلْخَيْرِ.

וְאִם יֵלְכ֤וּ בַשְּׁבִי֙ לִפְנֵ֣י אֹֽיבֵיהֶ֔ם מִשָּׁ֛ם אֲצַוֶּ֥ה הַחֶ֖רֶב וַהֲרָגָ֑תַם וְשַׂמְתִּ֨י עֵינִ֧י עֲלֵיהֶ֛ם לְרָעָ֖ה וְלֹ֥א לְטוֹבָֽה

عوبديا 1: 4 Oba.1.4

إِنْ كُنْتَ تَرْتَفِعُ كَالنَّسْرِ، وَإِنْ كَانَ عُشُّكَ مَوْضُوعًا بَيْنَ النُّجُومِ، فَمِنْ هُنَاكَ أُحْدِرُكَ، يَقُولُ الرَّبُّ.

אִם תַּגְבִּ֣יהַּ כַּנֶּ֔שֶׁר וְאִם שִׂ֣ים קִנֶּ֑ךָ בֵּ֥ין כּֽוֹכָבִ֖ים מִשָּׁ֥ם אוֹרִֽידְךָ֖ נְאֻם יְהוָֽה

عوبديا 1: 4 Oba.1.4

إِنْ كُنْتَ تَرْتَفِعُ كَالنَّسْرِ، وَإِنْ كَانَ عُشُّكَ مَوْضُوعًا بَيْنَ النُّجُومِ، فَمِنْ هُنَاكَ أُحْدِرُكَ، يَقُولُ الرَّبُّ.

אִם תַּגְבִּ֣יהַּ כַּנֶּ֔שֶׁר וְאִם שִׂ֣ים קִנֶּ֑ךָ בֵּ֥ין כּֽוֹכָבִ֖ים מִשָּׁ֥ם אוֹרִֽידְךָ֖ נְאֻם יְהוָֽה

عوبديا 1: 5 Oba.1.5

إِنْ أَتَاكَ سَارِقُونَ أَوْ لُصُوصُ لَيْل. كَيْفَ هَلِكْتَ. أَفَلاَ يَسْرِقُونَ حَاجَتَهُمْ. إِنْ أَتَاكَ قَاطِفُونَ أَفَلاَ يُبْقُونَ خُصَاصَةً.

אִם בָּאֽוּ;לְךָ֙ גַּנָּבִ֤ים אִם שׁ֣וֹדְדֵי לַ֔יְלָה אֵ֣יךְ נִדְמֵ֔יתָה הֲל֥וֹא יִגְנְב֖וּ דַּיָּ֑ם אִם בָּ֣אוּ;לָ֔ךְ בֹּֽצְרִים֙ הֲל֖וֹא יַשְׁאִ֥ירוּ עֹלֵלֽוֹת

عوبديا 1: 5 Oba.1.5

إِنْ أَتَاكَ سَارِقُونَ أَوْ لُصُوصُ لَيْل. كَيْفَ هَلِكْتَ. أَفَلاَ يَسْرِقُونَ حَاجَتَهُمْ. إِنْ أَتَاكَ قَاطِفُونَ أَفَلاَ يُبْقُونَ خُصَاصَةً.

אִם בָּאֽוּ;לְךָ֙ גַּנָּבִ֤ים אִם שׁ֣וֹדְדֵי לַ֔יְלָה אֵ֣יךְ נִדְמֵ֔יתָה הֲל֥וֹא יִגְנְב֖וּ דַּיָּ֑ם אִם בָּ֣אוּ;לָ֔ךְ בֹּֽצְרִים֙ הֲל֖וֹא יַשְׁאִ֥ירוּ עֹלֵלֽוֹת

عوبديا 1: 5 Oba.1.5

إِنْ أَتَاكَ سَارِقُونَ أَوْ لُصُوصُ لَيْل. كَيْفَ هَلِكْتَ. أَفَلاَ يَسْرِقُونَ حَاجَتَهُمْ. إِنْ أَتَاكَ قَاطِفُونَ أَفَلاَ يُبْقُونَ خُصَاصَةً.

אִם בָּאֽוּ;לְךָ֙ גַּנָּבִ֤ים אִם שׁ֣וֹדְדֵי לַ֔יְלָה אֵ֣יךְ נִדְמֵ֔יתָה הֲל֥וֹא יִגְנְב֖וּ דַּיָּ֑ם אִם בָּ֣אוּ;לָ֔ךְ בֹּֽצְרִים֙ הֲל֖וֹא יַשְׁאִ֥ירוּ עֹלֵלֽוֹת

ميخا 2: 7 Mic.2.7

أَيُّهَا الْمُسَمَّى بَيْتَ يَعْقُوبَ، هَلْ قَصُرَتْ رُوحُ الرَّبِّ. أَهذِهِ أَفْعَالُهُ. أَلَيْسَتْ أَقْوَالِي صَالِحَةً نَحْوَ مَنْ يَسْلُكُ بِالاسْتِقَامَةِ.

