ك
إصحاح
G1564
G1565. ekeinos
G1566
المعنى المختصر للكلمة
ekeinos: that one (or (neuter) thing)
اللفظ الأصلي ἐκεῖνος
نوع الكلمة اسم
طريقة النطق ekeinos (ek-i-nos)
تكرار الورود في الكتاب 243 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1 that one (or (neuter) thing)
2 often intensified by the article prefixed
الإنجليزية — KJV Translation Tags
he it the other (same) selfsame that (same, very) X their X them they this those

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

ἐκεῖνος (35×) ἐκείνῃ (26×) ἐκείναις (15×) ἐκείνης (13×) ἐκεῖνοι (10×) ἐκείνη (8×) ἐκείνων (7×) ἐκεῖνός (6×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (243 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
وَهذِهِ الأُمُورُ حَدَثَتْ مِثَالاً لَنَا، حَتَّى لاَ نَكُونَ نَحْنُ مُشْتَهِينَ شُرُورًا كَمَا اشْتَهَى أُولئِكَ.
ταῦτα δὲ ; ἐγενήθησαν τύποι ἡμῶν εἰς μὴ εἶναι ἡμᾶς ἐπιθυμητὰς κακῶν καθὼς ἐπεθύμησαν. κἀκεῖνοι
فَهذِهِ الأُمُورُ جَمِيعُهَا أَصَابَتْهُمْ مِثَالاً، وَكُتِبَتْ لإِنْذَارِنَا نَحْنُ الَّذِينَ انْتَهَتْ إِلَيْنَا أَوَاخِرُ الدُّهُورِ.
ταῦτα ; δὲ πάντα συνέβαινον; ἐκείνοις, τύποι ἐγράφη ; δὲ πρὸς ; νουθεσίαν ἡμῶν εἰς ; οὓς κατήντησεν τέλη τῶν ; αἰώνων
وَلكِنْ إِنْ قَالَ لَكُمْ أَحَدٌ: هذَا مَذْبُوحٌ لِوَثَنٍ فَلاَ تَأْكُلُوا مِنْ أَجْلِ ذَاكَ الَّذِي أَعْلَمَكُمْ، وَالضَّمِيرِ. لأَنَّ لِلرَّبِّ الأَرْضَ وَمِلأَهَا
δέ ἐὰν εἴπῃ· ὑμῖν τις τοῦτο εἰδωλόθυτόν; ἐστιν, μὴ ἐσθίετε δι᾽ ἐκεῖνον τὸν μηνύσαντα καὶ ; τὴν ; συνείδησιν· γὰρ τοῦ ; κυρίου ἡ ; γῆ καὶ ; τὸ ; πλήρωμα ; αὐτῆς.
فَسَوَاءٌ أَنَا أَمْ أُولئِكَ، هكَذَا نَكْرِزُ وَهكَذَا آمَنْتُمْ.
εἴτε ἐγὼ εἴτε ἐκεῖνοι, οὕτως κηρύσσομεν καὶ ; οὕτως ἐπιστεύσατε.¶
لأَنِّي وَإِنْ كُنْتُ قَدْ أَحْزَنْتُكُمْ بِالرِّسَالَةِ لَسْتُ أَنْدَمُ، مَعَ أَنِّي نَدِمْتُ. فَإِنِّي أَرَى أَنَّ تِلْكَ الرِّسَالَةَ أَحْزَنَتْكُمْ إِلَى سَاعَةٍ.
ὅτι εἰ ; καὶ ἐλύπησα ; ὑμᾶς ἐν ; τῇ ; ἐπιστολῇ, οὐ μεταμέλομαι· εἰ ; καὶ μετεμελόμην, γὰρ βλέπω ὅτι ἐκείνη ἡ ; ἐπιστολὴ ἐλύπησεν ; ὑμᾶς, εἰ ; καὶ πρὸς ; ὥραν
أَنَّكُمْ كُنْتُمْ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ بِدُونِ مَسِيحٍ، أَجْنَبِيِّينَ عَنْ رَعَوِيَّةِ إِسْرَائِيلَ، وَغُرَبَاءَ عَنْ عُهُودِ الْمَوْعِدِ، لاَ رَجَاءَ لَكُمْ، وَبِلاَ إِلهٍ فِي الْعَالَمِ.
ὅτι ἦτε ἐν τῷ ; καιρῷ ; ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ ; Ἰσραὴλ καὶ ; ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ; ἐπαγγελίας, μὴ ἐλπίδα ἔχοντες καὶ ; ἄθεοι ἐν τῷ ; κόσμῳ·
مَتَى جَاءَ لِيَتَمَجَّدَ فِي قِدِّيسِيهِ وَيُتَعَجَّبَ مِنْهُ فِي جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ. لأَنَّ شَهَادَتَنَا عِنْدَكُمْ صُدِّقَتْ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ.
ὅταν ἔλθῃ ἐνδοξασθῆναι ἐν τοῖς ; ἁγίοις ; αὐτοῦ θαυμασθῆναι ἐν πᾶσιν ; τοῖς πιστεύουσιν ὅτι τὸ ; μαρτύριον ; ἡμῶν ἐφ᾽ ; ὑμᾶς, ἐπιστεύθη ἐν ἐκείνῃ. τῇ ; ἡμέρᾳ
لِهذَا السَّبَبِ أَحْتَمِلُ هذِهِ الأُمُورَ أَيْضًا. لكِنَّنِي لَسْتُ أَخْجَلُ، لأَنَّنِي عَالِمٌ بِمَنْ آمَنْتُ، وَمُوقِنٌ أَنَّهُ قَادِرٌ أَنْ يَحْفَظَ وَدِيعَتِي إِلَى ذلِكَ الْيَوْمِ.
δι᾽ ; ἣν αἰτίαν πάσχω, ταῦτα καὶ ἀλλ᾽ οὐκ ἐπαισχύνομαι· γὰρ οἶδα ᾧ πεπίστευκα καὶ ; πέπεισμαι ὅτι ; ἐστιν δυνατός φυλάξαι παραθήκην ; μου εἰς ἐκείνην τὴν ; ἡμέραν.¶
لِيُعْطِهِ الرَّبُّ أَنْ يَجِدَ رَحْمَةً مِنَ الرَّبِّ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ. وَكُلُّ مَا كَانَ يَخْدِمُ فِي أَفَسُسَ أَنْتَ تَعْرِفُهُ جَيِّدًا.
δῴη ; αὐτῷ ὁ ; κύριος εὑρεῖν ἔλεος παρὰ κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ; ἡμέρᾳ. καὶ ὅσα διηκόνησεν, ἐν Ἐφέσῳ σὺ γινώσκεις.¶ βέλτιον
إِنْ كُنَّا نَصْبِرُ فَسَنَمْلِكُ أَيْضًا مَعَهُ. إِنْ كُنَّا نُنْكِرُهُ فَهُوَ أَيْضًا سَيُنْكِرُنَا.
εἰ ὑπομένομεν, καὶ ; συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνούμεθα κἀκεῖνος ἀρνήσεται ; ἡμᾶς·
إِنْ كُنَّا غَيْرَ أُمَنَاءَ فَهُوَ يَبْقَى أَمِينًا، لَنْ يَقْدِرَ أَنْ يُنْكِرَ نَفْسَهُ.
εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος μένει· πιστὸς οὐ δύναται.¶ ἀρνήσασθαι ἑαυτὸν
لكِنَّهُمْ لاَ يَتَقَدَّمُونَ أَكْثَرَ، لأَنَّ حُمْقَهُمْ سَيَكُونُ وَاضِحًا لِلْجَمِيعِ، كَمَا كَانَ حُمْقُ ذَيْنِكَ أَيْضًا.
