זֹאת (H2063) - zôʼth | معجم سترونغ العبري

إرميا 26: 20 Jer.26.20

وَقَدْ كَانَ رَجُلٌ أَيْضًا يَتَنَبَّأُ بِاسْمِ الرَّبِّ، أُورِيَّا بْنُ شِمْعِيَا مِن قَرْيَةِ يَعَارِيمَ، فَتَنَبَّأَ عَلَى هذِهِ الْمَدِينَةِ وَعَلَى هذِهِ الأَرْضِ بِكُلِّ كَلاَمِ إِرْمِيَا.

הָיָ֤ה אִ֗ישׁ וְגַם מִתְנַבֵּא֙ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה אֽוּרִיָּ֙הוּ֙ בֶּֽן שְׁמַעְיָ֔הוּ מִקִּרְיַ֖ת הַיְּעָרִ֑ים וַיִּנָּבֵ֞א עַל הַזֹּאת֙ הָעִ֤יר וְעַל הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ כְּכֹ֖ל דִּבְרֵ֥י יִרְמְיָֽהוּ

إرميا 27: 17 Jer.27.17

لاَ تَسْمَعُوا لَهُمْ. اُخْدِمُوا مَلِكَ بَابِلَ وَاحْيَوْا. لِمَاذَا تَصِيرُ هذِهِ الْمَدِينَةُ خَرِبَةً.

אַל תִּשְׁמְע֣וּ אֲלֵיהֶ֔ם עִבְד֥וּ מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וִֽחְי֑וּ לָ֧מָּה תִֽהְיֶ֛ה הַזֹּ֖את הָעִ֥יר חָרְבָּֽה

إرميا 29: 16 Jer.29.16

فَهكَذَا قَالَ الرَّبُّ لِلْمَلِكِ الْجَالِسِ عَلَى كُرْسِيِّ دَاوُدَ، وَلِكُلِّ الشَّعْبِ الْجَالِسِ فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ، إِخْوَتِكُمُ الَّذِينَ لَمْ يَخْرُجُوا مَعَكُمْ فِي السَّبْيِ:

כִּי;כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אֶל;הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַיּוֹשֵׁב֙ אֶל כִּסֵּ֣א דָוִ֔ד וְאֶל;כָּל הָעָ֔ם הַיּוֹשֵׁ֖ב הַזֹּ֑את בָּעִ֣יר אֲחֵיכֶ֕ם אֲשֶׁ֛ר לֹֽא יָצְא֥וּ אִתְּכֶ֖ם בַּגּוֹלָֽה

إرميا 31: 26 Jer.31.26

عَلَى ذلِكَ اسْتَيْقَظْتُ وَنَظَرْتُ وَلَذَّ لِي نَوْمِي.

עַל זֹ֖את הֱקִיצֹ֣תִי וָאֶרְאֶ֑ה עָ֥רְבָה לִּֽי וּשְׁנָתִ֖י

إرميا 31: 33 Jer.31.33

بَلْ هذَا هُوَ الْعَهْدُ الَّذِي أَقْطَعُهُ مَعَ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ بَعْدَ تِلْكَ الأَيَّامِ، يَقُولُ الرَّبُّ: أَجْعَلُ شَرِيعَتِي فِي دَاخِلِهِمْ وَأَكْتُبُهَا عَلَى قُلُوبِهِمْ، وَأَكُونُ لَهُمْ إِلهًا وَهُمْ يَكُونُونَ لِي شَعْبًا.

כִּ֣י זֹ֣את הַבְּרִ֡ית אֲשֶׁ֣ר אֶכְרֹת֩ אֶת בֵּ֨ית יִשְׂרָאֵ֜ל אַחֲרֵ֨י;הָהֵם֙;הַיָּמִ֤ים נְאֻם יְהוָ֔ה נָתַ֤תִּי תּֽוֹרָתִי֙ בְּקִרְבָּ֔ם אֶכְתֲּבֶ֑נָּה וְעַל לִבָּ֖ם וְהָיִ֤יתִי לָהֶם֙ לֵֽאלֹהִ֔ים וְהֵ֖מָּה יִֽהְיוּ לִ֥י לְעָֽם

إرميا 32: 3 Jer.32.3

لأَنَّ صِدْقِيَّا مَلِكَ يَهُوذَا حَبَسَهُ قَائِلاً: لِمَاذَا تَنَبَّأْتَ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَدْفَعُ هذِهِ الْمَدِينَةَ لِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ، فَيَأْخُذُهَا.