הֶאָמ֣וּר בֵּֽית יַעֲקֹ֗ב הֲקָצַר֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה אִם;אֵ֖לֶּה מַעֲלָלָ֑יו הֲל֤וֹא דְבָרַ֨י יֵיטִ֔יבוּ עִ֖ם הוֹלֵֽךְ הַיָּשָׁ֥ר

ميخا 4: 9 Mic.4.9

اَلآنَ لِمَاذَا تَصْرُخِينَ صُرَاخًا. أَلَيْسَ فِيكِ مَلِكٌ، أَمْ هَلَكَ مُشِيرُكِ حَتَّى أَخَذَكِ وَجَعٌ كَالْوَالِدَةِ.

עַתָּ֕ה לָ֥מָּה תָרִ֖יעִי רֵ֑עַ אֵֽין בָּ֗ךְ הֲמֶ֣לֶךְ אִֽם אָבָ֔ד יוֹעֲצֵךְ֙ כִּֽי הֶחֱזִיקֵ֥ךְ חִ֖יל כַּיּוֹלֵדָֽה

ميخا 5: 8 Mic.5.8

وَتَكُونُ بَقِيَّةُ يَعْقُوبَ بَيْنَ الأُمَمِ فِي وَسَطِ شُعُوبٍ كَثِيرِينَ كَالأَسَدِ بَيْنَ وُحُوشِ الْوَعْرِ، كَشِبْلِ الأَسَدِ بَيْنَ قُطْعَانِ الْغَنَمِ، الَّذِي إِذَا عَبَرَ يَدُوسُ وَيَفْتَرِسُ وَلَيْسَ مَنْ يُنْقِذُ.

וְהָיָה֩ שְׁאֵרִ֨ית יַעֲקֹ֜ב בַּגּוֹיִ֗ם בְּקֶ֙רֶב֙ עַמִּ֣ים רַבִּ֔ים כְּאַרְיֵה֙ בְּבַהֲמ֣וֹת יַ֔עַר כִּכְפִ֖יר בְּעֶדְרֵי צֹ֑אן אֲשֶׁ֧ר אִם עָבַ֛ר וְרָמַ֥ס וְטָרַ֖ף וְאֵ֥ין מַצִּֽיל

ناحوم 1: 12 Nam.1.12

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ كَانُوا سَالِمِينَ وَكَثِيرِينَ هكَذَا، فَهكَذَا يُجَزُّونَ فَيَعْبُرُ. أَذْلَلْتُكِ. لاَ أُذِلُّكِ ثَانِيَةً.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם שְׁלֵמִים֙ רַבִּ֔ים וְכֵ֣ן וְכֵ֥ן נָגֹ֖זּוּ וְעָבָ֑ר וְעִ֨נִּתִ֔ךְ לֹ֥א אֲעַנֵּ֖ךְ עֽוֹד

ناحوم 3: 12 Nam.3.12

جَمِيعُ قِلاَعِكِ أَشْجَارُ تِينٍ بِالْبَوَاكِيرِ، إِذَا انْهَزَّتْ تَسْقُطُ فِي فَمِ الآكِلِ.

כָּ֨ל מִבְצָרַ֔יִךְ תְּאֵנִ֖ים עִם;בִּכּוּרִ֑ים אִם יִנּ֕וֹעוּ וְנָפְל֖וּ עַל פִּ֥י אוֹכֵֽל

حبقوق 2: 3 Hab.2.3

لأَنَّ الرُّؤْيَا بَعْدُ إِلَى الْمِيعَادِ، وَفِي النِّهَايَةِ تَتَكَلَّمُ وَلاَ تَكْذِبُ. إِنْ تَوَانَتْ فَانْتَظِرْهَا لأَنَّهَا سَتَأْتِي إِتْيَانًا وَلاَ تَتَأَخَّرُ.

