אֱדַיִן (H116) - ʼĕdayin | معجم سترونغ الآرامي

عزرا 4: 9 Ezr.4.9

حِينَئِذٍ رَحُومُ صَاحِبُ الْقَضَاءِ وَشِمْشَايُ الْكَاتِبُ وَسَائِرُ رُفَقَائِهِمَا الدِّينِيِّينَ وَالأَفَرَسْتِكِيِّينَ وَالطَّرْفِلِيِّينَ وَالأَفْرَسِيِّينَ وَالأَرَكْوِيِّينَ وَالْبَابِلِيِّينَ وَالشُّوشَنِيِّينَ وَالدَّهْوِيِّينَ وَالْعِيلاَمِيِّينَ،

אֱדַ֜יִן רְח֣וּם בְּעֵל;טְעֵ֗ם וְשִׁמְשַׁי֙ סָֽפְרָ֔א וּשְׁאָ֖ר כְּנָוָתְה֑וֹן דִּ֠ינָיֵא וַאֲפַרְסַתְכָיֵ֞א טַרְפְּלָיֵ֣א אֲפָֽרְסָיֵ֗א אַרְכְּוָיֵ֤א בָבְלָיֵא֙ שֽׁוּשַׁנְכָיֵ֔א דֶּהָיֵ֖א עֵלְמָיֵֽא

عزرا 4: 23 Ezr.4.23

حِينَئِذٍ لَمَّا قُرِئَتْ رِسَالَةُ أَرْتَحْشَشْتَا الْمَلِكِ أَمَامَ رَحُومَ وَشِمْشَايَ الْكَاتِبِ وَرُفَقَائِهِمَا ذَهَبُوا بِسُرْعَةٍ إِلَى أُورُشَلِيمَ، إِلَى الْيَهُودِ، وَأَوْقَفُوهُمْ بِذِرَاعٍ وَقُوَّةٍ.

אֱדַ֗יִן מִן;דִּ֞י קֱרִ֧י נִשְׁתְּוָנָא֙ דִּ֚י;אַרְתַּחְשַׁ֣שְׂתְּ מַלְכָּ֔א קֳדָם רְח֛וּם וְשִׁמְשַׁ֥י סָפְרָ֖א וּכְנָוָתְה֑וֹן אֲזַ֨לוּ בִבְהִיל֤וּ לִירֽוּשְׁלֶם֙ עַל יְה֣וּדָיֵ֔א וּבַטִּ֥לוּ;הִמּ֖וֹ בְּאֶדְרָ֥ע וְחָֽיִל

عزرا 4: 24 Ezr.4.24

حِينَئِذٍ تَوَقَّفَ عَمَلُ بَيْتِ اللهِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، وَكَانَ مُتَوَقِّفًا إِلَى السَّنَةِ الثَّانِيَةِ مِنْ مُلْكِ دَارِيُوسَ مَلِكِ فَارِسَ.

בֵּאדַ֗יִן בְּטֵלַת֙ עֲבִידַ֣ת בֵּית אֱלָהָ֔א דִּ֖י בִּירוּשְׁלֶ֑ם וַהֲוָת֙ בָּֽטְלָ֔א עַ֚ד שְׁנַ֣ת תַּרְתֵּ֔ין לְמַלְכ֖וּת דָּרְיָ֥וֶשׁ מֶֽלֶךְ פָּרָֽס

عزرا 5: 2 Ezr.5.2

حِينَئِذٍ قَامَ زَرُبَّابَِلُ بْنُ شَأَلْتِئِيلَ وَيَشُوعُ بْنُ يُوصَادَاقَ، وَشَرَعَا بِبُنْيَانِ بَيْتِ اللهِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، وَمَعَهُمَا أَنْبِيَاءُ اللهِ يُسَاعِدُونَهُمَا.

בֵּאדַ֡יִן קָ֠מוּ זְרֻבָּבֶ֤ל בַּר שְׁאַלְתִּיאֵל֙ וְיֵשׁ֣וּעַ בַּר יֽוֹצָדָ֔ק וְשָׁרִ֣יו לְמִבְנֵ֔א בֵּ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירֽוּשְׁלֶ֑ם וְעִמְּה֛וֹן נְבִיַּיָּ֥א דִֽי;אֱלָהָ֖א לְהֽוֹן;מְסָעֲדִ֥ין

عزرا 5: 4 Ezr.5.4

حِينَئِذٍ أَخْبَرْنَاهُمْ عَلَى هَذَا الْمَنْوَالِ مَا هِيَ أَسْمَاءُ الرِّجَالِ الَّذِينَ يَبْنُونَ هذَا الْبِنَاءَ.

אֱדַ֥יִן אֲמַ֣רְנָא;לְּהֹ֑ם כְּנֵ֖מָא מַן אִנּוּן֙ שְׁמָהָ֣ת גֻּבְרַיָּ֔א דִּֽי בָּנַֽיִן דְנָ֥ה בִנְיָנָ֖א

عزرا 5: 5 Ezr.5.5

وَكَانَتْ عَلَى شُيُوخِ الْيَهُودِ عَيْنُ إِلهِهِمْ فَلَمْ يُوقِفُوهُمْ حَتَّى وَصَلَ الأَمْرُ إِلَى دَارِيُوسَ، وَحِينَئِذٍ جَاوَبُوا بِرِسَالَةٍ عَنْ هذَا.

הֲוָת֙ עַל שָׂבֵ֣י יְהוּדָיֵ֔א וְעֵ֣ין אֱלָהֲהֹ֗ם וְלָא בַטִּ֣לוּ;הִמּ֔וֹ עַד יְהָ֑ךְ טַעְמָ֖א לְדָרְיָ֣וֶשׁ וֶאֱדַ֛יִן יְתִיב֥וּן נִשְׁתְּוָנָ֖א עַל דְּנָֽה

عزرا 5: 9 Ezr.5.9

حِينَئِذٍ سَأَلْنَا أُولئِكَ الشُّيُوخَ وَقُلْنَا لَهُمْ هكَذَا: مَنْ أَمَرَكُمْ بِبِنَاءِ هذَا الْبَيْتِ وَتَكْمِيلِ هذِهِ الأَسْوَارِ.

אֱדַ֗יִן שְׁאֵ֙לְנָא֙ אִלֵּ֔ךְ לְשָׂבַיָּ֣א אֲמַ֣רְנָא לְּהֹ֑ם כְּנֵ֖מָא מַן שָׂ֨ם;לְכֹ֜ם;טְעֵ֗ם לְמִבְנְיָ֔ה דְנָה֙ בַּיְתָ֤א לְשַׁכְלָלָֽה דְנָ֖ה וְאֻשַּׁרְנָ֥א

عزرا 5: 16 Ezr.5.16

حِينَئِذٍ جَاءَ شِيشْبَصَّرُ هذَا وَوَضَعَ أَسَاسَ بَيْتِ اللهِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، وَمِنْ ذلِكَ الْوَقْتِ إِلَى الآنَ يُبْنَى وَلَمْ يُكْمَلْ.

אֱדַ֙יִן֙ אֲתָ֗א שֵׁשְׁבַּצַּ֣ר דֵּ֔ךְ יְהַ֧ב אֻשַּׁיָּ֛א בֵ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם וּמִן אֱדַ֧יִן וְעַד כְּעַ֛ן מִתְבְּנֵ֖א וְלָ֥א שְׁלִֽם

عزرا 5: 16 Ezr.5.16

حِينَئِذٍ جَاءَ شِيشْبَصَّرُ هذَا وَوَضَعَ أَسَاسَ بَيْتِ اللهِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، وَمِنْ ذلِكَ الْوَقْتِ إِلَى الآنَ يُبْنَى وَلَمْ يُكْمَلْ.