אֲשֶׁ֣ר צִדְקִיָּ֥הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֖ה כְּלָא֔וֹ לֵאמֹ֑ר מַדּוּעַ֩ אַתָּ֨ה;נִבָּ֜א לֵאמֹ֗ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֨י נֹתֵ֜ן הַזֹּ֛את הָעִ֥יר בְּיַ֥ד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וּלְכָדָֽהּ

إرميا 32: 22 Jer.32.22

وَأَعْطَيْتَهُمْ هذِهِ الأَرْضَ الَّتِي حَلَفْتَ لآبَائِهِمْ أَنْ تُعْطِيَهُمْ أَرْضًا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً.

וַתִּתֵּ֤ן;לָהֶם֙ הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ אֲשֶׁר נִשְׁבַּ֥עְתָּ לַאֲבוֹתָ֖ם לָתֵ֣ת;לָהֶ֑ם אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ

إرميا 32: 23 Jer.32.23

فَأَتَوْا وَامْتَلَكُوهَا، وَلَمْ يَسْمَعُوا لِصَوْتِكَ، وَلاَ سَارُوا فِي شَرِيعَتِكَ. كُلُّ مَا أَوْصَيْتَهُمْ أَنْ يَعْمَلُوهُ لَمْ يَعْمَلُوهُ، فَأَوْقَعْتَ بِهِمْ كُلَّ هذَا الشَّرِّ.

וַיָּבֹ֜אוּ וַיִּֽרְשׁ֣וּ;אֹתָ֗הּ וְלֹֽא שָׁמְע֤וּ בְקוֹלֶ֙ךָ֙ לֹא הָלָ֔כוּ וּבְתוֹרָתְךָ֣ כָּל אֲשֶׁ֨ר צִוִּ֧יתָה;לָהֶ֛ם לַעֲשׂ֖וֹת לֹ֣א עָשׂ֑וּ וַתַּקְרֵ֣א אֹתָ֔ם כָּל הַזֹּֽאת הָרָעָ֖ה

إرميا 32: 28 Jer.32.28

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَدْفَعُ هذِهِ الْمَدِينَةَ لِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ وَلِيَدِ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ فَيَأْخُذُهَا.

לָכֵ֕ן כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה הִנְנִ֣י נֹתֵן֩ הַזֹּ֜את הָעִ֨יר בְּיַ֣ד הַכַּשְׂדִּ֗ים וּבְיַ֛ד נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וּלְכָדָֽהּ

إرميا 32: 29 Jer.32.29

فَيَأْتِي الْكَلْدَانِيُّونَ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ هذِهِ الْمَدِينَةَ، فَيُشْعِلُونَ هذِهِ الْمَدِينَةَ بِالنَّارِ، وَيُحْرِقُونَهَا وَالْبُيُوتَ الَّتِي بَخَّرُوا عَلَى سُطُوحِهَا لِلْبَعْلِ وَسَكَبُوا سَكَائِبَ لآلِهَةٍ أُخْرَى لِيُغِيظُونِي.

וּבָ֣אוּ הַכַּשְׂדִּ֗ים עַל הַנִּלְחָמִים֙ הַזֹּ֔את הָעִ֣יר וְהִצִּ֜יתוּ הַזֹּ֛את הָעִ֥יר בָּאֵ֖שׁ וּשְׂרָפ֑וּהָ הַבָּתִּ֡ים אֲשֶׁר֩ קִטְּר֨וּ עַל גַּגּֽוֹתֵיהֶ֜ם לַבַּ֗עַל וְהִסִּ֤כוּ נְסָכִים֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְמַ֖עַן;הַכְעִסֵֽנִי

إرميا 32: 29 Jer.32.29

فَيَأْتِي الْكَلْدَانِيُّونَ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ هذِهِ الْمَدِينَةَ، فَيُشْعِلُونَ هذِهِ الْمَدِينَةَ بِالنَّارِ، وَيُحْرِقُونَهَا وَالْبُيُوتَ الَّتِي بَخَّرُوا عَلَى سُطُوحِهَا لِلْبَعْلِ وَسَكَبُوا سَكَائِبَ لآلِهَةٍ أُخْرَى لِيُغِيظُونِي.

