מִן (H4481) - min | معجم سترونغ الآرامي

دانيال 4: 23 Dan.4.23

وَحَيْثُ رَأَى الْمَلِكُ سَاهِرًا وَقُدُّوسًا نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ وَقَالَ: اقْطَعُوا الشَّجَرَةَ وَأَهْلِكُوهَا، وَلكِنِ اتْرُكُوا سَاقَ أَصْلِهَا فِي الأَرْضِ، وَبِقَيْدٍ مِنْ حَدِيدٍ وَنُحَاسٍ فِي عُشْبِ الْحَقْلِ، وَلْيَبْتَلَّ بِنَدَى السَّمَاءِ، وَلْيَكُنْ نَصِيبُهُ مَعَ حَيَوَانِ الْبَرِّ، حَتَّى تَمْضِيَ عَلَيْهِ سَبْعَةُ أَزْمِنَةٍ.

וְדִ֣י חֲזָ֣ה מַלְכָּ֡א עִ֣יר וְקַדִּ֣ישׁ נָחִ֣ת מִן שְׁמַיָּ֡א וְאָמַר֩ גֹּ֨דּוּ אִֽילָנָ֜א וְחַבְּל֗וּהִי בְּרַ֨ם שְׁבֻ֔קוּ עִקַּ֤ר שָׁרְשׁ֙וֹהִי֙ בְּאַרְעָ֣א וּבֶאֱסוּר֙ דִּֽי פַרְזֶ֣ל וּנְחָ֔שׁ בְּדִתְאָ֖א דִּ֣י;בָרָ֑א יִצְטַבַּ֗ע וּבְטַ֧ל שְׁמַיָּ֣א חֲלָקֵ֔הּ וְעִם חֵיוַ֤ת בָּרָא֙ עַ֛ד יַחְלְפ֥וּן עֲלֽוֹהִי שִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין

دانيال 4: 25 Dan.4.25

يَطْرُدُونَكَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَتَكُونُ سُكْنَاكَ مَعَ حَيَوَانِ الْبَرِّ وَيُطْعِمُونَكَ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، وَيَبُلُّونَكَ بِنَدَى السَّمَاءِ، فَتَمْضِي عَلَيْكَ سَبْعَةُ أَزْمِنَةٍ حَتَّى تَعْلَمَ أَنَّ الْعَلِيَّ مُتَسَلِّطٌ فِي مَمْلَكَةِ النَّاسِ وَيُعْطِيهَا مَنْ يَشَاءُ.

וְלָ֣ךְ;טָֽרְדִ֣ין מִן אֲנָשָׁ֡א לֶהֱוֵ֨ה מְדֹרָ֜ךְ וְעִם חֵיוַ֣ת בָּרָא֩ לָ֣ךְ;יְטַֽעֲמ֗וּן וְעִשְׂבָּ֥א כְתוֹרִ֣ין לָ֣ךְ;מְצַבְּעִ֔ין וּמִטַּ֤ל שְׁמַיָּא֙ יַחְלְפ֣וּן עֲלָ֑ךְ וְשִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין עַ֣ד תִנְדַּ֗ע דִּֽי עִלָּאָה֙ שַׁלִּ֤יט בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א יִתְּנִנַּֽהּ וּלְמַן;דִּ֥י יִצְבֵּ֖א

دانيال 4: 26 Dan.4.26

وَحَيْثُ أَمَرُوا بِتَرْكِ سَاقِ أُصُولِ الشَّجَرَةِ، فَإِنَّ مَمْلَكَتَكَ تَثْبُتُ لَكَ عِنْدَمَا تَعْلَمُ أَنَّ السَّمَاءَ سُلْطَانٌ.

