עַיִן (H5869) - ʻayin | معجم سترونغ العبري

اللاويين 20: 4 Lev.20.4

وَإِنْ غَمَّضَ شَعْبُ الأَرْضِ أَعْيُنَهُمْ عَنْ ذلِكَ الإِنْسَانِ عِنْدَمَا يُعْطِي مِنْ زَرْعِهِ لِمُولَكَ، فَلَمْ يَقْتُلُوهُ،

וְאִ֡ם הַעְלֵ֣ם;יַעְלִימֽוּ֩ עַ֨ם הָאָ֜רֶץ עֵֽינֵיהֶם֙ מִן הַה֔וּא הָאִ֣ישׁ בְּתִתּ֥וֹ מִזַּרְע֖וֹ לַמֹּ֑לֶךְ לְבִלְתִּ֖י הָמִ֥ית;אֹתֽוֹ

اللاويين 20: 17 Lev.20.17

وَإِذَا أَخَذَ رَجُلٌ أُخْتَهُ بِنْتَ أَبِيهِ أَوْ بِنْتَ أُمِّهِ، وَرَأَى عَوْرَتَهَا وَرَأَتْ هِيَ عَوْرَتَهُ، فَذلِكَ عَارٌ. يُقْطَعَانِ أَمَامَ أَعْيُنِ بَنِي شَعْبِهِمَا. قَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أُخْتِهِ. يَحْمِلُ ذَنْبَهُ.

אֲשֶׁר יִקַּ֣ח וְאִ֣ישׁ אֲחֹת֡וֹ בַּת אָבִ֣יו א֣וֹ בַת אִ֠מּוֹ וְרָאָ֨ה עֶרְוָתָ֜הּ תִרְאֶ֤ה וְהִֽיא עֶרְוָתוֹ֙ ה֔וּא חֶ֣סֶד וְנִ֨כְרְת֔וּ לְעֵינֵ֖י בְּנֵ֣י עַמָּ֑ם גִּלָּ֖ה עֶרְוַ֧ת אֲחֹת֛וֹ יִשָּֽׂא עֲוֹנ֥וֹ

اللاويين 21: 20 Lev.21.20

وَلاَ أَحْدَبُ وَلاَ أَكْشَمُ، وَلاَ مَنْ فِي عَيْنِهِ بَيَاضٌ، وَلاَ أَجْرَبُ وَلاَ أَكْلَفُ، وَلاَ مَرْضُوضُ الْخُصَى.

אֽוֹ גִבֵּ֣ן אוֹ דַ֔ק א֖וֹ בְּעֵינ֑וֹ תְּבַלֻּ֣ל א֤וֹ גָרָב֙ א֣וֹ יַלֶּ֔פֶת א֖וֹ מְר֥וֹחַ אָֽשֶׁךְ

اللاويين 24: 20 Lev.24.20

كَسْرٌ بِكَسْرٍ، وَعَيْنٌ بِعَيْنٍ، وَسِنٌّ بِسِنٍّ. كَمَا أَحْدَثَ عَيْبًا فِي الإِنْسَانِ كَذلِكَ يُحْدَثُ فِيهِ.

שֶׁ֚בֶר תַּ֣חַת;שֶׁ֔בֶר עַ֚יִן תַּ֣חַת;עַ֔יִן שֵׁ֖ן תַּ֣חַת;שֵׁ֑ן כַּאֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֥ן מוּם֙ בָּֽאָדָ֔ם כֵּ֖ן יִנָּ֥תֶן בּֽוֹ

اللاويين 25: 53 Lev.25.53

كَأَجِيرٍ مِنْ سَنَةٍ إِلَى سَنَةٍ يَكُونُ عِنْدَهُ. لاَ يَتَسَلَّطْ عَلَيْهِ بِعُنْفٍ أَمَامَ عَيْنَيْكَ.

כִּשְׂכִ֥יר שָׁנָ֛ה בְּשָׁנָ֖ה יִהְיֶ֣ה עִמּ֑וֹ לֹֽא יִרְדֶּ֥נּֽוּ בְּפֶ֖רֶךְ לְעֵינֶֽיךָ

اللاويين 26: 16 Lev.26.16

فَإِنِّي أَعْمَلُ هذِهِ بِكُمْ: أُسَلِّطُ عَلَيْكُمْ رُعْبًا وَسِلًّا وَحُمَّى تُفْنِي الْعَيْنَيْنِ وَتُتْلِفُ النَّفْسَ. وَتَزْرَعُونَ بَاطِلاً زَرْعَكُمْ فَيَأْكُلُهُ أَعْدَاؤُكُمْ.

אַף;אֲנִ֞י אֶֽעֱשֶׂה זֹּ֣את לָכֶ֗ם וְהִפְקַדְתִּ֨י עֲלֵיכֶ֤ם בֶּֽהָלָה֙ הַשַּׁחֶ֣פֶת הַקַּדַּ֔חַת מְכַלּ֥וֹת עֵינַ֖יִם וּמְדִיבֹ֣ת נָ֑פֶשׁ וּזְרַעְתֶּ֤ם לָרִיק֙ זַרְעֲכֶ֔ם וַאֲכָלֻ֖הוּ אֹיְבֵיכֶֽם

اللاويين 26: 45 Lev.26.45

بَلْ أَذْكُرُ لَهُمْ الْمِيثَاقَ مَعَ الأَوَّلِينَ الَّذِينَ أَخْرَجْتُهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ أَمَامَ أَعْيُنِ الشُّعُوبِ لأَكُونَ لَهُمْ إِلهًا. أَنَا الرَّبُّ.

וְזָכַרְתִּ֥י לָהֶ֖ם בְּרִ֣ית רִאשֹׁנִ֑ים אֲשֶׁ֣ר הוֹצֵֽאתִי;אֹתָם֩ מֵאֶ֨רֶץ מִצְרַ֜יִם לְעֵינֵ֣י הַגּוֹיִ֗ם לִהְיֹ֥ת לָהֶ֛ם לֵאלֹהִ֖ים אֲנִ֥י יְהוָֽה

العدد 5: 13 Num.5.13

وَاضْطَجَعَ مَعَهَا رَجُلٌ اضْطِجَاعَ زَرْعٍ، وَأُخْفِيَ ذلِكَ عَنْ عَيْنَيْ رَجُلِهَا، وَاسْتَتَرَتْ وَهِيَ نَجِسَةٌ وَلَيْسَ شَاهِدٌ عَلَيْهَا، وَهِيَ لَمْ تُؤْخَذْ،

וְשָׁכַ֨ב אֹתָהּ֮ אִ֣ישׁ שִׁכְבַת זֶרַע֒ וְנֶעְלַם֙ מֵעֵינֵ֣י אִישָׁ֔הּ וְנִסְתְּרָ֖ה וְהִ֣יא נִטְמָ֑אָה אֵ֣ין וְעֵד֙ בָּ֔הּ וְהִ֖וא לֹ֥א נִתְפָּֽשָׂה

العدد 10: 31 Num.10.31

فَقَالَ: لاَ تَتْرُكْنَا، لأَنَّهُ بِمَا أَنَّكَ تَعْرِفُ مَنَازِلَنَا فِي الْبَرِّيَّةِ تَكُونُ لَنَا كَعُيُونٍ.

וַיֹּ֕אמֶר אַל;נָ֖א תַּעֲזֹ֣ב;אֹתָ֑נוּ כִּ֣י עַל;כֵּ֣ן יָדַ֗עְתָּ חֲנֹתֵ֙נוּ֙ בַּמִּדְבָּ֔ר וְהָיִ֥יתָ לָּ֖נוּ לְעֵינָֽיִם

العدد 11: 6 Num.11.6

وَالآنَ قَدْ يَبِسَتْ أَنْفُسُنَا. لَيْسَ شَيْءٌ غَيْرَ أَنَّ أَعْيُنَنَا إِلَى هذَا الْمَنِّ..

וְעַתָּ֛ה יְבֵשָׁ֖ה נַפְשֵׁ֥נוּ אֵ֣ין כֹּ֑ל בִּלְתִּ֖י עֵינֵֽינוּ אֶל הַמָּ֥ן

العدد 11: 7 Num.11.7

وَأَمَّا الْمَنُّ فَكَانَ كَبِزْرِ الْكُزْبَرَةِ، وَمَنْظَرُهُ كَمَنْظَرِ الْمُقْلِ.

וְהַמָּ֕ן כִּזְרַע גַּ֖ד וְעֵינ֖וֹ כְּעֵ֥ין הַבְּדֹֽלַח

العدد 11: 7 Num.11.7

وَأَمَّا الْمَنُّ فَكَانَ كَبِزْرِ الْكُزْبَرَةِ، وَمَنْظَرُهُ كَمَنْظَرِ الْمُقْلِ.

וְהַמָּ֕ן כִּזְרַע גַּ֖ד וְעֵינ֖וֹ כְּעֵ֥ין הַבְּדֹֽלַח

العدد 11: 10 Num.11.10

فَلَمَّا سَمِعَ مُوسَى الشَّعْبَ يَبْكُونَ بِعَشَائِرِهِمْ، كُلَّ وَاحِدٍ فِي بَابِ خَيْمَتِهِ، وَحَمِيَ غَضَبُ الرَّبِّ جِدًّا، سَاءَ ذلِكَ فِي عَيْنَيْ مُوسَى.

וַיִּשְׁמַ֨ע מֹשֶׁ֜ה הָעָ֗ם בֹּכֶה֙ לְמִשְׁפְּחֹתָ֔יו אִ֖ישׁ לְפֶ֣תַח אָהֳל֑וֹ וַיִּֽחַר אַ֤ף יְהוָה֙ מְאֹ֔ד רָֽע וּבְעֵינֵ֥י מֹשֶׁ֖ה

العدد 11: 11 Num.11.11

فَقَالَ مُوسَى لِلرَّبِّ: لِمَاذَا أَسَأْتَ إِلَى عَبْدِكَ. وَلِمَاذَا لَمْ أَجِدْ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ حَتَّى أَنَّكَ وَضَعْتَ ثِقْلَ جَمِيعِ هذَا الشَّعْبِ عَلَيَّ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה יְהוָ֗ה לָמָ֤ה הֲרֵעֹ֙תָ֙ אֶל לְעַבְדֶּ֔ךָ וְלָ֛מָּה לֹא מָצָ֥תִי חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ לָשׂ֗וּם מַשָּׂ֛א כָּל הַזֶּ֖ה הָעָ֥ם עָלָֽי

العدد 11: 15 Num.11.15

فَإِنْ كُنْتَ تَفْعَلُ بِي هكَذَا، فَاقْتُلْنِي قَتْلاً إِنْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ، فَلاَ أَرَى بَلِيَّتِي.

וְאִם אַתְּ עֹ֣שֶׂה לִּ֗י כָּ֣כָה הָרְגֵ֤נִי;נָא֙ הָרֹ֔ג אִם מָצָ֥אתִי חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ וְאַל אֶרְאֶ֖ה בְּרָעָתִֽי

العدد 13: 33 Num.13.33

وَقَدْ رَأَيْنَا هُنَاكَ الْجَبَابِرَةَ، بَنِي عَنَاقٍ مِنَ الْجَبَابِرَةِ. فَكُنَّا فِي أَعْيُنِنَا كَالْجَرَادِ، وَهكَذَا كُنَّا فِي أَعْيُنِهِمْ.

רָאִ֗ינוּ וְשָׁ֣ם הַנְּפִילִ֛ים בְּנֵ֥י עֲנָ֖ק מִן הַנְּפִלִ֑ים וַנְּהִ֤י בְעֵינֵ֙ינוּ֙ כַּֽחֲגָבִ֔ים וְכֵ֥ן הָיִ֖ינוּ בְּעֵינֵיהֶֽם

العدد 13: 33 Num.13.33

وَقَدْ رَأَيْنَا هُنَاكَ الْجَبَابِرَةَ، بَنِي عَنَاقٍ مِنَ الْجَبَابِرَةِ. فَكُنَّا فِي أَعْيُنِنَا كَالْجَرَادِ، وَهكَذَا كُنَّا فِي أَعْيُنِهِمْ.

רָאִ֗ינוּ וְשָׁ֣ם הַנְּפִילִ֛ים בְּנֵ֥י עֲנָ֖ק מִן הַנְּפִלִ֑ים וַנְּהִ֤י בְעֵינֵ֙ינוּ֙ כַּֽחֲגָבִ֔ים וְכֵ֥ן הָיִ֖ינוּ בְּעֵינֵיהֶֽם

العدد 14: 14 Num.14.14

وَيَقُولُونَ لِسُكَّانِ هذِهِ الأَرْضِ الَّذِينَ قَدْ سَمِعُوا أَنَّكَ يَا رَبُّ فِي وَسَطِ هذَا الشَّعْبِ، الَّذِينَ أَنْتَ يَا رَبُّ قَدْ ظَهَرْتَ عَيْنًا لِعَيْنٍ، وَسَحَابَتُكَ وَاقِفَةٌ عَلَيْهِمْ، وَأَنْتَ سَائِرٌ أَمَامَهُمْ بِعَمُودِ سَحَابٍ نَهَارًا وَبِعَمُودِ نَارٍ لَيْلاً.

וְאָמְר֗וּ יוֹשֵׁב֮ הַזֹּאת֒ הָאָ֣רֶץ שָֽׁמְעוּ֙ כִּֽי;אַתָּ֣ה יְהוָ֔ה בְּקֶ֖רֶב הַזֶּ֑ה הָעָ֣ם אֲשֶׁר אַתָּ֣ה יְהוָ֗ה נִרְאָ֣ה עַ֨יִן בְּעַ֜יִן וַעֲנָֽנְךָ֙ עֹמֵ֣ד עֲלֵהֶ֔ם אַתָּ֨ה הֹלֵ֤ךְ לִפְנֵיהֶם֙ וּבְעַמֻּ֣ד עָנָ֗ן יוֹמָ֔ם וּבְעַמּ֥וּד אֵ֖שׁ לָֽיְלָה

العدد 14: 14 Num.14.14

وَيَقُولُونَ لِسُكَّانِ هذِهِ الأَرْضِ الَّذِينَ قَدْ سَمِعُوا أَنَّكَ يَا رَبُّ فِي وَسَطِ هذَا الشَّعْبِ، الَّذِينَ أَنْتَ يَا رَبُّ قَدْ ظَهَرْتَ عَيْنًا لِعَيْنٍ، وَسَحَابَتُكَ وَاقِفَةٌ عَلَيْهِمْ، وَأَنْتَ سَائِرٌ أَمَامَهُمْ بِعَمُودِ سَحَابٍ نَهَارًا وَبِعَمُودِ نَارٍ لَيْلاً.

וְאָמְר֗וּ יוֹשֵׁב֮ הַזֹּאת֒ הָאָ֣רֶץ שָֽׁמְעוּ֙ כִּֽי;אַתָּ֣ה יְהוָ֔ה בְּקֶ֖רֶב הַזֶּ֑ה הָעָ֣ם אֲשֶׁר אַתָּ֣ה יְהוָ֗ה נִרְאָ֣ה עַ֨יִן בְּעַ֜יִן וַעֲנָֽנְךָ֙ עֹמֵ֣ד עֲלֵהֶ֔ם אַתָּ֨ה הֹלֵ֤ךְ לִפְנֵיהֶם֙ וּבְעַמֻּ֣ד עָנָ֗ן יוֹמָ֔ם וּבְעַמּ֥וּד אֵ֖שׁ לָֽיְלָה

العدد 15: 24 Num.15.24

فَإِنْ عُمِلَ خُفْيَةً عَنْ أَعْيُنِ الْجَمَاعَةِ سَهْوًا، يَعْمَلُ كُلُّ الْجَمَاعَةِ ثَوْرًا وَاحِدًا ابْنَ بَقَرٍ مُحْرَقَةً لِرَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ، مَعَ تَقْدِمَتِهِ وَسَكِيبِهِ كَالْعَادَةِ، وَتَيْسًا وَاحِدًا مِنَ الْمَعْزِ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ.

וְהָיָ֗ה;אִ֣ם נֶעֶשְׂתָ֣ה מֵעֵינֵ֣י הָעֵדָה֮ לִשְׁגָגָה֒ וְעָשׂ֣וּ כָל הָעֵדָ֡ה פַּ֣ר אֶחָ֨ד בֶּן בָּקָר֩ לְעֹלָ֜ה לְרֵ֤יחַ נִיחֹ֙חַ֙ לַֽיהוָ֔ה וּמִנְחָת֥וֹ וְנִסְכּ֖וֹ כַּמִּשְׁפָּ֑ט וּשְׂעִיר אֶחָ֖ד עִזִּ֥ים לְחַטָּֽת

العدد 16: 14 Num.16.14

كَذلِكَ لَمْ تَأْتِ بِنَا إِلَى أَرْضٍ تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً، وَلاَ أَعْطَيْتَنَا نَصِيبَ حُقُولٍ وَكُرُومٍ. هَلْ تَقْلَعُ أَعْيُنَ هؤُلاَءِ الْقَوْمِ. لاَ نَصْعَدُ..

אַ֡ף לֹ֣א הֲבִ֣יאֹתָ֔נוּ אֶל אֶרֶץ֩ זָבַ֨ת חָלָ֤ב וּדְבַשׁ֙ וַתִּ֨תֶּן;לָ֔נוּ נַחֲלַ֖ת שָׂדֶ֣ה וָכָ֑רֶם תְּנַקֵּ֖ר הַעֵינֵ֞י הָהֵ֛ם הָאֲנָשִׁ֥ים לֹ֥א נַעֲלֶֽה

العدد 19: 5 Num.19.5

وَتُحْرَقُ الْبَقَرَةُ أَمَامَ عَيْنَيْهِ. يُحْرَقُ جِلْدُهَا وَلَحْمُهَا وَدَمُهَا مَعَ فَرْثِهَا.

וְשָׂרַ֥ף הַפָּרָ֖ה לְעֵינָ֑יו יִשְׂרֹֽף עֹרָ֤הּ בְּשָׂרָהּ֙ דָּמָ֔הּ עַל פִּרְשָׁ֖הּ

العدد 20: 8 Num.20.8

خُذِ الْعَصَا وَاجْمَعِ الْجَمَاعَةَ أَنْتَ وَهَارُونُ أَخُوكَ، وَكَلِّمَا الصَّخْرَةَ أَمَامَ أَعْيُنِهِمْ أَنْ تُعْطِيَ مَاءَهَا، فَتُخْرِجُ لَهُمْ مَاءً مِنَ الصَّخْرَةِ وَتَسْقِي الْجَمَاعَةَ وَمَوَاشِيَهُمْ.

קַ֣ח הַמַּטֶּ֗ה וְהַקְהֵ֤ל הָעֵדָה֙ אַתָּה֙ וְאַהֲרֹ֣ן אָחִ֔יךָ וְדִבַּרְתֶּ֧ם;אֶל הַסֶּ֛לַע לְעֵינֵיהֶ֖ם וְנָתַ֣ן מֵימָ֑יו וְהוֹצֵאתָ֨ לָהֶ֥ם מַ֙יִם֙ מִן הַסֶּ֔לַע וְהִשְׁקִיתָ֥ הָעֵדָ֖ה בְּעִירָֽם

العدد 20: 12 Num.20.12

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى وَهَارُونَ: مِنْ أَجْلِ أَنَّكُمَا لَمْ تُؤْمِنَا بِي حَتَّى تُقَدِّسَانِي أَمَامَ أَعْيُنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، لِذلِكَ لاَ تُدْخِلاَنِ هذِهِ الْجَمَاعَةَ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي أَعْطَيْتُهُمْ

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ מֹשֶׁ֣ה אַהֲרֹן֒ יַ֚עַן לֹא הֶאֱמַנְתֶּ֣ם בִּ֔י לְהַ֨קְדִּישֵׁ֔נִי לְעֵינֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לָכֵ֗ן לֹ֤א תָבִ֙יאוּ֙ הַזֶּ֔ה הַקָּהָ֣ל אֶל הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁר נָתַ֥תִּי;לָהֶֽם

العدد 20: 27 Num.20.27

فَفَعَلَ مُوسَى كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ، وَصَعِدُوا إِلَى جَبَلِ هُورٍ أَمَامَ أَعْيُنِ كُلِّ الْجَمَاعَةِ.

וַיַּ֣עַשׂ מֹשֶׁ֔ה כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֣ה יְהוָ֑ה וַֽיַּעֲלוּ֙ אֶל הָהָ֔ר הֹ֣ר לְעֵינֵ֖י כָּל הָעֵדָֽה

العدد 22: 5 Num.22.5

فَأَرْسَلَ رُسُلاً إِلَى بَلْعَامَ بْنِ بَعُورَ، إِلَى فَتُورَ الَّتِي عَلَى النَّهْرِ فِي أَرْضِ بَنِي شَعْبِهِ لِيَدْعُوَهُ قَائِلاً: هُوَذَا شَعْبٌ قَدْ خَرَجَ مِنْ مِصْرَ. هُوَذَا قَدْ غَشَّى وَجْهَ الأَرْضِ، وَهُوَ مُقِيمٌ مُقَابَِلِي.

וַיִּשְׁלַ֨ח מַלְאָכִ֜ים אֶל בִּלְעָ֣ם בֶּן בְּע֗וֹר פְּ֠תוֹרָה אֲשֶׁ֧ר עַל הַנָּהָ֛ר אֶ֥רֶץ בְּנֵי עַמּ֖וֹ לִקְרֹא;ל֑וֹ לֵאמֹ֗ר הִ֠נֵּה עַ֣ם יָצָ֤א מִמִּצְרַ֙יִם֙ הִנֵּ֤ה כִסָּה֙ עֵ֣ין הָאָ֔רֶץ וְה֥וּא יֹשֵׁ֖ב מִמֻּלִֽי

العدد 22: 11 Num.22.11

هُوَذَا الشَّعْبُ الْخَارِجُ مِنْ مِصْرَ قَدْ غَشَّى وَجْهَ الأَرْضِ. تَعَالَ الآنَ الْعَنْ لِي إِيَّاهُ، لَعَلِّي أَقْدِرُ أَنْ أُحَارِبَهُ وَأَطْرُدَهُ.

הִנֵּ֤ה הָעָם֙ הַיֹּצֵ֣א מִמִּצְרַ֔יִם וַיְכַ֖ס עֵ֣ין הָאָ֑רֶץ לְכָ֤ה עַתָּ֗ה קָֽבָה לִּי֙ אֹת֔וֹ אוּלַ֥י אוּכַ֛ל לְהִלָּ֥חֶם;בּ֖וֹ וְגֵרַשְׁתִּֽיו

العدد 22: 31 Num.22.31

ثُمَّ كَشَفَ الرَّبُّ عَنْ عَيْنَيْ بَلْعَامَ، فَأَبْصَرَ مَلاَكَ الرَّبِّ وَاقِفًا فِي الطَّرِيقِ وَسَيْفُهُ مَسْلُولٌ فِي يَدِهِ، فَخَرَّ سَاجِدًا عَلَى وَجْهِهِ.

וַיְגַ֣ל יְהוָה֮ עֵינֵ֣י בִלְעָם֒ וַיַּ֞רְא מַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ נִצָּ֣ב בַּדֶּ֔רֶךְ וְחַרְבּ֥וֹ שְׁלֻפָ֖ה בְּיָד֑וֹ וַיִּקֹּ֥ד וַיִּשְׁתַּ֖חוּ לְאַפָּֽיו

العدد 22: 34 Num.22.34

فَقَالَ بَلْعَامُ لِمَلاَكِ الرَّبِّ: أَخْطَأْتُ. إِنِّي لَمْ أَعْلَمْ أَنَّكَ وَاقِفٌ تِلْقَائِي فِي الطَّرِيقِ. وَالآنَ إِنْ قَبُحَ فِي عَيْنَيْكَ فَإِنِّي أَرْجعُ.

וַיֹּ֨אמֶר בִּלְעָ֜ם מַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ חָטָ֔אתִי כִּ֚י לֹ֣א יָדַ֔עְתִּי כִּ֥י;כִּ֥י;אַתָּ֛ה נִצָּ֥ב לִקְרָאתִ֖י בַּדָּ֑רֶךְ וְעַתָּ֛ה אִם רַ֥ע בְּעֵינֶ֖יךָ אָשׁ֥וּבָה;לִּֽי

العدد 23: 27 Num.23.27

فَقَالَ بَالاَقُ لِبَلْعَامَ: هَلُمَّ آخُذْكَ إِلَى مَكَانٍ آخَرَ، عَسَى أَنْ يَصْلُحَ فِي عَيْنَيِ اللهِ أَنْ تَلْعَنَهُ لِي مِنْ هُنَاكَ.

וַיֹּ֤אמֶר בָּלָק֙ בִּלְעָ֔ם לְכָה;נָּא֙ אֶקָּ֣חֲךָ֔ אֶל מָק֖וֹם אַחֵ֑ר אוּלַ֤י יִישַׁר֙ בְּעֵינֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים וְקַבֹּ֥תוֹ לִ֖י מִשָּֽׁם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (879 آية)