אַתָּה (H859) - ʼattâh | معجم سترونغ العبري

حزقيال 21: 28 Ezk.21.28

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَتَنَبَّأْ وَقُلْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ، فِي بَنِي عَمُّونَ وَفِي تَعْيِيرِهِمْ، فَقُلْ: سَيْفٌ، سَيْفٌ مَسْلُولٌ لِلذَّبْحِ. مَصْقُولٌ لِلْغَايَةِ لِلْبَرِيقِ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם הִנָּבֵ֤א וְאָֽמַרְתָּ֙ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֔ה אֶל בְּנֵ֥י עַמּ֖וֹן וְאֶל חֶרְפָּתָ֑ם וְאָמַרְתָּ֗ חֶ֣רֶב חֶ֤רֶב פְּתוּחָה֙ לְטֶ֣בַח מְרוּטָ֔ה לְהָכִ֖יל לְמַ֥עַן;בָּרָֽק

حزقيال 22: 2 Ezk.22.2

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، هَلْ تَدِينُ، هَلْ تَدِينُ مَدِينَةَ الدِّمَاءِ. فَعَرِّفْهَا كُلَّ رَجَاسَاتِهَا،

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם הֲתִשְׁפֹּ֥ט הֲתִשְׁפֹּ֖ט עִ֣יר הַדָּמִ֑ים וְה֣וֹדַעְתָּ֔הּ כָּל תּוֹעֲבוֹתֶֽיהָ

حزقيال 22: 24 Ezk.22.24

يَا ابْنَ آدَمَ، قُلْ لَهَا: أَنْتِ الأَرْضُ الَّتِي لَمْ تَطْهُرْ، لَمْ يُمْطَرْ عَلَيْهَا فِي يَوْمِ الْغَضَبِ.

בֶּן אָדָ֕ם אֱמָר לָ֕הּ אַ֣תְּ אֶ֔רֶץ הִ֑יא לֹ֥א מְטֹהָרָ֖ה לֹ֥א גֻשְׁמָ֖הּ בְּי֥וֹם זָֽעַם

حزقيال 24: 19 Ezk.24.19

فَقَالَ لِيَ الشَّعْبُ: أَلاَ تُخْبِرُنَا مَا لَنَا وَهذِهِ الَّتِي أَنْتَ صَانِعُهَا.

וַיֹּאמְר֥וּ אֵלַ֖י הָעָ֑ם הֲלֹֽא תַגִּ֥יד;לָ֙נוּ֙ מָה לָּ֔נוּ אֵ֣לֶּה כִּ֥י אַתָּ֖ה עֹשֶֽׂה

حزقيال 24: 25 Ezk.24.25

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، أَفَلاَ يَكُونُ فِي يَوْمٍ آخُذُ عَنْهُمْ عِزَّهُمْ، سُرُورَ فَخْرِهِمْ، شَهْوَةَ عُيُونِهِمْ وَرَفْعَةَ نَفْسِهِمْ: أَبْنَاءَهُمْ وَبَنَاتِهِمْ،

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם הֲל֗וֹא בְּי֨וֹם קַחְתִּ֤י מֵהֶם֙ מָ֣עוּזָּ֔ם מְשׂ֖וֹשׂ תִּפְאַרְתָּ֑ם מַחְמַ֤ד עֵֽינֵיהֶם֙ מַשָּׂ֣א נַפְשָׁ֔ם בְּנֵיהֶ֖ם וּבְנוֹתֵיהֶֽם

حزقيال 27: 2 Ezk.27.2

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَارْفَعْ مَرْثَاةً عَلَى صُورَ،

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם שָׂ֥א קִינָֽה עַל צֹ֖ר

حزقيال 27: 3 Ezk.27.3

وَقُلْ لِصُورَ: أَيَّتُهَا السَّاكِنَةُ عِنْدَ مَدَاخِلِ الْبَحْرِ، تَاجِرَةُ الشُّعُوبِ إِلَى جَزَائِرَ كَثِيرَةٍ، هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: يَا صُورُ، أَنْتِ قُلْتِ: أَنَا كَامِلَةُ الْجَمَالِ.