כִּ֣י חָזוֹן֙ ע֤וֹד לַמּוֹעֵ֔ד לַקֵּ֖ץ וְיָפֵ֥חַ וְלֹ֣א יְכַזֵּ֑ב אִם יִתְמַהְמָהּ֙ חַכֵּה;ל֔וֹ כִּֽי בֹ֥א יָבֹ֖א לֹ֥א יְאַחֵֽר

حبقوق 3: 8 Hab.3.8

هَلْ عَلَى الأَنْهَارِ حَمِيَ يَا رَبُّ. هَلْ عَلَى الأَنْهَارِ غَضَبُكَ. أَوْ عَلَى الْبَحْرِ سَخَطُكَ حَتَّى إِنَّكَ رَكِبْتَ خَيْلَكَ، مَرْكَبَاتِكَ الْخَلاَصِ.

הֲבִנְהָרִים֙ חָרָ֣ה יְהוָ֔ה אִ֤ם בַּנְּהָרִים֙ אַפֶּ֔ךָ אִם בַּיָּ֖ם עֶבְרָתֶ֑ךָ כִּ֤י תִרְכַּב֙;עַל סוּסֶ֔יךָ מַרְכְּבֹתֶ֖יךָ יְשׁוּעָֽה

حبقوق 3: 8 Hab.3.8

هَلْ عَلَى الأَنْهَارِ حَمِيَ يَا رَبُّ. هَلْ عَلَى الأَنْهَارِ غَضَبُكَ. أَوْ عَلَى الْبَحْرِ سَخَطُكَ حَتَّى إِنَّكَ رَكِبْتَ خَيْلَكَ، مَرْكَبَاتِكَ الْخَلاَصِ.

הֲבִנְהָרִים֙ חָרָ֣ה יְהוָ֔ה אִ֤ם בַּנְּהָרִים֙ אַפֶּ֔ךָ אִם בַּיָּ֖ם עֶבְרָתֶ֑ךָ כִּ֤י תִרְכַּב֙;עַל סוּסֶ֔יךָ מַרְכְּבֹתֶ֖יךָ יְשׁוּעָֽה

حجي 2: 13 Hag.2.13

فَقَالَ حَجَّي: إِنْ كَانَ الْمُنَجَّسُ بِمَيْتٍ يَمَسُّ شَيْئًا مِنْ هذِهِ، فَهَلْ يَتَنَجَّسُ. فَأَجَابَ الْكَهَنَةُ وَقَالُوا: يَتَنَجَّسُ.

וַיֹּ֣אמֶר חַגַּ֔י אִם טְמֵא נֶ֛פֶשׁ יִגַּ֧ע בְּכָל אֵ֖לֶּה הֲיִטְמָ֑א וַיַּעֲנ֧וּ הַכֹּהֲנִ֛ים וַיֹּאמְר֖וּ יִטְמָֽא

زكريا 3: 7 Zec.3.7

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: إِنْ سَلَكْتَ فِي طُرُقِي، وَإِنْ حَفِظْتَ شَعَائِرِي، فَأَنْتَ أَيْضًا تَدِينُ بَيْتِي، وَتُحَافِظُ أَيْضًا عَلَى دِيَارِي، وَأُعْطِيكَ مَسَالِكَ بَيْنَ هؤُلاَءِ الْوَاقِفِينَ.

כֹּה אָמַ֞ר יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת אִם תֵּלֵךְ֙ בִּדְרָכַ֤י וְאִ֣ם תִשְׁמֹ֔ר מִשְׁמַרְתִּ֣י אַתָּה֙ וְגַם תָּדִ֣ין בֵּיתִ֔י תִּשְׁמֹ֣ר וְגַ֖ם חֲצֵרָ֑י וְנָתַתִּ֤י;לְךָ֙ מַהְלְכִ֔ים בֵּ֥ין הָאֵֽלֶּה הָעֹמְדִ֖ים

زكريا 3: 7 Zec.3.7

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: إِنْ سَلَكْتَ فِي طُرُقِي، وَإِنْ حَفِظْتَ شَعَائِرِي، فَأَنْتَ أَيْضًا تَدِينُ بَيْتِي، وَتُحَافِظُ أَيْضًا عَلَى دِيَارِي، وَأُعْطِيكَ مَسَالِكَ بَيْنَ هؤُلاَءِ الْوَاقِفِينَ.

כֹּה אָמַ֞ר יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת אִם תֵּלֵךְ֙ בִּדְרָכַ֤י וְאִ֣ם תִשְׁמֹ֔ר מִשְׁמַרְתִּ֣י אַתָּה֙ וְגַם תָּדִ֣ין בֵּיתִ֔י תִּשְׁמֹ֣ר וְגַ֖ם חֲצֵרָ֑י וְנָתַתִּ֤י;לְךָ֙ מַהְלְכִ֔ים בֵּ֥ין הָאֵֽלֶּה הָעֹמְדִ֖ים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (909 آية)