אֶרֶץ (H776) - ʼerets | معجم سترونغ العبري

الخروج 12: 17 Exo.12.17

وَتَحْفَظُونَ الْفَطِيرَ لأَنِّي فِي هذَا الْيَوْمِ عَيْنِهِ أَخْرَجْتُ أَجْنَادَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، فَتَحْفَظُونَ هذَا الْيَوْمَ فِي أَجْيَالِكُمْ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً.

וּשְׁמַרְתֶּם֮ הַמַּצּוֹת֒ כִּ֗י הַיּ֣וֹם;הַזֶּ֔ה בְּעֶ֙צֶם֙ הוֹצֵ֥אתִי צִבְאוֹתֵיכֶ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וּשְׁמַרְתֶּ֞ם הַזֶּ֛ה הַיּ֥וֹם לְדֹרֹתֵיכֶ֖ם חֻקַּ֥ת עוֹלָֽם

الخروج 12: 19 Exo.12.19

سَبْعَةَ أَيَّامٍ لاَ يُوجَدْ خَمِيرٌ فِي بُيُوتِكُمْ. فَإِنَّ كُلَّ مَنْ أَكَلَ مُخْتَمِرًا تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ، الْغَرِيبُ مَعَ مَوْلُودِ الأَرْضِ.

שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים לֹ֥א יִמָּצֵ֖א שְׂאֹ֕ר בְּבָתֵּיכֶ֑ם כִּ֣י כָּל אֹכֵ֣ל מַחְמֶ֗צֶת וְנִכְרְתָ֞ה הַהִוא֙ הַנֶּ֤פֶשׁ מֵעֲדַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל בַּגֵּ֖ר וּבְאֶזְרַ֥ח הָאָֽרֶץ

الخروج 12: 25 Exo.12.25

وَيَكُونُ حِينَ تَدْخُلُونَ الأَرْضَ الَّتِي يُعْطِيكُمُ الرَّبُّ كَمَا تَكَلَّمَ، أَنَّكُمْ تَحْفَظُونَ هذِهِ الْخِدْمَةَ.

וְהָיָ֞ה כִּֽי תָבֹ֣אוּ הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֧ן;לָכֶ֖ם יְהוָ֛ה כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר וּשְׁמַרְתֶּ֖ם הַזֹּֽאת הָעֲבֹדָ֥ה

الخروج 12: 29 Exo.12.29

فَحَدَثَ فِي نِصْفِ اللَّيْلِ أَنَّ الرَّبَّ ضَرَبَ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ بِكْرِ فِرْعَوْنَ الْجَالِسِ عَلَى كُرْسِيِّهِ إِلَى بِكْرِ الأَسِيرِ الَّذِي فِي السِّجْنِ، وَكُلَّ بِكْرِ بَهِيمَةٍ.

וַיְהִ֣י בַּחֲצִ֣י הַלַּ֗יְלָה וַֽיהוָה֮ הִכָּ֣ה כָל בְּכוֹר֮ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ מִבְּכֹ֤ר פַּרְעֹה֙ הַיֹּשֵׁ֣ב עַל כִּסְא֔וֹ עַ֚ד בְּכ֣וֹר הַשְּׁבִ֔י אֲשֶׁ֖ר בְּבֵ֣ית הַבּ֑וֹר וְכֹ֖ל בְּכ֥וֹר בְּהֵמָֽה

الخروج 12: 33 Exo.12.33

وَأَلَحَّ الْمِصْرِيُّونَ عَلَى الشَّعْبِ لِيُطْلِقُوهُمْ عَاجِلاً مِنَ الأَرْضِ، لأَنَّهُمْ قَالُوا: جَمِيعُنَا أَمْوَاتٌ.

וַתֶּחֱזַ֤ק מִצְרַ֙יִם֙ עַל הָעָ֔ם לְשַׁלְּחָ֣ם לְמַהֵ֖ר מִן הָאָ֑רֶץ כִּ֥י אָמְר֖וּ כֻּלָּ֥נוּ מֵתִֽים

الخروج 12: 41 Exo.12.41

وَكَانَ عِنْدَ نِهَايَةِ أَرْبَعِ مِئَةٍ وَثَلاَثِينَ سَنَةً، فِي ذلِكَ الْيَوْمِ عَيْنِهِ، أَنَّ جَمِيعَ أَجْنَادِ الرَّبِّ خَرَجَتْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיְהִ֗י מִקֵּץ֙ וְאַרְבַּ֥ע מֵא֖וֹת שְׁלֹשִׁ֣ים שָׁנָ֑ה הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם בְּעֶ֙צֶם֙ כָּל צִבְא֥וֹת יְהוָ֖ה יָֽצְא֛וּ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 12: 42 Exo.12.42

هِيَ لَيْلَةٌ تُحْفَظُ لِلرَّبِّ لإِخْرَاجِهِ إِيَّاهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ. هذِهِ اللَّيْلَةُ هِيَ لِلرَّبِّ. تُحْفَظُ مِنْ جَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي أَجْيَالِهِمْ.