וְאָמַרְתָּ֣ לְצ֗וֹר הַיֹּשֶׁ֙בֶת֙ עַל מְבוֹאֹ֣ת יָ֔ם רֹכֶ֙לֶת֙ הָֽעַמִּ֔ים אֶל אִיִּ֖ים רַבִּ֑ים כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה צ֕וֹר אַ֣תְּ אָמַ֔רְתְּ אֲנִ֖י כְּלִ֥ילַת יֹֽפִי

حزقيال 28: 2 Ezk.28.2

يَا ابْنَ آدَمَ، قُلْ لِرَئِيسِ صُورَ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ قَدِ ارْتَفَعَ قَلْبُكَ وَقُلْتَ: أَنَا إِلهٌ. فِي مَجْلِسِ الآلِهَةِ أَجْلِسُ فِي قَلْبِ الْبِحَارِ. وَأَنْتَ إِنْسَانٌ لاَ إِلهٌ، وَإِنْ جَعَلْتَ قَلْبَكَ كَقَلْبِ الآلِهَةِ.

בֶּן אָדָ֡ם אֱמֹר֩ לִנְגִ֨יד צֹ֜ר כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה יַ֣עַן גָּבַ֤הּ לִבְּךָ֙ וַתֹּ֙אמֶר֙ אָ֔נִי אֵ֣ל מוֹשַׁ֧ב אֱלֹהִ֛ים יָשַׁ֖בְתִּי בְּלֵ֣ב יַמִּ֑ים וְאַתָּ֤ה אָדָם֙ וְֽלֹא אֵ֔ל וַתִּתֵּ֥ן לִבְּךָ֖ כְּלֵ֥ב אֱלֹהִֽים

حزقيال 28: 3 Ezk.28.3

هَا أَنْتَ أَحْكَمُ مِنْ دَانِيآلَ. سِرٌّ مَا لاَ يَخْفَى عَلَيْكَ.

הִנֵּ֥ה אַתָּ֖ה חָכָ֛ם מִדָּֽנִיֵּ֑אל סָת֖וּם כָּל לֹ֥א עֲמָמֽוּךָ

حزقيال 28: 9 Ezk.28.9

هَلْ تَقُولُ قَوْلاً أَمَامَ قَاتِلِكَ: أَنَا إِلهٌ. وَأَنْتَ إِنْسَانٌ لاَ إِلهٌ فِي يَدِ طَاعِنِكَ.

הֶאָמֹ֤ר תֹּאמַר֙ לִפְנֵ֖י הֹֽרְגֶ֑ךָ אָ֔נִי אֱלֹהִ֣ים וְאַתָּ֥ה אָדָ֛ם וְלֹא אֵ֖ל בְּיַ֥ד מְחַלְלֶֽיךָ

حزقيال 28: 12 Ezk.28.12

يَا ابْنَ آدَمَ، ارْفَعْ مَرْثَاةً عَلَى مَلِكِ صُورَ وَقُلْ لَهُ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: أَنْتَ خَاتِمُ الْكَمَالِ، مَلآنٌ حِكْمَةً وَكَامِلُ الْجَمَالِ.

בֶּן אָדָ֕ם שָׂ֥א קִינָ֖ה עַל מֶ֣לֶךְ צ֑וֹר וְאָמַ֣רְתָּ לּ֗וֹ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אַתָּה֙ חוֹתֵ֣ם תָּכְנִ֔ית מָלֵ֥א חָכְמָ֖ה וּכְלִ֥יל יֹֽפִי

حزقيال 28: 14 Ezk.28.14

أَنْتَ الْكَرُوبُ الْمُنْبَسِطُ الْمُظَلِّلُ، وَأَقَمْتُكَ. عَلَى جَبَلِ اللهِ الْمُقَدَّسِ كُنْتَ. بَيْنَ حِجَارَةِ النَّارِ تَمَشَّيْتَ.

אַ֨תְּ כְּר֔וּב מִמְשַׁ֖ח הַסּוֹכֵ֑ךְ וּנְתַתִּ֗יךָ בְּהַ֨ר אֱלֹהִים֙ קֹ֤דֶשׁ הָיִ֔יתָ בְּת֥וֹךְ אַבְנֵי אֵ֖שׁ הִתְהַלָּֽכְתָּ

حزقيال 28: 15 Ezk.28.15

أَنْتَ كَامِلٌ فِي طُرُقِكَ مِنْ يَوْمَ خُلِقْتَ حَتَّى وُجِدَ فِيكَ إِثْمٌ.

אַתָּה֙ תָּמִ֤ים בִּדְרָכֶ֔יךָ מִיּ֖וֹם הִבָּֽרְאָ֑ךְ עַד נִמְצָ֥א בָּֽךְ עַוְלָ֖תָה

حزقيال 32: 2 Ezk.32.2

يَا ابْنَ آدَمَ، ارْفَعْ مَرْثَاةً عَلَى فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ وَقُلْ لَهُ: أَشْبَهْتَ شِبْلَ الأُمَمِ وَأَنْتَ نَظِيرُ تِمْسَاحٍ فِي الْبِحَارِ. انْدَفَقْتَ بِأَنْهَارِكَ، وَكَدَّرْتَ الْمَاءَ بِرِجْلَيْكَ، وَعَكَّرْتَ أَنْهَارَهُمْ.

בֶּן אָדָ֗ם שָׂ֤א קִינָה֙ עַל פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֔יִם וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֔יו נִדְמֵ֑יתָ כְּפִ֥יר גּוֹיִ֖ם וְאַתָּה֙ כַּתַּנִּ֣ים בַּיַּמִּ֔ים וַתָּ֣גַח בְּנַהֲרוֹתֶ֗יךָ וַתִּדְלַח מַ֙יִם֙ בְּרַגְלֶ֔יךָ וַתִּרְפֹּ֖ס נַהֲרוֹתָֽם

حزقيال 32: 28 Ezk.32.28

أَمَّا أَنْتَ فَفِي وَسْطِ الْغُلْفِ تَنْكَسِرُ وَتَضْطَجعُ مَعَ الْقَتْلَى بِالسَّيْفِ.

וְאַתָּ֗ה בְּת֧וֹךְ עֲרֵלִ֛ים תִּשָּׁבַ֥ר וְתִשְׁכַּ֖ב אֶת חַלְלֵי חָֽרֶב

حزقيال 33: 7 Ezk.33.7

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَقَدْ جَعَلْتُكَ رَقِيبًا لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ، فَتَسْمَعُ الْكَلاَمَ مِنْ فَمِي، وَتُحَذِّرُهُمْ مِنْ قِبَلِي.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם נְתַתִּ֖יךָ צֹפֶ֥ה לְבֵ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וְשָׁמַעְתָּ֤ דָּבָ֔ר מִפִּי֙ וְהִזְהַרְתָּ֥;אֹתָ֖ם מִמֶּֽנִּי

حزقيال 33: 9 Ezk.33.9

وَإِنْ حَذَّرْتَ الشِّرِّيرَ مِنْ طَرِيقِهِ لِيَرْجعَ عَنْهُ، وَلَمْ يَرْجعْ عَنْ طَرِيقِهِ، فَهُوَ يَمُوتُ بِذَنْبِهِ. أَمَّا أَنْتَ فَقَدْ خَلَّصْتَ نَفْسَكَ.

וְ֠אַתָּה;כִּֽי הִזְהַ֨רְתָּ רָשָׁ֤ע מִדַּרְכּוֹ֙ לָשׁ֣וּב מִמֶּ֔נָּה וְלֹא שָׁ֖ב מִדַּרְכּ֑וֹ ה֚וּא יָמ֔וּת בַּעֲוֹנ֣וֹ וְאַתָּ֖ה הִצַּֽלְתָּ נַפְשְׁךָ֥

حزقيال 33: 9 Ezk.33.9

وَإِنْ حَذَّرْتَ الشِّرِّيرَ مِنْ طَرِيقِهِ لِيَرْجعَ عَنْهُ، وَلَمْ يَرْجعْ عَنْ طَرِيقِهِ، فَهُوَ يَمُوتُ بِذَنْبِهِ. أَمَّا أَنْتَ فَقَدْ خَلَّصْتَ نَفْسَكَ.

