מָלֵא (H4390) - mâlêʼ | معجم سترونغ العبري

إشعياء 30: 27 Isa.30.27

هُوَذَا اسْمُ الرَّبِّ يَأْتِي مِنْ بَعِيدٍ. غَضَبُهُ مُشْتَعِلٌ وَالْحَرِيقُ عَظِيمٌ. شَفَتَاهُ مُمْتَلِئَتَانِ سَخَطًا، وَلِسَانُهُ كَنَارٍ آكِلَةٍ،

הִנֵּ֤ה שֵׁם יְהוָה֙ בָּ֣א מִמֶּרְחָ֔ק אַפּ֔וֹ בֹּעֵ֣ר מַשָּׂאָ֑ה וְכֹ֖בֶד שְׂפָתָיו֙ מָ֣לְאוּ זַ֔עַם וּלְשׁוֹנ֖וֹ כְּאֵ֥שׁ אֹכָֽלֶת

إشعياء 33: 5 Isa.33.5

تَعَالَى الرَّبُّ لأَنَّهُ سَاكِنٌ فِي الْعَلاَءِ. مَلأَ صِهْيَوْنَ حَقًّا وَعَدْلاً.

נִשְׂגָּ֣ב יְהוָ֔ה כִּ֥י שֹׁכֵ֖ן מָר֑וֹם מִלֵּ֣א צִיּ֔וֹן מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָֽה

إشعياء 34: 6 Isa.34.6

لِلرَّبِّ سَيْفٌ قَدِ امْتَلأَ دَمًا، اطَّلَى بِشَحْمٍ، بِدَمِ خِرَافٍ وَتُيُوسٍ، بِشَحْمِ كُلَى كِبَاشٍ. لأَنَّ لِلرَّبِّ ذَبِيحَةً فِي بُصْرَةَ وَذَبْحًا عَظِيمًا فِي أَرْضِ أَدُومَ.

לַיהוָ֞ה חֶ֣רֶב מָלְאָ֥ה דָם֙ הֻדַּ֣שְׁנָה מֵחֵ֔לֶב מִדַּ֤ם כָּרִים֙ וְעַתּוּדִ֔ים מֵחֵ֖לֶב כִּלְי֣וֹת אֵילִ֑ים כִּ֣י לַֽיהוָה֙ זֶ֤בַח בְּבָצְרָ֔ה וְטֶ֥בַח גָּד֖וֹל בְּאֶ֥רֶץ אֱדֽוֹם

إشعياء 40: 2 Isa.40.2

طَيِّبُوا قَلْبَ أُورُشَلِيمَ وَنَادُوهَا بِأَنَّ جِهَادَهَا قَدْ كَمُلَ، أَنَّ إِثْمَهَا قَدْ عُفِيَ عَنْهُ، أَنَّهَا قَدْ قَبِلَتْ مِنْ يَدِ الرَّبِّ ضِعْفَيْنِ عَنْ كُلِّ خَطَايَاهَا.

דַּבְּר֞וּ עַל;לֵ֤ב יְרֽוּשָׁלִַ֙ם֙ וְקִרְא֣וּ;אֵלֶ֔יהָ כִּ֤י צְבָאָ֔הּ מָֽלְאָה֙ כִּ֥י עֲוֹנָ֑הּ נִרְצָ֖ה כִּ֤י לָקְחָה֙ מִיַּ֣ד יְהוָ֔ה כִּפְלַ֖יִם בְּכָל חַטֹּאתֶֽיהָ

إشعياء 65: 11 Isa.65.11

أَمَّا أَنْتُمُ الَّذِينَ تَرَكُوا الرَّبَّ وَنَسُوا جَبَلَ قُدْسِي، وَرَتَّبُوا لِلسَّعْدِ الأَكْبَرِ مَائِدَةً، وَمَلأُوا لِلسَّعْدِ الأَصْغَرِ خَمْرًا مَمْزُوجَةً،

