ك
إصحاح
◄ H858
H859. attâh
H860 ►
المعنى المختصر للكلمة
attâh: thou and thee, or (plural) ye and you
اللفظ الأصلي אַתָּה
نوع الكلمة p
طريقة النطق attâh (at-taw)
تكرار الورود في الكتاب 993 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها

or (shortened); ; or ; feminine (irregular) sometimes ; plural masculine ; feminine ; or lemma אתֵּנָה missing vowel, corrected to אַתֵּנָה; or ; a primitive pronoun of the second person;

المعنى والشرح المفصل

thou and thee, or (plural) ye and you

الإنجليزية — KJV Translation Tags
thee thou ye you

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أَنْتَ 386× وَأَنْتَ 116× أَنْتُمْ 109× وَأَنْتُمْ 41× أَنْتِ 28×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

אַתָּ֣ה (82×) אַתָּ֥ה (61×) אַתָּ֖ה (60×) וְאַתָּ֣ה (49×) אַתָּה֙ (46×) אַתָּ֤ה (34×) וְאַתָּ֖ה (32×) אַתֶּ֣ם (32×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (993 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 12: 3 Ezk.12.3
وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَهَيِّئْ لِنَفْسِكَ أُهْبَةَ جَلاَءٍ، وَارْتَحِلْ قُدَّامَ عُيُونِهِمْ نَهَارًا، وَارْتَحِلْ مِنْ مَكَانِكَ إِلَى مَكَانٍ آخَرَ قُدَّامَ عُيُونِهِمْ، لَعَلَّهُمْ يَنْظُرُونَ أَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ.
וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם עֲשֵׂ֤ה לְךָ֙ כְּלֵ֣י גוֹלָ֔ה וּגְלֵ֥ה לְעֵֽינֵיהֶ֑ם יוֹמָ֖ם וְגָלִ֨יתָ מִמְּקוֹמְךָ֜ אֶל מָק֤וֹם אַחֵר֙ לְעֵ֣ינֵיהֶ֔ם אוּלַ֣י יִרְא֔וּ כִּ֛י;הֵֽמָּה בֵּ֥ית מְרִ֖י
حزقيال 12: 4 Ezk.12.4
فَتُخْرِجُ أُهْبَتَكَ كَأُهْبَةِ الْجَلاَءِ قُدَّامَ عُيُونِهِمْ نَهَارًا، وَأَنْتَ تَخْرُجُ مَسَاءً قُدَّامَ عُيُونِهِمْ كَالْخَارِجِينَ إِلَى الْجَلاَءِ.
וְהוֹצֵאתָ֨ כֵלֶ֜יךָ כִּכְלֵ֥י גוֹלָ֛ה לְעֵֽינֵיהֶ֑ם יוֹמָ֖ם וְאַתָּ֗ה תֵּצֵ֤א בָעֶ֙רֶב֙ לְעֵ֣ינֵיהֶ֔ם כְּמוֹצָאֵ֖י גּוֹלָֽה
حزقيال 12: 9 Ezk.12.9
يَا ابْنَ آدَمَ، أَلَمْ يَقُلْ لَكَ بَيْتُ إِسْرَائِيلَ، الْبَيْتُ الْمُتَمَرِّدُ: مَاذَا تَصْنَعُ.
בֶּן אָדָ֕ם הֲלֹ֨א אָמְר֥וּ אֵלֶ֛יךָ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל בֵּ֣ית הַמֶּ֑רִי מָ֖ה אַתָּ֥ה;עֹשֶֽׂה
حزقيال 13: 11 Ezk.13.11
فَقُلْ لِلَّذِينَ يُمَلِّطُونَهُ بِالطُّفَالِ: إِنَّهُ يَسْقُطُ. يَكُونُ مَطَرٌ جَارِفٌ، وَأَنْتُنَّ يَا حِجَارَةَ الْبَرَدِ تَسْقُطْنَ، وَرِيحٌ عَاصِفَةٌ تُشَقِّقُهُ.
