ك
إصحاح
◄ H8084
H8085. shâma
H8086 ►
المعنى المختصر للكلمة
shâma: to hear intelligently (often with implication of attention, obedience, etc.
اللفظ الأصلي שָׁמַע
نوع الكلمة فعل
طريقة النطق shâma (shaw-mah)
تكرار الورود في الكتاب 1147 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها

a primitive root;

المعنى والشرح المفصل
1 to hear intelligently (often with implication of attention, obedience, etc.
2 causatively, to tell, etc.)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
[idiom] attentively call (gather) together [idiom] carefully [idiom] certainly consent consider be content declare [idiom] diligently discern give ear (cause to, let, make to) hear(-ken, tell) [idiom] indeed listen make (a) noise (be) obedient obey perceive (make a) proclaim(-ation) publish regard report shew (forth) (make a) sound [idiom] surely tell understand whosoever (heareth) witness

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

سَمِعَ 51× فَسَمِعَ 47× اسْمَعُوا 46× وَسَمِعَ 36× يَسْمَعُوا 35×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

וַיִּשְׁמַ֣ע (22×) שָׁמַ֣ע (19×) שְׁמַ֣ע (19×) וַיִּשְׁמַ֤ע (18×) שִׁמְע֣וּ (16×) שִׁמְע֖וּ (15×) שָׁמְע֖וּ (14×) וַיִּשְׁמַ֥ע (14×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1147 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 36: 1 Ezk.36.1
وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَتَنَبَّأْ لِجِبَالِ إِسْرَائِيلَ وَقُلْ: يَا جِبَالَ إِسْرَائِيلَ اسْمَعِي كَلِمَةَ الرَّبِّ:
וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם הִנָּבֵ֖א אֶל;הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְאָ֣מַרְתָּ֔ הָרֵי֙ יִשְׂרָאֵ֔ל שִׁמְע֖וּ דְּבַר יְהוָֽה
حزقيال 36: 4 Ezk.36.4
لِذلِكَ فَاسْمَعِي يَا جِبَالَ إِسْرَائِيلَ كَلِمَةَ السَّيِّدِ الرَّبِّ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ لِلْجِبَالِ وَلِلآكَامِ وَلِلأَنْهَارِ وَلِلأَوْدِيَةِ وَلِلْخِرَبِ الْمُقْفِرَةِ وَلِلْمُدُنِ الْمَهْجُورَةِ الَّتِي صَارَتْ لِلنَّهْبِ وَالاسْتِهْزَاءِ لِبَقِيَّةِ الأُمَمِ الَّذِينَ حَوْلَهَا.
