הָרַג (H2026) - hârag | معجم سترونغ العبري

التكوين 4: 8 Gen.4.8

وَكَلَّمَ قَايِينُ هَابِيلَ أَخَاهُ. وَحَدَثَ إِذْ كَانَا فِي الْحَقْلِ أَنَّ قَايِينَ قَامَ عَلَى هَابِيلَ أَخِيهِ وَقَتَلَهُ.

וַיֹּ֥אמֶר קַ֖יִן הֶ֣בֶל אָחִ֑יו וַֽיְהִי֙ בִּהְיוֹתָ֣ם בַּשָּׂדֶ֔ה קַ֛יִן וַיָּ֥קָם אֶל הֶ֥בֶל אָחִ֖יו וַיַּהַרְגֵֽהוּ

التكوين 4: 14 Gen.4.14

إِنَّكَ قَدْ طَرَدْتَنِي الْيَوْمَ عَنْ وَجْهِ الأَرْضِ، وَمِنْ وَجْهِكَ أَخْتَفِي وَأَكُونُ تَائِهًا وَهَارِبًا فِي الأَرْضِ، فَيَكُونُ كُلُّ مَنْ وَجَدَنِي يَقْتُلُنِي.

הֵן֩ גֵּרַ֨שְׁתָּ;אֹתִ֜י הַיּ֗וֹם מֵעַל֙ פְּנֵ֣י הָֽאֲדָמָ֔ה וּמִפָּנֶ֖יךָ אֶסָּתֵ֑ר וְהָיִ֜יתִי נָ֤ע וָנָד֙ בָּאָ֔רֶץ וְהָיָ֥ה כָל מֹצְאִ֖י יַֽהַרְגֵֽנִי

التكوين 4: 15 Gen.4.15

فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: لِذلِكَ كُلُّ مَنْ قَتَلَ قَايِينَ فَسَبْعَةَ أَضْعَافٍ يُنْتَقَمُ وَجَعَلَ الرَّبُّ لِقَايِينَ عَلاَمَةً لِكَيْ لاَ يَقْتُلَهُ كُلُّ مَنْ وَجَدَهُ.

וַיֹּ֧אמֶר ל֣וֹ יְהוָ֗ה לָכֵן֙ כָּל הֹרֵ֣ג קַ֔יִן שִׁבְעָתַ֖יִם יֻקָּ֑ם וַיָּ֨שֶׂם יְהוָ֤ה לְקַ֙יִן֙ א֔וֹת לְבִלְתִּ֥י הַכּוֹת;אֹת֖וֹ כָּל מֹצְאֽוֹ

التكوين 4: 23 Gen.4.23

وَقَالَ لاَمَكُ لامْرَأَتَيْهِ عَادَةَ وَصِلَّةَ: اسْمَعَا قَوْلِي يَا امْرَأَتَيْ لاَمَكَ، وَأَصْغِيَا لِكَلاَمِي. فَإِنِّي قَتَلْتُ رَجُلاً لِجُرْحِي، وَفَتىً لِشَدْخِي.

וַיֹּ֨אמֶר לֶ֜מֶךְ לְנָשָׁ֗יו עָדָ֤ה וְצִלָּה֙ שְׁמַ֣עַן קוֹלִ֔י נְשֵׁ֣י לֶ֔מֶךְ הַאְזֵ֖נָּה אִמְרָתִ֑י כִּ֣י הָרַ֙גְתִּי֙ אִ֤ישׁ לְפִצְעִ֔י וְיֶ֖לֶד לְחַבֻּרָתִֽי

التكوين 4: 25 Gen.4.25

وَعَرَفَ آدَمُ امْرَأَتَهُ أَيْضًا، فَوَلَدَتِ ابْنًا وَدَعَتِ اسْمَهُ شِيثًا، لأَنَّ اللهَ قَدْ وَضَعَ لِي نَسْلاً آخَرَ عِوَضًا عَنْ هَابِيلَ. لأَنَّ قَايِينَ كَانَ قَدْ قَتَلَهُ.