וְאַתֶּם֙ עֹזְבֵ֣י יְהוָ֔ה הַשְּׁכֵחִ֖ים הַ֣ר קָדְשִׁ֑י הַֽעֹרְכִ֤ים לַגַּד֙ שֻׁלְחָ֔ן וְהַֽמְמַלְאִ֖ים לַמְנִ֥י מִמְסָֽךְ

إشعياء 65: 20 Isa.65.20

لاَ يَكُونُ بَعْدُ هُنَاكَ طِفْلُ أَيَّامٍ، وَلاَ شَيْخٌ لَمْ يُكْمِلْ أَيَّامَهُ. لأَنَّ الصَّبِيَّ يَمُوتُ ابْنَ مِئَةِ سَنَةٍ، وَالْخَاطِئُ يُلْعَنُ ابْنَ مِئَةِ سَنَةٍ.

לֹא יִֽהְיֶ֨ה ע֗וֹד מִשָּׁ֜ם ע֤וּל יָמִים֙ וְזָקֵ֔ן לֹֽא יְמַלֵּ֖א יָמָ֑יו כִּ֣י הַנַּ֗עַר יָמ֔וּת בֶּן מֵאָ֤ה שָׁנָה֙ וְהַ֣חוֹטֶ֔א יְקֻלָּֽל בֶּן מֵאָ֥ה שָׁנָ֖ה

إرميا 4: 5 Jer.4.5

أَخْبِرُوا فِي يَهُوذَا، وَسَمِّعُوا فِي أُورُشَلِيمَ، وَقُولُوا: اضْرِبُوا بِالْبُوقِ فِي الأَرْضِ. نَادُوا بِصَوْتٍ عَال وَقُولُوا: اجْتَمِعُوا، فَلْنَدْخُلِ الْمُدُنَ الْحَصِينَةَ.

הַגִּ֣ידוּ בִֽיהוּדָ֗ה הַשְׁמִ֔יעוּ וּבִירוּשָׁלִַ֙ם֙ וְאִמְר֕וּ תִּקְע֥וּ שׁוֹפָ֖ר בָּאָ֑רֶץ קִרְא֤וּ מַלְאוּ֙ וְאִמְר֔וּ הֵאָסְפ֥וּ וְנָב֖וֹאָה אֶל;עָרֵ֥י הַמִּבְצָֽר

إرميا 6: 11 Jer.6.11

فَامْتَلأْتُ مِنْ غَيْظِ الرَّبِّ. مَلِلْتُ الطَّاقَةَ. أَسْكُبُهُ عَلَى الأَطْفَالِ فِي الْخَارِجِ وَعَلَى مَجْلِسِ الشُّبَّانِ مَعًا، لأَنَّ الرَّجُلَ وَالْمَرْأَةَ يُؤْخَذَانِ وَالشَّيْخَ مَعَ الْمُمْتَلِئِ أَيَّامًا.

מָלֵ֙אתִי֙ וְאֵת֩ חֲמַ֨ת יְהוָ֤ה נִלְאֵ֣יתִי הָכִ֔יל שְׁפֹ֤ךְ עַל עוֹלָל֙ בַּח֔וּץ וְעַ֛ל ס֥וֹד בַּחוּרִ֖ים יַחְדָּ֑ו כִּֽי אִ֤ישׁ עִם;אִשָּׁה֙ יִלָּכֵ֔דוּ זָקֵ֖ן עִם מְלֵ֥א יָמִֽים

إرميا 13: 12 Jer.13.12

فَتَقُولُ لَهُمْ هذِهِ الْكَلِمَةَ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: كُلُّ زِقّ يَمْتَلِئُ خَمْرًا. فَيَقُولُونَ لَكَ: أَمَا نَعْرِفُ مَعْرِفَةً أَنَّ كُلَّ زِقّ يَمْتَلِئُ خَمْرًا.

וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם הַזֶּ֗ה הַדָּבָ֣ר כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל נֵ֖בֶל יִמָּ֣לֵא יָ֑יִן וְאָמְר֣וּ אֵלֶ֔יךָ לֹ֣א הֲיָדֹ֙עַ֙ נֵדַ֔ע כִּ֥י כָל נֵ֖בֶל יִמָּ֥לֵא יָֽיִן

إرميا 13: 12 Jer.13.12

فَتَقُولُ لَهُمْ هذِهِ الْكَلِمَةَ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: كُلُّ زِقّ يَمْتَلِئُ خَمْرًا. فَيَقُولُونَ لَكَ: أَمَا نَعْرِفُ مَعْرِفَةً أَنَّ كُلَّ زِقّ يَمْتَلِئُ خَمْرًا.

וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם הַזֶּ֗ה הַדָּבָ֣ר כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל נֵ֖בֶל יִמָּ֣לֵא יָ֑יִן וְאָמְר֣וּ אֵלֶ֔יךָ לֹ֣א הֲיָדֹ֙עַ֙ נֵדַ֔ע כִּ֥י כָל נֵ֖בֶל יִמָּ֥לֵא יָֽיִן

إرميا 13: 13 Jer.13.13

فَتَقُولُ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَمْلأُ كُلَّ سُكَّانِ هذِهِ الأَرْضِ وَالْمُلُوكَ الْجَالِسِينَ لِدَاوُدَ عَلَى كُرْسِيِّهِ، وَالْكَهَنَةَ وَالأَنْبِيَاءَ وَكُلَّ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ سُكْرًا.

וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֣י מְמַלֵּ֣א כָּל יֹשְׁבֵ֣י הַזֹּ֟את הָאָ֪רֶץ הַמְּלָכִ֣ים הַיֹּשְׁבִים֩ לְדָוִ֨ד עַל כִּסְא֜וֹ הַכֹּהֲנִ֣ים הַנְּבִיאִ֗ים כָּל יֹשְׁבֵ֥י יְרוּשָׁלִָ֖ם שִׁכָּרֽוֹן

إرميا 15: 17 Jer.15.17

لَمْ أَجْلِسْ فِي مَحْفَلِ الْمَازِحِينَ مُبْتَهِجًا. مِنْ أَجْلِ يَدِكَ جَلَسْتُ وَحْدِي، لأَنَّكَ قَدْ مَلأْتَنِي غَضَبًا.

לֹֽא יָשַׁ֥בְתִּי בְסוֹד מְשַׂחֲקִ֖ים וָֽאֶעְלֹ֑ז מִפְּנֵ֤י יָֽדְךָ֙ יָשַׁ֔בְתִּי בָּדָ֣ד כִּֽי מִלֵּאתָֽנִי זַ֖עַם

إرميا 16: 18 Jer.16.18

وَأُعَاقِبُ أَوَّلاً إِثْمَهُمْ وَخَطِيَّتَهُمْ ضِعْفَيْنِ، لأَنَّهُمْ دَنَّسُوا أَرْضِي، وَبِجُثَثِ مَكْرُهَاتِهِمْ وَرَجَاسَاتِهِمْ قَدْ مَلأُوا مِيرَاثِي.

וְשִׁלַּמְתִּ֣י רִֽאשׁוֹנָ֗ה עֲוֹנָם֙ וְחַטָּאתָ֔ם מִשְׁנֵ֤ה עַ֖ל חַלְּלָ֣ם אַרְצִ֑י בְּנִבְלַ֤ת שִׁקּֽוּצֵיהֶם֙ וְתוֹעֲב֣וֹתֵיהֶ֔ם מָלְא֖וּ נַחֲלָתִֽי

إرميا 19: 4 Jer.19.4

مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمْ تَرَكُونِي، وَأَنْكَرُوا هذَا الْمَوْضِعَ وَبَخَّرُوا فِيهِ لآلِهَةٍ أُخْرَى لَمْ يَعْرِفُوهَا هُمْ وَلاَ آبَاؤُهُمْ وَلاَ مُلُوكُ يَهُوذَا، وَمَلأُوا هذَا الْمَوْضِعَ مِنْ دَمِ الأَزْكِيَاءِ،

יַ֣עַן;אֲשֶׁ֣ר עֲזָבֻ֗נִי וַֽיְנַכְּר֞וּ הַזֶּה֙ הַמָּק֤וֹם וַיְקַטְּרוּ בוֹ֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לֹֽא יְדָע֛וּם הֵ֥מָּה וַאֲבֽוֹתֵיהֶ֖ם וּמַלְכֵ֣י יְהוּדָ֑ה וּמָֽלְא֛וּ הַזֶּ֖ה הַמָּק֥וֹם דַּ֥ם נְקִיִּֽם

إرميا 23: 10 Jer.23.10

لأَنَّ الأَرْضَ امْتَلأَتْ مِنَ الْفَاسِقِينَ. لأَنَّهُ مِنْ أَجْلِ اللَّعْنِ نَاحَتِ الأَرْضُ. جَفَّتْ مَرَاعِي الْبَرِّيَّةِ، وَصَارَ سَعْيُهُمْ لِلشَّرِّ، وَجَبَرُوتُهُمْ لِلْبَاطِلِ.

כִּ֤י הָאָ֔רֶץ מָלְאָ֣ה מְנָֽאֲפִים֙ כִּֽי מִפְּנֵ֤י אָלָה֙ אָבְלָ֣ה הָאָ֔רֶץ יָבְשׁ֖וּ נְא֣וֹת מִדְבָּ֑ר וַתְּהִ֤י מְרֽוּצָתָם֙ רָעָ֔ה וּגְבוּרָתָ֖ם לֹא;כֵֽן

إرميا 23: 24 Jer.23.24

إِذَا اخْتَبَأَ إِنْسَانٌ فِي أَمَاكِنَ مُسْتَتِرَةٍ أَفَمَا أَرَاهُ أَنَا، يَقُولُ الرَّبُّ. أَمَا أَمْلأُ أَنَا السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ، يَقُولُ الرَّبُّ.

אִם יִסָּתֵ֨ר אִ֧ישׁ בַּמִּסְתָּרִ֛ים לֹֽא אֶרְאֶ֖נּוּ וַאֲנִ֥י נְאֻם יְהוָ֑ה הֲל֨וֹא מָלֵ֖א אֲנִ֥י הַשָּׁמַ֧יִם הָאָ֛רֶץ נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 25: 12 Jer.25.12

وَيَكُونُ عِنْدَ تَمَامِ السَّبْعِينَ سَنَةً أَنِّي أُعَاقِبُ مَلِكَ بَابِلَ، وَتِلْكَ الأُمَّةَ، يَقُولُ الرَّبُّ، عَلَى إِثْمِهِمْ وَأَرْضَ الْكَلْدَانِيِّينَ، وَأَجْعَلُهَا خِرَبًا أَبَدِيَّةً.

וְהָיָ֣ה כִמְלֹ֣אות שִׁבְעִ֣ים שָׁנָ֡ה אֶפְקֹ֣ד מֶֽלֶךְ בָּבֶל֩ הַה֧וּא הַגּ֨וֹי נְאֻם יְהוָ֛ה עֲוֹנָ֖ם אֶ֣רֶץ כַּשְׂדִּ֑ים וְשַׂמְתִּ֥י;אֹת֖וֹ לְשִֽׁמְמ֥וֹת עוֹלָֽם

إرميا 25: 34 Jer.25.34

وَلْوِلُوا أَيُّهَا الرُّعَاةُ وَاصْرُخُوا، وَتَمَرَّغُوا يَا رُؤَسَاءَ الْغَنَمِ، لأَنَّ أَيَّامَكُمْ قَدْ كَمَلَتْ لِلذَّبْحِ. وَأُبَدِّدُكُمْ فَتَسْقُطُونَ كَإِنَاءٍ شَهِيٍّ.

הֵילִ֨ילוּ הָרֹעִ֜ים וְזַעֲק֗וּ וְהִֽתְפַּלְּשׁוּ֙ אַדִּירֵ֣י הַצֹּ֔אן כִּֽי יְמֵיכֶ֖ם מָלְא֥וּ לִטְב֑וֹחַ וּתְפוֹצ֣וֹתִיכֶ֔ם וּנְפַלְתֶּ֖ם כִּכְלִ֥י חֶמְדָּֽה

إرميا 29: 10 Jer.29.10

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنِّي عِنْدَ تَمَامِ سَبْعِينَ سَنَةً لِبَابِلَ، أَتَعَهَّدُكُمْ وَأُقِيمُ لَكُمْ كَلاَمِي الصَّالِحَ، بِرَدِّكُمْ إِلَى هذَا الْمَوْضِعِ.

כִּֽי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כִּ֠י לְפִ֞י מְלֹ֧את שִׁבְעִ֥ים שָׁנָ֖ה לְבָבֶ֛ל אֶפְקֹ֣ד;אֶתְכֶ֑ם וַהֲקִמֹתִ֤י עֲלֵיכֶם֙ דְּבָרִ֣י הַטּ֔וֹב לְהָשִׁ֣יב;אֶתְכֶ֔ם אֶל הַזֶּֽה הַמָּק֖וֹם

إرميا 31: 25 Jer.31.25

لأَنِّي أَرْوَيْتُ النَّفْسَ الْمُعْيِيَةَ، وَمَلأْتُ كُلَّ نَفْسٍ ذَائِبَةٍ.

כִּ֥י הִרְוֵ֖יתִי נֶ֣פֶשׁ עֲיֵפָ֑ה מִלֵּֽאתִי וְכָל נֶ֥פֶשׁ דָּאֲבָ֖ה

إرميا 33: 5 Jer.33.5

يَأْتُونَ لِيُحَارِبُوا الْكَلْدَانِيِّينَ وَيَمْلأُوهَا مِنْ جِيَفِ النَّاسِ الَّذِينَ ضَرَبْتُهُمْ بِغَضَبِي وَغَيْظِي، وَالَّذِينَ سَتَرْتُ وَجْهِي عَنْ هذِهِ الْمَدِينَةِ لأَجْلِ كُلِّ شَرِّهِمْ.

בָּאִ֗ים לְהִלָּחֵם֙ הַכַּשְׂדִּ֔ים וּלְמַלְאָם֙ אֶת פִּגְרֵ֣י הָאָדָ֔ם אֲשֶׁר הִכֵּ֥יתִי בְאַפִּ֖י וּבַחֲמָתִ֑י וַאֲשֶׁ֨ר הִסְתַּ֤רְתִּי פָנַי֙ הַזֹּ֔את מֵהָעִ֣יר עַ֖ל כָּל רָעָתָֽם

إرميا 41: 9 Jer.41.9

فَالْجُبُّ الَّذِي طَرَحَ فِيهِ إِسْمَاعِيلُ كُلَّ جُثَثِ الرِّجَالِ الَّذِينَ قَتَلَهُمْ بِسَبَبِ جَدَلْيَا، هُوَ الَّذِي صَنَعَهُ الْمَلِكُ آسَا مِنْ وَجْهِ بَعْشَا مَلِكِ إِسْرَائِيلَ. فَمَلأَهُ إِسْمَاعِيلُ بْنُ نَثَنْيَا مِنَ الْقَتْلَى.

וְהַבּ֗וֹר אֲשֶׁר֩ הִשְׁלִ֨יךְ שָׁ֤ם יִשְׁמָעֵאל֙ כָּל פִּגְרֵ֣י הָאֲנָשִׁ֗ים אֲשֶׁ֤ר הִכָּה֙ בְּיַד גְּדַלְיָ֔הוּ ה֗וּא אֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙;אֹת֗וֹ הַמֶּ֣לֶךְ אָסָ֔א מִפְּנֵ֖י בַּעְשָׁ֣א מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל מִלֵּ֛א יִשְׁמָעֵ֥אל בֶּן נְתַנְיָ֖הוּ חֲלָלִֽים

إرميا 44: 25 Jer.44.25

هكَذَا تَكَلَّمَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: أَنْتُمْ وَنِسَاؤُكُمْ تَكَلَّمْتُمْ بِفَمِكُمْ وَأَكْمَلْتُمْ بِأَيَادِيكُمْ قَائِلِينَ: إِنَّنَا إِنَّمَا نُتَمِّمُ نُذُورَنَا الَّتِي نَذَرْنَاهَا، أَنْ نُبَخِّرَ لِمَلِكَةِ السَّمَاوَاتِ وَنَسْكُبُ لَهَا سَكَائِبَ، فَإِنَّهُنَّ يُقِمْنَ نُذُورَكُمْ، وَيُتَمِّمْنَ نُذُورَكُمْ.

כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָֽה צְבָאוֹת֩ אֱלֹהֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל לֵאמֹ֗ר אַתֶּ֨ם וּנְשֵׁיכֶ֜ם וַתְּדַבֵּ֣רְנָה בְּפִיכֶם֮ מִלֵּאתֶ֣ם וּבִידֵיכֶ֣ם לֵאמֹר֒ עָשֹׂ֨ה נְדָרֵ֗ינוּ אֲשֶׁ֤ר נָדַ֙רְנוּ֙ לְקַטֵּר֙ לִמְלֶ֣כֶת הַשָּׁמַ֔יִם וּלְהַסֵּ֥ךְ לָ֖הּ נְסָכִ֑ים הָקֵ֤ים;תָּקִ֙ימְנָה֙ נִדְרֵיכֶ֔ם וְעָשֹׂ֥ה;תַעֲשֶׂ֖ינָה נִדְרֵיכֶֽם

إرميا 46: 12 Jer.46.12

قَدْ سَمِعَتِ الأُمَمُ بِخِزْيِكِ، وَقَدْ مَلأَ الأَرْضَ عَوِيلُكِ، لأَنَّ بَطَلاً يَصْدِمُ بَطَلاً فَيَسْقُطَانِ كِلاَهُمَا مَعًا.

שָׁמְע֤וּ גוֹיִם֙ קְלוֹנֵ֔ךְ מָלְאָ֣ה הָאָ֑רֶץ וְצִוְחָתֵ֖ךְ כִּֽי גִבּ֤וֹר כָּשָׁ֔לוּ בְּגִבּוֹר֙ נָפְל֥וּ שְׁנֵיהֶֽם יַחְדָּ֖יו

إرميا 51: 5 Jer.51.5

لأَنَّ إِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا لَيْسَا بِمَقْطُوعَيْنِ عَنْ إِلهِهِمَا، عَنْ رَبِّ الْجُنُودِ، وَإِنْ تَكُنْ أَرْضُهُمَا مَلآنَةً إِثْمًا عَلَى قُدُّوسِ إِسْرَائِيلَ.

כִּ֠י יִשְׂרָאֵ֤ל וִֽיהוּדָה֙ לֹֽא אַלְמָ֨ן מֵֽאֱלֹהָ֔יו מֵֽיְהוָ֖ה צְבָא֑וֹת כִּ֤י אַרְצָם֙ מָלְאָ֣ה אָשָׁ֔ם מִקְּד֖וֹשׁ יִשְׂרָאֵֽל

إرميا 51: 11 Jer.51.11

سُنُّوا السِّهَامَ. أَعِدُّوا الأَتْرَاسَ. قَدْ أَيْقَظَ الرَّبُّ رُوحَ مُلُوكِ مَادِي، لأَنَّ قَصْدَهُ عَلَى بَابِلَ أَنْ يُهْلِكَهَا. لأَنَّهُ نَقْمَةُ الرَّبِّ، نَقْمَةُ هَيْكَلِهِ.

הָבֵ֣רוּ הַחִצִּים֮ מִלְא֣וּ הַשְּׁלָטִים֒ הֵעִ֣יר יְהוָ֗ה ר֙וּחַ֙ מַלְכֵ֣י מָדַ֔י כִּֽי מְזִמָּת֖וֹ עַל בָּבֶ֥ל לְהַשְׁחִיתָ֑הּ כִּֽי;הִ֔יא נִקְמַ֤ת יְהוָה֙ נִקְמַ֖ת הֵיכָלֽוֹ

إرميا 51: 14 Jer.51.14

قَدْ حَلَفَ رَبُّ الْجُنُودِ بِنَفْسِهِ: إِنِّي لأَمْلأَنَّكِ أُنَاسًا كَالْغَوْغَاءِ، فَيَرْفَعُونَ عَلَيْكِ جَلَبَةً.

נִשְׁבַּ֛ע יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת בְּנַפְשׁ֑וֹ כִּ֣י;אִם מִלֵּאתִ֤יךְ אָדָם֙ כַּיֶּ֔לֶק וְעָנ֥וּ עָלַ֖יִךְ הֵידָֽד

إرميا 51: 34 Jer.51.34

أَكَلَنِي أَفْنَانِي نَبُوخَذْرَاصَّرُ مَلِكُ بَابِلَ. جَعَلَنِي إِنَاءً فَارِغًا. ابْتَلَعَنِي كَتِنِّينٍ، وَمَلأَ جَوْفَهُ مِنْ نِعَمِي. طَوَّحَنِي.

אֲכָלַ֣נִי הֲמָמַ֗נִי נְבוּכַדְרֶאצַּר֮ מֶ֣לֶךְ בָּבֶל֒ הִצִּיגַ֙נִי֙ כְּלִ֣י רִ֔יק בְּלָעַ֙נִי֙ כַּתַּנִּ֔ין מִלָּ֥א כְרֵשׂ֖וֹ מֵֽעֲדָנָ֑י הֱדִיחָֽנִי

مراثي إرميا 4: 18 Lam.4.18

نَصَبُوا فِخَاخًا لِخَطَوَاتِنَا حَتَّى لاَ نَمْشِيَ فِي سَاحَاتِنَا. قَرُبَتْ نِهَايَتُنَا. كَمُلَتْ أَيَّامُنَا لأَنَّ نِهَايَتَنَا قَدْ أَتَتْ.

צָד֣וּ צְעָדֵ֔ינוּ מִלֶּ֖כֶת בִּרְחֹבֹתֵ֑ינוּ קָרַ֥ב קִצֵּ֛ינוּ מָלְא֥וּ יָמֵ֖ינוּ כִּי קִצֵּֽינוּ בָ֥א

حزقيال 3: 3 Ezk.3.3

وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَطْعِمْ بَطْنَكَ وَامْلأْ جَوْفَكَ مِنْ هذَا الدَّرْجِ الَّذِي أَنَا مُعْطِيكَهُ. فَأَكَلْتُهُ فَصَارَ فِي فَمِي كَالْعَسَلِ حَلاَوَةً.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ תַֽאֲכֵל֙ בִּטְנְךָ֤ תְמַלֵּ֔א וּמֵעֶ֣יךָ הַזֹּ֔את הַמְּגִלָּ֣ה אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י נֹתֵ֣ן;אֵלֶ֑יךָ וָאֹ֣כְלָ֔ה וַתְּהִ֥י בְּפִ֖י כִּדְבַ֥שׁ לְמָתֽוֹק

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (249 آية)