וְדִ֣י אֲמַ֗רוּ לְמִשְׁבַּ֞ק עִקַּ֤ר שָׁרְשׁ֙וֹהִי֙ דִּ֣י;אִֽילָנָ֔א מַלְכוּתָ֖ךְ קַיָּמָ֑ה לָ֣ךְ מִן;דִּ֣י תִנְדַּ֔ע דִּ֥י שְׁמַיָּֽא שַׁלִּטִ֖ן

دانيال 4: 31 Dan.4.31

وَالْكَلِمَةُ بَعْدُ بِفَمِ الْمَلِكِ، وَقَعَ صَوْتٌ مِنَ السَّمَاءِ لَكَ يَقُولُونَ يَا نَبُوخَذْنَصَّرُ الْمَلِكُ: إِنَّ الْمُلْكَ قَدْ زَالَ عَنْكَ.

מִלְּתָא֙ ע֗וֹד בְּפֻ֣ם מַלְכָּ֔א נְפַ֑ל קָ֖ל מִן שְׁמַיָּ֣א לָ֤ךְ אָֽמְרִין֙ נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֔א מַלְכוּתָ֖ה עֲדָ֥ת מִנָּֽךְ

دانيال 4: 31 Dan.4.31

وَالْكَلِمَةُ بَعْدُ بِفَمِ الْمَلِكِ، وَقَعَ صَوْتٌ مِنَ السَّمَاءِ لَكَ يَقُولُونَ يَا نَبُوخَذْنَصَّرُ الْمَلِكُ: إِنَّ الْمُلْكَ قَدْ زَالَ عَنْكَ.

מִלְּתָא֙ ע֗וֹד בְּפֻ֣ם מַלְכָּ֔א נְפַ֑ל קָ֖ל מִן שְׁמַיָּ֣א לָ֤ךְ אָֽמְרִין֙ נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֔א מַלְכוּתָ֖ה עֲדָ֥ת מִנָּֽךְ

دانيال 4: 32 Dan.4.32

وَيَطْرُدُونَكَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَتَكُونُ سُكْنَاكَ مَعَ حَيَوَانِ الْبَرِّ، وَيُطْعِمُونَكَ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، فَتَمْضِي عَلَيْكَ سَبْعَةُ أَزْمِنَةٍ حَتَّى تَعْلَمَ أَنَّ الْعَلِيَّ مُتَسَلِّطٌ فِي مَمْلَكَةِ النَّاسِ يُعْطِيهَا مَنْ يَشَاءُ.

לָ֨ךְ;טָֽרְדִ֜ין וּמִן אֲנָשָׁא֩ מְדֹרָ֗ךְ וְֽעִם חֵיוַ֧ת בָּרָ֣א לָ֣ךְ;יְטַעֲמ֔וּן עִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יַחְלְפ֣וּן עֲלָ֑ךְ וְשִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין עַ֣ד תִנְדַּ֗ע דִּֽי עִלָּיָא֙ שַׁלִּ֤יט בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א יִתְּנִנַּֽהּ וּלְמַן;דִּ֥י יִצְבֵּ֖א

دانيال 4: 33 Dan.4.33

فِي تِلْكَ السَّاعَةِ تَمَّ الأَمْرُ عَلَى نَبُوخَذْنَصَّرَ، فَطُرِدَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَأَكَلَ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، وَابْتَلَّ جِسْمُهُ بِنَدَى السَّمَاءِ حَتَّى طَالَ شَعْرُهُ مِثْلَ النُّسُورِ، وَأَظْفَارُهُ مِثْلَ الطُّيُورِ.

בַּהּ שַׁעֲתָ֗א סָ֣פַת מִלְּתָא֮ עַל נְבוּכַדְנֶצַּר֒ טְרִ֔יד וּמִן אֲנָשָׁ֣א יֵאכֻ֔ל וְעִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יִצְטַבַּ֑ע גִּשְׁמֵ֣הּ וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א עַ֣ד;דִּ֥י רְבָ֖ה שַׂעְרֵ֛הּ כְּנִשְׁרִ֥ין וְטִפְר֥וֹהִי כְצִפְּרִֽין

دانيال 5: 2 Dan.5.2

بَيْلْشَاصَّرُ يَذُوقُ الْخَمْرَ، أَمَرَ بِإِحْضَارِ آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ الَّتِي أَخْرَجَهَا نَبُوخَذْنَصَّرُ أَبُوهُ مِنَ الْهَيْكَلِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، لِيَشْرَبَ بِهَا الْمَلِكُ وَعُظَمَاؤُهُ وَزَوْجَاتُهُ وَسَرَارِيهِ.

בֵּלְשַׁאצַּ֞ר בִּטְעֵ֣ם חַמְרָ֗א אֲמַ֣ר לְהַיְתָיָה֙ לְמָאנֵי֙ דַּהֲבָ֣א וְכַסְפָּ֔א דִּ֤י הַנְפֵּק֙ נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר אֲב֔וּהִי מִן הֵיכְלָ֖א דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם וְיִשְׁתּ֣וֹן בְּה֗וֹן מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי שֵׁגְלָתֵ֖הּ וּלְחֵנָתֵֽהּ

دانيال 5: 3 Dan.5.3

حِينَئِذٍ أَحْضَرُوا آنِيَةَ الذَّهَبِ الَّتِي أُخْرِجَتْ مِنْ هَيْكَلِ بَيْتِ اللهِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، وَشَرِبَ بِهَا الْمَلِكُ وَعُظَمَاؤُهُ وَزَوْجَاتُهُ وَسَرَارِيهِ.

בֵּאדַ֗יִן הַיְתִיו֙ מָאנֵ֣י דַהֲבָ֔א דִּ֣י הַנְפִּ֗קוּ מִן הֵֽיכְלָ֛א בֵ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירֽוּשְׁלֶ֑ם וְאִשְׁתִּ֣יו בְּה֗וֹן מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי שֵׁגְלָתֵ֖הּ וּלְחֵנָתֵֽהּ

دانيال 5: 13 Dan.5.13

حِينَئِذٍ أُدْخِلَ دَانِيآلُ إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: أَأَنْتَ هُوَ دَانِيآلُ مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا، الَّذِي جَلَبَهُ أَبِي الْمَلِكُ مِنْ يَهُوذَا.

בֵּאדַ֙יִן֙ הֻעַ֖ל דָּֽנִיֵּ֔אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל אַנְתְּ ה֤וּא דָנִיֵּאל֙ מִן בְּנֵ֤י גָלוּתָא֙ יְה֔וּד דִּ֥י הַיְתִ֛י אַ֖בִי מַלְכָּ֥א מִן יְהֽוּד

دانيال 5: 13 Dan.5.13

حِينَئِذٍ أُدْخِلَ دَانِيآلُ إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: أَأَنْتَ هُوَ دَانِيآلُ مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا، الَّذِي جَلَبَهُ أَبِي الْمَلِكُ مِنْ يَهُوذَا.

בֵּאדַ֙יִן֙ הֻעַ֖ל דָּֽנִיֵּ֔אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל אַנְתְּ ה֤וּא דָנִיֵּאל֙ מִן בְּנֵ֤י גָלוּתָא֙ יְה֔וּד דִּ֥י הַיְתִ֛י אַ֖בִי מַלְכָּ֥א מִן יְהֽוּד

دانيال 5: 19 Dan.5.19

وَلِلْعَظَمَةِ الَّتِي أَعْطَاهُ إِيَّاهَا كَانَتْ تَرْتَعِدُ وَتَفْزَعُ قُدَّامَهُ جَمِيعُ الشُّعُوبِ وَالأُمَمِ وَالأَلْسِنَةِ. فَأَيًّا شَاءَ قَتَلَ، وَأَيًّا شَاءَ اسْتَحْيَا، وَأَيًّا شَاءَ رَفَعَ، وَأَيًّا شَاءَ وَضَعَ.