וַיֵּ֨דַע אָדָ֥ם אִשְׁתּ֔וֹ עוֹד֙ וַתֵּ֣לֶד בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ שֵׁ֑ת כִּ֣י אֱלֹהִים֙ שָֽׁת לִ֤י זֶ֣רַע אַחֵ֔ר תַּ֣חַת הֶ֔בֶל כִּ֥י קָֽיִן הֲרָג֖וֹ

التكوين 12: 12 Gen.12.12

فَيَكُونُ إِذَا رَآكِ الْمِصْرِيُّونَ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ: هذِهِ امْرَأَتُهُ. فَيَقْتُلُونَنِي وَيَسْتَبْقُونَكِ.

וְהָיָ֗ה כִּֽי יִרְא֤וּ;אֹתָךְ֙ הַמִּצְרִ֔ים וְאָמְר֖וּ זֹ֑את אִשְׁתּ֣וֹ וְהָרְג֥וּ;אֹתִ֖י יְחַיּֽוּ;וְאֹתָ֥ךְ

التكوين 20: 4 Gen.20.4

وَلكِنْ لَمْ يَكُنْ أَبِيمَالِكُ قَدِ اقْتَرَبَ إِلَيْهَا، فَقَالَ: يَا سَيِّدُ، أَأُمَّةً بَارَّةً تَقْتُلُ.

לֹ֥א וַאֲבִימֶ֕לֶךְ קָרַ֖ב אֵלֶ֑יהָ וַיֹּאמַ֕ר אֲדֹנָ֕י הֲג֥וֹי צַדִּ֖יק תַּהֲרֹֽג

التكوين 20: 11 Gen.20.11

فَقَالَ إِبْرَاهِيمُ: إِنِّي قُلْتُ: لَيْسَ فِي هذَا الْمَوْضِعِ خَوْفُ اللهِ الْبَتَّةَ، فَيَقْتُلُونَنِي لأَجْلِ امْرَأَتِي.

וַיֹּ֙אמֶר֙ אַבְרָהָ֔ם כִּ֣י אָמַ֗רְתִּי אֵין הַזֶּ֑ה בַּמָּק֖וֹם יִרְאַ֣ת אֱלֹהִ֔ים רַ֚ק וַהֲרָג֖וּנִי עַל;דְּבַ֥ר אִשְׁתִּֽי

التكوين 26: 7 Gen.26.7

وَسَأَلَهُ أَهْلُ الْمَكَانِ عَنِ امْرَأَتِهِ، فَقَالَ: هِيَ أُخْتِي. لأَنَّهُ خَافَ أَنْ يَقُولَ: امْرَأَتِي لَعَلَّ أَهْلَ الْمَكَانِ: يَقْتُلُونَنِي مِنْ أَجْلِ رِفْقَةَ لأَنَّهَا كَانَتْ حَسَنَةَ الْمَنْظَرِ.

וַֽיִּשְׁאֲל֞וּ אַנְשֵׁ֤י הַמָּקוֹם֙ לְאִשְׁתּ֔וֹ וַיֹּ֖אמֶר הִ֑וא אֲחֹ֣תִי כִּ֤י יָרֵא֙ לֵאמֹ֣ר אִשְׁתִּ֔י פֶּן אַנְשֵׁ֤י הַמָּקוֹם֙ יַֽהַרְגֻ֜נִי עַל רִבְקָ֔ה כִּֽי הִֽיא טוֹבַ֥ת מַרְאֶ֖ה

التكوين 27: 41 Gen.27.41

فَحَقَدَ عِيسُو عَلَى يَعْقُوبَ مِنْ أَجْلِ الْبَرَكَةِ الَّتِي بَارَكَهُ أَبُوهُ. وَقَالَ عِيسُو فِي قَلْبِهِ: قَرُبَتْ أَيَّامُ مَنَاحَةِ أَبِي، فَأَقْتُلُ يَعْقُوبَ أَخِي.