אֱדַ֙יִן֙ אֲתָ֗א שֵׁשְׁבַּצַּ֣ר דֵּ֔ךְ יְהַ֧ב אֻשַּׁיָּ֛א בֵ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם וּמִן אֱדַ֧יִן וְעַד כְּעַ֛ן מִתְבְּנֵ֖א וְלָ֥א שְׁלִֽם

عزرا 6: 1 Ezr.6.1

حِينَئِذٍ أَمَرَ دَارِيُوسُ الْمَلِكُ فَفَتَّشُوا فِي بَيْتِ الأَسْفَارِ حَيْثُ كَانَتِ الْخَزَائِنُ مَوْضُوعَةً فِي بَابِلَ،

בֵּאדַ֛יִן שָׂ֣ם;טְעֵ֑ם דָּרְיָ֥וֶשׁ מַלְכָּ֖א וּבַקַּ֣רוּ בְּבֵ֣ית סִפְרַיָּ֗א דִּ֧י תַּמָּ֖ה גִנְזַיָּ֛א מְהַחֲתִ֥ין בְּבָבֶֽל

عزرا 6: 13 Ezr.6.13

حِينَئِذٍ تَتْنَايُ وَالِي عَبْرِ النَّهْرِ وَشَتَرْبُوزْنَايُ وَرُفَقَاؤُهُمَا عَمِلُوا عَاجِلاً حَسْبَمَا أَرْسَلَ دَارِيُوسُ الْمَلِكُ.

אֱ֠דַיִן תַּתְּנַ֞י פַּחַ֧ת עֲבַֽר נַהֲרָ֛ה שְׁתַ֥ר;בּוֹזְנַ֖י וּכְנָוָתְה֑וֹן עֲבַֽדוּ אָסְפַּ֥רְנָא לָקֳבֵ֗ל שְׁלַ֞ח דָּרְיָ֧וֶשׁ מַלְכָּ֛א

دانيال 2: 14 Dan.2.14

حِينَئِذٍ أَجَابَ دَانِيآلُ بِحِكْمَةٍ وَعَقْل لأَرْيُوخَ رَئِيسِ شُرَطِ الْمَلِكِ الَّذِي خَرَجَ لِيَقْتُلَ حُكَمَاءَ بَابِلَ.

בֵּאדַ֣יִן הֲתִיב֙ דָּנִיֵּ֗אל עֵטָ֣א וּטְעֵ֔ם לְאַרְי֕וֹךְ רַב טַבָּחַיָּ֖א מַלְכָּ֑א דִּ֚י נְפַ֣ק לְקַטָּלָ֔ה לְחַכִּימֵ֖י בָּבֶֽל

دانيال 2: 15 Dan.2.15

أَجَابَ وَقَالَ لأَرْيُوخَ قَائِدِ الْمَلِكِ: لِمَاذَا اشْتَدَّ الأَمْرُ مِنْ قِبَلِ الْمَلِكِ. حِينَئِذٍ أَخْبَرَ أَرْيُوخُ دَانِيآلَ بِالأَمْرِ.

עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר לְאַרְיוֹךְ֙ שַׁלִּיטָ֣א מַלְכָּ֔א עַל;מָ֥ה מְהַחְצְפָ֖ה דָתָ֛א מִן קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א אֱדַ֣יִן מִלְּתָ֔א אַרְי֖וֹךְ לְדָנִיֵּֽאל הוֹדַ֥ע

دانيال 2: 17 Dan.2.17

حِينَئِذٍ مَضَى دَانِيآلُ إِلَى بَيْتِهِ، وَأَعْلَمَ حَنَنْيَا وَمِيشَائِيلَ وَعَزَرْيَا أَصْحَابَهُ بِالأَمْرِ،

אֱדַ֥יִן אֲזַ֑ל דָּֽנִיֵּ֖אל לְבַיְתֵ֣הּ הוֹדַֽע וְ֠לַחֲנַנְיָה מִֽישָׁאֵ֧ל וַעֲזַרְיָ֛ה חַבְר֖וֹהִי מִלְּתָ֥א

دانيال 2: 19 Dan.2.19

حِينَئِذٍ لِدَانِيآلَ كُشِفَ السِّرُّ فِي رُؤْيَا اللَّيْلِ. فَبَارَكَ دَانِيآلُ إِلهَ السَّمَاوَاتِ.

אֱדַ֗יִן לְדָנִיֵּ֛אל גֲלִ֑י רָזָ֣ה בְּחֶזְוָ֥א דִֽי;לֵילְיָ֖א בָּרִ֖ךְ דָּֽנִיֵּ֔אל לֶאֱלָ֥הּ שְׁמַיָּֽא

دانيال 2: 25 Dan.2.25

حِينَئِذٍ دَخَلَ أَرْيُوخُ بِدَانِيآلَ إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ مُسْرِعًا وَقَالَ لَهُ هكَذَا: قَدْ وَجَدْتُ رَجُلاً مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا الَّذِي يُعَرِّفُ الْمَلِكَ بِالتَّعْبِيرِ.

אֱדַ֤יִן הַנְעֵ֥ל אַרְיוֹךְ֙ לְדָנִיֵּ֖אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א בְּהִתְבְּהָלָ֔ה אֲמַר לֵ֗הּ וְכֵ֣ן דִּֽי הַשְׁכַּ֤חַת גְּבַר֙ מִן בְּנֵ֤י גָֽלוּתָא֙ יְה֔וּד דִּ֥י יְהוֹדַֽע לְמַלְכָּ֥א פִשְׁרָ֖א

دانيال 2: 35 Dan.2.35

فَانْسَحَقَ حِينَئِذٍ الْحَدِيدُ وَالْخَزَفُ وَالنُّحَاسُ وَالْفِضَّةُ وَالذَّهَبُ مَعًا، وَصَارَتْ كَعُصَافَةِ الْبَيْدَرِ فِي الصَّيْفِ، فَحَمَلَتْهَا الرِّيحُ فَلَمْ يُوجَدْ لَهَا مَكَانٌ. أَمَّا الْحَجَرُ الَّذِي ضَرَبَ التِّمْثَالَ فَصَارَ جَبَلاً كَبِيرًا وَمَلأَ الأَرْضَ كُلَّهَا.

דָּ֣קוּ בֵּאדַ֣יִן פַּרְזְלָא֩ חַסְפָּ֨א נְחָשָׁ֜א כַּסְפָּ֣א וְדַהֲבָ֗א כַחֲדָ֡ה וַהֲווֹ֙ כְּע֣וּר מִן;אִדְּרֵי קַ֔יִט וּנְשָׂ֤א;הִמּוֹן֙ רוּחָ֔א לָא הִשְׁתֲּכַ֣ח לְה֑וֹן אֲתַ֖ר וְאַבְנָ֣א דִּֽי מְחָ֣ת לְצַלְמָ֗א הֲוָ֛ת לְט֥וּר רַ֖ב וּמְלָ֥ת אַרְעָֽא כָּל

دانيال 2: 46 Dan.2.46

حِينَئِذٍ خَرَّ نَبُوخَذْنَصَّرُ عَلَى وَجْهِهِ وَسَجَدَ لِدَانِيآلَ، وَأَمَرَ بِأَنْ يُقَدِّمُوا لَهُ تَقْدِمَةً وَرَوَائِحَ سُرُورٍ.

בֵּ֠אדַיִן נְפַ֣ל נְבֽוּכַדְנֶצַּר֙ עַל אַנְפּ֔וֹהִי סְגִ֑ד וּלְדָנִיֵּ֖אל אֲמַ֖ר לְנַסָּ֥כָה לֵֽהּ וּמִנְחָה֙ וְנִ֣יחֹחִ֔ין

دانيال 2: 48 Dan.2.48

حِينَئِذٍ عَظَّمَ الْمَلِكُ دَانِيآلَ وَأَعْطَاهُ عَطَايَا كَثِيرَةً، وَسَلَّطَهُ عَلَى كُلِّ وِلاَيَةِ بَابِلَ رَئِيسَ الشِّحَنِ عَلَى جَمِيعِ حُكَمَاءِ بَابِلَ.

אֱדַ֨יִן רַבִּ֗י מַלְכָּ֜א לְדָנִיֵּ֣אל יְהַב;לֵ֔הּ וּמַתְּנָ֨ן רַבְרְבָ֤ן;שַׂגִּיאָן֙ וְהַ֨שְׁלְטֵ֔הּ עַ֖ל כָּל מְדִינַ֣ת בָּבֶ֑ל סִגְנִ֔ין עַ֖ל כָּל חַכִּימֵ֥י בָבֶֽל

دانيال 3: 3 Dan.3.3

حِينَئِذٍ اجْتَمَعَ الْمَرَازِبَةُ وَالشِّحَنُ وَالْوُلاَةُ وَالْقُضَاةُ وَالْخَزَنَةُ وَالْفُقَهَاءُ وَالْمُفْتُونَ وَكُلُّ حُكَّامِ الْوِلاَيَاتِ لِتَدْشِينِ التِّمْثَالِ الَّذِي نَصَبَهُ نَبُوخَذْنَصَّرُ الْمَلِكُ، وَوَقَفُوا أَمَامَ التِّمْثَالِ الَّذِي نَصَبَهُ نَبُوخَذْنَصَّرُ.

בֵּאדַ֡יִן מִֽתְכַּנְּשִׁ֡ין אֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֡א סִגְנַיָּ֣א וּֽפַחֲוָתָ֡א אֲדַרְגָּזְרַיָּ֣א גְדָבְרַיָּא֩ דְּתָ֨בְרַיָּ֜א תִּפְתָּיֵ֗א וְכֹל֙ שִׁלְטֹנֵ֣י מְדִֽינָתָ֔א לַחֲנֻכַּ֣ת צַלְמָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֑א וְקָֽיְמִין֙ לָקֳבֵ֣ל צַלְמָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּֽר

دانيال 3: 13 Dan.3.13

حِينَئِذٍ أَمَرَ نَبُوخَذْنَصَّرُ بِغَضَبٍ وَغَيْظٍ بِإِحْضَارِ شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ. فَأَتَوْا بِهؤُلاَءِ الرِّجَالِ قُدَّامَ الْمَلِكِ.

בֵּאדַ֤יִן אֲמַר֙ נְבוּכַדְנֶצַּר֙ בִּרְגַ֣ז וַחֲמָ֔ה לְהַיְתָיָ֔ה לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד;נְג֑וֹ הֵיתָ֖יוּ אִלֵּ֔ךְ גֻּבְרַיָּ֣א קֳדָ֥ם מַלְכָּֽא

دانيال 3: 19 Dan.3.19

حِينَئِذٍ امْتَلأَ نَبُوخَذْنَصَّرُ غَيْظًا وَتَغَيَّرَ مَنْظَرُ وَجْهِهِ عَلَى شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ، فَأَجَابَ وَأَمَرَ بِأَنْ يَحْمُوا الأَتُونَ سَبْعَةَ أَضْعَافٍ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَ مُعْتَادًا أَنْ يُحْمَى.

בֵּאדַ֨יִן הִתְמְלִ֣י נְבוּכַדְנֶצַּ֜ר חֱמָ֗א אֶשְׁתַּנִּ֔י וּצְלֵ֤ם אַנְפּ֙וֹהִי֙ עַל שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד;נְג֑וֹ עָנֵ֤ה וְאָמַר֙ לְמֵזֵ֣א לְאַתּוּנָ֔א חַ֨ד;שִׁבְעָ֔ה עַ֛ל דִּ֥י חֲזֵ֖ה לְמֵזְיֵֽהּ

دانيال 3: 21 Dan.3.21

ثُمَّ أُوثِقَ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ فِي سَرَاوِيلِهِمْ وَأَقْمِصَتِهِمْ وَأَرْدِيَتِهِمْ وَلِبَاسِهِمْ وَأُلْقُوا فِي وَسَطِ أَتُّونِ النَّارِ الْمُتَّقِدَةِ.

בֵּאדַ֜יִן כְּפִ֙תוּ֙ אִלֵּ֗ךְ גֻּבְרַיָּ֣א בְּסַרְבָּלֵיהוֹן֙ פַּטְּשֵׁיה֔וֹן וְכַרְבְּלָתְה֖וֹן וּלְבֻשֵׁיה֑וֹן וּרְמִ֕יו לְגֽוֹא אַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּֽא

دانيال 3: 24 Dan.3.24

حِينَئِذٍ تَحَيَّرَ نَبُوخَذْنَصَّرُ الْمَلِكُ وَقَامَ مُسْرِعًا فَأَجَابَ وَقَالَ لِمُشِيرِيهِ: أَلَمْ نُلْقِ ثَلاَثَةَ رِجَال مُوثَقِينَ فِي وَسَطِ النَّارِ. فَأَجَابُوا وَقَالُوا لِلْمَلِكِ: صَحِيحٌ أَيُّهَا الْمَلِكُ.

אֱדַ֙יִן֙ תְּוַ֖הּ נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֔א וְקָ֣ם בְּהִתְבְּהָלָ֑ה עָנֵ֨ה וְאָמַ֜ר לְהַדָּֽבְר֗וֹהִי הֲלָא֩ רְמֵ֤ינָא תְּלָתָ֜א גֻבְרִ֨ין מְכַפְּתִ֔ין לְגוֹא נוּרָא֙ עָנַ֤יִן וְאָמְרִין֙ לְמַלְכָּ֔א יַצִּיבָ֖א מַלְכָּֽא

دانيال 3: 26 Dan.3.26

ثُمَّ اقْتَرَبَ نَبُوخَذْنَصَّرُ إِلَى بَابِ أَتُّونِ النَّارِ الْمُتَّقِدَةِ وَأَجَابَ، فَقَالَ: يَا شَدْرَخُ وَمِيشَخُ وَعَبْدَنَغُو، يَا عَبِيدَ اللهِ الْعَلِيِّ، اخْرُجُوا وَتَعَالَوْا. فَخَرَجَ شَدْرَخُ وَمِيشَخُ وَعَبْدَنَغُو مِنْ وَسَطِ النَّارِ.

בֵּאדַ֜יִן קְרֵ֣ב נְבוּכַדְנֶצַּ֗ר לִתְרַע֮ אַתּ֣וּן נוּרָ֣א יָקִֽדְתָּא֒ עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר שַׁדְרַ֨ךְ מֵישַׁ֧ךְ וַעֲבֵד;נְג֛וֹ עַבְד֛וֹהִי דִּֽי;אֱלָהָ֥א עִלָּאָ֖ה פֻּ֣קוּ וֶאֱת֑וֹ בֵּאדַ֣יִן;נָֽפְקִ֗ין שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֛ךְ וַעֲבֵ֥ד;נְג֖וֹ מִן גּ֥וֹא נוּרָֽא

دانيال 3: 26 Dan.3.26

ثُمَّ اقْتَرَبَ نَبُوخَذْنَصَّرُ إِلَى بَابِ أَتُّونِ النَّارِ الْمُتَّقِدَةِ وَأَجَابَ، فَقَالَ: يَا شَدْرَخُ وَمِيشَخُ وَعَبْدَنَغُو، يَا عَبِيدَ اللهِ الْعَلِيِّ، اخْرُجُوا وَتَعَالَوْا. فَخَرَجَ شَدْرَخُ وَمِيشَخُ وَعَبْدَنَغُو مِنْ وَسَطِ النَّارِ.

בֵּאדַ֜יִן קְרֵ֣ב נְבוּכַדְנֶצַּ֗ר לִתְרַע֮ אַתּ֣וּן נוּרָ֣א יָקִֽדְתָּא֒ עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר שַׁדְרַ֨ךְ מֵישַׁ֧ךְ וַעֲבֵד;נְג֛וֹ עַבְד֛וֹהִי דִּֽי;אֱלָהָ֥א עִלָּאָ֖ה פֻּ֣קוּ וֶאֱת֑וֹ בֵּאדַ֣יִן;נָֽפְקִ֗ין שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֛ךְ וַעֲבֵ֥ד;נְג֖וֹ מִן גּ֥וֹא נוּרָֽא

دانيال 3: 30 Dan.3.30

حِينَئِذٍ قَدَّمَ الْمَلِكُ شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ فِي وِلاَيَةِ بَابِلَ.

בֵּאדַ֣יִן הַצְלַ֛ח מַלְכָּ֗א לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֛ךְ וַעֲבֵ֥ד;נְג֖וֹ בִּמְדִינַ֥ת בָּבֶֽל

دانيال 4: 7 Dan.4.7

حِينَئِذٍ حَضَرَ الْمَجُوسُ وَالسَّحَرَةُ وَالْكَلْدَانِيُّونَ وَالْمُنَجِّمُونَ، وَقَصَصْتُ الْحُلْمَ عَلَيْهِمْ، فَلَمْ يُعَرِّفُونِي بِتَعْبِيرِهِ.

בֵּאדַ֣יִן עָלִּ֗ין חַרְטֻמַיָּא֙ אָֽשְׁפַיָּ֔א כַּשְׂדָּאֵ֖י וְגָזְרַיָּ֑א אָמַ֤ר;אֲנָה֙ וְחֶלְמָ֗א קֳדָ֣מֵיה֔וֹן לָא מְהוֹדְעִ֥ין;לִֽי וּפִשְׁרֵ֖הּ

دانيال 4: 19 Dan.4.19

حِينَئِذٍ تَحَيَّرَ دَانِيآلُ الَّذِي اسْمُهُ بَلْطَشَاصَّرُ سَاعَةً وَاحِدَةً وَأَفْزَعَتْهُ أَفْكَارُهُ. أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: يَا بَلْطَشَاصَّرُ، لاَ يُفْزِعُكَ الْحُلْمُ وَلاَ تَعْبِيرُهُ. فَأَجَابَ بَلْطَشَاصَّرُ وَقَالَ: يَا سَيِّدِي، الْحُلْمُ لِمُبْغِضِيكَ وَتَعْبِيرُهُ لأَعَادِيكَ.

אֱדַ֨יִן אֶשְׁתּוֹמַם֙ דָּֽנִיֵּ֜אל דִּֽי שְׁמֵ֣הּ בֵּלְטְשַׁאצַּ֗ר כְּשָׁעָ֣ה חֲדָ֔ה יְבַהֲלֻנֵּ֑הּ וְרַעְיֹנֹ֖הִי עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ אַֽל יְבַהֲלָ֔ךְ חֶלְמָ֤א וּפִשְׁרֵא֙ עָנֵ֤ה בֵלְטְשַׁאצַּר֙ וְאָמַ֔ר מָרִ֕י חֶלְמָ֥א לְשָֽׂנְאָ֖ךְ וּפִשְׁרֵ֥הּ לְעָרָֽךְ

دانيال 5: 3 Dan.5.3

حِينَئِذٍ أَحْضَرُوا آنِيَةَ الذَّهَبِ الَّتِي أُخْرِجَتْ مِنْ هَيْكَلِ بَيْتِ اللهِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، وَشَرِبَ بِهَا الْمَلِكُ وَعُظَمَاؤُهُ وَزَوْجَاتُهُ وَسَرَارِيهِ.

בֵּאדַ֗יִן הַיְתִיו֙ מָאנֵ֣י דַהֲבָ֔א דִּ֣י הַנְפִּ֗קוּ מִן הֵֽיכְלָ֛א בֵ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירֽוּשְׁלֶ֑ם וְאִשְׁתִּ֣יו בְּה֗וֹן מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי שֵׁגְלָתֵ֖הּ וּלְחֵנָתֵֽהּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (54 آية)