אֱמֹ֛ר אֶל טָחֵ֥י תָפֵ֖ל וְיִפֹּ֑ל הָיָ֣ה גֶּ֣שֶׁם שׁוֹטֵ֗ף וְאַתֵּ֜נָה אַבְנֵ֤י אֶלְגָּבִישׁ֙ תִּפֹּ֔לְנָה וְר֥וּחַ סְעָר֖וֹת תְּבַקֵּֽעַ
حزقيال 13: 17 Ezk.13.17
وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَاجْعَلْ وَجْهَكَ ضِدَّ بَنَاتِ شَعْبِكَ اللَّوَاتِي يَتَنَبَّأْنَ مِنْ تِلْقَاءِ ذَوَاتِهِنَّ، وَتَنَبَّأْ عَلَيْهِنَّ،
וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם שִׂ֤ים פָּנֶ֙יךָ֙ אֶל בְּנ֣וֹת עַמְּךָ֔ הַמִּֽתְנַבְּא֖וֹת מִֽלִּבְּהֶ֑ן וְהִנָּבֵ֖א עֲלֵיהֶֽן
حزقيال 13: 20 Ezk.13.20
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هَا أَنَا ضِدُّ وَسَائِدِكُنَّ الَّتِي تَصْطَدْنَ بِهَا النُّفُوسَ كَالْفِرَاخِ، وَأُمَزِّقُهَا عَنْ أَذْرُعِكُنَّ، وَأُطْلِقُ النُّفُوسَ، النُّفُوسَ الَّتِي تَصْطَدْنَهَا كَالْفِرَاخِ.
לָכֵ֞ן כֹּה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הִנְנִ֤י אֶל כִּסְּתוֹתֵיכֶ֙נָה֙ אֲשֶׁ֣ר אַ֠תֵּנָה;מְצֹדְד֨וֹת;שָׁ֤ם הַנְּפָשׁוֹת֙ לְפֹ֣רְח֔וֹת וְקָרַעְתִּ֣י;אֹתָ֔ם מֵעַ֖ל זְרוֹעֹֽתֵיכֶ֑ם וְשִׁלַּחְתִּי֙ הַנְּפָשׁ֔וֹת נְפָשִׁ֖ים אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֛ם;מְצֹדְד֥וֹת לְפֹרְחֹֽת
حزقيال 13: 20 Ezk.13.20
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هَا أَنَا ضِدُّ وَسَائِدِكُنَّ الَّتِي تَصْطَدْنَ بِهَا النُّفُوسَ كَالْفِرَاخِ، وَأُمَزِّقُهَا عَنْ أَذْرُعِكُنَّ، وَأُطْلِقُ النُّفُوسَ، النُّفُوسَ الَّتِي تَصْطَدْنَهَا كَالْفِرَاخِ.
לָכֵ֞ן כֹּה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הִנְנִ֤י אֶל כִּסְּתוֹתֵיכֶ֙נָה֙ אֲשֶׁ֣ר אַ֠תֵּנָה;מְצֹדְד֨וֹת;שָׁ֤ם הַנְּפָשׁוֹת֙ לְפֹ֣רְח֔וֹת וְקָרַעְתִּ֣י;אֹתָ֔ם מֵעַ֖ל זְרוֹעֹֽתֵיכֶ֑ם וְשִׁלַּחְתִּי֙ הַנְּפָשׁ֔וֹת נְפָשִׁ֖ים אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֛ם;מְצֹדְד֥וֹת לְפֹרְחֹֽת
حزقيال 16: 7 Ezk.16.7
جَعَلْتُكِ رَبْوَةً كَنَبَاتِ الْحَقْلِ، فَرَبَوْتِ وَكَبُرْتِ، وَبَلَغْتِ زِينَةَ الأَزْيَانِ. نَهَدَ ثَدْيَاكِ، وَنَبَتَ شَعْرُكِ وَقَدْ كُنْتِ عُرْيَانَةً وَعَارِيَةً.
נְתַתִּ֔יךְ רְבָבָ֗ה כְּצֶ֤מַח הַשָּׂדֶה֙ וַתִּרְבִּי֙ וַֽתִּגְדְּלִ֔י וַתָּבֹ֖אִי בַּעֲדִ֣י עֲדָיִ֑ים נָכֹ֙נוּ֙ שָׁדַ֤יִם צִמֵּ֔חַ וּשְׂעָרֵ֣ךְ וְאַ֖תְּ עֵרֹ֥ם וְעֶרְיָֽה
حزقيال 16: 33 Ezk.16.33
لِكُلِّ الزَّوَانِي يُعْطُونَ هَدِيَّةً، أَمَّا أَنْتِ فَقَدْ أَعْطَيْتِ كُلَّ مُحِبِّيكِ هَدَايَاكِ، وَرَشَيْتِهِمْ لِيَأْتُوكِ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ لِلزِّنَا بِكِ.
