المعنى المختصر للكلمة
al:
{above, over, upon, or against (yet always in this last relation with a downward aspect) in a great variety of applications}
اللفظ الأصلي
עַל
نوع الكلمة
حرف جر
طريقة النطق
al
(al)
تكرار الورود في الكتاب
102
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من:
H5921
עַל
•
al
•
«عَلَى»
•
(above)
المعنى والشرح المفصل
{above, over, upon, or against (yet always in this last relation with a downward aspect) in a great variety of applications}
الإنجليزية — KJV Translation Tags
about
against
concerning
for
(there-) fore
from
in
[idiom] more
of
(there-, up-) on
(in-) to
[phrase] why with
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
עַל (41×)
עַֽל (10×)
וְעַל (5×)
עֲלֽוֹהִי (4×)
עֲל֔וֹהִי (4×)
עֲלָ֔ךְ (3×)
עֲל֑וֹהִי (3×)
עַ֨ל;דְּנָ֔ה (2×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (102 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
دانيال 4: 28
Dan.4.28
كُلُّ هذَا جَاءَ عَلَى نَبُوخَذْنَصَّرَ الْمَلِكِ.
כֹּ֣לָּא מְּטָ֔א עַל נְבוּכַדְנֶצַּ֖ר מַלְכָּֽא
دانيال 4: 29
Dan.4.29
عِنْدَ نِهَايَةِ اثْنَيْ عَشَرَ شَهْرًا كَانَ يَتَمَشَّى عَلَى قَصْرِ مَمْلَكَةِ بَابِلَ.
לִקְצָ֥ת תְּרֵֽי עֲשַׂ֑ר יַרְחִ֖ין הֲוָֽה מְהַלֵּ֥ךְ עַל הֵיכַ֧ל מַלְכוּתָ֛א בָבֶ֖ל
دانيال 4: 32
Dan.4.32
وَيَطْرُدُونَكَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَتَكُونُ سُكْنَاكَ مَعَ حَيَوَانِ الْبَرِّ، وَيُطْعِمُونَكَ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، فَتَمْضِي عَلَيْكَ سَبْعَةُ أَزْمِنَةٍ حَتَّى تَعْلَمَ أَنَّ الْعَلِيَّ مُتَسَلِّطٌ فِي مَمْلَكَةِ النَّاسِ يُعْطِيهَا مَنْ يَشَاءُ.
לָ֨ךְ;טָֽרְדִ֜ין וּמִן אֲנָשָׁא֩ מְדֹרָ֗ךְ וְֽעִם חֵיוַ֧ת בָּרָ֣א לָ֣ךְ;יְטַעֲמ֔וּן עִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יַחְלְפ֣וּן עֲלָ֑ךְ וְשִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין עַ֣ד תִנְדַּ֗ע דִּֽי עִלָּיָא֙ שַׁלִּ֤יט בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א יִתְּנִנַּֽהּ וּלְמַן;דִּ֥י יִצְבֵּ֖א
دانيال 4: 33
Dan.4.33
فِي تِلْكَ السَّاعَةِ تَمَّ الأَمْرُ عَلَى نَبُوخَذْنَصَّرَ، فَطُرِدَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَأَكَلَ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، وَابْتَلَّ جِسْمُهُ بِنَدَى السَّمَاءِ حَتَّى طَالَ شَعْرُهُ مِثْلَ النُّسُورِ، وَأَظْفَارُهُ مِثْلَ الطُّيُورِ.
בַּהּ שַׁעֲתָ֗א סָ֣פַת מִלְּתָא֮ עַל נְבוּכַדְנֶצַּר֒ טְרִ֔יד וּמִן אֲנָשָׁ֣א יֵאכֻ֔ל וְעִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יִצְטַבַּ֑ע גִּשְׁמֵ֣הּ וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א עַ֣ד;דִּ֥י רְבָ֖ה שַׂעְרֵ֛הּ כְּנִשְׁרִ֥ין וְטִפְר֥וֹהִי כְצִפְּרִֽין
دانيال 4: 34
Dan.4.34
وَعِنْدَ انْتِهَاءِ الأَيَّامِ، أَنَا نَبُوخَذْنَصَّرُ، رَفَعْتُ عَيْنَيَّ إِلَى السَّمَاءِ، فَرَجَعَ إِلَيَّ عَقْلِي، وَبَارَكْتُ الْعَلِيَّ وَسَبَّحْتُ وَحَمَدْتُ الْحَيَّ إِلَى الأَبَدِ، الَّذِي سُلْطَانُهُ سُلْطَانٌ أَبَدِيٌّ، وَمَلَكُوتُهُ إِلَى دَوْرٍ فَدَوْرٍ.
וְלִקְצָ֣ת יֽוֹמַיָּה֩ אֲנָ֨ה נְבוּכַדְנֶצַּ֜ר נִטְלֵ֗ת עַיְנַ֣י לִשְׁמַיָּ֣א עֲלַ֣י;יְת֔וּב וּמַנְדְּעִי֙ בָּרְכֵ֔ת וּלְעִלָּאָה֙ שַׁבְּחֵ֣ת וְהַדְּרֵ֑ת וּלְחַ֥י עָלְמָ֖א דִּ֤י שָׁלְטָנֵהּ֙ שָׁלְטָ֣ן עָלַ֔ם וּמַלְכוּתֵ֖הּ עִם דָּ֥ר וְדָֽר
دانيال 4: 36
Dan.4.36
فِي ذلِكَ الْوَقْتِ رَجَعَ إِلَيَّ عَقْلِي، وَعَادَ إِلَيَّ جَلاَلُ مَمْلَكَتِي وَمَجْدِي وَبَهَائِي، وَطَلَبَنِي مُشِيرِيَّ وَعُظَمَائِي، وَتَثَبَّتُّ عَلَى مَمْلَكَتِي وَازْدَادَتْ لِي عَظَمَةٌ كَثِيرَةٌ.
בֵּהּ זִמְנָ֞א יְת֣וּב עֲלַ֗י מַנְדְּעִ֣י יְת֣וּב עֲלַ֔י וְלִיקַ֨ר מַלְכוּתִ֜י הַדְרִ֤י וְזִוִי֙ יְבַע֑וֹן הַדָּֽבְרַ֥י וְרַבְרְבָנַ֖י הָתְקְנַ֔ת וְעַל מַלְכוּתִ֣י ה֥וּסְפַת וְלִ֕י יַתִּירָ֖ה וּרְב֥וּ
دانيال 4: 36
Dan.4.36
فِي ذلِكَ الْوَقْتِ رَجَعَ إِلَيَّ عَقْلِي، وَعَادَ إِلَيَّ جَلاَلُ مَمْلَكَتِي وَمَجْدِي وَبَهَائِي، وَطَلَبَنِي مُشِيرِيَّ وَعُظَمَائِي، وَتَثَبَّتُّ عَلَى مَمْلَكَتِي وَازْدَادَتْ لِي عَظَمَةٌ كَثِيرَةٌ.
בֵּהּ זִמְנָ֞א יְת֣וּב עֲלַ֗י מַנְדְּעִ֣י יְת֣וּב עֲלַ֔י וְלִיקַ֨ר מַלְכוּתִ֜י הַדְרִ֤י וְזִוִי֙ יְבַע֑וֹן הַדָּֽבְרַ֥י וְרַבְרְבָנַ֖י הָתְקְנַ֔ת וְעַל מַלְכוּתִ֣י ה֥וּסְפַת וְלִ֕י יַתִּירָ֖ה וּרְב֥וּ
دانيال 4: 36
Dan.4.36
فِي ذلِكَ الْوَقْتِ رَجَعَ إِلَيَّ عَقْلِي، وَعَادَ إِلَيَّ جَلاَلُ مَمْلَكَتِي وَمَجْدِي وَبَهَائِي، وَطَلَبَنِي مُشِيرِيَّ وَعُظَمَائِي، وَتَثَبَّتُّ عَلَى مَمْلَكَتِي وَازْدَادَتْ لِي عَظَمَةٌ كَثِيرَةٌ.
בֵּהּ זִמְנָ֞א יְת֣וּב עֲלַ֗י מַנְדְּעִ֣י יְת֣וּב עֲלַ֔י וְלִיקַ֨ר מַלְכוּתִ֜י הַדְרִ֤י וְזִוִי֙ יְבַע֑וֹן הַדָּֽבְרַ֥י וְרַבְרְבָנַ֖י הָתְקְנַ֔ת וְעַל מַלְכוּתִ֣י ה֥וּסְפַת וְלִ֕י יַתִּירָ֖ה וּרְב֥וּ
دانيال 5: 5
Dan.5.5
فِي تِلْكَ السَّاعَةِ ظَهَرَتْ أَصَابعُ يَدِ إِنْسَانٍ، وَكَتَبَتْ بِإِزَاءِ النِّبْرَاسِ عَلَى مُكَلَّسِ حَائِطِ قَصْرِ الْمَلِكِ، وَالْمَلِكُ يَنْظُرُ طَرَفَ الْيَدِ الْكَاتِبَةِ.
בַּהּ שַׁעֲתָ֗ה נְפַ֙קָה֙ אֶצְבְּעָן֙ יַד אֱנָ֔שׁ וְכָֽתְבָן֙ לָקֳבֵ֣ל נֶבְרַשְׁתָּ֔א עַל גִּירָ֕א כְתַ֥ל הֵיכְלָ֖א מַלְכָּ֑א וּמַלְכָּ֣א חָזֵ֔ה פַּ֥ס יְדָ֖ה כָתְבָֽה
دانيال 5: 7
Dan.5.7
فَصَرَخَ الْمَلِكُ بِشِدَّةٍ لإِدْخَالِ السَّحَرَةِ وَالْكَلْدَانِيِّينَ وَالْمُنَجِّمِينَ، فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِحُكَمَاءِ بَابِلَ: أَيُّ رَجُل يَقْرَأُ هذِهِ الْكِتَابَةَ وَيُبَيِّنُ لِي تَفْسِيرَهَا فَإِنَّهُ يُلَبَّسُ الأُرْجُوَانَ وَقِلاَدَةً مِنْ ذَهَبٍ فِي عُنُقِهِ، وَيَتَسَلَّطُ ثَالِثًا فِي الْمَمْلَكَةِ.
קָרֵ֤א מַלְכָּא֙ בְּחַ֔יִל לְהֶֽעָלָה֙ לְאָ֣שְׁפַיָּ֔א כַּשְׂדָּאֵ֖י וְגָזְרַיָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְחַכִּימֵ֣י בָבֶ֗ל כָל אֱ֠נָשׁ יִקְרֵ֞ה דְנָ֗ה כְּתָבָ֣ה יְחַוִּנַּ֔נִי וּפִשְׁרֵהּ֙ יִלְבַּ֗שׁ אַרְגְּוָנָ֣א וְהַֽמְנִיכָ֤א דִֽי דַהֲבָא֙ עַֽל צַוְּארֵ֔הּ יִשְׁלַֽט וְתַלְתִּ֥י בְמַלְכוּתָ֖א
دانيال 5: 9
Dan.5.9
فَفَزَعَ الْمَلِكُ بَيْلْشَاصَّرُ جِدًّا وَتَغَيَّرَتْ فِيهِ هَيْئَتُهُ، وَاضْطَرَبَ عُظَمَاؤُهُ.
מִתְבָּהַ֔ל מַלְכָּ֤א בֵלְשַׁאצַּר֙ שַׂגִּ֣יא שָׁנַ֣יִן עֲל֑וֹהִי וְזִיוֹ֖הִי מִֽשְׁתַּבְּשִֽׁין וְרַבְרְבָנ֖וֹהִי
دانيال 5: 14
Dan.5.14
قَدْ سَمِعْتُ عَنْكَ أَنَّ فِيكَ رُوحَ الآلِهَةِ، وَأَنَّ فِيكَ نَيِّرَةً وَفِطْنَةً وَحِكْمَةً فَاضِلَةً.
וְשִׁמְעֵ֣ת עֲלָ֔ךְ דִּ֛י בָּ֑ךְ ר֥וּחַ אֱלָהִ֖ין הִשְׁתְּכַ֥חַת;בָּֽךְ וְנַהִיר֧וּ וְשָׂכְלְתָנ֛וּ וְחָכְמָ֥ה יַתִּירָ֖ה
دانيال 5: 16
Dan.5.16
وَأَنَا قَدْ سَمِعْتُ عَنْكَ أَنَّكَ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُفَسِّرَ تَفْسِيرًا وَتَحُلَّ عُقَدًا. فَإِنِ اسْتَطَعْتَ الآنَ أَنْ تَقْرَأَ الْكِتَابَةَ وَتُعَرِّفَنِي بِتَفْسِيرِهَا فَتُلَبَّسُ الأُرْجُوانَ وَقِلاَدَةً مِنْ ذَهَبٍ فِي عُنُقِكَ وَتَتَسَلَّطُ ثَالِثًا فِي الْمَمْلَكَةِ.
וַאֲנָה֙ שִׁמְעֵ֣ת עֲלָ֔ךְ דִּֽי תִיכּ֥וּל לְמִפְשַׁ֖ר פִּשְׁרִ֛ין לְמִשְׁרֵ֑א וְקִטְרִ֣ין הֵן֩ תִּכ֨וּל כְּעַ֡ן לְמִקְרֵ֗א כְּתָבָ֜א לְהוֹדָ֣עֻתַ֔נִי וּפִשְׁרֵהּ֙ תִלְבַּ֗שׁ אַרְגְּוָנָ֣א וְהַֽמְנִיכָ֤א דִֽי דַהֲבָא֙ עַֽל צַוְּארָ֔ךְ תִּשְׁלַֽט וְתַלְתָּ֥א בְמַלְכוּתָ֖א
دانيال 5: 16
Dan.5.16
وَأَنَا قَدْ سَمِعْتُ عَنْكَ أَنَّكَ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُفَسِّرَ تَفْسِيرًا وَتَحُلَّ عُقَدًا. فَإِنِ اسْتَطَعْتَ الآنَ أَنْ تَقْرَأَ الْكِتَابَةَ وَتُعَرِّفَنِي بِتَفْسِيرِهَا فَتُلَبَّسُ الأُرْجُوانَ وَقِلاَدَةً مِنْ ذَهَبٍ فِي عُنُقِكَ وَتَتَسَلَّطُ ثَالِثًا فِي الْمَمْلَكَةِ.
וַאֲנָה֙ שִׁמְעֵ֣ת עֲלָ֔ךְ דִּֽי תִיכּ֥וּל לְמִפְשַׁ֖ר פִּשְׁרִ֛ין לְמִשְׁרֵ֑א וְקִטְרִ֣ין הֵן֩ תִּכ֨וּל כְּעַ֡ן לְמִקְרֵ֗א כְּתָבָ֜א לְהוֹדָ֣עֻתַ֔נִי וּפִשְׁרֵהּ֙ תִלְבַּ֗שׁ אַרְגְּוָנָ֣א וְהַֽמְנִיכָ֤א דִֽי דַהֲבָא֙ עַֽל צַוְּארָ֔ךְ תִּשְׁלַֽט וְתַלְתָּ֥א בְמַלְכוּתָ֖א
دانيال 5: 21
Dan.5.21
وَطُرِدَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَتَسَاوَى قَلْبُهُ بِالْحَيَوَانِ، وَكَانَتْ سُكْنَاهُ مَعَ الْحَمِيرِ الْوَحْشِيَّةِ، فَأَطْعَمُوهُ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، وَابْتَلَّ جِسْمُهُ بِنَدَى السَّمَاءِ، حَتَّى عَلِمَ أَنَّ اللهَ الْعَلِيَّ سُلْطَانٌ فِي مَمْلَكَةِ النَّاسِ، وَأَنَّهُ يُقِيمُ عَلَيْهَا مَنْ يَشَاءُ.
טְרִ֜יד וּמִן בְּנֵי֩;אֲנָשָׁ֨א שַׁוִּ֗יְו וְלִבְבֵ֣הּ עִם;חֵיוְתָ֣א מְדוֹרֵ֔הּ וְעִם עֲרָֽדַיָּא֙ יְטַ֣עֲמוּנֵּ֔הּ עִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יִצְטַבַּ֑ע גִּשְׁמֵ֣הּ וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א עַ֣ד;דִּֽי יְדַ֗ע דִּֽי אֱלָהָ֤א עִלָּאָה֙ שַׁלִּ֞יט בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א יְהָקֵ֥ים עֲלַֽהּ וּלְמַן;דִּ֥י יִצְבֵּ֖ה
دانيال 5: 23
Dan.5.23
بَلْ تَعَظَّمْتَ عَلَى رَبِّ السَّمَاءِ، فَأَحْضَرُوا قُدَّامَكَ آنِيَةَ بَيْتِهِ، وَأَنْتَ وَعُظَمَاؤُكَ وَزَوْجَاتُكَ وَسَرَارِيكَ شَرِبْتُمْ بِهَا الْخَمْرَ، وَسَبَّحْتَ آلِهَةَ الْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ وَالنِّحَاسِ وَالْحَدِيدِ وَالْخَشَبِ وَالْحَجَرِ الَّتِي لاَ تُبْصِرُ وَلاَ تَسْمَعُ وَلاَ تَعْرِفُ. أَمَّا اللهُ الَّذِي بِيَدِهِ نَسَمَتُكَ، وَلَهُ كُلُّ طُرُقِكَ فَلَمْ تُمَجِّدْهُ.
הִתְרוֹמַ֡מְתָּ וְעַ֣ל מָרֵֽא שְׁמַיָּ֣א הַיְתִ֣יו קָֽדָמָ֗ךְ וּלְמָֽאנַיָּ֨א בַיְתֵ֜הּ וְאַ֨נְתְּ וְרַבְרְבָנָ֜ךְ שֵֽׁגְלָתָ֣ךְ וּלְחֵנָתָךְ֮ שָׁתַ֣יִן בְּהוֹן֒ חַמְרָא֮ שַׁבַּ֑חְתָּ וְלֵֽאלָהֵ֣י כַסְפָּֽא וְ֠דַהֲבָא נְחָשָׁ֨א פַרְזְלָ֜א אָעָ֣א וְאַבְנָ֗א דִּ֠י לָֽא חָזַ֧יִן וְלָא שָׁמְעִ֛ין וְלָ֥א יָדְעִ֖ין וְלֵֽאלָהָ֞א דִּֽי בִּידֵ֛הּ נִשְׁמְתָ֥ךְ לֵ֖הּ וְכָל אֹרְחָתָ֥ךְ לָ֥א הַדַּֽרְתָּ
دانيال 5: 29
Dan.5.29
حِينَئِذٍ أَمَرَ بَيْلْشَاصَّرُ أَنْ يُلْبِسُوا دَانِيآلَ الأَرْجُوانَ وَقِلاَدَةً مِنْ ذَهَبٍ فِي عُنُقِهِ، وَيُنَادُوا عَلَيْهِ أَنَّهُ يَكُونُ مُتَسَلِّطًا ثَالِثًا فِي الْمَمْلَكَةِ.
בֵּאדַ֣יִן אֲמַ֣ר בֵּלְשַׁאצַּ֗ר וְהַלְבִּ֤ישׁוּ לְדָֽנִיֵּאל֙ אַרְגְּוָנָ֔א וְהַֽמְנִיכָ֥א דִֽי דַהֲבָ֖א עַֽל צַוְּארֵ֑הּ וְהַכְרִ֣זֽוּ עֲל֔וֹהִי דִּֽי לֶהֱוֵ֥א שַׁלִּ֛יט תַּלְתָּ֖א בְּמַלְכוּתָֽא
دانيال 5: 29
Dan.5.29
حِينَئِذٍ أَمَرَ بَيْلْشَاصَّرُ أَنْ يُلْبِسُوا دَانِيآلَ الأَرْجُوانَ وَقِلاَدَةً مِنْ ذَهَبٍ فِي عُنُقِهِ، وَيُنَادُوا عَلَيْهِ أَنَّهُ يَكُونُ مُتَسَلِّطًا ثَالِثًا فِي الْمَمْلَكَةِ.
בֵּאדַ֣יִן אֲמַ֣ר בֵּלְשַׁאצַּ֗ר וְהַלְבִּ֤ישׁוּ לְדָֽנִיֵּאל֙ אַרְגְּוָנָ֔א וְהַֽמְנִיכָ֥א דִֽי דַהֲבָ֖א עַֽל צַוְּארֵ֑הּ וְהַכְרִ֣זֽוּ עֲל֔וֹהִי דִּֽי לֶהֱוֵ֥א שַׁלִּ֛יט תַּלְתָּ֖א בְּמַלְכוּתָֽא
دانيال 6: 1
Dan.6.1
حَسُنَ عِنْدَ دَارِيُّوسَ أَنْ يُوَلِّيَ عَلَى الْمَمْلَكَةِ مِئَةً وَعِشْرِينَ مَرْزُبَانًا يَكُونُونَ عَلَى الْمَمْلَكَةِ كُلِّهَا.
שְׁפַר֙ קֳדָ֣ם דָּרְיָ֔וֶשׁ וַהֲקִים֙ עַל מַלְכוּתָ֔א מְאָ֣ה וְעֶשְׂרִ֑ין לַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֖א לֶהֱוֹ֖ן בְּכָל;מַלְכוּתָֽא
دانيال 6: 3
Dan.6.3
فَفَاقَ دَانِيآلُ هذَا عَلَى الْوُزَرَاءِ وَالْمَرَازِبَةِ، لأَنَّ فِيهِ رُوحًا فَاضِلَةً. وَفَكَّرَ الْمَلِكُ فِي أَنْ يُوَلِّيَهُ عَلَى الْمَمْلَكَةِ كُلِّهَا.
אֱדַ֙יִן֙;הֲוָ֣א;מִתְנַצַּ֔ח דָּנִיֵּ֣אל דְּנָ֔ה עַל סָרְכַיָּ֖א וַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֑א כָּל;קֳבֵ֗ל בֵּ֔הּ ר֤וּחַ יַתִּירָא֙ עֲשִׁ֔ית וּמַלְכָּ֣א לַהֲקָמוּתֵ֖הּ עַל מַלְכוּתָֽא כָּל
دانيال 6: 3
Dan.6.3
فَفَاقَ دَانِيآلُ هذَا عَلَى الْوُزَرَاءِ وَالْمَرَازِبَةِ، لأَنَّ فِيهِ رُوحًا فَاضِلَةً. وَفَكَّرَ الْمَلِكُ فِي أَنْ يُوَلِّيَهُ عَلَى الْمَمْلَكَةِ كُلِّهَا.
אֱדַ֙יִן֙;הֲוָ֣א;מִתְנַצַּ֔ח דָּנִיֵּ֣אל דְּנָ֔ה עַל סָרְכַיָּ֖א וַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֑א כָּל;קֳבֵ֗ל בֵּ֔הּ ר֤וּחַ יַתִּירָא֙ עֲשִׁ֔ית וּמַלְכָּ֣א לַהֲקָמוּתֵ֖הּ עַל מַלְכוּתָֽא כָּל
دانيال 6: 4
Dan.6.4
ثُمَّ إِنَّ الْوُزَرَاءَ وَالْمَرَازِبَةَ كَانُوا يَطْلُبُونَ عِلَّةً يَجِدُونَهَا عَلَى دَانِيآلَ مِنْ جِهَةِ الْمَمْلَكَةِ، فَلَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَجِدُوا عِلَّةً وَلاَ ذَنْبًا، لأَنَّهُ كَانَ أَمِينًا وَلَمْ يُوجَدْ فِيهِ خَطَأٌ وَلاَ ذَنْبٌ.
אֱדַ֨יִן סָֽרְכַיָּ֜א וַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֗א הֲו֨וֹ בָעַ֧יִן עִלָּ֛ה לְהַשְׁכָּחָ֥ה לְדָנִיֵּ֖אל מִצַּ֣ד מַלְכוּתָ֑א לָא יָכְלִ֣ין לְהַשְׁכָּחָ֗ה וְכָל;עִלָּ֨ה וּשְׁחִיתָ֜ה כָּל;קֳבֵל֙ דִּֽי מְהֵימַ֣ן לָ֥א הִשְׁתְּכַ֖חַת עֲלֽוֹהִי וְכָל;שָׁלוּ֙ וּשְׁחִיתָ֔ה
دانيال 6: 5
Dan.6.5
فَقَالَ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ: لاَ نَجِدُ عَلَى دَانِيآلَ هذَا عِلَّةً إِلاَّ أَنْ نَجِدَهَا مِنْ جِهَةِ شَرِيعَةِ إِلهِهِ.
אֱ֠דַיִן;אָֽמְרִ֔ין אִלֵּךְ֙ גֻּבְרַיָּ֤א לָ֧א נְהַשְׁכַּ֛ח לְדָנִיֵּ֥אל דְּנָ֖ה כָּל;עִלָּ֑א לָהֵ֕ן הַשְׁכַּ֥חְנָֽה עֲל֖וֹהִי בְּדָ֥ת אֱלָהֵֽהּ
دانيال 6: 6
Dan.6.6
حِينَئِذٍ اجْتَمَعَ هؤُلاَءِ الْوُزَرَاءُ وَالْمَرَازِبَةُ عِنْدَ الْمَلِكِ وَقَالُوا لَهُ هكَذَا: أَيُّهَا الْمَلِكُ دَارِيُوسُ، عِشْ إِلَى الأَبَدِ.
אֱ֠דַיִן הַרְגִּ֖שׁוּ אִלֵּ֔ן סָרְכַיָּ֤א וַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּא֙ עַל מַלְכָּ֑א אָמְרִ֣ין לֵ֔הּ וְכֵן֙ מַלְכָּ֖א דָּרְיָ֥וֶשׁ חֱיִֽי לְעָלְמִ֥ין
دانيال 6: 10
Dan.6.10
فَلَمَّا عَلِمَ دَانِيآلُ بِإِمْضَاءِ الْكِتَابَةِ ذَهَبَ إِلَى بَيْتِهِ، وَكُواهُ مَفْتُوحَةٌ فِي عُلِّيَّتِهِ نَحْوَ أُورُشَلِيمَ، فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ، وَصَلَّى وَحَمَدَ قُدَّامَ إِلهِهِ كَمَا كَانَ يَفْعَلُ قَبْلَ ذلِكَ.
כְּדִ֨י יְדַ֜ע וְ֠דָנִיֵּאל רְשִׁ֤ים כְּתָבָא֙ עַ֣ל לְבַיְתֵ֔הּ וְכַוִּ֨ין פְּתִיחָ֥ן בְּעִלִּיתֵ֔הּ נֶ֖גֶד יְרוּשְׁלֶ֑ם בָּרֵ֣ךְ עַל בִּרְכ֗וֹהִי תְּלָתָ֨ה וְזִמְנִין֩ בְיוֹמָ֜א וּמְצַלֵּ֤א וּמוֹדֵא֙ קֳדָ֣ם אֱלָהֵ֔הּ כָּל;קֳבֵל֙ דִּֽי;הֲוָ֣א עָבֵ֔ד מִן;קַדְמַ֖ת דְּנָֽה
دانيال 6: 12
Dan.6.12
فَتَقَدَّمُوا وَتَكَلَّمُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ فِي نَهْيِ الْمَلِكِ: أَلَمْ تُمْضِ نَهْيًا بِأَنَّ كُلَّ إِنْسَانٍ يَطْلُبُ مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: الأَمْرُ صَحِيحٌ كَشَرِيعَةِ مَادِي وَفَارِسَ الَّتِي لاَ تُنْسَخُ.
בֵּ֠אדַיִן;קְרִ֨יבוּ וְאָמְרִ֥ין קֳדָם מַלְכָּא֮ עַל אֱסָ֣ר מַלְכָּא֒ הֲלָ֧א רְשַׁ֗מְתָּ אֱסָ֣ר דִּ֣י כָל אֱנָ֡שׁ יִבְעֵה֩ מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְג֖וֹב אַרְיָותָ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר מִלְּתָ֛א יַצִּיבָ֧א כְּדָת מָדַ֥י וּפָרַ֖ס דִּי לָ֥א תֶעְדֵּֽא
دانيال 6: 13
Dan.6.13
حِينَئِذٍ أَجَابُوا وَقَالُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ: إِنَّ دَانِيآلَ الَّذِي مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا لَمْ يَجْعَلْ لَكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ اعْتِبَارًا وَلاَ لِلنَّهْيِ الَّذِي أَمْضَيْتَهُ، بَلْ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ يَطْلُبُ طِلْبَتَهُ.
בֵּ֠אדַיִן עֲנ֣וֹ וְאָמְרִין֮ קֳדָ֣ם מַלְכָּא֒ דִּ֣י דָנִיֵּ֡אל דִּי֩ מִן בְּנֵ֨י גָלוּתָ֜א יְה֗וּד לָא שָׂ֨ם עֲלָ֤ךְ מַלְכָּא֙ טְעֵ֔ם וְעַל אֱסָרָ֖א דִּ֣י רְשַׁ֑מְתָּ תְּלָתָה֙ וְזִמְנִ֤ין בְּיוֹמָ֔א בָּעֵ֖א בָּעוּתֵֽהּ
دانيال 6: 13
Dan.6.13
حِينَئِذٍ أَجَابُوا وَقَالُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ: إِنَّ دَانِيآلَ الَّذِي مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا لَمْ يَجْعَلْ لَكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ اعْتِبَارًا وَلاَ لِلنَّهْيِ الَّذِي أَمْضَيْتَهُ، بَلْ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ يَطْلُبُ طِلْبَتَهُ.
בֵּ֠אדַיִן עֲנ֣וֹ וְאָמְרִין֮ קֳדָ֣ם מַלְכָּא֒ דִּ֣י דָנִיֵּ֡אל דִּי֩ מִן בְּנֵ֨י גָלוּתָ֜א יְה֗וּד לָא שָׂ֨ם עֲלָ֤ךְ מַלְכָּא֙ טְעֵ֔ם וְעַל אֱסָרָ֖א דִּ֣י רְשַׁ֑מְתָּ תְּלָתָה֙ וְזִמְנִ֤ין בְּיוֹמָ֔א בָּעֵ֖א בָּעוּתֵֽהּ
دانيال 6: 14
Dan.6.14
فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ هذَا الْكَلاَمَ اغْتَاظَ عَلَى نَفْسِهِ جِدًّا، وَجَعَلَ قَلْبَهُ عَلَى دَانِيآلَ لِيُنَجِّيَهُ، وَاجْتَهَدَ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ لِيُنْقِذَهُ.
אֱדַ֨יִן שְׁמַ֗ע מַלְכָּ֜א כְּדִ֧י מִלְּתָ֣א בְּאֵ֣שׁ עֲל֔וֹהִי שַׂגִּיא֙ שָׂ֥ם בָּ֖ל וְעַ֧ל דָּנִיֵּ֛אל לְשֵׁיזָבוּתֵ֑הּ הֲוָ֥א;מִשְׁתַּדַּ֖ר וְעַד֙ מֶֽעָלֵ֣י שִׁמְשָׁ֔א לְהַצָּלוּתֵֽהּ
دانيال 6: 14
Dan.6.14
فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ هذَا الْكَلاَمَ اغْتَاظَ عَلَى نَفْسِهِ جِدًّا، وَجَعَلَ قَلْبَهُ عَلَى دَانِيآلَ لِيُنَجِّيَهُ، وَاجْتَهَدَ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ لِيُنْقِذَهُ.
אֱדַ֨יִן שְׁמַ֗ע מַלְכָּ֜א כְּדִ֧י מִלְּתָ֣א בְּאֵ֣שׁ עֲל֔וֹהִי שַׂגִּיא֙ שָׂ֥ם בָּ֖ל וְעַ֧ל דָּנִיֵּ֛אל לְשֵׁיזָבוּתֵ֑הּ הֲוָ֥א;מִשְׁתַּדַּ֖ר וְעַד֙ מֶֽעָלֵ֣י שִׁמְשָׁ֔א לְהַצָּלוּתֵֽהּ