מִן (H4480) - min | معجم سترونغ العبري

الجامعة 3: 19 Ecc.3.19

لأَنَّ مَا يَحْدُثُ لِبَنِي الْبَشَرِ يَحْدُثُ لِلْبَهِيمَةِ، وَحَادِثَةٌ وَاحِدَةٌ لَهُمْ. مَوْتُ هذَا كَمَوْتِ ذَاكَ، وَنَسَمَةٌ وَاحِدَةٌ لِلْكُلِّ. فَلَيْسَ لِلإِنْسَانِ مَزِيَّةٌ عَلَى الْبَهِيمَةِ، لأَنَّ كِلَيْهِمَا بَاطِلٌ.

כִּי֩ מִקְרֶ֨ה בְֽנֵי הָאָדָ֜ם וּמִקְרֶ֣ה הַבְּהֵמָ֗ה וּמִקְרֶ֤ה אֶחָד֙ לָהֶ֔ם כְּמ֥וֹת זֶה֙ כֵּ֣ן;מ֣וֹת זֶ֔ה וְר֥וּחַ אֶחָ֖ד לַכֹּ֑ל אָ֔יִן הָאָדָ֤ם וּמוֹתַ֨ר מִן הַבְּהֵמָה֙ כִּ֥י הַכֹּ֖ל הָֽבֶל

الجامعة 3: 20 Ecc.3.20

يَذْهَبُ كِلاَهُمَا إِلَى مَكَانٍ وَاحِدٍ. كَانَ كِلاَهُمَا مِنَ التُّرَابِ، وَإِلَى التُّرَابِ يَعُودُ كِلاَهُمَا.

הוֹלֵ֖ךְ הַכֹּ֥ל אֶל מָק֣וֹם אֶחָ֑ד הָיָ֣ה הַכֹּל֙ מִן הֶֽעָפָ֔ר אֶל הֶעָפָֽר שָׁ֥ב וְהַכֹּ֖ל

الجامعة 4: 2 Ecc.4.2

فَغَبَطْتُ أَنَا الأَمْوَاتَ الَّذِينَ قَدْ مَاتُوا مُنْذُ زَمَانٍ أَكْثَرَ مِنَ الأَحْيَاءِ الَّذِينَ هُمْ عَائِشُونَ بَعْدُ.

וְשַׁבֵּ֧חַ אֲנִ֛י הַמֵּתִ֖ים מֵ֑תוּ שֶׁכְּבָ֣ר מִן הַ֣חַיִּ֔ים אֲשֶׁ֛ר הֵ֥מָּה חַיִּ֖ים עֲדֶֽנָה

الجامعة 4: 9 Ecc.4.9

اِثْنَانِ خَيْرٌ مِنْ وَاحِدٍ، لأَنَّ لَهُمَا أُجْرَةً لِتَعَبِهِمَا صَالِحَةً.

הַשְּׁנַ֖יִם טוֹבִ֥ים מִן הָאֶחָ֑ד אֲשֶׁ֧ר יֵשׁ;לָהֶ֛ם שָׂכָ֥ר בַּעֲמָלָֽם ט֖וֹב

الجامعة 5: 19 Ecc.5.19

أَيْضًا كُلُّ إِنْسَانٍ أَعْطَاهُ اللهُ غِنًى وَمَالاً وَسَلَّطَهُ عَلَيْهِ حَتَّى يَأْكُلَ مِنْهُ، وَيَأْخُذَ نَصِيبَهُ، وَيَفْرَحَ بِتَعَبِهِ، فَهذَا هُوَ عَطِيَّةُ اللهِ.