לָכֵן֙ שִׁמְע֖וּ הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל דְּבַר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְ֠הוִה לֶהָרִ֨ים וְלַגְּבָע֜וֹת לָאֲפִיקִ֣ים וְלַגֵּאָי֗וֹת וְלֶחֳרָב֤וֹת הַשֹּֽׁמְמוֹת֙ וְלֶעָרִ֣ים הַנֶּעֱזָב֔וֹת אֲשֶׁ֨ר הָי֤וּ לְבַז֙ וּלְלַ֔עַג לִשְׁאֵרִ֥ית הַגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁ֥ר מִסָּבִֽיב
حزقيال 36: 15 Ezk.36.15
وَلاَ أُسَمِّعُ فِيكِ مِنْ بَعْدُ تَعْيِيرَ الأُمَمِ، وَلاَ تَحْمِلِينَ تَعْيِيرَ الشُّعُوبِ بَعْدُ، وَلاَ تُعْثِرِينَ شُعُوبَكِ بَعْدُ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וְלֹא אַשְׁמִ֨יעַ אֵלַ֤יִךְ עוֹד֙ כְּלִמַּ֣ת הַגּוֹיִ֔ם לֹ֣א תִשְׂאִי וְחֶרְפַּ֥ת עַמִּ֖ים ע֑וֹד לֹא תַכְשִׁ֣לִי וְגוֹיַ֙יִךְ֙ ע֔וֹד נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
حزقيال 37: 4 Ezk.37.4
فَقَالَ لِي: تَنَبَّأْ عَلَى هذِهِ الْعِظَامِ وَقُلْ لَهَا: أَيَّتُهَا الْعِظَامُ الْيَابِسَةُ، اسْمَعِي كَلِمَةَ الرَّبِّ:
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י הִנָּבֵ֖א עַל הָאֵ֑לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם הָעֲצָמוֹת֙ הַיְבֵשׁ֔וֹת שִׁמְע֖וּ דְּבַר יְהוָֽה
حزقيال 40: 4 Ezk.40.4
فَقَالَ لِي الرَّجُلُ: يَا ابْنَ آدَمَ، انْظُرْ بِعَيْنَيْكَ وَاسْمَعْ بِأُذُنَيْكَ وَاجْعَلْ قَلْبَكَ إِلَى كُلِّ مَا أُرِيكَهُ، لأَنَّهُ لأَجْلِ إِرَاءَتِكَ أُتِيَ بِكَ إِلَى هُنَا. أَخْبِرْ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ بِكُلِّ مَا تَرَى.
וַיְדַבֵּ֨ר אֵלַ֜י הָאִ֗ישׁ בֶּן אָדָ֡ם רְאֵ֣ה בְעֵינֶיךָ֩ שְּׁמָ֜ע וּבְאָזְנֶ֨יךָ וְשִׂ֣ים לִבְּךָ֗ לְכֹ֤ל אֲשֶׁר אֲנִי֙;מַרְאֶ֣ה;אוֹתָ֔ךְ כִּ֛י לְמַ֥עַן הַרְאוֹתְכָ֖ה הֻבָ֣אתָה הֵ֑נָּה הַגֵּ֛ד לְבֵ֥ית יִשְׂרָאֵֽל כָּל אֲשֶׁר אַתָּ֥ה;רֹאֶ֖ה
حزقيال 44: 5 Ezk.44.5
فَقَالَ لِي الرَّبُّ: يَا ابْنَ آدَمَ، اجْعَلْ قَلْبَكَ وَانْظُرْ بِعَيْنَيْكَ وَاسْمَعْ بِأُذُنَيْكَ كُلَّ مَا أَقُولُهُ لَكَ عَنْ كُلِّ فَرَائِضِ بَيْتِ الرَّبِّ وَعَنْ كُلِّ سُنَنِهِ، وَاجْعَلْ قَلْبَكَ عَلَى مَدْخَلِ الْبَيْتِ مَعَ كُلِّ مَخَارِجِ الْمَقْدِسِ.
וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֜י יְהֹוָ֗ה בֶּן אָדָ֡ם שִׂ֣ים לִבְּךָ֩ וּרְאֵ֨ה בְעֵינֶ֜יךָ שְּׁמָ֗ע וּבְאָזְנֶ֣יךָ כָּל אֲשֶׁ֤ר אֲנִי֙;מְדַבֵּ֣ר אֹתָ֔ךְ לְכָל חֻקּ֥וֹת בֵּית יְהוָ֖ה וּלְכָל תּֽוֹרֹתָ֑יו וְשַׂמְתָּ֤ לִבְּךָ֙ לִמְב֣וֹא הַבַּ֔יִת בְּכֹ֖ל מוֹצָאֵ֥י הַמִּקְדָּֽשׁ
دانيال 1: 14 Dan.1.14
فَسَمِعَ لَهُمْ هذَا الْكَلاَمَ وَجَرَّبَهُمْ عَشَرَةَ أَيَّامٍ.
וַיִּשְׁמַ֥ע לָהֶ֖ם הַזֶּ֑ה לַדָּבָ֣ר וַיְנַסֵּ֖ם עֲשָׂרָֽה יָמִ֥ים
دانيال 8: 13 Dan.8.13
فَسَمِعْتُ قُدُّوسًا وَاحِدًا يَتَكَلَّمُ. فَقَالَ قُدُّوسٌ وَاحِدٌ لِفُلاَنٍ الْمُتَكَلِّمِ: إِلَى مَتَى الرُّؤْيَا الْمُحْرَقَةِ الدَّائِمَةِ وَمَعْصِيَةِ الْخَرَابِ، لِبَذْلِ الْقُدْسِ وَالْجُنْدِ مَدُوسَيْنِ.
וָאֶשְׁמְעָ֥ה קָד֖וֹשׁ אֶֽחָד מְדַבֵּ֑ר וַיֹּאמֶר֩ קָד֜וֹשׁ אֶחָ֨ד לַפַּֽלְמוֹנִ֣י הַֽמְדַבֵּ֗ר עַד מָתַ֞י הֶחָז֤וֹן הַתָּמִיד֙ וְהַפֶּ֣שַׁע שֹׁמֵ֔ם תֵּ֛ת וְקֹ֥דֶשׁ וְצָבָ֖א מִרְמָֽס
دانيال 8: 16 Dan.8.16
وَسَمِعْتُ صَوْتَ إِنْسَانٍ بَيْنَ أُولاَيَ، فَنَادَى وَقَالَ: يَا جِبْرَائِيلُ، فَهِّمْ هذَا الرَّجُلَ الرُّؤْيَا.
וָאֶשְׁמַ֥ע קוֹל אָדָ֖ם בֵּ֣ין אוּלָ֑י וַיִּקְרָא֙ וַיֹּאמַ֔ר גַּבְרִיאֵ֕ל הָבֵ֥ן לְהַלָּ֖ז הַמַּרְאֶֽה
دانيال 9: 6 Dan.9.6
وَمَا سَمِعْنَا مِنْ عَبِيدِكَ الأَنْبِيَاءِ الَّذِينَ بِاسْمِكَ كَلَّمُوا مُلُوكَنَا وَرُؤَسَاءَنَا وَآبَاءَنَا وَكُلَّ شَعْبِ الأَرْضِ.
וְלֹ֤א שָׁמַ֙עְנוּ֙ אֶל עֲבָדֶ֣יךָ הַנְּבִיאִ֔ים אֲשֶׁ֤ר בְּשִׁמְךָ֔ דִּבְּרוּ֙ מְלָכֵ֥ינוּ שָׂרֵ֖ינוּ וַאֲבֹתֵ֑ינוּ וְאֶ֖ל;כָּל עַ֥ם הָאָֽרֶץ
دانيال 9: 10 Dan.9.10
وَمَا سَمِعْنَا صَوْتَ الرَّبِّ إِلهِنَا لِنَسْلُكَ فِي شَرَائِعِهِ الَّتِي جَعَلَهَا أَمَامَنَا عَنْ يَدِ عَبِيدِهِ الأَنْبِيَاءِ.
וְלֹ֣א שָׁמַ֔עְנוּ בְּק֖וֹל יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ לָלֶ֤כֶת בְּתֽוֹרֹתָיו֙ אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣ן לְפָנֵ֔ינוּ בְּיַ֖ד עֲבָדָ֥יו הַנְּבִיאִֽים
دانيال 9: 11 Dan.9.11
وَكُلُّ إِسْرَائِيلَ قَدْ تَعَدَّى عَلَى شَرِيعَتِكَ، وَحَادُوا لِئَلاَّ يَسْمَعُوا صَوْتَكَ، فَسَكَبْتَ عَلَيْنَا اللَّعْنَةَ وَالْحَلْفَ الْمَكْتُوبَ فِي شَرِيعَةِ مُوسَى عَبْدِ اللهِ، لأَنَّنَا أَخْطَأْنَا إِلَيْهِ.