הוּא֙ לֵ֣יל שִׁמֻּרִ֥ים לַֽיהוָ֔ה לְהוֹצִיאָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם הַזֶּה֙ הַלַּ֤יְלָה הֽוּא לַֽיהוָ֔ה שִׁמֻּרִ֛ים לְכָל בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לְדֹרֹתָֽם

الخروج 12: 48 Exo.12.48

وَإِذَا نَزَلَ عِنْدَكَ نَزِيلٌ وَصَنَعَ فِصْحًا لِلرَّبِّ، فَلْيُخْتَنْ مِنْهُ كُلُّ ذَكَرٍ، ثُمَّ يَتَقَدَّمُ لِيَصْنَعَهُ، فَيَكُونُ كَمَوْلُودِ الأَرْضِ. وَأَمَّا كُلُّ أَغْلَفَ فَلاَ يَأْكُلُ مِنْهُ.

וְכִֽי יָג֨וּר אִתְּךָ֜ גֵּ֗ר וְעָ֣שָׂה פֶסַח֮ לַיהוָה֒ הִמּ֧וֹל ל֣וֹ כָל זָכָ֗ר וְאָז֙ יִקְרַ֣ב לַעֲשֹׂת֔וֹ וְהָיָ֖ה כְּאֶזְרַ֣ח הָאָ֑רֶץ וְכָל עָרֵ֖ל לֹֽא יֹ֥אכַל בּֽוֹ

الخروج 12: 51 Exo.12.51

وَكَانَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ عَيْنِهِ أَنَّ الرَّبَّ أَخْرَجَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِحَسَبِ أَجْنَادِهِمْ.

וַיְהִ֕י הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם בְּעֶ֖צֶם יְהוָ֜ה הוֹצִ֨יא בְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל עַל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם צִבְאֹתָֽם

الخروج 13: 5 Exo.13.5

وَيَكُونُ مَتَى أَدْخَلَكَ الرَّبُّ أَرْضَ الْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالأَمُورِيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ الَّتِي حَلَفَ لآبَائِكَ أَنْ يُعْطِيَكَ، أَرْضًا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً، أَنَّكَ تَصْنَعُ هذِهِ الْخِدْمَةَ فِي هذَا الشَّهْرِ.

וְהָיָ֣ה כִֽי יְבִֽיאֲךָ֣ יְהוָ֡ה אֶ֣רֶץ הַֽ֠כְּנַעֲנִי וְהַחִתִּ֨י וְהָאֱמֹרִ֜י וְהַחִוִּ֣י וְהַיְבוּסִ֗י אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע לַאֲבֹתֶ֙יךָ֙ לָ֣תֶת;לָ֔ךְ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ וְעָבַדְתָּ֛ הַזֹּ֖את הָעֲבֹדָ֥ה הַזֶּֽה בַּחֹ֥דֶשׁ

الخروج 13: 5 Exo.13.5

وَيَكُونُ مَتَى أَدْخَلَكَ الرَّبُّ أَرْضَ الْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالأَمُورِيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ الَّتِي حَلَفَ لآبَائِكَ أَنْ يُعْطِيَكَ، أَرْضًا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً، أَنَّكَ تَصْنَعُ هذِهِ الْخِدْمَةَ فِي هذَا الشَّهْرِ.

וְהָיָ֣ה כִֽי יְבִֽיאֲךָ֣ יְהוָ֡ה אֶ֣רֶץ הַֽ֠כְּנַעֲנִי וְהַחִתִּ֨י וְהָאֱמֹרִ֜י וְהַחִוִּ֣י וְהַיְבוּסִ֗י אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע לַאֲבֹתֶ֙יךָ֙ לָ֣תֶת;לָ֔ךְ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ וְעָבַדְתָּ֛ הַזֹּ֖את הָעֲבֹדָ֥ה הַזֶּֽה בַּחֹ֥דֶשׁ

الخروج 13: 11 Exo.13.11

وَيَكُونُ مَتَى أَدْخَلَكَ الرَّبُّ أَرْضَ الْكَنْعَانِيِّينَ كَمَا حَلَفَ لَكَ وَلآبَائِكَ، وَأَعْطَاكَ

