מִן (H4480) - min | معجم سترونغ العبري

ميخا 5: 2 Mic.5.2

أَمَّا أَنْتِ يَا بَيْتَ لَحْمِ أَفْرَاتَةَ، وَأَنْتِ صَغِيرَةٌ أَنْ تَكُونِي بَيْنَ أُلُوفِ يَهُوذَا، فَمِنْكِ يَخْرُجُ لِي الَّذِي يَكُونُ مُتَسَلِّطًا عَلَى إِسْرَائِيلَ، وَمَخَارِجُهُ مُنْذُ الْقَدِيمِ، مُنْذُ أَيَّامِ الأَزَلِ.

וְאַתָּ֞ה בֵּֽית לֶ֣חֶם אֶפְרָ֗תָה צָעִיר֙ לִֽהְיוֹת֙ בְּאַלְפֵ֣י יְהוּדָ֔ה מִמְּךָ֙ יֵצֵ֔א לִ֣י לִֽהְי֥וֹת מוֹשֵׁ֖ל בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וּמוֹצָאֹתָ֥יו מִקֶּ֖דֶם מִימֵ֥י עוֹלָֽם

ميخا 6: 5 Mic.6.5

يَا شَعْبِي اذْكُرْ بِمَاذَا تَآمَرَ بَالاَقُ مَلِكُ مُوآبَ، وَبِمَاذَا أَجَابَهُ بَلْعَامُ بْنُ بَعُورَ، مِنْ شِطِّيمَ إِلَى الْجِلْجَالِ، لِكَيْ تَعْرِفَ إِجَادَةَ الرَّبِّ.

נָא֙;עַמִּ֗י זְכָר מַה יָּעַ֗ץ בָּלָק֙ מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֔ב וּמֶה עָנָ֥ה;אֹת֖וֹ בִּלְעָ֣ם בֶּן בְּע֑וֹר מִן הַשִּׁטִּים֙ עַד הַגִּלְגָּ֔ל לְמַ֕עַן דַּ֖עַת צִדְק֥וֹת יְהוָֽה

ميخا 6: 8 Mic.6.8

قَدْ أَخْبَرَكَ أَيُّهَا الإِنْسَانُ مَا هُوَ صَالِحٌ، وَمَاذَا يَطْلُبُهُ مِنْكَ الرَّبُّ، إِلاَّ أَنْ تَصْنَعَ الْحَقَّ وَتُحِبَّ الرَّحْمَةَ، وَتَسْلُكَ مُتَوَاضِعًا مَعَ إِلهِكَ.

הִגִּ֥יד;לְךָ֛ אָדָ֖ם מַה טּ֑וֹב וּמָֽה דּוֹרֵ֣שׁ מִמְּךָ֗ יְהוָ֞ה כִּ֣י;אִם עֲשׂ֤וֹת מִשְׁפָּט֙ וְאַ֣הֲבַת חֶ֔סֶד לֶ֖כֶת וְהַצְנֵ֥עַ עִם אֱלֹהֶֽיךָ

ميخا 7: 2 Mic.7.2

قَدْ بَادَ التَّقِيُّ مِنَ الأَرْضِ، وَلَيْسَ مُسْتَقِيمٌ بَيْنَ النَّاسِ. جَمِيعُهُمْ يَكْمُنُونَ لِلدِّمَاءِ، يَصْطَادُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا بِشَبَكَةٍ.

אָבַ֤ד חָסִיד֙ מִן הָאָ֔רֶץ אָ֑יִן וְיָשָׁ֥ר בָּאָדָ֖ם כֻּלָּם֙ יֶאֱרֹ֔בוּ לְדָמִ֣ים יָצ֥וּדוּ אִ֥ישׁ אָחִ֖יהוּ חֵֽרֶם

ميخا 7: 12 Mic.7.12

هُوَ يَوْمٌ يَأْتُونَ إِلَيْكِ مِنْ أَشُّورَ وَمُدُنِ مِصْرَ، وَمِنْ مِصْرَ إِلَى النَّهْرِ. وَمِنَ الْبَحْرِ إِلَى الْبَحْرِ. وَمِنَ الْجَبَلِ إِلَى الْجَبَلِ.

