אִם (H518) - ʼim | معجم سترونغ العبري

اللاويين 26: 23 Lev.26.23

وَإِنْ لَمْ تَتَأَدَّبُوا مِنِّي بِذلِكَ، بَلْ سَلَكْتُمْ مَعِي بِالْخِلاَفِ،

וְאִ֨ם לֹ֥א תִוָּסְר֖וּ לִ֑י בְּאֵ֔לֶּה וַהֲלַכְתֶּ֥ם עִמִּ֖י קֶֽרִי

اللاويين 26: 27 Lev.26.27

وَإِنْ كُنْتُمْ بِذلِكَ لاَ تَسْمَعُونَ لِي بَلْ سَلَكْتُمْ مَعِي بِالْخِلاَفِ،

וְאִ֨ם בְּזֹ֔את לֹ֥א תִשְׁמְע֖וּ לִ֑י וַהֲלַכְתֶּ֥ם עִמִּ֖י בְּקֶֽרִי

اللاويين 27: 4 Lev.27.4

وَإِنْ كَانَ أُنْثَى يَكُونُ تَقْوِيمُكَ ثَلاَثِينَ شَاقِلاً.

וְאִם הִ֑וא נְקֵבָ֖ה וְהָיָ֥ה עֶרְכְּךָ֖ שְׁלֹשִׁ֥ים שָֽׁקֶל

اللاويين 27: 5 Lev.27.5

وَإِنْ كَانَ مِنِ ابْنِ خَمْسِ سِنِينَ إِلَى ابْنِ عِشْرِينَ سَنَةً يَكُونُ تَقْوِيمُكَ لِذَكَرٍ عِشْرِينَ شَاقِلاً، وَلأُنْثَى عَشَرَةَ شَوَاقِلَ.

וְאִ֨ם מִבֶּן חָמֵ֜שׁ שָׁנִ֗ים וְעַד֙ בֶּן עֶשְׂרִ֣ים שָׁנָ֔ה וְהָיָ֧ה עֶרְכְּךָ֛ הַזָּכָ֖ר עֶשְׂרִ֣ים שְׁקָלִ֑ים וְלַנְּקֵבָ֖ה עֲשֶׂ֥רֶת שְׁקָלִֽים

اللاويين 27: 6 Lev.27.6

وَإِنْ كَانَ مِنِ ابْنِ شَهْرٍ إِلَى ابْنِ خَمْسِ سِنِينَ يَكُونُ تَقْوِيمُكَ لِذَكَرٍ خَمْسَةَ شَوَاقِلِ فِضَّةٍ، وَلأُنْثَى يَكُونُ تَقْوِيمُكَ ثَلاَثَةَ شَوَاقِلِ فِضَّةٍ.

וְאִ֣ם מִבֶּן חֹ֗דֶשׁ וְעַד֙ בֶּן חָמֵ֣שׁ שָׁנִ֔ים וְהָיָ֤ה עֶרְכְּךָ֙ הַזָּכָ֔ר חֲמִשָּׁ֥ה שְׁקָלִ֖ים כָּ֑סֶף וְלַנְּקֵבָ֣ה עֶרְכְּךָ֔ שְׁלֹ֥שֶׁת שְׁקָלִ֖ים כָּֽסֶף

اللاويين 27: 7 Lev.27.7

وَإِنْ كَانَ مِنِ ابْنِ سِتِّينَ سَنَةً فَصَاعِدًا فَإِنْ كَانَ ذَكَرًا يَكُونُ تَقْوِيمُكَ خَمْسَةَ عَشَرَ شَاقِلاً، وَأَمَّا لِلأُنْثَى فَعَشَرَةَ شَوَاقِلَ.

וְ֠אִם מִבֶּן שִׁשִּׁ֨ים שָׁנָ֤ה וָמַ֙עְלָה֙ אִם זָכָ֔ר וְהָיָ֣ה עֶרְכְּךָ֔ חֲמִשָּׁ֥ה עָשָׂ֖ר שָׁ֑קֶל וְלַנְּקֵבָ֖ה עֲשָׂרָ֥ה שְׁקָלִֽים

اللاويين 27: 7 Lev.27.7

وَإِنْ كَانَ مِنِ ابْنِ سِتِّينَ سَنَةً فَصَاعِدًا فَإِنْ كَانَ ذَكَرًا يَكُونُ تَقْوِيمُكَ خَمْسَةَ عَشَرَ شَاقِلاً، وَأَمَّا لِلأُنْثَى فَعَشَرَةَ شَوَاقِلَ.

וְ֠אִם מִבֶּן שִׁשִּׁ֨ים שָׁנָ֤ה וָמַ֙עְלָה֙ אִם זָכָ֔ר וְהָיָ֣ה עֶרְכְּךָ֔ חֲמִשָּׁ֥ה עָשָׂ֖ר שָׁ֑קֶל וְלַנְּקֵבָ֖ה עֲשָׂרָ֥ה שְׁקָלִֽים

اللاويين 27: 8 Lev.27.8

وَإِنْ كَانَ فَقِيرًا عَنْ تَقْوِيمِكَ يُوقِفُهُ أَمَامَ الْكَاهِنِ فَيُقَوِّمُهُ الْكَاهِنُ. عَلَى قَدْرِ مَا تَنَالُ يَدُ النَّاذِرِ يُقَوِّمُهُ الْكَاهِنُ.

וְאִם הוּא֙ מָ֥ךְ מֵֽעֶרְכֶּ֔ךָ וְהֶֽעֱמִידוֹ֙ לִפְנֵ֣י הַכֹּהֵ֔ן וְהֶעֱרִ֥יךְ;אֹת֖וֹ הַכֹּהֵ֑ן עַל פִּ֗י אֲשֶׁ֤ר תַּשִּׂיג֙ יַ֣ד הַנֹּדֵ֔ר יַעֲרִיכֶ֖נּוּ הַכֹּהֵֽן

اللاويين 27: 9 Lev.27.9

وَإِنْ كَانَ بَهِيمَةً مِمَّا يُقَرِّبُونَهُ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ، فَكُلُّ مَا يُعْطِي مِنْهُ لِلرَّبِّ يَكُونُ قُدْسًا.

וְאִם בְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר;מִמֶּ֛נָּה יַקְרִ֧יבוּ קָרְבָּ֖ן לַֽיהוָ֑ה כֹּל֩ אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֥ן מִמֶּ֛נּוּ לַיהוָ֖ה יִֽהְיֶה קֹּֽדֶשׁ

اللاويين 27: 10 Lev.27.10

لاَ يُغَيِّرُهُ وَلاَ يُبْدِلُهُ جَيِّدًا بِرَدِيءٍ، أَوْ رَدِيئًا بِجَيِّدٍ. وَإِنْ أَبْدَلَ بَهِيمَةً بِبَهِيمَةٍ تَكُونُ هِيَ وَبَدِيلُهَا قُدْسًا.

לֹ֣א יַחֲלִיפֶ֗נּוּ וְלֹֽא יָמִ֥יר;אֹת֛וֹ ט֥וֹב בְּרָ֖ע אוֹ רַ֣ע בְּט֑וֹב וְאִם הָמֵ֨ר;יָמִ֤יר בְּהֵמָה֙ בִּבְהֵמָ֔ה וְהָֽיָה ה֥וּא וּתְמוּרָת֖וֹ קֹּֽדֶשׁ

اللاويين 27: 11 Lev.27.11

وَإِنْ كَانَ بَهِيمَةً نَجِسَةً مِمَّا لاَ يُقَرِّبُونَهُ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ يُوقِفُ الْبَهِيمَةَ أَمَامَ الْكَاهِنِ،

וְאִם֙ כָּל;בְּהֵמָ֣ה טְמֵאָ֔ה אֲ֠שֶׁר;מִמֶּ֛נָּה לֹא יַקְרִ֧יבוּ קָרְבָּ֖ן לַֽיהוָ֑ה וְהֶֽעֱמִ֥יד הַבְּהֵמָ֖ה לִפְנֵ֥י הַכֹּהֵֽן

اللاويين 27: 13 Lev.27.13

فَإِنْ فَكَّهَا يَزِيدُ خُمْسَهَا عَلَى تَقْوِيمِكَ.

וְאִם גָּאֹ֖ל;יִגְאָלֶ֑נָּה וְיָסַ֥ף חֲמִישִׁת֖וֹ עַל עֶרְכֶּֽךָ

اللاويين 27: 15 Lev.27.15

فَإِنْ كَانَ الْمُقَدِّسُ يَفُكُّ بَيْتَهُ، يَزِيدُ خُمْسَ فِضَّةِ تَقْوِيمِكَ عَلَيْهِ فَيَكُونُ لَهُ.

וְאִ֨ם הַמַּקְדִּ֔ישׁ יִגְאַ֖ל בֵּית֑וֹ וְ֠יָסַף חֲמִישִׁ֧ית כֶּֽסֶף עֶרְכְּךָ֛ עָלָ֖יו וְהָ֥יָה לֽוֹ

اللاويين 27: 16 Lev.27.16

وَإِنْ قَدَّسَ إِنْسَانٌ بَعْضَ حَقْلِ مُلْكِهِ لِلرَّبِّ، يَكُونُ تَقْوِيمُكَ عَلَى قَدَرِ بِذَارِهِ. بِذَارُ حُومَرٍ مِنَ الشَّعِيرِ بِخَمْسِينَ شَاقِلِ فِضَّةٍ.

וְאִ֣ם יַקְדִּ֥ישׁ אִישׁ֙ מִשְּׂדֵ֣ה אֲחֻזָּת֗וֹ לַֽיהוָ֔ה וְהָיָ֥ה עֶרְכְּךָ֖ לְפִ֣י זַרְע֑וֹ זֶ֚רַע חֹ֣מֶר שְׂעֹרִ֔ים בַּחֲמִשִּׁ֖ים שֶׁ֥קֶל כָּֽסֶף

اللاويين 27: 17 Lev.27.17

إِنْ قَدَّسَ حَقْلَهُ مِنْ سَنَةِ الْيُوبِيلِ فَحَسَبَ تَقْوِيمِكَ يَقُومُ.

אִם יַקְדִּ֣ישׁ שָׂדֵ֑הוּ מִשְּׁנַ֥ת הַיֹּבֵ֖ל כְּעֶרְכְּךָ֖ יָקֽוּם

اللاويين 27: 18 Lev.27.18

وَإِنْ قَدَّسَ حَقْلَهُ بَعْدَ سَنَةِ الْيُوبِيلِ يَحْسُبُ لَهُ الْكَاهِنُ الْفِضَّةَ عَلَى قَدَرِ السِّنِينَ الْبَاقِيَةِ إِلَى سَنَةِ الْيُوبِيلِ، فَيُنَقَّصُ مِنْ تَقْوِيمِكَ.

וְאִם יַקְדִּ֣ישׁ שָׂדֵהוּ֒ אַחַ֣ר הַיֹּבֵל֮ וְחִשַּׁב ל֨וֹ הַכֹּהֵ֜ן הַכֶּ֗סֶף עַל פִּ֤י הַשָּׁנִים֙ הַנּ֣וֹתָרֹ֔ת עַ֖ד שְׁנַ֣ת הַיֹּבֵ֑ל וְנִגְרַ֖ע מֵֽעֶרְכֶּֽךָ

اللاويين 27: 19 Lev.27.19

فَإِنْ فَكَّ الْحَقْلَ مُقَدِّسُهُ، يَزِيدُ خُمْسَ فِضَّةِ تَقْوِيمِكَ عَلَيْهِ فَيَجِبُ لَهُ.

וְאִם גָּאֹ֤ל;יִגְאַל֙ הַשָּׂדֶ֔ה הַמַּקְדִּ֖ישׁ;אֹת֑וֹ וְ֠יָסַף חֲמִשִׁ֧ית כֶּֽסֶף עֶרְכְּךָ֛ עָלָ֖יו וְקָ֥ם לֽוֹ

اللاويين 27: 20 Lev.27.20

لكِنْ إِنْ لَمْ يَفُكَّ الْحَقْلَ وَبِيعَ الْحَقْلُ لإِنْسَانٍ آخَرَ لاَ يُفَكُّ بَعْدُ،

וְאִם לֹ֤א יִגְאַל֙ הַשָּׂדֶ֔ה וְאִם;מָכַ֥ר הַשָּׂדֶ֖ה לְאִ֣ישׁ אַחֵ֑ר לֹ֥א יִגָּאֵ֖ל עֽוֹד

اللاويين 27: 20 Lev.27.20

لكِنْ إِنْ لَمْ يَفُكَّ الْحَقْلَ وَبِيعَ الْحَقْلُ لإِنْسَانٍ آخَرَ لاَ يُفَكُّ بَعْدُ،

וְאִם לֹ֤א יִגְאַל֙ הַשָּׂדֶ֔ה וְאִם;מָכַ֥ר הַשָּׂדֶ֖ה לְאִ֣ישׁ אַחֵ֑ר לֹ֥א יִגָּאֵ֖ל עֽוֹד

اللاويين 27: 22 Lev.27.22

وَإِنْ قَدَّسَ لِلرَّبِّ حَقْلاً مِنْ شِرَائِهِ لَيْسَ مِنْ حُقُولِ مُلْكِهِ،

וְאִם֙ יַקְדִּ֖ישׁ לַֽיהוָֽה שְׂדֵ֣ה מִקְנָת֔וֹ לֹ֖א מִשְּׂדֵ֣ה אֲחֻזָּת֑וֹ

اللاويين 27: 26 Lev.27.26

لكِنَّ الْبِكْرَ الَّذِي يُفْرَزُ بِكْرًا لِلرَّبِّ مِنَ الْبَهَائِمِ فَلاَ يُقَدِّسُهُ أَحَدٌ. ثَوْرًا كَانَ أَوْ شَاةً فَهُوَ لِلرَّبِّ.

אַךְ בְּכ֞וֹר אֲשֶׁר יְבֻכַּ֤ר לַֽיהוָה֙ בִּבְהֵמָ֔ה לֹֽא יַקְדִּ֥ישׁ;אֹת֑וֹ אִ֖ישׁ שׁ֣וֹר אִם אִם שֶׂ֔ה הֽוּא לַֽיהוָ֖ה

اللاويين 27: 26 Lev.27.26

لكِنَّ الْبِكْرَ الَّذِي يُفْرَزُ بِكْرًا لِلرَّبِّ مِنَ الْبَهَائِمِ فَلاَ يُقَدِّسُهُ أَحَدٌ. ثَوْرًا كَانَ أَوْ شَاةً فَهُوَ لِلرَّبِّ.

אַךְ בְּכ֞וֹר אֲשֶׁר יְבֻכַּ֤ר לַֽיהוָה֙ בִּבְהֵמָ֔ה לֹֽא יַקְדִּ֥ישׁ;אֹת֑וֹ אִ֖ישׁ שׁ֣וֹר אִם אִם שֶׂ֔ה הֽוּא לַֽיהוָ֖ה

اللاويين 27: 27 Lev.27.27

وَإِنْ كَانَ مِنَ الْبَهَائِمِ النَّجِسَةِ يَفْدِيهِ حَسَبَ تَقْوِيمِكَ وَيَزِيدُ خُمْسَهُ عَلَيْهِ. وَإِنْ لَمْ يُفَكَّ، فَيُبَاعُ حَسَبَ تَقْوِيمِكَ.

וְאִ֨ם בַּבְּהֵמָ֤ה הַטְּמֵאָה֙ וּפָדָ֣ה בְעֶרְכֶּ֔ךָ וְיָסַ֥ף חֲמִשִׁת֖וֹ עָלָ֑יו וְאִם לֹ֥א יִגָּאֵ֖ל וְנִמְכַּ֥ר בְּעֶרְכֶּֽךָ

اللاويين 27: 27 Lev.27.27

وَإِنْ كَانَ مِنَ الْبَهَائِمِ النَّجِسَةِ يَفْدِيهِ حَسَبَ تَقْوِيمِكَ وَيَزِيدُ خُمْسَهُ عَلَيْهِ. وَإِنْ لَمْ يُفَكَّ، فَيُبَاعُ حَسَبَ تَقْوِيمِكَ.

וְאִ֨ם בַּבְּהֵמָ֤ה הַטְּמֵאָה֙ וּפָדָ֣ה בְעֶרְכֶּ֔ךָ וְיָסַ֥ף חֲמִשִׁת֖וֹ עָלָ֑יו וְאִם לֹ֥א יִגָּאֵ֖ל וְנִמְכַּ֥ר בְּעֶרְכֶּֽךָ

اللاويين 27: 31 Lev.27.31

وَإِنْ فَكَّ إِنْسَانٌ بَعْضَ عُشْرِهِ يَزِيدُ خُمْسَهُ عَلَيْهِ.

וְאִם גָּאֹ֥ל;יִגְאַ֛ל אִ֖ישׁ מִמַּֽעַשְׂר֑וֹ יֹסֵ֥ף חֲמִשִׁית֖וֹ עָלָֽיו

اللاويين 27: 33 Lev.27.33

لاَ يُفْحَصُ أَجَيِّدٌ هُوَ أَمْ رَدِيءٌ، وَلاَ يُبْدِلُهُ. وَإِنْ أَبْدَلَهُ يَكُونُ هُوَ وَبَدِيلُهُ قُدْسًا. لاَ يُفَكُّ.

לֹ֧א יְבַקֵּ֛ר ט֥וֹב בֵּֽין לָרַ֖ע וְלֹ֣א יְמִירֶ֑נּוּ וְאִם הָמֵ֣ר;יְמִירֶ֔נּוּ וְהָֽיָה ה֧וּא וּתְמוּרָת֛וֹ קֹ֖דֶשׁ לֹ֥א יִגָּאֵֽל

العدد 5: 8 Num.5.8

وَإِنْ كَانَ لَيْسَ لِلرَّجُلِ وَلِيٌّ لِيَرُدَّ إِلَيْهِ الْمُذْنَبَ بِهِ، فَالْمُذْنَبُ بِهِ الْمَرْدُودُ يَكُونُ لِلرَّبِّ لأَجْلِ الْكَاهِنِ، فَضْلاً عَنْ كَبْشِ الْكَفَّارَةِ الَّذِي يُكَفِّرُ بِهِ عَنْهُ.

וְאִם אֵ֨ין לָאִ֜ישׁ גֹּאֵ֗ל לְהָשִׁ֤יב אֵלָ֔יו הָאָשָׁם֙ הָאָשָׁ֛ם הַמּוּשָׁ֥ב לַיהוָ֖ה לַכֹּהֵ֑ן מִלְּבַ֗ד אֵ֚יל הַכִּפֻּרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יְכַפֶּר בּ֖וֹ עָלָֽיו

العدد 5: 19 Num.5.19

وَيَسْتَحْلِفُ الْكَاهِنُ وَيَقُولُ لَهَا: إِنْ كَانَ لَمْ يَضْطَجعْ مَعَكِ رَجُلٌ، وَإِنْ كُنْتِ لَمْ تَزِيغِي إِلَى نَجَاسَةٍ مِنْ تَحْتِ رَجُلِكِ، فَكُونِي بَرِيئَةً مِنْ مَاءِ اللَّعْنَةِ هذَا الْمُرِّ.

וְהִשְׁבִּ֨יעַ;אֹתָ֜הּ הַכֹּהֵ֗ן וְאָמַ֤ר אֶל;הָֽאִשָּׁה֙ אִם לֹ֨א שָׁכַ֥ב אֹתָ֔ךְ אִישׁ֙ וְאִם לֹ֥א שָׂטִ֛ית טֻמְאָ֖ה תַּ֣חַת אִישֵׁ֑ךְ הִנָּקִ֕י מִמֵּ֛י הַֽמְאָרֲרִ֖ים הָאֵֽלֶּה הַמָּרִ֥ים

العدد 5: 19 Num.5.19

وَيَسْتَحْلِفُ الْكَاهِنُ وَيَقُولُ لَهَا: إِنْ كَانَ لَمْ يَضْطَجعْ مَعَكِ رَجُلٌ، وَإِنْ كُنْتِ لَمْ تَزِيغِي إِلَى نَجَاسَةٍ مِنْ تَحْتِ رَجُلِكِ، فَكُونِي بَرِيئَةً مِنْ مَاءِ اللَّعْنَةِ هذَا الْمُرِّ.

וְהִשְׁבִּ֨יעַ;אֹתָ֜הּ הַכֹּהֵ֗ן וְאָמַ֤ר אֶל;הָֽאִשָּׁה֙ אִם לֹ֨א שָׁכַ֥ב אֹתָ֔ךְ אִישׁ֙ וְאִם לֹ֥א שָׂטִ֛ית טֻמְאָ֖ה תַּ֣חַת אִישֵׁ֑ךְ הִנָּקִ֕י מִמֵּ֛י הַֽמְאָרֲרִ֖ים הָאֵֽלֶּה הַמָּרִ֥ים

العدد 5: 27 Num.5.27

وَمَتَى سَقَاهَا الْمَاءَ، فَإِنْ كَانَتْ قَدْ تَنَجَّسَتْ وَخَانَتْ رَجُلَهَا، يَدْخُلُ فِيهَا مَاءُ اللَّعْنَةِ لِلْمَرَارَةِ، فَيَرِمُ بَطْنُهَا وَتَسْقُطُ فَخْذُهَا، فَتَصِيرُ الْمَرْأَةُ لَعْنَةً فِي وَسَطِ شَعْبِهَا.

וְהִשְׁקָ֣הּ הַמַּ֗יִם אִֽם וְהָיְתָ֣ה נִטְמְאָה֮ וַתִּמְעֹ֣ל;מַ֣עַל בְּאִישָׁהּ֒ וּבָ֨אוּ בָ֜הּ הַמַּ֤יִם הַמְאָֽרֲרִים֙ לְמָרִ֔ים וְצָבְתָ֣ה בִטְנָ֔הּ וְנָפְלָ֖ה יְרֵכָ֑הּ וְהָיְתָ֧ה הָאִשָּׁ֛ה לְאָלָ֖ה בְּקֶ֥רֶב עַמָּֽהּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (909 آية)