וּמִן;רְבוּתָא֙ דִּ֣י יְהַב;לֵ֔הּ הֲו֛וֹ זָיְעִ֥ין וְדָחֲלִ֖ין מִן;קֳדָמ֑וֹהִי כֹּ֣ל עַֽמְמַיָּ֗א אֻמַיָּא֙ וְלִשָּׁ֣נַיָּ֔א דִּֽי;הֲוָ֨ה צָבֵ֜א קָטֵ֗ל וְדִֽי;הֲוָ֤ה צָבֵא֙ מַחֵ֔א וְדִֽי;הֲוָ֤ה צָבֵא֙ מָרִ֔ים וְדִֽי;הֲוָ֥ה צָבֵ֖א מַשְׁפִּֽיל

دانيال 5: 19 Dan.5.19

وَلِلْعَظَمَةِ الَّتِي أَعْطَاهُ إِيَّاهَا كَانَتْ تَرْتَعِدُ وَتَفْزَعُ قُدَّامَهُ جَمِيعُ الشُّعُوبِ وَالأُمَمِ وَالأَلْسِنَةِ. فَأَيًّا شَاءَ قَتَلَ، وَأَيًّا شَاءَ اسْتَحْيَا، وَأَيًّا شَاءَ رَفَعَ، وَأَيًّا شَاءَ وَضَعَ.

וּמִן;רְבוּתָא֙ דִּ֣י יְהַב;לֵ֔הּ הֲו֛וֹ זָיְעִ֥ין וְדָחֲלִ֖ין מִן;קֳדָמ֑וֹהִי כֹּ֣ל עַֽמְמַיָּ֗א אֻמַיָּא֙ וְלִשָּׁ֣נַיָּ֔א דִּֽי;הֲוָ֨ה צָבֵ֜א קָטֵ֗ל וְדִֽי;הֲוָ֤ה צָבֵא֙ מַחֵ֔א וְדִֽי;הֲוָ֤ה צָבֵא֙ מָרִ֔ים וְדִֽי;הֲוָ֥ה צָבֵ֖א מַשְׁפִּֽיל

دانيال 5: 20 Dan.5.20

فَلَمَّا ارْتَفَعَ قَلْبُهُ وَقَسَتْ رُوحُهُ تَجَبُّرًا، انْحَطَّ عَنْ كُرْسِيِّ مُلْكِهِ، وَنَزَعُوا عَنْهُ جَلاَلَهُ،

וּכְדִי֙ רִ֣ם לִבְבֵ֔הּ תִּֽקְפַ֣ת וְרוּחֵ֖הּ לַהֲזָדָ֑ה הָנְחַת֙ מִן כָּרְסֵ֣א מַלְכוּתֵ֔הּ הֶעְדִּ֥יוּ מִנֵּֽהּ וִֽיקָרָ֖ה

دانيال 5: 20 Dan.5.20

فَلَمَّا ارْتَفَعَ قَلْبُهُ وَقَسَتْ رُوحُهُ تَجَبُّرًا، انْحَطَّ عَنْ كُرْسِيِّ مُلْكِهِ، وَنَزَعُوا عَنْهُ جَلاَلَهُ،

וּכְדִי֙ רִ֣ם לִבְבֵ֔הּ תִּֽקְפַ֣ת וְרוּחֵ֖הּ לַהֲזָדָ֑ה הָנְחַת֙ מִן כָּרְסֵ֣א מַלְכוּתֵ֔הּ הֶעְדִּ֥יוּ מִנֵּֽהּ וִֽיקָרָ֖ה

دانيال 5: 21 Dan.5.21

وَطُرِدَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَتَسَاوَى قَلْبُهُ بِالْحَيَوَانِ، وَكَانَتْ سُكْنَاهُ مَعَ الْحَمِيرِ الْوَحْشِيَّةِ، فَأَطْعَمُوهُ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، وَابْتَلَّ جِسْمُهُ بِنَدَى السَّمَاءِ، حَتَّى عَلِمَ أَنَّ اللهَ الْعَلِيَّ سُلْطَانٌ فِي مَمْلَكَةِ النَّاسِ، وَأَنَّهُ يُقِيمُ عَلَيْهَا مَنْ يَشَاءُ.

טְרִ֜יד וּמִן בְּנֵי֩;אֲנָשָׁ֨א שַׁוִּ֗יְו וְלִבְבֵ֣הּ עִם;חֵיוְתָ֣א מְדוֹרֵ֔הּ וְעִם עֲרָֽדַיָּא֙ יְטַ֣עֲמוּנֵּ֔הּ עִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יִצְטַבַּ֑ע גִּשְׁמֵ֣הּ וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א עַ֣ד;דִּֽי יְדַ֗ע דִּֽי אֱלָהָ֤א עִלָּאָה֙ שַׁלִּ֞יט בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א יְהָקֵ֥ים עֲלַֽהּ וּלְמַן;דִּ֥י יִצְבֵּ֖ה

دانيال 5: 24 Dan.5.24

حِينَئِذٍ أُرْسِلَ مِنْ قِبَلِهِ طَرَفُ الْيَدِ، فَكُتِبَتْ هذِهِ الْكِتَابَةُ.

בֵּאדַ֙יִן֙ שְׁלִ֖יַחַ מִן קֳדָמ֔וֹהִי פַּסָּ֣א יְדָ֑א רְשִֽׁים דְנָ֖ה וּכְתָבָ֥א

دانيال 6: 2 Dan.6.2

وَعَلَى هؤُلاَءِ ثَلاَثَةَ وُزَرَاءَ أَحَدُهُمْ دَانِيآلُ، لِتُؤَدِّيَ الْمَرَازِبَةُ إِلَيْهِمِ الْحِسَابَ فَلاَ تُصِيبَ الْمَلِكَ خَسَارَةٌ.

וְעֵ֤לָּא מִנְּהוֹן֙ תְּלָתָ֔א סָרְכִ֣ין חַֽד;מִנְּה֑וֹן דָנִיֵּ֖אל יָהֲבִ֤ין אֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֣א לְהוֹן֙ טַעְמָ֔א לָֽא לֶהֱוֵ֥א וּמַלְכָּ֖א נָזִֽק

دانيال 6: 7 Dan.6.7

إِنَّ جَمِيعَ وُزَرَاءِ الْمَمْلَكَةِ وَالشِّحَنِ وَالْمَرَازِبَةِ وَالْمُشِيرِينَ وَالْوُلاَةِ قَدْ تَشَاوَرُوا عَلَى أَنْ يَضَعُوا أَمْرًا مَلَكِيًّا وَيُشَدِّدُوا نَهْيًا، بِأَنَّ كُلَّ مَنْ يَطْلُبُ طِلْبَةً حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ، يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ.

כֹּ֣ל סָרְכֵ֣י מַלְכוּתָ֗א סִגְנַיָּ֤א וַֽאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּא֙ הַדָּֽבְרַיָּ֣א וּפַחֲוָתָ֔א אִתְיָעַ֜טוּ לְקַיָּמָ֤ה קְיָם֙ מַלְכָּ֔א וּלְתַקָּפָ֖ה אֱסָ֑ר דִּ֣י כָל דִּֽי יִבְעֵ֣ה בָ֠עוּ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְגֹ֖ב אַרְיָוָתָֽא

دانيال 6: 7 Dan.6.7

إِنَّ جَمِيعَ وُزَرَاءِ الْمَمْلَكَةِ وَالشِّحَنِ وَالْمَرَازِبَةِ وَالْمُشِيرِينَ وَالْوُلاَةِ قَدْ تَشَاوَرُوا عَلَى أَنْ يَضَعُوا أَمْرًا مَلَكِيًّا وَيُشَدِّدُوا نَهْيًا، بِأَنَّ كُلَّ مَنْ يَطْلُبُ طِلْبَةً حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ، يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ.

כֹּ֣ל סָרְכֵ֣י מַלְכוּתָ֗א סִגְנַיָּ֤א וַֽאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּא֙ הַדָּֽבְרַיָּ֣א וּפַחֲוָתָ֔א אִתְיָעַ֜טוּ לְקַיָּמָ֤ה קְיָם֙ מַלְכָּ֔א וּלְתַקָּפָ֖ה אֱסָ֑ר דִּ֣י כָל דִּֽי יִבְעֵ֣ה בָ֠עוּ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְגֹ֖ב אַרְיָוָתָֽא

دانيال 6: 10 Dan.6.10

فَلَمَّا عَلِمَ دَانِيآلُ بِإِمْضَاءِ الْكِتَابَةِ ذَهَبَ إِلَى بَيْتِهِ، وَكُواهُ مَفْتُوحَةٌ فِي عُلِّيَّتِهِ نَحْوَ أُورُشَلِيمَ، فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ، وَصَلَّى وَحَمَدَ قُدَّامَ إِلهِهِ كَمَا كَانَ يَفْعَلُ قَبْلَ ذلِكَ.

כְּדִ֨י יְדַ֜ע וְ֠דָנִיֵּאל רְשִׁ֤ים כְּתָבָא֙ עַ֣ל לְבַיְתֵ֔הּ וְכַוִּ֨ין פְּתִיחָ֥ן בְּעִלִּיתֵ֔הּ נֶ֖גֶד יְרוּשְׁלֶ֑ם בָּרֵ֣ךְ עַל בִּרְכ֗וֹהִי תְּלָתָ֨ה וְזִמְנִין֩ בְיוֹמָ֜א וּמְצַלֵּ֤א וּמוֹדֵא֙ קֳדָ֣ם אֱלָהֵ֔הּ כָּל;קֳבֵל֙ דִּֽי;הֲוָ֣א עָבֵ֔ד מִן;קַדְמַ֖ת דְּנָֽה

دانيال 6: 12 Dan.6.12

فَتَقَدَّمُوا وَتَكَلَّمُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ فِي نَهْيِ الْمَلِكِ: أَلَمْ تُمْضِ نَهْيًا بِأَنَّ كُلَّ إِنْسَانٍ يَطْلُبُ مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: الأَمْرُ صَحِيحٌ كَشَرِيعَةِ مَادِي وَفَارِسَ الَّتِي لاَ تُنْسَخُ.

בֵּ֠אדַיִן;קְרִ֨יבוּ וְאָמְרִ֥ין קֳדָם מַלְכָּא֮ עַל אֱסָ֣ר מַלְכָּא֒ הֲלָ֧א רְשַׁ֗מְתָּ אֱסָ֣ר דִּ֣י כָל אֱנָ֡שׁ יִבְעֵה֩ מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְג֖וֹב אַרְיָותָ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר מִלְּתָ֛א יַצִּיבָ֧א כְּדָת מָדַ֥י וּפָרַ֖ס דִּי לָ֥א תֶעְדֵּֽא

دانيال 6: 12 Dan.6.12

فَتَقَدَّمُوا وَتَكَلَّمُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ فِي نَهْيِ الْمَلِكِ: أَلَمْ تُمْضِ نَهْيًا بِأَنَّ كُلَّ إِنْسَانٍ يَطْلُبُ مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: الأَمْرُ صَحِيحٌ كَشَرِيعَةِ مَادِي وَفَارِسَ الَّتِي لاَ تُنْسَخُ.

בֵּ֠אדַיִן;קְרִ֨יבוּ וְאָמְרִ֥ין קֳדָם מַלְכָּא֮ עַל אֱסָ֣ר מַלְכָּא֒ הֲלָ֧א רְשַׁ֗מְתָּ אֱסָ֣ר דִּ֣י כָל אֱנָ֡שׁ יִבְעֵה֩ מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְג֖וֹב אַרְיָותָ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר מִלְּתָ֛א יַצִּיבָ֧א כְּדָת מָדַ֥י וּפָרַ֖ס דִּי לָ֥א תֶעְדֵּֽא

دانيال 6: 13 Dan.6.13

حِينَئِذٍ أَجَابُوا وَقَالُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ: إِنَّ دَانِيآلَ الَّذِي مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا لَمْ يَجْعَلْ لَكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ اعْتِبَارًا وَلاَ لِلنَّهْيِ الَّذِي أَمْضَيْتَهُ، بَلْ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ يَطْلُبُ طِلْبَتَهُ.

בֵּ֠אדַיִן עֲנ֣וֹ וְאָמְרִין֮ קֳדָ֣ם מַלְכָּא֒ דִּ֣י דָנִיֵּ֡אל דִּי֩ מִן בְּנֵ֨י גָלוּתָ֜א יְה֗וּד לָא שָׂ֨ם עֲלָ֤ךְ מַלְכָּא֙ טְעֵ֔ם וְעַל אֱסָרָ֖א דִּ֣י רְשַׁ֑מְתָּ תְּלָתָה֙ וְזִמְנִ֤ין בְּיוֹמָ֔א בָּעֵ֖א בָּעוּתֵֽהּ

دانيال 6: 20 Dan.6.20

فَلَمَّا اقْتَرَبَ إِلَى الْجُبِّ نَادَى دَانِيآلَ بِصَوْتٍ أَسِيفٍ. أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: يَا دَانِيآلُ عَبْدَ اللهِ الْحَيِّ، هَلْ إِلهُكَ الَّذِي تَعْبُدُهُ دَائِمًا قَدِرَ عَلَى أَنْ يُنَجِّيَكَ مِنَ الأُسُودِ.

וּכְמִקְרְבֵ֣הּ לְגֻבָּ֔א זְעִ֑ק לְדָ֣נִיֵּ֔אל בְּקָ֥ל עֲצִ֖יב עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל דָּֽנִיֵּאל֙ עֲבֵד֙ אֱלָהָ֣א חַיָּ֔א אֱלָהָ֗ךְ דִּ֣י אַ֤נְתְּ;פָּֽלַֽח;לֵהּ֙ בִּתְדִירָ֔א הַיְכִ֥ל לְשֵׁיזָבוּתָ֖ךְ מִן אַרְיָוָתָֽא

دانيال 6: 23 Dan.6.23

حِينَئِذٍ فَرِحَ الْمَلِكُ بِهِ، وَأَمَرَ بِأَنْ يُصْعَدَ دَانِيآلُ مِنَ الْجُبِّ. فَأُصْعِدَ دَانِيآلُ مِنَ الْجُبِّ وَلَمْ يُوجَدْ فِيهِ ضَرَرٌ، لأَنَّهُ آمَنَ بِإِلهِهِ.

בֵּאדַ֣יִן טְאֵ֣ב מַלְכָּ֗א עֲל֔וֹהִי אֲמַ֖ר לְהַנְסָקָ֣ה וּלְדָ֣נִיֵּ֔אל מִן גֻּבָּ֑א וְהֻסַּ֨ק דָּנִיֵּ֜אל מִן גֻּבָּ֗א לָא הִשְׁתְּכַ֣ח בֵּ֔הּ חֲבָל֙ דִּ֖י הֵימִ֥ן בֵּאלָהֵֽהּ

دانيال 6: 23 Dan.6.23

حِينَئِذٍ فَرِحَ الْمَلِكُ بِهِ، وَأَمَرَ بِأَنْ يُصْعَدَ دَانِيآلُ مِنَ الْجُبِّ. فَأُصْعِدَ دَانِيآلُ مِنَ الْجُبِّ وَلَمْ يُوجَدْ فِيهِ ضَرَرٌ، لأَنَّهُ آمَنَ بِإِلهِهِ.

בֵּאדַ֣יִן טְאֵ֣ב מַלְכָּ֗א עֲל֔וֹהִי אֲמַ֖ר לְהַנְסָקָ֣ה וּלְדָ֣נִיֵּ֔אל מִן גֻּבָּ֑א וְהֻסַּ֨ק דָּנִיֵּ֜אל מִן גֻּבָּ֗א לָא הִשְׁתְּכַ֣ח בֵּ֔הּ חֲבָל֙ דִּ֖י הֵימִ֥ן בֵּאלָהֵֽהּ

دانيال 6: 26 Dan.6.26

مِنْ قِبَلِي صَدَرَ أَمْرٌ بِأَنَّهُ فِي كُلِّ سُلْطَانِ مَمْلَكَتِي يَرْتَعِدُونَ وَيَخَافُونَ قُدَّامَ إِلهِ دَانِيآلَ، لأَنَّهُ هُوَ الإِلهُ الْحَيُّ الْقَيُّومُ إِلَى الأَبَدِ، وَمَلَكُوتُهُ لَنْ يَزُولَ وَسُلْطَانُهُ إِلَى الْمُنْتَهَى.

מִן קֳדָמַי֮ שִׂ֣ים טְעֵם֒ דִּ֣י בְּכָל שָׁלְטָ֣ן מַלְכוּתִ֗י זָיְעִין֙ וְדָ֣חֲלִ֔ין מִן;קֳדָ֖ם אֱלָהֵ֣הּ דָֽנִיֵּ֑אל דִּי ה֣וּא אֱלָהָ֣א חַיָּ֗א וְקַיָּם֙ לְעָ֣לְמִ֔ין וּמַלְכוּתֵהּ֙ דִּֽי;לָ֣א תִתְחַבַּ֔ל וְשָׁלְטָנֵ֖הּ עַד סוֹפָֽא

دانيال 6: 26 Dan.6.26

مِنْ قِبَلِي صَدَرَ أَمْرٌ بِأَنَّهُ فِي كُلِّ سُلْطَانِ مَمْلَكَتِي يَرْتَعِدُونَ وَيَخَافُونَ قُدَّامَ إِلهِ دَانِيآلَ، لأَنَّهُ هُوَ الإِلهُ الْحَيُّ الْقَيُّومُ إِلَى الأَبَدِ، وَمَلَكُوتُهُ لَنْ يَزُولَ وَسُلْطَانُهُ إِلَى الْمُنْتَهَى.

מִן קֳדָמַי֮ שִׂ֣ים טְעֵם֒ דִּ֣י בְּכָל שָׁלְטָ֣ן מַלְכוּתִ֗י זָיְעִין֙ וְדָ֣חֲלִ֔ין מִן;קֳדָ֖ם אֱלָהֵ֣הּ דָֽנִיֵּ֑אל דִּי ה֣וּא אֱלָהָ֣א חַיָּ֗א וְקַיָּם֙ לְעָ֣לְמִ֔ין וּמַלְכוּתֵהּ֙ דִּֽי;לָ֣א תִתְחַבַּ֔ל וְשָׁלְטָנֵ֖הּ עַד סוֹפָֽא

دانيال 6: 27 Dan.6.27

هُوَ يُنَجِّي وَيُنْقِذُ وَيَعْمَلُ الآيَاتِ وَالْعَجَائِبَ فِي السَّمَاوَاتِ وَفِي الأَرْضِ. هُوَ الَّذِي نَجَّى دَانِيآلَ مِنْ يَدِ الأُسُودِ.

מְשֵׁיזִ֣ב וּמַצִּ֗ל וְעָבֵד֙ אָתִ֣ין וְתִמְהִ֔ין בִּשְׁמַיָּ֖א וּבְאַרְעָ֑א דִּ֚י שֵׁיזִ֣יב לְדָֽנִיֵּ֔אל מִן יַ֖ד אַרְיָוָתָֽא

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (106 آية)