אֱלָהּ (H426) - ʼĕlâhh | معجم سترونغ العبري

عزرا 7: 17 Ezr.7.17

لِكَيْ تَشْتَرِيَ عَاجِلاً بِهذِهِ الْفِضَّةِ ثِيرَانًا وَكِبَاشًا وَخِرَافًا وَتَقْدِمَاتِهَا وَسَكَائِبَهَا، وَتُقَرِّبَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ الَّذِي فِي بَيْتِ إِلهِكُمُ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ.

כָּל;קֳבֵ֣ל תִקְנֵ֜א אָסְפַּ֨רְנָא דְנָ֗ה בְּכַסְפָּ֣א תּוֹרִ֤ין דִּכְרִין֙ אִמְּרִ֔ין וּמִנְחָתְה֖וֹן וְנִסְכֵּיה֑וֹן וּתְקָרֵ֣ב;הִמּ֔וֹ עַֽל מַדְבְּחָ֔ה דִּ֛י בֵּ֥ית אֱלָהֲכֹ֖ם דִּ֥י בִירוּשְׁלֶֽם

عزرا 7: 18 Ezr.7.18

وَمَهْمَا حَسُنَ عِنْدَكَ وَعِنْدَ إِخْوَتِكَ أَنْ تَعْمَلُوهُ بِبَاقِي الْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ، فَحَسَبَ إِرَادَةِ إِلهِكُمْ تَعْمَلُونَهُ.

וּמָ֣ה יִיטַ֗ב עֲלָ֨ךְ וְעַל אֶחָ֜ךְ לְמֶעְבַּ֑ד בִּשְׁאָ֛ר כַּסְפָּ֥א וְדַהֲבָ֖ה כִּרְע֥וּת אֱלָהֲכֹ֖ם תַּעַבְדֽוּן

عزرا 7: 19 Ezr.7.19

وَالآنِيَةُ الَّتِي تُعْطَى لَكَ لأَجْلِ خِدْمَةِ بَيْتِ إِلهِكَ فَسَلِّمْهَا أَمَامَ إِلهِ أُورُشَلِيمَ.

וּמָֽאנַיָּא֙ דִּֽי מִתְיַהֲבִ֣ין לָ֔ךְ לְפָלְחָ֖ן בֵּ֣ית אֱלָהָ֑ךְ הַשְׁלֵ֕ם קֳדָ֖ם אֱלָ֥הּ יְרוּשְׁלֶֽם

عزرا 7: 19 Ezr.7.19

وَالآنِيَةُ الَّتِي تُعْطَى لَكَ لأَجْلِ خِدْمَةِ بَيْتِ إِلهِكَ فَسَلِّمْهَا أَمَامَ إِلهِ أُورُشَلِيمَ.

וּמָֽאנַיָּא֙ דִּֽי מִתְיַהֲבִ֣ין לָ֔ךְ לְפָלְחָ֖ן בֵּ֣ית אֱלָהָ֑ךְ הַשְׁלֵ֕ם קֳדָ֖ם אֱלָ֥הּ יְרוּשְׁלֶֽם

عزرا 7: 20 Ezr.7.20

وَبَاقِي احْتِيَاجِ بَيْتِ إِلهِكَ الَّذِي يَتَّفِقُ لَكَ أَنْ تُعْطِيَهُ، فَأَعْطِهِ مِنْ بَيْتِ خَزَائِنِ الْمَلِكِ.

וּשְׁאָ֗ר חַשְׁחוּת֙ בֵּ֣ית אֱלָהָ֔ךְ דִּ֥י יִפֶּל לָ֖ךְ לְמִנְתַּ֑ן תִּנְתֵּ֕ן מִן בֵּ֖ית גִּנְזֵ֥י מַלְכָּֽא

عزرا 7: 21 Ezr.7.21

وَمِنِّي أَنَا أَرْتَحْشَسْتَا الْمَلِكِ صَدَرَ أَمْرٌ إِلَى كُلِّ الْخَزَنَةِ الَّذِينَ فِي عَبْرِ النَّهْرِ أَنَّ كُلَّ مَا يَطْلُبُهُ مِنْكُمْ عَزْرَا الْكَاهِنُ كَاتِبُ شَرِيعَةِ إِلهِ السَّمَاءِ فَلْيُعْمَلْ بِسُرْعَةٍ،

וּ֠מִנִּי אֲנָ֞ה אַרְתַּחְשַׁ֤סְתְּא מַלְכָּא֙ שִׂ֣ים טְעֵ֔ם לְכֹל֙ גִּזַּֽבְרַיָּ֔א דִּ֖י בַּעֲבַ֣ר נַהֲרָ֑ה דִּ֣י כָל דִּ֣י יִ֠שְׁאֲלֶנְכוֹן עֶזְרָ֨א כָהֲנָ֜ה סָפַ֤ר דָּתָא֙ אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א יִתְעֲבִֽד אָסְפַּ֖רְנָא

عزرا 7: 23 Ezr.7.23

كُلُّ مَا أَمَرَ بِهِ إِلهُ السَّمَاءِ فَلْيُعْمَلْ بِاجْتِهَادٍ لِبَيْتِ إِلهِ السَّمَاءِ، لأَنَّهُ لِمَاذَا يَكُونُ غَضَبٌ عَلَى مُلْكِ الْمَلِكِ وَبَنِيهِ.

כָּל דִּ֗י מִן;טַ֙עַם֙ אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א יִתְעֲבֵד֙ אַדְרַזְדָּ֔א לְבֵ֖ית אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֑א דִּֽי לְמָ֤ה לֶֽהֱוֵא֙ קְצַ֔ף עַל מַלְכ֥וּת מַלְכָּ֖א וּבְנֽוֹהִי

عزرا 7: 23 Ezr.7.23

كُلُّ مَا أَمَرَ بِهِ إِلهُ السَّمَاءِ فَلْيُعْمَلْ بِاجْتِهَادٍ لِبَيْتِ إِلهِ السَّمَاءِ، لأَنَّهُ لِمَاذَا يَكُونُ غَضَبٌ عَلَى مُلْكِ الْمَلِكِ وَبَنِيهِ.

כָּל דִּ֗י מִן;טַ֙עַם֙ אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א יִתְעֲבֵד֙ אַדְרַזְדָּ֔א לְבֵ֖ית אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֑א דִּֽי לְמָ֤ה לֶֽהֱוֵא֙ קְצַ֔ף עַל מַלְכ֥וּת מַלְכָּ֖א וּבְנֽוֹהִי

عزرا 7: 24 Ezr.7.24

وَنُعْلِمُكُمْ أَنَّ جَمِيعَ الْكَهَنَةِ وَاللاَّوِيِّينَ وَالْمُغَنِّينَ وَالْبَوَّابِينَ وَالنَّثِينِيمِ وَخُدَّامِ بَيْتِ اللهِ هذَا، لاَ يُؤْذَنُ أَنْ يُلْقَى عَلَيْهِمْ جِزْيَةٌ أَوْ خَرَاجٌ أَوْ خِفَارَةٌ.

וּלְכֹ֣ם;מְהוֹדְעִ֗ין דִּ֣י כָל כָּהֲנַיָּ֣א וְ֠לֵוָיֵא זַמָּ֨רַיָּ֤א תָרָֽעַיָּא֙ נְתִ֣ינַיָּ֔א וּפָ֣לְחֵ֔י בֵּ֖ית אֱלָהָ֣א דְנָ֑ה לָ֥א שַׁלִּ֖יט לְמִרְמֵ֥א עֲלֵיהֹֽם מִנְדָּ֤ה בְלוֹ֙ וַהֲלָ֔ךְ

عزرا 7: 25 Ezr.7.25

أَمَّا أَنْتَ يَا عَزْرَا، فَحَسَبَ حِكْمَةِ إِلهِكَ الَّتِي بِيَدِكَ ضَعْ حُكَّامًا وَقُضَاةً يَقْضُونَ لِجَمِيعِ الشَّعْبِ الَّذِي فِي عَبْرِ النَّهْرِ مِنْ جَمِيعِ مَنْ يَعْرِفُ شَرَائِعَ إِلهِكَ. وَالَّذِينَ لاَ يَعْرِفُونَ فَعَلِّمُوهُمْ.

וְאַ֣נְתְּ עֶזְרָ֗א כְּחָכְמַ֨ת אֱלָהָ֤ךְ דִּֽי בִידָךְ֙ מֶ֣נִּי שָׁפְטִ֞ין וְדַיָּנִ֗ין לֶהֱוֹ֤ן;דָּאיְנִין֙ לְכָל עַמָּה֙ דִּ֚י בַּעֲבַ֣ר נַהֲרָ֔ה לְכָל יָדְעֵ֖י דָּתֵ֣י אֱלָהָ֑ךְ וְדִ֧י לָ֦א יָדַ֖ע תְּהוֹדְעֽוּן

عزرا 7: 25 Ezr.7.25

أَمَّا أَنْتَ يَا عَزْرَا، فَحَسَبَ حِكْمَةِ إِلهِكَ الَّتِي بِيَدِكَ ضَعْ حُكَّامًا وَقُضَاةً يَقْضُونَ لِجَمِيعِ الشَّعْبِ الَّذِي فِي عَبْرِ النَّهْرِ مِنْ جَمِيعِ مَنْ يَعْرِفُ شَرَائِعَ إِلهِكَ. وَالَّذِينَ لاَ يَعْرِفُونَ فَعَلِّمُوهُمْ.

וְאַ֣נְתְּ עֶזְרָ֗א כְּחָכְמַ֨ת אֱלָהָ֤ךְ דִּֽי בִידָךְ֙ מֶ֣נִּי שָׁפְטִ֞ין וְדַיָּנִ֗ין לֶהֱוֹ֤ן;דָּאיְנִין֙ לְכָל עַמָּה֙ דִּ֚י בַּעֲבַ֣ר נַהֲרָ֔ה לְכָל יָדְעֵ֖י דָּתֵ֣י אֱלָהָ֑ךְ וְדִ֧י לָ֦א יָדַ֖ע תְּהוֹדְעֽוּן

عزرا 7: 26 Ezr.7.26

وَكُلُّ مَنْ لاَ يَعْمَلُ شَرِيعَةَ إِلهِكَ وَشَرِيعَةَ الْمَلِكِ، فَلْيُقْضَ عَلَيْهِ عَاجِلاً إِمَّا بِالْمَوْتِ أَوْ بِالنَّفْيِ أَوْ بِغَرَامَةِ الْمَالِ أَوْ بِالْحَبْسِ.

וְכָל דִּי לָא֩ לֶהֱוֵ֨א;עָבֵ֜ד דָּתָ֣א אֱלָהָ֗ךְ וְדָתָא֙ מַלְכָּ֔א דִּינָ֕ה לֶהֱוֵ֥א;מִתְעֲבֵ֖ד;מִנֵּ֑הּ אָסְפַּ֕רְנָא הֵ֤ן לְמוֹת֙ הֵ֣ן לִשְׁרֹשִׁ֔י הֵן לַעֲנָ֥שׁ נִכְסִ֖ין וְלֶאֱסוּרִֽין

إرميا 10: 11 Jer.10.11

هكَذَا تَقُولُونَ لَهُمْ: الآلِهَةُ الَّتِي لَمْ تَصْنَعِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ تَبِيدُ مِنَ الأَرْضِ وَمِنْ تَحْتِ هذِهِ السَّمَاوَاتِ

כִּדְנָה֙ תֵּאמְר֣וּן לְה֔וֹם אֱלָ֣הַיָּ֔א דִּֽי לָ֣א עֲבַ֑דוּ שְׁמַיָּ֥א וְאַרְקָ֖א יֵאבַ֧דוּ מֵֽאַרְעָ֛א וּמִן תְּח֥וֹת אֵֽלֶּה שְׁמַיָּ֖א

دانيال 2: 11 Dan.2.11

وَالأَمْرُ الَّذِي يَطْلُبُهُ الْمَلِكُ عَسِرٌ، وَلَيْسَ آخَرُ يُبَيِّنُهُ قُدَّامَ الْمَلِكِ غَيْرَ الآلِهَةِ الَّذِينَ لَيْسَتْ سُكْنَاهُمْ مَعَ الْبَشَرِ.

וּמִלְּתָ֨א דִֽי שָׁאֵל֙ מַלְכָּ֤ה יַקִּירָ֔ה לָ֣א;אִיתַ֔י וְאָחֳרָן֙ דִּ֥י;יְחַוִּנַּ֖הּ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א לָהֵ֣ן אֱלָהִ֔ין דִּ֚י לָ֥א;אִיתֽוֹהִי מְדָ֣רְה֔וֹן עִם בִּשְׂרָ֖א

دانيال 2: 18 Dan.2.18

لِيَطْلُبُوا الْمَرَاحِمَ مِنْ قِبَلِ إِلهِ السَّمَاوَاتِ مِنْ جِهَةِ هذَا السِّرِّ، لِكَيْ لاَ يَهْلِكَ دَانِيآلُ وَأَصْحَابُهُ مَعَ سَائِرِ حُكَمَاءِ بَابِلَ.

לְמִבְעֵא֙ וְרַחֲמִ֗ין מִן קֳדָם֙ אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א עַל דְּנָ֑ה רָזָ֖ה דִּ֣י לָ֤א יְהֹֽבְדוּן֙ דָּנִיֵּ֣אל וְחַבְר֔וֹהִי עִם שְׁאָ֖ר חַכִּימֵ֥י בָבֶֽל

دانيال 2: 19 Dan.2.19

حِينَئِذٍ لِدَانِيآلَ كُشِفَ السِّرُّ فِي رُؤْيَا اللَّيْلِ. فَبَارَكَ دَانِيآلُ إِلهَ السَّمَاوَاتِ.

אֱדַ֗יִן לְדָנִיֵּ֛אל גֲלִ֑י רָזָ֣ה בְּחֶזְוָ֥א דִֽי;לֵילְיָ֖א בָּרִ֖ךְ דָּֽנִיֵּ֔אל לֶאֱלָ֥הּ שְׁמַיָּֽא

دانيال 2: 20 Dan.2.20

أَجَابَ دَانِيآلُ وَقَالَ: لِيَكُنِ اسْمُ اللهِ مُبَارَكًا مِنَ الأَزَلِ وَإِلَى الأَبَدِ، لأَنَّ لَهُ الْحِكْمَةَ وَالْجَبَرُوتَ.

עָנֵ֤ה דָֽנִיֵּאל֙ וְאָמַ֔ר לֶהֱוֵ֨א שְׁמֵ֤הּ אֱלָהָא֙ מְבָרַ֔ךְ מִן עָלְמָ֖א וְעַ֣ד עָלְמָ֑א דִּ֧י הִֽיא חָכְמְתָ֛א וּגְבוּרְתָ֖א

دانيال 2: 23 Dan.2.23

إِيَّاكَ يَا إِلهَ آبَائِي أَحْمَدُ، وَأُسَبِّحُ الَّذِي أَعْطَانِي الْحِكْمَةَ وَالْقُوَّةَ وَأَعْلَمَنِي الآنَ مَا طَلَبْنَاهُ مِنْكَ، لأَنَّكَ أَعْلَمْتَنَا أَمْرَ الْمَلِكِ.

לָ֣ךְ אֱלָ֣הּ אֲבָהָתִ֗י מְהוֹדֵ֤א וּמְשַׁבַּח֙ דִּ֧י לִ֑י;יְהַ֣בְתְּ חָכְמְתָ֛א וּגְבוּרְתָ֖א הֽוֹדַעְתַּ֙נִי֙ וּכְעַ֤ן דִּֽי בְעֵ֣ינָא מִנָּ֔ךְ דִּֽי הוֹדַעְתֶּֽנָא מִלַּ֥ת מַלְכָּ֖א

دانيال 2: 28 Dan.2.28

لكِنْ يُوجَدُ إِلهٌ فِي السَّمَاوَاتِ كَاشِفُ الأَسْرَارِ، وَقَدْ عَرَّفَ الْمَلِكَ نَبُوخَذْنَصَّرَ مَا يَكُونُ فِي الأَيَّامِ الأَخِيرَةِ. حُلْمُكَ وَرُؤْيَا رَأْسِكَ عَلَى فِرَاشِكَ هُوَ هذَا:

בְּרַ֡ם אִיתַ֞י אֱלָ֤הּ בִּשְׁמַיָּא֙ גָּלֵ֣א רָזִ֔ין וְהוֹדַ֗ע לְמַלְכָּא֙ נְבֽוּכַדְנֶצַּ֔ר מָ֛ה לֶהֱוֵ֖א יוֹמַיָּ֑א בְּאַחֲרִ֣ית חֶלְמָ֨ךְ וְחֶזְוֵ֥י רֵאשָׁ֛ךְ עַֽל מִשְׁכְּבָ֖ךְ הֽוּא דְּנָ֥ה

دانيال 2: 37 Dan.2.37

أَنْتَ أَيُّهَا الْمَلِكُ مَلِكُ مُلُوكٍ، لأَنَّ إِلهَ السَّمَاوَاتِ أَعْطَاكَ مَمْلَكَةً وَاقْتِدَارًا وَسُلْطَانًا وَفَخْرًا.

אַ֣נְתְּ מַלְכָּ֔א מֶ֖לֶךְ מַלְכַיָּ֑א אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א יְהַב;לָֽךְ מַלְכוּתָ֥א וְתָקְפָּ֥א חִסְנָ֛א וִֽיקָרָ֖א

دانيال 2: 44 Dan.2.44

وَفِي أَيَّامِ هؤُلاَءِ الْمُلُوكِ، يُقِيمُ إِلهُ السَّمَاوَاتِ مَمْلَكَةً لَنْ تَنْقَرِضَ أَبَدًا، وَمَلِكُهَا لاَ يُتْرَكُ لِشَعْبٍ آخَرَ، وَتَسْحَقُ وَتُفْنِي كُلَّ هذِهِ الْمَمَالِكِ، وَهِيَ تَثْبُتُ إِلَى الأَبَدِ.

וּֽבְיוֹמֵיה֞וֹן אִנּ֗וּן מַלְכַיָּ֣א יְקִים֩ אֱלָ֨הּ שְׁמַיָּ֤א מַלְכוּ֙ לָ֣א תִתְחַבַּ֔ל לְעָלְמִין֙ וּמַ֨לְכוּתָ֔ה לָ֣א תִשְׁתְּבִ֑ק לְעַ֥ם אָחֳרָ֖ן תַּדִּ֤ק וְתָסֵיף֙ כָּל אִלֵּ֣ין מַלְכְוָתָ֔א וְהִ֖יא תְּק֥וּם לְעָלְמַיָּֽא

دانيال 2: 45 Dan.2.45

لأَنَّكَ رَأَيْتَ أَنَّهُ قَدْ قُطِعَ حَجَرٌ مِنْ جَبَل لاَ بِيَدَيْنِ، فَسَحَقَ الْحَدِيدَ وَالنُّحَاسَ وَالْخَزَفَ وَالْفِضَّةَ وَالذَّهَبَ. اَللهُ الْعَظِيمُ قَدْ عَرَّفَ الْمَلِكَ مَا سَيَأْتِي بَعْدَ هذَا. اَلْحُلْمُ حَقٌّ وَتَعْبِيرُهُ يَقِينٌ.

כָּל;קֳבֵ֣ל;דִּֽי חֲזַ֡יְתָ דִּ֣י אִתְגְּזֶ֨רֶת אֶ֜בֶן מִטּוּרָא֩ לָ֣א בִידַ֗יִן וְ֠הַדֶּקֶת פַּרְזְלָ֨א נְחָשָׁ֤א חַסְפָּא֙ כַּסְפָּ֣א וְדַהֲבָ֔א אֱלָ֥הּ רַב֙ הוֹדַ֣ע לְמַלְכָּ֔א מָ֛ה;דִּ֥י לֶהֱוֵ֖א אַחֲרֵ֣י דְנָ֑ה חֶלְמָ֖א וּמְהֵימַ֥ן פִּשְׁרֵֽהּ וְיַצִּ֥יב

دانيال 2: 47 Dan.2.47

فَأَجَابَ الْمَلِكُ دَانِيآلَ وَقَالَ: حَقًّا إِنَّ إِلهَكُمْ إِلهُ الآلِهَةِ وَرَبُّ الْمُلُوكِ وَكَاشِفُ الأَسْرَارِ، إِذِ اسْتَطَعْتَ عَلَى كَشْفِ هذَا السِّرِّ.

עָנֵה֩ מַלְכָּ֨א לְדָנִיֵּ֜אל וְאָמַ֗ר מִן;קְשֹׁט֙ דִּ֣י אֱלָהֲכ֗וֹן אֱלָ֧הּ אֱלָהִ֛ין וּמָרֵ֥א מַלְכִ֖ין וְגָלֵ֣ה רָזִ֑ין דִּ֣י יְכֵ֔לְתָּ לְמִגְלֵ֖א דְנָֽה רָזָ֥ה

دانيال 2: 47 Dan.2.47

فَأَجَابَ الْمَلِكُ دَانِيآلَ وَقَالَ: حَقًّا إِنَّ إِلهَكُمْ إِلهُ الآلِهَةِ وَرَبُّ الْمُلُوكِ وَكَاشِفُ الأَسْرَارِ، إِذِ اسْتَطَعْتَ عَلَى كَشْفِ هذَا السِّرِّ.

עָנֵה֩ מַלְכָּ֨א לְדָנִיֵּ֜אל וְאָמַ֗ר מִן;קְשֹׁט֙ דִּ֣י אֱלָהֲכ֗וֹן אֱלָ֧הּ אֱלָהִ֛ין וּמָרֵ֥א מַלְכִ֖ין וְגָלֵ֣ה רָזִ֑ין דִּ֣י יְכֵ֔לְתָּ לְמִגְלֵ֖א דְנָֽה רָזָ֥ה

دانيال 2: 47 Dan.2.47

فَأَجَابَ الْمَلِكُ دَانِيآلَ وَقَالَ: حَقًّا إِنَّ إِلهَكُمْ إِلهُ الآلِهَةِ وَرَبُّ الْمُلُوكِ وَكَاشِفُ الأَسْرَارِ، إِذِ اسْتَطَعْتَ عَلَى كَشْفِ هذَا السِّرِّ.

עָנֵה֩ מַלְכָּ֨א לְדָנִיֵּ֜אל וְאָמַ֗ר מִן;קְשֹׁט֙ דִּ֣י אֱלָהֲכ֗וֹן אֱלָ֧הּ אֱלָהִ֛ין וּמָרֵ֥א מַלְכִ֖ין וְגָלֵ֣ה רָזִ֑ין דִּ֣י יְכֵ֔לְתָּ לְמִגְלֵ֖א דְנָֽה רָזָ֥ה

دانيال 3: 12 Dan.3.12

يُوجَدُ رِجَالٌ يَهُودٌ، الَّذِينَ وَكَّلْتَهُمْ عَلَى أَعْمَالِ وِلاَيَةِ بَابِلَ: شَدْرَخُ وَمِيشَخُ وَعَبْدَنَغُوَ. هؤُلاَءِ الرِّجَالُ لَمْ يَجْعَلُوا لَكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ اعْتِبَارًا. آلِهَتُكَ لاَ يَعْبُدُونَ، وَلِتِمْثَالِ الذَّهَبِ الَّذِي نَصَبْتَ لاَ يَسْجُدُونَ.

אִיתַ֞י גֻּבְרִ֣ין יְהוּדָאיִ֗ן יָתְהוֹן֙ מַנִּ֤יתָ עַל עֲבִידַת֙ מְדִינַ֣ת בָּבֶ֔ל שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד;נְג֑וֹ אִלֵּ֗ךְ גֻּבְרַיָּ֣א לָא שָׂ֨מֽוּ עֲלָ֤ךְ מַלְכָּא֙ טְעֵ֔ם לֵֽאלָהָךְ֙ לָ֣א פָלְחִ֔ין וּלְצֶ֧לֶם דַּהֲבָ֛א דִּ֥י הֲקֵ֖ימְתָּ לָ֥א סָגְדִֽין

دانيال 3: 14 Dan.3.14

فَأَجَابَ نَبُوخَذْنَصَّرُ وَقَالَ لَهُمْ: تَعَمُّدًا يَا شَدْرَخُ وَمِيشَخُ وَعَبْدَنَغُوَ لاَ تَعْبُدُونَ آلِهَتِي وَلاَ تَسْجُدُونَ لِتِمْثَالِ الذَّهَبِ الَّذِي نَصَبْتُ.

עָנֵ֤ה נְבֻֽכַדְנֶצַּר֙ וְאָמַ֣ר לְה֔וֹן הַצְדָּ֕א שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד;נְג֑וֹ לָ֤א אִֽיתֵיכוֹן֙;פָּֽלְחִ֔ין לֵֽאלָהַ֗י לָ֥א סָֽגְדִֽין וּלְצֶ֧לֶם דַּהֲבָ֛א דִּ֥י הֲקֵ֖ימֶת

دانيال 3: 15 Dan.3.15

فَإِنْ كُنْتُمُ الآنَ مُسْتَعِدِّينَ عِنْدَمَا تَسْمَعُونَ صَوْتَ الْقَرْنِ وَالنَّايِ وَالْعُودِ وَالرَّبَابِ وَالسِّنْطِيرِ وَالْمِزْمَارِ وَكُلَّ أَنْوَاعِ الْعَزْفِ إِلَى أَنْ تَخِرُّوا وَتَسْجُدُوا لِلتِّمْثَالِ الَّذِي عَمِلْتُهُ. وَإِنْ لَمْ تَسْجُدُوا فَفِي تِلْكَ السَّاعَةِ تُلْقَوْنَ فِي وَسَطِ أَتُّونِ النَّارِ الْمُتَّقِدَةِ. وَمَنْ هُوَ الإِلهُ الَّذِي يُنْقِذُكُمْ مِنْ يَدَيَّ..

הֵ֧ן אִֽיתֵיכ֣וֹן כְּעַ֞ן עֲתִידִ֗ין בְעִדָּנָ֡א;דִּֽי תִשְׁמְע֡וּן קָ֣ל קַרְנָ֣א מַשְׁרוֹקִיתָ֣א קַתְר֣וֹס שַׂבְּכָ֡א פְּסַנְתֵּרִין֩ וְסוּמְפֹּ֨נְיָ֜ה וְכֹ֣ל זְנֵ֣י זְמָרָ֗א תִּפְּל֣וּן וְתִסְגְּדוּן֮ לְצַלְמָ֣א דִֽי עַבְדֵת֒ וְהֵן֙ לָ֣א תִסְגְּד֔וּן שַׁעֲתָ֣ה תִתְרְמ֔וֹן לְגֽוֹא אַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּ֑א וּמַן ה֣וּא אֱלָ֔הּ דֵּ֥י יְשֵֽׁיזְבִנְכ֖וֹן מִן יְדָֽי

دانيال 3: 17 Dan.3.17

هُوَذَا يُوجَدُ إِلهُنَا الَّذِي نَعْبُدُهُ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُنَجِّيَنَا مِنْ أَتُّونِ النَّارِ الْمُتَّقِدَةِ، وَأَنْ يُنْقِذَنَا مِنْ يَدِكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ.

הֵ֣ן אִיתַ֗י אֱלָהַ֙נָא֙ דִּֽי אֲנַ֣חְנָא;פָֽלְחִ֔ין יָכִ֖ל לְשֵׁיזָבוּתַ֑נָא מִן אַתּ֨וּן נוּרָ֧א יָקִֽדְתָּ֛א יְשֵׁיזִֽב וּמִן יְדָ֥ךְ מַלְכָּ֖א

دانيال 3: 18 Dan.3.18

وَإِلاَّ فَلِْيَكُنْ مَعْلُومًا لَكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ، أَنَّنَا لاَ نَعْبُدُ آلِهَتَكَ وَلاَ نَسْجُدُ لِتِمْثَالِ الذَّهَبِ الَّذِي نَصَبْتَهُ.

וְהֵ֣ן;לָ֔א לֶהֱוֵא יְדִ֥יעַ לָ֖ךְ מַלְכָּ֑א דִּ֤י לָא אִיתַ֣נָא;פָֽלְחִ֔ין לֵֽאלָהָךְ֙ לָ֥א נִסְגֻּֽד וּלְצֶ֧לֶם דַּהֲבָ֛א דִּ֥י הֲקֵ֖ימְתָּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (92 آية)