זֹאת (H2063) - zôʼth | معجم سترونغ العبري

إرميا 38: 23 Jer.38.23

وَيُخْرِجُونَ كُلَّ نِسَائِكَ وَبَنِيكَ إِلَى الْكَلْدَانِيِّينَ، وَأَنْتَ لاَ تُفْلِتُ مِنْ يَدِهِمْ، لأَنَّكَ أَنْتَ تُمْسَكُ بِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ، وَهذِهِ الْمَدِينَةُ تُحْرَقُ بِالنَّارِ.

מֽוֹצִאִים֙ כָּל נָשֶׁ֣יךָ בָּנֶ֗יךָ אֶל הַכַּשְׂדִּ֔ים וְאַתָּ֖ה לֹא תִמָּלֵ֣ט מִיָּדָ֑ם כִּ֣י תִּתָּפֵ֔שׂ בְיַ֤ד מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ הַזֹּ֖את הָעִ֥יר תִּשְׂרֹ֥ף בָּאֵֽשׁ

إرميا 39: 16 Jer.39.16

اذْهَبْ وَكَلِّمْ عَبْدَ مَلِكَ الْكُوشِيِّ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هأَنَذَا جَالِبٌ كَلاَمِي عَلَى هذِهِ الْمَدِينَةِ لِلشَّرِّ لاَ لِلْخَيْرِ، فَيَحْدُثُ أَمَامَكَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ.

הָל֣וֹךְ וְאָמַרְתָּ֡ לְעֶבֶד מֶ֨לֶךְ הַכּוּשִׁ֜י לֵאמֹ֗ר כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הִנְנִי֩ מֵבִ֨יא דְּבָרַ֜י אֶל הַזֹּ֛את הָעִ֥יר לְרָעָ֖ה וְלֹ֣א לְטוֹבָ֑ה וְהָי֥וּ לְפָנֶ֖יךָ בַּיּ֥וֹם;הַהֽוּא

إرميا 40: 2 Jer.40.2

فَأَخَذَ رَئِيسُ الشُّرَطِ إِرْمِيَا وَقَالَ لَهُ: إِنَّ الرَّبَّ إِلهَكَ قَدْ تَكَلَّمَ بِهذَا الشَّرِّ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ.

וַיִּקַּ֥ח רַב טַבָּחִ֖ים לְיִרְמְיָ֑הוּ וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ דִּבֶּר֙ הַזֹּ֔את הָרָעָ֣ה אֶל הַזֶּֽה הַמָּק֖וֹם

إرميا 42: 2 Jer.42.2

وَقَالُوا لإِرْمِيَا النَّبِيِّ: لَيْتَ تَضَرُّعَنَا يَقَعُ أَمَامَكَ، فَتُصَلِّيَ لأَجْلِنَا إِلَى الرَّبِّ إِلهِكَ لأَجْلِ كُلِّ هذِهِ الْبَقِيَّةِ. لأَنَّنَا قَدْ بَقِينَا قَلِيلِينَ مِنْ كَثِيرِينَ كَمَا تَرَانَا عَيْنَاكَ.

וַיֹּאמְר֞וּ אֶֽל;יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֗יא נָ֤א תְחִנָּתֵ֙נוּ֙ תִּפָּל לְפָנֶ֔יךָ וְהִתְפַּלֵּ֤ל בַּעֲדֵ֙נוּ֙ אֶל יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּעַ֖ד כָּל הַזֹּ֑את הַשְּׁאֵרִ֣ית כִּֽי נִשְׁאַ֤רְנוּ מְעַט֙ מֵֽהַרְבֵּ֔ה כַּאֲשֶׁ֥ר רֹא֥וֹת;אֹתָֽנוּ עֵינֶ֖יךָ

إرميا 42: 10 Jer.42.10

إِنْ كُنْتُمْ تَسْكُنُونَ فِي هذِهِ الأَرْضِ، فَإِنِّي أَبْنِيكُمْ وَلاَ أَنْقُضُكُمْ، وَأَغْرِسُكُمْ وَلاَ أَقْتَلِعُكُمْ. لأَنِّي نَدِمْتُ عَنِ الشَّرِّ الَّذِي صَنَعْتُهُ بِكُمْ.

