المعنى المختصر للكلمة
kiy:
(by implication) very widely used as a relative conjunction or adverb (as below)
اللفظ الأصلي
כִּי
نوع الكلمة
Conjunction
طريقة النطق
kiy
(kee)
تكرار الورود في الكتاب
4395
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive particle (the full form of the prepositional prefix) indicating causal relations of all kinds, antecedent or consequent;
المعنى والشرح المفصل
1
(by implication) very widely used as a relative conjunction or adverb (as below)
2
often largely modified by other particles annexed
الإنجليزية — KJV Translation Tags
and
+ (forasmuch, inasmuch, where-) as
assured(-ly)
+ but
certainly
doubtless
+ else
even
+ except
for
how
(because, in, so, than) that
+ nevertheless
now
rightly
seeing
since
surely
then
therefore
+ (al-) though
+ till
truly
+ until
when
whether
while
whom
yea
yet
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
כִּֽי (1286×)
כִּ֣י (730×)
כִּ֥י (473×)
כִּ֤י (372×)
כִּי (357×)
כִּ֛י (141×)
כִּ֚י (129×)
כִּי֩ (96×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4395 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الخروج 13: 16
Exo.13.16
فَيَكُونُ عَلاَمَةً عَلَى يَدِكَ، وَعِصَابَةً بَيْنَ عَيْنَيْكَ. لأَنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَنَا الرَّبُّ مِنْ مِصْرَ.
וְהָיָ֤ה לְאוֹת֙ עַל יָ֣דְכָ֔ה וּלְטוֹטָפֹ֖ת בֵּ֣ין עֵינֶ֑יךָ כִּ֚י יָ֔ד בְּחֹ֣זֶק הוֹצִיאָ֥נוּ יְהוָ֖ה מִמִּצְרָֽיִם
الخروج 13: 17
Exo.13.17
وَكَانَ لَمَّا أَطْلَقَ فِرْعَوْنُ الشَّعْبَ أَنَّ اللهَ لَمْ يَهْدِهِمْ فِي طَرِيقِ أَرْضِ الْفَلَسْطِينِيِّينَ مَعَ أَنَّهَا قَرِيبَةٌ، لأَنَّ اللهَ قَالَ: لِئَلاَّ يَنْدَمَ الشَّعْبُ إِذَا رَأَوْا حَرْبًا وَيَرْجِعُوا إِلَى مِصْرَ.
וַיְהִ֗י בְּשַׁלַּ֣ח פַּרְעֹה֮ הָעָם֒ אֱלֹהִ֗ים וְלֹא נָחָ֣ם דֶּ֚רֶךְ אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים כִּ֥י קָר֖וֹב כִּ֣י אֱלֹהִ֗ים אָמַ֣ר פֶּֽן יִנָּחֵ֥ם הָעָ֛ם בִּרְאֹתָ֥ם מִלְחָמָ֖ה וְשָׁ֥בוּ מִצְרָֽיְמָה
الخروج 13: 17
Exo.13.17
وَكَانَ لَمَّا أَطْلَقَ فِرْعَوْنُ الشَّعْبَ أَنَّ اللهَ لَمْ يَهْدِهِمْ فِي طَرِيقِ أَرْضِ الْفَلَسْطِينِيِّينَ مَعَ أَنَّهَا قَرِيبَةٌ، لأَنَّ اللهَ قَالَ: لِئَلاَّ يَنْدَمَ الشَّعْبُ إِذَا رَأَوْا حَرْبًا وَيَرْجِعُوا إِلَى مِصْرَ.
