ك
إصحاح
◄ H775
H776. erets
H777 ►
المعنى المختصر للكلمة
erets: the earth (at large, or partitively a land)
اللفظ الأصلي אֶרֶץ
نوع الكلمة اسم مؤنث
طريقة النطق erets (eh-rets)
تكرار الورود في الكتاب 2498 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها

from an unused root probably meaning to be firm;

المعنى والشرح المفصل

the earth (at large, or partitively a land)

الإنجليزية — KJV Translation Tags
[idiom] common country earth field ground land [idiom] natins way [phrase] wilderness world

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

الأَرْضِ 345× الأَرْضِ. 226× فِي أَرْضِ 214× الأَرْضِ، 151× أَرْضِ 149×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

הָאָ֔רֶץ (181×) הָאָֽרֶץ (175×) הָאָ֑רֶץ (168×) אֶ֣רֶץ (129×) הָאָ֖רֶץ (128×) בְּאֶ֣רֶץ (109×) מֵאֶ֣רֶץ (78×) אֶ֥רֶץ (77×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2498 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الخروج 9: 23 Exo.9.23
فَمَدَّ مُوسَى عَصَاهُ نَحْوَ السَّمَاءِ، فَأَعْطَى الرَّبُّ رُعُودًا وَبَرَدًا، وَجَرَتْ نَارٌ عَلَى الأَرْضِ، وَأَمْطَرَ الرَّبُّ بَرَدًا عَلَى أَرْضِ مِصْرَ.
וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה מַטֵּהוּ֮ עַל הַשָּׁמַיִם֒ נָתַ֤ן וַֽיהוָ֗ה קֹלֹת֙ וּבָרָ֔ד וַתִּ֥הֲלַךְ אֵ֖שׁ אָ֑רְצָה וַיַּמְטֵ֧ר יְהוָ֛ה בָּרָ֖ד עַל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 9: 23 Exo.9.23
فَمَدَّ مُوسَى عَصَاهُ نَحْوَ السَّمَاءِ، فَأَعْطَى الرَّبُّ رُعُودًا وَبَرَدًا، وَجَرَتْ نَارٌ عَلَى الأَرْضِ، وَأَمْطَرَ الرَّبُّ بَرَدًا عَلَى أَرْضِ مِصْرَ.
וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה מַטֵּהוּ֮ עַל הַשָּׁמַיִם֒ נָתַ֤ן וַֽיהוָ֗ה קֹלֹת֙ וּבָרָ֔ד וַתִּ֥הֲלַךְ אֵ֖שׁ אָ֑רְצָה וַיַּמְטֵ֧ר יְהוָ֛ה בָּרָ֖ד עַל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 9: 24 Exo.9.24
فَكَانَ بَرَدٌ، وَنَارٌ مُتَوَاصِلَةٌ فِي وَسَطِ الْبَرَدِ. شَيْءٌ عَظِيمٌ جِدًّا لَمْ يَكُنْ مِثْلُهُ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ مُنْذُ صَارَتْ أُمَّةً.
וַיְהִ֣י בָרָ֔ד וְאֵ֕שׁ מִתְלַקַּ֖חַת בְּת֣וֹךְ הַבָּרָ֑ד כָּבֵ֣ד מְאֹ֔ד לֹֽא הָיָ֤ה כָמֹ֙הוּ֙ בְּכָל אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מֵאָ֖ז הָיְתָ֥ה לְגֽוֹי
الخروج 9: 25 Exo.9.25
فَضَرَبَ الْبَرَدُ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ جَمِيعَ مَا فِي الْحَقْلِ مِنَ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ. وَضَرَبَ الْبَرَدُ جَمِيعَ عُشْبِ الْحَقْلِ وَكَسَّرَ جَمِيعَ شَجَرِ الْحَقْلِ.
וַיַּ֨ךְ הַבָּרָ֜ד בְּכָל אֶ֣רֶץ מִצְרַ֗יִם כָּל אֲשֶׁ֣ר בַּשָּׂדֶ֔ה מֵאָדָ֖ם וְעַד;בְּהֵמָ֑ה הִכָּ֣ה הַבָּרָ֔ד כָּל עֵ֤שֶׂב הַשָּׂדֶה֙ שִׁבֵּֽר כָּל עֵ֥ץ הַשָּׂדֶ֖ה
الخروج 9: 26 Exo.9.26
إِلاَّ أَرْضَ جَاسَانَ حَيْثُ كَانَ بَنُو إِسْرَائِيلَ، فَلَمْ يَكُنْ فِيهَا بَرَدٌ.
רַ֚ק בְּאֶ֣רֶץ גֹּ֔שֶׁן אֲשֶׁר;שָׁ֖ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֥א הָיָ֖ה בָּרָֽד
الخروج 9: 29 Exo.9.29
فَقَالَ لَهُ مُوسَى: عِنْدَ خُرُوجِي مِنَ الْمَدِينَةِ أَبْسِطُ يَدَيَّ إِلَى الرَّبِّ، فَتَنْقَطِعُ الرُّعُودُ وَلاَ يَكُونُ الْبَرَدُ أَيْضًا، لِكَيْ تَعْرِفَ أَنَّ لِلرَّبِّ الأَرْضَ.
וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ מֹשֶׁ֔ה כְּצֵאתִי֙ הָעִ֔יר אֶפְרֹ֥שׂ כַּפַּ֖י אֶל יְהוָ֑ה יֶחְדָּל֗וּן הַקֹּל֣וֹת לֹ֣א יִֽהְיֶה וְהַבָּרָד֙ ע֔וֹד לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּ֥י לַיהוָ֖ה הָאָֽרֶץ
الخروج 9: 33 Exo.9.33
فَخَرَجَ مُوسَى مِنَ الْمَدِينَةِ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ وَبَسَطَ يَدَيْهِ إِلَى الرَّبِّ، فَانْقَطَعَتِ الرُّعُودُ وَالْبَرَدُ وَلَمْ يَنْصَبَّ الْمَطَرُ عَلَى الأَرْضِ.
וַיֵּצֵ֨א מֹשֶׁ֜ה הָעִ֔יר מֵעִ֤ם פַּרְעֹה֙ וַיִּפְרֹ֥שׂ כַּפָּ֖יו אֶל יְהוָ֑ה וַֽיַּחְדְּל֤וּ הַקֹּלוֹת֙ וְהַבָּרָ֔ד לֹא נִתַּ֥ךְ וּמָטָ֖ר אָֽרְצָה
الخروج 10: 5 Exo.10.5
فَيُغَطِّي وَجْهَ الأَرْضِ حَتَّى لاَ يُسْتَطَاعَ نَظَرُ الأَرْضِ. وَيَأْكُلُ الْفَضْلَةَ السَّالِمَةَ الْبَاقِيَةَ لَكُمْ مِنَ الْبَرَدِ. وَيَأْكُلُ جَمِيعَ الشَّجَرِ النَّابِتِ لَكُمْ مِنَ الْحَقْلِ.
וְכִסָּה֙ עֵ֣ין הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א יוּכַ֖ל לִרְאֹ֣ת הָאָ֑רֶץ וְאָכַ֣ל יֶ֣תֶר הַפְּלֵטָ֗ה הַנִּשְׁאֶ֤רֶת לָכֶם֙ מִן הַבָּרָ֔ד וְאָכַל֙ כָּל הָעֵ֔ץ הַצֹּמֵ֥חַ לָכֶ֖ם מִן הַשָּׂדֶֽה
الخروج 10: 5 Exo.10.5
فَيُغَطِّي وَجْهَ الأَرْضِ حَتَّى لاَ يُسْتَطَاعَ نَظَرُ الأَرْضِ. وَيَأْكُلُ الْفَضْلَةَ السَّالِمَةَ الْبَاقِيَةَ لَكُمْ مِنَ الْبَرَدِ. وَيَأْكُلُ جَمِيعَ الشَّجَرِ النَّابِتِ لَكُمْ مِنَ الْحَقْلِ.
וְכִסָּה֙ עֵ֣ין הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א יוּכַ֖ל לִרְאֹ֣ת הָאָ֑רֶץ וְאָכַ֣ל יֶ֣תֶר הַפְּלֵטָ֗ה הַנִּשְׁאֶ֤רֶת לָכֶם֙ מִן הַבָּרָ֔ד וְאָכַל֙ כָּל הָעֵ֔ץ הַצֹּמֵ֥חַ לָכֶ֖ם מִן הַשָּׂדֶֽה
الخروج 10: 12 Exo.10.12
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مُدَّ يَدَكَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ لأَجْلِ الْجَرَادِ، لِيَصْعَدَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ وَيَأْكُلَ كُلَّ عُشْبِ الأَرْضِ، كُلَّ مَا تَرَكَهُ الْبَرَدُ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה נְטֵ֨ה יָדְךָ֜ עַל אֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ בָּֽאַרְבֶּ֔ה וְיַ֖עַל עַל אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְיֹאכַל֙ כָּל עֵ֣שֶׂב הָאָ֔רֶץ כָּל אֲשֶׁ֥ר הִשְׁאִ֖יר הַבָּרָֽד
الخروج 10: 12 Exo.10.12
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مُدَّ يَدَكَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ لأَجْلِ الْجَرَادِ، لِيَصْعَدَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ وَيَأْكُلَ كُلَّ عُشْبِ الأَرْضِ، كُلَّ مَا تَرَكَهُ الْبَرَدُ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה נְטֵ֨ה יָדְךָ֜ עַל אֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ בָּֽאַרְבֶּ֔ה וְיַ֖עַל עַל אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְיֹאכַל֙ כָּל עֵ֣שֶׂב הָאָ֔רֶץ כָּל אֲשֶׁ֥ר הִשְׁאִ֖יר הַבָּרָֽד
الخروج 10: 12 Exo.10.12
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مُدَّ يَدَكَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ لأَجْلِ الْجَرَادِ، لِيَصْعَدَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ وَيَأْكُلَ كُلَّ عُشْبِ الأَرْضِ، كُلَّ مَا تَرَكَهُ الْبَرَدُ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה נְטֵ֨ה יָדְךָ֜ עַל אֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ בָּֽאַרְבֶּ֔ה וְיַ֖עַל עַל אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְיֹאכַל֙ כָּל עֵ֣שֶׂב הָאָ֔רֶץ כָּל אֲשֶׁ֥ר הִשְׁאִ֖יר הַבָּרָֽד
الخروج 10: 13 Exo.10.13
فَمَدَّ مُوسَى عَصَاهُ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ، فَجَلَبَ الرَّبُّ عَلَى الأَرْضِ رِيحًا شَرْقِيَّةً كُلَّ ذلِكَ النَّهَارِ وَكُلَّ اللَّيْلِ. وَلَمَّا كَانَ الصَّبَاحُ، حَمَلَتِ الرِّيحُ الشَّرْقِيَّةُ الْجَرَادَ،
וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה מַטֵּהוּ֮ עַל אֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ נִהַ֤ג וַֽיהוָ֗ה בָּאָ֔רֶץ ר֥וּחַ קָדִים֙ כָּל הַה֖וּא הַיּ֥וֹם וְכָל הַלָּ֑יְלָה הָיָ֔ה הַבֹּ֣קֶר נָשָׂ֖א וְר֙וּחַ֙ הַקָּדִ֔ים הָאַרְבֶּֽה