אִם;שׁ֤וֹב תֵּֽשְׁבוּ֙ הַזֹּ֔את בָּאָ֣רֶץ וּבָנִ֤יתִי;אֶתְכֶם֙ וְלֹ֣א אֶהֱרֹ֔ס וְנָטַעְתִּ֥י;אֶתְכֶ֖ם וְלֹ֣א אֶתּ֑וֹשׁ כִּ֤י נִחַ֙מְתִּי֙ אֶל הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי לָכֶֽם

إرميا 44: 4 Jer.44.4

فَأَرْسَلْتُ إِلَيْكُمْ كُلَّ عَبِيدِي الأَنْبِيَاءِ مُبَكِّرًا وَمُرْسِلاً قَائِلاً: لاَ تَفْعَلُوا أَمْرَ هذَا الرِّجْسِ الَّذِي أَبْغَضْتُهُ.

וָאֶשְׁלַ֤ח אֲלֵיכֶם֙ כָּל עֲבָדַ֣י הַנְּבִיאִ֔ים הַשְׁכֵּ֥ים וְשָׁלֹ֖חַ לֵאמֹ֑ר אַל;נָ֣א תַעֲשׂ֗וּ דְּבַֽר הַזֹּ֖את הַתֹּעֵבָ֥ה אֲשֶׁ֥ר שָׂנֵֽאתִי

إرميا 44: 23 Jer.44.23

مِنْ أَجْلِ أَنَّكُمْ قَدْ بَخَّرْتُمْ وَأَخْطَأْتُمْ إِلَى الرَّبِّ، وَلَمْ تَسْمَعُوا لِصَوْتِ الرَّبِّ، وَلَمْ تَسْلُكُوا فِي شَرِيعَتِهِ وَفَرَائِضِهِ وَشَهَادَاتِهِ مِنْ أَجِلِ ذلِكُمْ قَدْ أَصَابَكُمْ هذَا الشَّرُّ كَهذَا الْيَوْمِ.

מִפְּנֵי֩ אֲשֶׁ֨ר קִטַּרְתֶּ֜ם חֲטָאתֶ֣ם לַיהוָ֗ה וְלֹ֤א שְׁמַעְתֶּם֙ בְּק֣וֹל יְהוָ֔ה לֹ֣א הֲלַכְתֶּ֑ם וּבְתֹרָת֧וֹ וּבְחֻקֹּתָ֛יו וּבְעֵדְוֹתָ֖יו עַל כֵּ֞ן קָרָ֥את;אֶתְכֶ֛ם הַזֹּ֖את הָרָעָ֥ה הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם

إرميا 44: 29 Jer.44.29

وَهذِهِ هِيَ الْعَلاَمَةُ لَكُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ، إِنِّي أُعَاقِبُكُمْ فِي هذَا الْمَوْضِعِ، لِتَعْلَمُوا أَنَّهُ لاَ بُدَّ أَنْ يَقُومَ كَلاَمِي عَلَيْكُمْ لِلشَّرِّ.

וְזֹאת הָאוֹת֙ לָכֶ֤ם נְאֻם יְהוָ֔ה כִּֽי;אֲנִ֛י פֹקֵ֥ד;עֲלֵיכֶ֖ם הַזֶּ֑ה בַּמָּק֣וֹם לְמַ֙עַן֙;תֵּֽדְע֔וּ כִּי֩ ק֨וֹם;יָק֧וּמוּ דְבָרַ֛י עֲלֵיכֶ֖ם לְרָעָֽה

مراثي إرميا 2: 15 Lam.2.15

يُصَفِّقُ عَلَيْكِ بِالأَيَادِي كُلُّ عَابِرِي الطَّرِيقِ. يَصْفِرُونَ وَيَنْغُضُونَ رُؤُوسَهُمْ عَلَى بِنْتِ أُورُشَلِيمَ أَهذِهِ هِيَ الْمَدِينَةُ الَّتِي يَقُولُونَ إِنَّهَا كَمَالُ الْجَمَالِ، بَهْجَةُ كُلِّ الأَرْضِ.

סָֽפְק֨וּ עָלַ֤יִךְ כַּפַּ֙יִם֙ כָּל עֹ֣בְרֵי דֶ֔רֶךְ שָֽׁרְקוּ֙ וַיָּנִ֣עוּ רֹאשָׁ֔ם עַל בַּ֖ת יְרוּשָׁלִָ֑ם הֲזֹ֣את הָעִ֗יר שֶׁיֹּֽאמְרוּ֙ כְּלִ֣ילַת יֹ֔פִי מָשׂ֖וֹשׂ לְכָל הָאָֽרֶץ

مراثي إرميا 3: 21 Lam.3.21

أُرَدِّدُ هذَا فِي قَلْبِي، مِنْ أَجْلِ ذلِكَ أَرْجُو:

אָשִׁ֥יב זֹ֛את אֶל לִבִּ֖י עַל כֵּ֥ן אוֹחִֽיל

حزقيال 3: 1 Ezk.3.1

فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، كُلْ مَا تَجِدُهُ. كُلْ هذَا الدَّرْجَ، وَاذْهَبْ كَلِّمْ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֕ם אֲשֶׁר תִּמְצָ֖א אֱכ֑וֹל;אֱכוֹל֙ הַזֹּ֔את הַמְּגִלָּ֣ה וְלֵ֥ךְ דַּבֵּ֖ר בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

حزقيال 3: 2 Ezk.3.2

فَفَتَحْتُ فَمِي فَأَطْعَمَنِي ذلِكَ الدَّرْجَ.

וָאֶפְתַּ֖ח פִּ֑י וַיַּ֣אֲכִלֵ֔נִי הַזֹּֽאת הַמְּגִלָּ֥ה

حزقيال 3: 3 Ezk.3.3

وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَطْعِمْ بَطْنَكَ وَامْلأْ جَوْفَكَ مِنْ هذَا الدَّرْجِ الَّذِي أَنَا مُعْطِيكَهُ. فَأَكَلْتُهُ فَصَارَ فِي فَمِي كَالْعَسَلِ حَلاَوَةً.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ תַֽאֲכֵל֙ בִּטְנְךָ֤ תְמַלֵּ֔א וּמֵעֶ֣יךָ הַזֹּ֔את הַמְּגִלָּ֣ה אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י נֹתֵ֣ן;אֵלֶ֑יךָ וָאֹ֣כְלָ֔ה וַתְּהִ֥י בְּפִ֖י כִּדְבַ֥שׁ לְמָתֽוֹק

حزقيال 5: 5 Ezk.5.5

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هذِهِ أُورُشَلِيمُ. فِي وَسْطِ الشُّعُوبِ قَدْ أَقَمْتُهَا وَحَوَالَيْهَا الأَرَاضِي.

כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֔ה זֹ֚את יְר֣וּשָׁלִַ֔ם בְּת֥וֹךְ הַגּוֹיִ֖ם שַׂמְתִּ֑יהָ וּסְבִיבוֹתֶ֖יהָ אֲרָצֽוֹת

حزقيال 6: 10 Ezk.6.10

وَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ، لَمْ أَقُلْ بَاطِلاً إِنِّي أَفْعَلُ بِهِمْ هذَا الشَّرَّ.

וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֑ה לֹ֤א דִּבַּ֔רְתִּי חִנָּם֙ לַעֲשׂ֥וֹת לָהֶ֖ם הַזֹּֽאת הָרָעָ֥ה

حزقيال 11: 2 Ezk.11.2

فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هؤُلاَءِ هُمُ الرِّجَالُ الْمُفَكِّرُونَ بِالإِثْمِ، الْمُشِيرُونَ مَشُورَةً رَدِيئَةً فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ.

וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן אָדָ֕ם אֵ֣לֶּה הָאֲנָשִׁ֞ים הַחֹשְׁבִ֥ים אָ֛וֶן וְהַיֹּעֲצִ֥ים עֲצַת רָ֖ע הַזֹּֽאת בָּעִ֥יר

حزقيال 11: 6 Ezk.11.6

قَدْ كَثَّرْتُمْ قَتْلاَكُمْ فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ وَمَلأْتُمْ أَزِقَّتَهَا بِالْقَتْلَى.

הִרְבֵּיתֶ֥ם חַלְלֵיכֶ֖ם הַזֹּ֑את בָּעִ֣יר וּמִלֵּאתֶ֥ם חוּצֹתֶ֖יהָ חָלָֽל

حزقيال 16: 29 Ezk.16.29

وَكَثَّرْتِ زِنَاكِ فِي أَرْضِ كَنْعَانَ إِلَى أَرْضِ الْكَلْدَانِيِّينَ، وَبِهذَا أَيْضًا لَمْ تَشْبَعِي.

וַתַּרְבִּ֧י תַּזְנוּתֵ֛ךְ אֶל אֶ֥רֶץ כְּנַ֖עַן כַּשְׂדִּ֑ימָה בְּזֹ֖את וְגַם לֹ֥א שָׂבָֽעַתְּ

حزقيال 17: 7 Ezk.17.7

وَكَانَ نَسْرٌ آخَرُ عَظِيمٌ كَبِيرُ الْجَنَاحَيْنِ وَاسِعُ الْمَنْكَبِ، فَإِذَا بِهذِهِ الْكَرْمَةِ عَطَفَتْ عَلَيْهِ أُصُولَهَا وَأَنْبَتَتْ نَحْوَهُ زَرَاجِينَهَا لِيَسْقِيَهَا فِي خَمَائِلِ غَرْسِهَا.

וַיְהִ֤י נֶֽשֶׁר אֶחָד֙ גָּד֔וֹל גְּד֥וֹל כְּנָפַ֖יִם וְרַב נוֹצָ֑ה וְהִנֵּה֩ הַזֹּ֜את הַגֶּ֨פֶן כָּֽפְנָ֧ה עָלָ֗יו שָׁרֳשֶׁ֣יהָ שִׁלְחָה לּ֔וֹ וְדָֽלִיּוֹתָיו֙ לְהַשְׁק֣וֹת;אוֹתָ֔הּ מֵעֲרֻג֖וֹת מַטָּעָֽהּ

حزقيال 20: 27 Ezk.20.27

لأَجْلِ ذلِكَ كَلِّمْ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ يَا ابْنَ آدَمَ، وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: فِي هذَا أَيْضًا جَدَّفَ عَلَيَّ آبَاؤُكُمْ، إِذْ خَانُونِي خِيَانَةً

לָכֵ֞ן דַּבֵּ֨ר בֵּ֤ית יִשְׂרָאֵל֙ בֶּן אָדָ֔ם וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה זֹ֚את ע֗וֹד גִּדְּפ֤וּ אוֹתִי֙ אֲב֣וֹתֵיכֶ֔ם בְּמַעֲלָ֥ם;בִּ֖י מָֽעַל

حزقيال 21: 26 Ezk.21.26

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: انْزِعِ الْعَمَامَةَ. ارْفَعِ التَّاجَ. هذِهِ لاَ تِلْكَ. ارْفَعِ الْوَضِيعَ، وَضَعِ الرَّفِيعَ.

כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הָסִיר֙ הַמִּצְנֶ֔פֶת וְהָרִ֖ים הָֽעֲטָרָ֑ה זֹ֣את לֹא זֹ֔את הַגְבֵּ֔הַ הַשָּׁפָ֣לָה הַשְׁפִּֽיל וְהַגָּבֹ֖הַ

حزقيال 21: 26 Ezk.21.26

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: انْزِعِ الْعَمَامَةَ. ارْفَعِ التَّاجَ. هذِهِ لاَ تِلْكَ. ارْفَعِ الْوَضِيعَ، وَضَعِ الرَّفِيعَ.

כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הָסִיר֙ הַמִּצְנֶ֔פֶת וְהָרִ֖ים הָֽעֲטָרָ֑ה זֹ֣את לֹא זֹ֔את הַגְבֵּ֔הַ הַשָּׁפָ֣לָה הַשְׁפִּֽיל וְהַגָּבֹ֖הַ

حزقيال 21: 27 Ezk.21.27

مُنْقَلِبًا، مُنْقَلِبًا، مُنْقَلِبًا أَجْعَلُهُ. هذَا أَيْضًا لاَ يَكُونُ حَتَّى يَأْتِيَ الَّذِي لَهُ الْحُكْمُ فَأُعْطِيَهُ إِيَّاهُ.

עַוָּ֥ה עַוָּ֖ה עַוָּ֣ה אֲשִׂימֶ֑נָּה זֹאת֙ גַּם לֹ֣א הָיָ֔ה עַד בֹּ֛א אֲשֶׁר ל֥וֹ הַמִּשְׁפָּ֖ט וּנְתַתִּֽיו

حزقيال 23: 38 Ezk.23.38

وَفَعَلَتَا أَيْضًا بِي هذَا: نَجَّسَتَا مَقْدِسِي فِي ذلِكَ الْيَوْمِ وَدَنَّسَتَا سُبُوتِي.

עָ֣שׂוּ ע֥וֹד לִ֑י זֹ֖את טִמְּא֤וּ מִקְדָּשִׁי֙ בַּיּ֣וֹם;הַה֔וּא חִלֵּֽלוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י

حزقيال 36: 37 Ezk.36.37

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبِّ: بَعْدَ هذِهِ أُطْلَبُ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ لأَفْعَلَ لَهُمْ. أُكَثِّرُهُمْ كَغَنَمِ أُنَاسٍ،

כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה ע֗וֹד זֹ֛את אִדָּרֵ֥שׁ לְבֵֽית יִשְׂרָאֵ֖ל לַעֲשׂ֣וֹת לָהֶ֑ם אַרְבֶּ֥ה;אֹתָ֛ם כַּצֹּ֖אן אָדָֽם

حزقيال 43: 12 Ezk.43.12

هذِهِ سُنَّةُ الْبَيْتِ: عَلَى رَأْسِ الْجَبَلِ كُلُّ تُخْمِهِ حَوَالَيْهِ قُدْسُ أَقْدَاسٍ. هذِهِ هِيَ سُنَّةُ الْبَيْتِ.

זֹ֖את תּוֹרַ֣ת הַבָּ֑יִת עַל רֹ֣אשׁ הָ֠הָר כָּל גְּבֻל֞וֹ סָבִ֤יב;סָבִיב֙ קֹ֣דֶשׁ קָדָשִׁ֔ים זֹ֖את הִנֵּה תּוֹרַ֥ת הַבָּֽיִת

حزقيال 43: 12 Ezk.43.12

هذِهِ سُنَّةُ الْبَيْتِ: عَلَى رَأْسِ الْجَبَلِ كُلُّ تُخْمِهِ حَوَالَيْهِ قُدْسُ أَقْدَاسٍ. هذِهِ هِيَ سُنَّةُ الْبَيْتِ.

זֹ֖את תּוֹרַ֣ת הַבָּ֑יִת עַל רֹ֣אשׁ הָ֠הָר כָּל גְּבֻל֞וֹ סָבִ֤יב;סָבִיב֙ קֹ֣דֶשׁ קָדָשִׁ֔ים זֹ֖את הִנֵּה תּוֹרַ֥ת הַבָּֽיִת

حزقيال 45: 3 Ezk.45.3

مِنْ هذَا الْقِيَاسِ تَقِيسُ طُولَ خَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ أَلْفًا، وَعَرْضَ عَشَرَةِ آلاَفٍ، وَفِيهِ يَكُونُ الْمَقْدِسُ، قُدْسُ الأَقْدَاسِ.

וּמִן הַזֹּאת֙ הַמִּדָּ֤ה תָּמ֔וֹד אֹ֗רֶךְ חֲמִשָּׁ֤ה וְעֶשְׂרִים֙ אֶ֔לֶף וְרֹ֖חַב עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֑ים וּבֽוֹ יִהְיֶ֥ה הַמִּקְדָּ֖שׁ קֹ֥דֶשׁ קָדָשִֽׁים

حزقيال 45: 13 Ezk.45.13

هذِهِ هِيَ التَّقْدِمَةُ الَّتِي تُقَدِّمُونَهَا: سُدْسَ الإِيفَةِ مِنْ حُومَرِ الْحِنْطَةِ، وَتُعْطُونَ سُدْسَ الإِيفَةِ مِنْ حُومَرِ الشَّعِيرِ.

זֹ֥את הַתְּרוּמָ֖ה אֲשֶׁ֣ר תָּרִ֑ימוּ שִׁשִּׁ֤ית הָֽאֵיפָה֙ מֵחֹ֣מֶר הַֽחִטִּ֔ים וְשִׁשִּׁיתֶם֙ הָֽאֵיפָ֔ה מֵחֹ֖מֶר הַשְּׂעֹרִֽים

حزقيال 45: 16 Ezk.45.16

وَهذِهِ التَّقْدِمَةُ لِلرَّئِيسِ فِي إِسْرَائِيلَ تَكُونُ عَلَى كُلِّ شَعْبِ الأَرْضِ.

הַזֹּ֑את הַתְּרוּמָ֣ה לַנָּשִׂ֖יא בְּיִשְׂרָאֵֽל יִהְי֖וּ אֶל כֹּ֚ל הָעָ֣ם הָאָ֔רֶץ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (582 آية)