וַיִּשְׂטֹ֤ם עֵשָׂו֙ אֶֽת יַעֲקֹ֔ב עַל הַ֨בְּרָכָ֔ה אֲשֶׁ֥ר בֵּרֲכ֖וֹ אָבִ֑יו וַיֹּ֨אמֶר עֵשָׂ֜ו בְּלִבּ֗וֹ יִקְרְבוּ֙ יְמֵי֙ אֵ֣בֶל אָבִ֔י וְאַֽהַרְגָ֖ה יַעֲקֹ֥ב אָחִֽי

التكوين 27: 42 Gen.27.42

فَأُخْبِرَتْ رِفْقَةُ بِكَلاَمِ عِيسُوَ ابْنِهَا الأَكْبَرِ، فَأَرْسَلَتْ وَدَعَتْ يَعْقُوبَ ابْنَهَا الأَصْغَرَ وَقَالَتْ لَهُ: هُوَذَا عِيسُو أَخُوكَ مُتَسَلّ مِنْ جِهَتِكَ بِأَنَّهُ يَقْتُلُكَ.

וַיֻּגַּ֣ד לְרִבְקָ֔ה דִּבְרֵ֥י עֵשָׂ֖ו בְּנָ֣הּ הַגָּדֹ֑ל וַתִּשְׁלַ֞ח וַתִּקְרָ֤א לְיַעֲקֹב֙ בְּנָ֣הּ הַקָּטָ֔ן וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו הִנֵּה֙ עֵשָׂ֣ו אָחִ֔יךָ מִתְנַחֵ֥ם לְךָ֖ לְהָרְגֶֽךָ

التكوين 34: 25 Gen.34.25

فَحَدَثَ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ إِذْ كَانُوا مُتَوَجِّعِينَ أَنَّ ابْنَيْ يَعْقُوبَ، شِمْعُونَ وَلاَوِيَ أَخَوَيْ دِينَةَ، أَخَذَا كُلُّ وَاحِدٍ سَيْفَهُ وَأَتَيَا عَلَى الْمَدِينَةِ بِأَمْنٍ وَقَتَلاَ كُلَّ ذَكَرٍ.

וַיְהִי֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁלִישִׁ֜י בִּֽהְיוֹתָ֣ם כֹּֽאֲבִ֗ים שְׁנֵֽי;בְנֵי יַ֠עֲקֹב שִׁמְע֨וֹן וְלֵוִ֜י אֲחֵ֤י דִינָה֙ וַיִּקְח֣וּ אִ֣ישׁ חַרְבּ֔וֹ וַיָּבֹ֥אוּ עַל הָעִ֖יר בֶּ֑טַח וַיַּֽהַרְג֖וּ כָּל זָכָֽר

التكوين 34: 26 Gen.34.26

وَقَتَلاَ حَمُورَ وَشَكِيمَ ابْنَهُ بِحَدِّ السَّيْفِ، وَأَخَذَا دِينَةَ مِنْ بَيْتِ شَكِيمَ وَخَرَجَا.

הָרְג֖וּ חֲמוֹר֙ שְׁכֶ֣ם בְּנ֔וֹ לְפִי חָ֑רֶב וַיִּקְח֧וּ דִּינָ֛ה מִבֵּ֥ית שְׁכֶ֖ם וַיֵּצֵֽאוּ

التكوين 37: 20 Gen.37.20

فَالآنَ هَلُمَّ نَقْتُلْهُ وَنَطْرَحْهُ فِي إِحْدَى الآبَارِ وَنَقُولُ: وَحْشٌ رَدِيءٌ أَكَلَهُ. فَنَرَى مَاذَا تَكُونُ أَحْلاَمُهُ.

וְעַתָּ֣ה לְכ֣וּ וְנַֽהַרְגֵ֗הוּ וְנַשְׁלִכֵ֙הוּ֙ בְּאַחַ֣ד הַבֹּר֔וֹת וְאָמַ֕רְנוּ חַיָּ֥ה רָעָ֖ה אֲכָלָ֑תְהוּ וְנִרְאֶ֕ה מַה יִּהְי֖וּ חֲלֹמֹתָֽיו

التكوين 37: 26 Gen.37.26

فَقَالَ يَهُوذَا لإِخْوَتِهِ: مَا الْفَائِدَةُ أَنْ نَقْتُلَ أَخَانَا وَنُخْفِيَ دَمَهُ.

וַיֹּ֥אמֶר יְהוּדָ֖ה אֶחָ֑יו מַה בֶּ֗צַע כִּ֤י נַהֲרֹג֙ אָחִ֔ינוּ וְכִסִּ֖ינוּ דָּמֽוֹ

التكوين 49: 6 Gen.49.6

فِي مَجْلِسِهِمَا لاَ تَدْخُلُ نَفْسِي. بِمَجْمَعِهِمَا لاَ تَتَّحِدُ كَرَامَتِي. لأَنَّهُمَا فِي غَضَبِهِمَا قَتَلاَ إِنْسَانًا، وَفِي رِضَاهُمَا عَرْقَبَا ثَوْرًا.

בְּסֹדָם֙ אַל תָּבֹ֣א נַפְשִׁ֔י בִּקְהָלָ֖ם אַל תֵּחַ֣ד כְּבֹדִ֑י כִּ֤י בְאַפָּם֙ הָ֣רְגוּ אִ֔ישׁ וּבִרְצֹנָ֖ם עִקְּרוּ שֽׁוֹר

الخروج 2: 14 Exo.2.14

فَقَالَ: مَنْ جَعَلَكَ رَئِيسًا وَقَاضِيًا عَلَيْنَا. أَمُفْتَكِرٌ أَنْتَ بِقَتْلِي كَمَا قَتَلْتَ الْمِصْرِيَّ.. فَخَافَ مُوسَى وَقَالَ: حَقًّا قَدْ عُرِفَ الأَمْرُ.

וַ֠יֹּאמֶר מִ֣י שָֽׂמְךָ֞ לְאִ֨ישׁ;שַׂ֤ר וְשֹׁפֵט֙ עָלֵ֔ינוּ אֹמֵ֔ר אַתָּ֣ה הַלְהָרְגֵ֙נִי֙ כַּאֲשֶׁ֥ר הָרַ֖גְתָּ הַמִּצְרִ֑י וַיִּירָ֤א מֹשֶׁה֙ וַיֹּאמַ֔ר אָכֵ֖ן נוֹדַ֥ע הַדָּבָֽר

الخروج 2: 14 Exo.2.14

فَقَالَ: مَنْ جَعَلَكَ رَئِيسًا وَقَاضِيًا عَلَيْنَا. أَمُفْتَكِرٌ أَنْتَ بِقَتْلِي كَمَا قَتَلْتَ الْمِصْرِيَّ.. فَخَافَ مُوسَى وَقَالَ: حَقًّا قَدْ عُرِفَ الأَمْرُ.

וַ֠יֹּאמֶר מִ֣י שָֽׂמְךָ֞ לְאִ֨ישׁ;שַׂ֤ר וְשֹׁפֵט֙ עָלֵ֔ינוּ אֹמֵ֔ר אַתָּ֣ה הַלְהָרְגֵ֙נִי֙ כַּאֲשֶׁ֥ר הָרַ֖גְתָּ הַמִּצְרִ֑י וַיִּירָ֤א מֹשֶׁה֙ וַיֹּאמַ֔ר אָכֵ֖ן נוֹדַ֥ע הַדָּבָֽר

الخروج 2: 15 Exo.2.15

فَسَمِعَ فِرْعَوْنُ هذَا الأَمْرَ، فَطَلَبَ أَنْ يَقْتُلَ مُوسَى. فَهَرَبَ مُوسَى مِنْ وَجْهِ فِرْعَوْنَ وَسَكَنَ فِي أَرْضِ مِدْيَانَ، وَجَلَسَ عِنْدَ الْبِئْرِ.

וַיִּשְׁמַ֤ע פַּרְעֹה֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר וַיְבַקֵּ֖שׁ לַהֲרֹ֣ג מֹשֶׁ֑ה וַיִּבְרַ֤ח מֹשֶׁה֙ מִפְּנֵ֣י פַרְעֹ֔ה וַיֵּ֥שֶׁב בְּאֶֽרֶץ מִדְיָ֖ן וַיֵּ֥שֶׁב עַֽל הַבְּאֵֽר

الخروج 4: 23 Exo.4.23

فَقُلْتُ لَكَ: أَطْلِقِ ابْنِي لِيَعْبُدَنِي، فَأَبَيْتَ أَنْ تُطْلِقَهُ. هَا أَنَا أَقْتُلُ ابْنَكَ الْبِكْرَ.