לְכָל זֹנ֖וֹת יִתְּנוּ נֵ֑דֶה וְאַ֨תְּ נָתַ֤תְּ לְכָל מְאַֽהֲבַ֔יִךְ נְדָנַ֙יִךְ֙ וַתִּשְׁחֳדִ֣י;אוֹתָ֗ם לָב֥וֹא מִסָּבִ֖יב בְּתַזְנוּתָֽיִךְ אֵלַ֛יִךְ
حزقيال 16: 45 Ezk.16.45
اِبْنَةُ أُمِّكِ أَنْتِ، الْكَارِهَةُ زَوْجَهَا وَبَنِيهَا. وَأَنْتِ أُخْتُ أَخَوَاتِكِ اللَّوَاتِي كَرِهْنَ أَزْوَاجَهُنَّ وَأَبْنَاءَهُنَّ. أُمُّكُنَّ حِثِّيَّةٌ وَأَبُوكُنَّ أَمُورِيٌّ.
בַּת אִמֵּ֣ךְ אַ֔תְּ גֹּעֶ֥לֶת אִישָׁ֖הּ וּבָנֶ֑יהָ אַ֗תְּ וַאֲח֨וֹת אֲחוֹתֵ֜ךְ אֲשֶׁ֤ר גָּֽעֲ֙לוּ֙ אַנְשֵׁיהֶ֣ן וּבְנֵיהֶ֔ן אִמְּכֶ֣ן חִתִּ֔ית וַאֲבִיכֶ֖ן אֱמֹרִֽי
حزقيال 16: 45 Ezk.16.45
اِبْنَةُ أُمِّكِ أَنْتِ، الْكَارِهَةُ زَوْجَهَا وَبَنِيهَا. وَأَنْتِ أُخْتُ أَخَوَاتِكِ اللَّوَاتِي كَرِهْنَ أَزْوَاجَهُنَّ وَأَبْنَاءَهُنَّ. أُمُّكُنَّ حِثِّيَّةٌ وَأَبُوكُنَّ أَمُورِيٌّ.
בַּת אִמֵּ֣ךְ אַ֔תְּ גֹּעֶ֥לֶת אִישָׁ֖הּ וּבָנֶ֑יהָ אַ֗תְּ וַאֲח֨וֹת אֲחוֹתֵ֜ךְ אֲשֶׁ֤ר גָּֽעֲ֙לוּ֙ אַנְשֵׁיהֶ֣ן וּבְנֵיהֶ֔ן אִמְּכֶ֣ן חִתִּ֔ית וַאֲבִיכֶ֖ן אֱמֹרִֽי
حزقيال 16: 48 Ezk.16.48
حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنَّ سَدُومَ أُخْتَكِ لَمْ تَفْعَلْ هِيَ وَلاَ بَنَاتُهَا كَمَا فَعَلْتِ أَنْتِ وَبَنَاتُكِ.
חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה סְדֹ֣ם אֲחוֹתֵ֔ךְ אִם עָֽשְׂתָה֙ הִ֖יא וּבְנוֹתֶ֑יהָ כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔ית אַ֖תְּ וּבְנוֹתָֽיִךְ
حزقيال 16: 52 Ezk.16.52
فَاحْمِلِي أَيْضًا خِزْيَكِ، أَنْتِ الْقَاضِيَةُ عَلَى أَخَوَاتِكِ، بِخَطَايَاكِ الَّتِي بِهَا رَجَسْتِ أَكْثَرَ مِنْهُنَّ. هُنَّ أَبَرُّ مِنْكِ، فَاخْجَلِي أَنْتِ أَيْضًا، وَاحْمِلِي عَارَكِ بِتَبْرِيرِكِ أَخَوَاتِكِ.
שְׂאִ֣י גַּם כְלִמָּתֵ֗ךְ אַ֣תְּ פִּלַּלְתְּ֙ לַֽאֲחוֹתֵ֔ךְ בְּחַטֹּאתַ֛יִךְ אֲשֶׁ֤ר הִתְעַ֥בְתְּ מֵהֵ֖ן תִּצְדַּ֣קְנָה מִמֵּ֑ךְ בּ֙וֹשִׁי֙ אַ֥תְּ וְגַם וּשְׂאִ֣י כְלִמָּתֵ֔ךְ בְּצַדֶּקְתֵּ֖ךְ אַחְיוֹתֵֽךְ
حزقيال 16: 52 Ezk.16.52
فَاحْمِلِي أَيْضًا خِزْيَكِ، أَنْتِ الْقَاضِيَةُ عَلَى أَخَوَاتِكِ، بِخَطَايَاكِ الَّتِي بِهَا رَجَسْتِ أَكْثَرَ مِنْهُنَّ. هُنَّ أَبَرُّ مِنْكِ، فَاخْجَلِي أَنْتِ أَيْضًا، وَاحْمِلِي عَارَكِ بِتَبْرِيرِكِ أَخَوَاتِكِ.
שְׂאִ֣י גַּם כְלִמָּתֵ֗ךְ אַ֣תְּ פִּלַּלְתְּ֙ לַֽאֲחוֹתֵ֔ךְ בְּחַטֹּאתַ֛יִךְ אֲשֶׁ֤ר הִתְעַ֥בְתְּ מֵהֵ֖ן תִּצְדַּ֣קְנָה מִמֵּ֑ךְ בּ֙וֹשִׁי֙ אַ֥תְּ וְגַם וּשְׂאִ֣י כְלִמָּתֵ֔ךְ בְּצַדֶּקְתֵּ֖ךְ אַחְיוֹתֵֽךְ
حزقيال 16: 55 Ezk.16.55
وَأَخَوَاتُكِ سَدُومُ وَبَنَاتُهَا يَرْجِعْنَ إِلَى حَالَتِهِنَّ الْقَدِيمَةِ، وَالسَّامِرَةُ وَبَنَاتُهَا يَرْجِعْنَ إِلَى حَالَتِهِنَّ الْقَدِيمَةِ، وَأَنْتِ وَبَنَاتُكِ تَرْجِعْنَ إِلَى حَالَتِكُنَّ الْقَدِيمَةِ.
וַאֲחוֹתַ֗יִךְ סְדֹ֤ם וּבְנוֹתֶ֙יהָ֙ תָּשֹׁ֣בְןָ לְקַדְמָתָ֔ן וְשֹֽׁמְרוֹן֙ וּבְנוֹתֶ֔יהָ תָּשֹׁ֖בְןָ לְקַדְמָתָ֑ן וְאַתְּ֙ וּבְנוֹתַ֔יִךְ תְּשֻׁבֶ֖ינָה לְקַדְמַתְכֶֽן
حزقيال 16: 58 Ezk.16.58
رَذِيلَتُكِ وَرَجَاسَاتُكِ أَنْتِ تَحْمِلِينَهَا، يَقُولُ الرَّبُّ.
זִמָּתֵ֥ךְ תּוֹעֲבוֹתַ֖יִךְ אַ֣תְּ נְשָׂאתִ֑ים נְאֻ֖ם יְהוָֽה
حزقيال 18: 2 Ezk.18.2
مَا لَكُمْ أَنْتُمْ تَضْرِبُونَ هذَا الْمَثَلَ عَلَى أَرْضِ إِسْرَائِيلَ، قَائِلِينَ: الآبَاءُ أَكَلُوا الْحِصْرِمَ وَأَسْنَانُ الأَبْنَاءِ ضَرِسَتْ.
מַה לָּכֶ֗ם אַתֶּם֙ מֹֽשְׁלִים֙ הַזֶּ֔ה הַמָּשָׁ֣ל עַל אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר אָבוֹת֙ יֹ֣אכְלוּ בֹ֔סֶר וְשִׁנֵּ֥י הַבָּנִ֖ים תִּקְהֶֽינָה
حزقيال 19: 1 Ezk.19.1
أَمَّا أَنْتَ فَارْفَعْ مَرْثَاةً عَلَى رُؤَسَاءِ إِسْرَائِيلَ،
וְאַתָּה֙ שָׂ֣א קִינָ֔ה אֶל נְשִׂיאֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל
حزقيال 20: 3 Ezk.20.3
يَا ابْنَ آدَمَ، كَلِّمْ شُيُوخَ إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هَلْ أَنْتُمْ آتُونَ لِتَسْأَلُونِي. حَيٌّ أَنَا، لاَ أُسْأَلُ مِنْكُمْ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
בֶּן אָדָ֗ם דַּבֵּ֞ר זִקְנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אַתֶּ֣ם בָּאִ֑ים הֲלִדְרֹ֥שׁ;אֹתִ֖י חַי אָ֙נִי֙ אִם אִדָּרֵ֣שׁ לָכֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
حزقيال 20: 29 Ezk.20.29
فَقُلْتُ لَهُمْ: مَا هذِهِ الْمُرْتَفَعَةُ الَّتِي تَأْتُونَ إِلَيْهَا. فَدُعِيَ اسْمُهَا مُرْتَفَعَةً إِلَى هذَا الْيَوْمِ.
וָאֹמַ֣ר אֲלֵהֶ֔ם מָ֣ה הַבָּמָ֔ה אֲשֶׁר אַתֶּ֥ם;הַבָּאִ֖ים שָׁ֑ם וַיִּקָּרֵ֤א שְׁמָהּ֙ בָּמָ֔ה עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם
حزقيال 20: 30 Ezk.20.30
لِذلِكَ قُلْ لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هَلْ تَنَجَّسْتُمْ بِطَرِيقِ آبَائِكُمْ، وَزَنَيْتُمْ وَرَاءَ أَرْجَاسِهِمْ.
לָכֵ֞ן אֱמֹ֣ר אֶל;בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אַתֶּ֣ם;נִטְמְאִ֑ים הַבְּדֶ֥רֶךְ אֲבֽוֹתֵיכֶ֖ם אַתֶּ֥ם;זֹנִֽים וְאַחֲרֵ֥י שִׁקּוּצֵיהֶ֖ם
حزقيال 20: 30 Ezk.20.30
لِذلِكَ قُلْ لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هَلْ تَنَجَّسْتُمْ بِطَرِيقِ آبَائِكُمْ، وَزَنَيْتُمْ وَرَاءَ أَرْجَاسِهِمْ.
לָכֵ֞ן אֱמֹ֣ר אֶל;בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אַתֶּ֣ם;נִטְמְאִ֑ים הַבְּדֶ֥רֶךְ אֲבֽוֹתֵיכֶ֖ם אַתֶּ֥ם;זֹנִֽים וְאַחֲרֵ֥י שִׁקּוּצֵיהֶ֖ם
حزقيال 20: 31 Ezk.20.31
وَبِتَقْدِيمِ عَطَايَاكُمْ وَإِجَازَةِ أَبْنَائِكُمْ فِي النَّارِ، تَتَنَجَّسُونَ بِكُلِّ أَصْنَامِكُمْ إِلَى الْيَوْمِ. فَهَلْ أُسْأَلُ مِنْكُمْ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ. حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، لاَ أُسْأَلُ مِنْكُمْ.
וּבִשְׂאֵ֣ת מַתְּנֹֽתֵיכֶ֡ם בְּֽהַעֲבִיר֩ בְּנֵיכֶ֨ם בָּאֵ֜שׁ אַתֶּם֩;נִטְמְאִ֤֨ים לְכָל גִּלּֽוּלֵיכֶם֙ עַד הַיּ֔וֹם וַאֲנִ֛י אִדָּרֵ֥שׁ לָכֶ֖ם בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אִם אִדָּרֵ֖שׁ לָכֶֽם
حزقيال 20: 32 Ezk.20.32
وَالَّذِي يَخْطُرُ بِبَالِكُمْ لَنْ يَكُونَ، إِذْ تَقُولُونَ: نَكُونُ كَالأُمَمِ، كَقَبَائِلِ الأَرَاضِي فَنَعْبُدُ الْخَشَبَ وَالْحَجَرَ.
וְהָֽעֹלָה֙ עַל;ר֣וּחֲכֶ֔ם הָי֖וֹ;לֹ֣א תִֽהְיֶ֑ה אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם;אֹמְרִ֗ים נִֽהְיֶ֤ה כַגּוֹיִם֙ כְּמִשְׁפְּח֣וֹת הָאֲרָצ֔וֹת לְשָׁרֵ֖ת עֵ֥ץ וָאָֽבֶן
حزقيال 20: 39 Ezk.20.39
أَمَّا أَنْتُمْ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ، فَهكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: اذْهَبُوا اعْبُدُوا كُلُّ إِنْسَانٍ أَصْنَامَهُ. وَبَعْدُ إِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لِي فَلاَ تُنَجِّسُوا اسْمِي الْقُدُّوسَ بَعْدُ بِعَطَايَاكُمْ وَبِأَصْنَامِكُمْ.
וְאַתֶּ֨ם בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֜ל כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה לְכ֣וּ עֲבֹ֔דוּ אִ֤ישׁ גִּלּוּלָיו֙ וְאַחַ֕ר אִם אֵינְכֶ֖ם שֹׁמְעִ֣ים אֵלָ֑י לֹ֣א תְחַלְּלוּ שֵׁ֤ם קָדְשִׁי֙ ע֔וֹד בְּמַתְּנֽוֹתֵיכֶ֖ם וּבְגִלּוּלֵיכֶֽם
حزقيال 21: 6 Ezk.21.6
أَمَّا أَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَتَنَهَّدْ بِانْكِسَارِ الْحَقَوَيْنِ، وَبِمَرَارَةٍ تَنَهَّدْ أَمَامَ عُيُونِهِمْ.
וְאַתָּ֥ה בֶן אָדָ֖ם הֵֽאָנַ֑ח בְּשִׁבְר֤וֹן מָתְנַ֙יִם֙ וּבִמְרִיר֔וּת תֵּֽאָנַ֖ח לְעֵינֵיהֶֽם
حزقيال 21: 7 Ezk.21.7
وَيَكُونُ إِذَا قَالُوا لَكَ: عَلَى مَ تَتَنَهَّدُ. أَنَّكَ تَقُولُ: عَلَى الْخَبَرِ، لأَنَّهُ جَاءٍ فَيَذُوبُ كُلُّ قَلْبٍ، وَتَرْتَخِي كُلُّ الأَيْدِي، وَتَيْأَسُ كُلُّ رُوحٍ، وَكُلُّ الرُّكَبِ تَصِيرُ كَالْمَاءِ، هَا هِيَ آتِيَةٌ وَتَكُونُ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וְהָיָה֙ כִּֽי יֹאמְר֣וּ אֵלֶ֔יךָ עַל מָ֖ה נֶאֱנָ֑ח אַתָּ֣ה וְאָמַרְתָּ֡ אֶל שְׁמוּעָ֣ה כִֽי בָאָ֡ה וְנָמֵ֣ס כָּל לֵב֩ וְרָפ֨וּ כָל יָדַ֜יִם וְכִהֲתָ֣ה כָל ר֗וּחַ וְכָל בִּרְכַּ֙יִם֙ תֵּלַ֣כְנָה מַּ֔יִם הִנֵּ֤ה בָאָה֙ וְנִֽהְיָ֔תָה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
حزقيال 21: 14 Ezk.21.14
فَتَنَبَّأْ أَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ وَاصْفِقْ كَفًّا عَلَى كَفّ، وَلْيُعَدِ السَّيْفُ ثَالِثَةً. هُوَ سَيْفُ الْقَتْلَى، سَيْفُ الْقَتْلِ الْعَظِيمِ الْمُحِيقُ بِهِمْ.
הִנָּבֵ֕א וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם וְהַ֖ךְ כַּ֣ף אֶל כָּ֑ף וְתִכָּפֵ֞ל חֶ֤רֶב שְׁלִישִׁ֙תָה֙ הִ֗יא חֶ֣רֶב חֲלָלִ֔ים חֶ֚רֶב חָלָ֣ל הַגָּד֔וֹל הַחֹדֶ֖רֶת לָהֶֽם
حزقيال 21: 19 Ezk.21.19
وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، عَيِّنْ لِنَفْسِكَ طَرِيقَيْنِ لِمَجِيءِ سَيْفِ مَلِكِ بَابِلَ. مِنْ أَرْضٍ وَاحِدَةٍ تَخْرُجُ الاثْنَتَانِ. وَاصْنَعْ صُوَّةً، عَلَى رَأْسِ طَرِيقِ الْمَدِينَةِ اصْنَعْهَا.
וְאַתָּ֨ה בֶן אָדָ֜ם שִׂים לְךָ֣ שְׁנַ֣יִם;דְּרָכִ֗ים לָבוֹא֙ חֶ֣רֶב מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל מֵאֶ֥רֶץ אֶחָ֖ד יֵצְא֣וּ שְׁנֵיהֶ֑ם בָּרֵ֔א וְיָ֣ד בְּרֹ֥אשׁ דֶּֽרֶךְ עִ֖יר בָּרֵֽא
حزقيال 21: 25 Ezk.21.25
وَأَنْتَ أَيُّهَا النَّجِسُ الشِّرِّيرُ، رَئِيسُ إِسْرَائِيلَ، الَّذِي قَدْ جَاءَ يَوْمُهُ فِي زَمَانِ إِثْمِ النِّهَايَةِ،
וְאַתָּה֙ חָלָ֣ל רָשָׁ֔ע נְשִׂ֖יא יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁר בָּ֣א יוֹמ֔וֹ בְּעֵ֖ת עֲוֹ֥ן קֵֽץ