אֲנִי (H589) - ʼănîy | معجم سترونغ العبري

ثُمَّ قَالَ لَهُمْ يُوسُفُ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ: افْعَلُوا هذَا وَاحْيَوْا. أَنَا خَائِفُ اللهِ.

וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֤ם יוֹסֵף֙ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֔י עֲשׂ֖וּ זֹ֥את וִֽחְי֑וּ אֲנִ֥י יָרֵֽא הָאֱלֹהִ֖ים

وَكَلَّمَ رَأُوبَيْنُ أَبَاهُ قَائِلاً: اقْتُلِ ابْنَيَّ إِنْ لَمْ أَجِئْ بِهِ إِلَيْكَ. سَلِّمْهُ بِيَدِي وَأَنَا أَرُدُّهُ إِلَيْكَ.

וַיֹּ֤אמֶר רְאוּבֵן֙ אָבִ֣יו לֵאמֹ֔ר תָּמִ֔ית שְׁנֵ֤י;בָנַי֙ אִם לֹ֥א אֲבִיאֶ֖נּוּ אֵלֶ֑יךָ תְּנָ֤ה;אֹתוֹ֙ עַל;יָדִ֔י וַאֲנִ֖י אֲשִׁיבֶ֥נּוּ אֵלֶֽיךָ

التكوين 43: 14 Gen.43.14

وَاللهُ الْقَدِيرُ يُعْطِيكُمْ رَحْمَةً أَمَامَ الرَّجُلِ حَتَّى يُطْلِقَ لَكُمْ أَخَاكُمُ الآخَرَ وَبَنْيَامِينَ. وَأَنَا إِذَا عَدِمْتُ الأَوْلاَدَ عَدِمْتُهُمْ.

וְאֵ֣ל שַׁדַּ֗י יִתֵּ֨ן;לָכֶ֤ם רַחֲמִים֙ לִפְנֵ֣י הָאִ֔ישׁ וְשִׁלַּ֥ח לָכֶ֛ם אֲחִיכֶ֥ם אַחֵ֖ר בִּנְיָמִ֑ין וַאֲנִ֕י כַּאֲשֶׁ֥ר שָׁכֹ֖לְתִּי שָׁכָֽלְתִּי

التكوين 45: 3 Gen.45.3

وَقَالَ يُوسُفُ لإِخْوَتِهِ: أَنَا يُوسُفُ. أَحَيٌّ أَبِي بَعْدُ. فَلَمْ يَسْتَطِعْ إِخْوَتُهُ أَنْ يُجِيبُوهُ، لأَنَّهُمُ ارْتَاعُوا مِنْهُ.

וַיֹּ֨אמֶר יוֹסֵ֤ף אֶחָיו֙ אֲנִ֣י יוֹסֵ֔ף חָ֑י אָבִ֖י הַע֥וֹד וְלֹֽא יָכְל֤וּ אֶחָיו֙ לַעֲנ֣וֹת;אֹת֔וֹ כִּ֥י נִבְהֲל֖וּ מִפָּנָֽיו

التكوين 45: 4 Gen.45.4

فَقَالَ يُوسُفُ لإِخْوَتِهِ: تَقَدَّمُوا إِلَيَّ. فَتَقَدَّمُوا. فَقَالَ: أَنَا يُوسُفُ أَخُوكُمُ الَّذِي بِعْتُمُوهُ إِلَى مِصْرَ.

וַיֹּ֨אמֶר יוֹסֵ֧ף אֶל;אֶחָ֛יו גְּשׁוּ;נָ֥א אֵלַ֖י וַיִּגָּ֑שׁוּ וַיֹּ֗אמֶר אֲנִי֙ יוֹסֵ֣ף אֲחִיכֶ֔ם אֲשֶׁר אֹתִ֖י;מְכַרְתֶּ֥ם מִצְרָֽיְמָה

التكوين 48: 7 Gen.48.7

وَأَنَا حِينَ جِئْتُ مِنْ فَدَّانَ مَاتَتْ عِنْدِي رَاحِيلُ فِي أَرْضِ كَنْعَانَ فِي الطَّرِيقِ، إِذْ بَقِيَتْ مَسَافَةٌ مِنَ الأَرْضِ حَتَّى آتِيَ إِلَى أَفْرَاتَةَ، فَدَفَنْتُهَا هُنَاكَ فِي طَرِيقِ أَفْرَاتَةَ، الَّتِي هِيَ بَيْتُ لَحْمٍ.

וַאֲנִ֣י בְּבֹאִ֣י מִפַּדָּ֗ן מֵ֩תָה֩ עָלַ֨י רָחֵ֜ל בְּאֶ֤רֶץ כְּנַ֙עַן֙ בַּדֶּ֔רֶךְ בְּע֥וֹד כִּבְרַת אֶ֖רֶץ לָבֹ֣א אֶפְרָ֑תָה וָאֶקְבְּרֶ֤הָ שָּׁם֙ בְּדֶ֣רֶךְ אֶפְרָ֔ת הִ֖וא בֵּ֥ית לָֽחֶם

التكوين 48: 22 Gen.48.22

وَأَنَا قَدْ وَهَبْتُ لَكَ سَهْمًا وَاحِدًا فَوْقَ إِخْوَتِكَ، أَخَذْتُهُ مِنْ يَدِ الأَمُورِيِّينَ بِسَيْفِي وَقَوْسِي.

וַאֲנִ֞י נָתַ֧תִּֽי לְךָ֛ שְׁכֶ֥ם אַחַ֖ד עַל אַחֶ֑יךָ לָקַ֙חְתִּי֙ מִיַּ֣ד הָֽאֱמֹרִ֔י בְּחַרְבִּ֖י וּבְקַשְׁתִּֽי

التكوين 49: 29 Gen.49.29

وَأَوْصَاهُمْ وَقَالَ لَهُمْ: أَنَا أَنْضَمُّ إِلَى قَوْمِي. اِدْفِنُونِي عِنْدَ آبَائِي فِي الْمَغَارَةِ الَّتِي فِي حَقْلِ عِفْرُونَ الْحِثِّيِّ.

וַיְצַ֣ו;אוֹתָ֗ם וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ אֲנִי֙ נֶאֱסָ֣ף אֶל עַמִּ֔י קִבְר֥וּ;אֹתִ֖י אֶל אֲבֹתָ֑י אֶל הַ֨מְּעָרָ֔ה אֲשֶׁ֥ר בִּשְׂדֵ֖ה עֶפְר֥וֹן הַֽחִתִּֽי

التكوين 50: 19 Gen.50.19

فَقَالَ لَهُمْ يُوسُفُ: لاَ تَخَافُوا. لأَنَّهُ هَلْ أَنَا مَكَانَ اللهِ.

וַיֹּ֧אמֶר אֲלֵהֶ֛ם יוֹסֵ֖ף אַל תִּירָ֑אוּ כִּ֛י אָֽנִי הֲתַ֥חַת אֱלֹהִ֖ים

الخروج 2: 9 Exo.2.9

فَقَالَتْ لَهَا ابْنَةُ فِرْعَوْنَ: اذْهَبِي بِهذَا الْوَلَدِ وَأَرْضِعِيهِ لِي وَأَنَا أُعْطِي أُجْرَتَكِ. فَأَخَذَتِ الْمَرْأَةُ الْوَلَدَ وَأَرْضَعَتْهُ.

וַתֹּ֧אמֶר לָ֣הּ בַּת פַּרְעֹ֗ה הֵילִ֜יכִי הַזֶּה֙ הַיֶּ֤לֶד וְהֵינִקִ֣הוּ לִ֔י וַאֲנִ֖י אֶתֵּ֣ן שְׂכָרֵ֑ךְ וַתִּקַּ֧ח הָאִשָּׁ֛ה הַיֶּ֖לֶד וַתְּנִיקֵֽהוּ

الخروج 3: 19 Exo.3.19

وَلكِنِّي أَعْلَمُ أَنَّ مَلِكَ مِصْرَ لاَ يَدَعُكُمْ تَمْضُونَ وَلاَ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ،

וַאֲנִ֣י יָדַ֔עְתִּי כִּ֠י מֶ֥לֶךְ מִצְרַ֖יִם לֹֽא יִתֵּ֥ן;אֶתְכֶ֛ם לַהֲלֹ֑ךְ וְלֹ֖א בְּיָ֥ד חֲזָקָֽה

الخروج 4: 21 Exo.4.21

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: عِنْدَمَا تَذْهَبُ لِتَرْجعَ إِلَى مِصْرَ، انْظُرْ جَمِيعَ الْعَجَائِبِ الَّتِي جَعَلْتُهَا فِي يَدِكَ وَاصْنَعْهَا قُدَّامَ فِرْعَوْنَ. وَلكِنِّي أُشَدِّدُ قَلْبَهُ حَتَّى لاَ يُطْلِقَ الشَّعْبَ.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ מֹשֶׁה֒ בְּלֶכְתְּךָ֙ לָשׁ֣וּב מִצְרַ֔יְמָה רְאֵ֗ה כָּל הַמֹּֽפְתִים֙ אֲשֶׁר שַׂ֣מְתִּי בְיָדֶ֔ךָ וַעֲשִׂיתָ֖ם לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַאֲנִי֙ אֲחַזֵּ֣ק לִבּ֔וֹ וְלֹ֥א יְשַׁלַּ֖ח הָעָֽם

الخروج 6: 2 Exo.6.2

ثُمَّ كَلَّمَ اللهُ مُوسَى وَقَالَ لَهُ: أَنَا الرَّبُّ.

וַיְדַבֵּ֥ר אֱלֹהִ֖ים מֹשֶׁ֑ה וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו אֲנִ֥י יְהוָֽה

الخروج 6: 5 Exo.6.5

وَأَنَا أَيْضًا قَدْ سَمِعْتُ أَنِينَ بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ يَسْتَعْبِدُهُمُ الْمِصْرِيُّونَ، وَتَذَكَّرْتُ عَهْدِي.

אֲנִ֣י וְגַ֣ם שָׁמַ֗עְתִּי נַאֲקַת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר מַעֲבִדִ֣ים;אֹתָ֑ם מִצְרַ֖יִם וָאֶזְכֹּ֖ר בְּרִיתִֽי

الخروج 6: 6 Exo.6.6

لِذلِكَ قُلْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: أَنَا الرَّبُّ. وَأَنَا أُخْرِجُكُمْ مِنْ تَحْتِ أَثْقَالِ الْمِصْرِيِّينَ وَأُنْقِذُكُمْ مِنْ عُبُودِيَّتِهِمْ وَأُخَلِّصُكُمْ بِذِرَاعٍ مَمْدُودَةٍ وَبِأَحْكَامٍ عَظِيمَةٍ،

לָכֵ֞ן אֱמֹ֥ר לִבְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֘ל אֲנִ֣י יְהוָה֒ וְהוֹצֵאתִ֣י;אֶתְכֶ֗ם מִתַּ֙חַת֙ סִבְלֹ֣ת מִצְרַ֔יִם וְהִצַּלְתִּ֥י;אֶתְכֶ֖ם מֵעֲבֹדָתָ֑ם וְגָאַלְתִּ֤י;אֶתְכֶם֙ בִּזְר֣וֹעַ נְטוּיָ֔ה וּבִשְׁפָטִ֖ים גְּדֹלִֽים

الخروج 6: 7 Exo.6.7

وَأَتَّخِذُكُمْ لِي شَعْبًا، وَأَكُونُ لَكُمْ إِلهًا. فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمُ الَّذِي يُخْرِجُكُمْ مِنْ تَحْتِ أَثْقَالِ الْمِصْرِيِّينَ.

וְלָקַחְתִּ֨י;אֶתְכֶ֥ם לִי֙ לְעָ֔ם וְהָיִ֥יתִי לָכֶ֖ם לֵֽאלֹהִ֑ים וִֽידַעְתֶּ֗ם כִּ֣י אֲנִ֤י יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם הַמּוֹצִ֣יא;אֶתְכֶ֔ם מִתַּ֖חַת סִבְל֥וֹת מִצְרָֽיִם

الخروج 6: 8 Exo.6.8

وَأُدْخِلُكُمْ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي رَفَعْتُ يَدِي أَنْ أُعْطِيَهَا لإِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ. وَأُعْطِيَكُمْ إِيَّاهَا مِيرَاثًا. أَنَا الرَّبُّ.

וְהֵבֵאתִ֤י;אֶתְכֶם֙ אֶל הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֤ר נָשָׂ֙אתִי֙ יָדִ֔י לָתֵ֣ת;אֹתָ֔הּ לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹ֑ב וְנָתַתִּ֨י;לָכֶ֛ם אֹתָ֥הּ מוֹרָשָׁ֖ה אֲנִ֥י יְהוָֽה

الخروج 6: 12 Exo.6.12

فَتَكَلَّمَ مُوسَى أَمَامَ الرَّبِّ قَائِلاً: هُوَذَا بَنُو إِسْرَائِيلَ لَمْ يَسْمَعُوا لِي، فَكَيْفَ يَسْمَعُنِي فِرْعَوْنُ وَأَنَا أَغْلَفُ الشَّفَتَيْنِ.

וַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר הֵ֤ן בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ לֹֽא שָׁמְע֣וּ אֵלַ֔י וְאֵיךְ֙ יִשְׁמָעֵ֣נִי פַרְעֹ֔ה וַאֲנִ֖י עֲרַ֥ל שְׂפָתָֽיִם

الخروج 6: 29 Exo.6.29

أَنَّ الرَّبَّ كَلَّمَهُ قَائِلاً: أَنَا الرَّبُّ. كَلِّمْ فِرْعَوْنَ مَلِكَ مِصْرَ بِكُلِّ مَا أَنَا أُكَلِّمُكَ بِهِ.

יְהוָ֛ה וַיְדַבֵּ֧ר לֵּאמֹ֖ר אֲנִ֣י יְהוָ֑ה דַּבֵּ֗ר פַּרְעֹה֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם כָּל אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י דֹּבֵ֥ר אֵלֶֽיךָ

الخروج 6: 29 Exo.6.29

أَنَّ الرَّبَّ كَلَّمَهُ قَائِلاً: أَنَا الرَّبُّ. كَلِّمْ فِرْعَوْنَ مَلِكَ مِصْرَ بِكُلِّ مَا أَنَا أُكَلِّمُكَ بِهِ.

יְהוָ֛ה וַיְדַבֵּ֧ר לֵּאמֹ֖ר אֲנִ֣י יְהוָ֑ה דַּבֵּ֗ר פַּרְעֹה֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם כָּל אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י דֹּבֵ֥ר אֵלֶֽיךָ

الخروج 6: 30 Exo.6.30

فَقَالَ مُوسَى أَمَامَ الرَّبِّ: هَا أَنَا أَغْلَفُ الشَّفَتَيْنِ. فَكَيْفَ يَسْمَعُ لِي فِرْعَوْنُ..

וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה הֵ֤ן אֲנִי֙ עֲרַ֣ל שְׂפָתַ֔יִם וְאֵ֕יךְ יִשְׁמַ֥ע אֵלַ֖י פַּרְעֹֽה

الخروج 7: 3 Exo.7.3

وَلكِنِّي أُقَسِّي قَلْبَ فِرْعَوْنَ وَأُكَثِّرُ آيَاتِي وَعَجَائِبِي فِي أَرْضِ مِصْرَ.

וַאֲנִ֥י אַקְשֶׁ֖ה לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה וְהִרְבֵּיתִ֧י אֹתֹתַ֛י מוֹפְתַ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 7: 5 Exo.7.5

فَيَعْرِفُ الْمِصْرِيُّونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ حِينَمَا أَمُدُّ يَدِي عَلَى مِصْرَ وَأُخْرِجُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَيْنِهِمْ.

וְיָדְע֤וּ מִצְרַ֙יִם֙ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֔ה בִּנְטֹתִ֥י יָדִ֖י עַל מִצְרָ֑יִם וְהוֹצֵאתִ֥י בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מִתּוֹכָֽם

الخروج 7: 17 Exo.7.17

هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ: بِهذَا تَعْرِفُ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ: هَا أَنَا أَضْرِبُ بِالْعَصَا الَّتِي فِي يَدِي عَلَى الْمَاءِ الَّذِي فِي النَّهْرِ فَيَتَحَوَّلُ دَمًا.

כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בְּזֹ֣את תֵּדַ֔ע כִּ֖י אֲנִ֣י יְהוָ֑ה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י מַכֶּ֣ה בַּמַּטֶּ֣ה אֲשֶׁר בְּיָדִ֗י עַל הַמַּ֛יִם אֲשֶׁ֥ר בַּיְאֹ֖ר וְנֶהֶפְכ֥וּ לְדָֽם

الخروج 8: 22 Exo.8.22

وَلكِنْ أُمَيِّزُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أَرْضَ جَاسَانَ حَيْثُ شَعْبِي مُقِيمٌ حَتَّى لاَ يَكُونُ هُنَاكَ ذُبَّانٌ. لِكَيْ تَعْلَمَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ فِي الأَرْضِ.

וְהִפְלֵיתִי֩ בַיּ֨וֹם;הַה֜וּא אֶ֣רֶץ גֹּ֗שֶׁן אֲשֶׁ֤ר;עָלֶ֔יהָ עַמִּי֙ עֹמֵ֣ד לְבִלְתִּ֥י הֱיֽוֹת שָׁ֖ם עָרֹ֑ב לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה בְּקֶ֥רֶב הָאָֽרֶץ

الخروج 9: 27 Exo.9.27

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ وَدَعَا مُوسَى وَهَارُونَ وَقَالَ لَهُمَا: أَخْطَأْتُ هذِهِ الْمَرَّةَ. الرَّبُّ هُوَ الْبَارُّ وَأَنَا وَشَعْبِي الأَشْرَارُ.

וַיִּשְׁלַ֣ח פַּרְעֹ֗ה וַיִּקְרָא֙ לְמֹשֶׁ֣ה וּֽלְאַהֲרֹ֔ן וַיֹּ֥אמֶר אֲלֵהֶ֖ם חָטָ֣אתִי הַפָּ֑עַם יְהוָה֙ הַצַּדִּ֔יק וַאֲנִ֥י וְעַמִּ֖י הָרְשָׁעִֽים

الخروج 10: 2 Exo.10.2

وَلِكَيْ تُخْبِرَ فِي مَسَامِعِ ابْنِكَ وَابْنِ ابْنِكَ بِمَا فَعَلْتُهُ فِي مِصْرَ، وَبِآيَاتِي الَّتِي صَنَعْتُهَا بَيْنَهُمْ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

וּלְמַ֡עַן תְּסַפֵּר֩ בְּאָזְנֵ֨י בִנְךָ֜ וּבֶן בִּנְךָ֗ אֲשֶׁ֤ר הִתְעַלַּ֙לְתִּי֙ בְּמִצְרַ֔יִם אֹתֹתַ֖י אֲשֶׁר שַׂ֣מְתִּי בָ֑ם וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּי אֲנִ֥י יְהוָֽה

الخروج 11: 4 Exo.11.4

وَقَالَ مُوسَى: هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ: إِنِّي نَحْوَ نِصْفِ اللَّيْلِ أَخْرُجُ فِي وَسَطِ مِصْرَ،

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה אֲנִ֥י כַּחֲצֹ֣ת הַלַּ֔יְלָה יוֹצֵ֖א בְּת֥וֹךְ מִצְרָֽיִם

الخروج 12: 12 Exo.12.12

فَإِنِّي أَجْتَازُ فِي أَرْضِ مِصْرَ هذِهِ اللَّيْلَةَ، وَأَضْرِبُ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ مِنَ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ. وَأَصْنَعُ أَحْكَامًا بِكُلِّ آلِهَةِ الْمِصْرِيِّينَ. أَنَا الرَّبُّ.

וְעָבַרְתִּ֣י בְאֶֽרֶץ מִצְרַיִם֮ הַזֶּה֒ בַּלַּ֣יְלָה וְהִכֵּיתִ֤י כָל בְּכוֹר֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מֵאָדָ֖ם וְעַד;בְּהֵמָ֑ה אֶֽעֱשֶׂ֥ה שְׁפָטִ֖ים וּבְכָל אֱלֹהֵ֥י מִצְרַ֛יִם אֲנִ֥י יְהוָֽה

الخروج 13: 15 Exo.13.15

وَكَانَ لَمَّا تَقَسَّى فِرْعَوْنُ عَنْ إِطْلاَقِنَا أَنَّ الرَّبَّ قَتَلَ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ بِكْرِ النَّاسِ إِلَى بِكْرِ الْبَهَائِمِ. لِذلِكَ أَنَا أَذْبَحُ لِلرَّبِّ الذُّكُورَ مِنْ كُلِّ فَاتِحِ رَحِمٍ، وَأَفْدِي كُلَّ بِكْرٍ مِنْ أَوْلاَدِي.

וַיְהִ֗י כִּֽי הִקְשָׁ֣ה פַרְעֹה֮ לְשַׁלְּחֵנוּ֒ יְהֹוָ֤ה וַיַּהֲרֹ֨ג כָּל בְּכוֹר֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִבְּכֹ֥ר אָדָ֖ם וְעַד בְּכ֣וֹר בְּהֵמָ֑ה כֵּן֩ אֲנִ֨י זֹבֵ֜חַ לַֽיהוָ֗ה הַזְּכָרִ֔ים כָּל פֶּ֤טֶר רֶ֙חֶם֙ אֶפְדֶּֽה וְכָל בְּכ֥וֹר בָּנַ֖י

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (795 آية)