אִם (H518) - ʼim | معجم سترونغ العبري

فَقَالَ يُوسُفُ: هَاتُوا مَوَاشِيَكُمْ فَأُعْطِيَكُمْ بِمَوَاشِيكُمْ، إِنْ لَمْ يَكُنْ فِضَّةٌ

וַיֹּ֤אמֶר יוֹסֵף֙ הָב֣וּ מִקְנֵיכֶ֔ם וְאֶתְּנָ֥ה;לָכֶ֖ם בְּמִקְנֵיכֶ֑ם אִם אָפֵ֖ס כָּֽסֶף

وَلَمَّا تَمَّتْ تِلْكَ السَّنَةُ أَتَوْا إِلَيْهِ فِي السَّنَةِ الْثَّانِيَةِ وَقَالُوا لَهُ: لاَ نُخْفِي عَنْ سَيِّدِي أَنَّهُ إِذْ قَدْ فَرَغَتِ الْفِضَّةُ، وَمَوَاشِي الْبَهَائِمِ عِنْدَ سَيِّدِي، لَمْ يَبْقَ قُدَّامَ سَيِّدِي إِلاَّ أَجْسَادُنَا وَأَرْضُنَا.

וַתִּתֹּם֮ הַהִוא֒ הַשָּׁנָ֣ה וַיָּבֹ֨אוּ אֵלָ֜יו בַּשָּׁנָ֣ה הַשֵּׁנִ֗ית וַיֹּ֤אמְרוּ לוֹ֙ לֹֽא נְכַחֵ֣ד מֵֽאֲדֹנִ֔י כִּ֚י אִם תַּ֣ם הַכֶּ֔סֶף וּמִקְנֵ֥ה הַבְּהֵמָ֖ה אֶל אֲדֹנִ֑י לֹ֤א נִשְׁאַר֙ לִפְנֵ֣י אֲדֹנִ֔י בִּלְתִּ֥י;אִם גְּוִיָּתֵ֖נוּ וְאַדְמָתֵֽנוּ

التكوين 47: 29 Gen.47.29

وَلَمَّا قَرُبَتْ أَيَّامُ إِسْرَائِيلَ أَنْ يَمُوتَ دَعَا ابْنَهُ يُوسُفَ وَقَالَ لَهُ: إِنْ كُنْتُ قَدْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ فَضَعْ يَدَكَ تَحْتَ فَخْذِي وَاصْنَعْ مَعِي مَعْرُوفًا وَأَمَانَةً: لاَ تَدْفِنِّي فِي مِصْرَ،

וַיִּקְרְב֣וּ יְמֵֽי יִשְׂרָאֵ֘ל לָמוּת֒ וַיִּקְרָ֣א לִבְנ֣וֹ לְיוֹסֵ֗ף וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ אִם;נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ שִֽׂים;נָ֥א יָדְךָ֖ תַּ֣חַת יְרֵכִ֑י וְעָשִׂ֤יתָ עִמָּדִי֙ חֶ֣סֶד וֶאֱמֶ֔ת אַל;נָ֥א תִקְבְּרֵ֖נִי בְּמִצְרָֽיִם

التكوين 50: 4 Gen.50.4

وَبَعْدَ مَا مَضَتْ أَيَّامُ بُكَائِهِ كَلَّمَ يُوسُفُ بَيْتَ فِرْعَوْنَ قَائِلاً: إِنْ كُنْتُ قَدْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عُيُونِكُمْ، فَتَكَلَّمُوا فِي مَسَامِعِ فِرْعَوْنَ قَائِلِينَ:

וַיַּֽעַבְרוּ֙ יְמֵ֣י בְכִית֔וֹ וַיְדַבֵּ֣ר יוֹסֵ֔ף בֵּ֥ית פַּרְעֹ֖ה לֵאמֹ֑ר אִם;נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵ֣ינֵיכֶ֔ם דַּבְּרוּ בְּאָזְנֵ֥י פַרְעֹ֖ה לֵאמֹֽר

الخروج 1: 16 Exo.1.16

وَقَالَ: حِينَمَا تُوَلِّدَانِ الْعِبْرَانِيَّاتِ وَتَنْظُرَانِهِنَّ عَلَى الْكَرَاسِيِّ، إِنْ كَانَ ابْنًا فَاقْتُلاَهُ، وَإِنْ كَانَ بِنْتًا فَتَحْيَا.

