المعنى المختصر للكلمة
ayin:
an eye (literally or figuratively)
اللفظ الأصلي
עַיִן
نوع الكلمة
Noun
طريقة النطق
ayin
(ah-yin)
تكرار الورود في الكتاب
879
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
probably a primitive word;
المعنى والشرح المفصل
1
an eye (literally or figuratively)
2
by analogy, a fountain (as the eye of the landscape)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
affliction
outward appearance
[phrase] before
[phrase] think best
colour
conceit
[phrase] be content
countenance
[phrase] displease
eye((-brow), (-d), -sight)
face
[phrase] favour
fountain
furrow (from the margin)
[idiom] him
[phrase] humble
knowledge
look
([phrase] well)
[idiom] me
open(-ly)
[phrase] (not) please
presence
[phrase] regard
resemblance
sight
[idiom] thee
[idiom] them
[phrase] think
[idiom] us
well
[idiom] you(-rselves)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
בְּעֵינֵ֣י (78×)
בְּעֵינֵ֥י (40×)
לְעֵינֵ֖י (20×)
בְּעֵינָ֑יו (15×)
עֵ֣ין (14×)
לְעֵינֵ֣י (13×)
בְּעֵינֶ֔יךָ (13×)
בְּעֵינֵ֖י (13×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (879 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الخروج 11: 3
Exo.11.3
وَأَعْطَى الرَّبُّ نِعْمَةً لِلشَّعْبِ فِي عُيُونِ الْمِصْرِيِّينَ. وَأَيْضًا الرَّجُلُ مُوسَى كَانَ عَظِيمًا جِدًّا فِي أَرْضِ مِصْرَ فِي عُيُونِ عَبِيدِ فِرْعَوْنَ وَعُيُونِ الشَّعْبِ.
וַיִּתֵּ֧ן יְהוָ֛ה חֵ֥ן הָעָ֖ם בְּעֵינֵ֣י מִצְרָ֑יִם גַּ֣ם הָאִ֣ישׁ מֹשֶׁ֗ה גָּד֤וֹל מְאֹד֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּעֵינֵ֥י עַבְדֵֽי פַרְעֹ֖ה וּבְעֵינֵ֥י הָעָֽם
الخروج 12: 36
Exo.12.36
وَأَعْطَى الرَّبُّ نِعْمَةً لِلشَّعْبِ فِي عُيُونِ الْمِصْرِيِّينَ حَتَّى أَعَارُوهُمْ. فَسَلَبُوا الْمِصْرِيِّينَ.
נָתַ֨ן וַֽיהוָ֞ה חֵ֥ן הָעָ֛ם בְּעֵינֵ֥י מִצְרַ֖יִם וַיַּשְׁאִל֑וּם וַֽיְנַצְּל֖וּ מִצְרָֽיִם
الخروج 13: 9
Exo.13.9
وَيَكُونُ لَكَ عَلاَمَةً عَلَى يَدِكَ، وَتَذْكَارًا بَيْنَ عَيْنَيْكَ، لِكَيْ تَكُونَ شَرِيعَةُ الرَّبِّ فِي فَمِكَ. لأَنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَكَ الرَّبُّ مِنْ مِصْرَ.
וְהָיָה֩ לְךָ֨ לְא֜וֹת עַל יָדְךָ֗ וּלְזִכָּרוֹן֙ בֵּ֣ין עֵינֶ֔יךָ לְמַ֗עַן תִּהְיֶ֛ה תּוֹרַ֥ת יְהוָ֖ה בְּפִ֑יךָ כִּ֚י בְּיָ֣ד חֲזָקָ֔ה הוֹצִֽאֲךָ֥ יְהֹוָ֖ה מִמִּצְרָֽיִם
الخروج 13: 16
Exo.13.16
فَيَكُونُ عَلاَمَةً عَلَى يَدِكَ، وَعِصَابَةً بَيْنَ عَيْنَيْكَ. لأَنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَنَا الرَّبُّ مِنْ مِصْرَ.
וְהָיָ֤ה לְאוֹת֙ עַל יָ֣דְכָ֔ה וּלְטוֹטָפֹ֖ת בֵּ֣ין עֵינֶ֑יךָ כִּ֚י יָ֔ד בְּחֹ֣זֶק הוֹצִיאָ֥נוּ יְהוָ֖ה מִמִּצְרָֽיִם
الخروج 14: 10
Exo.14.10
فَلَمَّا اقْتَرَبَ فِرْعَوْنُ رَفَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ عُيُونَهُمْ، وَإِذَا الْمِصْرِيُّونَ رَاحِلُونَ وَرَاءَهُمْ. فَفَزِعُوِا جِدًّا، وَصَرَخَ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى الرَّبِّ.
הִקְרִ֑יב וּפַרְעֹ֖ה וַיִּשְׂאוּ֩ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֨ל עֵינֵיהֶ֜ם וְהִנֵּ֥ה מִצְרַ֣יִם נֹסֵ֣עַ אַחֲרֵיהֶ֗ם וַיִּֽירְאוּ֙ מְאֹ֔ד וַיִּצְעֲק֥וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל אֶל יְהוָֽה
الخروج 15: 26
Exo.15.26
فَقَالَ: إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلهِكَ، وَتَصْنَعُ الْحَقَّ فِي عَيْنَيْهِ، وَتَصْغَى إِلَى وَصَايَاهُ وَتَحْفَظُ جَمِيعَ فَرَائِضِهِ، فَمَرَضًا مَا مِمَّا وَضَعْتُهُ عَلَى الْمِصْرِيِّينَ لاَ أَضَعُ عَلَيْكَ. فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ شَافِيكَ.
וַיֹּאמֶר֩ אִם שָׁמ֨וֹעַ;תִּשְׁמַ֜ע לְק֣וֹל יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ תַּעֲשֶׂ֔ה וְהַיָּשָׁ֤ר בְּעֵינָיו֙ וְהַֽאֲזַנְתָּ֙ לְמִצְוֹתָ֔יו וְשָׁמַרְתָּ֖ כָּל חֻקָּ֑יו הַמַּֽחֲלָ֞ה כָּֽל אֲשֶׁר שַׂ֤מְתִּי בְמִצְרַ֙יִם֙ לֹא אָשִׂ֣ים עָלֶ֔יךָ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה רֹפְאֶֽךָ
الخروج 15: 27
Exo.15.27
ثُمَّ جَاءُوا إِلَى إِيلِيمَ وَهُنَاكَ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنَ مَاءٍ وَسَبْعُونَ نَخْلَةً. فَنَزَلُوا هُنَاكَ عِنْدَ الْمَاءِ.
וַיָּבֹ֣אוּ אֵילִ֔מָה וְשָׁ֗ם שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֛ה עֵינֹ֥ת מַ֖יִם וְשִׁבְעִ֣ים תְּמָרִ֑ים וַיַּחֲנוּ שָׁ֖ם עַל הַמָּֽיִם
الخروج 17: 6
Exo.17.6
هَا أَنَا أَقِفُ أَمَامَكَ هُنَاكَ عَلَى الصَّخْرَةِ فِي حُورِيبَ، فَتَضْرِبُ الصَّخْرَةَ فَيَخْرُجُ مِنْهَا مَاءٌ لِيَشْرَبَ الشَّعْبُ. فَفَعَلَ مُوسَى هكَذَا أَمَامَ عُيُونِ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ.
הִנְנִ֣י עֹמֵד֩ לְפָנֶ֨יךָ שָּׁ֥ם עַֽל הַצּוּר֮ בְּחֹרֵב֒ וְהִכִּ֣יתָ בַצּ֗וּר וְיָצְא֥וּ מִמֶּ֛נּוּ מַ֖יִם וְשָׁתָ֣ה הָעָ֑ם וַיַּ֤עַשׂ מֹשֶׁ֔ה כֵּן֙ לְעֵינֵ֖י זִקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الخروج 19: 11
Exo.19.11
وَيَكُونُوا مُسْتَعِدِّينَ لِلْيَوْمِ الثَّالِثِ. لأَنَّهُ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ يَنْزِلُ الرَّبُّ أَمَامَ عُيُونِ جَمِيعِ الشَّعْبِ عَلَى جَبَلِ سِينَاءَ.
