אַתָּה (H859) - ʼattâh | معجم سترونغ العبري

إرميا 17: 16 Jer.17.16

أَمَّا أَنَا فَلَمْ أَعْتَزِلْ عَنْ أَنْ أَكُونَ رَاعِيًا وَرَاءَكَ، وَلاَ اشْتَهَيْتُ يَوْمَ الْبَلِيَّةِ. أَنْتَ عَرَفْتَ. مَا خَرَجَ مِنْ شَفَتَيَّ كَانَ مُقَابِلَ وَجْهِكَ.

וַאֲנִ֞י לֹא אַ֣צְתִּי מֵרֹעֶ֣ה אַחֲרֶ֗יךָ לֹ֥א הִתְאַוֵּ֖יתִי וְי֥וֹם אָנ֛וּשׁ אַתָּ֣ה יָדָ֑עְתָּ מוֹצָ֣א שְׂפָתַ֔י הָיָֽה נֹ֥כַח פָּנֶ֖יךָ

إرميا 17: 17 Jer.17.17

لاَ تَكُنْ لِي رُعْبًا. أَنْتَ مَلْجَإِي فِي يَوْمِ الشَّرِّ.

אַל תִּֽהְיֵה לִ֖י לִמְחִתָּ֑ה אַ֖תָּה מַֽחֲסִי בְּי֥וֹם רָעָֽה

إرميا 18: 6 Jer.18.6

أَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَصْنَعَ بِكُمْ كَهذَا الْفَخَّارِيِّ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ، يَقُولُ الرَّبُّ. هُوَذَا كَالطِّينِ بِيَدِ الْفَخَّارِيِّ أَنْتُمْ هكَذَا بِيَدِي يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ.

לֹא אוּכַ֨ל לַעֲשׂ֥וֹת לָכֶ֛ם הַזֶּ֜ה הֲכַיּוֹצֵ֨ר בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל נְאֻם יְהוָ֑ה הִנֵּ֤ה כַחֹ֙מֶר֙ בְּיַ֣ד הַיּוֹצֵ֔ר אַתֶּ֥ם כֵּן בְּיָדִ֖י בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

إرميا 18: 23 Jer.18.23

وَأَنْتَ يَا رَبُّ عَرَفْتَ كُلَّ مَشُورَتِهِمْ عَلَيَّ لِلْمَوْتِ. لاَ تَصْفَحْ عَنْ إِثْمِهِمْ، وَلاَ تَمْحُ خَطِيَّتَهُمْ مِنْ أَمَامِكَ، بَلْ لِيَكُونُوا مُتَعَثِّرِينَ أَمَامَكَ. فِي وَقْتِ غَضَبِكَ عَامِلْهُمْ.

וְאַתָּ֣ה יְ֠הוָה יָדַ֜עְתָּ כָּל עֲצָתָ֤ם עָלַי֙ לַמָּ֔וֶת אַל תְּכַפֵּר֙ עַל עֲוֹנָ֔ם אַל תֶּ֑מְחִי וְחַטָּאתָ֖ם מִלְּפָנֶ֣יךָ וְיִהְי֤וּ מֻכְשָׁלִים֙ לְפָנֶ֔יךָ בְּעֵ֥ת אַפְּךָ֖ עֲשֵׂ֥ה;בָהֶֽם

إرميا 20: 6 Jer.20.6

وَأَنْتَ يَا فَشْحُورُ وَكُلُّ سُكَّانِ بَيْتِكَ تَذْهَبُونَ فِي السَّبْيِ، وَتَأْتِي إِلَى بَابِلَ وَهُنَاكَ تَمُوتُ، وَهُنَاكَ تُدْفَنُ أَنْتَ وَكُلُّ مُحِبِّيكَ الَّذِينَ تَنَبَّأْتَ لَهُمْ بِالْكَذِبِ.

וְאַתָּ֣ה פַשְׁח֗וּר וְכֹל֙ יֹשְׁבֵ֣י בֵיתֶ֔ךָ תֵּלְכ֖וּ בַּשֶּׁ֑בִי תָּב֗וֹא וּבָבֶ֣ל וְשָׁ֤ם תָּמוּת֙ וְשָׁ֣ם תִּקָּבֵ֔ר אַתָּה֙ וְכָל אֹ֣הֲבֶ֔יךָ אֲשֶׁר נִבֵּ֥אתָ לָהֶ֖ם בַּשָּֽׁקֶר

إرميا 20: 6 Jer.20.6

وَأَنْتَ يَا فَشْحُورُ وَكُلُّ سُكَّانِ بَيْتِكَ تَذْهَبُونَ فِي السَّبْيِ، وَتَأْتِي إِلَى بَابِلَ وَهُنَاكَ تَمُوتُ، وَهُنَاكَ تُدْفَنُ أَنْتَ وَكُلُّ مُحِبِّيكَ الَّذِينَ تَنَبَّأْتَ لَهُمْ بِالْكَذِبِ.