الخروج 10: 13 Exo.10.13
فَمَدَّ مُوسَى عَصَاهُ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ، فَجَلَبَ الرَّبُّ عَلَى الأَرْضِ رِيحًا شَرْقِيَّةً كُلَّ ذلِكَ النَّهَارِ وَكُلَّ اللَّيْلِ. وَلَمَّا كَانَ الصَّبَاحُ، حَمَلَتِ الرِّيحُ الشَّرْقِيَّةُ الْجَرَادَ،
וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה מַטֵּהוּ֮ עַל אֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ נִהַ֤ג וַֽיהוָ֗ה בָּאָ֔רֶץ ר֥וּחַ קָדִים֙ כָּל הַה֖וּא הַיּ֥וֹם וְכָל הַלָּ֑יְלָה הָיָ֔ה הַבֹּ֣קֶר נָשָׂ֖א וְר֙וּחַ֙ הַקָּדִ֔ים הָאַרְבֶּֽה
الخروج 10: 14 Exo.10.14
فَصَعِدَ الْجَرَادُ عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ، وَحَلَّ فِي جَمِيعِ تُخُومِ مِصْرَ. شَيْءٌ ثَقِيلٌ جِدًّا لَمْ يَكُنْ قَبْلَهُ جَرَادٌ هكَذَا مِثْلَهُ، وَلاَ يَكُونُ بَعْدَهُ كَذلِكَ،
וַיַּ֣עַל הָֽאַרְבֶּ֗ה עַ֚ל כָּל אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וַיָּ֕נַח בְּכֹ֖ל גְּב֣וּל מִצְרָ֑יִם כָּבֵ֣ד מְאֹ֔ד לֹא הָ֨יָה לְ֠פָנָיו אַרְבֶּה֙ כֵ֤ן כָּמֹ֔הוּ לֹ֥א יִֽהְיֶה וְאַחֲרָ֖יו כֵּֽן
الخروج 10: 15 Exo.10.15
وَغَطَّى وَجْهَ كُلِّ الأَرْضِ حَتَّى أَظْلَمَتِ الأَرْضُ. وَأَكَلَ جَمِيعَ عُشْبِ الأَرْضِ وَجَمِيعَ ثَمَرِ الشَّجَرِ الَّذِي تَرَكَهُ الْبَرَدُ، حَتَّى لَمْ يَبْقَ شَيْءٌ أَخْضَرُ فِي الشَّجَرِ وَلاَ فِي عُشْبِ الْحَقْلِ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיְכַ֞ס עֵ֣ין כָּל הָאָרֶץ֮ וַתֶּחְשַׁ֣ךְ הָאָרֶץ֒ וַיֹּ֜אכַל כָּל עֵ֣שֶׂב הָאָ֗רֶץ כָּל פְּרִ֣י הָעֵ֔ץ אֲשֶׁ֥ר הוֹתִ֖יר הַבָּרָ֑ד וְלֹא נוֹתַ֨ר כָּל יֶ֧רֶק בָּעֵ֛ץ וּבְעֵ֥שֶׂב הַשָּׂדֶ֖ה בְּכָל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 10: 15 Exo.10.15
وَغَطَّى وَجْهَ كُلِّ الأَرْضِ حَتَّى أَظْلَمَتِ الأَرْضُ. وَأَكَلَ جَمِيعَ عُشْبِ الأَرْضِ وَجَمِيعَ ثَمَرِ الشَّجَرِ الَّذِي تَرَكَهُ الْبَرَدُ، حَتَّى لَمْ يَبْقَ شَيْءٌ أَخْضَرُ فِي الشَّجَرِ وَلاَ فِي عُشْبِ الْحَقْلِ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיְכַ֞ס עֵ֣ין כָּל הָאָרֶץ֮ וַתֶּחְשַׁ֣ךְ הָאָרֶץ֒ וַיֹּ֜אכַל כָּל עֵ֣שֶׂב הָאָ֗רֶץ כָּל פְּרִ֣י הָעֵ֔ץ אֲשֶׁ֥ר הוֹתִ֖יר הַבָּרָ֑ד וְלֹא נוֹתַ֨ר כָּל יֶ֧רֶק בָּעֵ֛ץ וּבְעֵ֥שֶׂב הַשָּׂדֶ֖ה בְּכָל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 10: 15 Exo.10.15
وَغَطَّى وَجْهَ كُلِّ الأَرْضِ حَتَّى أَظْلَمَتِ الأَرْضُ. وَأَكَلَ جَمِيعَ عُشْبِ الأَرْضِ وَجَمِيعَ ثَمَرِ الشَّجَرِ الَّذِي تَرَكَهُ الْبَرَدُ، حَتَّى لَمْ يَبْقَ شَيْءٌ أَخْضَرُ فِي الشَّجَرِ وَلاَ فِي عُشْبِ الْحَقْلِ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיְכַ֞ס עֵ֣ין כָּל הָאָרֶץ֮ וַתֶּחְשַׁ֣ךְ הָאָרֶץ֒ וַיֹּ֜אכַל כָּל עֵ֣שֶׂב הָאָ֗רֶץ כָּל פְּרִ֣י הָעֵ֔ץ אֲשֶׁ֥ר הוֹתִ֖יר הַבָּרָ֑ד וְלֹא נוֹתַ֨ר כָּל יֶ֧רֶק בָּעֵ֛ץ וּבְעֵ֥שֶׂב הַשָּׂדֶ֖ה בְּכָל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 10: 15 Exo.10.15