וְהָי֥וּ נְכֹנִ֖ים לַיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֑י כִּ֣י בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֗י יֵרֵ֧ד יְהוָ֛ה לְעֵינֵ֥י כָל הָעָ֖ם עַל הַ֥ר סִינָֽי
الخروج 21: 8
Exo.21.8
إِنْ قَبُحَتْ فِي عَيْنَيْ سَيِّدِهَا الَّذِي خَطَبَهَا لِنَفْسِهِ، يَدَعُهَا تُفَكُّ. وَلَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ أَنْ يَبِيعَهَا لِقَوْمٍ أَجَانِبَ لِغَدْرِهِ بِهَا.
אִם רָעָ֞ה בְּעֵינֵ֧י אֲדֹנֶ֛יהָ אֲשֶׁר יְעָדָ֖הּ ל֥וֹ וְהֶפְדָּ֑הּ לֹא יִמְשֹׁ֥ל לְמָכְרָ֖הּ לְעַ֥ם נָכְרִ֛י בְּבִגְדוֹ בָֽהּ
الخروج 21: 24
Exo.21.24
وَعَيْنًا بِعَيْنٍ، وَسِنًّا بِسِنٍّ، وَيَدًا بِيَدٍ، وَرِجْلاً بِرِجْل،
עַ֚יִן תַּ֣חַת;עַ֔יִן שֵׁ֖ן תַּ֣חַת;שֵׁ֑ן יָ֚ד תַּ֣חַת;יָ֔ד רֶ֖גֶל תַּ֥חַת;רָֽגֶל
الخروج 21: 26
Exo.21.26
وَإِذَا ضَرَبَ إِنْسَانٌ عَيْنَ عَبْدِهِ، أَوْ عَيْنَ أَمَتِهِ فَأَتْلَفَهَا، يُطْلِقُهُ حُرًّا عِوَضًا عَنْ عَيْنِهِ.
וְכִֽי יַכֶּ֨ה אִ֜ישׁ עֵ֥ין עַבְדּ֛וֹ אֽוֹ עֵ֥ין אֲמָת֖וֹ וְשִֽׁחֲתָ֑הּ יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ לַֽחָפְשִׁ֥י תַּ֥חַת עֵינֽוֹ
الخروج 21: 26
Exo.21.26
وَإِذَا ضَرَبَ إِنْسَانٌ عَيْنَ عَبْدِهِ، أَوْ عَيْنَ أَمَتِهِ فَأَتْلَفَهَا، يُطْلِقُهُ حُرًّا عِوَضًا عَنْ عَيْنِهِ.
וְכִֽי יַכֶּ֨ה אִ֜ישׁ עֵ֥ין עַבְדּ֛וֹ אֽוֹ עֵ֥ין אֲמָת֖וֹ וְשִֽׁחֲתָ֑הּ יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ לַֽחָפְשִׁ֥י תַּ֥חַת עֵינֽוֹ
الخروج 21: 26
Exo.21.26
وَإِذَا ضَرَبَ إِنْسَانٌ عَيْنَ عَبْدِهِ، أَوْ عَيْنَ أَمَتِهِ فَأَتْلَفَهَا، يُطْلِقُهُ حُرًّا عِوَضًا عَنْ عَيْنِهِ.
וְכִֽי יַכֶּ֨ה אִ֜ישׁ עֵ֥ין עַבְדּ֛וֹ אֽוֹ עֵ֥ין אֲמָת֖וֹ וְשִֽׁחֲתָ֑הּ יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ לַֽחָפְשִׁ֥י תַּ֥חַת עֵינֽוֹ
الخروج 24: 17
Exo.24.17
وَكَانَ مَنْظَرُ مَجْدِ الرَّبِّ كَنَارٍ آكِلَةٍ عَلَى رَأْسِ الْجَبَلِ أَمَامَ عُيُونِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וּמַרְאֵה֙ כְּב֣וֹד יְהוָ֔ה כְּאֵ֥שׁ אֹכֶ֖לֶת בְּרֹ֣אשׁ הָהָ֑ר לְעֵינֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الخروج 33: 12
Exo.33.12
وَقَالَ مُوسَى لِلرَّبِّ: انْظُرْ. أَنْتَ قَائِلٌ لِي: أَصْعِدْ هذَا الشَّعْبَ، وَأَنْتَ لَمْ تُعَرِّفْنِي مَنْ تُرْسِلُ مَعِي. وَأَنْتَ قَدْ قُلْتَ: عَرَفْتُكَ بِاسْمِكَ، وَوَجَدْتَ أَيْضًا نِعْمَةً فِي عَيْنَيَّ.
וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל;יְהוָ֗ה רְ֠אֵה אַתָּ֞ה אֹמֵ֤ר אֵלַי֙ הַ֚עַל הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם וְאַתָּה֙ לֹ֣א הֽוֹדַעְתַּ֔נִי אֲשֶׁר תִּשְׁלַ֖ח עִמִּ֑י וְאַתָּ֤ה אָמַ֙רְתָּ֙ יְדַעְתִּ֣יךָֽ בְשֵׁ֔ם מָצָ֥אתָ וְגַם חֵ֖ן בְּעֵינָֽי
الخروج 33: 13
Exo.33.13
فَالآنَ إِنْ كُنْتُ قَدْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ فَعَلِّمْنِي طَرِيقَكَ حَتَّى أَعْرِفَكَ لِكَيْ أَجِدَ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ. وَانْظُرْ أَنَّ هذِهِ الأُمَّةَ شَعْبُكَ.
וְעַתָּ֡ה נָא֩;אִם מָצָ֨אתִי חֵ֜ן בְּעֵינֶ֗יךָ הוֹדִעֵ֤נִי דְּרָכֶ֔ךָ וְאֵדָ֣עֲךָ֔ לְמַ֥עַן אֶמְצָא חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ וּרְאֵ֕ה כִּ֥י הַזֶּֽה הַגּ֥וֹי עַמְּךָ֖
الخروج 33: 13
Exo.33.13
فَالآنَ إِنْ كُنْتُ قَدْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ فَعَلِّمْنِي طَرِيقَكَ حَتَّى أَعْرِفَكَ لِكَيْ أَجِدَ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ. وَانْظُرْ أَنَّ هذِهِ الأُمَّةَ شَعْبُكَ.
וְעַתָּ֡ה נָא֩;אִם מָצָ֨אתִי חֵ֜ן בְּעֵינֶ֗יךָ הוֹדִעֵ֤נִי דְּרָכֶ֔ךָ וְאֵדָ֣עֲךָ֔ לְמַ֥עַן אֶמְצָא חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ וּרְאֵ֕ה כִּ֥י הַזֶּֽה הַגּ֥וֹי עַמְּךָ֖
الخروج 33: 16
Exo.33.16
فَإِنَّهُ بِمَاذَا يُعْلَمُ أَنِّي وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ أَنَا وَشَعْبُكَ. أَلَيْسَ بِمَسِيرِكَ مَعَنَا. فَنَمْتَازَ أَنَا وَشَعْبُكَ عَنْ جَمِيعِ الشُّعُوبِ الَّذِينَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ.
וּבַמֶּ֣ה יִוָּדַ֣ע כִּֽי מָצָ֨אתִי חֵ֤ן בְּעֵינֶ֙יךָ֙ אֲנִ֣י וְעַמֶּ֔ךָ הֲל֖וֹא בְּלֶכְתְּךָ֣ עִמָּ֑נוּ וְנִפְלֵ֙ינוּ֙ אֲנִ֣י וְעַמְּךָ֔ מִכָּ֨ל הָעָ֔ם אֲשֶׁ֖ר עַל פְּנֵ֥י הָאֲדָמָֽה
الخروج 33: 17
Exo.33.17
فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: هذَا الأَمْرُ أَيْضًا الَّذِي تَكَلَّمْتَ عَنْهُ أَفْعَلُهُ، لأَنَّكَ وَجَدْتَ نِعْمَةً فِي عَيْنَيَّ، وَعَرَفْتُكَ بِاسْمِكَ.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה הַזֶּ֛ה הַדָּבָ֥ר גַּ֣ם אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ אֶֽעֱשֶׂ֑ה כִּֽי מָצָ֤אתָ חֵן֙ בְּעֵינַ֔י וָאֵדָעֲךָ֖ בְּשֵֽׁם
الخروج 34: 9
Exo.34.9
وَقَالَ: إِنْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ أَيُّهَا السَّيِّدُ فَلْيَسِرِ السَّيِّدُ فِي وَسَطِنَا، فَإِنَّهُ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةِ. وَاغْفِرْ إِثْمَنَا وَخَطِيَّتَنَا وَاتَّخِذْنَا مُلْكًا.
וַיֹּ֡אמֶר נָא֩;אִם מָצָ֨אתִי חֵ֤ן בְּעֵינֶ֙יךָ֙ אֲדֹנָ֔י יֵֽלֶךְ אֲדֹנָ֖י בְּקִרְבֵּ֑נוּ כִּ֤י עַם קְשֵׁה עֹ֙רֶף֙ וְסָלַחְתָּ֛ לַעֲוֹנֵ֥נוּ וּלְחַטָּאתֵ֖נוּ וּנְחַלְתָּֽנוּ
الخروج 40: 38
Exo.40.38
لأَنَّ سَحَابَةَ الرَّبِّ كَانَتْ عَلَى الْمَسْكَنِ نَهَارًا. وَكَانَتْ فِيهَا نَارٌ لَيْلاً أَمَامَ عُيُونِ كُلِّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ فِي جَمِيعِ رِحْلاَتِهِمْ.
כִּי֩ עֲנַ֨ן יְהוָ֤ה עַֽל הַמִּשְׁכָּן֙ יוֹמָ֔ם תִּהְיֶ֥ה בּ֑וֹ וְאֵ֕שׁ לַ֖יְלָה לְעֵינֵ֥י כָל בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֖ל בְּכָל מַסְעֵיהֶֽם
اللاويين 4: 13
Lev.4.13
وَإِنْ سَهَا كُلُّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ، وَأُخْفِيَ أَمْرٌ عَنْ أَعْيُنِ الْمَجْمَعِ، وَعَمِلُوا وَاحِدَةً مِنْ جَمِيعِ مَنَاهِي الرَّبِّ الَّتِي لاَ يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَأَثِمُوا،
וְאִ֨ם יִשְׁגּ֔וּ כָּל עֲדַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ וְנֶעְלַ֣ם דָּבָ֔ר מֵעֵינֵ֖י הַקָּהָ֑ל וְ֠עָשׂוּ אַחַ֨ת מִכָּל מִצְוֹ֧ת יְהוָ֛ה אֲשֶׁ֥ר לֹא תֵעָשֶׂ֖ינָה וְאָשֵֽׁמוּ
اللاويين 10: 19
Lev.10.19
فَقَالَ هَارُونُ لِمُوسَى: إِنَّهُمَا الْيَوْمَ قَدْ قَرَّبَا ذَبِيحَةَ خَطِيَّتِهِمَا وَمُحْرَقَتَهُمَا أَمَامَ الرَّبِّ، وَقَدْ أَصَابَنِي مِثْلُ هذِهِ. فَلَوْ أَكَلْتُ ذَبِيحَةَ الْخَطِيَّةِ الْيَوْمَ، هَلْ كَانَ يَحْسُنُ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ..
וַיְדַבֵּ֨ר אַהֲרֹ֜ן מֹשֶׁ֗ה הֵ֣ן הַ֠יּוֹם הִקְרִ֨יבוּ חַטָּאתָ֤ם עֹֽלָתָם֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וַתִּקְרֶ֥אנָה;אֹתִ֖י כָּאֵ֑לֶּה וְאָכַ֤לְתִּי חַטָּאת֙ הַיּ֔וֹם הַיִּיטַ֖ב בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה
اللاويين 10: 20
Lev.10.20
فَلَمَّا سَمِعَ مُوسَى حَسُنَ فِي عَيْنَيْهِ.
וַיִּשְׁמַ֣ע מֹשֶׁ֔ה וַיִּיטַ֖ב בְּעֵינָֽיו
اللاويين 13: 5
Lev.13.5
فَإِنْ رَآهُ الْكَاهِنُ فِي الْيَوْمِ السَّابعِ وَإِذَا فِي عَيْنِهِ الضَّرْبَةُ قَدْ وَقَفَتْ، وَلَمْ تَمْتَدَّ الضَّرْبَةُ فِي الْجِلْدِ، يَحْجُزُهُ الْكَاهِنُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ ثَانِيَةً.
וְרָאָ֣הוּ הַכֹּהֵן֮ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִי֒ וְהִנֵּ֤ה בְּעֵינָ֔יו הַנֶּ֙גַע֙ עָמַ֣ד לֹֽא פָשָׂ֥ה הַנֶּ֖גַע בָּע֑וֹר וְהִסְגִּיר֧וֹ הַכֹּהֵ֛ן שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים שֵׁנִֽית
اللاويين 13: 12
Lev.13.12
لكِنْ إِنْ كَانَ الْبَرَصُ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْجِلْدِ، وَغَطَّى الْبَرَصُ كُلَّ جِلْدِ الْمَضْرُوبِ مِنْ رَأْسِهِ إِلَى قَدَمَيْهِ حَسَبَ كُلِّ مَا تَرَاهُ عَيْنَا الْكَاهِنِ،
וְאִם הַצָּרַ֙עַת֙ פָּר֨וֹחַ;תִּפְרַ֤ח בָּע֔וֹר וְכִסְּתָ֣ה הַצָּרַ֗עַת כָּל ע֣וֹר הַנֶּ֔גַע מֵרֹאשׁ֖וֹ וְעַד רַגְלָ֑יו לְכָל מַרְאֵ֖ה עֵינֵ֥י הַכֹּהֵֽן
اللاويين 13: 37
Lev.13.37
لكِنْ إِنْ وَقَفَ فِي عَيْنَيْهِ وَنَبَتَ فِيهِ شَعْرٌ أَسْوَدُ، فَقَدْ بَرِئَ الْقَرَعُ. إِنَّهُ طَاهِرٌ فَيَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِطَهَارَتِهِ.
וְאִם עָמַ֨ד;הַנֶּ֜תֶק בְּעֵינָיו֩ צָֽמַח בּ֛וֹ וְשֵׂעָ֨ר שָׁחֹ֧ר נִרְפָּ֥א הַנֶּ֖תֶק ה֑וּא טָה֣וֹר וְטִהֲר֖וֹ;הַכֹּהֵֽן
اللاويين 13: 55
Lev.13.55
فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ بَعْدَ غَسْلِ الْمَضْروبِ وَإِذَا الضَّرْبَةُ لَمْ تُغَيِّرْ مَنْظَرَهَا، وَلاَ امْتَدَّتِ الضَّرْبَةُ، فَهُوَ نَجِسٌ. بِالنَّارِ تُحْرِقُهُ. إِنَّهَا نُخْرُوبٌ فِي جُرْدَةِ بَاطِنِهِ أَوْ ظَاهِرِهِ.
וְרָאָ֨ה הַכֹּהֵ֜ן אַחֲרֵ֣י הֻכַּבֵּ֣ס הַנֶּ֗גַע וְ֠הִנֵּה הַנֶּ֤גַע לֹֽא הָפַ֨ךְ עֵינוֹ֙ לֹֽא פָשָׂ֔ה וְהַנֶּ֣גַע ה֔וּא טָמֵ֣א בָּאֵ֖שׁ תִּשְׂרְפֶ֑נּוּ פְּחֶ֣תֶת הִ֔וא בְּקָרַחְתּ֖וֹ א֥וֹ בְגַבַּחְתּֽוֹ
اللاويين 14: 9
Lev.14.9
وَفِي الْيَوْمِ السَّابعِ يَحْلِقُ كُلَّ شَعْرِهِ: رَأْسَهُ وَلِحْيَتَهُ وَحَوَاجِبَ عَيْنَيْهِ وَجَمِيعَ شَعْرِهِ يَحْلِقُ. وَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ فَيَطْهُرُ.
וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁבִיעִ֜י יְגַלַּ֣ח כָּל שְׂעָר֗וֹ רֹאשׁ֤וֹ זְקָנוֹ֙ גַּבֹּ֣ת עֵינָ֔יו כָּל שְׂעָר֖וֹ יְגַלֵּ֑חַ וְכִבֶּ֣ס בְּגָדָ֗יו וְרָחַ֧ץ בְּשָׂר֛וֹ בַּמַּ֖יִם וְטָהֵֽר