المعنى المختصر للكلمة
ĕdayin:
then (of time)
اللفظ الأصلي
אֱדַיִן
نوع الكلمة
Adverb
طريقة النطق
ĕdayin
(ed-ah-yin)
تكرار الورود في الكتاب
54
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
(Aramaic) of uncertain derivation;
المعنى والشرح المفصل
then (of time)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
now
that time
then
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
בֵּאדַ֣יִן (7×)
בֵּאדַ֜יִן (4×)
אֱדַ֨יִן (4×)
אֱדַ֗יִן (4×)
אֱ֠דַיִן (4×)
בֵּאדַ֙יִן֙ (3×)
בֵּאדַ֗יִן (3×)
אֱדַ֙יִן֙ (3×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (54 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
دانيال 5: 6
Dan.5.6
حِينَئِذٍ تَغَيَّرَتْ هَيْئَةُ الْمَلِكِ وَأَفْزَعَتْهُ أَفْكَارُهُ، وَانْحَلَّتْ خَرَزُ حَقْوَيْهِ، وَاصْطَكَّتْ رُكْبَتَاهُ.
אֱדַ֤יִן שְׁנ֔וֹהִי זִיוֹ֣הִי מַלְכָּא֙ יְבַהֲלוּנֵּ֑הּ וְרַעיֹנֹ֖הִי מִשְׁתָּרַ֔יִן וְקִטְרֵ֤י חַרְצֵהּ֙ דָּ֥א;לְדָ֖א;נָֽקְשָֽׁן וְאַ֨רְכֻבָּתֵ֔הּ
دانيال 5: 8
Dan.5.8
ثُمَّ دَخَلَ كُلُّ حُكَمَاءِ الْمَلِكِ، فَلَمْ يَسْتَطِيعُوا أَنْ يَقْرَأُوا الْكِتَابَةَ، وَلاَ أَنْ يُعَرِّفُوا الْمَلِكَ بِتَفْسِيرِهَا.
אֱדַ֙יִן֙ עָֽלִּ֔ין כֹּ֖ל חַכִּימֵ֣י מַלְכָּ֑א וְלָֽא כָהֲלִ֤ין לְמִקְרֵ֔א כְּתָבָא֙ לְהוֹדָעָ֥ה לְמַלְכָּֽא וּפִשְׁרֵ֖הּ
دانيال 5: 13
Dan.5.13
حِينَئِذٍ أُدْخِلَ دَانِيآلُ إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: أَأَنْتَ هُوَ دَانِيآلُ مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا، الَّذِي جَلَبَهُ أَبِي الْمَلِكُ مِنْ يَهُوذَا.
בֵּאדַ֙יִן֙ הֻעַ֖ל דָּֽנִיֵּ֔אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל אַנְתְּ ה֤וּא דָנִיֵּאל֙ מִן בְּנֵ֤י גָלוּתָא֙ יְה֔וּד דִּ֥י הַיְתִ֛י אַ֖בִי מַלְכָּ֥א מִן יְהֽוּד
دانيال 5: 17
Dan.5.17
فَأَجَابَ دَانِيآلُ وَقَالَ قُدَّامَ الْمَلِكِ: لِتَكُنْ عَطَايَاكَ لِنَفْسِكَ وَهَبْ هِبَاتِكَ لِغَيْرِي. لكِنِّي أَقْرَأُ الْكِتَابَةَ لِلْمَلِكِ وَأُعَرِّفُهُ بِالتَّفْسِيرِ.
בֵּאדַ֜יִן;עָנֵ֣ה דָנִיֵּ֗אל וְאָמַר֙ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֔א לֶֽהֶוְיָ֔ן מַתְּנָתָךְ֙ לָ֣ךְ הַ֑ב וּנְבָ֥זְבְּיָתָ֖ךְ לְאָחֳרָ֣ן בְּרַ֗ם אֶקְרֵ֣א כְּתָבָא֙ לְמַלְכָּ֔א אֲהוֹדְעִנֵּֽהּ וּפִשְׁרָ֖א
دانيال 5: 24
Dan.5.24
حِينَئِذٍ أُرْسِلَ مِنْ قِبَلِهِ طَرَفُ الْيَدِ، فَكُتِبَتْ هذِهِ الْكِتَابَةُ.
בֵּאדַ֙יִן֙ שְׁלִ֖יַחַ מִן קֳדָמ֔וֹהִי פַּסָּ֣א יְדָ֑א רְשִֽׁים דְנָ֖ה וּכְתָבָ֥א
دانيال 5: 29
Dan.5.29
حِينَئِذٍ أَمَرَ بَيْلْشَاصَّرُ أَنْ يُلْبِسُوا دَانِيآلَ الأَرْجُوانَ وَقِلاَدَةً مِنْ ذَهَبٍ فِي عُنُقِهِ، وَيُنَادُوا عَلَيْهِ أَنَّهُ يَكُونُ مُتَسَلِّطًا ثَالِثًا فِي الْمَمْلَكَةِ.
בֵּאדַ֣יִן אֲמַ֣ר בֵּלְשַׁאצַּ֗ר וְהַלְבִּ֤ישׁוּ לְדָֽנִיֵּאל֙ אַרְגְּוָנָ֔א וְהַֽמְנִיכָ֥א דִֽי דַהֲבָ֖א עַֽל צַוְּארֵ֑הּ וְהַכְרִ֣זֽוּ עֲל֔וֹהִי דִּֽי לֶהֱוֵ֥א שַׁלִּ֛יט תַּלְתָּ֖א בְּמַלְכוּתָֽא
دانيال 6: 3
Dan.6.3
فَفَاقَ دَانِيآلُ هذَا عَلَى الْوُزَرَاءِ وَالْمَرَازِبَةِ، لأَنَّ فِيهِ رُوحًا فَاضِلَةً. وَفَكَّرَ الْمَلِكُ فِي أَنْ يُوَلِّيَهُ عَلَى الْمَمْلَكَةِ كُلِّهَا.
אֱדַ֙יִן֙;הֲוָ֣א;מִתְנַצַּ֔ח דָּנִיֵּ֣אל דְּנָ֔ה עַל סָרְכַיָּ֖א וַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֑א כָּל;קֳבֵ֗ל בֵּ֔הּ ר֤וּחַ יַתִּירָא֙ עֲשִׁ֔ית וּמַלְכָּ֣א לַהֲקָמוּתֵ֖הּ עַל מַלְכוּתָֽא כָּל
دانيال 6: 4
Dan.6.4
ثُمَّ إِنَّ الْوُزَرَاءَ وَالْمَرَازِبَةَ كَانُوا يَطْلُبُونَ عِلَّةً يَجِدُونَهَا عَلَى دَانِيآلَ مِنْ جِهَةِ الْمَمْلَكَةِ، فَلَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَجِدُوا عِلَّةً وَلاَ ذَنْبًا، لأَنَّهُ كَانَ أَمِينًا وَلَمْ يُوجَدْ فِيهِ خَطَأٌ وَلاَ ذَنْبٌ.
אֱדַ֨יִן סָֽרְכַיָּ֜א וַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֗א הֲו֨וֹ בָעַ֧יִן עִלָּ֛ה לְהַשְׁכָּחָ֥ה לְדָנִיֵּ֖אל מִצַּ֣ד מַלְכוּתָ֑א לָא יָכְלִ֣ין לְהַשְׁכָּחָ֗ה וְכָל;עִלָּ֨ה וּשְׁחִיתָ֜ה כָּל;קֳבֵל֙ דִּֽי מְהֵימַ֣ן לָ֥א הִשְׁתְּכַ֖חַת עֲלֽוֹהִי וְכָל;שָׁלוּ֙ וּשְׁחִיתָ֔ה
دانيال 6: 5
Dan.6.5
فَقَالَ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ: لاَ نَجِدُ عَلَى دَانِيآلَ هذَا عِلَّةً إِلاَّ أَنْ نَجِدَهَا مِنْ جِهَةِ شَرِيعَةِ إِلهِهِ.
אֱ֠דַיִן;אָֽמְרִ֔ין אִלֵּךְ֙ גֻּבְרַיָּ֤א לָ֧א נְהַשְׁכַּ֛ח לְדָנִיֵּ֥אל דְּנָ֖ה כָּל;עִלָּ֑א לָהֵ֕ן הַשְׁכַּ֥חְנָֽה עֲל֖וֹהִי בְּדָ֥ת אֱלָהֵֽהּ
دانيال 6: 6
Dan.6.6
حِينَئِذٍ اجْتَمَعَ هؤُلاَءِ الْوُزَرَاءُ وَالْمَرَازِبَةُ عِنْدَ الْمَلِكِ وَقَالُوا لَهُ هكَذَا: أَيُّهَا الْمَلِكُ دَارِيُوسُ، عِشْ إِلَى الأَبَدِ.
אֱ֠דַיִן הַרְגִּ֖שׁוּ אִלֵּ֔ן סָרְכַיָּ֤א וַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּא֙ עַל מַלְכָּ֑א אָמְרִ֣ין לֵ֔הּ וְכֵן֙ מַלְכָּ֖א דָּרְיָ֥וֶשׁ חֱיִֽי לְעָלְמִ֥ין
دانيال 6: 11
Dan.6.11
فَاجْتَمَعَ حِينَئِذٍ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ فَوَجَدُوا دَانِيآلَ يَطْلُبُ وَيَتَضَرَّعُ قُدَّامَ إِلهِهِ.
הַרְגִּ֔שׁוּ אֱ֠דַיִן אִלֵּךְ֙ גֻּבְרַיָּ֤א וְהַשְׁכַּ֖חוּ לְדָנִיֵּ֑אל בָּעֵ֥א וּמִתְחַנַּ֖ן קֳדָ֥ם אֱלָהֵֽהּ
دانيال 6: 12
Dan.6.12
فَتَقَدَّمُوا وَتَكَلَّمُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ فِي نَهْيِ الْمَلِكِ: أَلَمْ تُمْضِ نَهْيًا بِأَنَّ كُلَّ إِنْسَانٍ يَطْلُبُ مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: الأَمْرُ صَحِيحٌ كَشَرِيعَةِ مَادِي وَفَارِسَ الَّتِي لاَ تُنْسَخُ.
בֵּ֠אדַיִן;קְרִ֨יבוּ וְאָמְרִ֥ין קֳדָם מַלְכָּא֮ עַל אֱסָ֣ר מַלְכָּא֒ הֲלָ֧א רְשַׁ֗מְתָּ אֱסָ֣ר דִּ֣י כָל אֱנָ֡שׁ יִבְעֵה֩ מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְג֖וֹב אַרְיָותָ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר מִלְּתָ֛א יַצִּיבָ֧א כְּדָת מָדַ֥י וּפָרַ֖ס דִּי לָ֥א תֶעְדֵּֽא
دانيال 6: 13
Dan.6.13
حِينَئِذٍ أَجَابُوا وَقَالُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ: إِنَّ دَانِيآلَ الَّذِي مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا لَمْ يَجْعَلْ لَكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ اعْتِبَارًا وَلاَ لِلنَّهْيِ الَّذِي أَمْضَيْتَهُ، بَلْ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ يَطْلُبُ طِلْبَتَهُ.
בֵּ֠אדַיִן עֲנ֣וֹ וְאָמְרִין֮ קֳדָ֣ם מַלְכָּא֒ דִּ֣י דָנִיֵּ֡אל דִּי֩ מִן בְּנֵ֨י גָלוּתָ֜א יְה֗וּד לָא שָׂ֨ם עֲלָ֤ךְ מַלְכָּא֙ טְעֵ֔ם וְעַל אֱסָרָ֖א דִּ֣י רְשַׁ֑מְתָּ תְּלָתָה֙ וְזִמְנִ֤ין בְּיוֹמָ֔א בָּעֵ֖א בָּעוּתֵֽהּ
دانيال 6: 14
Dan.6.14
فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ هذَا الْكَلاَمَ اغْتَاظَ عَلَى نَفْسِهِ جِدًّا، وَجَعَلَ قَلْبَهُ عَلَى دَانِيآلَ لِيُنَجِّيَهُ، وَاجْتَهَدَ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ لِيُنْقِذَهُ.
אֱדַ֨יִן שְׁמַ֗ע מַלְכָּ֜א כְּדִ֧י מִלְּתָ֣א בְּאֵ֣שׁ עֲל֔וֹהִי שַׂגִּיא֙ שָׂ֥ם בָּ֖ל וְעַ֧ל דָּנִיֵּ֛אל לְשֵׁיזָבוּתֵ֑הּ הֲוָ֥א;מִשְׁתַּדַּ֖ר וְעַד֙ מֶֽעָלֵ֣י שִׁמְשָׁ֔א לְהַצָּלוּתֵֽהּ
دانيال 6: 15
Dan.6.15
فَاجْتَمَعَ أُولئِكَ الرِّجَالُ إِلَى الْمَلِكِ وَقَالُوا لِلْمَلِكُ: اعْلَمْ أَيُّهَا الْمَلِكُ أَنَّ شَرِيعَةَ مَادِي وَفَارِسَ هِيَ أَنَّ كُلَّ نَهْيٍ أَوْ أَمْرٍ يَضَعُهُ الْمَلِكُ لاَ يَتَغَيَّرُ.
בֵּאדַ֙יִן֙;הַרְגִּ֖שׁוּ אִלֵּ֔ךְ גֻּבְרַיָּ֣א עַל מַלְכָּ֑א וְאָמְרִ֣ין לְמַלְכָּ֗א דַּ֤ע מַלְכָּא֙ דִּֽי דָת֙ לְמָדַ֣י וּפָרַ֔ס דִּֽי כָל אֱסָ֥ר וּקְיָ֛ם יְהָקֵ֖ים מַלְכָּ֥א לָ֥א לְהַשְׁנָיָֽה
دانيال 6: 16
Dan.6.16
حِينَئِذٍ أَمَرَ الْمَلِكُ فَأَحْضَرُوا دَانِيآلَ وَطَرَحُوهُ فِي جُبِّ الأُسُودِ. أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: إِنَّ إِلهَكَ الَّذِي تَعْبُدُهُ دَائِمًا هُوَ يُنَجِّيكَ.
בֵּאדַ֜יִן אֲמַ֗ר מַלְכָּ֣א וְהַיְתִיו֙ לְדָ֣נִיֵּ֔אל וּרְמ֕וֹ דִּ֣י לְגֻבָּ֖א אַרְיָוָתָ֑א עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֔אל אֱלָהָ֗ךְ דִּ֣י אַ֤נְתְּ;פָּֽלַֽח;לֵהּ֙ בִּתְדִירָ֔א ה֖וּא יְשֵׁיזְבִנָּֽךְ
دانيال 6: 18
Dan.6.18
حِينَئِذٍ مَضَى الْمَلِكُ إِلَى قَصْرِهِ وَبَاتَ صَائِمًا، وَلَمْ يُؤْتَ قُدَّامَهُ بِسَرَارِيهِ وَطَارَ عَنْهُ نَوْمُهُ.
אֱ֠דַיִן אֲזַ֨ל מַלְכָּ֤א לְהֵֽיכְלֵהּ֙ וּבָ֣ת טְוָ֔ת לָא הַנְעֵ֣ל קָֽדָמ֑וֹהִי וְדַחֲוָ֖ן נַדַּ֥ת עֲלֽוֹהִי וְשִׁנְתֵּ֖הּ
دانيال 6: 19
Dan.6.19
ثُمَّ قَامَ الْمَلِكُ بَاكِرًا عِنْدَ الْفَجْرِ وَذَهَبَ مُسْرِعًا إِلَى جُبِّ الأُسُودِ.
בֵּאדַ֣יִן יְק֣וּם מַלְכָּ֔א בִּשְׁפַּרְפָּרָ֖א בְּנָגְהָ֑א אֲזַֽל וּבְהִ֨תְבְּהָלָ֔ה דִֽי לְגֻבָּ֥א אַרְיָוָתָ֖א
دانيال 6: 21
Dan.6.21
فَتَكَلَّمَ دَانِيآلُ مَعَ الْمَلِكِ: يَا أَيُّهَا الْمَلِكُ، عِشْ إِلَى الأَبَدِ.
אֱדַ֙יִן֙;מַלִּ֑ל דָּנִיֶּ֔אל עִם מַלְכָּ֖א מַלְכָּ֖א חֱיִֽי לְעָלְמִ֥ין
دانيال 6: 23
Dan.6.23
حِينَئِذٍ فَرِحَ الْمَلِكُ بِهِ، وَأَمَرَ بِأَنْ يُصْعَدَ دَانِيآلُ مِنَ الْجُبِّ. فَأُصْعِدَ دَانِيآلُ مِنَ الْجُبِّ وَلَمْ يُوجَدْ فِيهِ ضَرَرٌ، لأَنَّهُ آمَنَ بِإِلهِهِ.
בֵּאדַ֣יִן טְאֵ֣ב מַלְכָּ֗א עֲל֔וֹהִי אֲמַ֖ר לְהַנְסָקָ֣ה וּלְדָ֣נִיֵּ֔אל מִן גֻּבָּ֑א וְהֻסַּ֨ק דָּנִיֵּ֜אל מִן גֻּבָּ֗א לָא הִשְׁתְּכַ֣ח בֵּ֔הּ חֲבָל֙ דִּ֖י הֵימִ֥ן בֵּאלָהֵֽהּ
دانيال 6: 25
Dan.6.25
ثُمَّ كَتَبَ الْمَلِكُ دَارِيُّوسُ إِلَى كُلِّ الشُّعُوبِ وَالأُمَمِ وَالأَلْسِنَةِ السَّاكِنِينَ فِي الأَرْضِ كُلِّهَا: لِيَكْثُرْ سَلاَمُكُمْ.
בֵּאדַ֜יִן כְּ֠תַב מַלְכָּ֗א דָּרְיָ֣וֶשׁ לְֽכָל עַֽמְמַיָּ֞א אֻמַיָּ֧א וְלִשָּׁנַיָּ֛א דָיְרִ֥ין דִּֽי אַרְעָ֖א בְּכָל יִשְׂגֵּֽא שְׁלָמְכ֥וֹן
دانيال 7: 1
Dan.7.1
فِي السَّنَةِ الأُولَى لِبَيْلْشَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ، رَأَى دَانِيآلُ حُلْمًا وَرُؤَى رَأْسِهِ عَلَى فِرَاشِهِ. حِينَئِذٍ كَتَبَ الْحُلْمَ وَأَخْبَرَ بِرَأْسِ الْكَلاَمِ.
בִּשְׁנַ֣ת חֲדָ֗ה לְבֵלְאשַׁצַּר֙ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל חֲזָ֔ה דָּנִיֵּאל֙ חֵ֣לֶם וְחֶזְוֵ֥י רֵאשֵׁ֖הּ עַֽל מִשְׁכְּבֵ֑הּ בֵּאדַ֙יִן֙ כְתַ֔ב חֶלְמָ֣א אֲמַֽר רֵ֥אשׁ מִלִּ֖ין
دانيال 7: 11
Dan.7.11
كُنْتُ أَنْظُرُ حِينَئِذٍ مِنْ أَجْلِ صَوْتِ الْكَلِمَاتِ الْعَظِيمَةِ الَّتِي تَكَلَّمَ بِهَا الْقَرْنُ. كُنْتُ أَرَى إِلَى أَنْ قُتِلَ الْحَيَوَانُ وَهَلَكَ جِسْمُهُ وَدُفِعَ لِوَقِيدِ النَّارِ.
הֲוֵ֔ית חָזֵ֣ה בֵּאדַ֗יִן מִן קָל֙ מִלַּיָּ֣א רַבְרְבָתָ֔א דִּ֥י מְמַלֱּלָ֑ה קַרְנָ֖א הֲוֵ֡ית חָזֵ֣ה עַד֩ דִּ֨י קְטִילַ֤ת חֵֽיוְתָא֙ וְהוּבַ֣ד גִּשְׁמַ֔הּ וִיהִיבַ֖ת לִיקֵדַ֥ת אֶשָּֽׁא
دانيال 7: 19
Dan.7.19
حِينَئِذٍ رُمْتُ الْحَقِيقَةَ مِنْ جِهَةِ الْحَيَوَانِ الرَّابعِ الَّذِي كَانَ مُخَالِفًا لِكُلِّهَا، وَهَائِلاً جِدًّا وَأَسْنَانُهُ مِنْ حَدِيدٍ وَأَظْفَارُهُ مِنْ نُحَاسٍ، وَقَدْ أَكَلَ وَسَحَقَ وَدَاسَ الْبَاقِيَ بِرِجْلَيْهِ،
אֱדַ֗יִן צְבִית֙ לְיַצָּבָ֔א עַל חֵֽיוְתָא֙ רְבִיעָ֣יְתָ֔א דִּֽי הֲוָ֥ת שָֽׁנְיָ֖ה מִן;כָּלְּהֵ֑ין דְּחִילָ֣ה יַתִּ֗ירָה שִׁנַּ֤הּ דִּֽי פַרְזֶל֙ וְטִפְרַ֣יהּ דִּֽי נְחָ֔שׁ אָֽכְלָ֣ה מַדֲּקָ֔ה רָֽפְסָֽה וּשְׁאָרָ֖א בְּרַגְלַ֥יהּ