ἀλλ᾽ οὐ προκόψουσιν ; ἐπὶ πλεῖον· γὰρ ἄνοια ἔσται ἔκδηλος πᾶσιν, ὡς ; ἐγένετο.¶ ἡ ; ἐκείνων καὶ
وَأَخِيرًا قَدْ وُضِعَ لِي إِكْلِيلُ الْبِرِّ، الَّذِي يَهَبُهُ لِي فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، الرَّبُّ الدَّيَّانُ الْعَادِلُ، وَلَيْسَ لِي فَقَطْ، بَلْ لِجَمِيعِ الَّذِينَ يُحِبُّونَ ظُهُورَهُ أَيْضًا.
λοιπὸν ἀπόκειταί μοι στέφανος τῆς ; δικαιοσύνης ὃν ἀποδώσει μοι ἐν ἐκείνῃ τῇ ; ἡμέρᾳ, ὁ ; κύριος ὁ ; κριτής· δίκαιος οὐ ἐμοί, μόνον ἀλλὰ πᾶσιν τοῖς ἠγαπηκόσιν τὴν ; ἐπιφάνειαν ; αὐτοῦ.¶ καὶ
لِذلِكَ مَقَتُّ ذلِكَ الْجِيلَ، وَقُلْتُ: إِنَّهُمْ دَائِمًا يَضِلُّونَ فِي قُلُوبِهِمْ، وَلكِنَّهُمْ لَمْ يَعْرِفُوا سُبُلِي.
διὸ προσώχθισα ἐκείνῃ τῇ ; γενεᾷ καὶ ; εἶπον· ἀεὶ πλανῶνται τῇ καρδίᾳ· αὐτοὶ ; δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὰς ; ὁδούς ; μου·
لأَنَّنَا نَحْنُ أَيْضًا قَدْ بُشِّرْنَا كَمَا أُولئِكَ، لكِنْ لَمْ تَنْفَعْ كَلِمَةُ الْخَبَرِ أُولئِكَ. إِذْ لَمْ تَكُنْ مُمْتَزِجَةً بِالإِيمَانِ فِي الَّذِينَ سَمِعُوا.
γάρ ; ἐσμεν καὶ εὐηγγελισμένοι καθάπερ κἀκεῖνοι· ἀλλ᾽ οὐκ ὠφέλησεν ὁ ; λόγος τῆς ; ἀκοῆς ἐκείνους μὴ συγκεκραμένος τῇ ; πίστει τοῖς ἀκούσασιν.
فَلْنَجْتَهِدْ أَنْ نَدْخُلَ تِلْكَ الرَّاحَةَ، لِئَلاَّ يَسْقُطَ أَحَدٌ فِي عِبْرَةِ الْعِصْيَانِ هذِهِ عَيْنِهَا.
Σπουδάσωμεν ; οὖν εἰσελθεῖν ; εἰς ἐκείνην τὴν ; κατάπαυσιν, ἵνα ; μὴ πέσῃ τις ὑποδείγματι τῆς ; ἀπειθείας. ἐν ; τῷ ; αὐτῷ
لأَنَّ أَرْضًا قَدْ شَرِبَتِ الْمَطَرَ الآتِيَ عَلَيْهَا مِرَارًا كَثِيرَةً، وَأَنْتَجَتْ عُشْبًا صَالِحًا لِلَّذِينَ فُلِحَتْ مِنْ أَجْلِهِمْ، تَنَالُ بَرَكَةً مِنَ اللهِ.
γὰρ Γῆ ἡ ; πιοῦσα ὑετὸν τὸν ; ἐρχόμενον ἐπ᾽ ; αὐτῆς πολλάκις καὶ ; τίκτουσα βοτάνην εὔθετον ἐκείνοις γεωργεῖται, δι᾽ ; οὓς μεταλαμβάνει εὐλογίας ἀπὸ τοῦ ; θεοῦ·
فَإِنَّهُ لَوْ كَانَ ذلِكَ الأَوَّلُ بِلاَ عَيْبٍ لَمَا طُلِبَ مَوْضِعٌ لِثَانٍ.
γὰρ εἰ ἦν ἐκείνη πρώτη ἄμεμπτος, οὐκ ; ἂν ἐζητεῖτο τόπος. δευτέρας
لأَنَّ هذَا هُوَ الْعَهْدُ الَّذِي أَعْهَدُهُ مَعَ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ بَعْدَ تِلْكَ الأَيَّامِ، يَقُولُ الرَّبُّ: أَجْعَلُ نَوَامِيسِي فِي أَذْهَانِهِمْ، وَأَكْتُبُهَا عَلَى قُلُوبِهِمْ، وَأَنَا أَكُونُ لَهُمْ إِلهًا وَهُمْ يَكُونُونَ لِي شَعْبًا.
ὅτι αὕτη ἡ ; διαθήκη ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ μετὰ ἐκείνας, τὰς ; ἡμέρας λέγει κύριος, διδοὺς νόμους ; μου εἰς τὴν ; διάνοιαν ; αὐτῶν ἐπιγράψω ; αὐτούς· ἐπὶ καρδίας ; αὐτῶν καὶ ; ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ; θεόν, καὶ ; αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς ; λαόν.
هذَا هُوَ الْعَهْدُ الَّذِي أَعْهَدُهُ مَعَهُمْ بَعْدَ تِلْكَ الأَيَّامِ، يَقُولُ الرَّبُّ، أَجْعَلُ نَوَامِيسِي فِي قُلُوبِهِمْ وَأَكْتُبُهَا فِي أَذْهَانِهِمْ
αὕτη ἡ ; διαθήκη ἣν διαθήσομαι πρὸς ; αὐτοὺς μετὰ ἐκείνας, τὰς ; ἡμέρας λέγει κύριος, διδοὺς μου ; νόμους ἐπὶ καρδίας ; αὐτῶν καὶ ; ἐπιγράψω ; αὐτούς· ἐπὶ ; τῶν; διανοιῶν; αὐτῶν
فَلَوْ ذَكَرُوا ذلِكَ الَّذِي خَرَجُوا مِنْهُ، لَكَانَ لَهُمْ فُرْصَةٌ لِلرُّجُوعِ.
καὶ ; εἰ ; μὲν ἐμνημόνευον ἐκείνης ἧς ἐξῆλθον ἀφ᾽ ἂν εἶχον καιρὸν ἀνακάμψαι·
اُنْظُرُوا أَنْ لاَ تَسْتَعْفُوا مِنَ الْمُتَكَلِّمِ. لأَنَّهُ إِنْ كَانَ أُولئِكَ لَمْ يَنْجُوا إِذِ اسْتَعْفَوْا مِنَ الْمُتَكَلِّمِ عَلَى الأَرْضِ، فَبِالأَوْلَى جِدًّا نَحْنُ الْمُرْتَدِّينَ عَنِ الَّذِي مِنَ السَّمَاءِ.
Βλέπετε μὴ παραιτήσησθε τὸν ; λαλοῦντα· γὰρ εἰ ἐκεῖνοι οὐκ ἔφυγον παραιτησάμενοι τὸν ; χρηματίζοντα, ἐπὶ τῆς ; γῆς μᾶλλον πολλῷ ἡμεῖς οἱ ; ἀποστρεφόμενοι, τὸν ἀπ᾽ οὐρανῶν
فَلاَ يَظُنَّ ذلِكَ الإِنْسَانُ أَنَّهُ يَنَالُ شَيْئًا مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ.
μὴ ; γὰρ οἰέσθω ἐκεῖνος ὁ ; ἄνθρωπος ὅτι λήμψεταί τι παρὰ τοῦ ; κυρίου·
عِوَضَ أَنْ تَقُولُوا: إِنْ شَاءَ الرَّبُّ وَعِشْنَا نَفْعَلُ هذَا أَوْ ذَاكَ.
ἀντὶ τοῦ ; λέγειν ; ὑμᾶς· ἐὰν θελήσῃ ὁ ; κύριος ζήσωμεν καὶ ; ποιήσωμεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο.
مَنْ قَالَ: إِنَّهُ ثَابِتٌ فِيهِ يَنْبَغِي أَنَّهُ كَمَا سَلَكَ ذَاكَ هكَذَا يَسْلُكُ هُوَ أَيْضًا.
ὁ λέγων μένειν ἐν ; αὐτῷ ὀφείλει, καθὼς περιεπάτησεν, ἐκεῖνος οὕτως περιπατεῖν.¶ αὐτὸς καὶ
وَتَعْلَمُونَ أَنَّ ذَاكَ أُظْهِرَ لِكَيْ يَرْفَعَ خَطَايَانَا، وَلَيْسَ فِيهِ خَطِيَّةٌ.
καὶ ; οἴδατε ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθη ἵνα ἄρῃ, τὰς ; ἁμαρτίας ; ἡμῶν καὶ ; οὐκ ἐν ; αὐτῷ ; ἔστιν. ἁμαρτία
أَيُّهَا الأَوْلاَدُ، لاَ يُضِلَّكُمْ أَحَدٌ: مَنْ يَفْعَلُ الْبِرَّ فَهُوَ بَارٌّ، كَمَا ذَاكَ بَارٌّ.
Τεκνία, μηδεὶς ; πλανάτω ; ὑμᾶς· ὁ ποιῶν τὴν ; δικαιοσύνην ἐστιν δίκαιός καθὼς ἐκεῖνος δίκαιός
بِهذَا قَدْ عَرَفْنَا الْمَحَبَّةَ: أَنَّ ذَاكَ وَضَعَ نَفْسَهُ لأَجْلِنَا، فَنَحْنُ يَنْبَغِي أَنْ نَضَعَ نُفُوسَنَا لأَجْلِ الإِخْوَةِ.
ἐν ; τούτῳ ἐγνώκαμεν ἀγάπην ὅτι ἐκεῖνος ἔθηκεν· τὴν ; ψυχὴν ; αὐτοῦ ὑπὲρ ; ἡμῶν ἡμεῖς ὀφείλομεν τιθέναι ψυχὰς ὑπὲρ ἀδελφῶν
بِهذَا تَكَمَّلَتِ الْمَحَبَّةُ فِينَا: أَنْ يَكُونَ لَنَا ثِقَةٌ فِي يَوْمِ الدِّينِ، لأَنَّهُ كَمَا هُوَ فِي هذَا الْعَالَمِ، نَحْنُ أَيْضًا.
ἐν ; τούτῳ τετελείωται ἀγάπη μεθ᾽ ; ἡμῶν, ἵνα ἔχωμεν παρρησίαν ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐν τούτῳ. κόσμῳ ἡμεῖς καὶ
إِنْ رَأَى أَحَدٌ أَخَاهُ يُخْطِئُ خَطِيَّةً لَيْسَتْ لِلْمَوْتِ، يَطْلُبُ، فَيُعْطِيهِ حَيَاةً لِلَّذِينَ يُخْطِئُونَ لَيْسَ لِلْمَوْتِ. تُوجَدُ خَطِيَّةٌ لِلْمَوْتِ. لَيْسَ لأَجْلِ هذِهِ أَقُولُ أَنْ يُطْلَبَ.
Ἐάν ἴδῃ τις ἀδελφὸν ; αὐτοῦ ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μὴ θάνατον, αἰτήσει δώσει ; αὐτῷ ζωήν, τοῖς ἁμαρτάνουσιν μὴ θάνατον.¶ Ἔστιν ἁμαρτία θάνατον· οὐ περὶ ἐκείνης λέγω ἵνα ἐρωτήσῃ.