וְאַתָּ֣ה פַשְׁח֗וּר וְכֹל֙ יֹשְׁבֵ֣י בֵיתֶ֔ךָ תֵּלְכ֖וּ בַּשֶּׁ֑בִי תָּב֗וֹא וּבָבֶ֣ל וְשָׁ֤ם תָּמוּת֙ וְשָׁ֣ם תִּקָּבֵ֔ר אַתָּה֙ וְכָל אֹ֣הֲבֶ֔יךָ אֲשֶׁר נִבֵּ֥אתָ לָהֶ֖ם בַּשָּֽׁקֶר

إرميا 21: 4 Jer.21.4

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هأَنَذَا أَرُدُّ أَدَوَاتِ الْحَرْبِ الَّتِي بِيَدِكُمُ الَّتِي أَنْتُمْ مُحَارِبُونَ بِهَا مَلِكَ بَابِلَ وَالْكَلْدَانِيِّينَ الَّذِينَ يُحَاصِرُونَكُمْ خَارِجَ السُّورِ، وَأَجْمَعُهُمْ فِي وَسْطِ هذِهِ الْمَدِينَةِ.

כֹּֽה אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הִנְנִ֣י מֵסֵב֮ כְּלֵ֣י הַמִּלְחָמָה֮ אֲשֶׁ֣ר בְּיֶדְכֶם֒ אֲשֶׁ֨ר אַתֶּ֜ם נִלְחָמִ֣ים בָּ֗ם מֶ֤לֶךְ בָּבֶל֙ הַכַּשְׂדִּ֔ים עֲלֵיכֶ֔ם הַצָּרִ֣ים מִח֖וּץ לַֽחוֹמָ֑ה וְאָסַפְתִּ֣י;אוֹתָ֔ם אֶל תּ֖וֹךְ הַזֹּֽאת הָעִ֥יר

إرميا 22: 2 Jer.22.2

وَقُلِ: اسْمَعْ كَلِمَةَ الرَّبِّ يَا مَلِكَ يَهُوذَا الْجَالِسَ عَلَى كُرْسِيِّ دَاوُدَ، أَنْتَ وَعَبِيدُكَ وَشَعْبُكَ الدَّاخِلِينَ فِي هذِهِ الأَبْوَابِ.

וְאָֽמַרְתָּ֙ שְׁמַ֣ע דְּבַר יְהוָ֔ה מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה הַיֹּשֵׁ֖ב עַל כִּסֵּ֣א דָוִ֑ד אַתָּ֤ה וַעֲבָדֶ֙יךָ֙ וְעַמְּךָ֔ הַבָּאִ֖ים הָאֵֽלֶּה בַּשְּׁעָרִ֥ים

إرميا 22: 6 Jer.22.6

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ عَنْ بَيْتِ مَلِكِ يَهُوذَا: جِلْعَادٌ أَنْتَ لِي. رَأْسٌ مِنْ لُبْنَانَ. إِنِّي أَجْعَلُكَ بَرِّيَّةً، مُدُنًا غَيْرَ مَسْكُونَةٍ.

כִּֽי כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַל בֵּית֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה גִּלְעָ֥ד אַתָּ֛ה לִ֖י רֹ֣אשׁ הַלְּבָנ֑וֹן אִם;לֹ֤א אֲשִֽׁיתְךָ֙ מִדְבָּ֔ר עָרִ֖ים לֹ֥א נוֹשָֽׁבוּ

إرميا 22: 15 Jer.22.15

هَلْ تَمْلِكُ لأَنَّكَ أَنْتَ تُحَاذِي الأَرْزَ. أَمَا أَكَلَ أَبُوكَ وَشَرِبَ وَأَجْرَى حَقًّا وَعَدْلاً. حِينَئِذٍ كَانَ لَهُ خَيْرٌ.

הֲתִֽמְלֹ֔ךְ כִּ֥י אַתָּ֖ה מְתַחֲרֶ֣ה בָאָ֑רֶז הֲל֧וֹא אָכַ֣ל אָבִ֜יךָ וְשָׁתָ֗ה וְעָשָׂ֤ה מִשְׁפָּט֙ וּצְדָקָ֔ה אָ֖ז לֽוֹ ט֥וֹב

إرميا 22: 25 Jer.22.25

وَأُسَلِّمُكَ لِيَدِ طَالِبِي نَفْسِكَ، وَلِيَدِ الَّذِينَ تَخَافُ مِنْهُمْ، وَلِيَدِ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ، وَلِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ.

וּנְתַתִּ֗יךָ בְּיַד֙ מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשֶׁ֔ךָ וּבְיַ֛ד אֲשֶׁר אַתָּ֥ה;יָג֖וֹר מִפְּנֵיהֶ֑ם וּבְיַ֛ד נְבוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וּבְיַ֥ד הַכַּשְׂדִּֽים

إرميا 23: 2 Jer.23.2

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ عَنِ الرُّعَاةِ الَّذِينَ يَرْعَوْنَ شَعْبِي: أَنْتُمْ بَدَّدْتُمْ غَنَمِي وَطَرَدْتُمُوهَا وَلَمْ تَتَعَهَّدُوهَا. هأَنَذَا أُعَاقِبُكُمْ عَلَى شَرِّ أَعْمَالِكُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ.

לָ֠כֵן כֹּֽה אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל עַֽל הָרֹעִים֮ הָרֹעִ֣ים עַמִּי֒ אַתֶּ֞ם הֲפִצֹתֶ֤ם צֹאנִי֙ וַתַּדִּח֔וּם וְלֹ֥א פְקַדְתֶּ֖ם;אֹתָ֑ם הִנְנִ֨י פֹקֵ֧ד עֲלֵיכֶ֛ם רֹ֥עַ מַעַלְלֵיכֶ֖ם נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 24: 3 Jer.24.3

فَقَالَ لِي الرَّبُّ: مَاذَا أَنْتَ رَاءٍ يَا إِرْمِيَا. فَقُلْتُ: تِينًا. اَلتِّينُ الْجَيِّدُ جَيِّدٌ جِدًّا، الرَّدِيءُ رَدِيءٌ جِدًّا لاَ يُؤْكَلُ مِنْ رَدَاءَتِهِ.

וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֗י יְהוָ֜ה מָֽה אַתָּ֤ה רֹאֶה֙ יִרְמְיָ֔הוּ וָאֹמַ֖ר תְּאֵנִ֑ים הַתְּאֵנִ֤ים הַטֹּבוֹת֙ טֹב֣וֹת מְאֹ֔ד וְהָֽרָעוֹת֙ רָע֣וֹת מְאֹ֔ד לֹא תֵאָכַ֖לְנָה מֵרֹֽעַ

إرميا 25: 29 Jer.25.29

لأَنِّي هأَنَذَا أَبْتَدِئُ أُسِيءُ إِلَى الْمَدِينَةِ الَّتِي دُعِيَ اسْمِي عَلَيْهَا، فَهَلْ تَتَبَرَّأُونَ أَنْتُمْ. لاَ تَتَبَرَّأُونَ، لأَنِّي أَنَا أَدْعُو السَّيْفَ عَلَى كُلِّ سُكَّانِ الأَرْضِ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ.

כִּי֩ הִנֵּ֨ה;אָֽנֹכִי֙ מֵחֵ֣ל לְהָרַ֔ע בָעִ֜יר אֲשֶׁ֧ר נִֽקְרָא שְׁמִ֣י עָלֶ֗יהָ הִנָּקֵ֣ה;תִנָּק֑וּ וְאַתֶּ֖ם לֹ֣א תִנָּק֔וּ כִּ֣י אֲנִ֤י קֹרֵא֙ חֶ֗רֶב עַל כָּל יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

إرميا 25: 30 Jer.25.30

وَأَنْتَ فَتَنَبَّأْ عَلَيْهِمْ بِكُلِّ هذَا الْكَلاَمِ، وَقُلْ لَهُمْ: الرَّبُّ مِنَ الْعَلاَءِ يُزَمْجِرُ، وَمِنْ مَسْكَنِ قُدْسِهِ يُطْلِقُ صَوْتَهُ، يَزْأَرُ زَئِيرًا عَلَى مَسْكَنِهِ، بِهُتَافٍ كَالدَّائِسِينَ يَصْرُخُ ضِدَّ كُلِّ سُكَّانِ الأَرْضِ.

וְאַתָּה֙ תִּנָּבֵ֣א אֲלֵיהֶ֔ם כָּל הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֖ים וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם יְהוָ֞ה מִמָּר֤וֹם יִשְׁאָג֙ וּמִמְּע֤וֹן קָדְשׁוֹ֙ יִתֵּ֣ן קוֹל֔וֹ שָׁאֹ֤ג יִשְׁאַג֙ עַל נָוֵ֔הוּ הֵידָד֙ כְּדֹרְכִ֣ים יַֽעֲנֶ֔ה אֶ֥ל כָּל יֹשְׁבֵ֖י הָאָֽרֶץ

إرميا 27: 9 Jer.27.9

فَلاَ تَسْمَعُوا أَنْتُمْ لأَنْبِيَائِكُمْ وَعَرَّافِيكُمْ وَحَالِمِيكُمْ وَعَائِفِيكُمْ وَسَحَرَتِكُمُ الَّذِينَ يُكَلِّمُونَكُمْ قَائِلِينَ: لاَ تَخْدِمُوا مَلِكَ بَابِلَ.

אַל תִּשְׁמְע֨וּ וְ֠אַתֶּם אֶל;נְבִיאֵיכֶ֜ם קֹֽסְמֵיכֶ֗ם חֲלֹמֹ֣תֵיכֶ֔ם עֹֽנְנֵיכֶ֖ם כַּשָּׁפֵיכֶ֑ם אֲשֶׁר;הֵ֞ם אֹמְרִ֤ים;אֲלֵיכֶם֙ אֲלֵיכֶם֙ לֹ֥א תַעַבְד֖וּ מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל

إرميا 27: 13 Jer.27.13

لِمَاذَا تَمُوتُونَ أَنْتَ وَشَعْبُكَ بِالسَّيْفِ بِالْجُوعِ وَالْوَبَإِ، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ عَنِ الأُمَّةِ الَّتِي لاَ تَخْدِمُ مَلِكَ بَابِلَ.

לָ֤מָּה תָמ֙וּתוּ֙ אַתָּ֣ה וְעַמֶּ֔ךָ בַּחֶ֖רֶב בָּרָעָ֣ב וּבַדָּ֑בֶר֙ כַּֽאֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר יְהוָ֔ה אֶל הַגּ֕וֹי אֲשֶׁ֥ר לֹֽא יַעֲבֹ֖ד מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל

إرميا 27: 15 Jer.27.15

لأَنِّي لَمْ أُرْسِلْهُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ، بَلْ هُمْ يَتَنَبَّأُونَ بِاسْمِي بِالْكَذِبِ، لِكَيْ أَطْرُدَكُمْ فَتَهْلِكُوا أَنْتُمْ وَالأَنْبِيَاءُ الَّذِينَ يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ.

כִּ֣י לֹ֤א שְׁלַחְתִּים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וְהֵ֛ם נִבְּאִ֥ים בִּשְׁמִ֖י לַשָּׁ֑קֶר לְמַ֨עַן הַדִּיחִ֤י;אֶתְכֶם֙ וַאֲבַדְתֶּ֔ם אַתֶּ֕ם וְהַנְּבִאִ֖ים הַֽנִּבְּאִ֥ים לָכֶֽם

إرميا 28: 15 Jer.28.15

فَقَالَ إِرْمِيَا النَّبِيُّ لِحَنَنِيَّا النَّبِيِّ: اسْمَعْ يَا حَنَنِيَّا. إِنَّ الرَّبَّ لَمْ يُرْسِلْكَ، وَأَنْتَ قَدْ جَعَلْتَ هذَا الشَّعْبَ يَتَّكِلُ عَلَى الْكَذِبِ.

וַיֹּ֨אמֶר יִרְמְיָ֧ה הַנָּבִ֛יא אֶל;חֲנַנְיָ֥ה הַנָּבִ֖יא שְׁמַֽע;נָ֣א חֲנַנְיָ֑ה יְהוָ֔ה לֹֽא שְׁלָחֲךָ֣ וְאַתָּ֗ה הַזֶּ֖ה הָעָ֥ם הִבְטַ֛חְתָּ עַל שָֽׁקֶר

إرميا 28: 16 Jer.28.16

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا طَارِدُكَ عَنْ وَجْهِ الأَرْضِ. هذِهِ السَّنَةَ تَمُوتُ، لأَنَّكَ تَكَلَّمْتَ بِعِصْيَانٍ عَلَى الرَّبِّ.

לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִי֙ מְשַֽׁלֵּֽחֲךָ֔ מֵעַ֖ל פְּנֵ֣י הָאֲדָמָ֑ה הַשָּׁנָה֙ אַתָּ֣ה;מֵ֔ת כִּֽי דִבַּ֖רְתָּ סָרָ֥ה אֶל יְהוָֽה

إرميا 29: 8 Jer.29.8

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: لاَ تَغُشَّكُمْ أَنْبِيَاؤُكُمُ الَّذِينَ فِي وَسَطِكُمْ وَعَرَّافُوكُمْ، وَلاَ تَسْمَعُوا لأَحْلاَمِكُمُ الَّتِي تَتَحَلَّمُونَهَا.

כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֜ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אַל יַשִּׁ֧יאוּ;לָכֶ֛ם נְבִֽיאֵיכֶ֥ם אֲשֶׁר בְּקִרְבְּכֶ֖ם וְקֹֽסְמֵיכֶ֑ם וְאַֽל תִּשְׁמְעוּ֙ אֶל;חֲלֹמֹ֣תֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֖ם;מַחְלְמִֽים

إرميا 29: 20 Jer.29.20

وَأَنْتُمْ فَاسْمَعُوا كَلِمَةَ الرَّبِّ يَا جَمِيعَ السَّبْيِ الَّذِينَ أَرْسَلْتُهُمْ مِنْ أُورُشَلِيمَ إِلَى بَابِلَ.

וְאַתֶּ֖ם שִׁמְע֣וּ דְבַר יְהוָ֑ה כָּל הַ֨גּוֹלָ֔ה אֲשֶׁר שִׁלַּ֥חְתִּי מִירוּשָׁלִַ֖ם בָּבֶֽלָה

إرميا 29: 25 Jer.29.25

هكَذَا تَكَلَّمَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: مِنْ أَجْلِ أَنَّكَ أَرْسَلْتَ رَسَائِلَ بِاسْمِكَ إِلَى كُلِّ الشَّعْبِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، وَإِلَى صَفَنْيَا بْنِ مَعْسِيَّا الْكَاهِنِ، وَإِلَى كُلِّ الْكَهَنَةِ قَائِلاً:

כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֧ה צְבָא֛וֹת אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר אֲשֶׁ֣ר;יַ֡עַן אַתָּה֩ שָׁלַ֨חְתָּ סְפָרִ֗ים בְשִׁמְכָ֜ה אֶל כָּל הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר בִּירוּשָׁלִַ֔ם וְאֶל צְפַנְיָ֤ה בֶן מַֽעֲשֵׂיָה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְאֶ֥ל כָּל הַכֹּהֲנִ֖ים לֵאמֹֽר

إرميا 30: 10 Jer.30.10

أَمَّا أَنْتَ يَا عَبْدِي يَعْقُوبَ فَلاَ تَخَفْ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَلاَ تَرْتَعِبْ يَا إِسْرَائِيلُ، لأَنِّي هأَنَذَا أُخَلِّصُكَ مِنْ بَعِيدٍ، وَنَسْلَكَ مِنْ أَرْضِ سَبْيِهِ، فَيَرْجعُ يَعْقُوبُ وَيَطْمَئِنُّ وَيَسْتَرِيحُ وَلاَ مُزْعِجَ.

וְאַתָּ֡ה עַבְדִּ֨י יַעֲקֹ֤ב אַל תִּירָא֩ נְאֻם יְהֹוָה֙ וְאַל תֵּחַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֠י הִנְנִ֤י מוֹשִֽׁיעֲךָ֙ מֵֽרָח֔וֹק זַרְעֲךָ֖ מֵאֶ֣רֶץ שִׁבְיָ֑ם וְשָׁ֧ב יַעֲקֹ֛ב וְשָׁקַ֥ט וְשַׁאֲנַ֖ן וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד

إرميا 31: 18 Jer.31.18

سَمْعًا سَمِعْتُ أَفْرَايِمَ يَنْتَحِبُ: أَدَّبْتَنِي فَتَأَدَّبْتُ كَعِجْل غَيْرِ مَرُوضٍ. تَوِّبْنِي فَأَتُوبَ، لأَنَّكَ أَنْتَ الرَّبُّ إِلهِي.

שָׁמ֣וֹעַ שָׁמַ֗עְתִּי אֶפְרַ֙יִם֙ מִתְנוֹדֵ֔ד יִסַּרְתַּ֙נִי֙ וָֽאִוָּסֵ֔ר כְּעֵ֖גֶל לֹ֣א לֻמָּ֑ד הֲשִׁיבֵ֣נִי וְאָשׁ֔וּבָה כִּ֥י אַתָּ֖ה יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽי

إرميا 32: 3 Jer.32.3

لأَنَّ صِدْقِيَّا مَلِكَ يَهُوذَا حَبَسَهُ قَائِلاً: لِمَاذَا تَنَبَّأْتَ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَدْفَعُ هذِهِ الْمَدِينَةَ لِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ، فَيَأْخُذُهَا.

אֲשֶׁ֣ר צִדְקִיָּ֥הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֖ה כְּלָא֔וֹ לֵאמֹ֑ר מַדּוּעַ֩ אַתָּ֨ה;נִבָּ֜א לֵאמֹ֗ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֨י נֹתֵ֜ן הַזֹּ֛את הָעִ֥יר בְּיַ֥ד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וּלְכָדָֽהּ

إرميا 32: 17 Jer.32.17

آهِ، أَيُّهَا السَّيِّدُ الرَّبُّ، هَا إِنَّكَ قَدْ صَنَعْتَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِقُوَّتِكَ الْعَظِيمَةِ، وَبِذِرَاعِكَ الْمَمْدُودَةِ. لاَ يَعْسُرُ عَلَيْكَ شَيْءٌ.

אֲהָהּ֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ הִנֵּ֣ה אַתָּ֣ה עָשִׂ֗יתָ הַשָּׁמַ֙יִם֙ הָאָ֔רֶץ בְּכֹֽחֲךָ֙ הַגָּד֔וֹל וּבִֽזְרֹעֲךָ֖ הַנְּטוּיָ֑ה לֹֽא יִפָּלֵ֥א מִמְּךָ֖ כָּל;דָּבָֽר

إرميا 32: 25 Jer.32.25

وَقَدْ قُلْتَ أَنْتَ لِي أَيُّهَا السَّيِّدُ الرَّبُّ: اشْتَرِ لِنَفْسِكَ الْحَقْلَ بِفِضَّةٍ وَأَشْهِدْ شُهُودًا، وَقَدْ دُفِعَتِ الْمَدِينَةُ لِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ.

אָמַ֤רְתָּ וְאַתָּ֞ה אֵלַי֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה קְנֵֽה לְךָ֧ הַשָּׂדֶ֛ה בַּכֶּ֖סֶף וְהָעֵ֣ד עֵדִ֑ים נִתְּנָ֖ה וְהָעִ֥יר בְּיַ֥ד הַכַּשְׂדִּֽים

إرميا 32: 36 Jer.32.36

وَالآنَ لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ عَنْ هذِهِ الْمَدِينَةِ الَّتِي تَقُولُونَ إِنَّهَا قَدْ دُفِعَتْ لِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ وَالْوَبَإِ:

וְעַתָּ֕ה לָכֵ֛ן כֹּֽה אָמַ֥ר יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֶל הַזֹּ֜את הָעִ֨יר אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם;אֹמְרִ֗ים נִתְּנָה֙ בְּיַ֣ד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל בַּחֶ֖רֶב וּבָרָעָ֥ב וּבַדָּֽבֶר

إرميا 32: 43 Jer.32.43

فَتُشْتَرَى الْحُقُولُ فِي هذِهِ الأَرْضِ الَّتِي تَقُولُونَ إِنَّهَا خَرِبَةٌ بِلاَ إِنْسَانٍ وَبِلاَ حَيَوَانٍ، وَقَدْ دُفِعَتْ لِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ.

וְנִקְנָ֥ה הַשָּׂדֶ֖ה הַזֹּ֑את בָּאָ֣רֶץ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם;אֹמְרִ֗ים הִיא֙ שְׁמָמָ֥ה מֵאֵ֤ין אָדָם֙ וּבְהֵמָ֔ה נִתְּנָ֖ה בְּיַ֥ד הַכַּשְׂדִּֽים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (993 آية)