וּבָ֣אוּ הַכַּשְׂדִּ֗ים עַל הַנִּלְחָמִים֙ הַזֹּ֔את הָעִ֣יר וְהִצִּ֜יתוּ הַזֹּ֛את הָעִ֥יר בָּאֵ֖שׁ וּשְׂרָפ֑וּהָ הַבָּתִּ֡ים אֲשֶׁר֩ קִטְּר֨וּ עַל גַּגּֽוֹתֵיהֶ֜ם לַבַּ֗עַל וְהִסִּ֤כוּ נְסָכִים֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְמַ֖עַן;הַכְעִסֵֽנִי

إرميا 32: 31 Jer.32.31

لأَنَّ هذِهِ الْمَدِينَةَ قَدْ صَارَتْ لِي لِغَضَبِي وَلِغَيْظِي مِنَ الْيَوْمِ الَّذِي فِيهِ بَنَوْهَا إِلَى هذَا الْيَوْمِ، لأَنْزِعَهَا مِنْ أَمَامِ وَجْهِي

כִּ֧י הַזֹּ֔את הָעִ֣יר הָ֤יְתָה לִּי֙ עַל;אַפִּ֣י וְעַל;חֲמָתִ֗י לְמִן הַיּוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר בָּנ֣וּ;אוֹתָ֔הּ וְעַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם לַהֲסִירָ֖הּ מֵעַ֥ל פָּנָֽי

إرميا 32: 35 Jer.32.35

وَبَنَوْا الْمُرْتَفِعَاتِ لِلْبَعْلِ الَّتِي فِي وَادِي ابْنِ هِنُّومَ، لِيُجِيزُوا بَنِيهِمْ وَبَنَاتِهِمْ لِمُولَكَ، الَّذِي لَمْ أُوصِهِمْ بِهِ، وَلاَ صَعِدَ عَلَى قَلْبِي، لِيَعْمَلُوا هذَا الرِّجْسَ، لِيَجْعَلُوا يَهُوذَا يُخْطِئُ.

וַיִּבְנוּ֩ בָּמ֨וֹת הַבַּ֜עַל אֲשֶׁ֣ר בְּגֵ֣יא בֶן הִנֹּ֗ם לְ֠הַעֲבִיר בְּנֵיהֶ֣ם בְּנוֹתֵיהֶם֮ לַמֹּלֶךְ֒ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא צִוִּיתִ֗ים וְלֹ֤א עָֽלְתָה֙ עַל לִבִּ֔י לַעֲשׂ֖וֹת הַזֹּ֑את הַתּוֹעֵבָ֣ה לְמַ֖עַן יְהוּדָֽה הַחֲטִ֥יא

إرميا 32: 36 Jer.32.36

وَالآنَ لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ عَنْ هذِهِ الْمَدِينَةِ الَّتِي تَقُولُونَ إِنَّهَا قَدْ دُفِعَتْ لِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ وَالْوَبَإِ:

וְעַתָּ֕ה לָכֵ֛ן כֹּֽה אָמַ֥ר יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֶל הַזֹּ֜את הָעִ֨יר אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם;אֹמְרִ֗ים נִתְּנָה֙ בְּיַ֣ד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל בַּחֶ֖רֶב וּבָרָעָ֥ב וּבַדָּֽבֶר

إرميا 32: 41 Jer.32.41

وَأَفْرَحُ بِهِمْ لأُحْسِنَ إِلَيْهِمْ، وَأَغْرِسَهُمْ فِي هذِهِ الأَرْضِ بِالأَمَانَةِ بِكُلِّ قَلْبِي وَبِكُلِّ نَفْسِي.

וְשַׂשְׂתִּ֥י עֲלֵיהֶ֖ם לְהֵטִ֣יב אוֹתָ֑ם וּנְטַעְתִּ֞ים הַזֹּאת֙ בָּאָ֤רֶץ בֶּאֱמֶ֔ת בְּכָל לִבִּ֖י וּבְכָל נַפְשִֽׁי

إرميا 32: 42 Jer.32.42

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: كَمَا جَلَبْتُ عَلَى هذَا الشَّعْبِ كُلَّ هذَا الشَّرِّ الْعَظِيمِ، هكَذَا أَجْلِبُ أَنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ الْخَيْرِ الَّذِي تَكَلَّمْتُ بِهِ إِلَيْهِمْ.