وَغَطَّى وَجْهَ كُلِّ الأَرْضِ حَتَّى أَظْلَمَتِ الأَرْضُ. وَأَكَلَ جَمِيعَ عُشْبِ الأَرْضِ وَجَمِيعَ ثَمَرِ الشَّجَرِ الَّذِي تَرَكَهُ الْبَرَدُ، حَتَّى لَمْ يَبْقَ شَيْءٌ أَخْضَرُ فِي الشَّجَرِ وَلاَ فِي عُشْبِ الْحَقْلِ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיְכַ֞ס עֵ֣ין כָּל הָאָרֶץ֮ וַתֶּחְשַׁ֣ךְ הָאָרֶץ֒ וַיֹּ֜אכַל כָּל עֵ֣שֶׂב הָאָ֗רֶץ כָּל פְּרִ֣י הָעֵ֔ץ אֲשֶׁ֥ר הוֹתִ֖יר הַבָּרָ֑ד וְלֹא נוֹתַ֨ר כָּל יֶ֧רֶק בָּעֵ֛ץ וּבְעֵ֥שֶׂב הַשָּׂדֶ֖ה בְּכָל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 10: 21 Exo.10.21
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مُدَّ يَدَكَ نَحْوَ السَّمَاءِ لِيَكُونَ ظَلاَمٌ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ، حَتَّى يُلْمَسُ الظَّلاَمُ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה נְטֵ֤ה יָֽדְךָ֙ עַל הַשָּׁמַ֔יִם וִ֥יהִי חֹ֖שֶׁךְ עַל אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְיָמֵ֖שׁ חֹֽשֶׁךְ
الخروج 10: 22 Exo.10.22
فَمَدَّ مُوسَى يَدَهُ نَحْوَ السَّمَاءِ فَكَانَ ظَلاَمٌ دَامِسٌ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ.
וַיֵּ֥ט מֹשֶׁ֛ה יָד֖וֹ עַל הַשָּׁמָ֑יִם וַיְהִ֧י חֹֽשֶׁךְ אֲפֵלָ֛ה בְּכָל אֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִֽים
الخروج 11: 3 Exo.11.3
وَأَعْطَى الرَّبُّ نِعْمَةً لِلشَّعْبِ فِي عُيُونِ الْمِصْرِيِّينَ. وَأَيْضًا الرَّجُلُ مُوسَى كَانَ عَظِيمًا جِدًّا فِي أَرْضِ مِصْرَ فِي عُيُونِ عَبِيدِ فِرْعَوْنَ وَعُيُونِ الشَّعْبِ.
וַיִּתֵּ֧ן יְהוָ֛ה חֵ֥ן הָעָ֖ם בְּעֵינֵ֣י מִצְרָ֑יִם גַּ֣ם הָאִ֣ישׁ מֹשֶׁ֗ה גָּד֤וֹל מְאֹד֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּעֵינֵ֥י עַבְדֵֽי פַרְעֹ֖ה וּבְעֵינֵ֥י הָעָֽם
الخروج 11: 5 Exo.11.5
فَيَمُوتُ كُلُّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ بِكْرِ فِرْعَوْنَ الْجَالِسِ عَلَى كُرْسِيِّهِ إِلَى بِكْرِ الْجَارِيَةِ الَّتِي خَلْفَ الرَّحَى، وَكُلُّ بِكْرِ بَهِيمَةٍ.
וּמֵ֣ת כָּל בְּכוֹר֮ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ מִבְּכ֤וֹר פַּרְעֹה֙ הַיֹּשֵׁ֣ב עַל כִּסְא֔וֹ עַ֚ד בְּכ֣וֹר הַשִּׁפְחָ֔ה אֲשֶׁ֖ר אַחַ֣ר הָרֵחָ֑יִם וְכֹ֖ל בְּכ֥וֹר בְּהֵמָֽה
الخروج 11: 6 Exo.11.6
وَيَكُونُ صُرَاخٌ عَظِيمٌ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ لَمْ يَكُنْ مِثْلُهُ وَلاَ يَكُونُ مِثْلُهُ أَيْضًا.
וְהָֽיְתָ֛ה צְעָקָ֥ה גְדֹלָ֖ה בְּכָל אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם לֹ֣א נִהְיָ֔תָה כָּמֹ֙הוּ֙ לֹ֥א וְכָמֹ֖הוּ תֹסִֽף
الخروج 11: 9 Exo.11.9
وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: لاَ يَسْمَعُ لَكُمَا فِرْعَوْنُ لِكَيْ تَكْثُرَ عَجَائِبِي فِي أَرْضِ مِصْرَ.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה לֹא יִשְׁמַ֥ע אֲלֵיכֶ֖ם פַּרְעֹ֑ה לְמַ֛עַן רְב֥וֹת מוֹפְתַ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 11: 10 Exo.11.10
وَكَانَ مُوسَى وَهَارُونُ يَفْعَلاَنِ كُلَّ هذِهِ الْعَجَائِبِ أَمَامَ فِرْعَوْنَ، وَلكِنْ شَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ، فَلَمْ يُطْلِقْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِهِ.
וּמֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֗ן עָשׂ֛וּ כָּל הָאֵ֖לֶּה הַמֹּפְתִ֥ים לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַיְחַזֵּ֤ק יְהוָה֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹֽא שִׁלַּ֥ח בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאַרְצֽוֹ
الخروج 12: 1 Exo.12.1
وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ فِي أَرْضِ مِصْرَ قَائِلاً:
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֣ה אַהֲרֹ֔ן בְּאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם לֵאמֹֽר
الخروج 12: 12 Exo.12.12
فَإِنِّي أَجْتَازُ فِي أَرْضِ مِصْرَ هذِهِ اللَّيْلَةَ، وَأَضْرِبُ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ مِنَ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ. وَأَصْنَعُ أَحْكَامًا بِكُلِّ آلِهَةِ الْمِصْرِيِّينَ. أَنَا الرَّبُّ.
וְעָבַרְתִּ֣י בְאֶֽרֶץ מִצְרַיִם֮ הַזֶּה֒ בַּלַּ֣יְלָה וְהִכֵּיתִ֤י כָל בְּכוֹר֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מֵאָדָ֖ם וְעַד;בְּהֵמָ֑ה אֶֽעֱשֶׂ֥ה שְׁפָטִ֖ים וּבְכָל אֱלֹהֵ֥י מִצְרַ֛יִם אֲנִ֥י יְהוָֽה
الخروج 12: 12 Exo.12.12
فَإِنِّي أَجْتَازُ فِي أَرْضِ مِصْرَ هذِهِ اللَّيْلَةَ، وَأَضْرِبُ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ مِنَ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ. وَأَصْنَعُ أَحْكَامًا بِكُلِّ آلِهَةِ الْمِصْرِيِّينَ. أَنَا الرَّبُّ.
וְעָבַרְתִּ֣י בְאֶֽרֶץ מִצְרַיִם֮ הַזֶּה֒ בַּלַּ֣יְלָה וְהִכֵּיתִ֤י כָל בְּכוֹר֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מֵאָדָ֖ם וְעַד;בְּהֵמָ֑ה אֶֽעֱשֶׂ֥ה שְׁפָטִ֖ים וּבְכָל אֱלֹהֵ֥י מִצְרַ֛יִם אֲנִ֥י יְהוָֽה
الخروج 12: 13 Exo.12.13
وَيَكُونُ لَكُمُ الدَّمُ عَلاَمَةً عَلَى الْبُيُوتِ الَّتِي أَنْتُمْ فِيهَا، فَأَرَى الدَّمَ وَأَعْبُرُ عَنْكُمْ، فَلاَ يَكُونُ عَلَيْكُمْ ضَرْبَةٌ لِلْهَلاَكِ حِينَ أَضْرِبُ أَرْضَ مِصْرَ.
וְהָיָה֩ לָכֶ֜ם הַדָּ֨ם לְאֹ֗ת עַ֤ל הַבָּתִּים֙ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם שָׁ֔ם וְרָאִ֙יתִי֙ הַדָּ֔ם וּפָסַחְתִּ֖י עֲלֵכֶ֑ם וְלֹֽא יִֽהְיֶ֨ה בָכֶ֥ם נֶ֙גֶף֙ לְמַשְׁחִ֔ית בְּהַכֹּתִ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם