מָה (H4100) - mâh | معجم سترونغ العبري

إرميا 30: 15 Jer.30.15

مَا بَالُكِ تَصْرُخِينَ بِسَبَبِ كَسْرِكِ. جُرْحُكِ عَدِيمُ الْبَرْءِ، لأَنَّ إِثْمَكِ قَدْ كَثُرَ، وَخَطَايَاكِ تَعَاظَمَتْ، قَدْ صَنَعْتُ هذِهِ بِكِ.

מַה תִּזְעַק֙ עַל שִׁבְרֵ֔ךְ מַכְאֹבֵ֑ךְ אָנ֖וּשׁ עֲוֹנֵ֗ךְ עַ֣ל רֹ֣ב חַטֹּאתַ֔יִךְ עָֽצְמוּ֙ עָשִׂ֥יתִי אֵ֖לֶּה לָֽךְ

إرميا 33: 24 Jer.33.24

أَمَا تَرَى مَا تَكَلَّمَ بِهِ هذَا الشَّعْبُ قَائِلاً: إِنَّ الْعَشِيرَتَيْنِ اللَّتَيْنِ اخْتَارَهُمَا الرَّبُّ قَدْ رَفَضَهُمَا. فَقَدِ احْتَقَرُوا شَعْبِي حَتَّى لاَ يَكُونُوا بَعْدُ أُمَّةً أَمَامَهُمْ.

הֲל֣וֹא רָאִ֗יתָ מָֽה דִּבְּר֣וּ הַזֶּה֙ הָעָ֤ם לֵאמֹ֔ר שְׁתֵּ֣י;הַמִּשְׁפָּח֗וֹת בָּחַ֧ר;בָּהֶ֖ם יְהוָ֛ה וַיִּמְאָסֵ֑ם יִנְאָצ֔וּן עַמִּי֙ מִֽהְי֥וֹת ע֖וֹד גּ֥וֹי לִפְנֵיהֶֽם

إرميا 37: 18 Jer.37.18

ثُمَّ قَالَ إِرْمِيَا لِلْمَلِكِ صِدْقِيَّا: مَا هِيَ خَطِيَّتِي إِلَيْكَ وَإِلَى عَبِيدِكَ وَإِلَى هذَا الشَّعْبِ، حَتَّى جَعَلْتُمُونِي فِي بَيْتِ السِّجْنِ.

וַיֹּ֣אמֶר יִרְמְיָ֔הוּ אֶל;הַמֶּ֖לֶךְ צִדְקִיָּ֑הוּ מֶה֩ חָטָ֨אתִֽי לְךָ֤ וְלַעֲבָדֶ֙יךָ֙ הַזֶּ֔ה וְלָעָ֣ם כִּֽי נְתַתֶּ֥ם;אוֹתִ֖י אֶל בֵּ֥ית הַכֶּֽלֶא

إرميا 38: 25 Jer.38.25

وَإِذَا سَمِعَ الرُّؤَسَاءُ أَنِّي كَلَّمْتُكَ، وَأَتَوْا إِلَيْكَ وَقَالُوا لَكَ: أَخْبِرْنَا بِمَاذَا كَلَّمْتَ الْمَلِكَ، لاَ تُخْفِ عَنَّا فَلاَ نَقْتُلَكَ، وَمَاذَا قَالَ لَكَ الْمَلِكُ.

וְכִֽי יִשְׁמְע֣וּ הַשָּׂרִים֮ כִּֽי דִבַּ֣רְתִּי;אִתָּךְ֒ וּבָ֣אוּ אֵלֶ֣יךָ וְֽאָמְר֪וּ אֵלֶ֟יךָ הַגִּֽידָה;נָּ֨א;לָ֜נוּ מַה דִּבַּ֧רְתָּ הַמֶּ֛לֶךְ אַל תְּכַחֵ֥ד מִמֶּ֖נּוּ וְלֹ֣א נְמִיתֶ֑ךָ וּמַה דִּבֶּ֥ר אֵלֶ֖יךָ הַמֶּֽלֶךְ

إرميا 38: 25 Jer.38.25

وَإِذَا سَمِعَ الرُّؤَسَاءُ أَنِّي كَلَّمْتُكَ، وَأَتَوْا إِلَيْكَ وَقَالُوا لَكَ: أَخْبِرْنَا بِمَاذَا كَلَّمْتَ الْمَلِكَ، لاَ تُخْفِ عَنَّا فَلاَ نَقْتُلَكَ، وَمَاذَا قَالَ لَكَ الْمَلِكُ.

וְכִֽי יִשְׁמְע֣וּ הַשָּׂרִים֮ כִּֽי דִבַּ֣רְתִּי;אִתָּךְ֒ וּבָ֣אוּ אֵלֶ֣יךָ וְֽאָמְר֪וּ אֵלֶ֟יךָ הַגִּֽידָה;נָּ֨א;לָ֜נוּ מַה דִּבַּ֧רְתָּ הַמֶּ֛לֶךְ אַל תְּכַחֵ֥ד מִמֶּ֖נּוּ וְלֹ֣א נְמִיתֶ֑ךָ וּמַה דִּבֶּ֥ר אֵלֶ֖יךָ הַמֶּֽלֶךְ

إرميا 40: 15 Jer.40.15

فَكَلَّمَ يُوحَانَانُ بْنُ قَارِيحَ جَدَلْيَا سِرًّا فِي الْمِصْفَاةِ قَائِلاً: دَعْنِي أَنْطَلِقْ وَأَضْرِبْ إِسْمَاعِيلَ بْنَ نَثَنْيَا وَلاَ يَعْلَمُ إِنْسَانٌ. لِمَاذَا يَقْتُلُكَ فَيَتَبَدَّدَ كُلُّ يَهُوذَا الْمُجْتَمِعُ إِلَيْكَ، وَتَهْلِكَ بَقِيَّةُ يَهُوذَا..

אָמַ֣ר וְיוֹחָנָ֣ן בֶּן קָרֵ֡חַ גְּדַלְיָהוּ֩ בַסֵּ֨תֶר אֶל בַּמִּצְפָּ֜ה לֵאמֹ֗ר נָּא֙ אֵ֤לְכָה וְאַכֶּה֙ יִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן נְתַנְיָ֔ה לֹ֣א יֵדָ֑ע וְאִ֖ישׁ לָ֧מָּה יַכֶּ֣כָּה;נֶּ֗פֶשׁ וְנָפֹ֙צוּ֙ כָּל יְהוּדָ֔ה הַנִּקְבָּצִ֣ים אֵלֶ֔יךָ וְאָבְדָ֖ה שְׁאֵרִ֥ית יְהוּדָֽה

إرميا 44: 7 Jer.44.7

فَالآنَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ الْجُنُودِ، إِلهُ إِسْرَائِيلَ: لِمَاذَا أَنْتُمْ فَاعِلُونَ شَرًّا عَظِيمًا ضِدَّ أَنْفُسِكُمْ لانْقِرَاضِكُمْ رِجَالاً وَنِسَاءً أَطْفَالاً وَرُضَّعًا مِنْ وَسْطِ يَهُوذَا وَلاَ تَبْقَى لَكُمْ بَقِيَّةٌ.

וְעַתָּ֡ה כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָה֩ אֱלֹהֵ֨י צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לָמָה֩ אַתֶּ֨ם עֹשִׂ֜ים רָעָ֤ה גְדוֹלָה֙ אֶל נַפְשֹׁ֣תֵכֶ֔ם לְהַכְרִ֨ית;לָכֶ֧ם אִישׁ וְאִשָּׁ֛ה עוֹלֵ֥ל וְיוֹנֵ֖ק מִתּ֣וֹךְ יְהוּדָ֑ה לְבִלְתִּ֛י הוֹתִ֥יר לָכֶ֖ם שְׁאֵרִֽית

إرميا 48: 19 Jer.48.19

قِفِي عَلَى الطَّرِيقِ وَتَطَلَّعِي يَا سَاكِنَةَ عَرُوعِيرَ. اسْأَلِي الْهَارِبَ وَالنَّاجِيَةَ. قُولِي: مَاذَا حَدَثَ.

עִמְדִ֥י אֶל דֶּ֛רֶךְ וְצַפִּ֖י יוֹשֶׁ֣בֶת עֲרוֹעֵ֑ר שַׁאֲלִי נָ֣ס וְנִמְלָ֔טָה אִמְרִ֖י מַה נִּֽהְיָֽתָה

إرميا 49: 4 Jer.49.4

مَا بَالُكِ تَفْتَخِرِينَ بِالأَوْطِيَةِ. قَدْ فَاضَ وَطَاؤُكِ أَيَّتُهَا الْبِنْتُ الْمُرْتَدَّةُ وَالْمُتَوَكِّلَةُ عَلَى خَزَائِنِهَا، مَنْ يَأْتِي إِلَيَّ.

מַה תִּתְהַֽלְלִי֙ בָּֽעֲמָקִ֔ים זָ֣ב עִמְקֵ֔ךְ הַבַּ֖ת הַשּֽׁוֹבֵבָ֑ה הַבֹּֽטְחָה֙ בְּאֹ֣צְרֹתֶ֔יהָ מִ֖י יָב֥וֹא אֵלָֽי

مراثي إرميا 2: 13 Lam.2.13

بِمَاذَا أُنْذِرُكِ. بِمَاذَا أُشَبِّهُكِ يَا ابْنَةَ أُورُشَلِيمَ. بِمَاذَا أُقَايِسُكِ فَأُعَزِّيكِ أَيَّتُهَا الْعَذْرَاءُ بِنْتَ صِهْيَوْنَ. لأَنَّ سَحْقَكِ عَظِيمٌ كَالْبَحْرِ. مَنْ يَشْفِيكِ.

מָֽה אֲעִידֵ֞ךְ מָ֣ה אֲדַמֶּה;לָּ֗ךְ הַבַּת֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם מָ֤ה אַשְׁוֶה;לָּךְ֙ וַאֲנַֽחֲמֵ֔ךְ בְּתוּלַ֖ת בַּת צִיּ֑וֹן כִּֽי שִׁבְרֵ֖ךְ גָד֥וֹל כַּיָּ֛ם מִ֥י יִרְפָּא;לָֽךְ

مراثي إرميا 2: 13 Lam.2.13

بِمَاذَا أُنْذِرُكِ. بِمَاذَا أُشَبِّهُكِ يَا ابْنَةَ أُورُشَلِيمَ. بِمَاذَا أُقَايِسُكِ فَأُعَزِّيكِ أَيَّتُهَا الْعَذْرَاءُ بِنْتَ صِهْيَوْنَ. لأَنَّ سَحْقَكِ عَظِيمٌ كَالْبَحْرِ. مَنْ يَشْفِيكِ.

מָֽה אֲעִידֵ֞ךְ מָ֣ה אֲדַמֶּה;לָּ֗ךְ הַבַּת֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם מָ֤ה אַשְׁוֶה;לָּךְ֙ וַאֲנַֽחֲמֵ֔ךְ בְּתוּלַ֖ת בַּת צִיּ֑וֹן כִּֽי שִׁבְרֵ֖ךְ גָד֥וֹל כַּיָּ֛ם מִ֥י יִרְפָּא;לָֽךְ

مراثي إرميا 2: 13 Lam.2.13

بِمَاذَا أُنْذِرُكِ. بِمَاذَا أُشَبِّهُكِ يَا ابْنَةَ أُورُشَلِيمَ. بِمَاذَا أُقَايِسُكِ فَأُعَزِّيكِ أَيَّتُهَا الْعَذْرَاءُ بِنْتَ صِهْيَوْنَ. لأَنَّ سَحْقَكِ عَظِيمٌ كَالْبَحْرِ. مَنْ يَشْفِيكِ.

מָֽה אֲעִידֵ֞ךְ מָ֣ה אֲדַמֶּה;לָּ֗ךְ הַבַּת֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם מָ֤ה אַשְׁוֶה;לָּךְ֙ וַאֲנַֽחֲמֵ֔ךְ בְּתוּלַ֖ת בַּת צִיּ֑וֹן כִּֽי שִׁבְרֵ֖ךְ גָד֥וֹל כַּיָּ֛ם מִ֥י יִרְפָּא;לָֽךְ

مراثي إرميا 3: 39 Lam.3.39

لِمَاذَا يَشْتَكِي الإِنْسَانُ الْحَيُّ، الرَّجُلُ مِنْ قِصَاصِ خَطَايَاهُ.

מַה יִּתְאוֹנֵן֙ אָדָ֣ם חָ֔י גֶּ֖בֶר עַל חֲטָאָֽיו

مراثي إرميا 5: 1 Lam.5.1

اُذْكُرْ يَا رَبُّ مَاذَا صَارَ لَنَا. أَشْرِفْ وَانْظُرْ إِلَى عَارِنَا.

זְכֹ֤ר יְהוָה֙ מֶֽה הָ֣יָה לָ֔נוּ הַבִּ֖יטָה וּרְאֵ֥ה חֶרְפָּתֵֽנוּ

مراثي إرميا 5: 20 Lam.5.20

لِمَاذَا تَنْسَانَا إِلَى الأَبَدِ وَتَتْرُكُنَا طُولَ الأَيَّامِ.

לָ֤מָּה תִּשְׁכָּחֵ֔נוּ לָנֶ֙צַח֙ תַּֽעַזְבֵ֖נוּ לְאֹ֥רֶךְ יָמִֽים

حزقيال 8: 6 Ezk.8.6

وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هَلْ رَأَيْتَ مَا هُمْ عَامِلُونَ. الرَّجَاسَاتِ الْعَظِيمَةَ الَّتِي بَيْتُ إِسْرَائِيلَ عَامِلُهَا هُنَا لإِبْعَادِي عَنْ مَقْدِسِي. وَبَعْدُ تَعُودُ تَنْظُرُ رَجَاسَاتٍ أَعْظَمَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֕ם אַתָּ֖ה הֲרֹאֶ֥ה מָ֣ההֵ֣ם עֹשִׂ֑ים תּוֹעֵב֨וֹת גְּדֹל֜וֹת אֲשֶׁ֥ר בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֣ל עֹשִׂ֣ים פֹּ֗ה לְרָֽחֳקָה֙ מֵעַ֣ל מִקְדָּשִׁ֔י וְעוֹד֙ תָּשׁ֣וּב תִּרְאֶ֔ה תּוֹעֵב֖וֹת גְּדֹלֽוֹת

حزقيال 12: 9 Ezk.12.9

يَا ابْنَ آدَمَ، أَلَمْ يَقُلْ لَكَ بَيْتُ إِسْرَائِيلَ، الْبَيْتُ الْمُتَمَرِّدُ: مَاذَا تَصْنَعُ.

בֶּן אָדָ֕ם הֲלֹ֨א אָמְר֥וּ אֵלֶ֛יךָ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל בֵּ֣ית הַמֶּ֑רִי מָ֖ה אַתָּ֥ה;עֹשֶֽׂה

حزقيال 12: 22 Ezk.12.22

يَا ابْنَ آدَمَ، مَا هذَا الْمَثَلُ الَّذِي لَكُمْ عَلَى أَرْضِ إِسْرَائِيلَ، الْقَائِلُ: قَدْ طَالَتِ الأَيَّامُ وَخَابَتْ كُلُّ رُؤْيَا.

בֶּן אָדָ֗ם מָֽה הַזֶּה֙ הַמָּשָׁ֤ל לָכֶ֔ם עַל אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר יַֽאַרְכוּ֙ הַיָּמִ֔ים וְאָבַ֖ד כָּל חָזֽוֹן

حزقيال 15: 2 Ezk.15.2

يَا ابْنَ آدَمَ، مَاذَا يَكُونُ عُودُ الْكَرْمِ فَوْقَ كُلِّ عُودٍ أَوْ فَوْقَ الْقَضِيبِ الَّذِي مِنْ شَجَرِ الْوَعْرِ.

בֶּן אָדָ֕ם מַה יִּֽהְיֶ֥ה עֵץ הַגֶּ֖פֶן מִכָּל עֵ֑ץ הַזְּמוֹרָ֕ה אֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה בַּעֲצֵ֥י הַיָּֽעַר

حزقيال 16: 30 Ezk.16.30

مَا أَمْرَضَ قَلْبَكِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِذْ فَعَلْتِ كُلَّ هذَا فِعْلَ امْرَأَةٍ زَانِيَةٍ سَلِيطَةٍ،

מָ֤ה אֲמֻלָה֙ לִבָּתֵ֔ךְ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה בַּעֲשׂוֹתֵךְ֙ כָּל אֵ֔לֶּה מַעֲשֵׂ֥ה אִשָּֽׁה זוֹנָ֖ה שַׁלָּֽטֶת

حزقيال 17: 12 Ezk.17.12

قُلْ لِلْبَيْتِ الْمُتَمَرِّدِ: أَمَا عَلِمْتُمْ مَا هذِهِ. قُلْ: هُوَذَا مَلِكُ بَابِلَ قَدْ جَاءَ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَأَخَذَ مَلِكَهَا وَرُؤَسَاءَهَا وَجَاءَ بِهِمْ إِلَيْهِ إِلَى بَابِلَ.

אֱמָר;נָא֙ לְבֵ֣ית הַמֶּ֔רִי הֲלֹ֥א יְדַעְתֶּ֖ם מָה אֵ֑לֶּה אֱמֹ֗ר הִנֵּה מֶֽלֶךְ בָּבֶ֤ל בָ֨א יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וַיִּקַּ֤ח מַלְכָּהּ֙ שָׂרֶ֔יהָ וַיָּבֵ֥א אוֹתָ֛ם אֵלָ֖יו בָּבֶֽלָה

حزقيال 18: 2 Ezk.18.2

مَا لَكُمْ أَنْتُمْ تَضْرِبُونَ هذَا الْمَثَلَ عَلَى أَرْضِ إِسْرَائِيلَ، قَائِلِينَ: الآبَاءُ أَكَلُوا الْحِصْرِمَ وَأَسْنَانُ الأَبْنَاءِ ضَرِسَتْ.

מַה לָּכֶ֗ם אַתֶּם֙ מֹֽשְׁלִים֙ הַזֶּ֔ה הַמָּשָׁ֣ל עַל אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר אָבוֹת֙ יֹ֣אכְלוּ בֹ֔סֶר וְשִׁנֵּ֥י הַבָּנִ֖ים תִּקְהֶֽינָה

حزقيال 18: 31 Ezk.18.31

اِطْرَحُوا عَنْكُمْ كُلَّ مَعَاصِيكُمُ الَّتِي عَصَيْتُمْ بِهَا، وَاعْمَلُوا لأَنْفُسِكُمْ قَلْبًا جَدِيدًا وَرُوحًا جَدِيدَةً. فَلِمَاذَا تَمُوتُونَ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ.

הַשְׁלִ֣יכוּ מֵעֲלֵיכֶ֗ם כָּל פִּשְׁעֵיכֶם֙ אֲשֶׁ֣ר פְּשַׁעְתֶּ֣ם בָּ֔ם וַעֲשׂ֥וּ לָכֶ֛ם לֵ֥ב חָדָ֖שׁ וְר֣וּחַ חֲדָשָׁ֑ה וְלָ֥מָּה תָמֻ֖תוּ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

حزقيال 19: 2 Ezk.19.2

وَقُلْ: مَا هِيَ أُمُّكَ. لَبْوَةٌ رَبَضَتْ بَيْنَ الأُسُودِ، وَرَبَّتْ جِرَاءَهَا بَيْنَ الأَشْبَالِ.

וְאָמַרְתָּ֗ מָ֤ה אִמְּךָ֙ לְבִיָּ֔א רָבָ֑צָה בֵּ֥ין אֲרָי֖וֹת רִבְּתָ֥ה גוּרֶֽיהָ בְּת֥וֹךְ כְּפִרִ֖ים

حزقيال 20: 29 Ezk.20.29

فَقُلْتُ لَهُمْ: مَا هذِهِ الْمُرْتَفَعَةُ الَّتِي تَأْتُونَ إِلَيْهَا. فَدُعِيَ اسْمُهَا مُرْتَفَعَةً إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וָאֹמַ֣ר אֲלֵהֶ֔ם מָ֣ה הַבָּמָ֔ה אֲשֶׁר אַתֶּ֥ם;הַבָּאִ֖ים שָׁ֑ם וַיִּקָּרֵ֤א שְׁמָהּ֙ בָּמָ֔ה עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

حزقيال 21: 7 Ezk.21.7

وَيَكُونُ إِذَا قَالُوا لَكَ: عَلَى مَ تَتَنَهَّدُ. أَنَّكَ تَقُولُ: عَلَى الْخَبَرِ، لأَنَّهُ جَاءٍ فَيَذُوبُ كُلُّ قَلْبٍ، وَتَرْتَخِي كُلُّ الأَيْدِي، وَتَيْأَسُ كُلُّ رُوحٍ، وَكُلُّ الرُّكَبِ تَصِيرُ كَالْمَاءِ، هَا هِيَ آتِيَةٌ وَتَكُونُ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וְהָיָה֙ כִּֽי יֹאמְר֣וּ אֵלֶ֔יךָ עַל מָ֖ה נֶאֱנָ֑ח אַתָּ֣ה וְאָמַרְתָּ֡ אֶל שְׁמוּעָ֣ה כִֽי בָאָ֡ה וְנָמֵ֣ס כָּל לֵב֩ וְרָפ֨וּ כָל יָדַ֜יִם וְכִהֲתָ֣ה כָל ר֗וּחַ וְכָל בִּרְכַּ֙יִם֙ תֵּלַ֣כְנָה מַּ֔יִם הִנֵּ֤ה בָאָה֙ וְנִֽהְיָ֔תָה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 21: 13 Ezk.21.13

لأَنَّهُ امْتِحَانٌ. وَمَاذَا إِنْ لَمْ تَكُنْ أَيْضًا الْعَصَا الْمُزْدَرِيَةُ. يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

כִּ֣י בֹ֔חַן וּמָ֕ה אִם לֹ֣א יִֽהְיֶ֑ה גַּם שֵׁ֥בֶט מֹאֶ֖סֶת נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 24: 19 Ezk.24.19

فَقَالَ لِيَ الشَّعْبُ: أَلاَ تُخْبِرُنَا مَا لَنَا وَهذِهِ الَّتِي أَنْتَ صَانِعُهَا.

וַיֹּאמְר֥וּ אֵלַ֖י הָעָ֑ם הֲלֹֽא תַגִּ֥יד;לָ֙נוּ֙ מָה לָּ֔נוּ אֵ֣לֶּה כִּ֥י אַתָּ֖ה עֹשֶֽׂה

حزقيال 33: 11 Ezk.33.11

قُلْ لَهُمْ: حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنِّي لاَ أُسَرُّ بِمَوْتِ الشِّرِّيرِ، بَلْ بِأَنْ يَرْجعَ الشِّرِّيرُ عَنْ طَرِيقِهِ وَيَحْيَا. اِرْجِعُوا، ارْجِعُوا عَنْ طُرُقِكُمُ الرَّدِيئَةِ. فَلِمَاذَا تَمُوتُونَ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ.

אֱמֹ֨ר אֲלֵיהֶ֜ם חַי אָ֣נִי נְאֻ֣ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אִם אֶחְפֹּץ֙ בְּמ֣וֹת הָרָשָׁ֔ע כִּ֣י;אִם בְּשׁ֥וּב רָשָׁ֛ע מִדַּרְכּ֖וֹ וְחָיָ֑ה שׁ֣וּבוּ שׁ֜וּבוּ מִדַּרְכֵיכֶ֧ם הָרָעִ֛ים וְלָ֥מָּה תָמ֖וּתוּ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

حزقيال 33: 30 Ezk.33.30

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَإِنَّ بَنِي شَعْبِكَ يَتَكَلَّمُونَ عَلَيْكَ بِجَانِبِ الْجُدْرَانِ، وَفِي أَبْوَابِ الْبُيُوتِ، وَيَتَكَلَّمُ الْوَاحِدُ مَعَ الآخَرِ، الرَّجُلُ مَعَ أَخِيهِ قَائِلِينَ: هَلُمَّ اسْمَعُوا مَا هُوَ الْكَلاَمُ الْخَارِجُ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם בְּנֵ֣י עַמְּךָ֗ הַנִּדְבָּרִ֤ים בְּךָ֙ אֵ֣צֶל הַקִּיר֔וֹת וּבְפִתְחֵ֖י הַבָּתִּ֑ים וְדִבֶּר חַ֣ד אֶת אַחַ֗ד אִ֤ישׁ אֶת אָחִיו֙ לֵאמֹ֔ר בֹּֽאוּ;נָ֣א וְשִׁמְע֔וּ מָ֣ה הַדָּבָ֔ר הַיּוֹצֵ֖א מֵאֵ֥ת יְהוָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (724 آية)