כִּֽי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֤ר הֵבֵ֙אתִי֙ אֶל הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם כָּל הַזֹּ֑את הָרָעָ֥ה הַגְּדוֹלָ֖ה כֵּ֣ן מֵבִ֤יא אָנֹכִ֞י עֲלֵיהֶם֙ כָּל הַטּוֹבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י;דֹּבֵ֥ר עֲלֵיהֶֽם

إرميا 32: 43 Jer.32.43

فَتُشْتَرَى الْحُقُولُ فِي هذِهِ الأَرْضِ الَّتِي تَقُولُونَ إِنَّهَا خَرِبَةٌ بِلاَ إِنْسَانٍ وَبِلاَ حَيَوَانٍ، وَقَدْ دُفِعَتْ لِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ.

וְנִקְנָ֥ה הַשָּׂדֶ֖ה הַזֹּ֑את בָּאָ֣רֶץ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם;אֹמְרִ֗ים הִיא֙ שְׁמָמָ֥ה מֵאֵ֤ין אָדָם֙ וּבְהֵמָ֔ה נִתְּנָ֖ה בְּיַ֥ד הַכַּשְׂדִּֽים

إرميا 33: 4 Jer.33.4

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ عَنْ بُيُوتِ هذِهِ الْمَدِينَةِ وَعَنْ بُيُوتِ مُلُوكِ يَهُوذَا الَّتِي هُدِمَتْ لِلْمَتَارِيسِ وَالْمَجَانِيقِ:

כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עַל בָּתֵּי֙ הַזֹּ֔את הָעִ֣יר וְעַל בָּתֵּ֖י מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֑ה הַנְּתֻצִ֕ים אֶל;הַסֹּלְל֖וֹת וְאֶל;הֶחָֽרֶב

إرميا 33: 5 Jer.33.5

يَأْتُونَ لِيُحَارِبُوا الْكَلْدَانِيِّينَ وَيَمْلأُوهَا مِنْ جِيَفِ النَّاسِ الَّذِينَ ضَرَبْتُهُمْ بِغَضَبِي وَغَيْظِي، وَالَّذِينَ سَتَرْتُ وَجْهِي عَنْ هذِهِ الْمَدِينَةِ لأَجْلِ كُلِّ شَرِّهِمْ.

בָּאִ֗ים לְהִלָּחֵם֙ הַכַּשְׂדִּ֔ים וּלְמַלְאָם֙ אֶת פִּגְרֵ֣י הָאָדָ֔ם אֲשֶׁר הִכֵּ֥יתִי בְאַפִּ֖י וּבַחֲמָתִ֑י וַאֲשֶׁ֨ר הִסְתַּ֤רְתִּי פָנַי֙ הַזֹּ֔את מֵהָעִ֣יר עַ֖ל כָּל רָעָתָֽם

إرميا 34: 2 Jer.34.2

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: اذْهَبْ وَكَلِّمْ صِدْقِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا وَقُلْ لَهُ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَدْفَعُ هذِهِ الْمَدِينَةَ لِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ فَيُحْرِقُهَا بِالنَّارِ.

כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הָלֹךְ֙ וְאָ֣מַרְתָּ֔ צִדְקִיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֨י נֹתֵ֜ן הַזֹּאת֙ הָעִ֤יר בְּיַ֣ד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל וּשְׂרָפָ֖הּ בָּאֵֽשׁ

إرميا 34: 22 Jer.34.22

هأَنَذَا آمُرُ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأَرُدُّهُمْ إِلَى هذِهِ الْمَدِينَةِ فَيُحَارِبُونَهَا وَيَأْخُذُونَهَا وَيُحْرِقُونَهَا بِالنَّارِ، وَأَجْعَلُ مُدُنَ يَهُوذَا خَرِبَةً بِلاَ سَاكِنٍ.

