מִן (H4480) - min | معجم سترونغ العبري

دانيال 8: 10 Dan.8.10

وَتَعَظَّمَ حَتَّى إِلَى جُنْدِ السَّمَاوَاتِ، وَطَرَحَ بَعْضًا مِنَ الْجُنْدِ وَالنُّجُومِ إِلَى الأَرْضِ وَدَاسَهُمْ.

וַתִּגְדַּ֖ל עַד צְבָ֣א הַשָּׁמָ֑יִם וַתַּפֵּ֥ל מִן הַצָּבָ֥א וּמִן;הַכּוֹכָבִ֖ים אַ֛רְצָה וַֽתִּרְמְסֵֽם

دانيال 8: 10 Dan.8.10

وَتَعَظَّمَ حَتَّى إِلَى جُنْدِ السَّمَاوَاتِ، وَطَرَحَ بَعْضًا مِنَ الْجُنْدِ وَالنُّجُومِ إِلَى الأَرْضِ وَدَاسَهُمْ.

וַתִּגְדַּ֖ל עַד צְבָ֣א הַשָּׁמָ֑יִם וַתַּפֵּ֥ל מִן הַצָּבָ֥א וּמִן;הַכּוֹכָבִ֖ים אַ֛רְצָה וַֽתִּרְמְסֵֽם

دانيال 8: 11 Dan.8.11

وَحَتَّى إِلَى رَئِيسِ الْجُنْدِ تَعَظَّمَ، وَبِهِ أُبْطِلَتِ الْمُحْرَقَةُ الدَّائِمَةُ، وَهُدِمَ مَسْكَنُ مَقْدِسِهِ.

וְעַ֥ד שַֽׂר הַצָּבָ֖א הִגְדִּ֑יל וּמִמֶּ֙נּוּ֙ הוּרַ֣ם הַתָּמִ֔יד וְהֻשְׁלַ֖ךְ מְכ֥וֹן מִקְדָּשֽׁוֹ

دانيال 9: 25 Dan.9.25

فَاعْلَمْ وَافْهَمْ أَنَّهُ مِنْ خُرُوجِ الأَمْرِ لِتَجْدِيدِ أُورُشَلِيمَ وَبِنَائِهَا إِلَى الْمَسِيحِ الرَّئِيسِ سَبْعَةُ أَسَابِيعَ وَاثْنَانِ وَسِتُّونَ أُسْبُوعًا، يَعُودُ وَيُبْنَى سُوقٌ وَخَلِيجٌ فِي ضِيقِ الأَزْمِنَةِ.

וְתֵדַ֨ע וְתַשְׂכֵּ֜ל מִן מֹצָ֣א דָבָ֗ר לְהָשִׁיב֙ יְרֽוּשָׁלִַ֙ם֙ וְלִבְנ֤וֹת עַד מָשִׁ֣יחַ נָגִ֔יד שִׁבְעָ֑ה שָׁבֻעִ֖ים וּשְׁנַ֗יִם שִׁשִּׁ֣ים וְשָׁבֻעִ֞ים תָּשׁוּב֙ וְנִבְנְתָה֙ רְח֣וֹב וְחָר֔וּץ וּבְצ֖וֹק הָעִתִּֽים

دانيال 10: 12 Dan.10.12

فَقَالَ لِي: لاَ تَخَفْ يَا دَانِيآلُ، لأَنَّهُ مِنَ الْيَوْمِ الأَوَّلِ الَّذِي فِيهِ جَعَلْتَ قَلْبَكَ لِلْفَهْمِ وَلإِذْلاَلِ نَفْسِكَ قُدَّامَ إِلهِكَ، سُمِعَ كَلاَمُكَ، وَأَنَا أَتَيْتُ لأَجْلِ كَلاَمِكَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ אַל תִּירָ֣א דָנִיֵּאל֒ כִּ֣י מִן הַיּ֣וֹם הָרִאשׁ֗וֹן אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧תָּ לִבְּךָ֛ לְהָבִ֧ין וּלְהִתְעַנּ֛וֹת לִפְנֵ֥י אֱלֹהֶ֖יךָ נִשְׁמְע֣וּ דְבָרֶ֑יךָ וַאֲנִי בָ֖אתִי בִּדְבָרֶֽיךָ

دانيال 11: 5 Dan.11.5

وَيَتَقَوَّى مَلِكُ الْجَنُوبِ. وَمِنْ رُؤَسَائِهِ مَنْ يَقْوَى عَلَيْهِ وَيَتَسَلَّطُ. تَسَلُّطٌ عَظِيمٌ تَسَلُّطُهُ.