וַיְהִ֗י בְּשַׁלַּ֣ח פַּרְעֹה֮ הָעָם֒ אֱלֹהִ֗ים וְלֹא נָחָ֣ם דֶּ֚רֶךְ אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים כִּ֥י קָר֖וֹב כִּ֣י אֱלֹהִ֗ים אָמַ֣ר פֶּֽן יִנָּחֵ֥ם הָעָ֛ם בִּרְאֹתָ֥ם מִלְחָמָ֖ה וְשָׁ֥בוּ מִצְרָֽיְמָה
الخروج 13: 19
Exo.13.19
وَأَخَذَ مُوسَى عِظَامَ يُوسُفَ مَعَهُ، لأَنَّهُ كَانَ قَدِ اسْتَحْلَفَ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِحَلْفٍ قَائِلاً: إِنَّ اللهَ سَيَفْتَقِدُكُمْ فَتُصْعِدُونَ عِظَامِي مِنْ هُنَا مَعَكُمْ.
וַיִּקַּ֥ח מֹשֶׁ֛ה עַצְמ֥וֹת יוֹסֵ֖ף עִמּ֑וֹ כִּי֩ הַשְׁבֵּ֨עַ בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ הִשְׁבִּ֜יעַ לֵאמֹ֔ר אֱלֹהִים֙ פָּקֹ֨ד;יִפְקֹ֤ד;אֶתְכֶ֔ם וְהַעֲלִיתֶ֧ם עַצְמֹתַ֛י מִזֶּ֖ה אִתְּכֶֽם
الخروج 14: 4
Exo.14.4
وَأُشَدِّدُ قَلْبَ فِرْعَوْنَ حَتَّى يَسْعَى وَرَاءَهُمْ، فَأَتَمَجَّدُ بِفِرْعَوْنَ وَبِجَمِيعِ جَيْشِهِ، وَيَعْرِفُ الْمِصْرِيُّونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ. فَفَعَلُوا هكَذَا.
וְחִזַּקְתִּ֣י לֵב פַּרְעֹה֮ וְרָדַ֣ף אַחֲרֵיהֶם֒ וְאִכָּבְדָ֤ה בְּפַרְעֹה֙ וּבְכָל חֵיל֔וֹ וְיָדְע֥וּ מִצְרַ֖יִם כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֑ה וַיַּֽעֲשׂוּ כֵֽן
الخروج 14: 5
Exo.14.5
فَلَمَّا أُخْبِرَ مَلِكُ مِصْرَ أَنَّ الشَّعْبَ قَدْ هَرَبَ، تَغَيَّرَ قَلْبُ فِرْعَوْنَ وَعَبِيدِهِ عَلَى الشَّعْبِ. فَقَالُوا: مَاذَا فَعَلْنَا حَتَّى أَطْلَقْنَا إِسْرَائِيلَ مِنْ خِدْمَتِنَا.
וַיֻּגַּד֙ לְמֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם כִּ֥י הָעָ֑ם בָרַ֖ח וַ֠יֵּהָפֵךְ לְבַ֨ב פַּרְעֹ֤ה וַעֲבָדָיו֙ אֶל הָעָ֔ם וַיֹּֽאמרוּ֙ מַה;זֹּ֣את עָשִׂ֔ינוּ כִּֽי שִׁלַּ֥חְנוּ יִשְׂרָאֵ֖ל מֵעָבְדֵֽנוּ
الخروج 14: 5
Exo.14.5
فَلَمَّا أُخْبِرَ مَلِكُ مِصْرَ أَنَّ الشَّعْبَ قَدْ هَرَبَ، تَغَيَّرَ قَلْبُ فِرْعَوْنَ وَعَبِيدِهِ عَلَى الشَّعْبِ. فَقَالُوا: مَاذَا فَعَلْنَا حَتَّى أَطْلَقْنَا إِسْرَائِيلَ مِنْ خِدْمَتِنَا.