וַיֹּ֗אמֶר בְּיַלֶּדְכֶן֙ הָֽעִבְרִיּ֔וֹת וּרְאִיתֶ֖ן עַל הָאָבְנָ֑יִם אִם הוּא֙ בֵּ֥ן וַהֲמִתֶּ֣ן;אֹת֔וֹ וְאִם הִ֖יא בַּ֥ת וָחָֽיָה

الخروج 1: 16 Exo.1.16

وَقَالَ: حِينَمَا تُوَلِّدَانِ الْعِبْرَانِيَّاتِ وَتَنْظُرَانِهِنَّ عَلَى الْكَرَاسِيِّ، إِنْ كَانَ ابْنًا فَاقْتُلاَهُ، وَإِنْ كَانَ بِنْتًا فَتَحْيَا.

וַיֹּ֗אמֶר בְּיַלֶּדְכֶן֙ הָֽעִבְרִיּ֔וֹת וּרְאִיתֶ֖ן עַל הָאָבְנָ֑יִם אִם הוּא֙ בֵּ֥ן וַהֲמִתֶּ֣ן;אֹת֔וֹ וְאִם הִ֖יא בַּ֥ת וָחָֽיָה

الخروج 4: 8 Exo.4.8

فَيَكُونُ إِذَا لَمْ يُصَدِّقُوكَ وَلَمْ يَسْمَعُوا لِصَوْتِ الآيَةِ الأُولَى، أَنَّهُمْ يُصَدِّقُونَ صَوْتَ الآيَةِ الأَخِيرَةِ.

וְהָיָה֙ אִם לֹ֣א יַאֲמִ֣ינוּ;לָ֔ךְ וְלֹ֣א יִשְׁמְע֔וּ לְקֹ֖ל הָאֹ֣ת הָרִאשׁ֑וֹן וְהֶֽאֱמִ֔ינוּ לְקֹ֖ל הָאֹ֥ת הָאַחֲרֽוֹן

الخروج 4: 9 Exo.4.9

وَيَكُونُ إِذَا لَمْ يُصَدِّقُوا هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ، وَلَمْ يَسْمَعُوا لِقَوْلِكَ، أَنَّكَ تَأْخُذُ مِنْ مَاءِ النَّهْرِ وَتَسْكُبُ عَلَى الْيَابِسَةِ، فَيَصِيرُ الْمَاءُ الَّذِي تَأْخُذُهُ مِنَ النَّهْرِ دَمًا عَلَى الْيَابِسَةِ.

וְהָיָ֡ה אִם לֹ֣א יַאֲמִ֡ינוּ הָאֵ֗לֶּה לִשְׁנֵ֨י;הָאֹת֜וֹת וְלֹ֤א יִשְׁמְעוּן֙ לְקֹלֶ֔ךָ וְלָקַחְתָּ֙ מִמֵּימֵ֣י הַיְאֹ֔ר וְשָׁפַכְתָּ֖ הַיַּבָּשָׁ֑ה וְהָי֤וּ הַמַּ֙יִם֙ אֲשֶׁ֣ר תִּקַּ֣ח מִן הַיְאֹ֔ר לְדָ֖ם בַּיַּבָּֽשֶׁת

الخروج 8: 2 Exo.8.2

وَإِنْ كُنْتَ تَأْبَى أَنْ تُطْلِقَهُمْ فَهَا أَنَا أَضْرِبُ جَمِيعَ تُخُومِكَ بِالضَّفَادِعِ.

וְאִם אַתָּ֖ה מָאֵ֥ן לְשַׁלֵּ֑חַ הִנֵּ֣ה אָנֹכִ֗י נֹגֵ֛ף כָּל גְּבוּלְךָ֖ בַּֽצְפַרְדְּעִֽים

الخروج 8: 21 Exo.8.21

فَإِنَّهُ إِنْ كُنْتَ لاَ تُطْلِقُ شَعْبِي، هَا أَنَا أُرْسِلُ عَلَيْكَ وَعَلَى عَبِيدِكَ وَعَلَى شَعْبِكَ وَعَلَى بُيُوتِكَ الذُّبَّانَ، فَتَمْتَلِئُ بُيُوتُ الْمِصْرِيِّينَ ذُبَّانًا. وَأَيْضًا الأَرْضُ الَّتِي هُمْ عَلَيْهَا.

כִּ֣י אִם אֵינְךָ֮ מְשַׁלֵּ֣חַ עַמִּי֒ הִנְנִי֩ מַשְׁלִ֨יחַ בְּךָ֜ וּבַעֲבָדֶ֧יךָ וּֽבְעַמְּךָ֛ וּבְבָתֶּ֖יךָ הֶעָרֹ֑ב וּמָ֨לְא֜וּ בָּתֵּ֤י מִצְרַ֙יִם֙ הֶ֣עָרֹ֔ב וְגַ֥ם הָאֲדָמָ֖ה אֲשֶׁר הֵ֥ם עָלֶֽיהָ

الخروج 10: 4 Exo.10.4

فَإِنَّهُ إِنْ كُنْتَ تَأْبَى أَنْ تُطْلِقَ شَعْبِي هَا أَنَا أَجِيءُ غَدًا بِجَرَادٍ عَلَى تُخُومِكَ،

כִּ֛י אִם אַתָּ֖ה מָאֵ֥ן לְשַׁלֵּ֣חַ עַמִּ֑י הִנְנִ֨י מֵבִ֥יא מָחָ֛ר אַרְבֶּ֖ה בִּגְבֻלֶֽךָ

الخروج 12: 4 Exo.12.4

وَإِنْ كَانَ الْبَيْتُ صَغِيرًا عَنْ أَنْ يَكُونَ كُفْوًا لِشَاةٍ، يَأْخُذُ هُوَ وَجَارُهُ الْقَرِيبُ مِنْ بَيْتِهِ بِحَسَبِ عَدَدِ النُّفُوسِ. كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى حَسَبِ أُكْلِهِ تَحْسِبُونَ لِلشَّاةِ.

וְאִם הַבַּיִת֮ יִמְעַ֣ט מִהְיֹ֣ת מִשֶּׂה֒ וְלָקַ֣ח ה֗וּא וּשְׁכֵנ֛וֹ הַקָּרֹ֥ב אֶל בֵּית֖וֹ בְּמִכְסַ֣ת נְפָשֹׁ֑ת אִ֚ישׁ לְפִ֣י אָכְל֔וֹ תָּכֹ֖סּוּ הַשֶּֽׂה

الخروج 13: 13 Exo.13.13

وَلكِنَّ كُلَّ بِكْرِ حِمَارٍ تَفْدِيهِ بِشَاةٍ. وَإِنْ لَمْ تَفْدِهِ فَتَكْسِرُ عُنُقَهُ. وَكُلُّ بِكْرِ إِنْسَانٍ مِنْ أَوْلاَدِكَ تَفْدِيهِ.

וְכָל פֶּ֤טֶר חֲמֹר֙ תִּפְדֶּ֣ה בְשֶׂ֔ה וְאִם לֹ֥א תִפְדֶּ֖ה וַעֲרַפְתּ֑וֹ וְכֹ֨ל בְּכ֥וֹר אָדָ֛ם בְּבָנֶ֖יךָ תִּפְדֶּֽה

الخروج 15: 26 Exo.15.26

فَقَالَ: إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلهِكَ، وَتَصْنَعُ الْحَقَّ فِي عَيْنَيْهِ، وَتَصْغَى إِلَى وَصَايَاهُ وَتَحْفَظُ جَمِيعَ فَرَائِضِهِ، فَمَرَضًا مَا مِمَّا وَضَعْتُهُ عَلَى الْمِصْرِيِّينَ لاَ أَضَعُ عَلَيْكَ. فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ شَافِيكَ.

וַיֹּאמֶר֩ אִם שָׁמ֨וֹעַ;תִּשְׁמַ֜ע לְק֣וֹל יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ תַּעֲשֶׂ֔ה וְהַיָּשָׁ֤ר בְּעֵינָיו֙ וְהַֽאֲזַנְתָּ֙ לְמִצְוֹתָ֔יו וְשָׁמַרְתָּ֖ כָּל חֻקָּ֑יו הַמַּֽחֲלָ֞ה כָּֽל אֲשֶׁר שַׂ֤מְתִּי בְמִצְרַ֙יִם֙ לֹא אָשִׂ֣ים עָלֶ֔יךָ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה רֹפְאֶֽךָ

الخروج 16: 4 Exo.16.4

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: هَا أَنَا أُمْطِرُ لَكُمْ خُبْزًا مِنَ السَّمَاءِ. فَيَخْرُجُ الشَّعْبُ وَيَلْتَقِطُونَ حَاجَةَ الْيَوْمِ بِيَوْمِهَا. لِكَيْ أَمْتَحِنَهُمْ، أَيَسْلُكُونَ فِي نَامُوسِي أَمْ لاَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה הִנְנִ֨י מַמְטִ֥יר לָכֶ֛ם לֶ֖חֶם מִן הַשָּׁמָ֑יִם וְיָצָ֨א הָעָ֤ם וְלָֽקְטוּ֙ דְּבַר י֣וֹם בְּיוֹמ֔וֹ לְמַ֧עַן אֲנַסֶּ֛נּוּ הֲיֵלֵ֥ךְ בְּתוֹרָתִ֖י אִם לֹֽא

الخروج 17: 7 Exo.17.7

وَدَعَا اسْمَ الْمَوْضِعِ مَسَّةَ وَمَرِيبَةَ مِنْ أَجْلِ مُخَاصَمَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَمِنْ أَجْلِ تَجْرِبَتِهِمْ لِلرَّبِّ قَائِلِينَ: أَفِي وَسْطِنَا الرَّبُّ أَمْ لاَ..

וַיִּקְרָא֙ שֵׁ֣ם הַמָּק֔וֹם מַסָּ֖ה וּמְרִיבָ֑ה עַל רִ֣יב בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְעַ֨ל נַסֹּתָ֤ם יְהוָה֙ לֵאמֹ֔ר הֲיֵ֧שׁ בְּקִרְבֵּ֖נוּ יְהוָ֛ה אִם אָֽיִן

الخروج 18: 23 Exo.18.23

إِنْ فَعَلْتَ هذَا الأَمْرَ وَأَوْصَاكَ اللهُ تَسْتَطِيعُ الْقِيَامَ. وَكُلُّ هذَا الشَّعْبِ أَيْضًا يَأْتِي إِلَى مَكَانِهِ بِالسَّلاَمِ.

אִ֣ם תַּעֲשֶׂ֔ה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר וְצִוְּךָ֣ אֱלֹהִ֔ים וְיָֽכָלְתָּ֖ עֲמֹ֑ד כָּל הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם וְגַם֙ יָבֹ֥א עַל מְקֹמ֖וֹ בְשָׁלֽוֹם

الخروج 19: 5 Exo.19.5

فَالآنَ إِنْ سَمِعْتُمْ لِصَوْتِي، وَحَفِظْتُمْ عَهْدِي تَكُونُونَ لِي خَاصَّةً مِنْ بَيْنِ جَمِيعِ الشُّعُوبِ. فَإِنَّ لِي كُلَّ الأَرْضِ.

וְעַתָּ֗ה אִם שָׁמ֤וֹעַ;תִּשְׁמְעוּ֙ בְּקֹלִ֔י וּשְׁמַרְתֶּ֖ם בְּרִיתִ֑י וִהְיִ֨יתֶם לִ֤י סְגֻלָּה֙ מִכָּל הָ֣עַמִּ֔ים כִּי לִ֖י כָּל הָאָֽרֶץ

الخروج 19: 13 Exo.19.13

لاَ تَمَسُّهُ يَدٌ بَلْ يُرْجَمُ رَجْمًا أَوْ يُرْمَى رَمْيًا. بَهِيمَةً كَانَ أَمْ إِنْسَانًا لاَ يَعِيشُ. أَمَّا عِنْدَ صَوْتِ الْبُوقِ فَهُمْ يَصْعَدُونَ إِلَى الْجَبَلِ.

לֹא תִגַּ֨ע;בּ֜וֹ יָ֗ד כִּֽי סָק֤וֹל יִסָּקֵל֙ אוֹ יָרֹ֣ה יִיָּרֶ֔ה בְּהֵמָ֥ה אִם אִם אִ֖ישׁ לֹ֣א יִחְיֶ֑ה בִּמְשֹׁךְ֙ הַיֹּבֵ֔ל הֵ֖מָּה יַעֲל֥וּ בָהָֽר

الخروج 19: 13 Exo.19.13

لاَ تَمَسُّهُ يَدٌ بَلْ يُرْجَمُ رَجْمًا أَوْ يُرْمَى رَمْيًا. بَهِيمَةً كَانَ أَمْ إِنْسَانًا لاَ يَعِيشُ. أَمَّا عِنْدَ صَوْتِ الْبُوقِ فَهُمْ يَصْعَدُونَ إِلَى الْجَبَلِ.

לֹא תִגַּ֨ע;בּ֜וֹ יָ֗ד כִּֽי סָק֤וֹל יִסָּקֵל֙ אוֹ יָרֹ֣ה יִיָּרֶ֔ה בְּהֵמָ֥ה אִם אִם אִ֖ישׁ לֹ֣א יִחְיֶ֑ה בִּמְשֹׁךְ֙ הַיֹּבֵ֔ל הֵ֖מָּה יַעֲל֥וּ בָהָֽר

الخروج 20: 25 Exo.20.25

وَإِنْ صَنَعْتَ لِي مَذْبَحًا مِنْ حِجَارَةٍ فَلاَ تَبْنِهِ مِنْهَا مَنْحُوتَةً. إِذَا رَفَعْتَ عَلَيْهَا إِزْمِيلَكَ تُدَنِّسُهَا.

וְאִם תַּֽעֲשֶׂה לִּ֔י מִזְבַּ֤ח אֲבָנִים֙ לֹֽא תִבְנֶ֥ה אֶתְהֶ֖ן גָּזִ֑ית כִּ֧י הֵנַ֥פְתָּ עָלֶ֖יהָ חַרְבְּךָ֛ וַתְּחַֽלְלֶֽהָ

الخروج 21: 3 Exo.21.3

إِنْ دَخَلَ وَحْدَهُ فَوَحْدَهُ يَخْرُجُ. إِنْ كَانَ بَعْلَ امْرَأَةٍ، تَخْرُجُ امْرَأَتُهُ مَعَهُ.

אִם יָבֹ֖א בְּגַפּ֥וֹ בְּגַפּ֣וֹ יֵצֵ֑א אִם ה֔וּא בַּ֤עַל אִשָּׁה֙ וְיָצְאָ֥ה אִשְׁתּ֖וֹ עִמּֽוֹ

الخروج 21: 3 Exo.21.3

إِنْ دَخَلَ وَحْدَهُ فَوَحْدَهُ يَخْرُجُ. إِنْ كَانَ بَعْلَ امْرَأَةٍ، تَخْرُجُ امْرَأَتُهُ مَعَهُ.

אִם יָבֹ֖א בְּגַפּ֥וֹ בְּגַפּ֣וֹ יֵצֵ֑א אִם ה֔וּא בַּ֤עַל אִשָּׁה֙ וְיָצְאָ֥ה אִשְׁתּ֖וֹ עִמּֽוֹ

الخروج 21: 4 Exo.21.4

إِنْ أَعْطَاهُ سَيِّدُهُ امْرَأَةً وَوَلَدَتْ لَهُ بَنِينَ أَوْ بَنَاتٍ، فَالْمَرْأَةُ وَأَوْلاَدُهَا يَكُونُونَ لِسَيِّدِهِ، وَهُوَ يَخْرُجُ وَحْدَهُ.

אִם יִתֶּן;ל֣וֹ אֲדֹנָיו֙ אִשָּׁ֔ה וְיָלְדָה ל֥וֹ בָנִ֖ים א֣וֹ בָנ֑וֹת הָאִשָּׁ֣ה וִילָדֶ֗יהָ תִּהְיֶה֙ לַֽאדֹנֶ֔יהָ וְה֖וּא יֵצֵ֥א בְגַפּֽוֹ

الخروج 21: 5 Exo.21.5

وَلكِنْ إِنْ قَالَ الْعَبْدُ: أُحِبُّ سَيِّدِي وَامْرَأَتِي وَأَوْلاَدِي، لاَ أَخْرُجُ حُرًّا،

וְאִם אָמֹ֤ר;יֹאמַר֙ הָעֶ֔בֶד אָהַ֙בְתִּי֙ אֲדֹנִ֔י אִשְׁתִּ֖י בָּנָ֑י לֹ֥א אֵצֵ֖א חָפְשִֽׁי

الخروج 21: 8 Exo.21.8

إِنْ قَبُحَتْ فِي عَيْنَيْ سَيِّدِهَا الَّذِي خَطَبَهَا لِنَفْسِهِ، يَدَعُهَا تُفَكُّ. وَلَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ أَنْ يَبِيعَهَا لِقَوْمٍ أَجَانِبَ لِغَدْرِهِ بِهَا.

אִם רָעָ֞ה בְּעֵינֵ֧י אֲדֹנֶ֛יהָ אֲשֶׁר יְעָדָ֖הּ ל֥וֹ וְהֶפְדָּ֑הּ לֹא יִמְשֹׁ֥ל לְמָכְרָ֖הּ לְעַ֥ם נָכְרִ֛י בְּבִגְדוֹ בָֽהּ

الخروج 21: 9 Exo.21.9

وَإِنْ خَطَبَهَا لابْنِهِ فَبِحَسَبِ حَقِّ الْبَنَاتِ يَفْعَلُ لَهَا.

וְאִם יִֽיעָדֶ֑נָּה לִבְנ֖וֹ כְּמִשְׁפַּ֥ט הַבָּנ֖וֹת יַעֲשֶׂה לָּֽהּ

الخروج 21: 10 Exo.21.10

إِنِ اتَّخَذَ لِنَفْسِهِ أُخْرَى، لاَ يُنَقِّصُ طَعَامَهَا وَكِسْوَتَهَا وَمُعَاشَرَتَهَا.

אִם יִֽקַּֽח ל֑וֹ אַחֶ֖רֶת לֹ֥א יִגְרָֽע שְׁאֵרָ֛הּ כְּסוּתָ֥הּ וְעֹנָתָ֖הּ

الخروج 21: 11 Exo.21.11

وَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ لَهَا هذِهِ الثَّلاَثَ تَخْرُجُ مَجَّانًا بِلاَ ثَمَنٍ.

וְאִם לֹ֥א יַעֲשֶׂ֖ה לָ֑הּ אֵ֔לֶּה שְׁלָ֨שׁ וְיָצְאָ֥ה חִנָּ֖ם אֵ֥ין כָּֽסֶף

الخروج 21: 19 Exo.21.19

فَإِنْ قَامَ وَتَمَشَّى خَارِجًا عَلَى عُكَّازِهِ يَكُونُ الضَّارِبُ بَرِيئًا. إِلاَّ عُطْلَتَهُ، وَيُنْفِقُ عَلَى شِفَائِهِ.

אִם יָק֞וּם וְהִתְהַלֵּ֥ךְ בַּח֛וּץ עַל מִשְׁעַנְתּ֖וֹ הַמַּכֶּ֑ה וְנִקָּ֣ה רַ֥ק שִׁבְתּ֛וֹ יִתֵּ֖ן וְרַפֹּ֥א;יְרַפֵּֽא

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (909 آية)