וְ֠אַתָּה;כִּֽי הִזְהַ֨רְתָּ רָשָׁ֤ע מִדַּרְכּוֹ֙ לָשׁ֣וּב מִמֶּ֔נָּה וְלֹא שָׁ֖ב מִדַּרְכּ֑וֹ ה֚וּא יָמ֔וּת בַּעֲוֹנ֣וֹ וְאַתָּ֖ה הִצַּֽלְתָּ נַפְשְׁךָ֥

حزقيال 33: 10 Ezk.33.10

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ فَكَلِّمْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ أَنْتُمْ تَتَكَلَّمُونَ هكَذَا قَائِلِينَ: إِنَّ مَعَاصِيَنَا وَخَطَايَانَا عَلَيْنَا، وَبِهَا نَحْنُ فَانُونَ، فَكَيْفَ نَحْيَا.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם אֱמֹר֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֲמַרְתֶּם֙ כֵּ֤ן לֵאמֹ֔ר כִּֽי פְשָׁעֵ֥ינוּ וְחַטֹּאתֵ֖ינוּ עָלֵ֑ינוּ וּבָ֛ם אֲנַ֥חְנוּ נְמַקִּ֖ים וְאֵ֥יךְ נִֽחְיֶֽה

حزقيال 33: 12 Ezk.33.12

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَقُلْ لِبَنِي شَعْبِكَ: إِنَّ بِرَّ الْبَارِّ لاَ يُنَجِّيهِ فِي يَوْمِ مَعْصِيَتِهِ، وَالشِّرِّيرُ لاَ يَعْثُرُ بِشَرِّهِ فِي يَوْمِ رُجُوعِهِ عَنْ شَرِّهِ. وَلاَ يَسْتَطِيعُ الْبَارُّ أَنْ يَحْيَا فِي يَوْمِ خَطِيئَتِهِ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם אֱמֹ֤ר אֶל;בְּנֵֽי עַמְּךָ֙ צִדְקַ֣ת הַצַּדִּ֗יק לֹ֤א תַצִּילֶ֙נּוּ֙ בְּי֣וֹם פִּשְׁע֔וֹ הָֽרָשָׁע֙ לֹֽא יִכָּ֣שֶׁל וְרִשְׁעַ֤ת בְּי֖וֹם שׁוּב֣וֹ מֵֽרִשְׁע֑וֹ לֹ֥א יוּכַ֛ל וְצַדִּ֗יק לִֽחְי֥וֹת בְּי֥וֹם חֲטֹאתֽוֹ

حزقيال 33: 30 Ezk.33.30

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَإِنَّ بَنِي شَعْبِكَ يَتَكَلَّمُونَ عَلَيْكَ بِجَانِبِ الْجُدْرَانِ، وَفِي أَبْوَابِ الْبُيُوتِ، وَيَتَكَلَّمُ الْوَاحِدُ مَعَ الآخَرِ، الرَّجُلُ مَعَ أَخِيهِ قَائِلِينَ: هَلُمَّ اسْمَعُوا مَا هُوَ الْكَلاَمُ الْخَارِجُ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם בְּנֵ֣י עַמְּךָ֗ הַנִּדְבָּרִ֤ים בְּךָ֙ אֵ֣צֶל הַקִּיר֔וֹת וּבְפִתְחֵ֖י הַבָּתִּ֑ים וְדִבֶּר חַ֣ד אֶת אַחַ֗ד אִ֤ישׁ אֶת אָחִיו֙ לֵאמֹ֔ר בֹּֽאוּ;נָ֣א וְשִׁמְע֔וּ מָ֣ה הַדָּבָ֔ר הַיּוֹצֵ֖א מֵאֵ֥ת יְהוָֽה

حزقيال 34: 17 Ezk.34.17

وَأَنْتُمْ يَا غَنَمِي، فَهكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَحْكُمُ بَيْنَ شَاةٍ وَشَاةٍ، بَيْنَ كِبَاشٍ وَتُيُوسٍ.

וְאַתֵּ֣נָה צֹאנִ֔י כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הִנְנִ֤י שֹׁפֵט֙ בֵּֽין שֶׂ֣ה לָשֶׂ֔ה לָאֵילִ֖ים וְלָעַתּוּדִֽים

حزقيال 34: 31 Ezk.34.31

وَأَنْتُمْ يَا غَنَمِي، غَنَمُ مَرْعَايَ، أُنَاسٌ أَنْتُمْ. أَنَا إِلهُكُمْ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וְאַתֵּ֥ן צֹאנִ֛י צֹ֥אן מַרְעִיתִ֖י אָדָ֣ם אַתֶּ֑ם אֲנִי֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 34: 31 Ezk.34.31

وَأَنْتُمْ يَا غَنَمِي، غَنَمُ مَرْعَايَ، أُنَاسٌ أَنْتُمْ. أَنَا إِلهُكُمْ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וְאַתֵּ֥ן צֹאנִ֛י צֹ֥אן מַרְעִיתִ֖י אָדָ֣ם אַתֶּ֑ם אֲנִי֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 35: 4 Ezk.35.4

أَجْعَلُ مُدُنَكَ خَرِبَةً، وَتَكُونُ أَنْتَ مُقْفِرًا، وَتَعْلَمُ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

אָשִׂ֔ים עָרֶ֙יךָ֙ חָרְבָּ֣ה תִֽהְיֶ֑ה וְאַתָּ֖ה שְׁמָמָ֣ה וְיָדַעְתָּ֖ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה

حزقيال 36: 1 Ezk.36.1

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَتَنَبَّأْ لِجِبَالِ إِسْرَائِيلَ وَقُلْ: يَا جِبَالَ إِسْرَائِيلَ اسْمَعِي كَلِمَةَ الرَّبِّ:

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם הִנָּבֵ֖א אֶל;הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְאָ֣מַרְתָּ֔ הָרֵי֙ יִשְׂרָאֵ֔ל שִׁמְע֖וּ דְּבַר יְהוָֽה

حزقيال 36: 8 Ezk.36.8

أَمَّا أَنْتُمْ يَا جِبَالَ إِسْرَائِيلَ، فَإِنَّكُمْ تُنْبِتُونَ فُرُوعَكُمْ وَتُثْمِرُونَ ثَمَرَكُمْ لِشَعْبِي إِسْرَائِيلَ، لأَنَّهُ قَرِيبُ الإِتْيَانِ.

וְאַתֶּ֞ם הָרֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ תִּתֵּ֔נוּ עַנְפְּכֶ֣ם תִּשְׂא֖וּ וּפֶרְיְכֶ֥ם לְעַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֥י קֵרְב֖וּ לָבֽוֹא

حزقيال 36: 13 Ezk.36.13

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمْ قَالُوا لَكُمْ: أَنْتِ أَكَّالَةُ النَّاسِ وَمُثْكِلَةُ شُعُوبِكِ.

כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יַ֚עַן אֹמְרִ֣ים לָכֶ֔ם אָ֑תְּ אֹכֶ֥לֶת אָדָ֖ם וּמְשַׁכֶּ֥לֶת גּוֹיַ֖יִךְ

حزقيال 37: 3 Ezk.37.3

فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَتَحْيَا هذِهِ الْعِظَامُ. فَقُلْتُ: يَا سَيِّدُ الرَّبُّ أَنْتَ تَعْلَمُ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֕ם הֲתִחְיֶ֖ינָה הָאֵ֑לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת וָאֹמַ֕ר אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה אַתָּ֥ה יָדָֽעְתָּ

حزقيال 37: 16 Ezk.37.16

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، خُذْ لِنَفْسِكَ عَصًا وَاحِدَةً وَاكْتُبْ عَلَيْهَا: لِيَهُوذَا وَلِبَنِي إِسْرَائِيلَ رُفَقَائِهِ. وَخُذْ عَصًا أُخْرَى وَاكْتُبْ عَلَيْهَا: لِيُوسُفَ، عَصَا أَفْرَايِمَ وَكُلِّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ رُفَقَائِهِ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם קַח לְךָ֙ עֵ֣ץ אֶחָ֔ד וּכְתֹ֤ב עָלָיו֙ לִֽיהוּדָ֔ה וְלִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל חֲבֵרָ֑יו וּלְקַח֙ עֵ֣ץ אֶחָ֔ד וּכְת֣וֹב עָלָ֗יו לְיוֹסֵף֙ עֵ֣ץ אֶפְרַ֔יִם וְכָל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל חֲבֵרָֽיו

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (993 آية)