הִנְנִ֨י מְצַוֶּ֜ה נְאֻם יְהוָ֗ה וַהֲשִׁ֨בֹתִ֜ים אֶל הַזֹּאת֙ הָעִ֤יר וְנִלְחֲמ֣וּ;עָלֶ֔יהָ וּלְכָד֖וּהָ וּשְׂרָפֻ֣הָ בָאֵ֑שׁ אֶתֵּ֥ן עָרֵ֧י יְהוּדָ֛ה שְׁמָמָ֖ה מֵאֵ֥ין יֹשֵֽׁב

إرميا 36: 29 Jer.36.29

وَقُلْ لِيَهُويَاقِيمَ مَلِكِ يَهُوذَا: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: أَنْتَ قَدْ أَحْرَقْتَ ذلِكَ الدَّرْجَ قَائِلاً: لِمَاذَا كَتَبْتَ فِيهِ قَائِلاً: مَجِيئًا يَجِيءُ مَلِكُ بَابِلَ وَيُهْلِكُ هذِهِ الأَرْضَ، وَيُلاَشِي مِنْهَا الإِنْسَانَ وَالْحَيَوَانَ.

תֹּאמַ֔ר וְעַל;יְהוֹיָקִ֤ים מֶֽלֶךְ יְהוּדָה֙ כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה אַ֠תָּה שָׂרַ֜פְתָּ הַזֹּאת֙ הַמְּגִלָּ֤ה לֵאמֹ֔ר מַדּוּעַ֩ כָּתַ֨בְתָּ עָלֶ֜יהָ לֵאמֹ֗ר בֹּֽא יָב֤וֹא מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ וְהִשְׁחִית֙ הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ וְהִשְׁבִּ֥ית מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה

إرميا 36: 29 Jer.36.29

وَقُلْ لِيَهُويَاقِيمَ مَلِكِ يَهُوذَا: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: أَنْتَ قَدْ أَحْرَقْتَ ذلِكَ الدَّرْجَ قَائِلاً: لِمَاذَا كَتَبْتَ فِيهِ قَائِلاً: مَجِيئًا يَجِيءُ مَلِكُ بَابِلَ وَيُهْلِكُ هذِهِ الأَرْضَ، وَيُلاَشِي مِنْهَا الإِنْسَانَ وَالْحَيَوَانَ.

תֹּאמַ֔ר וְעַל;יְהוֹיָקִ֤ים מֶֽלֶךְ יְהוּדָה֙ כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה אַ֠תָּה שָׂרַ֜פְתָּ הַזֹּאת֙ הַמְּגִלָּ֤ה לֵאמֹ֔ר מַדּוּעַ֩ כָּתַ֨בְתָּ עָלֶ֜יהָ לֵאמֹ֗ר בֹּֽא יָב֤וֹא מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ וְהִשְׁחִית֙ הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ וְהִשְׁבִּ֥ית מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה

إرميا 37: 8 Jer.37.8

وَيَرْجِعُ الْكَلْدَانِيُّونَ وَيُحَارِبُونَ هذِهِ الْمَدِينَةَ وَيَأْخُذُونَهَا وَيُحْرِقُونَهَا بِالنَّارِ.

וְשָׁ֙בוּ֙ הַכַּשְׂדִּ֔ים וְנִלְחֲמ֖וּ הַזֹּ֑את הָעִ֣יר וּלְכָדֻ֖הָ וּשְׂרָפֻ֥הָ בָאֵֽשׁ

إرميا 37: 10 Jer.37.10

لأَنَّكُمْ وَإِنْ ضَرَبْتُمْ كُلَّ جَيْشِ الْكَلْدَانِيِّينَ الَّذِينَ يُحَارِبُونَكُمْ، وَبَقِيَ مِنْهُمْ رِجَالٌ قَدْ طُعِنُوا، فَإِنَّهُمْ يَقُومُونَ كُلُّ وَاحِدٍ فِي خَيْمَتِهِ وَيُحْرِقُونَ هذِهِ الْمَدِينَةَ بِالنَّارِ.

כִּ֣י אִם הִכִּיתֶ֞ם כָּל חֵ֤יל כַּשְׂדִּים֙ הַנִּלְחָמִ֣ים;אִתְּכֶ֔ם וְנִ֨שְׁאֲרוּ בָ֔ם אֲנָשִׁ֖ים מְדֻקָּרִ֑ים יָק֔וּמוּ אִ֤ישׁ בְּאָהֳלוֹ֙ וְשָֽׂרְפ֛וּ הַזֹּ֖את הָעִ֥יר בָּאֵֽשׁ

إرميا 37: 19 Jer.37.19

فَأَيْنَ أَنْبِيَاؤُكُمُ الَّذِينَ تَنَبَّأُوا لَكُمْ قَائِلِينَ: لاَ يَأْتِي مَلِكُ بَابِلَ عَلَيْكُمْ، وَلاَ عَلَى هذِهِ الأَرْضِ.

וְאַיֵּה֙ נְבִ֣יאֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר נִבְּא֥וּ לָכֶ֖ם לֵאמֹ֑ר לֹֽא יָבֹ֤א מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ עֲלֵיכֶ֔ם וְעַ֖ל הַזֹּֽאת הָאָ֥רֶץ

إرميا 38: 3 Jer.38.3

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هذِهِ الْمَدِينَةُ سَتُدْفَعُ دَفْعًا لِيَدِ جَيْشِ مَلِكِ بَابِلَ فَيَأْخُذُهَا.

כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה הַזֹּ֗את הָעִ֣יר הִנָּתֹ֨ן תִּנָּתֵ֜ן בְּיַ֛ד חֵ֥יל מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וּלְכָדָֽהּ

إرميا 38: 16 Jer.38.16

فَحَلَفَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا لإِرْمِيَا سِرًّا قَائِلاً: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ الَّذِي صَنَعَ لَنَا هذِهِ النَّفْسَ، إِنِّي لاَ أَقْتُلُكَ وَلاَ أَدْفَعُكَ لِيَدِ هؤُلاَءِ الرِّجَالِ الَّذِينَ يَطْلُبُونَ نَفْسَكَ.

וַיִּשָּׁבַ֞ע הַמֶּ֧לֶךְ צִדְקִיָּ֛הוּ אֶֽל;יִרְמְיָ֖הוּ בַּסֵּ֣תֶר לֵאמֹ֑ר חַי יְהוָ֞ה אֲשֶׁר֩ עָשָׂה לָ֨נוּ הַזֹּאת֙ הַנֶּ֤פֶשׁ אִם אֲמִיתֶ֔ךָ וְאִם אֶתֶּנְךָ֗ בְּיַד֙ הָאֵ֔לֶּה הָאֲנָשִׁ֣ים אֲשֶׁ֥ר מְבַקְשִׁ֖ים נַפְשֶֽׁךָ

إرميا 38: 17 Jer.38.17

فَقَالَ إِرْمِيَا لِصِدْقِيَّا: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: إِنْ كُنْتَ تَخْرُجُ خُرُوجًا إِلَى رُؤَسَاءِ مَلِكِ بَابِلَ، تَحْيَا نَفْسُكَ وَلاَ تُحْرَقُ هذِهِ الْمَدِينَةُ بِالنَّارِ، بَلْ تَحْيَا أَنْتَ وَبَيْتُكَ.

וַיֹּ֣אמֶר יִרְמְיָ֣הוּ אֶל;צִדְקִיָּ֡הוּ כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָה֩ אֱלֹהֵ֨י צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אִם יָצֹ֨א תֵצֵ֜א אֶל שָׂרֵ֤י מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ וְחָיְתָ֣ה נַפְשֶׁ֔ךָ לֹ֥א תִשָּׂרֵ֖ף הַזֹּ֔את וְהָעִ֣יר בָּאֵ֑שׁ וְחָיִ֖תָה אַתָּ֥ה וּבֵיתֶֽךָ

إرميا 38: 18 Jer.38.18

وَلكِنْ إِنْ كُنْتَ لاَ تَخْرُجُ إِلَى رُؤَسَاءِ مَلِكِ بَابِلَ، تُدْفَعُ هذِهِ الْمَدِينَةُ لِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ فَيُحْرِقُونَهَا بِالنَّارِ، وَأَنْتَ لاَ تُفْلِتُ مِنْ يَدِهِمْ.

וְאִ֣ם לֹֽא תֵצֵ֗א אֶל שָׂרֵי֙ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל וְנִתְּנָ֞ה הַזֹּאת֙ הָעִ֤יר בְּיַ֣ד הַכַּשְׂדִּ֔ים וּשְׂרָפ֖וּהָ בָּאֵ֑שׁ וְאַתָּ֖ה לֹֽא תִמָּלֵ֥ט מִיָּדָֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (582 آية)