المعنى المختصر للكلمة
yᵉruwshâlaim:
Jerushalaim or Jerushalem, the capital city of Palestine
اللفظ الأصلي
יְרוּשָׁלַ͏ִם
نوع الكلمة
Proper Noun Locative
طريقة النطق
yᵉruwshâlaim
(yer-oo-shaw-lah-im)
تكرار الورود في الكتاب
642
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
Jerushalaim or Jerushalem, the capital city of Palestine
الإنجليزية — KJV Translation Tags
Jerusalem
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
יְרוּשָׁלִָֽם (72×)
יְרוּשָׁלִַ֖ם (49×)
יְרוּשָׁלִָ֑ם (46×)
בִּירוּשָׁלִָֽם (45×)
בִּירוּשָׁלִָ֑ם (43×)
יְר֣וּשָׁלִַ֔ם (39×)
יְרוּשָׁלִַ֔ם (24×)
יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ (22×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (642 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
مراثي إرميا 1: 17
Lam.1.17
بَسَطَتْ صِهْيَوْنُ يَدَيْهَا. لاَ مُعَزِّيَ لَهَا. أَمَرَ الرَّبُّ عَلَى يَعْقُوبَ أَنْ يَكُونَ مُضَايِقُوهُ حَوَالَيْهِ. صَارَتْ أُورُشَلِيمُ نَجِسَةً بَيْنَهُمْ.
פֵּֽרְשָׂ֨ה צִיּ֜וֹן בְּיָדֶ֗יהָ אֵ֤ין מְנַחֵם֙ לָ֔הּ צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה לְיַעֲקֹ֖ב צָרָ֑יו סְבִיבָ֣יו הָיְתָ֧ה יְרוּשָׁלִַ֛ם לְנִדָּ֖ה בֵּינֵיהֶֽם
مراثي إرميا 2: 10
Lam.2.10
شُيُوخُ بِنْتِ صِهْيَوْنَ يَجْلِسُونَ عَلَى الأَرْضِ سَاكِتِينَ. يَرْفَعُونَ التُّرَابَ عَلَى رُؤُوسِهِمْ. يَتَنَطَّقُونَ بِالْمُسُوحِ. تَحْنِي عَذَارَى أُورُشَلِيمَ رُؤُوسَهُنَّ إِلَى الأَرْضِ.
זִקְנֵ֣י בַת צִיּ֔וֹן יֵשְׁב֨וּ לָאָ֤רֶץ יִדְּמוּ֙ הֶֽעֱל֤וּ עָפָר֙ עַל רֹאשָׁ֔ם חָגְר֖וּ שַׂקִּ֑ים הוֹרִ֤ידוּ בְּתוּלֹ֖ת יְרוּשָׁלִָֽם רֹאשָׁ֔ן לָאָ֙רֶץ֙
مراثي إرميا 2: 13
Lam.2.13
بِمَاذَا أُنْذِرُكِ. بِمَاذَا أُشَبِّهُكِ يَا ابْنَةَ أُورُشَلِيمَ. بِمَاذَا أُقَايِسُكِ فَأُعَزِّيكِ أَيَّتُهَا الْعَذْرَاءُ بِنْتَ صِهْيَوْنَ. لأَنَّ سَحْقَكِ عَظِيمٌ كَالْبَحْرِ. مَنْ يَشْفِيكِ.
מָֽה אֲעִידֵ֞ךְ מָ֣ה אֲדַמֶּה;לָּ֗ךְ הַבַּת֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם מָ֤ה אַשְׁוֶה;לָּךְ֙ וַאֲנַֽחֲמֵ֔ךְ בְּתוּלַ֖ת בַּת צִיּ֑וֹן כִּֽי שִׁבְרֵ֖ךְ גָד֥וֹל כַּיָּ֛ם מִ֥י יִרְפָּא;לָֽךְ
مراثي إرميا 2: 15
Lam.2.15
يُصَفِّقُ عَلَيْكِ بِالأَيَادِي كُلُّ عَابِرِي الطَّرِيقِ. يَصْفِرُونَ وَيَنْغُضُونَ رُؤُوسَهُمْ عَلَى بِنْتِ أُورُشَلِيمَ أَهذِهِ هِيَ الْمَدِينَةُ الَّتِي يَقُولُونَ إِنَّهَا كَمَالُ الْجَمَالِ، بَهْجَةُ كُلِّ الأَرْضِ.