וַיֻּגַּד֙ לְמֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם כִּ֥י הָעָ֑ם בָרַ֖ח וַ֠יֵּהָפֵךְ לְבַ֨ב פַּרְעֹ֤ה וַעֲבָדָיו֙ אֶל הָעָ֔ם וַיֹּֽאמרוּ֙ מַה;זֹּ֣את עָשִׂ֔ינוּ כִּֽי שִׁלַּ֥חְנוּ יִשְׂרָאֵ֖ל מֵעָבְדֵֽנוּ
الخروج 14: 12
Exo.14.12
أَلَيْسَ هذَا هُوَ الْكَلاَمُ الَّذِي كَلَّمْنَاكَ بِهِ فِي مِصْرَ قَائِلِينَ: كُفَّ عَنَّا فَنَخْدِمَ الْمِصْرِيِّينَ. لأَنَّهُ خَيْرٌ لَنَا أَنْ نَخْدِمَ الْمِصْرِيِّينَ مِنْ أَنْ نَمُوتَ فِي الْبَرِّيَّةِ.
הֲלֹא זֶ֣ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁר֩ דִּבַּ֨רְנוּ;אֵלֶ֤יךָ בְמִצְרַ֙יִם֙ לֵאמֹ֔ר חֲדַ֥ל מִמֶּ֖נּוּ וְנַֽעַבְדָ֣ה מִצְרָ֑יִם כִּ֣י ט֥וֹב לָ֙נוּ֙ עֲבֹ֣ד מִצְרַ֔יִם מִמֻּתֵ֖נוּ בַּמִּדְבָּֽר
الخروج 14: 13
Exo.14.13
فَقَالَ مُوسَى لِلشَّعْبِ: لاَ تَخَافُوا. قِفُوا وَانْظُرُوا خَلاَصَ الرَّبِّ الَّذِي يَصْنَعُهُ لَكُمُ الْيَوْمَ. فَإِنَّهُ كَمَا رَأَيْتُمُ الْمِصْرِيِّينَ الْيَوْمَ، لاَ تَعُودُونَ تَرَوْنَهُمْ أَيْضًا إِلَى الأَبَدِ.
וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה הָעָם֮ אַל תִּירָאוּ֒ הִֽתְיַצְב֗וּ וּרְאוּ֙ יְשׁוּעַ֣ת יְהוָ֔ה אֲשֶׁר יַעֲשֶׂ֥ה לָכֶ֖ם הַיּ֑וֹם כִּ֗י אֲשֶׁ֨ר רְאִיתֶ֤ם מִצְרַ֙יִם֙ הַיּ֔וֹם לֹ֥א תֹסִ֛יפוּ לִרְאֹתָ֥ם ע֖וֹד עַד עוֹלָֽם
الخروج 14: 18
Exo.14.18
فَيَعْرِفُ الْمِصْرِيُّونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ حِينَ أَتَمَجَّدُ بِفِرْعَوْنَ وَمَرْكَبَاتِهِ وَفُرْسَانِهِ.
וְיָדְע֥וּ מִצְרַ֖יִם כִּי אֲנִ֣י יְהוָ֑ה בְּהִכָּבְדִ֣י בְּפַרְעֹ֔ה בְּרִכְבּ֖וֹ וּבְפָרָשָֽׁיו
الخروج 14: 25
Exo.14.25
وَخَلَعَ بَكَرَ مَرْكَبَاتِهِمْ حَتَّى سَاقُوهَا بِثَقْلَةٍ. فَقَالَ الْمِصْرِيُّونَ: نَهْرُبُ مِنْ إِسْرَائِيلَ، لأَنَّ الرَّبَّ يُقَاتِلُ الْمِصْرِيِّينَ عَنْهُمْ.
וַיָּ֗סַר אֹפַ֣ן מַרְכְּבֹתָ֔יו וַֽיְנַהֲגֵ֖הוּ בִּכְבֵדֻ֑ת וַיֹּ֣אמֶר מִצְרַ֗יִם אָנ֙וּסָה֙ מִפְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֣י יְהוָ֔ה נִלְחָ֥ם בְּמִצְרָֽיִם לָהֶ֖ם
الخروج 15: 1
Exo.15.1
حِينَئِذٍ رَنَّمَ مُوسَى وَبَنُو إِسْرَائِيلَ هذِهِ التَّسْبِيحَةَ لِلرَّبِّ وَقَالُوا: أُرَنِّمُ لِلرَّبِّ فَإِنَّهُ قَدْ تَعَظَّمَ. الْفَرَسَ وَرَاكِبَهُ طَرَحَهُمَا فِي الْبَحْرِ.