וְהָיָ֞ה כִּֽי יְבִֽאֲךָ֤ יְהוָה֙ אֶ֣רֶץ הַֽכְּנַעֲנִ֔י כַּאֲשֶׁ֛ר נִשְׁבַּ֥ע לְךָ֖ וְלַֽאֲבֹתֶ֑יךָ וּנְתָנָ֖הּ;לָֽךְ

الخروج 13: 15 Exo.13.15

وَكَانَ لَمَّا تَقَسَّى فِرْعَوْنُ عَنْ إِطْلاَقِنَا أَنَّ الرَّبَّ قَتَلَ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ بِكْرِ النَّاسِ إِلَى بِكْرِ الْبَهَائِمِ. لِذلِكَ أَنَا أَذْبَحُ لِلرَّبِّ الذُّكُورَ مِنْ كُلِّ فَاتِحِ رَحِمٍ، وَأَفْدِي كُلَّ بِكْرٍ مِنْ أَوْلاَدِي.

וַיְהִ֗י כִּֽי הִקְשָׁ֣ה פַרְעֹה֮ לְשַׁלְּחֵנוּ֒ יְהֹוָ֤ה וַיַּהֲרֹ֨ג כָּל בְּכוֹר֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִבְּכֹ֥ר אָדָ֖ם וְעַד בְּכ֣וֹר בְּהֵמָ֑ה כֵּן֩ אֲנִ֨י זֹבֵ֜חַ לַֽיהוָ֗ה הַזְּכָרִ֔ים כָּל פֶּ֤טֶר רֶ֙חֶם֙ אֶפְדֶּֽה וְכָל בְּכ֥וֹר בָּנַ֖י

الخروج 13: 17 Exo.13.17

وَكَانَ لَمَّا أَطْلَقَ فِرْعَوْنُ الشَّعْبَ أَنَّ اللهَ لَمْ يَهْدِهِمْ فِي طَرِيقِ أَرْضِ الْفَلَسْطِينِيِّينَ مَعَ أَنَّهَا قَرِيبَةٌ، لأَنَّ اللهَ قَالَ: لِئَلاَّ يَنْدَمَ الشَّعْبُ إِذَا رَأَوْا حَرْبًا وَيَرْجِعُوا إِلَى مِصْرَ.

וַיְהִ֗י בְּשַׁלַּ֣ח פַּרְעֹה֮ הָעָם֒ אֱלֹהִ֗ים וְלֹא נָחָ֣ם דֶּ֚רֶךְ אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים כִּ֥י קָר֖וֹב כִּ֣י אֱלֹהִ֗ים אָמַ֣ר פֶּֽן יִנָּחֵ֥ם הָעָ֛ם בִּרְאֹתָ֥ם מִלְחָמָ֖ה וְשָׁ֥בוּ מִצְרָֽיְמָה

الخروج 13: 18 Exo.13.18

فَأَدَارَ اللهُ الشَّعْبَ فِي طَرِيقِ بَرِّيَّةِ بَحْرِ سُوفٍ. وَصَعِدَ بَنُو إِسْرَائِيلَ مُتَجَهِّزِينَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיַּסֵּ֨ב אֱלֹהִ֧ים הָעָ֛ם דֶּ֥רֶךְ הַמִּדְבָּ֖ר יַם ס֑וּף עָל֥וּ בְנֵי יִשְׂרָאֵ֖ל וַחֲמֻשִׁ֛ים מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 14: 3 Exo.14.3

فَيَقُولُ فِرْعَوْنُ عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ: هُمْ مُرْتَبِكُونَ فِي الأَرْضِ. قَدِ اسْتَغْلَقَ عَلَيْهِمِ الْقَفْرُ.

וְאָמַ֤ר פַּרְעֹה֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הֵ֖ם נְבֻכִ֥ים בָּאָ֑רֶץ סָגַ֥ר עֲלֵיהֶ֖ם הַמִּדְבָּֽר

الخروج 15: 12 Exo.15.12

تَمُدُّ يَمِينَكَ فَتَبْتَلِعُهُمُ الأَرْضُ.

נָטִ֙יתָ֙ יְמִ֣ינְךָ֔ תִּבְלָעֵ֖מוֹ אָֽרֶץ

الخروج 16: 1 Exo.16.1

ثُمَّ ارْتَحَلُوا مِنْ إِيلِيمَ. وَأَتَى كُلُّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَى بَرِّيَّةِ سِينٍ، الَّتِي بَيْنَ إِيلِيمَ وَسِينَاءَ فِي الْيَوْمِ الْخَامِسَ عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ الثَّانِي بَعْدَ خُرُوجِهِمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיִּסְעוּ֙ מֵֽאֵילִ֔ם וַיָּבֹ֜אוּ כָּל עֲדַ֤ת בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ אֶל מִדְבַּר סִ֔ין אֲשֶׁ֥ר בֵּין אֵילִ֖ם סִינָ֑י יוֹם֙ בַּחֲמִשָּׁ֨ה עָשָׂ֥ר לַחֹ֣דֶשׁ הַשֵּׁנִ֔י לְצֵאתָ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 16: 3 Exo.16.3

وَقَالَ لَهُمَا بَنُو إِسْرَائِيلَ: لَيْتَنَا مُتْنَا بِيَدِ الرَّبِّ فِي أَرْضِ مِصْرَ، إِذْ كُنَّا جَالِسِينَ عِنْدَ قُدُورِ اللَّحْمِ نَأْكُلُ خُبْزًا لِلشَّبَعِ. فَإِنَّكُمَا أَخْرَجْتُمَانَا إِلَى هذَا الْقَفْرِ لِكَيْ تُمِيتَا كُلَّ هذَا الْجُمْهُورِ بِالْجُوعِ.

וַיֹּאמְר֨וּ אֲלֵהֶ֜ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל מִֽי;יִתֵּ֨ן מוּתֵ֤נוּ בְיַד יְהוָה֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּשִׁבְתֵּ֙נוּ֙ עַל סִ֣יר הַבָּשָׂ֔ר בְּאָכְלֵ֥נוּ לֶ֖חֶם לָשֹׂ֑בַע כִּֽי הוֹצֵאתֶ֤ם;אֹתָ֙נוּ֙ אֶל הַזֶּ֔ה הַמִּדְבָּ֣ר לְהָמִ֛ית כָּל הַזֶּ֖ה הַקָּהָ֥ל בָּרָעָֽב

الخروج 16: 6 Exo.16.6

فَقَالَ مُوسَى وَهَارُونُ لِجَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ: فِي الْمَسَاءِ تَعْلَمُونَ أَنَّ الرَّبَّ أَخْرَجَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ וְאַהֲרֹ֔ן כָּל בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל עֶ֕רֶב וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֧י יְהוָ֛ה הוֹצִ֥יא;אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 16: 14 Exo.16.14

وَلَمَّا ارْتَفَعَ سَقِيطُ النَّدَى إِذَا عَلَى وَجْهِ الْبَرِّيَّةِ شَيْءٌ دَقِيقٌ مِثْلُ قُشُورٍ. دَقِيقٌ كَالْجَلِيدِ عَلَى الأَرْضِ.

וַתַּ֖עַל שִׁכְבַ֣ת הַטָּ֑ל וְהִנֵּ֞ה עַל פְּנֵ֤י הַמִּדְבָּר֙ דַּ֣ק מְחֻסְפָּ֔ס דַּ֥ק כַּכְּפֹ֖ר עַל הָאָֽרֶץ

الخروج 16: 32 Exo.16.32

وَقَالَ مُوسَى: هذَا هُوَ الشَّيْءُ الَّذِي أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ. مِلْءُ الْعُمِرِ مِنْهُ يَكُونُ لِلْحِفْظِ فِي أَجْيَالِكُمْ. لِكَيْ يَرَوْا الْخُبْزَ الَّذِي أَطْعَمْتُكُمْ فِي الْبَرِّيَّةِ حِينَ أَخْرَجْتُكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה זֶ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֔ה מְלֹ֤א הָעֹ֙מֶר֙ מִמֶּ֔נּוּ לְמִשְׁמֶ֖רֶת לְדֹרֹתֵיכֶ֑ם לְמַ֣עַן יִרְא֣וּ הַלֶּ֗חֶם אֲשֶׁ֨ר הֶאֱכַ֤לְתִּי;אֶתְכֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר בְּהוֹצִיאִ֥י;אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 16: 35 Exo.16.35

وَأَكَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ الْمَنَّ أَرْبَعِينَ سَنَةً حَتَّى جَاءُوا إِلَى أَرْضٍ عَامِرَةٍ. أَكَلُوا الْمَنَّ حَتَّى جَاءُوا إِلَى طَرَفِ أَرْضِ كَنْعَانَ.

אָֽכְל֤וּ וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הַמָּן֙ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה עַד בֹּאָ֖ם אֶל אֶ֣רֶץ נוֹשָׁ֑בֶת אָֽכְל֔וּ הַמָּן֙ עַד בֹּאָ֕ם אֶל קְצֵ֖ה אֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן

الخروج 16: 35 Exo.16.35

وَأَكَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ الْمَنَّ أَرْبَعِينَ سَنَةً حَتَّى جَاءُوا إِلَى أَرْضٍ عَامِرَةٍ. أَكَلُوا الْمَنَّ حَتَّى جَاءُوا إِلَى طَرَفِ أَرْضِ كَنْعَانَ.

אָֽכְל֤וּ וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הַמָּן֙ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה עַד בֹּאָ֖ם אֶל אֶ֣רֶץ נוֹשָׁ֑בֶת אָֽכְל֔וּ הַמָּן֙ עַד בֹּאָ֕ם אֶל קְצֵ֖ה אֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן

الخروج 18: 3 Exo.18.3

وَابْنَيْهَا، اللَّذَيْنِ اسْمُ أَحَدِهِمَا جِرْشُومُ، لأَنَّهُ قَالَ: كُنْتُ نَزِيلاً فِي أَرْضٍ غَرِيبَةٍ.

שְׁנֵ֣י;בָנֶ֑יהָ אֲשֶׁ֨ר שֵׁ֤ם הָֽאֶחָד֙ גֵּֽרְשֹׁ֔ם כִּ֣י אָמַ֔ר הָיִ֔יתִי גֵּ֣ר בְּאֶ֖רֶץ נָכְרִיָּֽה

الخروج 18: 27 Exo.18.27

ثُمَّ صَرَفَ مُوسَى حَمَاهُ فَمَضَى إِلَى أَرْضِهِ.

וַיְשַׁלַּ֥ח מֹשֶׁ֖ה חֹתְנ֑וֹ וַיֵּ֥לֶךְ;ל֖וֹ אֶל אַרְצֽוֹ

الخروج 19: 1 Exo.19.1

فِي الشَّهْرِ الثَّالِثِ بَعْدَ خُرُوجِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، فِي ذلِكَ الْيَوْمِ جَاءُوا إِلَى بَرِّيَّةِ سِينَاءَ.

בַּחֹ֙דֶשׁ֙ הַשְּׁלִישִׁ֔י לְצֵ֥את בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם בַּיּ֣וֹם;הַזֶּ֔ה בָּ֖אוּ מִדְבַּ֥ר סִינָֽי

الخروج 19: 5 Exo.19.5

فَالآنَ إِنْ سَمِعْتُمْ لِصَوْتِي، وَحَفِظْتُمْ عَهْدِي تَكُونُونَ لِي خَاصَّةً مِنْ بَيْنِ جَمِيعِ الشُّعُوبِ. فَإِنَّ لِي كُلَّ الأَرْضِ.

וְעַתָּ֗ה אִם שָׁמ֤וֹעַ;תִּשְׁמְעוּ֙ בְּקֹלִ֔י וּשְׁמַרְתֶּ֖ם בְּרִיתִ֑י וִהְיִ֨יתֶם לִ֤י סְגֻלָּה֙ מִכָּל הָ֣עַמִּ֔ים כִּי לִ֖י כָּל הָאָֽרֶץ

الخروج 20: 2 Exo.20.2

أَنَا الرَّبُّ إِلهُكَ الَّذِي أَخْرَجَكَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ الْعُبُودِيَّةِ.

אָֽנֹכִ֖י֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑֔יךָ אֲשֶׁ֧ר הוֹצֵאתִ֛יךָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם מִבֵּ֣֥ית עֲבָדִיֽ֑ם

الخروج 20: 4 Exo.20.4

لاَ تَصْنَعْ لَكَ تِمْثَالاً مَنْحُوتًا، وَلاَ صُورَةً مَا مِمَّا فِي السَّمَاءِ مِنْ فَوْقُ، وَمَا فِي الأَرْضِ مِنْ تَحْتُ، وَمَا فِي الْمَاءِ مِنْ تَحْتِ الأَرْضِ.

לֹֽ֣א תַֽעֲשֶׂ֨ה לְךָ֥֣ פֶ֣֙סֶל֙ תְּמוּנָ֡֔ה וְכָל אֲשֶׁ֤ר֣ בַּשָּׁמַ֙יִם֙ מִמַּ֡֔עַל וַֽאֲשֶׁ֥ר֩ בָּאָ֖֨רֶץ מִתַָּ֑֜חַת וַאֲשֶׁ֥֣ר בַּמַּ֖֣יִם מִתַּ֥֣חַת לָאָֽ֗רֶץ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2498 آية)