المعنى المختصر للكلمة
ĕlâhh:
God
اللفظ الأصلي
אֱלָהּ
نوع الكلمة
اسم مذكر
طريقة النطق
ĕlâhh
(el-aw)
تكرار الورود في الكتاب
92
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
God
الإنجليزية — KJV Translation Tags
God
god
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
אֱלָהָ֣א (7×)
אֱלָ֣הּ (7×)
אֱלָהָ֥א (6×)
אֱלָהָ֖א (6×)
אֱלָ֨הּ (4×)
לֶאֱלָ֣הּ (3×)
אֱלָהָ֗ךְ (3×)
אֱלָ֥הּ (3×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (92 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
دانيال 3: 25
Dan.3.25
أَجَابَ وَقَالَ: هَا أَنَا نَاظِرٌ أَرْبَعَةَ رِجَال مَحْلُولِينَ يَتَمَشَّوْنَ فِي وَسَطِ النَّارِ وَمَا بِهِمْ ضَرَرٌ، وَمَنْظَرُ الرَّابعِ شَبِيهٌ بِابْنِ الآلِهَةِ.
עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר הָֽא אֲנָ֨ה חָזֵ֜ה אַרְבְּעָ֗ה גֻּבְרִ֣ין שְׁרַ֙יִן֙ מַהְלְכִ֣ין בְּגֽוֹא נוּרָ֔א לָא;אִיתַ֣י בְּה֑וֹן וַחֲבָ֖ל וְרֵוֵהּ֙ דִּ֣י;רְֽבִיעָאָ֔ה דָּמֵ֖ה לְבַר אֱלָהִֽין
دانيال 3: 28
Dan.3.28
فَأَجَابَ نَبُوخَذْنَصَّرُ وَقَالَ: تَبَارَكَ إِلهُ شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ، الَّذِي أَرْسَلَ مَلاَكَهُ وَأَنْقَذَ عَبِيدَهُ الَّذِينَ اتَّكَلُوا عَلَيْهِ وَغَيَّرُوا كَلِمَةَ الْمَلِكِ وَأَسْلَمُوا أَجْسَادَهُمْ لِكَيْلاَ يَعْبُدُوا أَوْ يَسْجُدُوا لإِلهٍ غَيْرِ إِلهِهِمْ.
עָנֵ֨ה נְבֽוּכַדְנֶצַּ֜ר וְאָמַ֗ר בְּרִ֤יךְ אֱלָהֲהוֹן֙ שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד;נְג֔וֹ דִּֽי שְׁלַ֤ח מַלְאֲכֵהּ֙ וְשֵׁיזִ֣ב לְעַבְד֔וֹהִי דִּ֥י הִתְרְחִ֖צוּ עֲל֑וֹהִי שַׁנִּ֔יו וּמִלַּ֤ת מַלְכָּא֙ וִיהַ֣בוּ גֶשְׁמְה֗וֹן דִּ֠י;לָֽא יִפְלְח֤וּן וְלָֽא יִסְגְּדוּן֙ לְכָל;אֱלָ֔הּ לָהֵ֖ן לֵאלָֽהֲהֽוֹן
دانيال 3: 28
Dan.3.28
فَأَجَابَ نَبُوخَذْنَصَّرُ وَقَالَ: تَبَارَكَ إِلهُ شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ، الَّذِي أَرْسَلَ مَلاَكَهُ وَأَنْقَذَ عَبِيدَهُ الَّذِينَ اتَّكَلُوا عَلَيْهِ وَغَيَّرُوا كَلِمَةَ الْمَلِكِ وَأَسْلَمُوا أَجْسَادَهُمْ لِكَيْلاَ يَعْبُدُوا أَوْ يَسْجُدُوا لإِلهٍ غَيْرِ إِلهِهِمْ.
עָנֵ֨ה נְבֽוּכַדְנֶצַּ֜ר וְאָמַ֗ר בְּרִ֤יךְ אֱלָהֲהוֹן֙ שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד;נְג֔וֹ דִּֽי שְׁלַ֤ח מַלְאֲכֵהּ֙ וְשֵׁיזִ֣ב לְעַבְד֔וֹהִי דִּ֥י הִתְרְחִ֖צוּ עֲל֑וֹהִי שַׁנִּ֔יו וּמִלַּ֤ת מַלְכָּא֙ וִיהַ֣בוּ גֶשְׁמְה֗וֹן דִּ֠י;לָֽא יִפְלְח֤וּן וְלָֽא יִסְגְּדוּן֙ לְכָל;אֱלָ֔הּ לָהֵ֖ן לֵאלָֽהֲהֽוֹן
دانيال 3: 29
Dan.3.29
فَمِنِّي قَدْ صَدَرَ أَمْرٌ بِأَنَّ كُلَّ شَعْبٍ وَأُمَّةٍ وَلِسَانٍ يَتَكَلَّمُونَ بِالسُّوءِ عَلَى إِلهِ شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ، فَإِنَّهُمْ يُصَيَّرُونَ إِرْبًا إِرْبًا، وَتُجْعَلُ بُيُوتُهُمْ مَزْبَلَةً، إِذْ لَيْسَ إِلهٌ آخَرُ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُنَجِّيَ هكَذَا.
וּמִנִּי֮ שִׂ֣ים טְעֵם֒ דִּי֩ כָל עַ֨ם אֻמָּ֜ה וְלִשָּׁ֗ן יֵאמַ֤ר שָׁלוּ֙ עַ֣ל אֱלָהֲה֗וֹן שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד;נְג֔וֹא יִתְעֲבֵ֔ד הַדָּמִ֣ין יִשְׁתַּוֵּ֑ה וּבַיְתֵ֖הּ נְוָלִ֣י כָּל;קֳבֵ֗ל אֱלָ֣ה אָחֳרָ֔ן יִכֻּ֥ל לְהַצָּלָ֖ה כִּדְנָֽה
دانيال 3: 29
Dan.3.29
فَمِنِّي قَدْ صَدَرَ أَمْرٌ بِأَنَّ كُلَّ شَعْبٍ وَأُمَّةٍ وَلِسَانٍ يَتَكَلَّمُونَ بِالسُّوءِ عَلَى إِلهِ شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ، فَإِنَّهُمْ يُصَيَّرُونَ إِرْبًا إِرْبًا، وَتُجْعَلُ بُيُوتُهُمْ مَزْبَلَةً، إِذْ لَيْسَ إِلهٌ آخَرُ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُنَجِّيَ هكَذَا.
וּמִנִּי֮ שִׂ֣ים טְעֵם֒ דִּי֩ כָל עַ֨ם אֻמָּ֜ה וְלִשָּׁ֗ן יֵאמַ֤ר שָׁלוּ֙ עַ֣ל אֱלָהֲה֗וֹן שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד;נְג֔וֹא יִתְעֲבֵ֔ד הַדָּמִ֣ין יִשְׁתַּוֵּ֑ה וּבַיְתֵ֖הּ נְוָלִ֣י כָּל;קֳבֵ֗ל אֱלָ֣ה אָחֳרָ֔ן יִכֻּ֥ל לְהַצָּלָ֖ה כִּדְנָֽה
دانيال 4: 2
Dan.4.2
اَلآيَاتُ وَالْعَجَائِبُ الَّتِي صَنَعَهَا مَعِي اللهُ الْعَلِيُّ، حَسُنَ عِنْدِي أَنْ أُخْبِرَ بِهَا.
אָֽתַיָּא֙ וְתִמְהַיָּ֔א דִּ֚י עֲבַ֣ד עִמִּ֔י אֱלָהָ֖א עִלָּאָ֑ה שְׁפַ֥ר קָֽדָמַ֖י לְהַחֲוָיָֽה
دانيال 4: 8
Dan.4.8
أَخِيرًا دَخَلَ قُدَّامِي دَانِيآلُ الَّذِي اسْمُهُ بَلْطَشَاصَّرُ كَاسْمِ إِلهِي، وَالَّذِي فِيهِ رُوحُ الآلِهَةِ الْقُدُّوسِينَ، فَقَصَصْتُ الْحُلْمَ قُدَّامَهُ:
וְעַ֣ד;אָחֳרֵ֡ין עַל֩ קָֽדָמַ֨י דָּנִיֵּ֜אל דִּֽי שְׁמֵ֤הּ בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ כְּשֻׁ֣ם אֱלָהִ֔י וְדִ֛י בֵּ֑הּ רֽוּחַ אֱלָהִ֥ין קַדִּישִׁ֖ין אַמְרֵֽת וְחֶלְמָ֖א קָֽדָמ֥וֹהִי
دانيال 4: 8
Dan.4.8
أَخِيرًا دَخَلَ قُدَّامِي دَانِيآلُ الَّذِي اسْمُهُ بَلْطَشَاصَّرُ كَاسْمِ إِلهِي، وَالَّذِي فِيهِ رُوحُ الآلِهَةِ الْقُدُّوسِينَ، فَقَصَصْتُ الْحُلْمَ قُدَّامَهُ:
וְעַ֣ד;אָחֳרֵ֡ין עַל֩ קָֽדָמַ֨י דָּנִיֵּ֜אל דִּֽי שְׁמֵ֤הּ בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ כְּשֻׁ֣ם אֱלָהִ֔י וְדִ֛י בֵּ֑הּ רֽוּחַ אֱלָהִ֥ין קַדִּישִׁ֖ין אַמְרֵֽת וְחֶלְמָ֖א קָֽדָמ֥וֹהִי
دانيال 4: 9
Dan.4.9
يَا بَلْطَشَاصَّرُ، كَبِيرُ الْمَجُوسِ، مِنْ حَيْثُ إِنِّي أَعْلَمُ أَنَّ فِيكَ رُوحَ الآلِهَةِ الْقُدُّوسِينَ، وَلاَ يَعْسُرُ عَلَيْكَ سِرٌّ، فَأَخْبِرْنِي بِرُؤَى حُلْمِي الَّذِي رَأَيْتُهُ وَبِتَعْبِيرِهِ.
בֵּלְטְשַׁאצַּר֮ רַ֣ב חַרְטֻמַיָּא֒ דִּ֣י אֲנָ֣ה יִדְעֵ֗ת דִּ֠י בָּ֔ךְ ר֣וּחַ אֱלָהִ֤ין קַדִּישִׁין֙ לָא אָנֵ֣ס לָ֑ךְ וְכָל;רָ֖ז אֱמַֽר חֶזְוֵ֨י חֶלְמִ֧י דִֽי חֲזֵ֛ית וּפִשְׁרֵ֖הּ
دانيال 4: 18
Dan.4.18
هذَا الْحُلْمُ رَأَيْتُهُ أَنَا نَبُوخَذْنَصَّرَ الْمَلِكَ. أَمَّا أَنْتَ يَا بَلْطَشَاصَّرُ فَبَيِّنْ تَعْبِيرَهُ، لأَنَّ كُلَّ حُكَمَاءِ مَمْلَكَتِي لاَ يَسْتَطِيعُونَ أَنْ يُعَرِّفُونِي بِالتَّعْبِيرِ. أَمَّا أَنْتَ فَتَسْتَطِيعُ، لأَنَّ فِيكَ رُوحَ الآلِهَةِ الْقُدُّوسِينَ.
דְּנָה֙ חֶלְמָ֣א חֲזֵ֔ית אֲנָ֖ה נְבוּכַדְנֶצַּ֑ר מַלְכָּ֣א וְאַ֨נְתְּ בֵּלְטְשַׁאצַּ֜ר אֱמַ֗ר פִּשְׁרֵ֣א קֳבֵל֙;דִּ֣י כָּל חַכִּימֵ֣י מַלְכוּתִ֗י לָֽא יָכְלִ֤ין לְהוֹדָ֣עֻתַ֔נִי פִּשְׁרָא֙ וְאַ֣נְתְּ כָּהֵ֔ל דִּ֛י בָּֽךְ רֽוּחַ אֱלָהִ֥ין קַדִּישִׁ֖ין
دانيال 5: 3
Dan.5.3
حِينَئِذٍ أَحْضَرُوا آنِيَةَ الذَّهَبِ الَّتِي أُخْرِجَتْ مِنْ هَيْكَلِ بَيْتِ اللهِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، وَشَرِبَ بِهَا الْمَلِكُ وَعُظَمَاؤُهُ وَزَوْجَاتُهُ وَسَرَارِيهِ.
בֵּאדַ֗יִן הַיְתִיו֙ מָאנֵ֣י דַהֲבָ֔א דִּ֣י הַנְפִּ֗קוּ מִן הֵֽיכְלָ֛א בֵ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירֽוּשְׁלֶ֑ם וְאִשְׁתִּ֣יו בְּה֗וֹן מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי שֵׁגְלָתֵ֖הּ וּלְחֵנָתֵֽהּ
دانيال 5: 4
Dan.5.4
كَانُوا يَشْرَبُونَ الْخَمْرَ وَيُسَبِّحُونَ آلِهَةَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالنُّحَاسِ وَالْحَدِيدِ وَالْخَشَبِ وَالْحَجَرِ.
אִשְׁתִּ֖יו חַמְרָ֑א וְ֠שַׁבַּחוּ לֵֽאלָהֵ֞י דַּהֲבָ֧א וְכַסְפָּ֛א נְחָשָׁ֥א פַרְזְלָ֖א אָעָ֥א וְאַבְנָֽא
دانيال 5: 11
Dan.5.11
يُوجَدُ فِي مَمْلَكَتِكَ رَجُلٌ فِيهِ رُوحُ الآلِهَةِ الْقُدُّوسِينَ، وَفِي أَيَّامِ أَبِيكَ وُجِدَتْ فِيهِ نَيِّرَةٌ وَفِطْنَةٌ وَحِكْمَةٌ كَحِكْمَةِ الآلِهَةِ، وَالْمَلِكُ نَبُوخَذْنَصَّرُ أَبُوكَ جَعَلَهُ كَبِيرَ الْمَجُوسِ وَالسَّحَرَةِ وَالْكَلْدَانِيِّينَ وَالْمُنَجِّمِينَ. أَبُوكَ الْمَلِكُ.
אִיתַ֨י בְּמַלְכוּתָ֗ךְ גְּבַ֜ר בֵּהּ֒ ר֣וּחַ אֱלָהִ֣ין קַדִּישִׁין֮ וּבְיוֹמֵ֣י אֲב֗וּךְ הִשְׁתְּכַ֣חַת בֵּ֑הּ נַהִיר֧וּ וְשָׂכְלְתָנ֛וּ וְחָכְמָ֥ה כְּחָכְמַת אֱלָהִ֖ין וּמַלְכָּ֤א נְבֻֽכַדְנֶצַּר֙ אֲב֔וּךְ הֲקִימֵ֖הּ רַ֧ב חַרְטֻמִּ֣ין אָֽשְׁפִ֗ין כַּשְׂדָּאִין֙ גָּזְרִ֔ין אֲב֥וּךְ מַלְכָּֽא
دانيال 5: 11
Dan.5.11
يُوجَدُ فِي مَمْلَكَتِكَ رَجُلٌ فِيهِ رُوحُ الآلِهَةِ الْقُدُّوسِينَ، وَفِي أَيَّامِ أَبِيكَ وُجِدَتْ فِيهِ نَيِّرَةٌ وَفِطْنَةٌ وَحِكْمَةٌ كَحِكْمَةِ الآلِهَةِ، وَالْمَلِكُ نَبُوخَذْنَصَّرُ أَبُوكَ جَعَلَهُ كَبِيرَ الْمَجُوسِ وَالسَّحَرَةِ وَالْكَلْدَانِيِّينَ وَالْمُنَجِّمِينَ. أَبُوكَ الْمَلِكُ.
אִיתַ֨י בְּמַלְכוּתָ֗ךְ גְּבַ֜ר בֵּהּ֒ ר֣וּחַ אֱלָהִ֣ין קַדִּישִׁין֮ וּבְיוֹמֵ֣י אֲב֗וּךְ הִשְׁתְּכַ֣חַת בֵּ֑הּ נַהִיר֧וּ וְשָׂכְלְתָנ֛וּ וְחָכְמָ֥ה כְּחָכְמַת אֱלָהִ֖ין וּמַלְכָּ֤א נְבֻֽכַדְנֶצַּר֙ אֲב֔וּךְ הֲקִימֵ֖הּ רַ֧ב חַרְטֻמִּ֣ין אָֽשְׁפִ֗ין כַּשְׂדָּאִין֙ גָּזְרִ֔ין אֲב֥וּךְ מַלְכָּֽא
دانيال 5: 14
Dan.5.14
قَدْ سَمِعْتُ عَنْكَ أَنَّ فِيكَ رُوحَ الآلِهَةِ، وَأَنَّ فِيكَ نَيِّرَةً وَفِطْنَةً وَحِكْمَةً فَاضِلَةً.
וְשִׁמְעֵ֣ת עֲלָ֔ךְ דִּ֛י בָּ֑ךְ ר֥וּחַ אֱלָהִ֖ין הִשְׁתְּכַ֥חַת;בָּֽךְ וְנַהִיר֧וּ וְשָׂכְלְתָנ֛וּ וְחָכְמָ֥ה יַתִּירָ֖ה
دانيال 5: 18
Dan.5.18
أَنْتَ أَيُّهَا الْمَلِكُ، فَاللهُ الْعَلِيُّ أَعْطَى أَبَاكَ نَبُوخَذْنَصَّرَ مَلَكُوتًا وَعَظَمَةً وَجَلاَلاً وَبَهَاءً.
אַ֖נְתְּ מַלְכָּ֑א אֱלָהָא֙ עִלָּאָ֔ה יְהַ֖ב אֲבֽוּךְ לִנְבֻכַדְנֶצַּ֥ר מַלְכוּתָ֤א וּרְבוּתָא֙ וִיקָרָ֣א וְהַדְרָ֔ה
دانيال 5: 21
Dan.5.21
وَطُرِدَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَتَسَاوَى قَلْبُهُ بِالْحَيَوَانِ، وَكَانَتْ سُكْنَاهُ مَعَ الْحَمِيرِ الْوَحْشِيَّةِ، فَأَطْعَمُوهُ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، وَابْتَلَّ جِسْمُهُ بِنَدَى السَّمَاءِ، حَتَّى عَلِمَ أَنَّ اللهَ الْعَلِيَّ سُلْطَانٌ فِي مَمْلَكَةِ النَّاسِ، وَأَنَّهُ يُقِيمُ عَلَيْهَا مَنْ يَشَاءُ.
טְרִ֜יד וּמִן בְּנֵי֩;אֲנָשָׁ֨א שַׁוִּ֗יְו וְלִבְבֵ֣הּ עִם;חֵיוְתָ֣א מְדוֹרֵ֔הּ וְעִם עֲרָֽדַיָּא֙ יְטַ֣עֲמוּנֵּ֔הּ עִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יִצְטַבַּ֑ע גִּשְׁמֵ֣הּ וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א עַ֣ד;דִּֽי יְדַ֗ע דִּֽי אֱלָהָ֤א עִלָּאָה֙ שַׁלִּ֞יט בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א יְהָקֵ֥ים עֲלַֽהּ וּלְמַן;דִּ֥י יִצְבֵּ֖ה
دانيال 5: 23
Dan.5.23
بَلْ تَعَظَّمْتَ عَلَى رَبِّ السَّمَاءِ، فَأَحْضَرُوا قُدَّامَكَ آنِيَةَ بَيْتِهِ، وَأَنْتَ وَعُظَمَاؤُكَ وَزَوْجَاتُكَ وَسَرَارِيكَ شَرِبْتُمْ بِهَا الْخَمْرَ، وَسَبَّحْتَ آلِهَةَ الْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ وَالنِّحَاسِ وَالْحَدِيدِ وَالْخَشَبِ وَالْحَجَرِ الَّتِي لاَ تُبْصِرُ وَلاَ تَسْمَعُ وَلاَ تَعْرِفُ. أَمَّا اللهُ الَّذِي بِيَدِهِ نَسَمَتُكَ، وَلَهُ كُلُّ طُرُقِكَ فَلَمْ تُمَجِّدْهُ.
הִתְרוֹמַ֡מְתָּ וְעַ֣ל מָרֵֽא שְׁמַיָּ֣א הַיְתִ֣יו קָֽדָמָ֗ךְ וּלְמָֽאנַיָּ֨א בַיְתֵ֜הּ וְאַ֨נְתְּ וְרַבְרְבָנָ֜ךְ שֵֽׁגְלָתָ֣ךְ וּלְחֵנָתָךְ֮ שָׁתַ֣יִן בְּהוֹן֒ חַמְרָא֮ שַׁבַּ֑חְתָּ וְלֵֽאלָהֵ֣י כַסְפָּֽא וְ֠דַהֲבָא נְחָשָׁ֨א פַרְזְלָ֜א אָעָ֣א וְאַבְנָ֗א דִּ֠י לָֽא חָזַ֧יִן וְלָא שָׁמְעִ֛ין וְלָ֥א יָדְעִ֖ין וְלֵֽאלָהָ֞א דִּֽי בִּידֵ֛הּ נִשְׁמְתָ֥ךְ לֵ֖הּ וְכָל אֹרְחָתָ֥ךְ לָ֥א הַדַּֽרְתָּ
دانيال 5: 23
Dan.5.23
بَلْ تَعَظَّمْتَ عَلَى رَبِّ السَّمَاءِ، فَأَحْضَرُوا قُدَّامَكَ آنِيَةَ بَيْتِهِ، وَأَنْتَ وَعُظَمَاؤُكَ وَزَوْجَاتُكَ وَسَرَارِيكَ شَرِبْتُمْ بِهَا الْخَمْرَ، وَسَبَّحْتَ آلِهَةَ الْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ وَالنِّحَاسِ وَالْحَدِيدِ وَالْخَشَبِ وَالْحَجَرِ الَّتِي لاَ تُبْصِرُ وَلاَ تَسْمَعُ وَلاَ تَعْرِفُ. أَمَّا اللهُ الَّذِي بِيَدِهِ نَسَمَتُكَ، وَلَهُ كُلُّ طُرُقِكَ فَلَمْ تُمَجِّدْهُ.
הִתְרוֹמַ֡מְתָּ וְעַ֣ל מָרֵֽא שְׁמַיָּ֣א הַיְתִ֣יו קָֽדָמָ֗ךְ וּלְמָֽאנַיָּ֨א בַיְתֵ֜הּ וְאַ֨נְתְּ וְרַבְרְבָנָ֜ךְ שֵֽׁגְלָתָ֣ךְ וּלְחֵנָתָךְ֮ שָׁתַ֣יִן בְּהוֹן֒ חַמְרָא֮ שַׁבַּ֑חְתָּ וְלֵֽאלָהֵ֣י כַסְפָּֽא וְ֠דַהֲבָא נְחָשָׁ֨א פַרְזְלָ֜א אָעָ֣א וְאַבְנָ֗א דִּ֠י לָֽא חָזַ֧יִן וְלָא שָׁמְעִ֛ין וְלָ֥א יָדְעִ֖ין וְלֵֽאלָהָ֞א דִּֽי בִּידֵ֛הּ נִשְׁמְתָ֥ךְ לֵ֖הּ וְכָל אֹרְחָתָ֥ךְ לָ֥א הַדַּֽרְתָּ
دانيال 5: 26
Dan.5.26
وَهذَا تَفْسِيرُ الْكَلاَمِ: مَنَا، أَحْصَى اللهُ مَلَكُوتَكَ وَأَنْهَاهُ.
דְּנָ֖ה פְּשַֽׁר מִלְּתָ֑א מְנֵ֕א מְנָֽה אֱלָהָ֥א מַלְכוּתָ֖ךְ וְהַשְׁלְמַֽהּ
دانيال 6: 5
Dan.6.5
فَقَالَ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ: لاَ نَجِدُ عَلَى دَانِيآلَ هذَا عِلَّةً إِلاَّ أَنْ نَجِدَهَا مِنْ جِهَةِ شَرِيعَةِ إِلهِهِ.
אֱ֠דַיִן;אָֽמְרִ֔ין אִלֵּךְ֙ גֻּבְרַיָּ֤א לָ֧א נְהַשְׁכַּ֛ח לְדָנִיֵּ֥אל דְּנָ֖ה כָּל;עִלָּ֑א לָהֵ֕ן הַשְׁכַּ֥חְנָֽה עֲל֖וֹהִי בְּדָ֥ת אֱלָהֵֽהּ
دانيال 6: 7
Dan.6.7
إِنَّ جَمِيعَ وُزَرَاءِ الْمَمْلَكَةِ وَالشِّحَنِ وَالْمَرَازِبَةِ وَالْمُشِيرِينَ وَالْوُلاَةِ قَدْ تَشَاوَرُوا عَلَى أَنْ يَضَعُوا أَمْرًا مَلَكِيًّا وَيُشَدِّدُوا نَهْيًا، بِأَنَّ كُلَّ مَنْ يَطْلُبُ طِلْبَةً حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ، يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ.
כֹּ֣ל סָרְכֵ֣י מַלְכוּתָ֗א סִגְנַיָּ֤א וַֽאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּא֙ הַדָּֽבְרַיָּ֣א וּפַחֲוָתָ֔א אִתְיָעַ֜טוּ לְקַיָּמָ֤ה קְיָם֙ מַלְכָּ֔א וּלְתַקָּפָ֖ה אֱסָ֑ר דִּ֣י כָל דִּֽי יִבְעֵ֣ה בָ֠עוּ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְגֹ֖ב אַרְיָוָתָֽא
دانيال 6: 10
Dan.6.10
فَلَمَّا عَلِمَ دَانِيآلُ بِإِمْضَاءِ الْكِتَابَةِ ذَهَبَ إِلَى بَيْتِهِ، وَكُواهُ مَفْتُوحَةٌ فِي عُلِّيَّتِهِ نَحْوَ أُورُشَلِيمَ، فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ، وَصَلَّى وَحَمَدَ قُدَّامَ إِلهِهِ كَمَا كَانَ يَفْعَلُ قَبْلَ ذلِكَ.
כְּדִ֨י יְדַ֜ע וְ֠דָנִיֵּאל רְשִׁ֤ים כְּתָבָא֙ עַ֣ל לְבַיְתֵ֔הּ וְכַוִּ֨ין פְּתִיחָ֥ן בְּעִלִּיתֵ֔הּ נֶ֖גֶד יְרוּשְׁלֶ֑ם בָּרֵ֣ךְ עַל בִּרְכ֗וֹהִי תְּלָתָ֨ה וְזִמְנִין֩ בְיוֹמָ֜א וּמְצַלֵּ֤א וּמוֹדֵא֙ קֳדָ֣ם אֱלָהֵ֔הּ כָּל;קֳבֵל֙ דִּֽי;הֲוָ֣א עָבֵ֔ד מִן;קַדְמַ֖ת דְּנָֽה
دانيال 6: 11
Dan.6.11
فَاجْتَمَعَ حِينَئِذٍ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ فَوَجَدُوا دَانِيآلَ يَطْلُبُ وَيَتَضَرَّعُ قُدَّامَ إِلهِهِ.
הַרְגִּ֔שׁוּ אֱ֠דַיִן אִלֵּךְ֙ גֻּבְרַיָּ֤א וְהַשְׁכַּ֖חוּ לְדָנִיֵּ֑אל בָּעֵ֥א וּמִתְחַנַּ֖ן קֳדָ֥ם אֱלָהֵֽהּ
دانيال 6: 12
Dan.6.12
فَتَقَدَّمُوا وَتَكَلَّمُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ فِي نَهْيِ الْمَلِكِ: أَلَمْ تُمْضِ نَهْيًا بِأَنَّ كُلَّ إِنْسَانٍ يَطْلُبُ مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: الأَمْرُ صَحِيحٌ كَشَرِيعَةِ مَادِي وَفَارِسَ الَّتِي لاَ تُنْسَخُ.
בֵּ֠אדַיִן;קְרִ֨יבוּ וְאָמְרִ֥ין קֳדָם מַלְכָּא֮ עַל אֱסָ֣ר מַלְכָּא֒ הֲלָ֧א רְשַׁ֗מְתָּ אֱסָ֣ר דִּ֣י כָל אֱנָ֡שׁ יִבְעֵה֩ מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְג֖וֹב אַרְיָותָ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר מִלְּתָ֛א יַצִּיבָ֧א כְּדָת מָדַ֥י וּפָרַ֖ס דִּי לָ֥א תֶעְדֵּֽא
دانيال 6: 16
Dan.6.16
حِينَئِذٍ أَمَرَ الْمَلِكُ فَأَحْضَرُوا دَانِيآلَ وَطَرَحُوهُ فِي جُبِّ الأُسُودِ. أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: إِنَّ إِلهَكَ الَّذِي تَعْبُدُهُ دَائِمًا هُوَ يُنَجِّيكَ.
בֵּאדַ֜יִן אֲמַ֗ר מַלְכָּ֣א וְהַיְתִיו֙ לְדָ֣נִיֵּ֔אל וּרְמ֕וֹ דִּ֣י לְגֻבָּ֖א אַרְיָוָתָ֑א עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֔אל אֱלָהָ֗ךְ דִּ֣י אַ֤נְתְּ;פָּֽלַֽח;לֵהּ֙ בִּתְדִירָ֔א ה֖וּא יְשֵׁיזְבִנָּֽךְ
دانيال 6: 20
Dan.6.20
فَلَمَّا اقْتَرَبَ إِلَى الْجُبِّ نَادَى دَانِيآلَ بِصَوْتٍ أَسِيفٍ. أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: يَا دَانِيآلُ عَبْدَ اللهِ الْحَيِّ، هَلْ إِلهُكَ الَّذِي تَعْبُدُهُ دَائِمًا قَدِرَ عَلَى أَنْ يُنَجِّيَكَ مِنَ الأُسُودِ.
וּכְמִקְרְבֵ֣הּ לְגֻבָּ֔א זְעִ֑ק לְדָ֣נִיֵּ֔אל בְּקָ֥ל עֲצִ֖יב עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל דָּֽנִיֵּאל֙ עֲבֵד֙ אֱלָהָ֣א חַיָּ֔א אֱלָהָ֗ךְ דִּ֣י אַ֤נְתְּ;פָּֽלַֽח;לֵהּ֙ בִּתְדִירָ֔א הַיְכִ֥ל לְשֵׁיזָבוּתָ֖ךְ מִן אַרְיָוָתָֽא
دانيال 6: 20
Dan.6.20
فَلَمَّا اقْتَرَبَ إِلَى الْجُبِّ نَادَى دَانِيآلَ بِصَوْتٍ أَسِيفٍ. أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: يَا دَانِيآلُ عَبْدَ اللهِ الْحَيِّ، هَلْ إِلهُكَ الَّذِي تَعْبُدُهُ دَائِمًا قَدِرَ عَلَى أَنْ يُنَجِّيَكَ مِنَ الأُسُودِ.
וּכְמִקְרְבֵ֣הּ לְגֻבָּ֔א זְעִ֑ק לְדָ֣נִיֵּ֔אל בְּקָ֥ל עֲצִ֖יב עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל דָּֽנִיֵּאל֙ עֲבֵד֙ אֱלָהָ֣א חַיָּ֔א אֱלָהָ֗ךְ דִּ֣י אַ֤נְתְּ;פָּֽלַֽח;לֵהּ֙ בִּתְדִירָ֔א הַיְכִ֥ל לְשֵׁיזָבוּתָ֖ךְ מִן אַרְיָוָתָֽא
دانيال 6: 22
Dan.6.22
إِلهِي أَرْسَلَ مَلاَكَهُ وَسَدَّ أَفْوَاهَ الأُسُودِ فَلَمْ تَضُرَّنِي، لأَنِّي وُجِدْتُ بَرِيئًا قُدَّامَهُ، وَقُدَّامَكَ أَيْضًا أَيُّهَا الْمَلِكُ، لَمْ أَفْعَلْ ذَنْبًا.
אֱלָהִ֞י שְׁלַ֣ח מַלְאֲכֵ֗הּ וּֽסֲגַ֛ר פֻּ֥ם אַרְיָוָתָ֖א וְלָ֣א חַבְּל֑וּנִי כָּל;קֳבֵ֗ל הִשְׁתְּכַ֣חַת;לִ֔י זָכוּ֙ קָֽדָמ֙וֹהִי֙ קָֽדָמָךְ֙ וְאַ֤ף מַלְכָּ֔א לָ֥א עַבְדֵֽת חֲבוּלָ֖ה
دانيال 6: 23
Dan.6.23
حِينَئِذٍ فَرِحَ الْمَلِكُ بِهِ، وَأَمَرَ بِأَنْ يُصْعَدَ دَانِيآلُ مِنَ الْجُبِّ. فَأُصْعِدَ دَانِيآلُ مِنَ الْجُبِّ وَلَمْ يُوجَدْ فِيهِ ضَرَرٌ، لأَنَّهُ آمَنَ بِإِلهِهِ.
בֵּאדַ֣יִן טְאֵ֣ב מַלְכָּ֗א עֲל֔וֹהִי אֲמַ֖ר לְהַנְסָקָ֣ה וּלְדָ֣נִיֵּ֔אל מִן גֻּבָּ֑א וְהֻסַּ֨ק דָּנִיֵּ֜אל מִן גֻּבָּ֗א לָא הִשְׁתְּכַ֣ח בֵּ֔הּ חֲבָל֙ דִּ֖י הֵימִ֥ן בֵּאלָהֵֽהּ