אָ֣ז יָשִֽׁיר מֹשֶׁה֩ וּבְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל הַזֹּאת֙ הַשִּׁירָ֤ה לַֽיהוָ֔ה וַיֹּאמְר֖וּ;לֵאמֹ֑ר אָשִׁ֤ירָה לַֽיהוָה֙ כִּֽי גָאֹ֣ה;גָּאָ֔ה ס֥וּס וְרֹכְב֖וֹ רָמָ֥ה בַיָּֽם
الخروج 15: 19
Exo.15.19
فَإِنَّ خَيْلَ فِرْعَوْنَ دَخَلَتْ بِمَرْكَبَاتِهِ وَفُرْسَانِهِ إِلَى الْبَحْرِ، وَرَدَّ الرَّبُّ عَلَيْهِمْ مَاءَ الْبَحْرِ. وَأَمَّا بَنُو إِسْرَائِيلَ فَمَشَوْا عَلَى الْيَابِسَةِ فِي وَسَطِ الْبَحْرِ.
כִּ֣י ס֨וּס פַּרְעֹ֜ה בָא֩ בְּרִכְבּ֤וֹ וּבְפָרָשָׁיו֙ בַּיָּ֔ם וַיָּ֧שֶׁב יְהוָ֛ה עֲלֵהֶ֖ם מֵ֣י הַיָּ֑ם וּבְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל הָלְכ֥וּ בַיַּבָּשָׁ֖ה בְּת֥וֹךְ הַיָּֽם
الخروج 15: 21
Exo.15.21
وَأَجَابَتْهُمْ مَرْيَمُ: رَنِّمُوا لِلرَّبِّ فَإِنَّهُ قَدْ تَعَظَّمَ. الْفَرَسَ وَرَاكِبَهُ طَرَحَهُمَا فِي الْبَحْرِ.
וַתַּ֥עַן;לָהֶ֖ם מִרְיָ֑ם שִׁ֤ירוּ לַֽיהוָה֙ כִּֽי גָאֹ֣ה;גָּאָ֔ה ס֥וּס וְרֹכְב֖וֹ רָמָ֥ה בַיָּֽם
الخروج 15: 23
Exo.15.23
فَجَاءُوا إِلَى مَارَّةَ، وَلَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَشْرَبُوا مَاءً مِنْ مَارَّةَ لأَنَّهُ مُرٌّ. لِذلِكَ دُعِيَ اسْمُهَا مَارَّةَ.
וַיָּבֹ֣אוּ מָרָ֔תָה וְלֹ֣א יָֽכְל֗וּ לִשְׁתֹּ֥ת מַ֙יִם֙ מִמָּרָ֔ה כִּ֥י מָרִ֖ים עַל;כֵּ֥ן קָרָֽא שְׁמָ֖הּ מָרָֽה
الخروج 15: 26
Exo.15.26
فَقَالَ: إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلهِكَ، وَتَصْنَعُ الْحَقَّ فِي عَيْنَيْهِ، وَتَصْغَى إِلَى وَصَايَاهُ وَتَحْفَظُ جَمِيعَ فَرَائِضِهِ، فَمَرَضًا مَا مِمَّا وَضَعْتُهُ عَلَى الْمِصْرِيِّينَ لاَ أَضَعُ عَلَيْكَ. فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ شَافِيكَ.
וַיֹּאמֶר֩ אִם שָׁמ֨וֹעַ;תִּשְׁמַ֜ע לְק֣וֹל יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ תַּעֲשֶׂ֔ה וְהַיָּשָׁ֤ר בְּעֵינָיו֙ וְהַֽאֲזַנְתָּ֙ לְמִצְוֹתָ֔יו וְשָׁמַרְתָּ֖ כָּל חֻקָּ֑יו הַמַּֽחֲלָ֞ה כָּֽל אֲשֶׁר שַׂ֤מְתִּי בְמִצְרַ֙יִם֙ לֹא אָשִׂ֣ים עָלֶ֔יךָ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה רֹפְאֶֽךָ
الخروج 16: 3
Exo.16.3
وَقَالَ لَهُمَا بَنُو إِسْرَائِيلَ: لَيْتَنَا مُتْنَا بِيَدِ الرَّبِّ فِي أَرْضِ مِصْرَ، إِذْ كُنَّا جَالِسِينَ عِنْدَ قُدُورِ اللَّحْمِ نَأْكُلُ خُبْزًا لِلشَّبَعِ. فَإِنَّكُمَا أَخْرَجْتُمَانَا إِلَى هذَا الْقَفْرِ لِكَيْ تُمِيتَا كُلَّ هذَا الْجُمْهُورِ بِالْجُوعِ.
וַיֹּאמְר֨וּ אֲלֵהֶ֜ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל מִֽי;יִתֵּ֨ן מוּתֵ֤נוּ בְיַד יְהוָה֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּשִׁבְתֵּ֙נוּ֙ עַל סִ֣יר הַבָּשָׂ֔ר בְּאָכְלֵ֥נוּ לֶ֖חֶם לָשֹׂ֑בַע כִּֽי הוֹצֵאתֶ֤ם;אֹתָ֙נוּ֙ אֶל הַזֶּ֔ה הַמִּדְבָּ֣ר לְהָמִ֛ית כָּל הַזֶּ֖ה הַקָּהָ֥ל בָּרָעָֽב
الخروج 16: 6
Exo.16.6
فَقَالَ مُوسَى وَهَارُونُ لِجَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ: فِي الْمَسَاءِ تَعْلَمُونَ أَنَّ الرَّبَّ أَخْرَجَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ וְאַהֲרֹ֔ן כָּל בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל עֶ֕רֶב וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֧י יְהוָ֛ה הוֹצִ֥יא;אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 16: 7
Exo.16.7
وَفِي الصَّبَاحِ تَرَوْنَ مَجْدَ الرَّبِّ لاسْتِمَاعِهِ تَذَمُّرَكُمْ عَلَى الرَّبِّ. وَأَمَّا نَحْنُ فَمَاذَا حَتَّى تَتَذَمَّرُوا عَلَيْنَا..
וּבֹ֗קֶר וּרְאִיתֶם֙ כְּב֣וֹד יְהוָ֔ה בְּשָׁמְע֥וֹ תְּלֻנֹּתֵיכֶ֖ם עַל יְהוָ֑ה וְנַ֣חְנוּ מָ֔ה כִּ֥י תַלִּ֖ינוּ עָלֵֽינוּ
الخروج 16: 8
Exo.16.8
وَقَالَ مُوسَى: بِأَنَّ الرَّبَّ يُعْطِيكُمْ فِي الْمَسَاءِ لَحْمًا لِتَأْكُلُوا، وَفِي الصَّبَاحِ خُبْزًا لِتَشْبَعُوا، لاسْتِمَاعِ الرَّبِّ تَذَمُّرَكُمُ الَّذِي تَتَذَمَّرُونَ عَلَيْهِ. وَأَمَّا نَحْنُ فَمَاذَا. لَيْسَ عَلَيْنَا تَذَمُّرُكُمْ بَلْ عَلَى الرَّبِّ.
וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה יְהוָה֩ בְּתֵ֣ת;לָכֶ֨ם בָּעֶ֜רֶב בָּשָׂ֣ר לֶאֱכֹ֗ל בַּבֹּ֙קֶר֙ וְלֶ֤חֶם לִשְׂבֹּ֔עַ בִּשְׁמֹ֤עַ יְהוָה֙ תְּלֻנֹּ֣תֵיכֶ֔ם;אַתֶּ֥ם אֲשֶׁר מַלִּינִ֖ם עָלָ֑יו וְנַ֣חְנוּ מָ֔ה לֹא עָלֵ֥ינוּ תְלֻנֹּתֵיכֶ֖ם כִּ֥י עַל יְהוָֽה
الخروج 16: 9
Exo.16.9
وَقَالَ مُوسَى لِهَارُونَ: قُلْ لِكُلِّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ: اقْتَرِبُوا إِلَى أَمَامِ الرَّبِّ لأَنَّهُ قَدْ سَمِعَ تَذَمُّرَكُمْ.
וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אַהֲרֹ֔ן אֱמֹ֗ר כָּל עֲדַת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל קִרְב֖וּ לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה כִּ֣י שָׁמַ֔ע תְּלֻנֹּתֵיכֶֽם
الخروج 16: 12
Exo.16.12
سَمِعْتُ تَذَمُّرَ بَنِي إِسْرَائِيلَ. كَلِّمْهُمْ قَائِلاً: فِي الْعَشِيَّةِ تَأْكُلُونَ لَحْمًا، وَفِي الصَّبَاحِ تَشْبَعُونَ خُبْزًا، وَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.
שָׁמַ֗עְתִּי תְּלוּנֹּת֮ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ דַּבֵּ֨ר;אֲלֵהֶ֜ם לֵאמֹ֗ר בֵּ֤ין;הָֽעַרְבַּ֙יִם֙ תֹּאכְל֣וּ בָשָׂ֔ר וּבַבֹּ֖קֶר תִּשְׂבְּעוּ לָ֑חֶם וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם
الخروج 16: 15
Exo.16.15
فَلَمَّا رَأَى بَنُو إِسْرَائِيلَ قَالُوا بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: مَنْ هُوَ. لأَنَّهُمْ لَمْ يَعْرِفُوا مَا هُوَ. فَقَالَ لَهُمْ مُوسَى: هُوَ الْخُبْزُ الَّذِي أَعْطَاكُمُ الرَّبُّ لِتَأْكُلُوا.
וַיִּרְא֣וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל וַיֹּ֨אמְר֜וּ אִ֤ישׁ אֶל;אָחִיו֙ מָ֣ן ה֔וּא כִּ֛י לֹ֥א יָדְע֖וּ מַה ה֑וּא וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶ֔ם מֹשֶׁה֙ ה֣וּא הַלֶּ֔חֶם אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧ן;לָכֶ֖ם יְהוָ֛ה לְאָכְלָֽה
الخروج 16: 25
Exo.16.25
فَقَالَ مُوسَى: كُلُوهُ الْيَوْمَ، لأَنَّ لِلرَّبِّ الْيَوْمَ سَبْتًا. الْيَوْمَ لاَ تَجِدُونَهُ فِي الْحَقْلِ.
וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אִכְלֻ֣הוּ הַיּ֔וֹם כִּֽי לַיהוָ֑ה הַיּ֖וֹם שַׁבָּ֥ת הַיּ֕וֹם לֹ֥א תִמְצָאֻ֖הוּ בַּשָּׂדֶֽה
الخروج 16: 29
Exo.16.29
اُنْظُرُوا. إِنَّ الرَّبَّ أَعْطَاكُمُ السَّبْتَ. لِذلِكَ هُوَ يُعْطِيكُمْ فِي الْيَوْمِ السَّادِسِ خُبْزَ يَوْمَيْنِ. اجْلِسُوا كُلُّ وَاحِدٍ فِي مَكَانِهِ. لاَ يَخْرُجْ أَحَدٌ مِنْ مَكَانِهِ فِي الْيَوْمِ السَّابعِ.
רְא֗וּ כִּֽי יְהוָה֮ נָתַ֣ן;לָכֶ֣ם הַשַּׁבָּת֒ עַל;כֵּ֠ן ה֣וּא נֹתֵ֥ן;לָכֶ֛ם בַּיּ֥וֹם הַשִּׁשִּׁ֖י לֶ֣חֶם יוֹמָ֑יִם שְׁב֣וּ אִ֣ישׁ תַּחְתָּ֗יו אַל יֵ֥צֵא אִ֛ישׁ מִמְּקֹמ֖וֹ בַּיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִֽי
الخروج 17: 14
Exo.17.14
فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اكْتُبْ هذَا تَذْكَارًا فِي الْكِتَابِ، وَضَعْهُ فِي مَسَامِعِ يَشُوعَ. فَإِنِّي سَوْفَ أَمْحُو ذِكْرَ عَمَالِيقَ مِنْ تَحْتِ السَّمَاءِ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה כְּתֹ֨ב זֹ֤את זִכָּרוֹן֙ בַּסֵּ֔פֶר וְשִׂ֖ים בְּאָזְנֵ֣י יְהוֹשֻׁ֑עַ כִּֽי מָחֹ֤ה;אֶמְחֶה֙ זֵ֣כֶר עֲמָלֵ֔ק מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָֽיִם
الخروج 17: 16
Exo.17.16
وَقَالَ: إِنَّ الْيَدَ عَلَى كُرْسِيِّ الرَّبِّ. لِلرَّبِّ حَرْبٌ مَعَ عَمَالِيقَ مِنْ دَوْرٍ إِلَى دَوْرٍ.
וַיֹּ֗אמֶר כִּֽי יָד֙ עַל כֵּ֣ס יָ֔הּ לַיהוָ֖ה מִלְחָמָ֥ה בַּֽעֲמָלֵ֑ק מִדֹּ֖ר דֹּֽר
الخروج 18: 1
Exo.18.1
فَسَمِعَ يَثْرُونُ كَاهِنُ مِدْيَانَ، حَمُو مُوسَى، كُلَّ مَا صَنَعَ اللهُ إِلَى مُوسَى وَإِلَى إِسْرَائِيلَ شَعْبِهِ: أَنَّ الرَّبَّ أَخْرَجَ إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ.
וַיִּשְׁמַ֞ע יִתְר֨וֹ כֹהֵ֤ן מִדְיָן֙ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֔ה כָּל אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה אֱלֹהִים֙ לְמֹשֶׁ֔ה וּלְיִשְׂרָאֵ֖ל עַמּ֑וֹ כִּֽי יְהוָ֛ה הוֹצִ֧יא יִשְׂרָאֵ֖ל מִמִּצְרָֽיִם
الخروج 18: 3
Exo.18.3
وَابْنَيْهَا، اللَّذَيْنِ اسْمُ أَحَدِهِمَا جِرْشُومُ، لأَنَّهُ قَالَ: كُنْتُ نَزِيلاً فِي أَرْضٍ غَرِيبَةٍ.
שְׁנֵ֣י;בָנֶ֑יהָ אֲשֶׁ֨ר שֵׁ֤ם הָֽאֶחָד֙ גֵּֽרְשֹׁ֔ם כִּ֣י אָמַ֔ר הָיִ֔יתִי גֵּ֣ר בְּאֶ֖רֶץ נָכְרִיָּֽה
الخروج 18: 4
Exo.18.4
وَاسْمُ الآخَرِ أَلِيعَازَرُ، لأَنَّهُ إِلهُ أَبِي كَانَ عَوْنِي وَأَنْقَذَنِي مِنْ سَيْفِ فِرْعَوْنَ.
וְשֵׁ֥ם הָאֶחָ֖ד אֱלִיעֶ֑זֶר כִּֽי אֱלֹהֵ֤י אָבִי֙ בְּעֶזְרִ֔י וַיַּצִּלֵ֖נִי מֵחֶ֥רֶב פַּרְעֹֽה