גַּ֣ם כָּֽל הָאָדָ֡ם נָֽתַן;ל֣וֹ הָאֱלֹהִים֩ עֹ֨שֶׁר וּנְכָסִ֜ים וְהִשְׁלִיט֨וֹ לֶאֱכֹ֤ל מִמֶּ֙נּוּ֙ וְלָשֵׂ֣את חֶלְק֔וֹ וְלִשְׂמֹ֖חַ בַּעֲמָל֑וֹ זֹ֕ה הִֽיא מַתַּ֥ת אֱלֹהִ֖ים

الجامعة 6: 2 Ecc.6.2

رَجُلٌ أَعْطَاهُ اللهُ غِنًى وَمَالاً وَكَرَامَةً، وَلَيْسَ لِنَفْسِهِ عَوَزٌ مِنْ كُلِّ مَا يَشْتَهِيهِ، وَلَمْ يُعْطِهِ اللهُ اسْتِطَاعَةً عَلَى أَنْ يَأْكُلَ مِنْهُ، بَلْ يَأْكُلُهُ إِنْسَانٌ غَرِيبٌ. هذَا بَاطِلٌ وَمُصِيبَةٌ رَدِيئَةٌ هُوَ.

אִ֣ישׁ יִתֶּן;ל֣וֹ הָאֱלֹהִ֡ים עֹשֶׁר֩ וּנְכָסִ֨ים וְכָב֜וֹד וְֽאֵינֶ֨נּוּ לְנַפְשׁ֣וֹ חָסֵ֥ר מִכֹּ֣ל אֲשֶׁ֣ר יִתְאַוֶּ֗ה וְלֹֽא יַשְׁלִיטֶ֤נּוּ;הָֽאֱלֹהִים֙ לֶאֱכֹ֣ל מִמֶּ֔נּוּ כִּ֛י יֹֽאכֲלֶ֑נּוּ אִ֥ישׁ נָכְרִ֖י זֶ֥ה הֶ֛בֶל וָחֳלִ֥י רָ֖ע הֽוּא

الجامعة 6: 3 Ecc.6.3

إِنْ وَلَدَ إِنْسَانٌ مِئَةً، وَعَاشَ سِنِينَ كَثِيرَةً حَتَّى تَصِيرَ أَيَّامُ سِنِيهِ كَثِيرَةً، وَلَمْ تَشْبَعْ نَفْسُهُ مِنَ الْخَيْرِ، وَلَيْسَ لَهُ أَيْضًا دَفْنٌ، فَأَقُولُ إِنَّ السِّقْطَ خَيْرٌ مِنْهُ.

אִם יוֹלִ֣יד אִ֣ישׁ מֵאָ֡ה יִֽחְיֶ֜ה וְשָׁנִים֩ רַבּ֨וֹת שֶׁיִּהְי֣וּ יְמֵֽי שָׁנָ֗יו וְרַ֣ב לֹא תִשְׂבַּ֣ע וְנַפְשׁוֹ֙ מִן הַטּוֹבָ֔ה לֹא הָ֣יְתָה;לּ֑וֹ וְגַם קְבוּרָ֖ה אָמַ֕רְתִּי הַנָּֽפֶל ט֥וֹב מִמֶּ֖נּוּ

الجامعة 6: 3 Ecc.6.3

إِنْ وَلَدَ إِنْسَانٌ مِئَةً، وَعَاشَ سِنِينَ كَثِيرَةً حَتَّى تَصِيرَ أَيَّامُ سِنِيهِ كَثِيرَةً، وَلَمْ تَشْبَعْ نَفْسُهُ مِنَ الْخَيْرِ، وَلَيْسَ لَهُ أَيْضًا دَفْنٌ، فَأَقُولُ إِنَّ السِّقْطَ خَيْرٌ مِنْهُ.

אִם יוֹלִ֣יד אִ֣ישׁ מֵאָ֡ה יִֽחְיֶ֜ה וְשָׁנִים֩ רַבּ֨וֹת שֶׁיִּהְי֣וּ יְמֵֽי שָׁנָ֗יו וְרַ֣ב לֹא תִשְׂבַּ֣ע וְנַפְשׁוֹ֙ מִן הַטּוֹבָ֔ה לֹא הָ֣יְתָה;לּ֑וֹ וְגַם קְבוּרָ֖ה אָמַ֕רְתִּי הַנָּֽפֶל ט֥וֹב מִמֶּ֖נּוּ

الجامعة 6: 8 Ecc.6.8

لأَنَّهُ مَاذَا يَبْقَى لِلْحَكِيمِ أَكْثَرَ مِنَ الْجَاهِلِ. مَاذَا لِلْفَقِيرِ الْعَارِفِ السُّلُوكَ أَمَامَ الأَحْيَاءِ.