סָֽפְק֨וּ עָלַ֤יִךְ כַּפַּ֙יִם֙ כָּל עֹ֣בְרֵי דֶ֔רֶךְ שָֽׁרְקוּ֙ וַיָּנִ֣עוּ רֹאשָׁ֔ם עַל בַּ֖ת יְרוּשָׁלִָ֑ם הֲזֹ֣את הָעִ֗יר שֶׁיֹּֽאמְרוּ֙ כְּלִ֣ילַת יֹ֔פִי מָשׂ֖וֹשׂ לְכָל הָאָֽרֶץ
مراثي إرميا 4: 12
Lam.4.12
لَمْ تُصَدِّقْ مُلُوكُ الأَرْضِ وَكُلُّ سُكَّانِ الْمَسْكُونَةِ أَنَّ الْعَدُوَّ وَالْمُبْغِضَ يَدْخُلاَنِ أَبْوَابَ أُورُشَلِيمَ.
לֹ֤א הֶאֱמִ֙ינוּ֙ מַלְכֵי אֶ֔רֶץ כֹּ֖ל יֹשְׁבֵ֣י תֵבֵ֑ל כִּ֤י צַ֣ר וְאוֹיֵ֔ב יָבֹא֙ בְּשַׁעֲרֵ֖י יְרוּשָׁלִָֽם
حزقيال 4: 1
Ezk.4.1
وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَخُذْ لِنَفْسِكَ لِبْنَةً وَضَعْهَا أَمَامَكَ، وَارْسُمْ عَلَيْهَا مَدِينَةَ أُورُشَلِيمَ.
וְאַתָּ֤ה בֶן אָדָם֙ קַח לְךָ֣ לְבֵנָ֔ה וְנָתַתָּ֥ה;אוֹתָ֖הּ לְפָנֶ֑יךָ וְחַקּוֹתָ֥ עָלֶ֛יהָ עִ֖יר יְרוּשָׁלִָֽם
حزقيال 4: 7
Ezk.4.7
فَثَبِّتْ وَجْهَكَ عَلَى حِصَارِ أُورُشَلِيمَ وَذِرَاعُكَ مَكْشُوفَةٌ، وَتَنَبَّأْ عَلَيْهَا.
תָּכִ֣ין פָּנֶ֔יךָ וְאֶל מְצ֤וֹר יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וּֽזְרֹעֲךָ֖ חֲשׂוּפָ֑ה וְנִבֵּאתָ֖ עָלֶֽיהָ
حزقيال 4: 16
Ezk.4.16
وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هأَنَذَا أُكَسِّرُ قِوَامَ الْخُبْزِ فِي أُورُشَلِيمَ، فَيَأْكُلُونَ الْخُبْزَ بِالْوَزْنِ وَبِالْغَمِّ، وَيَشْرَبُونَ الْمَاءَ بِالْكَيْلِ وَبِالْحَيْرَةِ،
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ הִנְנִ֨י שֹׁבֵ֤ר מַטֵּה לֶ֙חֶם֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְאָכְלוּ לֶ֥חֶם בְּמִשְׁקָ֖ל וּבִדְאָגָ֑ה יִשְׁתּֽוּ וּמַ֕יִם בִּמְשׂוּרָ֥ה וּבְשִׁמָּמ֖וֹן
حزقيال 5: 5
Ezk.5.5
هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هذِهِ أُورُشَلِيمُ. فِي وَسْطِ الشُّعُوبِ قَدْ أَقَمْتُهَا وَحَوَالَيْهَا الأَرَاضِي.
כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֔ה זֹ֚את יְר֣וּשָׁלִַ֔ם בְּת֥וֹךְ הַגּוֹיִ֖ם שַׂמְתִּ֑יהָ וּסְבִיבוֹתֶ֖יהָ אֲרָצֽוֹת
حزقيال 8: 3
Ezk.8.3
وَمَدَّ شِبْهَ يَدٍ وَأَخَذَنِي بِنَاصِيَةِ رَأْسِي، وَرَفَعَنِي رُوحٌ بَيْنَ الأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، وَأَتَى بِي فِي رُؤَى اللهِ إِلَى أُورُشَلِيمَ، إِلَى مَدْخَلِ الْبَابِ الدَّاخِلِيِّ الْمُتَّجِهِ نَحْوَ الشِّمَالِ، حَيْثُ مَجْلِسُ تِمْثَالِ الْغَيْرَةِ، الْمُهَيِّجِ الْغَيْرَةِ.
וַיִּשְׁלַח֙ תַּבְנִ֣ית יָ֔ד וַיִּקָּחֵ֖נִי בְּצִיצִ֣ת רֹאשִׁ֑י וַתִּשָּׂ֣א;אֹתִ֣י ר֣וּחַ בֵּֽין הָאָ֣רֶץ הַשָּׁמַ֡יִם וַתָּבֵא֩ אֹתִ֨י בְּמַרְא֣וֹת אֱלֹהִ֗ים יְרוּשָׁלְַ֜מָה אֶל פֶּ֜תַח שַׁ֤עַר הַפְּנִימִית֙ הַפּוֹנֶ֣ה צָפ֔וֹנָה שָׁ֣ם מוֹשַׁ֔ב סֵ֖מֶל הַקִּנְאָ֥ה הַמַּקְנֶֽה
حزقيال 9: 4
Ezk.9.4
وَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: اعْبُرْ فِي وَسْطِ الْمَدِينَةِ، فِي وَسْطِ أُورُشَلِيمَ، وَسِمْ سِمَةً عَلَى جِبَاهِ الرِّجَالِ الَّذِينَ يَئِنُّونَ وَيَتَنَهَّدُونَ عَلَى كُلِّ الرَّجَاسَاتِ الْمَصْنُوعَةِ فِي وَسْطِهَا.
וַיֹּ֤אמֶר אֵלָ֔יו יְהוָה֙ עֲבֹר֙ בְּת֣וֹךְ הָעִ֔יר בְּת֖וֹךְ יְרֽוּשָׁלִָ֑ם וְהִתְוִ֨יתָ תָּ֜ו עַל מִצְח֣וֹת הָאֲנָשִׁ֗ים הַנֶּֽאֱנָחִים֙ וְהַנֶּ֣אֱנָקִ֔ים עַ֚ל כָּל הַתּ֣וֹעֵב֔וֹת הַֽנַּעֲשׂ֖וֹת בְּתוֹכָֽהּ
حزقيال 9: 8
Ezk.9.8
وَكَانَ بَيْنَمَا هُمْ يَقْتُلُونَ، وَأُبْقِيتُ أَنَا، أَنِّي خَرَرْتُ عَلَى وَجْهِي وَصَرَخْتُ وَقُلْتُ: آهِ، يَا سَيِّدُ الرَّبُّ. هَلْ أَنْتَ مُهْلِكٌ بَقِيَّةَ إِسْرَائِيلَ كُلَّهَا بِصَبِّ رِجْزِكَ عَلَى أُورُشَلِيمَ..