וָאֹמַ֣ר אֵלֶ֗יךָ שַׁלַּ֤ח בְּנִי֙ וְיַֽעַבְדֵ֔נִי וַתְּמָאֵ֖ן לְשַׁלְּח֑וֹ הִנֵּה֙ אָנֹכִ֣י הֹרֵ֔ג בִּנְךָ֖ בְּכֹרֶֽךָ

الخروج 5: 21 Exo.5.21

فَقَالُوا لَهُمَا: يَنْظُرُ الرَّبُّ إِلَيْكُمَا وَيَقْضِي، لأَنَّكُمَا أَنْتَنْتُمَا رَائِحَتَنَا فِي عَيْنَيْ فِرْعَوْنَ وَفِي عُيُونِ عَبِيدِهِ حَتَّى تُعْطِيَا سَيْفًا فِي أَيْدِيهِمْ لِيَقْتُلُونَا.

וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵהֶ֔ם יֵ֧רֶא יְהוָ֛ה עֲלֵיכֶ֖ם וְיִשְׁפֹּ֑ט אֲשֶׁ֧ר הִבְאַשְׁתֶּ֣ם רֵיחֵ֗נוּ בְּעֵינֵ֤י פַרְעֹה֙ וּבְעֵינֵ֣י עֲבָדָ֔יו לָֽתֶת חֶ֥רֶב בְּיָדָ֖ם לְהָרְגֵֽנוּ

الخروج 13: 15 Exo.13.15

وَكَانَ لَمَّا تَقَسَّى فِرْعَوْنُ عَنْ إِطْلاَقِنَا أَنَّ الرَّبَّ قَتَلَ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ بِكْرِ النَّاسِ إِلَى بِكْرِ الْبَهَائِمِ. لِذلِكَ أَنَا أَذْبَحُ لِلرَّبِّ الذُّكُورَ مِنْ كُلِّ فَاتِحِ رَحِمٍ، وَأَفْدِي كُلَّ بِكْرٍ مِنْ أَوْلاَدِي.

וַיְהִ֗י כִּֽי הִקְשָׁ֣ה פַרְעֹה֮ לְשַׁלְּחֵנוּ֒ יְהֹוָ֤ה וַיַּהֲרֹ֨ג כָּל בְּכוֹר֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִבְּכֹ֥ר אָדָ֖ם וְעַד בְּכ֣וֹר בְּהֵמָ֑ה כֵּן֩ אֲנִ֨י זֹבֵ֜חַ לַֽיהוָ֗ה הַזְּכָרִ֔ים כָּל פֶּ֤טֶר רֶ֙חֶם֙ אֶפְדֶּֽה וְכָל בְּכ֥וֹר בָּנַ֖י

الخروج 21: 14 Exo.21.14

وَإِذَا بَغَى إِنْسَانٌ عَلَى صَاحِبِهِ لِيَقْتُلَهُ بِغَدْرٍ فَمِنْ عِنْدِ مَذْبَحِي تَأْخُذُهُ لِلْمَوْتِ.

וְכִֽי יָזִ֥ד אִ֛ישׁ עַל רֵעֵ֖הוּ לְהָרְג֣וֹ בְעָרְמָ֑ה מֵעִ֣ם מִזְבְּחִ֔י תִּקָּחֶ֖נּוּ לָמֽוּת

الخروج 22: 24 Exo.22.24

فَيَحْمَى غَضَبِي وَأَقْتُلُكُمْ بِالسَّيْفِ، فَتَصِيرُ نِسَاؤُكُمْ أَرَامِلَ، وَأَوْلاَدُكُمْ يَتَامَى.

וְחָרָ֣ה אַפִּ֔י וְהָרַגְתִּ֥י;אֶתְכֶ֖ם בֶּחָ֑רֶב וְהָי֤וּ נְשֵׁיכֶם֙ אַלְמָנ֔וֹת וּבְנֵיכֶ֖ם יְתֹמִֽים

الخروج 23: 7 Exo.23.7

اِبْتَعِدْ عَنْ كَلاَمِ الْكَذِبِ، وَلاَ تَقْتُلِ الْبَرِيءَ وَالْبَارَّ، لأَنِّي لاَ أُبَرِّرُ الْمُذْنِبَ.

תִּרְחָ֑ק מִדְּבַר שֶׁ֖קֶר אַֽל תַּהֲרֹ֔ג וְנָקִ֤י וְצַדִּיק֙ כִּ֥י לֹא אַצְדִּ֖יק רָשָֽׁע

الخروج 32: 12 Exo.32.12

لِمَاذَا يَتَكَلَّمُ الْمِصْرِيُّونَ قَائِلِينَ: أَخْرَجَهُمْ بِخُبْثٍ لِيَقْتُلَهُمْ فِي الْجِبَالِ، وَيُفْنِيَهُمْ عَنْ وَجْهِ الأَرْضِ. اِرْجِعْ عَنْ حُمُوِّ غَضَبِكَ، وَانْدَمْ عَلَى الشَّرِّ بِشَعْبِكَ.

לָמָּה֩ יֹאמְר֨וּ מִצְרַ֜יִם לֵאמֹ֗ר הֽוֹצִיאָם֙ בְּרָעָ֤ה לַהֲרֹ֤ג;אֹתָם֙ בֶּֽהָרִ֔ים וּ֨לְכַלֹּתָ֔ם מֵעַ֖ל פְּנֵ֣י הָֽאֲדָמָ֑ה שׁ֚וּב מֵחֲר֣וֹן אַפֶּ֔ךָ וְהִנָּחֵ֥ם עַל הָרָעָ֖ה לְעַמֶּֽךָ

الخروج 32: 27 Exo.32.27

فَقَالَ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: ضَعُوا كُلُّ وَاحِدٍ سَيْفَهُ عَلَى فَخْذِهِ وَمُرُّوا وَارْجِعُوا مِنْ بَابٍ إِلَى بَابٍ فِي الْمَحَلَّةِ، وَاقْتُلُوا كُلُّ وَاحِدٍ أَخَاهُ وَكُلُّ وَاحِدٍ صَاحِبَهُ وَكُلُّ وَاحِدٍ قَرِيبَهُ.

וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֗ם כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל שִׂ֥ימוּ אִישׁ חַרְבּ֖וֹ עַל יְרֵכ֑וֹ עִבְר֨וּ וָשׁ֜וּבוּ מִשַּׁ֤עַר לָשַׁ֙עַר֙ בַּֽמַּחֲנֶ֔ה וְהִרְג֧וּ אִֽישׁ אָחִ֛יו וְאִ֥ישׁ רֵעֵ֖הוּ וְאִ֥ישׁ קְרֹבֽוֹ

اللاويين 20: 15 Lev.20.15

وَإِذَا جَعَلَ رَجُلٌ مَضْجَعَهُ مَعَ بَهِيمَةٍ، فَإِنَّهُ يُقْتَلُ، وَالْبَهِيمَةُ تُمِيتُونَهَا.

אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֧ן וְאִ֗ישׁ שְׁכָבְתּ֛וֹ בִּבְהֵמָ֖ה מ֣וֹת;יוּמָ֑ת הַבְּהֵמָ֖ה תַּהֲרֹֽגוּ

اللاويين 20: 16 Lev.20.16

وَإِذَا اقْتَرَبَتِ امْرَأَةٌ إِلَى بَهِيمَةٍ لِنِزَائِهَا، تُمِيتُ الْمَرْأَةَ وَالْبَهِيمَةَ. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

אֲשֶׁ֨ר תִּקְרַ֤ב וְאִשָּׁ֗ה אֶל כָּל;בְּהֵמָה֙ לְרִבְעָ֣ה;אֹתָ֔הּ וְהָרַגְתָּ֥ הָאִשָּׁ֖ה הַבְּהֵמָ֑ה מ֥וֹת;יוּמָ֖תוּ דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם

العدد 11: 15 Num.11.15

فَإِنْ كُنْتَ تَفْعَلُ بِي هكَذَا، فَاقْتُلْنِي قَتْلاً إِنْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ، فَلاَ أَرَى بَلِيَّتِي.

וְאִם אַתְּ עֹ֣שֶׂה לִּ֗י כָּ֣כָה הָרְגֵ֤נִי;נָא֙ הָרֹ֔ג אִם מָצָ֥אתִי חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ וְאַל אֶרְאֶ֖ה בְּרָעָתִֽי

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (164 آية)