וְיֶחֱזַ֥ק מֶֽלֶךְ הַנֶּ֖גֶב וּמִן שָׂרָ֑יו וְיֶחֱזַ֤ק עָלָיו֙ וּמָשָׁ֔ל מִמְשָׁ֥ל רַ֖ב מֶמְשַׁלְתּֽוֹ

دانيال 11: 13 Dan.11.13

فَيَرْجعُ مَلِكُ الشِّمَالِ وَيُقِيمُ جُمْهُورًا أَكْثَرَ مِنَ الأَوَّلِ، وَيَأْتِي بَعْدَ حِينٍ، بَعْدَ سِنِينَ بِجَيْشٍ عَظِيمٍ وَثَرْوَةٍ جَزِيلَةٍ.

וְשָׁב֙ מֶ֣לֶךְ הַצָּפ֔וֹן וְהֶעֱמִ֣יד הָמ֔וֹן רַ֖ב מִן הָרִאשׁ֑וֹן יָ֣בוֹא;ב֔וֹא וּלְקֵ֨ץ הָֽעִתִּ֤ים שָׁנִים֙ בְּחַ֥יִל גָּד֖וֹל וּבִרְכ֥וּשׁ רָֽב

دانيال 11: 23 Dan.11.23

وَمِنَ الْمُعَاهَدَةِ مَعَهُ يَعْمَلُ بِالْمَكْرِ وَيَصْعَدُ وَيَعْظُمُ بِقَوْمٍ قَلِيل.

וּמִן הִֽתְחַבְּר֥וּת אֵלָ֖יו יַעֲשֶׂ֣ה מִרְמָ֑ה וְעָלָ֥ה וְעָצַ֖ם גּֽוֹי בִּמְעַט

دانيال 11: 31 Dan.11.31

وَتَقُومُ مِنْهُ أَذْرُعٌ وَتُنَجِّسُ الْمَقْدِسَ الْحَصِينَ، وَتَنْزِعُ الْمُحْرَقَةَ الدَّائِمَةَ، وَتَجْعَلُ الرِّجْسَ الْمُخَرِّبَ.

יַעֲמֹ֑דוּ מִמֶּ֣נּוּ וּזְרֹעִ֖ים וְחִלְּל֞וּ הַמִּקְדָּ֤שׁ הַמָּעוֹז֙ וְהֵסִ֣ירוּ הַתָּמִ֔יד וְנָתְנ֖וּ הַשִּׁקּ֥וּץ מְשׁוֹמֵֽם

دانيال 11: 35 Dan.11.35

وَبَعْضُ الْفَاهِمِينَ يَعْثُرُونَ امْتِحَانًا لَهُمْ لِلتَّطْهِيرِ وَلِلتَّبْيِيضِ إِلَى وَقْتِ النِّهَايَةِ. لأَنَّهُ بَعْدُ إِلَى الْمِيعَادِ.

וּמִן הַמַּשְׂכִּילִ֣ים יִכָּֽשְׁל֗וּ לִצְר֥וֹף בָּהֶ֛ם וּלְבָרֵ֥ר וְלַלְבֵּ֖ן עַד עֵ֣ת קֵ֑ץ כִּי ע֖וֹד לַמּוֹעֵֽד

هوشع 1: 11 Hos.1.11

وَيُجْمَعُ بَنُو يَهُوذَا وَبَنُو إِسْرَائِيلَ مَعًا وَيَجْعَلُونَ لأَنْفُسِهِمْ رَأْسًا وَاحِدًا، وَيَصْعَدُونَ مِنَ الأَرْضِ، لأَنَّ يَوْمَ يَزْرَعِيلَ عَظِيمٌ.

וְ֠נִקְבְּצוּ בְּנֵֽי יְהוּדָ֤ה וּבְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ יַחְדָּ֔ו וְשָׂמ֥וּ לָהֶ֛ם רֹ֥אשׁ אֶחָ֖ד וְעָל֣וּ מִן הָאָ֑רֶץ כִּ֥י י֥וֹם יִזְרְעֶֽאל גָד֖וֹל

هوشع 2: 18 Hos.2.18

وَأَقْطَعُ لَهُمْ عَهْدًا فِي ذلِكَ الْيَوْمِ مَعَ حَيَوَانِ الْبَرِّيَّةِ وَطُيُورِ السَّمَاءِ وَدَبَّابَاتِ الأَرْضِ، وَأَكْسِرُ الْقَوْسَ وَالسَّيْفَ وَالْحَرْبَ مِنَ الأَرْضِ، وَأَجْعَلُهُمْ يَضْطَجِعُونَ آمِنِينَ.

וְכָרַתִּ֨י לָהֶ֤ם בְּרִית֙ בַּיּ֣וֹם;הַה֔וּא עִם חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ וְעִם;ע֣וֹף הַשָּׁמַ֔יִם וְרֶ֖מֶשׂ הָֽאֲדָמָ֑ה אֶשְׁבּ֣וֹר וְקֶ֨שֶׁת וְחֶ֤רֶב וּמִלְחָמָה֙ מִן הָאָ֔רֶץ וְהִשְׁכַּבְתִּ֖ים לָבֶֽטַח

هوشع 5: 3 Hos.5.3

أَنَا أَعْرِفُ أَفْرَايِمَ. وَإِسْرَائِيلُ لَيْسَ مَخْفِيًّا عَنِّي. إِنَّكَ الآنَ زَنَيْتَ يَا أَفْرَايِمُ. قَدْ تَنَجَّسَ إِسْرَائِيلُ.

אֲנִי֙ יָדַ֣עְתִּי אֶפְרַ֔יִם וְיִשְׂרָאֵ֖ל לֹֽא נִכְחַ֣ד מִמֶּ֑נִּי כִּ֤י עַתָּה֙ הִזְנֵ֣יתָ אֶפְרַ֔יִם נִטְמָ֖א יִשְׂרָאֵֽל

هوشع 7: 13 Hos.7.13

وَيْلٌ لَهُمْ لأَنَّهُمْ هَرَبُوا عَنِّي. تَبًّا لَهُمْ لأَنَّهُمْ أَذْنَبُوا إِلَيَّ. أَنَا أَفْدِيهِمْ وَهُمْ تَكَلَّمُوا عَلَيَّ بِكَذِبٍ.

א֤וֹי לָהֶם֙ כִּֽי נָדְד֣וּ מִמֶּ֔נִּי שֹׁ֥ד לָהֶ֖ם כִּֽי פָ֣שְׁעוּ בִ֑י וְאָנֹכִ֣י אֶפְדֵּ֔ם וְהֵ֕מָּה דִּבְּר֥וּ עָלַ֖י כְּזָבִֽים

هوشع 8: 4 Hos.8.4

هُمْ أَقَامُوا مُلُوكًا وَلَيْسَ مِنِّي. أَقَامُوا رُؤَسَاءَ وَأَنَا لَمْ أَعْرِفْ. صَنَعُوا لأَنْفُسِهِمْ مِنْ فِضَّتِهِمْ وَذَهَبِهِمْ أَصْنَامًا لِكَيْ يَنْقَرِضُوا.

הֵ֤ם הִמְלִיכוּ֙ וְלֹ֣א מִמֶּ֔נִּי הֵשִׂ֖ירוּ וְלֹ֣א יָדָ֑עְתִּי עָשׂ֤וּ לָהֶם֙ כַּסְפָּ֣ם וּזְהָבָ֗ם עֲצַבִּ֔ים לְמַ֖עַן יִכָּרֵֽת

هوشع 10: 5 Hos.10.5

عَلَى عُجُولِ بَيْتِ آوَنَ يَخَافُ سُكَّانُ السَّامِرَةِ. إِنَّ شَعْبَهُ يَنُوحُ عَلَيْهِ، وَكَهَنَتَهُ عَلَيْهِ يَرْتَعِدُونَ عَلَى مَجْدِهِ، لأَنَّهُ انْتَفَى عَنْهُ.

לְעֶגְלוֹת֙ בֵּ֣ית אָ֔וֶן יָג֖וּרוּ שְׁכַ֣ן שֹֽׁמְר֑וֹן כִּי עַמּ֗וֹ אָבַ֨ל עָלָ֜יו וּכְמָרָיו֙ עָלָ֣יו יָגִ֔ילוּ עַל כְּבוֹד֖וֹ כִּֽי גָלָ֥ה מִמֶּֽנּוּ

هوشع 14: 4 Hos.14.4

أَنَا أَشْفِي ارْتِدَادَهُمْ. أُحِبُّهُمْ فَضْلاً، لأَنَّ غَضَبِي قَدِ ارْتَدَّ عَنْهُ.

אֶרְפָּא֙ מְשׁ֣וּבָתָ֔ם אֹהֲבֵ֖ם נְדָבָ֑ה כִּ֛י אַפִּ֖י שָׁ֥ב מִמֶּֽנּוּ

هوشع 14: 8 Hos.14.8

أَفْرَايِمُ: مَا لِي أَيْضًا وَلِلأَصْنَامِ. أَنَا قَدْ أَجَبْتُ فَأُلاَحِظُهُ. أَنَا كَسَرْوَةٍ خَضْرَاءَ. مِنْ قِبَلِي يُوجَدُ ثَمَرُكِ.

אֶפְרַ֕יִם מַה לִּ֥י ע֖וֹד לָֽעֲצַבִּ֑ים אֲנִ֧י עָנִ֣יתִי וַאֲשׁוּרֶ֗נּוּ אֲנִי֙ כִּבְר֣וֹשׁ רַֽעֲנָ֔ן מִמֶּ֖נִּי נִמְצָֽא פֶּרְיְךָ֥

يوئيل 1: 12 Jol.1.12

اَلْجَفْنَةُ يَبِسَتْ، وَالتِّينَةُ ذَبُلَتْ. اَلرُّمَّانَةُ وَالنَّخْلَةُ وَالتُّفَّاحَةُ، كُلُّ أَشْجَارِ الْحَقْلِ يَبِسَتْ. إِنَّهُ قَدْ يَبِسَتِ الْبَهْجَةُ مِنْ بَنِي الْبَشَرِ.

הַגֶּ֣פֶן הוֹבִ֔ישָׁה וְהַתְּאֵנָ֖ה אֻמְלָ֑לָה רִמּ֞וֹן תָּמָ֣ר וְתַפּ֗וּחַ כָּל עֲצֵ֤י הַשָּׂדֶה֙ יָבֵ֔שׁוּ כִּֽי הֹבִ֥ישׁ שָׂשׂ֖וֹן מִן בְּנֵ֥י אָדָֽם

يوئيل 2: 2 Jol.2.2

يَوْمُ ظَلاَمٍ وَقَتَامٍ، يَوْمُ غَيْمٍ وَضَبَابٍ، مِثْلَ الْفَجْرِ مُمْتَدًّا عَلَى الْجِبَالِ. شَعْبٌ كَثِيرٌ وَقَوِيٌّ لَمْ يَكُنْ نَظِيرُهُ مُنْذُ الأَزَلِ، وَلاَ يَكُونُ أَيْضًا بَعْدَهُ إِلَى سِنِي دَوْرٍ فَدَوْرٍ.

י֧וֹם חֹ֣שֶׁךְ וַאֲפֵלָ֗ה י֤וֹם עָנָן֙ וַעֲרָפֶ֔ל כְּשַׁ֖חַר פָּרֻ֣שׂ עַל הֶֽהָרִ֑ים עַ֚ם רַ֣ב וְעָצ֔וּם לֹ֤א נִֽהְיָה֙ כָּמֹ֗הוּ מִן הָ֣עוֹלָ֔ם לֹ֣א יוֹסֵ֔ף וְאַֽחֲרָיו֙ עַד שְׁנֵ֖י דּ֥וֹר וָדֽוֹר

يوئيل 3: 7 Jol.3.7

هأَنَذَا أُنْهِضُهُمْ مِنَ الْمَوْضِعِ الَّذِي بِعْتُمُوهُمْ إِلَيْهِ، وَأَرُدُّ عَمَلَكُمْ عَلَى رُؤُوسِكُمْ.

הִנְנִ֣י מְעִירָ֔ם מִן הַ֨מָּק֔וֹם אֲשֶׁר מְכַרְתֶּ֥ם;אֹתָ֖ם שָׁ֑מָּה וַהֲשִׁבֹתִ֥י גְמֻלְכֶ֖ם בְּרֹאשְׁכֶֽם

عاموس 3: 5 Amo.3.5

هَلْ يَسْقُطُ عُصْفُورٌ فِي فَخِّ الأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُ شَرَكٌ. هَلْ يُرْفَعُ فَخٌّ عَنِ الأَرْضِ وَهُوَ لَمْ يُمْسِكْ شَيْئًا.

הֲתִפֹּ֤ל צִפּוֹר֙ עַל פַּ֣ח הָאָ֔רֶץ אֵ֣ין לָ֑הּ וּמוֹקֵ֖שׁ הֲיַֽעֲלֶה פַּח֙ מִן הָ֣אֲדָמָ֔ה לֹ֥א וְלָכ֖וֹד יִלְכּֽוֹד

عاموس 3: 11 Amo.3.11

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: ضِيقٌ فِي كُلِّ نَاحِيَةٍ مِنَ الأَرْضِ، فَيُنْزِلَ عَنْكِ عِزَّكِ وَتُنْهَبُ قُصُورُكِ.

לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה צַ֖ר וּסְבִ֣יב הָאָ֑רֶץ וְהוֹרִ֤ד מִמֵּךְ֙ עֻזֵּ֔ךְ וְנָבֹ֖זּוּ אַרְמְנוֹתָֽיִךְ

عاموس 5: 11 Amo.5.11

لِذلِكَ مِنْ أَجْلِ أَنَّكُمْ تَدُوسُونَ الْمِسْكِينَ، وَتَأْخُذُونَ مِنْهُ هَدِيَّةَ قَمْحٍ، بَنَيْتُمْ بُيُوتًا مِنْ حِجَارَةٍ مَنْحُوتَةٍ وَلاَ تَسْكُنُونَ فِيهَا، وَغَرَسْتُمْ كُرُومًا شَهِيَّةً وَلاَ تَشْرَبُونَ خَمْرَهَا.

לָ֠כֵן יַ֣עַן בּוֹשַׁסְכֶ֞ם דָּ֗ל תִּקְח֣וּ מִמֶּ֔נּוּ וּמַשְׂאַת בַּר֙ בְּנִיתֶ֖ם בָּתֵּ֥י גָזִ֛ית וְלֹא תֵ֣שְׁבוּ בָ֑ם נְטַעְתֶּ֔ם כַּרְמֵי חֶ֣מֶד וְלֹ֥א תִשְׁתּ֖וּ יֵינָֽם

عاموس 6: 2 Amo.6.2

اُعْبُرُوا إِلَى كَلْنَةَ وَانْظُرُوا، وَاذْهَبُوا مِنْ هُنَاكَ إِلَى حَمَاةَ الْعَظِيمَةِ، ثُمَّ انْزِلُوا إِلَى جَتِّ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. أَهِيَ أَفْضَلُ مِنْ هذِهِ الْمَمَالِكِ، أَمْ تُخُمُهُمْ أَوْسَعُ مِنْ تُخُمِكُمْ.

עִבְר֤וּ כַֽלְנֵה֙ וּרְא֔וּ וּלְכ֥וּ מִשָּׁ֖ם חֲמַ֣ת רַבָּ֑ה וּרְד֣וּ גַת פְּלִשְׁתּ֗ים הֲטוֹבִים֙ מִן הָאֵ֔לֶּה הַמַּמְלָכ֣וֹת אִם גְּבוּלָ֖ם רַ֥ב מִגְּבֻלְכֶֽם

عاموس 6: 10 Amo.6.10

وَإِذَا حَمَلَ أَحَدًا عَمُّهُ وَمُحْرِقُهُ لِيُخْرِجَ الْعِظَامَ مِنَ الْبَيْتِ، وَقَالَ لِمَنْ هُوَ فِي جَوَانِبِ الْبَيْتِ: أَعِنْدَكَ بَعْدُ. يَقُولُ: لَيْسَ بَعْدُ. فَيَقُولُ: اسْكُتْ، فَإِنَّهُ لاَ يُذْكَرُ اسْمُ الرَّبِّ.

וּנְשָׂא֞וֹ דּוֹד֣וֹ וּמְסָרְפ֗וֹ לְהוֹצִ֣יא עֲצָמִים֮ מִן הַבַּיִת֒ וְאָמַ֞ר לַאֲשֶׁ֨ר בְּיַרְכְּתֵ֥י הַבַּ֛יִת עִמָּ֖ךְ הַע֥וֹד וְאָמַ֣ר אָ֑פֶס וְאָמַ֣ר הָ֔ס כִּ֛י לֹ֥א לְהַזְכִּ֖יר בְּשֵׁ֥ם יְהוָֽה

يونان 3: 8 Jon.3.8

وَلْيَتَغَطَّ بِمُسُوحٍ النَّاسُ وَالْبَهَائِمُ، وَيَصْرُخُوا إِلَى اللهِ بِشِدَّةٍ، وَيَرْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَنْ طَرِيقِهِ الرَّدِيئَةِ وَعَنِ الظُّلْمِ الَّذِي فِي أَيْدِيهِمْ،

וְיִתְכַּסּ֣וּ שַׂקִּ֗ים הָֽאָדָם֙ וְהַבְּהֵמָ֔ה וְיִקְרְא֥וּ אֶל אֱלֹהִ֖ים בְּחָזְקָ֑ה וְיָשֻׁ֗בוּ אִ֚ישׁ מִדַּרְכּ֣וֹ הָֽרָעָ֔ה וּמִן הֶחָמָ֖ס אֲשֶׁ֥ר בְּכַפֵּיהֶֽם

يونان 4: 3 Jon.4.3

فَالآنَ يَا رَبُّ، خُذْ نَفْسِي مِنِّي، لأَنَّ مَوْتِي خَيْرٌ مِنْ حَيَاتِي.

וְעַתָּ֣ה יְהוָ֔ה קַח;נָ֥א נַפְשִׁ֖י מִמֶּ֑נִּי כִּ֛י מוֹתִ֖י ט֥וֹב מֵחַיָּֽי

يونان 4: 5 Jon.4.5

وَخَرَجَ يُونَانُ مِنَ الْمَدِينَةِ وَجَلَسَ شَرْقِيَّ الْمَدِينَةِ، وَصَنَعَ لِنَفْسِهِ هُنَاكَ مَظَلَّةً وَجَلَسَ تَحْتَهَا فِي الظِّلِّ، حَتَّى يَرَى مَاذَا يَحْدُثُ فِي الْمَدِينَةِ.

וַיֵּצֵ֤א יוֹנָה֙ מִן הָעִ֔יר וַיֵּ֖שֶׁב מִקֶּ֣דֶם לָעִ֑יר וַיַּעַשׂ֩ ל֨וֹ שָׁ֜ם סֻכָּ֗ה וַיֵּ֤שֶׁב תַּחְתֶּ֙יהָ֙ בַּצֵּ֔ל עַ֚ד יִרְאֶ֔ה מַה יִּהְיֶ֖ה בָּעִֽיר

ميخا 1: 16 Mic.1.16

كُونِي قَرْعَاءَ وَجُزِّي مِنْ أَجْلِ بَنِي تَنَعُّمِكِ. وَسِّعِي قَرْعَتَكِ كَالنَّسْرِ، لأَنَّهُمْ قَدِ انْتَفَوْا عَنْكِ.

קָרְחִ֣י וָגֹ֔זִּי עַל בְּנֵ֖י תַּעֲנוּגָ֑יִךְ הַרְחִ֤בִי קָרְחָתֵךְ֙ כַּנֶּ֔שֶׁר כִּ֥י גָל֖וּ מִמֵּֽךְ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1140 آية)