וַֽיְהִי֙ כְּהַכּוֹתָ֔ם וְנֵֽאשֲׁאַ֖ר אָ֑נִי וָאֶפְּלָ֨ה עַל פָּנַ֜י וָאֶזְעַ֗ק וָֽאֹמַר֙ אֲהָהּ֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אַתָּ֗ה הֲמַשְׁחִ֣ית שְׁאֵרִ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל בְּשָׁפְכְּךָ֥ חֲמָתְךָ֖ עַל יְרוּשָׁלִָֽם
حزقيال 11: 15
Ezk.11.15
يَا ابْنَ آدَمَ، إخوَتُكَ إخوَتُكَ ذَوُو قَرَابَتِكَ، وَكُلُّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ بِأَجْمَعِهِ، هُمُ الَّذِينَ قَالَ لَهُمْ سُكَّانُ أُورُشَلِيمَ: ابْتَعِدُوا عَنِ الرَّبِّ. لَنَا أُعْطِيَتْ هذِهِ الأَرْضُ مِيرَاثًا.
בֶּן אָדָ֗ם אַחֶ֤יךָ אַחֶ֙יךָ֙ אַנְשֵׁ֣י גְאֻלָּתֶ֔ךָ וְכָל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל כֻּלֹּ֑ה אֲשֶׁר֩ אָמְר֨וּ לָהֶ֜ם יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֗ם רַֽחֲקוּ֙ מֵעַ֣ל יְהוָ֔ה לָ֥נוּ;הִ֛יא נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמוֹרָשָֽׁה
حزقيال 12: 10
Ezk.12.10
قُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ. هذَا الْوَحْيُ هُوَ الرَّئِيسُ فِي أُورُشَلِيمَ وَكُلِّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَالَّذِينَ هُمْ فِي وَسْطِهِمْ.
אֱמֹ֣ר אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֑ה הַזֶּה֙ הַמַּשָּׂ֤א הַנָּשִׂ֞יא בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְכָל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁר הֵ֥מָּה בְתוֹכָֽם
حزقيال 12: 19
Ezk.12.19
وَقُلْ لِشَعْبِ الأَرْضِ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ عَلَى سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ فِي أَرْضِ إِسْرَائِيلَ: يَأْكُلُونَ خُبْزَهُمْ بِالْغَمِّ، وَيَشْرَبُونَ مَاءَهُمْ بِحَيْرَةٍ، لِكَيْ تَخْرَبَ أَرْضُهَا عَنْ مِلْئِهَا مِنْ ظُلْمِ كُلِّ السَّاكِنِينَ فِيهَا.
וְאָמַרְתָּ֣ אֶל;עַ֣ם הָאָ֡רֶץ כֹּֽה אָמַר֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה לְיוֹשְׁבֵ֤י יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ אֶל אַדְמַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל יֹאכֵ֔לוּ לַחְמָם֙ בִּדְאָגָ֣ה יִשְׁתּ֑וּ וּמֵֽימֵיהֶ֖ם בְּשִׁמָּמ֣וֹן לְמַ֜עַן תֵּשַׁ֤ם אַרְצָהּ֙ מִמְּלֹאָ֔הּ מֵחֲמַ֖ס כָּֽל הַיֹּשְׁבִ֥ים בָּֽהּ
حزقيال 14: 21
Ezk.14.21
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: كَمْ بِالْحَرِيِّ إِنْ أَرْسَلْتُ أَحْكَامِي الرَّدِيئَةَ عَلَى أُورُشَلِيمَ: سَيْفًا وَجُوعًا وَوَحْشًا رَدِيئًا وَوَبَأً، لأَقْطَعَ مِنْهَا الإِنْسَانَ وَالْحَيَوَانَ.
כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֜ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה אַ֣ף כִּֽי שִׁלַּ֖חְתִּי שְׁפָטַ֣י הָרָעִ֡ים אֶל יְרוּשָׁלִָ֑ם חֶ֠רֶב וְרָעָ֞ב וְחַיָּ֤ה רָעָה֙ וָדֶ֔בֶר לְהַכְרִ֥ית מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה
حزقيال 14: 22
Ezk.14.22
فَهُوَذَا بَقِيَّةٌ فِيهَا نَاجِيَةٌ تُخْرَجُ بَنُونَ وَبَنَاتٌ. هُوَذَا يَخْرُجُونَ إِلَيْكُمْ فَتَنْظُرُونَ طَرِيقَهُمْ وَأَعْمَالَهُمْ، وَتَتَعَزَّوْنَ عَنِ الشَّرِّ الَّذِي جَلَبْتُهُ عَلَى أُورُشَلِيمَ عَنْ كُلِّ مَا جَلَبْتُهُ عَلَيْهَا.
וְהִנֵּ֨ה נֽוֹתְרָה בָּ֜הּ פְּלֵטָ֗ה הַֽמּוּצָאִים֮ בָּנִ֣ים וּבָנוֹת֒ הִנָּם֙ יוֹצְאִ֣ים אֲלֵיכֶ֔ם וּרְאִיתֶ֥ם דַּרְכָּ֖ם עֲלִֽילוֹתָ֑ם וְנִחַמְתֶּ֗ם עַל הָֽרָעָה֙ אֲשֶׁ֤ר הֵבֵ֙אתִי֙ עַל יְר֣וּשָׁלִַ֔ם אֵ֛ת כָּל אֲשֶׁ֥ר הֵבֵ֖אתִי עָלֶֽיהָ
حزقيال 15: 6
Ezk.15.6
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مِثْلَ عُودِ الْكَرْمِ بَيْنَ عِيدَانِ الْوَعْرِ الَّتِي بَذَلْتُهَا أَكْلاً لِلنَّارِ، كَذلِكَ أَبْذُلُ سُكَّانَ أُورُشَلِيمَ.
לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה כַּאֲשֶׁ֤ר עֵץ הַגֶּ֙פֶן֙ בְּעֵ֣ץ הַיַּ֔עַר אֲשֶׁר נְתַתִּ֥יו לְאָכְלָ֑ה לָאֵ֖שׁ כֵּ֣ן נָתַ֔תִּי יֹשְׁבֵ֖י יְרוּשָׁלִָֽם
حزقيال 16: 2
Ezk.16.2
يَا ابْنَ آدَمَ، عَرِّفْ أُورُشَلِيمَ بِرَجَاسَاتِهَا،
בֶּן אָדָ֕ם הוֹדַ֥ע יְרוּשָׁלִַ֖ם תּוֹעֲבֹתֶֽיהָ
حزقيال 16: 3
Ezk.16.3
وَقُلْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ لأُورُشَلِيمَ: مَخْرَجُكِ وَمَوْلِدُكِ مِنْ أَرْضِ كَنْعَانَ. أَبُوكِ أَمُورِيٌّ وَأُمُّكِ حِثِّيَّةٌ.
וְאָמַרְתָּ֞ כֹּה אָמַ֨ר אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ לִיר֣וּשָׁלִַ֔ם מְכֹרֹתַ֙יִךְ֙ וּמֹ֣לְדֹתַ֔יִךְ מֵאֶ֖רֶץ הַֽכְּנַעֲנִ֑י אָבִ֥יךְ הָאֱמֹרִ֖י וְאִמֵּ֥ךְ חִתִּֽית
حزقيال 17: 12
Ezk.17.12
قُلْ لِلْبَيْتِ الْمُتَمَرِّدِ: أَمَا عَلِمْتُمْ مَا هذِهِ. قُلْ: هُوَذَا مَلِكُ بَابِلَ قَدْ جَاءَ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَأَخَذَ مَلِكَهَا وَرُؤَسَاءَهَا وَجَاءَ بِهِمْ إِلَيْهِ إِلَى بَابِلَ.
אֱמָר;נָא֙ לְבֵ֣ית הַמֶּ֔רִי הֲלֹ֥א יְדַעְתֶּ֖ם מָה אֵ֑לֶּה אֱמֹ֗ר הִנֵּה מֶֽלֶךְ בָּבֶ֤ל בָ֨א יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וַיִּקַּ֤ח מַלְכָּהּ֙ שָׂרֶ֔יהָ וַיָּבֵ֥א אוֹתָ֛ם אֵלָ֖יו בָּבֶֽלָה
حزقيال 21: 2
Ezk.21.2
يَا ابْنَ آدَمَ، اجْعَلْ وَجْهَكَ نَحْوَ أُورُشَلِيمَ، وَتَكَلَّمْ عَلَى الْمَقَادِسِ، وَتَنَبَّأْ عَلَى أَرْضِ إِسْرَائِيلَ،
בֶּן אָדָ֗ם שִׂ֤ים פָּנֶ֙יךָ֙ אֶל יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וְהַטֵּ֖ף אֶל מִקְדָּשִׁ֑ים וְהִנָּבֵ֖א אֶל אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵֽל
حزقيال 21: 20
Ezk.21.20
عَيِّنْ طَرِيقًا لِيَأْتِيَ السَّيْفُ عَلَى رَبَّةِ بَنِي عَمُّونَ، وَعَلَى يَهُوذَا فِي أُورُشَلِيمَ الْمَنِيعَةِ.
תָּשִׂ֔ים דֶּ֣רֶךְ לָב֣וֹא חֶ֔רֶב רַבַּ֣ת בְּנֵֽי עַמּ֑וֹן יְהוּדָ֥ה בִירוּשָׁלִַ֖ם בְּצוּרָֽה
حزقيال 21: 22
Ezk.21.22
عَنْ يَمِينِهِ كَانَتِ الْعِرَافَةُ عَلَى أُورُشَلِيمَ لِوَضْعِ الْمَجَانِقِ، لِفَتْحِ الْفَمِ فِي الْقَتْلِ، وَلِرَفْعِ الصَّوْتِ بِالْهُتَافِ، لِوَضْعِ الْمَجَانِقِ عَلَى الأَبْوَابِ، لإِقَامَةِ مِتْرَسَةٍ لِبِنَاءِ بُرْجٍ.
בִּֽימִינ֞וֹ הָיָ֣ה הַקֶּ֣סֶם יְרוּשָׁלִַ֗ם לָשׂ֤וּם כָּרִים֙ לִפְתֹּ֤חַ פֶּה֙ בְּרֶ֔צַח לְהָרִ֥ים ק֖וֹל בִּתְרוּעָ֑ה לָשׂ֤וּם כָּרִים֙ עַל שְׁעָרִ֔ים לִשְׁפֹּ֥ךְ סֹלְלָ֖ה לִבְנ֥וֹת דָּיֵֽק
حزقيال 22: 19
Ezk.22.19
لأَجْلِ ذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مِنْ حَيْثُ إِنَّكُمْ كُلَّكُمْ صِرْتُمْ زَغَلاً، فَلِذلِكَ هأَنَذَا أَجْمَعُكُمْ فِي وَسْطِ أُورُشَلِيمَ،
לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יַ֛עַן כֻּלְּכֶ֖ם הֱי֥וֹת לְסִגִ֑ים לָכֵן֙ הִנְנִ֣י קֹבֵ֣ץ;אֶתְכֶ֔ם אֶל תּ֖וֹךְ יְרוּשָׁלִָֽם
حزقيال 23: 4
Ezk.23.4
وَاسْمُهُمَا: أُهُولَةُ الْكَبِيرَةُ، وَأُهُولِيبَةُ أُخْتُهَا. وَكَانَتَا لِي، وَوَلَدَتَا بَنِينَ وَبَنَاتٍ. وَاسْمَاهُمَا: السَّامِرَةُ أُهُولَةُ، وَأُورُشَلِيمُ أُهُولِيبَةُ.
וּשְׁמוֹתָ֗ן אָהֳלָ֤ה הַגְּדוֹלָה֙ וְאָהֳלִיבָ֣ה אֲחוֹתָ֔הּ וַתִּֽהְיֶ֣ינָה לִ֔י וַתֵּלַ֖דְנָה בָּנִ֣ים וּבָנ֑וֹת וּשְׁמוֹתָ֕ן שֹׁמְר֣וֹן אָהֳלָ֔ה וִירוּשָׁלִַ֖ם אָהֳלִיבָֽה
حزقيال 24: 2
Ezk.24.2
يَا ابْنَ آدَمَ، اكْتُبْ لِنَفْسِكَ اسْمَ الْيَوْمِ، هذَا الْيَوْمَ بِعَيْنِهِ. فَإِنَّ مَلِكَ بَابِلَ قَدِ اقْتَرَبَ إِلَى أُورُشَلِيمَ هذَا الْيَوْمَ بِعَيْنِهِ.
בֶּן אָדָ֗ם כְּתָב לְךָ֙ שֵׁ֣ם הַיּ֔וֹם הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם עֶ֖צֶם מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ סָמַ֤ךְ אֶל יְר֣וּשָׁלִַ֔ם הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם בְּעֶ֖צֶם
حزقيال 26: 2
Ezk.26.2
يَا ابْنَ آدَمَ، مِنْ أَجْلِ أَنَّ صُورَ قَالَتْ عَلَى أُورُشَلِيمَ: هَهْ. قَدِ انْكَسَرَتْ مَصَارِيعُ الشُّعُوبِ. قَدْ تَحَوَّلَتْ إِلَيَّ. أَمْتَلِئُ إِذْ خَرِبَتْ.
בֶּן אָדָ֗ם יַ֠עַן אֲשֶׁר צֹּ֤ר אָ֨מְרָה עַל יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ הֶאָ֔ח נִשְׁבְּרָ֛ה דַּלְת֥וֹת הָעַמִּ֖ים נָסֵ֣בָּה אֵלָ֑י אִמָּלְאָ֖ה הָחֳרָֽבָה
حزقيال 33: 21
Ezk.33.21
وَكَانَ فِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ عَشَرَةَ مِنْ سَبْيِنَا، فِي الشَّهْرِ الْعَاشِرِ، فِي الْخَامِسِ مِنَ الشَّهْرِ، أَنَّهُ جَاءَ إِلَيَّ مُنْفَلِتٌ مِنْ أُورُشَلِيمَ، فَقَالَ: قَدْ ضُرِبَتِ الْمَدِينَةُ.
וַיְהִ֞י שָׁנָ֗ה בִּשְׁתֵּ֧י עֶשְׂרֵ֣ה לְגָלוּתֵ֑נוּ בָּעֲשִׂרִ֛י בַּחֲמִשָּׁ֥ה לַחֹ֖דֶשׁ בָּא אֵלַ֨י הַפָּלִ֧יט מִירוּשָׁלִַ֛ם לֵאמֹ֖ר הֻכְּתָ֥ה הָעִֽיר
حزقيال 36: 38
Ezk.36.38
كَغَنَمِ مَقْدِسٍ، كَغَنَمِ أُورُشَلِيمَ فِي مَوَاسِمِهَا، فَتَكُونُ الْمُدُنُ الْخَرِبَةُ مَلآنَةً غَنَمَ أُنَاسٍ، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
כְּצֹ֣אן קָֽדָשִׁ֗ים כְּצֹ֤אן יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ בְּמ֣וֹעֲדֶ֔יהָ כֵּ֤ן;תִּהְיֶ֙ינָה֙ הֶעָרִ֣ים הֶחֳרֵב֔וֹת מְלֵא֖וֹת צֹ֣אן אָדָ֑ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה