אִם (H518) - ʼim | معجم سترونغ العبري

وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ مِنَ الْغَنَمِ الضَّأْنِ أَوِ الْمَعْزِ مُحْرَقَةً، فَذَكَرًا صَحِيحًا يُقَرِّبُهُ.

וְאִם קָרְבָּנ֧וֹ מִן הַצֹּ֨אן מִן;הַכְּשָׂבִ֛ים א֥וֹ;מִן הָעִזִּ֖ים לְעֹלָ֑ה זָכָ֥ר תָּמִ֖ים יַקְרִיבֶֽנּוּ

وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ لِلرَّبِّ مِنَ الطَّيْرِ مُحْرَقَةً، يُقَرِّبُ قُرْبَانَهُ مِنَ الْيَمَامِ أَوْ مِنْ أَفْرَاخِ الْحَمَامِ.

וְאִ֧ם קָרְבָּנ֖וֹ לַֽיהוָ֑ה מִן הָע֛וֹף עֹלָ֥ה וְהִקְרִ֣יב קָרְבָּנֽוֹ מִן הַתֹּרִ֗ים א֛וֹ מִן בְּנֵ֥י הַיּוֹנָ֖ה

اللاويين 2: 5 Lev.2.5

وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُكَ تَقْدِمَةً عَلَى الصَّاجِ، تَكُونُ مِنْ دَقِيقٍ مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ، فَطِيرًا.

וְאִם קָרְבָּנֶ֑ךָ מִנְחָ֥ה עַל הַֽמַּחֲבַ֖ת תִהְיֶֽה סֹ֛לֶת בְּלוּלָ֥ה בַשֶּׁ֖מֶן מַצָּ֥ה

اللاويين 2: 7 Lev.2.7

وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُكَ تَقْدِمَةً مِنْ طَاجِنٍ، فَمِنْ دَقِيقٍ بِزَيْتٍ تَعْمَلُهُ.

וְאִם קָרְבָּנֶ֑ךָ מִנְחַ֥ת מַרְחֶ֖שֶׁת סֹ֥לֶת בַּשֶּׁ֖מֶן תֵּעָשֶֽׂה

اللاويين 2: 14 Lev.2.14

وَإِنْ قَرَّبْتَ تَقْدِمَةَ بَاكُورَاتٍ لِلرَّبِّ، فَفَرِيكًا مَشْوِيًّا بِالنَّارِ. جَرِيشًا سَوِيقًا تُقَرِّبُ تَقْدِمَةَ بَاكُورَاتِكَ.

וְאִם תַּקְרִ֛יב מִנְחַ֥ת בִּכּוּרִ֖ים לַיהוָ֑ה אָבִ֞יב קָל֤וּי בָּאֵשׁ֙ גֶּ֣רֶשׂ כַּרְמֶ֔ל תַּקְרִ֕יב מִנְחַ֥ת בִּכּוּרֶֽיךָ

اللاويين 3: 1 Lev.3.1

وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ، فَإِنْ قَرَّبَ مِنَ الْبَقَرِ ذَكَرًا أَوْ أُنْثَى، فَصَحِيحًا يُقَرِّبُهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְאִם קָרְבָּנ֑וֹ זֶ֥בַח שְׁלָמִ֖ים אִ֤ם מַקְרִ֔יב מִן הַבָּקָר֙ אִם;זָכָר֙ אִם נְקֵבָ֔ה תָּמִ֥ים יַקְרִיבֶ֖נּוּ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 3: 1 Lev.3.1

وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ، فَإِنْ قَرَّبَ مِنَ الْبَقَرِ ذَكَرًا أَوْ أُنْثَى، فَصَحِيحًا يُقَرِّبُهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְאִם קָרְבָּנ֑וֹ זֶ֥בַח שְׁלָמִ֖ים אִ֤ם מַקְרִ֔יב מִן הַבָּקָר֙ אִם;זָכָר֙ אִם נְקֵבָ֔ה תָּמִ֥ים יַקְרִיבֶ֖נּוּ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 3: 1 Lev.3.1

وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ، فَإِنْ قَرَّبَ مِنَ الْبَقَرِ ذَكَرًا أَوْ أُنْثَى، فَصَحِيحًا يُقَرِّبُهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְאִם קָרְבָּנ֑וֹ זֶ֥בַח שְׁלָמִ֖ים אִ֤ם מַקְרִ֔יב מִן הַבָּקָר֙ אִם;זָכָר֙ אִם נְקֵבָ֔ה תָּמִ֥ים יַקְרִיבֶ֖נּוּ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 3: 1 Lev.3.1

وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ، فَإِنْ قَرَّبَ مِنَ الْبَقَرِ ذَكَرًا أَوْ أُنْثَى، فَصَحِيحًا يُقَرِّبُهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְאִם קָרְבָּנ֑וֹ זֶ֥בַח שְׁלָמִ֖ים אִ֤ם מַקְרִ֔יב מִן הַבָּקָר֙ אִם;זָכָר֙ אִם נְקֵבָ֔ה תָּמִ֥ים יַקְרִיבֶ֖נּוּ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 3: 6 Lev.3.6

وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ مِنَ الْغَنَمِ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ لِلرَّبِّ ذَكَرًا أَوْ أُنْثَى، فَصَحِيحًا يُقَرِّبُهُ.

וְאִם קָרְבָּנ֛וֹ מִן הַצֹּ֧אן לְזֶ֥בַח שְׁלָמִ֖ים לַיהוָ֑ה זָכָר֙ א֣וֹ נְקֵבָ֔ה תָּמִ֖ים יַקְרִיבֶֽנּוּ

اللاويين 3: 7 Lev.3.7

إِنْ قَرَّبَ قُرْبَانَهُ مِنَ الضَّأْنِ يُقَدِّمُهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

אִם מַקְרִ֖יב קָרְבָּנ֑וֹ כֶּ֥שֶׂב וְהִקְרִ֥יב;אֹת֖וֹ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 3: 12 Lev.3.12

وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ مِنَ الْمَعْزِ يُقَدِّمُهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְאִ֥ם קָרְבָּנ֑וֹ עֵ֖ז וְהִקְרִיב֖וֹ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 4: 3 Lev.4.3

إِنْ كَانَ الْكَاهِنُ الْمَمْسُوحُ يُخْطِئُ لإِثْمِ الشَّعْبِ، يُقَرِّبُ عَنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ ثَوْرًا ابْنَ بَقَرٍ صَحِيحًا لِلرَّبِّ، ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ.

אִ֣ם הַכֹּהֵ֧ן הַמָּשִׁ֛יחַ יֶחֱטָ֖א לְאַשְׁמַ֣ת הָעָ֑ם וְהִקְרִ֡יב עַ֣ל חַטָּאתוֹ֩ אֲשֶׁ֨ר חָטָ֜א פַּ֣ר בֶּן בָּקָ֥ר תָּמִ֛ים לַיהוָ֖ה לְחַטָּֽאת

اللاويين 4: 13 Lev.4.13

وَإِنْ سَهَا كُلُّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ، وَأُخْفِيَ أَمْرٌ عَنْ أَعْيُنِ الْمَجْمَعِ، وَعَمِلُوا وَاحِدَةً مِنْ جَمِيعِ مَنَاهِي الرَّبِّ الَّتِي لاَ يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَأَثِمُوا،

וְאִ֨ם יִשְׁגּ֔וּ כָּל עֲדַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ וְנֶעְלַ֣ם דָּבָ֔ר מֵעֵינֵ֖י הַקָּהָ֑ל וְ֠עָשׂוּ אַחַ֨ת מִכָּל מִצְוֹ֧ת יְהוָ֛ה אֲשֶׁ֥ר לֹא תֵעָשֶׂ֖ינָה וְאָשֵֽׁמוּ

اللاويين 4: 27 Lev.4.27

وَإِنْ أَخْطَأَ أَحَدٌ مِنْ عَامَّةِ الأَرْضِ سَهْوًا، بِعَمَلِهِ وَاحِدَةً مِنْ مَنَاهِي الرَّبِّ الَّتِي لاَ يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَأَثِمَ،

וְאִם תֶּחֱטָ֥א נֶ֧פֶשׁ;אַחַ֛ת מֵעַ֣ם הָאָ֑רֶץ בִשְׁגָגָ֖ה בַּ֠עֲשֹׂתָהּ אַחַ֨ת מִמִּצְוֹ֧ת יְהוָ֛ה אֲשֶׁ֥ר לֹא תֵעָשֶׂ֖ינָה וְאָשֵֽׁם

اللاويين 4: 32 Lev.4.32

وَإِنْ أَتَى بِقُرْبَانِهِ مِنَ الضَّأْنِ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، يَأْتِي بِهَا أُنْثَى صَحِيحَةً.

וְאִם יָבִ֥יא קָרְבָּנ֖וֹ כֶּ֛בֶשׂ לְחַטָּ֑את יְבִיאֶֽנָּה נְקֵבָ֥ה תְמִימָ֖ה

اللاويين 5: 1 Lev.5.1

وَإِذَا أَخْطَأَ أَحَدٌ وَسَمِعَ صَوْتَ حَلْفٍ وَهُوَ شَاهِدٌ يُبْصِرُ أَوْ يَعْرِفُ، فَإِنْ لَمْ يُخْبِرْ بِهِ حَمَلَ ذَنْبَهُ.

כִּֽי תֶחֱטָ֗א וְנֶ֣פֶשׁ וְשָֽׁמְעָה֙ ק֣וֹל אָלָ֔ה וְה֣וּא עֵ֔ד רָאָ֖ה א֥וֹ יָדָ֑ע אִם ל֥וֹא יַגִּ֖יד וְנָשָׂ֥א עֲוֹנֽוֹ

اللاويين 5: 7 Lev.5.7

وَإِنْ لَمْ تَنَلْ يَدُهُ كِفَايَةً لِشَاةٍ، فَيَأْتِي بِذَبِيحَةٍ لإِثْمِهِ الَّذِي أَخْطَأَ بِهِ: يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ إِلَى الرَّبِّ، أَحَدُهُمَا ذَبِيحَةُ خَطِيَّةٍ وَالآخَرُ مُحْرَقَةٌ.

וְאִם לֹ֨א תַגִּ֣יע יָדוֹ֮ דֵּ֣י שֶׂה֒ וְהֵבִ֨יא אֲשָׁמ֜וֹ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֗א שְׁתֵּ֥י;תֹרִ֛ים אֽוֹ שְׁנֵ֥י;בְנֵֽי יוֹנָ֖ה לַֽיהוָ֑ה אֶחָ֥ד לְחַטָּ֖את וְאֶחָ֥ד לְעֹלָֽה

اللاويين 5: 11 Lev.5.11

وَإِنْ لَمْ تَنَلْ يَدُهُ يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ فَيَأْتِي بِقُرْبَانِهِ عَمَّا أَخْطَأَ بِهِ عُشْرَ الإِيفَةِ مِنْ دَقِيقٍ، قُرْبَانَ خَطِيَّةٍ. لاَ يَضَعُ عَلَيْهِ زَيْتًا، وَلاَ يَجْعَلُ عَلَيْهِ لُبَانًا لأَنَّهُ قُرْبَانُ خَطِيَّةٍ.

וְאִם לֹא֩ תַשִּׂ֨יג יָד֜וֹ לִשְׁתֵּ֣י;תֹרִ֗ים אוֹ֮ לִשְׁנֵ֣י;בְנֵי יוֹנָה֒ וְהֵבִ֨יא קָרְבָּנ֜וֹ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֗א עֲשִׂירִ֧ת הָאֵפָ֛ה סֹ֖לֶת לְחַטָּ֑את לֹא יָשִׂ֨ים עָלֶ֜יהָ שֶׁ֗מֶן וְלֹא יִתֵּ֤ן עָלֶ֙יהָ֙ לְבֹנָ֔ה כִּ֥י חַטָּ֖את

اللاويين 5: 17 Lev.5.17

وَإِذَا أَخْطَأَ أَحَدٌ وَعَمِلَ وَاحِدَةً مِنْ جَمِيعِ مَنَاهِي الرَّبِّ الَّتِي لاَ يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَلَمْ يَعْلَمْ، كَانَ مُذْنِبًا وَحَمَلَ ذَنْبَهُ.

וְאִם כִּ֣י;תֶֽחֱטָ֔א נֶ֙פֶשׁ֙ וְעָֽשְׂתָ֗ה אַחַת֙ מִכָּל מִצְוֹ֣ת יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר לֹ֣א תֵעָשֶׂ֑ינָה וְלֹֽא יָדַ֥ע וְאָשֵׁ֖ם וְנָשָׂ֥א עֲוֹנֽוֹ

اللاويين 6: 28 Lev.6.28

وَأَمَّا إِنَاءُ الْخَزَفِ الَّذِي تُطْبَخُ فِيهِ فَيُكْسَرُ. وَإِنْ طُبِخَتْ فِي إِنَاءِ نُحَاسٍ، يُجْلَى وَيُشْطَفُ بِمَاءٍ.

וּכְלִי חֶ֛רֶשׂ אֲשֶׁ֥ר תְּבֻשַּׁל בּ֖וֹ יִשָּׁבֵ֑ר וְאִם בֻּשָּׁ֔לָה בִּכְלִ֤י נְחֹ֙שֶׁת֙ וּמֹרַ֥ק וְשֻׁטַּ֖ף בַּמָּֽיִם

اللاويين 7: 12 Lev.7.12

إِنْ قَرَّبَهَا لأَجْلِ الشُّكْرِ، يُقَرِّبُ عَلَى ذَبِيحَةِ الشُّكْرِ أَقْرَاصَ فَطِيرٍ مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ، وَرِقَاقَ فَطِيرٍ مَدْهُونَةً بِزَيْتٍ، وَدَقِيقًا مَرْبُوكًا أَقْرَاصًا مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ،

אִ֣ם עַל תּוֹדָה֮ יַקְרִיבֶנּוּ֒;וְהִקְרִ֣יב עַל זֶ֣בַח הַתּוֹדָ֗ה חַלּ֤וֹת מַצּוֹת֙ בְּלוּלֹ֣ת בַּשֶּׁ֔מֶן וּרְקִיקֵ֥י מַצּ֖וֹת מְשֻׁחִ֣ים בַּשָּׁ֑מֶן וְסֹ֣לֶת מֻרְבֶּ֔כֶת חַלֹּ֖ת בְּלוּלֹ֥ת בַּשָּֽׁמֶן

اللاويين 7: 16 Lev.7.16

وَإِنْ كَانَتْ ذَبِيحَةُ قُرْبَانِهِ نَذْرًا أَوْ نَافِلَةً، فَفِي يَوْمِ تَقْرِيبِهِ ذَبِيحَتَهُ تُؤْكَلُ. وَفِي الْغَدِ يُؤْكَلُ مَا فَضَلَ مِنْهَا.

וְאִם זֶ֚בַח קָרְבָּנ֔וֹ נֶ֣דֶר א֣וֹ נְדָבָ֗ה בְּי֛וֹם הַקְרִיב֥וֹ זִבְח֖וֹ יֵאָכֵ֑ל וּמִֽמָּחֳרָ֔ת יֵאָכֵֽל וְהַנּוֹתָ֥ר מִמֶּ֖נּוּ

اللاويين 7: 18 Lev.7.18

وَإِنْ أُكِلَ مِنْ لَحْمِ ذَبِيحَةِ سَلاَمَتِهِ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ لاَ تُقْبَلُ. الَّذِي يُقَرِّبُهَا لاَ تُحْسَبُ لَهُ، تَكُونُ نَجَاسَةً، وَالنَّفْسُ الَّتِي تَأْكُلُ مِنْهَا تَحْمِلُ ذَنْبَهَا.

וְאִ֣ם הֵאָכֹ֣ל;יֵ֠אָכֵל מִבְּשַׂר זֶ֨בַח שְׁלָמָ֜יו בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁי֮ לֹ֣א יֵרָצֶה֒ הַמַּקְרִ֣יב;אֹת֗וֹ לֹ֧א יֵחָשֵׁ֛ב ל֖וֹ יִהְיֶ֑ה פִּגּ֣וּל וְהַנֶּ֛פֶשׁ הָאֹכֶ֥לֶת מִמֶּ֖נּוּ תִּשָּֽׂא עֲוֹנָ֥הּ

اللاويين 12: 5 Lev.12.5

وَإِنْ وَلَدَتْ أُنْثَى، تَكُونُ نَجِسَةً أُسْبُوعَيْنِ كَمَا فِي طَمْثِهَا. ثُمَّ تُقِيمُ سِتَّةً وَسِتِّينَ يَوْمًا فِي دَمِ تَطْهِيرِهَا.

וְאִם תֵלֵ֔ד נְקֵבָ֣ה וְטָמְאָ֥ה שְׁבֻעַ֖יִם כְּנִדָּתָ֑הּ תֵּשֵׁ֖ב וְשֵׁ֣שֶׁת;יוֹם֙ וְשִׁשִּׁ֥ים יָמִ֔ים דְּמֵ֥י טָהֳרָֽה

اللاويين 12: 8 Lev.12.8

وَإِنْ لَمْ تَنَلْ يَدُهَا كِفَايَةً لِشَاةٍ تَأْخُذُ يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ، الْوَاحِدَ مُحْرَقَةً، وَالآخَرَ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، فَيُكَفِّرُ عَنْهَا الْكَاهِنُ فَتَطْهُرُ.

וְאִם לֹ֨א תִמְצָ֣א יָדָהּ֮ דֵּ֣י שֶׂה֒ וְלָקְחָ֣ה שְׁתֵּֽי;תֹרִ֗ים א֤וֹ שְׁנֵי֙;בְּנֵ֣י יוֹנָ֔ה אֶחָ֥ד לְעֹלָ֖ה וְאֶחָ֣ד לְחַטָּ֑את וְכִפֶּ֥ר עָלֶ֛יהָ הַכֹּהֵ֖ן וְטָהֵֽרָה

اللاويين 13: 4 Lev.13.4

لكِنْ إِنْ كَانَتِ لُمْعَةً بَيْضَاءَ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ، وَلَمْ يَكُنْ مَنْظَرُهَا أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَلَمْ يَبْيَضَّ شَعْرُهَا، يَحْجُزُ الْكَاهِنُ الْمَضْرُوبَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְאִם הִ֜וא בַּהֶרֶת֩ לְבָנָ֨ה בְּע֣וֹר בְּשָׂר֗וֹ אֵין מַרְאֶ֣הָ וְעָמֹק֙ מִן הָע֔וֹר לֹא הָפַ֣ךְ;לָבָ֑ן וּשְׂעָרָ֖ה וְהִסְגִּ֧יר הַכֹּהֵ֛ן הַנֶּ֖גַע שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 7 Lev.13.7

لكِنْ إِنْ كَانَتِ الْقُوبَاءُ تَمْتَدُّ فِي الْجِلْدِ بَعْدَ عَرْضِهِ عَلَى الْكَاهِنِ لِتَطْهِيرِهِ، يُعْرَضُ عَلَى الْكَاهِنِ ثَانِيَةً.

וְאִם הַמִּסְפַּ֙חַת֙ פָּשֹׂ֨ה;תִפְשֶׂ֤ה בָּע֔וֹר אַחֲרֵ֧י הֵרָאֹת֛וֹ אֶל הַכֹּהֵ֖ן לְטָהֳרָת֑וֹ וְנִרְאָ֥ה אֶל הַכֹּהֵֽן שֵׁנִ֖ית

اللاويين 13: 12 Lev.13.12

لكِنْ إِنْ كَانَ الْبَرَصُ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْجِلْدِ، وَغَطَّى الْبَرَصُ كُلَّ جِلْدِ الْمَضْرُوبِ مِنْ رَأْسِهِ إِلَى قَدَمَيْهِ حَسَبَ كُلِّ مَا تَرَاهُ عَيْنَا الْكَاهِنِ،

וְאִם הַצָּרַ֙עַת֙ פָּר֨וֹחַ;תִּפְרַ֤ח בָּע֔וֹר וְכִסְּתָ֣ה הַצָּרַ֗עַת כָּל ע֣וֹר הַנֶּ֔גַע מֵרֹאשׁ֖וֹ וְעַד רַגְלָ֑יו לְכָל מַרְאֵ֖ה עֵינֵ֥י הַכֹּהֵֽן

اللاويين 13: 21 Lev.13.21

لكِنْ إِنْ رَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا لَيْسَ فِيهَا شَعْرٌ أَبْيَضُ، وَلَيْسَتْ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَهِيَ كَامِدَةُ اللَّوْنِ، يَحْجُزُهُ الْكَاهِنُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְאִ֣ם יִרְאֶ֣נָּה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה אֵֽין בָּהּ֙ שֵׂעָ֣ר לָבָ֔ן אֵינֶ֛נָּה וּשְׁפָלָ֥ה מִן הָע֖וֹר וְהִ֣יא כֵהָ֑ה וְהִסְגִּיר֥וֹ הַכֹּהֵ֖ן שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (909 آية)