מִצְרַיִם (H4714) - Mitsrayim | معجم سترونغ العبري

فَالآنَ هَلُمَّ فَأُرْسِلُكَ إِلَى فِرْعَوْنَ، وَتُخْرِجُ شَعْبِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ.

וְעַתָּ֣ה לְכָ֔ה וְאֶֽשְׁלָחֲךָ֖ אֶל פַּרְעֹ֑ה וְהוֹצֵ֛א עַמִּ֥י בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מִמִּצְרָֽיִם

فَقَالَ مُوسَى ِللهِ: مَنْ أَنَا حَتَّى أَذْهَبَ إِلَى فِرْعَوْنَ، وَحَتَّى أُخْرِجَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ.

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֶל;הָ֣אֱלֹהִ֔ים מִ֣י אָנֹ֔כִי כִּ֥י אֵלֵ֖ךְ אֶל פַּרְעֹ֑ה וְכִ֥י אוֹצִ֛יא בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מִמִּצְרָֽיִם

الخروج 3: 12 Exo.3.12

فَقَالَ: إِنِّي أَكُونُ مَعَكَ، وَهذِهِ تَكُونُ لَكَ الْعَلاَمَةُ أَنِّي أَرْسَلْتُكَ: حِينَمَا تُخْرِجُ الشَّعْبَ مِنْ مِصْرَ، تَعْبُدُونَ اللهَ عَلَى هذَا الْجَبَلِ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ כִּֽי אֶֽהְיֶ֣ה עִמָּ֔ךְ וְזֶה לְּךָ֣;הָא֔וֹת כִּ֥י;אָנֹכִ֖י שְׁלַחְתִּ֑יךָ בְּהוֹצִֽיאֲךָ֤ הָעָם֙ מִמִּצְרַ֔יִם תַּֽעַבְדוּן֙ הָ֣אֱלֹהִ֔ים עַ֖ל הַזֶּֽה הָהָ֥ר

الخروج 3: 16 Exo.3.16

اِذْهَبْ وَاجْمَعْ شُيُوخَ إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمُ: الرَّبُّ إِلهُ آبَائِكُمْ، إِلهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ظَهَرَ لِي قَائِلاً: إِنِّي قَدِ افْتَقَدْتُكُمْ وَمَا صُنِعَ بِكُمْ فِي مِصْرَ.

לֵ֣ךְ וְאָֽסַפְתָּ֞ זִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְאָמַרְתָּ֤ אֲלֵהֶם֙ יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י אֲבֹֽתֵיכֶם֙ אֱלֹהֵ֧י אַבְרָהָ֛ם יִצְחָ֥ק וְיַעֲקֹ֖ב נִרְאָ֣ה אֵלַ֔י לֵאמֹ֑ר פָּקֹ֤ד;פָּקַ֙דְתִּי֙;אֶתְכֶ֔ם וְאֶת;הֶעָשׂ֥וּי לָכֶ֖ם בְּמִצְרָֽיִם

الخروج 3: 17 Exo.3.17

فَقُلْتُ أُصْعِدُكُمْ مِنْ مَذَلَّةِ مِصْرَ إِلَى أَرْضِ الْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالأَمُورِيِّينَ وَالْفِرِزِّيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ، إِلَى أَرْضٍ تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً.

וָאֹמַ֗ר אַעֲלֶ֣ה;אֶתְכֶם֮ מֵעֳנִ֣י מִצְרַיִם֒ אֶל אֶ֤רֶץ הַֽכְּנַעֲנִי֙ וְהַ֣חִתִּ֔י וְהָֽאֱמֹרִי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י וְהַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִ֑י אֶל אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ

الخروج 3: 18 Exo.3.18

فَإِذَا سَمِعُوا لِقَوْلِكَ، تَدْخُلُ أَنْتَ وَشُيُوخُ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَى مَلِكِ مِصْرَ وَتَقُولُونَ لَهُ: الرَّبُّ إِلهُ الْعِبْرَانِيِّينَ الْتَقَانَا، فَالآنَ نَمْضِي سَفَرَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي الْبَرِّيَّةِ وَنَذْبَحُ لِلرَّبِّ إِلهِنَا.

וְשָׁמְע֖וּ לְקֹלֶ֑ךָ וּבָאתָ֡ אַתָּה֩ וְזִקְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל אֶל מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֗יִם וַאֲמַרְתֶּ֤ם אֵלָיו֙ יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י הָֽעִבְרִיִּים֙ נִקְרָ֣ה;עָלֵ֔ינוּ וְעַתָּ֗ה נֵֽלֲכָה;נָּ֞א דֶּ֣רֶךְ שְׁלֹ֤שֶׁת יָמִים֙ בַּמִּדְבָּ֔ר וְנִזְבְּחָ֖ה לַֽיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ

الخروج 3: 19 Exo.3.19

وَلكِنِّي أَعْلَمُ أَنَّ مَلِكَ مِصْرَ لاَ يَدَعُكُمْ تَمْضُونَ وَلاَ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ،

וַאֲנִ֣י יָדַ֔עְתִּי כִּ֠י מֶ֥לֶךְ מִצְרַ֖יִם לֹֽא יִתֵּ֥ן;אֶתְכֶ֛ם לַהֲלֹ֑ךְ וְלֹ֖א בְּיָ֥ד חֲזָקָֽה

الخروج 4: 18 Exo.4.18

فَمَضَى مُوسَى وَرَجَعَ إِلَى يَثْرُونَ حَمِيهِ وَقَالَ لَهُ: أَنَا أَذْهَبُ وَأَرْجعُ إِلَى إِخْوَتِي الَّذِينَ فِي مِصْرَ لأَرَى هَلْ هُمْ بَعْدُ أَحْيَاءٌ. فَقَالَ يَثْرُونُ لِمُوسَى: اذْهَبْ بِسَلاَمٍ.

וַיֵּ֨לֶךְ מֹשֶׁ֜ה וַיָּ֣שָׁב אֶל יֶ֣תֶר חֹֽתְנ֗וֹ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ נָּ֗א;אֵ֣לְכָה וְאָשׁ֙וּבָה֙ אֶל אַחַ֣י אֲשֶׁר בְּמִצְרַ֔יִם וְאֶרְאֶ֖ה הַעוֹדָ֣ם חַיִּ֑ים וַיֹּ֧אמֶר יִתְר֛וֹ לְמֹשֶׁ֖ה לֵ֥ךְ לְשָׁלֽוֹם

الخروج 4: 19 Exo.4.19

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى فِي مِدْيَانَ: اذْهَبْ ارْجِعْ إِلَى مِصْرَ، لأَنَّهُ قَدْ مَاتَ جَمِيعُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَانُوا يَطْلُبُونَ نَفْسَكَ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֤ה מֹשֶׁה֙ בְּמִדְיָ֔ן לֵ֖ךְ שֻׁ֣ב מִצְרָ֑יִם כִּי מֵ֙תוּ֙ כָּל הָ֣אֲנָשִׁ֔ים הַֽמְבַקְשִׁ֖ים נַפְשֶֽׁךָ

الخروج 4: 20 Exo.4.20

فَأَخَذَ مُوسَى امْرَأَتَهُ وَبَنِيهِ وَأَرْكَبَهُمْ عَلَى الْحَمِيرِ وَرَجَعَ إِلَى أَرْضِ مِصْرَ. وَأَخَذَ مُوسَى عَصَا اللهِ فِي يَدِهِ.

וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה אִשְׁתּ֣וֹ בָּנָ֗יו וַיַּרְכִּבֵם֙ עַֽל הַחֲמֹ֔ר וַיָּ֖שָׁב אַ֣רְצָה מִצְרָ֑יִם וַיִּקַּ֥ח מֹשֶׁ֛ה מַטֵּ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים בְּיָדֽוֹ

الخروج 4: 21 Exo.4.21

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: عِنْدَمَا تَذْهَبُ لِتَرْجعَ إِلَى مِصْرَ، انْظُرْ جَمِيعَ الْعَجَائِبِ الَّتِي جَعَلْتُهَا فِي يَدِكَ وَاصْنَعْهَا قُدَّامَ فِرْعَوْنَ. وَلكِنِّي أُشَدِّدُ قَلْبَهُ حَتَّى لاَ يُطْلِقَ الشَّعْبَ.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ מֹשֶׁה֒ בְּלֶכְתְּךָ֙ לָשׁ֣וּב מִצְרַ֔יְמָה רְאֵ֗ה כָּל הַמֹּֽפְתִים֙ אֲשֶׁר שַׂ֣מְתִּי בְיָדֶ֔ךָ וַעֲשִׂיתָ֖ם לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַאֲנִי֙ אֲחַזֵּ֣ק לִבּ֔וֹ וְלֹ֥א יְשַׁלַּ֖ח הָעָֽם

الخروج 5: 4 Exo.5.4

فَقَالَ لَهُمَا مَلِكُ مِصْرَ: لِمَاذَا يَا مُوسَى وَهَارُونُ تُبَطِّلاَنِ الشَّعْبَ مِنْ أَعْمَالِهِ. اِذْهَبَا إِلَى أَثْقَالِكُمَا.

וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם לָ֚מָּה מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֔ן תַּפְרִ֥יעוּ הָעָ֖ם מִמַּֽעֲשָׂ֑יו לְכ֖וּ לְסִבְלֹתֵיכֶֽם

الخروج 5: 12 Exo.5.12

فَتَفَرَّقَ الشَّعْبُ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ لِيَجْمَعُوا قَشًّا عِوَضًا عَنِ التِّبْنِ.

וַיָּ֥פֶץ הָעָ֖ם בְּכָל אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם לְקֹשֵׁ֥שׁ קַ֖שׁ לַתֶּֽבֶן

الخروج 6: 5 Exo.6.5

وَأَنَا أَيْضًا قَدْ سَمِعْتُ أَنِينَ بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ يَسْتَعْبِدُهُمُ الْمِصْرِيُّونَ، وَتَذَكَّرْتُ عَهْدِي.

אֲנִ֣י וְגַ֣ם שָׁמַ֗עְתִּי נַאֲקַת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר מַעֲבִדִ֣ים;אֹתָ֑ם מִצְרַ֖יִם וָאֶזְכֹּ֖ר בְּרִיתִֽי

الخروج 6: 6 Exo.6.6

لِذلِكَ قُلْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: أَنَا الرَّبُّ. وَأَنَا أُخْرِجُكُمْ مِنْ تَحْتِ أَثْقَالِ الْمِصْرِيِّينَ وَأُنْقِذُكُمْ مِنْ عُبُودِيَّتِهِمْ وَأُخَلِّصُكُمْ بِذِرَاعٍ مَمْدُودَةٍ وَبِأَحْكَامٍ عَظِيمَةٍ،

לָכֵ֞ן אֱמֹ֥ר לִבְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֘ל אֲנִ֣י יְהוָה֒ וְהוֹצֵאתִ֣י;אֶתְכֶ֗ם מִתַּ֙חַת֙ סִבְלֹ֣ת מִצְרַ֔יִם וְהִצַּלְתִּ֥י;אֶתְכֶ֖ם מֵעֲבֹדָתָ֑ם וְגָאַלְתִּ֤י;אֶתְכֶם֙ בִּזְר֣וֹעַ נְטוּיָ֔ה וּבִשְׁפָטִ֖ים גְּדֹלִֽים

الخروج 6: 7 Exo.6.7

وَأَتَّخِذُكُمْ لِي شَعْبًا، وَأَكُونُ لَكُمْ إِلهًا. فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمُ الَّذِي يُخْرِجُكُمْ مِنْ تَحْتِ أَثْقَالِ الْمِصْرِيِّينَ.

וְלָקַחְתִּ֨י;אֶתְכֶ֥ם לִי֙ לְעָ֔ם וְהָיִ֥יתִי לָכֶ֖ם לֵֽאלֹהִ֑ים וִֽידַעְתֶּ֗ם כִּ֣י אֲנִ֤י יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם הַמּוֹצִ֣יא;אֶתְכֶ֔ם מִתַּ֖חַת סִבְל֥וֹת מִצְרָֽיִם

الخروج 6: 11 Exo.6.11

اُدْخُلْ قُلْ لِفِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ أَنْ يُطْلِقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِهِ.

בֹּ֣א דַבֵּ֔ר פַּרְעֹ֖ה מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם וִֽישַׁלַּ֥ח בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאַרְצֽוֹ

الخروج 6: 13 Exo.6.13

فَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ، وَأَوْصَى مَعَهُمَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَإِلَى فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ فِي إِخْرَاجِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָה֮ מֹשֶׁ֣ה אַהֲרֹן֒ וַיְצַוֵּם֙ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאֶל פַּרְעֹ֖ה מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם לְהוֹצִ֥יא בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 6: 13 Exo.6.13

فَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ، وَأَوْصَى مَعَهُمَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَإِلَى فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ فِي إِخْرَاجِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָה֮ מֹשֶׁ֣ה אַהֲרֹן֒ וַיְצַוֵּם֙ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאֶל פַּרְעֹ֖ה מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם לְהוֹצִ֥יא בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 6: 26 Exo.6.26

هذَانِ هُمَا هَارُونُ وَمُوسَى اللَّذَانِ قَالَ الرَّبُّ لَهُمَا: أَخْرِجَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِحَسَبِ أَجْنَادِهِمْ.

ה֥וּא אַהֲרֹ֖ן וּמֹשֶׁ֑ה אֲשֶׁ֨ר אָמַ֤ר יְהוָה֙ לָהֶ֔ם הוֹצִ֜יאוּ בְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל עַל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם צִבְאֹתָֽם

الخروج 6: 27 Exo.6.27

هُمَا اللَّذَانِ كَلَّمَا فِرْعَوْنَ مَلِكَ مِصْرَ فِي إِخْرَاجِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ. هذَانِ هُمَا مُوسَى وَهَارُونُ.

הֵ֗ם הַֽמְדַבְּרִים֙ פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֔יִם לְהוֹצִ֥יא בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מִמִּצְרָ֑יִם ה֥וּא מֹשֶׁ֖ה וְאַהֲרֹֽן

الخروج 6: 27 Exo.6.27

هُمَا اللَّذَانِ كَلَّمَا فِرْعَوْنَ مَلِكَ مِصْرَ فِي إِخْرَاجِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ. هذَانِ هُمَا مُوسَى وَهَارُونُ.

הֵ֗ם הַֽמְדַבְּרִים֙ פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֔יִם לְהוֹצִ֥יא בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מִמִּצְרָ֑יִם ה֥וּא מֹשֶׁ֖ה וְאַהֲרֹֽן

الخروج 6: 28 Exo.6.28

وَكَانَ يَوْمَ كَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى فِي أَرْضِ مِصْرَ

וַיְהִ֗י בְּי֨וֹם דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה מֹשֶׁ֖ה בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 6: 29 Exo.6.29

أَنَّ الرَّبَّ كَلَّمَهُ قَائِلاً: أَنَا الرَّبُّ. كَلِّمْ فِرْعَوْنَ مَلِكَ مِصْرَ بِكُلِّ مَا أَنَا أُكَلِّمُكَ بِهِ.

יְהוָ֛ה וַיְדַבֵּ֧ר לֵּאמֹ֖ר אֲנִ֣י יְהוָ֑ה דַּבֵּ֗ר פַּרְעֹה֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם כָּל אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י דֹּבֵ֥ר אֵלֶֽיךָ

الخروج 7: 3 Exo.7.3

وَلكِنِّي أُقَسِّي قَلْبَ فِرْعَوْنَ وَأُكَثِّرُ آيَاتِي وَعَجَائِبِي فِي أَرْضِ مِصْرَ.

וַאֲנִ֥י אַקְשֶׁ֖ה לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה וְהִרְבֵּיתִ֧י אֹתֹתַ֛י מוֹפְתַ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 7: 4 Exo.7.4

وَلاَ يَسْمَعُ لَكُمَا فِرْعَوْنُ حَتَّى أَجْعَلَ يَدِي عَلَى مِصْرَ، فَأُخْرِجَ أَجْنَادِي، شَعْبِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِأَحْكَامٍ عَظِيمَةٍ.

וְלֹֽא יִשְׁמַ֤ע אֲלֵכֶם֙ פַּרְעֹ֔ה וְנָתַתִּ֥י יָדִ֖י בְּמִצְרָ֑יִם וְהוֹצֵאתִ֨י צִבְאֹתַ֜י עַמִּ֤י בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בִּשְׁפָטִ֖ים גְּדֹלִֽים

الخروج 7: 4 Exo.7.4

وَلاَ يَسْمَعُ لَكُمَا فِرْعَوْنُ حَتَّى أَجْعَلَ يَدِي عَلَى مِصْرَ، فَأُخْرِجَ أَجْنَادِي، شَعْبِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِأَحْكَامٍ عَظِيمَةٍ.

וְלֹֽא יִשְׁמַ֤ע אֲלֵכֶם֙ פַּרְעֹ֔ה וְנָתַתִּ֥י יָדִ֖י בְּמִצְרָ֑יִם וְהוֹצֵאתִ֨י צִבְאֹתַ֜י עַמִּ֤י בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בִּשְׁפָטִ֖ים גְּדֹלִֽים

الخروج 7: 5 Exo.7.5

فَيَعْرِفُ الْمِصْرِيُّونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ حِينَمَا أَمُدُّ يَدِي عَلَى مِصْرَ وَأُخْرِجُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَيْنِهِمْ.

וְיָדְע֤וּ מִצְרַ֙יִם֙ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֔ה בִּנְטֹתִ֥י יָדִ֖י עַל מִצְרָ֑יִם וְהוֹצֵאתִ֥י בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מִתּוֹכָֽם

الخروج 7: 11 Exo.7.11

فَدَعَا فِرْعَوْنُ أَيْضًا الْحُكَمَاءَ وَالسَّحَرَةَ، فَفَعَلَ عَرَّافُو مِصْرَ أَيْضًا بِسِحْرِهِمْ كَذلِكَ.

וַיִּקְרָא֙ פַּרְעֹ֔ה גַּם לַֽחֲכָמִ֖ים וְלַֽמְכַשְּׁפִ֑ים וַיַּֽעֲשׂ֨וּ חַרְטֻמֵּ֥י מִצְרַ֛יִם גַם בְּלַהֲטֵיהֶ֖ם כֵּֽן

الخروج 7: 19 Exo.7.19

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: قُلْ لِهَارُونَ: خُذْ عَصَاكَ وَمُدَّ يَدَكَ عَلَى مِيَاهِ الْمِصْرِيِّينَ، عَلَى أَنْهَارِهِمْ وَعَلَى سَوَاقِيهِمْ، وَعَلَى آجَامِهِمْ، وَعَلَى كُلِّ مُجْتَمَعَاتِ مِيَاهِهِمْ لِتَصِيرَ دَمًا. فَيَكُونَ دَمٌ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ فِي الأَخْشَابِ وَفِي الأَحْجَارِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה אֱמֹ֣ר אַהֲרֹ֡ן קַ֣ח מַטְּךָ֣ וּנְטֵֽה יָדְךָ֩ עַל מֵימֵ֨י מִצְרַ֜יִם עַֽל נַהֲרֹתָ֣ם עַל יְאֹרֵיהֶ֣ם וְעַל אַגְמֵיהֶ֗ם וְעַ֛ל כָּל מִקְוֵ֥ה מֵימֵיהֶ֖ם וְיִֽהְיוּ דָ֑ם וְהָ֤יָה דָם֙ בְּכָל אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וּבָעֵצִ֖ים וּבָאֲבָנִֽים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (641 آية)