כִּ֛י מַה יּוֹתֵ֥ר לֶחָכָ֖ם מִֽן הַכְּסִ֑יל מַה לֶּעָנִ֣י יוֹדֵ֔עַ לַהֲלֹ֖ךְ נֶ֥גֶד הַחַיִּֽים

الجامعة 6: 10 Ecc.6.10

الَّذِي كَانَ فَقَدْ دُعِيَ بِاسْمٍ مُنْذُ زَمَانٍ، وَهُوَ مَعْرُوفٌ أَنَّهُ إِنْسَانٌ، وَلاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُخَاصِمَ مَنْ هُوَ أَقْوَى مِنْهُ.

מַה שֶּֽׁהָיָ֗ה;כְּבָר֙ נִקְרָ֣א שְׁמ֔וֹ כְּבָר֙ וְנוֹדָ֖ע אֲשֶׁר;ה֣וּא אָדָ֑ם וְלֹא יוּכַ֣ל לָדִ֔ין עִ֥ם שֶׁתַּקִּ֖יף מִמֶּֽנּוּ

الجامعة 7: 23 Ecc.7.23

كُلُّ هذَا امْتَحَنْتُهُ بِالْحِكْمَةِ. قُلْتُ: أَكُونُ حَكِيمًا. أَمَّا هِيَ فَبَعِيدَةٌ عَنِّي.

כָּל זֹ֖ה נִסִּ֣יתִי בַֽחָכְמָ֑ה אָמַ֣רְתִּי אֶחְכָּ֔מָה וְהִ֖יא רְחוֹקָ֥ה מִמֶּֽנִּי

الجامعة 7: 26 Ecc.7.26

فَوَجَدْتُ أَمَرَّ مِنَ الْمَوْتِ: الْمَرْأَةَ الَّتِي هِيَ شِبَاكٌ، وَقَلْبُهَا أَشْرَاكٌ، وَيَدَاهَا قُيُودٌ. الصَّالِحُ قُدَّامَ اللهِ يَنْجُو مِنْهَا. أَمَّا الْخَاطِئُ فَيُؤْخَذُ بِهَا.

וּמוֹצֶ֨א;אֲנִ֜י מַ֣ר מִמָּ֗וֶת הָֽאִשָּׁה֙ אֲשֶׁר הִ֨יא וַחֲרָמִ֛ים לִבָּ֖הּ מְצוֹדִ֧ים יָדֶ֑יהָ אֲסוּרִ֣ים ט֞וֹב לִפְנֵ֤י הָאֱלֹהִים֙ יִמָּלֵ֣ט מִמֶּ֔נָּה וְחוֹטֵ֖א יִלָּ֥כֶד בָּֽהּ

الجامعة 9: 4 Ecc.9.4

لأَنَّهُ مَنْ يُسْتَثْنَى. لِكُلِّ الأَحْيَاءِ يُوجَدُ رَجَاءٌ، فَإِنَّ الْكَلْبَ الْحَيَّ خَيْرٌ مِنَ الأَسَدِ الْمَيْتِ.

כִּי מִי֙ יְחֻבַּ֔ר אֶ֥ל;כָּל הַחַיִּ֖ים יֵ֣שׁ בִּטָּח֑וֹן כִּֽי לְכֶ֤לֶב חַי֙ ט֔וֹב מִן הָאַרְיֵ֖ה הַמֵּֽת

نشيد الأنشاد 2: 9 Sng.2.9

حَبِيبِي هُوَ شَبِيهٌ بِالظَّبْيِ أَوْ بِغُفْرِ الأَيَائِلِ. هُوَذَا وَاقِفٌ وَرَاءَ حَائِطِنَا، يَتَطَلَّعُ مِنَ الْكُوَى، يُوَصْوِصُ مِنَ الشَّبَابِيكِ.

דוֹדִי֙ דּוֹמֶ֤ה לִצְבִ֔י א֖וֹ לְעֹ֣פֶר הָֽאַיָּלִ֑ים הִנֵּה;זֶ֤ה עוֹמֵד֙ אַחַ֣ר כָּתְלֵ֔נוּ מַשְׁגִּ֙יחַ֙ מִן הַֽחֲלֹּנ֔וֹת מֵצִ֖יץ מִן הַֽחֲרַכִּֽים

نشيد الأنشاد 2: 9 Sng.2.9

حَبِيبِي هُوَ شَبِيهٌ بِالظَّبْيِ أَوْ بِغُفْرِ الأَيَائِلِ. هُوَذَا وَاقِفٌ وَرَاءَ حَائِطِنَا، يَتَطَلَّعُ مِنَ الْكُوَى، يُوَصْوِصُ مِنَ الشَّبَابِيكِ.

דוֹדִי֙ דּוֹמֶ֤ה לִצְבִ֔י א֖וֹ לְעֹ֣פֶר הָֽאַיָּלִ֑ים הִנֵּה;זֶ֤ה עוֹמֵד֙ אַחַ֣ר כָּתְלֵ֔נוּ מַשְׁגִּ֙יחַ֙ מִן הַֽחֲלֹּנ֔וֹת מֵצִ֖יץ מִן הַֽחֲרַכִּֽים

نشيد الأنشاد 3: 6 Sng.3.6

مَنْ هذِهِ الطَّالِعَةُ مِنَ الْبَرِّيَّةِ كَأَعْمِدَةٍ مِنْ دُخَانٍ، مُعَطَّرَةً بِالْمُرِّ وَاللُّبَانِ وَبِكُلِّ أَذِرَّةِ التَّاجِرِ.

מִ֣י זֹ֗את עֹלָה֙ מִן הַמִּדְבָּ֔ר כְּתִֽימֲר֖וֹת עָשָׁ֑ן מְקֻטֶּ֤רֶת מוֹר֙ וּלְבוֹנָ֔ה מִכֹּ֖ל אַבְקַ֥ת רוֹכֵֽל

نشيد الأنشاد 4: 2 Sng.4.2

أَسْنَانُكِ كَقَطِيعِ الْجَزَائِزِ الصَّادِرَةِ مِنَ الْغَسْلِ، اللَّوَاتِي كُلُّ وَاحِدَةٍ مُتْئِمٌ، وَلَيْسَ فِيهِنَّ عَقِيمٌ.

שִׁנַּ֙יִךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הַקְּצוּב֔וֹת שֶׁעָל֖וּ מִן הָרַחְצָ֑ה שֶׁכֻּלָּם֙ מַתְאִימ֔וֹת אֵ֥ין בָּהֶֽם וְשַׁכֻּלָ֖ה

نشيد الأنشاد 4: 15 Sng.4.15

يَنْبُوعُ جَنَّاتٍ، بِئْرُ مِيَاهٍ حَيَّةٍ، وَسُيُولٌ مِنْ لُبْنَانَ.

מַעְיַ֣ן גַּנִּ֔ים בְּאֵ֖ר מַ֣יִם חַיִּ֑ים וְנֹזְלִ֖ים מִן לְבָנֽוֹן

نشيد الأنشاد 5: 4 Sng.5.4

حَبِيبِي مَدَّ يَدَهُ مِنَ الْكَوَّةِ، فَأَنَّتْ عَلَيْهِ أَحْشَائِي.

דּוֹדִ֗י שָׁלַ֤ח יָדוֹ֙ מִן הַחֹ֔ר הָמ֥וּ עָלָֽיו וּמֵעַ֖י

نشيد الأنشاد 6: 5 Sng.6.5

حَوِّلِي عَنِّي عَيْنَيْكِ فَإِنَّهُمَا قَدْ غَلَبَتَانِي. شَعْرُكِ كَقَطِيعِ الْمَعْزِ الرَّابِضِ فِي جِلْعَادَ.

הָסֵ֤בִּי מִנֶּגְדִּ֔י עֵינַ֙יִךְ֙ שֶׁ֥הֵ֖ם הִרְהִיבֻ֑נִי שַׂעְרֵךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הָֽעִזִּ֔ים שֶׁגָּלְשׁ֖וּ מִן הַגִּלְעָֽד

نشيد الأنشاد 6: 6 Sng.6.6

أَسْنَانُكِ كَقَطِيعِ نِعَاجٍ صَادِرةٍ مِنَ الْغَسْلِ، اللَّوَاتِي كُلُّ وَاحِدَةٍ مُتْئِمٌ وَلَيْسَ فِيهَا عَقِيمٌ.

שִׁנַּ֙יִךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הָֽרְחֵלִ֔ים שֶׁעָל֖וּ מִן הָרַחְצָ֑ה שֶׁכֻּלָּם֙ מַתְאִימ֔וֹת אֵ֥ין בָּהֶֽם וְשַׁכֻּלָ֖ה

نشيد الأنشاد 8: 5 Sng.8.5

مَنْ هذِهِ الطَّالِعَةُ مِنَ الْبَرِّيَّةِ مُسْتَنِدَةً عَلَى حَبِيبِهَا. تَحْتَ شَجَرَةِ التُّفَّاحِ شَوَّقْتُكَ، هُنَاكَ خَطَبَتْ لَكَ أُمُّكَ، هُنَاكَ خَطَبَتْ لَكَ وَالِدَتُكَ.

מִ֣י זֹ֗את עֹלָה֙ מִן הַמִּדְבָּ֔ר מִתְרַפֶּ֖קֶת עַל דּוֹדָ֑הּ תַּ֤חַת הַתַּפּ֙וּחַ֙ עֽוֹרַרְתִּ֔יךָ שָׁ֚מָּה חִבְּלַ֣תְךָ אִמֶּ֔ךָ שָׁ֖מָּה חִבְּלָ֥ה יְלָדַֽתְךָ

إشعياء 2: 22 Isa.2.22

كُفُّوا عَنِ الإِنْسَانِ الَّذِي فِي أَنْفِهِ نَسَمَةٌ، لأَنَّهُ مَاذَا يُحْسَبُ.

חִדְל֤וּ;לָכֶם֙ מִן הָ֣אָדָ֔ם אֲשֶׁ֥ר בְּאַפּ֑וֹ נְשָׁמָ֖ה כִּֽי;הֽוּא בַמֶּ֥ה נֶחְשָׁ֖ב

إشعياء 5: 23 Isa.5.23

الَّذِينَ يُبَرِّرُونَ الشِّرِّيرَ مِنْ أَجْلِ الرُّشْوَةِ، وَأَمَّا حَقُّ الصِّدِّيقِينَ فَيَنْزِعُونَهُ مِنْهُمْ.

מַצְדִּיקֵ֥י רָשָׁ֖ע עֵ֣קֶב שֹׁ֑חַד וְצִדְקַ֥ת צַדִּיקִ֖ים יָסִ֥ירוּ מִמֶּֽנּוּ

إشعياء 6: 6 Isa.6.6

فَطَارَ إِلَيَّ وَاحِدٌ مِنَ السَّرَافِيمِ وَبِيَدِهِ جَمْرَةٌ قَدْ أَخَذَهَا بِمِلْقَطٍ مِنْ عَلَى الْمَذْبَحِ،

וַיָּ֣עָף אֵלַ֗י אֶחָד֙ מִן הַשְּׂרָפִ֔ים וּבְיָד֖וֹ רִצְפָּ֑ה לָקַ֖ח בְּמֶ֨לְקַחַ֔יִם מֵעַ֥ל הַמִּזְבֵּֽחַ

إشعياء 13: 9 Isa.13.9

هُوَذَا يَوْمُ الرَّبِّ قَادِمٌ، قَاسِيًا بِسَخَطٍ وَحُمُوِّ غَضَبٍ، لِيَجْعَلَ الأَرْضَ خَرَابًا وَيُبِيدَ مِنْهَا خُطَاتَهَا.

הִנֵּ֤ה יוֹם יְהוָה֙ בָּ֔א אַכְזָרִ֥י וְעֶבְרָ֖ה וַחֲר֣וֹן אָ֑ף לָשׂ֤וּם הָאָ֙רֶץ֙ לְשַׁמָּ֔ה יַשְׁמִ֥יד מִמֶּֽנָּה וְחַטָּאֶ֖יהָ

إشعياء 14: 3 Isa.14.3

وَيَكُونُ فِي يَوْمٍ يُرِيحُكَ الرَّبُّ مِنْ تَعَبِكَ وَمِنِ انْزِعَاجِكَ، وَمِنَ الْعُبُودِيَّةِ الْقَاسِيَةِ الَّتِي اسْتُعْبِدْتَ

וְהָיָ֗ה בְּי֨וֹם הָנִ֤יחַ;לְךָ֔ יְהוָה֙ מֵֽעָצְבְּךָ֖ וּמֵרָגְזֶ֑ךָ וּמִן הָעֲבֹדָ֥ה הַקָּשָׁ֖ה אֲשֶׁ֥ר עֻבַּד;בָּֽךְ

إشعياء 16: 4 Isa.16.4

لِيَتَغَرَّبْ عِنْدَكِ مَطْرُودُو مُوآبَ. كُونِي سِتْرًا لَهُمْ مِنْ وَجْهِ الْمُخَرِّبِ، لأَنَّ الظَّالِمَ يَبِيدُ، وَيَنْتَهِي الْخَرَابُ، وَيَفْنَى عَنِ الأَرْضِ الدَّائِسُونَ.

יָג֤וּרוּ בָךְ֙ נִדָּחַ֔י מוֹאָ֛ב הֱוִי סֵ֥תֶר לָ֖מוֹ מִפְּנֵ֣י שׁוֹדֵ֑ד כִּֽי הַמֵּץ֙ אָפֵ֤ס כָּ֣לָה שֹׁ֔ד תַּ֥מּוּ מִן הָאָֽרֶץ רֹמֵ֖ס

إشعياء 16: 10 Isa.16.10

وَانْتُزِعَ الْفَرَحُ وَالابْتِهَاجُ مِنَ الْبُسْتَانِ، وَلاَ يُغَنَّى فِي الْكُرُومِ وَلاَ يُتَرَنَّمُ، وَلاَ يَدُوسُ دَائِسٌ خَمْرًا فِي الْمَعَاصِرِ. أَبْطَلْتُ الْهُتَافَ.

וְנֶאֱסַ֨ף שִׂמְחָ֤ה וָגִיל֙ מִן הַכַּרְמֶ֔ל לֹֽא יְרֻנָּ֖ן וּבַכְּרָמִ֥ים לֹ֣א יְרֹעָ֑ע לֹֽא יִדְרֹ֥ךְ הַדֹּרֵ֖ךְ יַ֗יִן בַּיְקָבִ֛ים הִשְׁבַּֽתִּי הֵידָ֥ד

إشعياء 18: 2 Isa.18.2

الْمُرْسِلَةَ رُسُلاً فِي الْبَحْرِ وَفِي قَوَارِبَ مِنَ الْبَرْدِيِّ عَلَى وَجْهِ الْمِيَاهِ. اذْهَبُوا أَيُّهَا الرُّسُلُ السَّرِيعُونَ إِلَى أُمَّةٍ طَوِيلَةٍ وَجَرْدَاءَ، إِلَى شَعْبٍ مَخُوفٍ مُنْذُ كَانَ فَصَاعِدًا، أُمَّةِ قُوَّةٍ وَشِدَّةٍ وَدَوْسٍ، قَدْ خَرَقَتِ الأَنْهَارُ أَرْضَهَا.

הַשֹּׁלֵ֨חַ צִירִ֗ים בַּיָּ֜ם וּבִכְלֵי גֹמֶא֮ עַל פְּנֵי מַיִם֒ לְכ֣וּ מַלְאָכִ֣ים קַלִּ֗ים אֶל גּוֹי֙ מְמֻשָּׁ֣ךְ וּמוֹרָ֔ט אֶל עַ֥ם נוֹרָ֖א מִן ה֣וּא וָהָ֑לְאָה גּ֚וֹי קַו קָ֣ו וּמְבוּסָ֔ה אֲשֶׁר בָּזְא֥וּ נְהָרִ֖ים אַרְצֽוֹ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1140 آية)