וְכָל יִשְׂרָאֵ֗ל עָֽבְרוּ֙ אֶת תּ֣וֹרָתֶ֔ךָ וְס֕וֹר לְבִלְתִּ֖י שְׁמ֣וֹעַ בְּקֹלֶ֑ךָ וַתִּתַּ֨ךְ עָלֵ֜ינוּ הָאָלָ֣ה וְהַשְּׁבֻעָ֗ה אֲשֶׁ֤ר;כְּתוּבָה֙ בְּתוֹרַת֙ מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד הָֽאֱלֹהִ֔ים כִּ֥י חָטָ֖אנוּ לֽוֹ
دانيال 9: 14 Dan.9.14
فَسَهِرَ الرَّبُّ عَلَى الشَّرِّ وَجَلَبَهُ عَلَيْنَا، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَنَا بَارٌّ فِي كُلِّ أَعْمَالِهِ الَّتِي عَمِلَهَا إِذْ لَمْ نَسْمَعْ صَوْتَهُ.
וַיִּשְׁקֹ֤ד יְהוָה֙ עַל הָ֣רָעָ֔ה וַיְבִיאֶ֖הָ עָלֵ֑ינוּ כִּֽי יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ צַדִּ֞יק עַל כָּל מַֽעֲשָׂיו֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וְלֹ֥א שָׁמַ֖עְנוּ בְּקֹלֽוֹ
دانيال 9: 17 Dan.9.17
فَاسْمَعِ الآنَ يَا إِلهَنَا صَلاَةَ عَبْدِكَ وَتَضَرُّعَاتِهِ، وَأَضِئْ بِوَجْهِكَ عَلَى مَقْدِسِكَ الْخَرِبِ مِنْ أَجْلِ السَّيِّدِ.
שְׁמַ֣ע וְעַתָּ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ תְּפִלַּ֤ת עַבְדְּךָ֙ תַּ֣חֲנוּנָ֔יו וְהָאֵ֣ר פָּנֶ֔יךָ עַל מִקְדָּשְׁךָ֖ הַשָּׁמֵ֑ם לְמַ֖עַן אֲדֹנָֽי
دانيال 9: 18 Dan.9.18
أَمِلْ أُذُنَكَ يَا إِلهِي وَاسْمَعْ. اِفْتَحْ عَيْنَيْكَ وَانْظُرْ خِرَبَنَا وَالْمَدِينَةَ الَّتِي دُعِيَ اسْمُكَ عَلَيْهَا، لأَنَّهُ لاَ لأَجْلِ بِرِّنَا نَطْرَحُ تَضَرُّعَاتِنَا أَمَامَ وَجْهِكَ، بَلْ لأَجْلِ مَرَاحِمِكَ الْعَظِيمَةِ.
הַטֵּ֨ה אָזְנְךָ֮ אֱלֹהַ֥י וּֽשֲׁמָע֒ פְּקַ֣ח עֵינֶ֗יךָ וּרְאֵה֙ שֹֽׁמְמֹתֵ֔ינוּ וְהָעִ֕יר אֲשֶׁר נִקְרָ֥א שִׁמְךָ֖ עָלֶ֑יהָ כִּ֣י לֹ֣א עַל צִדְקֹתֵ֗ינוּ אֲנַ֨חְנוּ;מַפִּילִ֤ים תַּחֲנוּנֵ֙ינוּ֙ לְפָנֶ֔יךָ כִּ֖י עַל רַחֲמֶ֥יךָ הָרַבִּֽים
دانيال 9: 19 Dan.9.19
يَا سَيِّدُ اسْمَعْ. يَا سَيِّدُ اغْفِرْ. يَا سَيِّدُ أَصْغِ وَاصْنَعْ. لاَ تُؤَخِّرْ مِنْ أَجْلِ نَفْسِكَ يَا إِلهِي، لأَنَّ اسْمَكَ دُعِيَ عَلَى مَدِينَتِكَ وَعَلَى شَعْبِكَ.
אֲדֹנָ֤י שְׁמָ֙עָה֙ אֲדֹנָ֣י סְלָ֔חָה אֲדֹנָ֛י הַֽקֲשִׁ֥יבָה וַעֲשֵׂ֖ה אַל תְּאַחַ֑ר לְמַֽעֲנְךָ֣ אֱלֹהַ֔י כִּֽי שִׁמְךָ֣ נִקְרָ֔א עַל עִירְךָ֖ וְעַל עַמֶּֽךָ
دانيال 10: 9 Dan.10.9
وَسَمِعْتُ صَوْتَ كَلاَمِهِ. وَلَمَّا سَمِعْتُ صَوْتَ كَلاَمِهِ كُنْتُ مُسَبَّخًا عَلَى وَجْهِي، وَوَجْهِي إِلَى الأَرْضِ.
וָאֶשְׁמַ֖ע ק֣וֹל דְּבָרָ֑יו וּכְשָׁמְעִי֙ ק֣וֹל דְּבָרָ֔יו וַאֲנִ֗י;הָיִ֛יתִי נִרְדָּ֥ם עַל פָּנַ֖י וּפָנַ֥י אָֽרְצָה
دانيال 10: 9 Dan.10.9
وَسَمِعْتُ صَوْتَ كَلاَمِهِ. وَلَمَّا سَمِعْتُ صَوْتَ كَلاَمِهِ كُنْتُ مُسَبَّخًا عَلَى وَجْهِي، وَوَجْهِي إِلَى الأَرْضِ.
וָאֶשְׁמַ֖ע ק֣וֹל דְּבָרָ֑יו וּכְשָׁמְעִי֙ ק֣וֹל דְּבָרָ֔יו וַאֲנִ֗י;הָיִ֛יתִי נִרְדָּ֥ם עַל פָּנַ֖י וּפָנַ֥י אָֽרְצָה
دانيال 10: 12 Dan.10.12
فَقَالَ لِي: لاَ تَخَفْ يَا دَانِيآلُ، لأَنَّهُ مِنَ الْيَوْمِ الأَوَّلِ الَّذِي فِيهِ جَعَلْتَ قَلْبَكَ لِلْفَهْمِ وَلإِذْلاَلِ نَفْسِكَ قُدَّامَ إِلهِكَ، سُمِعَ كَلاَمُكَ، وَأَنَا أَتَيْتُ لأَجْلِ كَلاَمِكَ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ אַל תִּירָ֣א דָנִיֵּאל֒ כִּ֣י מִן הַיּ֣וֹם הָרִאשׁ֗וֹן אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧תָּ לִבְּךָ֛ לְהָבִ֧ין וּלְהִתְעַנּ֛וֹת לִפְנֵ֥י אֱלֹהֶ֖יךָ נִשְׁמְע֣וּ דְבָרֶ֑יךָ וַאֲנִי בָ֖אתִי בִּדְבָרֶֽיךָ
دانيال 12: 7 Dan.12.7
فَسَمِعْتُ الرَّجُلَ اللاَّبِسَ الْكَتَّانِ الَّذِي مِنْ فَوْقِ مِيَاهِ النَّهْرِ، إِذْ رَفَعَ يُمْنَاهُ وَيُسْرَاهُ نَحْوَ السَّمَاوَاتِ وَحَلَفَ بِالْحَيِّ إِلَى الأَبَدِ: إِنَّهُ إِلَى زَمَانٍ وَزَمَانَيْنِ وَنِصْفٍ. فَإِذَا تَمَّ تَفْرِيقُ أَيْدِي الشَّعْبِ الْمُقَدَّسِ تَتِمُّ كُلُّ هذِهِ.
וָאֶשְׁמַ֞ע הָאִ֣ישׁ לְב֣וּשׁ הַבַּדִּ֗ים אֲשֶׁ֣ר מִמַּעַל֮ לְמֵימֵ֣י הַיְאֹר֒ וַיָּ֨רֶם יְמִינ֤וֹ וּשְׂמֹאלוֹ֙ אֶל הַשָּׁמַ֔יִם וַיִּשָּׁבַ֖ע בְּחֵ֣י הָעוֹלָ֑ם כִּי֩ לְמוֹעֵ֨ד מֽוֹעֲדִ֜ים וָחֵ֗צִי וּכְכַלּ֛וֹת נַפֵּ֥ץ יַד עַם קֹ֖דֶשׁ תִּכְלֶ֥ינָה כָל אֵֽלֶּה
دانيال 12: 8 Dan.12.8
وَأَنَا سَمِعْتُ وَمَا فَهِمْتُ. فَقُلْتُ: يَا سَيِّدِي، مَا هِيَ آخِرُ هذِهِ.
וַאֲנִ֥י שָׁמַ֖עְתִּי וְלֹ֣א אָבִ֑ין וָאֹ֣מְרָ֔ה אֲדֹנִ֕י מָ֥ה אַחֲרִ֖ית אֵֽלֶּה
هوشع 4: 1 Hos.4.1
اِسْمَعُوا قَوْلَ الرَّبِّ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ: إِنَّ لِلرَّبِّ مُحَاكَمَةً مَعَ سُكَّانِ الأَرْضِ، لأَنَّهُ لاَ أَمَانَةَ وَلاَ إِحْسَانَ وَلاَ مَعْرِفَةَ اللهِ فِي الأَرْضِ.
שִׁמְע֥וּ דְבַר יְהוָ֖ה בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֣י לַֽיהוָה֙ רִ֤יב עִם יוֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ כִּ֠י אֵין אֱמֶ֧ת וְֽאֵין חֶ֛סֶד וְאֵֽין דַּ֥עַת אֱלֹהִ֖ים בָּאָֽרֶץ
هوشع 5: 1 Hos.5.1
اِسْمَعُوا هذَا أَيُّهَا الْكَهَنَةُ. وَانْصِتُوا يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ. وَأَصْغُوا يَا بَيْتَ الْمَلِكِ. لأَنَّ عَلَيْكُمُ الْقَضَاءَ، إِذْ صِرْتُمْ فَخًّا فِي مِصْفَاةَ، وَشَبَكَةً مَبْسُوطَةً عَلَى تَابُورَ.
שִׁמְעוּ זֹ֨את הַכֹּהֲנִ֜ים וְהַקְשִׁ֣יבוּ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל הַאֲזִ֔ינוּ וּבֵ֤ית הַמֶּ֙לֶךְ֙ כִּ֥י לָכֶ֖ם הַמִּשְׁפָּ֑ט כִּֽי הֱיִיתֶ֣ם פַח֙ לְמִצְפָּ֔ה וְרֶ֖שֶׁת פְּרוּשָׂ֥ה עַל תָּבֽוֹר
هوشع 9: 17 Hos.9.17
يَرْفُضُهُمْ إِلهِي لأَنَّهُمْ لَمْ يَسْمَعُوا لَهُ، فَيَكُونُونَ تَائِهِينَ بَيْنَ الأُمَمِ.
יִמְאָסֵ֣ם אֱלֹהַ֔י כִּ֛י לֹ֥א שָׁמְע֖וּ ל֑וֹ וְיִהְי֥וּ נֹדְדִ֖ים בַּגּוֹיִֽם
يوئيل 1: 2 Jol.1.2
اِسْمَعُوا هذَا أَيُّهَا الشُّيُوخُ، وَأَصْغُوا يَا جَمِيعَ سُكَّانِ الأَرْضِ. هَلْ حَدَثَ هذَا فِي أَيَّامِكُمْ، أَوْ فِي أَيَّامِ آبَائِكُمْ.
שִׁמְעוּ זֹאת֙ הַזְּקֵנִ֔ים וְהַֽאֲזִ֔ינוּ כֹּ֖ל יוֹשְׁבֵ֣י הָאָ֑רֶץ הֶהָ֤יְתָה זֹּאת֙ בִּֽימֵיכֶ֔ם וְאִ֖ם בִּימֵ֥י אֲבֹֽתֵיכֶֽם
عاموس 3: 1 Amo.3.1
اِسْمَعُوا هذَا الْقَوْلَ الَّذِي تَكَلَّمَ الرَّبُّ عَلَيْكُمْ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ، عَلَى كُلِّ الْقَبِيلَةِ الَّتِي أَصْعَدْتُهَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ قَائِلاً:
שִׁמְע֞וּ הַזֶּ֗ה הַדָּבָ֣ר אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה עֲלֵיכֶ֖ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל עַ֚ל כָּל הַמִּשְׁפָּחָ֔ה אֲשֶׁ֧ר הֶעֱלֵ֛יתִי מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם לֵאמֹֽר
عاموس 3: 9 Amo.3.9
نَادُوا عَلَى الْقُصُورِ فِي أَشْدُودَ، وَعَلَى الْقُصُورِ فِي أَرْضِ مِصْرَ، وَقُولُوا: اجْتَمِعُوا عَلَى جِبَالِ السَّامِرَةِ وَانْظُرُوا شَغْبًا عَظِيمًا فِي وَسَطِهَا وَمَظَالِمَ فِي دَاخِلِهَا.
הַשְׁמִ֙יעוּ֙ עַל אַרְמְנ֣וֹת בְּאַשְׁדּ֔וֹד וְעַֽל אַרְמְנ֖וֹת בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְאִמְר֗וּ הֵאָֽסְפוּ֙ עַל הָרֵ֣י שֹׁמְר֔וֹן וּרְא֞וּ מְהוּמֹ֤ת רַבּוֹת֙ בְּתוֹכָ֔הּ וַעֲשׁוּקִ֖ים בְּקִרְבָּֽהּ
عاموس 3: 13 Amo.3.13
اِسْمَعُوا وَاشْهَدُوا علَى بَيتِ يَعْقُوبَ، يَقُولُ السّيِّدُ الرَّبُّ إِلهُ الْجُنُودِ.
שִׁמְע֥וּ וְהָעִ֖ידוּ בְּבֵ֣ית יַֽעֲקֹ֑ב נְאֻם אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה אֱלֹהֵ֥י הַצְּבָאֽוֹת
عاموس 4: 1 Amo.4.1
اِسْمَعِي هذَا الْقَوْلَ يَا بَقَرَاتِ بَاشَانَ الَّتِي فِي جَبَلِ السَّامِرَةِ، الظَّالِمَةَ الْمَسَاكِينَ، السَّاحِقَةَ الْبَائِسِينَ، الْقَائِلَةَ لِسَادَتِهَا: هَاتِ لِنَشْرَبَ.
שִׁמְע֞וּ הַזֶּ֗ה הַדָּבָ֣ר פָּר֤וֹת הַבָּשָׁן֙ אֲשֶׁר֙ בְּהַ֣ר שֹֽׁמְר֔וֹן הָעֹשְׁק֣וֹת דַּלִּ֔ים הָרֹצְצ֖וֹת אֶבְיוֹנִ֑ים הָאֹמְרֹ֥ת לַאֲדֹֽנֵיהֶ֖ם הָבִ֥יאָה וְנִשְׁתֶּֽה
عاموس 4: 5 Amo.4.5
وَأَوْقِدُوا مِنَ الْخَمِيرِ تَقْدِمَةَ شُكْرٍ، وَنَادُوا بِنَوَافِلَ وَسَمِّعُوا، لأَنَّكُمْ هكَذَا أَحْبَبْتُمْ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וְקַטֵּ֤ר מֵֽחָמֵץ֙ תּוֹדָ֔ה וְקִרְא֥וּ נְדָב֖וֹת הַשְׁמִ֑יעוּ כִּ֣י כֵ֤ן אֲהַבְתֶּם֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה