שְׁמָמָה (H8077) - shᵉmâmâh | معجم سترونغ العبري

الخروج 23: 29 Exo.23.29

لاَ أَطْرُدُهُمْ مِنْ أَمَامِكَ فِي سَنَةٍ وَاحِدَةٍ، لِئَلاَّ تَصِيرَ الأَرْضُ خَرِبَةً، فَتَكْثُرَ عَلَيْكَ وُحُوشُ الْبَرِّيَّةِ.

לֹ֧א אֲגָרְשֶׁ֛נּוּ מִפָּנֶ֖יךָ בְּשָׁנָ֣ה אֶחָ֑ת פֶּן תִּהְיֶ֤ה הָאָ֙רֶץ֙ שְׁמָמָ֔ה וְרַבָּ֥ה עָלֶ֖יךָ חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶֽה

اللاويين 26: 33 Lev.26.33

وَأُذَرِّيكُمْ بَيْنَ الأُمَمِ، وَأُجَرِّدُ وَرَاءَكُمُ السَّيْفَ فَتَصِيرُ أَرْضُكُمْ مُوحَشَةً، وَمُدُنُكُمْ تَصِيرُ خَرِبَةً.

וְאֶתְכֶם֙;אֱזָרֶ֣ה בַגּוֹיִ֔ם וַהֲרִיקֹתִ֥י אַחֲרֵיכֶ֖ם חָ֑רֶב וְהָיְתָ֤ה אַרְצְכֶם֙ שְׁמָמָ֔ה וְעָרֵיכֶ֖ם יִהְי֥וּ חָרְבָּֽה

يشوع 8: 28 Jos.8.28

وَأَحْرَقَ يَشُوعُ عَايَ وَجَعَلَهَا تَلاًّ أَبَدِيًّا خَرَابًا إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וַיִּשְׂרֹ֥ף יְהוֹשֻׁ֖עַ הָעָ֑י וַיְשִׂימֶ֤הָ תֵּל עוֹלָם֙ שְׁמָמָ֔ה עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

إشعياء 1: 7 Isa.1.7

بِلاَدُكُمْ خَرِبَةٌ. مُدُنُكُمْ مُحْرَقَةٌ بِالنَّارِ. أَرْضُكُمْ تَأْكُلُهَا غُرَبَاءُ قُدَّامَكُمْ، وَهِيَ خَرِبَةٌ كَانْقِلاَبِ الْغُرَبَاءِ.

אַרְצְכֶ֣ם שְׁמָמָ֔ה עָרֵיכֶ֖ם שְׂרֻפ֣וֹת אֵ֑שׁ אַדְמַתְכֶ֗ם אֹכְלִ֣ים;אֹתָ֔הּ זָרִים֙ לְנֶגְדְּכֶם֙ וּשְׁמָמָ֖ה כְּמַהְפֵּכַ֥ת זָרִֽים

إشعياء 1: 7 Isa.1.7

بِلاَدُكُمْ خَرِبَةٌ. مُدُنُكُمْ مُحْرَقَةٌ بِالنَّارِ. أَرْضُكُمْ تَأْكُلُهَا غُرَبَاءُ قُدَّامَكُمْ، وَهِيَ خَرِبَةٌ كَانْقِلاَبِ الْغُرَبَاءِ.

אַרְצְכֶ֣ם שְׁמָמָ֔ה עָרֵיכֶ֖ם שְׂרֻפ֣וֹת אֵ֑שׁ אַדְמַתְכֶ֗ם אֹכְלִ֣ים;אֹתָ֔הּ זָרִים֙ לְנֶגְדְּכֶם֙ וּשְׁמָמָ֖ה כְּמַהְפֵּכַ֥ת זָרִֽים

إشعياء 6: 11 Isa.6.11

فَقُلْتُ: إِلَى مَتَى أَيُّهَا السَّيِّدُ. فَقَالَ: إِلَى أَنْ تَصِيرَ الْمُدُنُ خَرِبَةً بِلاَ سَاكِنٍ، وَالْبُيُوتُ بِلاَ إِنْسَانٍ، وَتَخْرَبَ الأَرْضُ وَتُقْفِرَ،

וָאֹמַ֕ר עַד מָתַ֖י אֲדֹנָ֑י וַיֹּ֡אמֶר עַ֣ד אֲשֶׁר֩;אִם עָרִ֜ים שָׁא֨וּ מֵאֵ֣ין יוֹשֵׁ֗ב וּבָתִּים֙ מֵאֵ֣ין אָדָ֔ם תִּשָּׁאֶ֥ה וְהָאֲדָמָ֖ה שְׁמָמָֽה

إشعياء 17: 9 Isa.17.9

فِي ذلِكَ الْيَوْمِ تَصِيرُ مُدُنُهُ الْحَصِينَةُ كَالرَّدْمِ فِي الْغَابِ، وَالشَّوَامِخُ الَّتِي تَرَكُوهَا مِنْ وَجْهِ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَصَارَتْ خَرَابًا.

בַּיּ֨וֹם;הַה֜וּא יִהְי֣וּ עָרֵ֣י מָעֻזּ֗וֹ כַּעֲזוּבַ֤ת הַחֹ֙רֶשׁ֙ וְהָ֣אָמִ֔יר אֲשֶׁ֣ר עָזְב֔וּ מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְהָיְתָ֖ה שְׁמָמָֽה

إشعياء 62: 4 Isa.62.4

لاَ يُقَالُ بَعْدُ لَكِ: مَهْجُورَةٌ، وَلاَ يُقَالُ بَعْدُ لأَرْضِكِ: مُوحَشَةٌ، بَلْ تُدْعَيْنَ: حَفْصِيبَةَ، وَأَرْضُكِ بَعُولَةَ. لأَنَّ الرَّبَّ يُسَرُّ بِكِ، وَأَرْضُكِ تَصِيرُ ذَاتِ بَعْلٍ.

לֹֽא יֵאָמֵר֩ ע֜וֹד לָ֨ךְ עֲזוּבָ֗ה לֹא יֵאָמֵ֥ר עוֹד֙ וּלְאַרְצֵךְ֙ שְׁמָמָ֔ה כִּ֣י לָ֗ךְ;יִקָּרֵא֙ חֶפְצִי;בָ֔הּ וּלְאַרְצֵ֖ךְ בְּעוּלָ֑ה כִּֽי יְהוָה֙ חָפֵ֤ץ בָּ֔ךְ וְאַרְצֵ֖ךְ תִּבָּעֵֽל

إشعياء 64: 10 Isa.64.10

مُدُنُ قُدْسِكَ صَارَتْ بَرِّيَّةً. صِهْيَوْنُ صَارَتْ بَرِّيَّةً، وَأُورُشَلِيمُ مُوحَشَةً.

עָרֵ֥י קָדְשְׁךָ֖ הָי֣וּ מִדְבָּ֑ר צִיּוֹן֙ הָיָ֔תָה מִדְבָּ֣ר יְרוּשָׁלִַ֖ם שְׁמָמָֽה

إرميا 4: 27 Jer.4.27

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: خَرَابًا تَكُونُ كُلُّ الأَرْضِ، وَلكِنَّنِي لاَ أُفْنِيهَا.

כִּי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה שְׁמָמָ֥ה תִהְיֶ֖ה כָּל הָאָ֑רֶץ לֹ֥א אֶעֱשֶֽׂה;וְכָלָ֖ה

إرميا 6: 8 Jer.6.8

تَأَدَّبِي يَا أُورُشَلِيمُ لِئَلاَّ تَجْفُوَكِ نَفْسِي. لِئَلاَّ أَجْعَلَكِ خَرَابًا، أَرْضًا غَيْرَ مَسْكُونَةٍ.

הִוָּסְרִי֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם פֶּן תֵּקַ֥ע;מִמֵּ֑ךְ נַפְשִׁ֖י פֶּן אֲשִׂימֵ֣ךְ שְׁמָמָ֔ה אֶ֖רֶץ ל֥וֹא נוֹשָֽׁבָה

إرميا 9: 11 Jer.9.11

وَأَجْعَلُ أُورُشَلِيمَ رُجَمًا وَمَأْوَى بَنَاتِ آوَى، وَمُدُنَ يَهُوذَا أَجْعَلُهَا خَرَابًا بِلاَ سَاكِنٍ.

וְנָתַתִּ֧י יְרוּשָׁלִַ֛ם לְגַלִּ֖ים מְע֣וֹן תַּנִּ֑ים עָרֵ֧י יְהוּדָ֛ה אֶתֵּ֥ן שְׁמָמָ֖ה מִבְּלִ֖י יוֹשֵֽׁב

إرميا 10: 22 Jer.10.22

هُوَذَا صَوْتُ خَبَرٍ جَاءَ، وَاضْطِرَابٌ عَظِيمٌ مِنْ أَرْضِ الشِّمَالِ لِجَعْلِ مُدُنِ يَهُوذَا خَرَابًا، مَأْوَى بَنَاتِ آوَى.

הִנֵּ֣ה ק֤וֹל שְׁמוּעָה֙ בָאָ֔ה וְרַ֥עַשׁ גָּד֖וֹל מֵאֶ֣רֶץ צָפ֑וֹן לָשׂ֞וּם עָרֵ֧י יְהוּדָ֛ה שְׁמָמָ֖ה מְע֥וֹן תַּנִּֽים

إرميا 12: 10 Jer.12.10

رُعَاةٌ كَثِيرُونَ أَفْسَدُوا كَرْمِي، دَاسُوا نَصِيبِي. جَعَلُوا نَصِيبِي الْمُشْتَهَى بَرِّيَّةً خَرِبَةً.

רֹעִ֤ים רַבִּים֙ שִֽׁחֲת֣וּ כַרְמִ֔י בֹּסְס֖וּ חֶלְקָתִ֑י נָֽתְנ֛וּ חֶלְקַ֥ת חֶמְדָּתִ֖י לְמִדְבַּ֥ר שְׁמָמָֽה

إرميا 12: 11 Jer.12.11

جَعَلُوهُ خَرَابًا يَنُوحُ عَلَيَّ وَهُوَ خَرِبٌ. خَرِبَتْ كُلُّ الأَرْضِ، لأَنَّهُ لاَ أَحَدَ يَضَعُ فِي قَلْبِهِ.

שָׂמָהּ֙ לִשְׁמָמָ֔ה אָבְלָ֥ה עָלַ֖י שְׁמֵמָ֑ה נָשַׁ֙מָּה֙ כָּל הָאָ֔רֶץ כִּ֛י אֵ֥ין אִ֖ישׁ שָׂ֥ם עַל לֵֽב

إرميا 25: 12 Jer.25.12

وَيَكُونُ عِنْدَ تَمَامِ السَّبْعِينَ سَنَةً أَنِّي أُعَاقِبُ مَلِكَ بَابِلَ، وَتِلْكَ الأُمَّةَ، يَقُولُ الرَّبُّ، عَلَى إِثْمِهِمْ وَأَرْضَ الْكَلْدَانِيِّينَ، وَأَجْعَلُهَا خِرَبًا أَبَدِيَّةً.

וְהָיָ֣ה כִמְלֹ֣אות שִׁבְעִ֣ים שָׁנָ֡ה אֶפְקֹ֣ד מֶֽלֶךְ בָּבֶל֩ הַה֧וּא הַגּ֨וֹי נְאֻם יְהוָ֛ה עֲוֹנָ֖ם אֶ֣רֶץ כַּשְׂדִּ֑ים וְשַׂמְתִּ֥י;אֹת֖וֹ לְשִֽׁמְמ֥וֹת עוֹלָֽם

إرميا 32: 43 Jer.32.43

فَتُشْتَرَى الْحُقُولُ فِي هذِهِ الأَرْضِ الَّتِي تَقُولُونَ إِنَّهَا خَرِبَةٌ بِلاَ إِنْسَانٍ وَبِلاَ حَيَوَانٍ، وَقَدْ دُفِعَتْ لِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ.

וְנִקְנָ֥ה הַשָּׂדֶ֖ה הַזֹּ֑את בָּאָ֣רֶץ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם;אֹמְרִ֗ים הִיא֙ שְׁמָמָ֥ה מֵאֵ֤ין אָדָם֙ וּבְהֵמָ֔ה נִתְּנָ֖ה בְּיַ֥ד הַכַּשְׂדִּֽים

إرميا 34: 22 Jer.34.22

هأَنَذَا آمُرُ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأَرُدُّهُمْ إِلَى هذِهِ الْمَدِينَةِ فَيُحَارِبُونَهَا وَيَأْخُذُونَهَا وَيُحْرِقُونَهَا بِالنَّارِ، وَأَجْعَلُ مُدُنَ يَهُوذَا خَرِبَةً بِلاَ سَاكِنٍ.

הִנְנִ֨י מְצַוֶּ֜ה נְאֻם יְהוָ֗ה וַהֲשִׁ֨בֹתִ֜ים אֶל הַזֹּאת֙ הָעִ֤יר וְנִלְחֲמ֣וּ;עָלֶ֔יהָ וּלְכָד֖וּהָ וּשְׂרָפֻ֣הָ בָאֵ֑שׁ אֶתֵּ֥ן עָרֵ֧י יְהוּדָ֛ה שְׁמָמָ֖ה מֵאֵ֥ין יֹשֵֽׁב

إرميا 44: 6 Jer.44.6

فَانْسَكَبَ غَيْظِي وَغَضَبِي، وَاشْتَعَلاَ في مُدُنِ يَهُوذَا وَفِي شَوَارِعِ أُورُشَلِيمَ، فَصَارَتْ خَرِبَةً مُقْفِرَةً كَهذَا الْيَوْمِ.

וַתִּתַּ֤ךְ חֲמָתִי֙ וְאַפִּ֔י וַתִּבְעַר֙ בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וּבְחֻצ֖וֹת יְרֽוּשָׁלִָ֑ם וַתִּהְיֶ֛ינָה לְחָרְבָּ֥ה לִשְׁמָמָ֖ה הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם

إرميا 49: 2 Jer.49.2

لِذلِكَ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُسْمِعُ فِي رَبَّةِ بَنِي عَمُّونَ جَلَبَةَ حَرْبٍ، وَتَصِيرُ تَلاًّ خَرِبًا، وَتُحْرَقُ بَنَاتُهَا بِالنَّارِ، فَيَرِثُ إِسْرَائِيلُ الَّذِينَ وَرِثُوهُ، يَقُولُ الرَّبُّ.

לָכֵ֡ן הִנֵּה֩ יָמִ֨ים בָּאִ֜ים נְאֻם יְהוָ֗ה וְ֠הִשְׁמַעְתִּי אֶל רַבַּ֨ת בְּנֵי עַמּ֜וֹן תְּרוּעַ֣ת מִלְחָמָ֗ה וְהָֽיְתָה֙ לְתֵ֣ל שְׁמָמָ֔ה תִּצַּ֑תְנָה וּבְנֹתֶ֖יהָ בָּאֵ֣שׁ וְיָרַ֧שׁ יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת יֹרְשָׁ֖יו אָמַ֥ר יְהוָֽה

إرميا 49: 33 Jer.49.33

وَتَكُونُ حَاصُورُ مَسْكَنَ بَنَاتِ آوَى، وَخَرِبَةً إِلَى الأَبَدِ. لاَ يَسْكُنُ هُنَاكَ إِنْسَانٌ، وَلاَ يَتَغَرَّبُ فِيهَا ابْنُ آدَمَ.

וְהָיְתָ֨ה חָצ֜וֹר לִמְע֥וֹן תַּנִּ֛ים שְׁמָמָ֖ה עַד עוֹלָ֑ם לֹֽא יֵשֵׁ֥ב שָׁם֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא יָג֥וּר בָּ֖הּ בֶּן אָדָֽם

إرميا 50: 13 Jer.50.13

بِسَبَبِ سَخَطِ الرَّبِّ لاَ تُسْكَنُ، بَلْ تَصِيرُ خَرِبَةً بِالتَّمَامِ. كُلُّ مَارّ بِبَابِلَ يَتَعَجَّبُ وَيَصْفِرُ بِسَبَبِ كُلِّ ضَرَبَاتِهَا.

מִקֶּ֤צֶף יְהוָה֙ לֹ֣א תֵשֵׁ֔ב וְהָיְתָ֥ה שְׁמָמָ֖ה כֻּלָּ֑הּ כֹּ֚ל עֹבֵ֣ר עַל;בָּבֶ֔ל יִשֹּׁ֥ם וְיִשְׁרֹ֖ק עַל כָּל מַכּוֹתֶֽיהָ

إرميا 51: 26 Jer.51.26

فَلاَ يَأْخُذُونَ مِنْكَ حَجَرًا لِزَاوِيَةٍ، وَلاَ حَجَرًا لأُسُسٍ، بَلْ تَكُونُ خَرَابًا إِلَى الأَبَدِ، يَقُولُ الرَّبُّ.

וְלֹֽא יִקְח֤וּ מִמְּךָ֙ אֶ֣בֶן לְפִנָּ֔ה וְאֶ֖בֶן לְמֽוֹסָד֑וֹת כִּֽי תִּֽהְיֶ֖ה שִׁמְמ֥וֹת עוֹלָ֛ם נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 51: 62 Jer.51.62

فَقُلْ: أَنْتَ يَا رَبُّ قَدْ تَكَلَّمْتَ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ لِتَقْرِضَهُ حَتَّى لاَ يَكُونَ فِيهِ سَاكِنٌ مِنَ النَّاسِ إِلَى الْبَهَائِمِ، بَلْ يَكُونُ خِرَبًا أَبَدِيَّةً.

וְאָמַרְתָּ֗ אַתָּ֨ה יְהוָה֙ דִבַּ֜רְתָּ אֶל הַזֶּה֙ הַמָּק֤וֹם לְהַכְרִית֔וֹ לְבִלְתִּ֤י הֱיֽוֹת בּוֹ֙ יוֹשֵׁ֔ב לְמֵאָדָ֖ם וְעַד בְּהֵמָ֑ה כִּֽי תִּֽהְיֶֽה שִׁמְמ֥וֹת עוֹלָ֖ם

حزقيال 6: 14 Ezk.6.14

وَأَمُدُّ يَدِي عَلَيْهِمْ، وَأُصَيِّرُ الأَرْضَ مُقْفِرَةً وَخَرِبَةً مِنَ الْقَفْرِ إِلَى دَبْلَةَ فِي كُلِّ مَسَاكِنِهِمْ، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עֲלֵיהֶ֔ם וְנָתַתִּ֨י הָאָ֜רֶץ שְׁמָמָ֤ה וּמְשַׁמָּה֙ מִמִּדְבַּ֣ר דִּבְלָ֔תָה בְּכֹ֖ל מוֹשְׁבֽוֹתֵיהֶ֑ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה

حزقيال 7: 27 Ezk.7.27

الْمَلِكُ يَنُوحُ وَالرَّئِيسُ يَلْبَسُ حَيْرَةً، وَأَيْدِي شَعْبِ الأَرْضِ تَرْجُفُ. كَطَرِيقِهِمْ أَصْنَعُ بِهِمْ، وَكَأَحْكَامِهِمْ أَحْكُمُ عَلَيْهِمْ، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

הַמֶּ֣לֶךְ יִתְאַבָּ֗ל וְנָשִׂיא֙ יִלְבַּ֣שׁ שְׁמָמָ֔ה וִידֵ֥י עַם הָאָ֖רֶץ תִּבָּהַ֑לְנָה מִדַּרְכָּ֞ם אֶעֱשֶׂ֤ה אוֹתָם֙ וּבְמִשְׁפְּטֵיהֶ֣ם אֶשְׁפְּטֵ֔ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה

حزقيال 12: 20 Ezk.12.20

وَالْمُدُنُ الْمَسْكُونَةُ تَخْرَبُ، وَالأَرْضُ تُقْفِرُ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

וְהֶעָרִ֤ים הַנּֽוֹשָׁבוֹת֙ תֶּחֱרַ֔בְנָה וְהָאָ֖רֶץ שְׁמָמָ֣ה;תִֽהְיֶ֑ה וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה

حزقيال 14: 15 Ezk.14.15

إِنْ عَبَّرْتُ فِي الأَرْضِ وُحُوشًا رَدِيئَةً فَأَثْكَلُوهَا وَصَارَتْ خَرَابًا بِلاَ عَابِرٍ بِسَبَبِ الْوُحُوشِ،

לֽוּ אַעֲבִ֥יר בָּאָ֖רֶץ חַיָּ֥ה רָעָ֛ה וְשִׁכְּלָ֑תָּה וְהָיְתָ֤ה שְׁמָמָה֙ מִבְּלִ֣י עוֹבֵ֔ר מִפְּנֵ֖י הַחַיָּֽה

حزقيال 14: 16 Ezk.14.16

وَفِي وَسْطِهَا هؤُلاَءِ الرِّجَالُ الثَّلاَثَةُ، فَحَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنَّهُمْ لاَ يُخَلِّصُونَ بَنِينَ وَلاَ بَنَاتٍ. هُمْ وَحْدَهُمْ يَخْلُصُونَ وَالأَرْضُ تَصِيرُ خَرِبَةً.

בְּתוֹכָהּ֒ הָאֵלֶּה֮ הָאֲנָשִׁ֣ים שְׁלֹ֨שֶׁת חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אִם יַצִּ֑ילוּ בָּנִ֥ים וְאִם בָּנ֖וֹת הֵ֤מָּה לְבַדָּם֙ יִנָּצֵ֔לוּ וְהָאָ֖רֶץ תִּהְיֶ֥ה שְׁמָמָֽה

حزقيال 15: 8 Ezk.15.8

وَأَجْعَلُ الأَرْضَ خَرَابًا لأَنَّهُمْ خَانُوا خِيَانَةً، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וְנָתַתִּ֥י הָאָ֖רֶץ שְׁמָמָ֑ה יַ֚עַן מָ֣עֲלוּ מַ֔עַל נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (57 آية)