הוּא֙ י֥וֹם יָב֔וֹא וְעָדֶ֣יךָ לְמִנִּ֥י אַשּׁ֖וּר וְעָרֵ֣י מָצ֑וֹר וּלְמִנִּ֤י מָצוֹר֙ וְעַד נָהָ֔ר וְיָ֥ם מִיָּ֖ם וְהַ֥ר הָהָֽר

ميخا 7: 12 Mic.7.12

هُوَ يَوْمٌ يَأْتُونَ إِلَيْكِ مِنْ أَشُّورَ وَمُدُنِ مِصْرَ، وَمِنْ مِصْرَ إِلَى النَّهْرِ. وَمِنَ الْبَحْرِ إِلَى الْبَحْرِ. وَمِنَ الْجَبَلِ إِلَى الْجَبَلِ.

הוּא֙ י֥וֹם יָב֔וֹא וְעָדֶ֣יךָ לְמִנִּ֥י אַשּׁ֖וּר וְעָרֵ֣י מָצ֑וֹר וּלְמִנִּ֤י מָצוֹר֙ וְעַד נָהָ֔ר וְיָ֥ם מִיָּ֖ם וְהַ֥ר הָהָֽר

ميخا 7: 17 Mic.7.17

يَلْحَسُونَ التُّرَابَ كَالْحَيَّةِ، كَزَوَاحِفِ الأَرْضِ. يَخْرُجُونَ بِالرِّعْدَةِ مِنْ حُصُونِهِمْ، يَأْتُونَ بِالرُّعْبِ إِلَى الرَّبِّ إِلهِنَا وَيَخَافُونَ مِنْكَ.

יְלַחֲכ֤וּ עָפָר֙ כַּנָּחָ֔שׁ כְּזֹחֲלֵ֣י אֶ֔רֶץ יִרְגְּז֖וּ מִמִּסְגְּרֹֽתֵיהֶ֑ם יִפְחָ֔דוּ אֶל יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ וְיִֽרְא֖וּ מִמֶּֽךָּ

ناحوم 1: 5 Nam.1.5

اَلْجِبَالُ تَرْجُفُ مِنْهُ، وَالتِّلاَلُ تَذُوبُ، وَالأَرْضُ تُرْفَعُ مِنْ وَجْهِهِ، وَالْعَالَمُ وَكُلُّ السَّاكِنِينَ فِيهِ.

הָרִים֙ רָעֲשׁ֣וּ מִמֶּ֔נּוּ וְהַגְּבָע֖וֹת הִתְמֹגָ֑גוּ הָאָ֙רֶץ֙ וַתִּשָּׂ֤א מִפָּנָ֔יו וְתֵבֵ֖ל וְכָל יֹ֥שְׁבֵי בָֽהּ

ناحوم 1: 6 Nam.1.6

مَنْ يَقِفُ أَمَامَ سَخَطِهِ. وَمَنْ يَقُومُ فِي حُمُوِّ غَضَبِهِ. غَيْظُهُ يَنْسَكِبُ كَالنَّارِ، وَالصُّخُورُ تَنْهَدِمُ مِنْهُ.

מִ֣י יַֽעֲמ֔וֹד לִפְנֵ֤י זַעְמוֹ֙ וּמִ֥י יָק֖וּם בַּחֲר֣וֹן אַפּ֑וֹ חֲמָתוֹ֙ נִתְּכָ֣ה כָאֵ֔שׁ וְהַצֻּרִ֖ים נִתְּצ֥וּ מִמֶּֽנּוּ

ناحوم 1: 11 Nam.1.11

مِنْكِ خَرَجَ الْمُفْتَكِرُ عَلَى الرَّبِّ شَرًّا، الْمُشِيرُ بِالْهَلاَكِ.

מִמֵּ֣ךְ יָצָ֔א חֹשֵׁ֥ב עַל יְהוָ֖ה רָעָ֑ה יֹעֵ֖ץ בְּלִיָּֽעַל

ناحوم 3: 7 Nam.3.7

وَيَكُونُ كُلُّ مَنْ يَرَاكِ يَهْرُبُ مِنْكِ وَيَقُولُ: خَرِبَتْ نِينَوَى، مَنْ يَرْثِي لَهَا. مِنْ أَيْنَ أَطْلُبُ لَكِ مُعَزِّينَ..

וְהָיָ֤ה כָל רֹאַ֙יִךְ֙ יִדּ֣וֹד מִמֵּ֔ךְ וְאָמַר֙ שָׁדְּדָ֣ה נִֽינְוֵ֔ה מִ֖י יָנ֣וּד לָ֑הּ מֵאַ֛יִן אֲבַקֵּ֥שׁ לָֽךְ מְנַחֲמִ֖ים

حبقوق 1: 7 Hab.1.7

هِيَ هَائِلَةٌ وَمَخُوفَةٌ. مِنْ قِبَلِ نَفْسِهَا يَخْرُجُ حُكْمُهَا وَجَلاَلُهَا.

ה֑וּא אָיֹ֥ם וְנוֹרָ֖א מִמֶּ֕נּוּ יֵצֵֽא מִשְׁפָּט֥וֹ וּשְׂאֵת֖וֹ

حبقوق 1: 13 Hab.1.13

عَيْنَاكَ أَطْهَرُ مِنْ أَنْ تَنْظُرَا الشَّرَّ، وَلاَ تَسْتَطِيعُ النَّظَرَ إِلَى الْجَوْرِ، فَلِمَ تَنْظُرُ إِلَى النَّاهِبِينَ، وَتَصْمُتُ حِينَ يَبْلَعُ الشِّرِّيرُ مَنْ هُوَ أَبَرُّ مِنْهُ.

עֵינַ֙יִם֙ טְה֤וֹר מֵרְא֣וֹת רָ֔ע לֹ֣א תוּכָ֑ל וְהַבִּ֥יט אֶל עָמָ֖ל לָ֤מָּה תַבִּיט֙ בּֽוֹגְדִ֔ים תַּחֲרִ֕ישׁ בְּבַלַּ֥ע רָשָׁ֖ע צַדִּ֥יק מִמֶּֽנּוּ

صفنيا 1: 4 Zep.1.4

وَأَمُدُّ يَدِي عَلَى يَهُوذَا وَعَلَى كُلِّ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ، وَأَقْطَعُ مِنْ هذَا الْمَكَانِ بَقِيَّةَ الْبَعْلِ، اسْمَ الْكَمَارِيمِ، مَعَ الْكَهَنَةِ.

וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עַל יְהוּדָ֔ה וְעַ֖ל כָּל יוֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם וְהִכְרַתִּ֞י מִן הַזֶּה֙ הַמָּק֤וֹם שְׁאָ֣ר הַבַּ֔עַל שֵׁ֥ם הַכְּמָרִ֖ים עִם הַכֹּהֲנִֽים

صفنيا 1: 10 Zep.1.10

وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ الرَّبُّ، صَوْتُ صُرَاخٍ مِنْ بَابِ السَّمَكِ، وَوَلْوَلَةٌ مِنَ الْقِسْمِ الثَّانِي وَكَسْرٌ عَظِيمٌ مِنَ الآكَامِ.

וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם;הַה֜וּא נְאֻם יְהוָ֗ה ק֤וֹל צְעָקָה֙ מִשַּׁ֣עַר הַדָּגִ֔ים וִֽילָלָ֖ה מִן הַמִּשְׁנֶ֑ה וְשֶׁ֥בֶר גָּד֖וֹל מֵהַגְּבָעֽוֹת

صفنيا 3: 18 Zep.3.18

أَجْمَعُ الْمَحْزُونِينَ عَلَى الْمَوْسِمِ. كَانُوا مِنْكِ. حَامِلِينَ عَلَيْهَا الْعَارَ.

אָסַ֖פְתִּי נוּגֵ֧י מִמּוֹעֵ֛ד מִמֵּ֣ךְ מַשְׂאֵ֥ת עָלֶ֖יהָ חֶרְפָּֽה

حجي 2: 9 Hag.2.9

مَجْدُ هذَا الْبَيْتِ الأَخِيرِ يَكُونُ أَعْظَمَ مِنْ الأَوَّلِ، قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ. وَفِي هذَا الْمَكَانِ أُعْطِي السَّلاَمَ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ.

כְּבוֹד֩ הַזֶּ֤ה הַבַּ֨יִת הָאַֽחֲרוֹן֙ יִֽהְיֶ֡ה גָּד֣וֹל מִן הָ֣רִאשׁ֔וֹן אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת הַזֶּה֙ וּבַמָּק֤וֹם אֶתֵּ֣ן שָׁל֔וֹם נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

حجي 2: 15 Hag.2.15

وَالآنَ فَاجْعَلُوا قَلْبَكُمْ مِنْ هذَا الْيَوْمِ فَرَاجِعًا، قَبْلَ وَضْعِ حَجَرٍ عَلَى حَجَرٍ فِي هَيْكَلِ الرَّبِّ.

וְעַתָּה֙ שִֽׂימוּ;נָ֣א לְבַבְכֶ֔ם מִן הַזֶּ֖ה הַיּ֥וֹם וָמָ֑עְלָה מִטֶּ֧רֶם שֽׂוּם אֶ֛בֶן אֶל אֶ֖בֶן בְּהֵיכַ֥ל יְהוָֽה

حجي 2: 18 Hag.2.18

فَاجْعَلُوا قَلْبَكُمْ مِنْ هذَا الْيَوْمِ فَصَاعِدًا، مِنَ الْيَوْمِ الرَّابعِ وَالْعِشْرِينَ مِنَ الشَّهْرِ التَّاسِعِ، مِنَ الْيَوْمِ الَّذِي فِيهِ تَأَسَّسَ هَيْكَلُ الرَّبِّ، اجْعَلُوا قَلْبَكُمْ.

שִׂימוּ;נָ֣א לְבַבְכֶ֔ם מִן הַזֶּ֖ה הַיּ֥וֹם וָמָ֑עְלָה מִיּוֹם֩ וְאַרְבָּעָ֜ה עֶשְׂרִ֨ים לַתְּשִׁיעִ֗י לְמִן הַיּ֛וֹם אֲשֶׁר יֻסַּ֥ד הֵֽיכַל יְהוָ֖ה שִׂ֥ימוּ לְבַבְכֶֽם

حجي 2: 18 Hag.2.18

فَاجْعَلُوا قَلْبَكُمْ مِنْ هذَا الْيَوْمِ فَصَاعِدًا، مِنَ الْيَوْمِ الرَّابعِ وَالْعِشْرِينَ مِنَ الشَّهْرِ التَّاسِعِ، مِنَ الْيَوْمِ الَّذِي فِيهِ تَأَسَّسَ هَيْكَلُ الرَّبِّ، اجْعَلُوا قَلْبَكُمْ.

שִׂימוּ;נָ֣א לְבַבְכֶ֔ם מִן הַזֶּ֖ה הַיּ֥וֹם וָמָ֑עְלָה מִיּוֹם֩ וְאַרְבָּעָ֜ה עֶשְׂרִ֨ים לַתְּשִׁיעִ֗י לְמִן הַיּ֛וֹם אֲשֶׁר יֻסַּ֥ד הֵֽיכַל יְהוָ֖ה שִׂ֥ימוּ לְבַבְכֶֽם

حجي 2: 19 Hag.2.19

هَلِ الْبَذْرُ فِي الأَهْرَاءِ بَعْدُ. وَالْكَرْمُ وَالتِّينُ وَالرُّمَّانُ وَالزَّيْتُونُ لَمْ يَحْمِلْ فَمِنْ هذَا الْيَوْمِ أُبَارِكُ.

הַע֤וֹד הַזֶּ֙רַע֙ בַּמְּגוּרָ֔ה וְעַד הַגֶּ֨פֶן וְהַתְּאֵנָ֧ה וְהָרִמּ֛וֹן וְעֵ֥ץ;הַזַּ֖יִת לֹ֣א נָשָׂ֑א מִן הַזֶּ֖ה הַיּ֥וֹם אֲבָרֵֽךְ

زكريا 8: 10 Zec.8.10

لأَنَّهُ قَبْلَ هذِهِ الأَيَّامِ لَمْ تَكُنْ لِلإِنْسَانِ أُجْرَةٌ وَلاَ لِلْبَهِيمَةِ أُجْرَةٌ، وَلاَ سَلاَمٌ لِمَنْ خَرَجَ أَوْ دَخَلَ مِنْ قِبَلِ الضِّيقِ. وَأَطْلَقْتُ كُلَّ إِنْسَانٍ، الرَّجُلَ عَلَى قَرِيبِهِ.

כִּ֗י לִפְנֵי֙ הָהֵ֔ם הַיָּמִ֣ים לֹ֣א נִֽהְיָ֔ה הָֽאָדָם֙ שְׂכַ֤ר אֵינֶ֑נָּה הַבְּהֵמָ֖ה וּשְׂכַ֥ר אֵין שָׁלוֹם֙ וְלַיּוֹצֵ֨א וְלַבָּ֤א מִן הַצָּ֔ר וַאֲשַׁלַּ֥ח כָּל הָאָדָ֖ם אִ֥ישׁ בְּרֵעֵֽהוּ

زكريا 10: 4 Zec.10.4

مِنْهُ الزَّاوِيَةُ. مِنْهُ الْوَتَدُ. مِنْهُ قَوْسُ الْقِتَالِ. مِنْهُ يَخْرُجُ كُلُّ ظَالِمٍ جَمِيعًا.

מִמֶּ֤נּוּ פִנָּה֙ מִמֶּ֣נּוּ יָתֵ֔ד מִמֶּ֖נּוּ קֶ֣שֶׁת מִלְחָמָ֑ה מִמֶּ֛נּוּ יֵצֵ֥א כָל נוֹגֵ֖שׂ יַחְדָּֽו

زكريا 10: 4 Zec.10.4

مِنْهُ الزَّاوِيَةُ. مِنْهُ الْوَتَدُ. مِنْهُ قَوْسُ الْقِتَالِ. مِنْهُ يَخْرُجُ كُلُّ ظَالِمٍ جَمِيعًا.

מִמֶּ֤נּוּ פִנָּה֙ מִמֶּ֣נּוּ יָתֵ֔ד מִמֶּ֖נּוּ קֶ֣שֶׁת מִלְחָמָ֑ה מִמֶּ֛נּוּ יֵצֵ֥א כָל נוֹגֵ֖שׂ יַחְדָּֽו

زكريا 10: 4 Zec.10.4

مِنْهُ الزَّاوِيَةُ. مِنْهُ الْوَتَدُ. مِنْهُ قَوْسُ الْقِتَالِ. مِنْهُ يَخْرُجُ كُلُّ ظَالِمٍ جَمِيعًا.

מִמֶּ֤נּוּ פִנָּה֙ מִמֶּ֣נּוּ יָתֵ֔ד מִמֶּ֖נּוּ קֶ֣שֶׁת מִלְחָמָ֑ה מִמֶּ֛נּוּ יֵצֵ֥א כָל נוֹגֵ֖שׂ יַחְדָּֽו

زكريا 10: 4 Zec.10.4

مِنْهُ الزَّاوِيَةُ. مِنْهُ الْوَتَدُ. مِنْهُ قَوْسُ الْقِتَالِ. مِنْهُ يَخْرُجُ كُلُّ ظَالِمٍ جَمِيعًا.

מִמֶּ֤נּוּ פִנָּה֙ מִמֶּ֣נּוּ יָתֵ֔ד מִמֶּ֖נּוּ קֶ֣שֶׁת מִלְחָמָ֑ה מִמֶּ֛נּוּ יֵצֵ֥א כָל נוֹגֵ֖שׂ יַחְדָּֽו

زكريا 13: 2 Zec.13.2

وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ، أَنِّي أَقْطَعُ أَسْمَاءَ الأَصْنَامِ مِنَ الأَرْضِ فَلاَ تُذْكَرُ بَعْدُ، وَأُزِيلُ الأَنْبِيَاءَ أَيْضًا وَالرُّوحَ النَّجِسَ مِنَ الأَرْضِ.

וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם;הַה֜וּא נְאֻ֣ם יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת אַכְרִ֞ית שְׁמ֤וֹת הָֽעֲצַבִּים֙ מִן הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א יִזָּכְר֖וּ ע֑וֹד אַעֲבִ֥יר הַנְּבִיאִ֛ים וְגַ֧ם ר֥וּחַ הַטֻּמְאָ֖ה מִן הָאָֽרֶץ

زكريا 13: 2 Zec.13.2

وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ، أَنِّي أَقْطَعُ أَسْمَاءَ الأَصْنَامِ مِنَ الأَرْضِ فَلاَ تُذْكَرُ بَعْدُ، وَأُزِيلُ الأَنْبِيَاءَ أَيْضًا وَالرُّوحَ النَّجِسَ مِنَ الأَرْضِ.

וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם;הַה֜וּא נְאֻ֣ם יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת אַכְרִ֞ית שְׁמ֤וֹת הָֽעֲצַבִּים֙ מִן הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א יִזָּכְר֖וּ ע֑וֹד אַעֲבִ֥יר הַנְּבִיאִ֛ים וְגַ֧ם ר֥וּחַ הַטֻּמְאָ֖ה מִן הָאָֽרֶץ

زكريا 14: 2 Zec.14.2

وَأَجْمَعُ كُلَّ الأُمَمِ عَلَى أُورُشَلِيمَ لِلْمُحَارَبَةِ، فَتُؤْخَذُ الْمَدِينَةُ، وَتُنْهَبُ الْبُيُوتُ، وَتُفْضَحُ النِّسَاءُ، وَيَخْرُجُ نِصْفُ الْمَدِينَةِ إِلَى السَّبْيِ، وَبَقِيَّةُ الشَّعْبِ لاَ تُقْطَعُ مِنَ الْمَدِينَةِ.

וְאָסַפְתִּ֨י כָּל הַגּוֹיִ֥ם אֶֽל יְרוּשָׁלִַם֮ לַמִּלְחָמָה֒ וְנִלְכְּדָ֣ה הָעִ֗יר וְנָשַׁ֙סּוּ֙ הַבָּ֣תִּ֔ים תִּשָּׁכַ֑בְנָה וְהַנָּשִׁ֖ים וְיָצָ֞א חֲצִ֤י הָעִיר֙ בַּגּוֹלָ֔ה וְיֶ֣תֶר הָעָ֔ם לֹ֥א יִכָּרֵ֖ת מִן הָעִֽיר

ملاخي 2: 8 Mal.2.8

أَمَّا أَنْتُمْ فَحِدْتُمْ عَنِ الطَّرِيقِ وَأَعْثَرْتُمْ كَثِيرِينَ بِالشَّرِيعَةِ. أَفْسَدْتُمْ عَهْدَ لاَوِي، قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ.

וְאַתֶּם֙ סַרְתֶּ֣ם מִן הַדֶּ֔רֶךְ הִכְשַׁלְתֶּ֥ם רַבִּ֖ים בַּתּוֹרָ֑ה שִֽׁחַתֶּם֙ בְּרִ֣ית הַלֵּוִ֔י אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1140 آية)